The religion of woke-ism (Sodom) and the politics of Communism (Egypt) rose up when the richest president announced his intent to run for president in 2015, and after he gave his political testimony, he was slain in 2020. The pope was slain prophetically in 1798, after he gave his satanic testimony for three and a half prophetic days. Yet God’s prophetic Word identifies that the pope prevails in his war with the dragon.
Ang relihiyon ng woke-ismo (Sodoma) at ang pulitika ng Komunismo (Ehipto) ay bumangon nang ipinahayag ng pinakamayamang pangulo ang kaniyang hangaring tumakbo sa pagkapangulo noong 2015, at matapos niyang ibigay ang kaniyang politikal na patotoo, siya’y pinaslang noong 2020. Ang Papa ay pinaslang sa paraang propetiko noong 1798, matapos niyang ibigay ang kaniyang satanikong patotoo sa loob ng tatlo’t kalahating araw na propetiko. Gayunman, tinutukoy ng Salitang propetiko ng Diyos na ang Papa ay nagtatagumpay sa kaniyang pakikidigma laban sa dragon.
Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.
Anak ng tao, ituon mo ang iyong mukha laban sa Faraon na hari ng Egipto, at magpropesiya laban sa kaniya, at laban sa buong Egipto. Magsalita ka, at sabihin mo, Ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Narito, ako’y laban sa iyo, Faraon na hari ng Egipto, ikaw na malaking dragon na nakahiga sa kalagitnaan ng kaniyang mga ilog, na nagsabi, Ang aking ilog ay akin, at aking ginawa yaon para sa aking sarili. Ezekiel 29:2, 3.
Egypt is the great dragon, and the atheism of Pharaoh typified the atheism of the French Revolution, and the globalism of the twenty-first century. That globalism in the confines of the earth-beast of the twenty-first century is represented by the Democratic party. Ezekiel identifies that God is against Egypt, and further on in the chapter, Ezekiel identifies that God will give Egypt to the king of the north, who, in the passage is identified as Nebuchadnezzar, and who represents the counterfeit king of the north of the last days. The counterfeit king of the north is the papacy, and God identifies through Ezekiel, that God will give Egypt to the king of the north for the service that Nebuchadnezzar had provided as the rod of His chastisement. He identifies that He will give Egypt to the pope in the period when the latter rain arrives.
Ang Egipto ay ang dakilang dragon, at ang ateismo ni Paraon ay sumasagisag sa ateismo ng Rebolusyong Pranses, at sa globalismo ng ika-dalawampu’t isang siglo. Ang globalismong iyon, sa loob ng saklaw ng halimaw na mula sa lupa ng ika-dalawampu’t isang siglo, ay kinakatawan ng Partidong Demokratiko. Ipinahayag ni Ezekiel na ang Diyos ay laban sa Egipto, at sa dakong huli ng kabanata, tinutukoy ni Ezekiel na ibibigay ng Diyos ang Egipto sa hari ng hilaga, na, sa siping iyon, ay tinukoy bilang si Nebukadnezar, at siyang kumakatawan sa huwad na hari ng hilaga sa mga huling araw. Ang huwad na hari ng hilaga ay ang Papado, at ipinahayag ng Diyos sa pamamagitan ni Ezekiel na ibibigay ng Diyos ang Egipto sa hari ng hilaga bilang kabayaran sa paglilingkod na ibinigay ni Nebukadnezar bilang pamalo ng Kanyang parusa. Ipinahayag Niya na ibibigay Niya ang Egipto sa Papa sa kapanahunan ng pagdating ng huling ulan.
And it came to pass in the seven and twentieth year, in the first month, in the first day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, Nebuchadnezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadnezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:17–21.
At nangyari, nang ikadalawampu’t pitong taon, sa unang buwan, sa unang araw ng buwan, na dumating sa akin ang salita ng Panginoon, na nagsasabi, Anak ng tao, si Nebukadnezar na hari ng Babilonia ay pinaglingkod ang kaniyang hukbo sa isang dakilang paglilingkod laban sa Tyrus: ang bawat ulo ay naging panot, at ang bawat balikat ay nagasgas; gayon ma’y wala siyang upa, ni ang kaniyang hukbo, mula sa Tyrus, dahil sa paglilingkod na ipinaglingkod niya laban doon: Kaya’t ganito ang sabi ng Panginoong Diyos; Narito, ibibigay ko ang lupain ng Egipto kay Nebukadnezar na hari ng Babilonia; at kukunin niya ang karamihan nito, at kukunin niya ang samsam nito, at kukunin niya ang bihag nito; at iyon ang magiging upa para sa kaniyang hukbo. Ibinigay ko sa kaniya ang lupain ng Egipto bilang kabayaran sa pagpapagal na ginawa niya laban doon, sapagkat sila’y gumawa para sa akin, sabi ng Panginoong Diyos. Sa araw na yaon ay pasisibulin ko ang sungay ng sambahayan ng Israel, at ibubuka ko ang iyong bibig sa gitna nila; at kanilang malalaman na ako ang Panginoon. Ezekiel 29:17-21.
The “day” that God causes “the horn of the house of Israel to bud forth” is September 11, 2001 when the latter rain began to sprinkle. At that time the Lord raised up watchmen saying “hearken to the sound of the trumpet” of the third woe, for He identified that God would “give thee the opening of the mouth in the midst of them.” In the “midst” identifies the period of time between the sprinkling of the latter rain which began on September 11, 2001, and which concludes at the Sunday law, when the Holy Spirit is poured out without measure. In the middle (the midst) of those two waymarks, two witnesses, or two horns would give their testimony, until they were both slain in the street in 2020.
Ang "araw" na "pinapasibol ng Diyos ang sungay ng sambahayan ng Israel" ay Setyembre 11, 2001, nang nagsimulang umambon ang huling ulan. Sa panahong iyon, itinindig ng Panginoon ang mga bantay na nagsasabi, "Pakinggan ninyo ang tunog ng pakakak" ng ikatlong aba, sapagkat itinukoy Niya na ang Diyos ay "magbibigay sa iyo ng pagbubuka ng bibig sa gitna nila." Ang "gitna" ay tumutukoy sa yugto ng panahon sa pagitan ng pagwiwisik ng huling ulan, na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, at nagtatapos sa batas ng Linggo, kung kailan ibinubuhos ang Espiritu Santo nang walang sukat. Sa gitna (ang kalagitnaan) ng dalawang palatandaan sa daan, dalawang saksi, o dalawang sungay, ang magbibigay ng kanilang patotoo, hanggang sa silang dalawa ay mapaslang sa lansangan noong 2020.
Before they were slain, they gave their testimony, and after they were slain, they were revived as the eighth, that is of the seven. They were slain by the dragon power of atheism (Egypt) and immorality (Sodom). For the service they had rendered to God, He promised to give them Egypt as their reward. When the king of the north captures the glorious land of the United States in verse forty-one of Daniel eleven, he then takes Egypt, for this is his payment for services rendered in God’s providential work.
Bago sila pinaslang, nagpatotoo sila, at matapos silang pinaslang, sila’y muling nabuhay bilang ang ika-walo, na buhat din sa pito. Pinaslang sila ng kapangyarihan ng dragon ng ateismo (Ehipto) at ng imoralidad (Sodoma). Dahil sa paglilingkod na kanilang inihandog sa Diyos, ipinangako Niyang ibibigay sa kanila ang Ehipto bilang gantimpala. Kapag sinakop ng hari sa hilaga ang maluwalhating lupain ng Estados Unidos sa talatang apatnapu’t isa ng Daniel labing-isa, kukunin naman niya ang Ehipto, sapagkat ito ang kaniyang kabayaran sa mga paglilingkod na isinagawa sa providensiyal na gawain ng Diyos.
O Assyrian, the rod of mine anger, and the staff in their hand is mine indignation. I will send him against an hypocritical nation, and against the people of my wrath will I give him a charge, to take the spoil, and to take the prey, and to tread them down like the mire of the streets. Isaiah 10:5, 6.
O Asiria, ang pamalo ng aking galit, at ang tungkod sa kanilang kamay ay ang aking poot. Ipadadala ko siya laban sa isang bansang mapagpaimbabaw, at laban sa bayan ng aking poot ay bibigyan ko siya ng atas, upang kumuha ng samsam, at upang mangbihag, at yurakan sila na gaya ng burak sa mga lansangan. Isaias 10:5, 6.
The Assyrian is the northern king, who represents the papacy, the counterfeit king of the north in the last days. Assyria and Babylon were used to bring judgment upon Israel, both the northern and southern kingdoms, due to their continuous rebellion.
Ang taga-Asiria ang hari sa hilaga, na kumakatawan sa Papado, ang huwad na hari sa hilaga sa mga huling araw. Ang Asiria at Babilonia ay ginamit upang isakatuparan ang paghuhukom sa Israel, kapwa sa hilagang kaharian at sa timog na kaharian, dahil sa kanilang patuloy na paghihimagsik.
“‘So was Israel carried away out of their own land to Assyria,’ ‘because they obeyed not the voice of the Lord their God, but transgressed His covenant, and all that Moses the servant of the Lord commanded.’ 2 Kings 17:7, 11, 14–16, 20, 23; 18:12.
'Gayon nga dinala sa pagkabihag ang Israel mula sa sarili nilang lupain tungo sa Asiria,' 'sapagkat hindi nila sinunod ang tinig ng Panginoon nilang Diyos, kundi nilabag nila ang Kanyang tipan, gayundin ang lahat ng iniutos ni Moises, na lingkod ng Panginoon.' 2 Hari 17:7, 11, 14-16, 20, 23; 18:12.
“In the terrible judgments brought upon the ten tribes the Lord had a wise and merciful purpose. That which He could no longer do through them in the land of their fathers He would seek to accomplish by scattering them among the heathen. His plan for the salvation of all who should choose to avail themselves of pardon through the Saviour of the human race must yet be fulfilled; and in the afflictions brought upon Israel, He was preparing the way for His glory to be revealed to the nations of earth. Not all who were carried captive were impenitent. Among them were some who had remained true to God, and others who had humbled themselves before Him. Through these, ‘the sons of the living God’ (Hosea 1:10), He would bring multitudes in the Assyrian realm to a knowledge of the attributes of His character and the beneficence of His law.” Prophets and Kings, 292.
"Sa mga kakilakilabot na kahatulang idinulot sa sampung lipi ay may matalino at maawain na layunin ang Panginoon. Ang hindi na Niya magagawa sa pamamagitan nila sa lupain ng kanilang mga ninuno ay sisikapin Niyang tuparin sa pamamagitan ng pagkakalat sa kanila sa gitna ng mga pagano. Ang Kaniyang panukala para sa kaligtasan ng lahat ng pipiling magtamo ng kapatawaran sa pamamagitan ng Tagapagligtas ng sangkatauhan ay nararapat pang matupad; at sa mga kapighatiang idinulot sa Israel, Kaniyang inihahanda ang daan upang ang Kaniyang kaluwalhatian ay mahayag sa mga bansa sa lupa. Hindi lahat ng dinalang bihag ay walang pagsisisi. Sa kanila ay may ilan na nanatiling tapat sa Diyos, at may iba namang nagpakumbaba sa harap Niya. Sa pamamagitan ng mga ito, ‘ang mga anak ng Diyos na buhay’ (Oseas 1:10), Kaniyang dadalhin ang mga pulutong sa kaharian ng Asiria sa pagkakilala sa mga katangian ng Kaniyang likas at sa kabutihan ng Kaniyang kautusan." Mga Propeta at mga Hari, 292.
The Lord employed the northern kings as His tool of judgment, and the principle in the Bible that He followed towards those northern kings was that they needed to be paid for services rendered.
Ginamit ng Panginoon ang mga hari sa hilaga bilang instrumento ng Kanyang paghatol, at ang alituntuning nasa Bibliya na Kanyang sinunod sa pakikitungo sa mga haring iyon sa hilaga ay ang pangangailangang bayaran sila sa paglilingkod na kanilang ginampanan.
And in the same house remain, eating and drinking such things as they give: for the labourer is worthy of his hire. Go not from house to house. Luke 10:7.
At sa bahay ding iyon ay manatili kayo, kumain at uminom ng anumang ibinibigay nila: sapagkat ang manggagawa ay karapat-dapat sa kaniyang upa. Huwag kayong magsilipat-lipat sa bahay-bahay. Lucas 10:7.
The Lord uses the papacy to punish the United States when they fill up their cup of probationary time at the soon-coming Sunday law, and His payment is that He gives Egypt to the papacy for services rendered. God’s prophetic Word is clear that Egypt is given to the papacy, and verses forty-two and three of Daniel chapter eleven, confirm this fact. The pope’s payment for services rendered is that he becomes the head that the ten kings lift up, and who rules over the worldwide image of the beast.
Ginagamit ng Panginoon ang kapapahan upang parusahan ang Estados Unidos, kapag sa pagdating ng nalalapit na batas ng Linggo ay mapuno na ang kanilang saro ng panahon ng probasyon; at ang Kanyang kabayaran ay ang ibigay Niya ang Egipto sa kapapahan bilang kabayaran sa ginawang paglilingkod. Maliwanag sa propetikong Salita ng Diyos na ang Egipto ay ibinibigay sa kapapahan, at pinagtitibay ng mga talatang 42 at 43 ng ikalabing-isang kabanata ng Daniel ang katotohanang ito. Ang kabayaran sa ginawang paglilingkod ng Papa ay na siya ang magiging ulo na itataas ng sampung hari, at siyang mamamahala sa pandaigdigang larawan ng hayop.
Trump prevails over the dragon powers, for he is the eighth head, that is of the seven, in the time of the image of the beast in the United States. The collapse of the Democratic party, the dragon power that slew Trump in 2020 is now happening. God’s Word never fails. The “straw that breaks the camel’s back” of the Democratic party is the false prophet of Islam. The attack of October 7, 2023, placed a wedge within its base of support that can only be attributed to the role of Islam angering and distressing the nations. This will be accompanied by further attacks, producing greater division, while uniting a class of citizens of the earth beast, who recognize the foolishness of the flood of illegal immigration that has been released by the forces of the dragon. It will also produce an economic crisis, though that crisis is already here.
Nangingibabaw si Trump sa mga kapangyarihan ng dragon, sapagkat siya ang ikawalong ulo, na mula sa pito, sa kapanahunan ng larawan ng hayop sa Estados Unidos. Ang pagbagsak ng Partido Demokratiko, ang kapangyarihan ng dragon na pumatay kay Trump noong 2020, ay kasalukuyang nagaganap. Hindi kailanman nabibigo ang Salita ng Diyos. Ang "hiblang dayami na bumabali sa likod ng kamelyo" ng Partido Demokratiko ay ang huwad na propeta ng Islam. Ang pag-atake noong Oktubre 7, 2023, ay nag-iwan ng lamat sa batayang hanay ng mga tagasuporta nito na maiaatang lamang sa gampanin ng Islam sa pagpapagalit at pagpapabagabag sa mga bansa. Ito ay sasamahan pa ng mga karagdagang pag-atake, na magbubunga ng higit na pagkakabaha-bahagi, habang pinag-iisa ang isang uri ng mga mamamayan ng hayop na mula sa lupa, na kumikilala sa kahangalan ng pagbaha ng iligal na imigrasyon na pinakawalan ng mga puwersa ng dragon. Magbubunga rin ito ng isang krisis pang-ekonomiya, bagaman ang krisis na iyon ay narito na.
“And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.” The Great Controversy, 590.
At kung magkagayon, ipapaniwala ng dakilang manlilinlang sa mga tao na ang mga naglilingkod sa Diyos ang siyang sanhi ng mga kasamaang ito. Ang pangkat na nagpukaw sa galit ng Langit ay ipaparatang ang lahat ng kanilang mga kapighatian sa mga yaong ang pagtalima sa mga utos ng Diyos ay isang walang humpay na saway sa mga lumalabag. Ipahahayag na ang mga tao’y nagkakasala laban sa Diyos sa paglabag sa Sabat ng Linggo; na ang kasalanang ito ang nagdala ng mga kapahamakan na hindi hihinto hanggang sa ang pangilin sa Linggo ay maipatupad nang mahigpit; at na ang mga nagtataguyod ng bisa ng ikaapat na utos, at sa gayon ay sumisira sa paggalang sa Linggo, ay mga manggugulo ng bayan, na humahadlang sa kanilang muling panunumbalik sa pabor ng Diyos at sa panlupang kasaganaan. Sa gayon, ang paratang na ipinukol noong una laban sa lingkod ng Diyos ay uulitin, at may kasing-tibay na batayan: “At nangyari, nang makita ni Ahab si Elias, na sinabi ni Ahab sa kanya, Ikaw ba ang siyang gumugulo sa Israel? At siya’y sumagot, Hindi ko ginulo ang Israel; kundi ikaw, at ang sambahayan ng iyong ama, sapagkat inyong tinalikdan ang mga utos ng Panginoon, at sumunod ka kay Baalim.” 1 Hari 18:17, 18. At yamang paiigtingin ng mga maling paratang ang poot ng bayan, kikilos sila laban sa mga sugo ng Diyos sa paraang lubhang kawangis ng ginawa ng tumalikhod na Israel laban kay Elias. The Great Controversy, 590.
Sabbath-keepers are going to be identified as the reason “divine favor and temporal prosperity” have been removed. In describing this period that is just ahead of us, she refers to Elijah, and his interaction with Ahab. Their mutual accusations of one another took place before Mount Carmel. Temporal prosperity and divine favor are removed by escalating judgments, before the soon-coming Sunday law. The passage just cited refers to a series of events that occur during the Sunday law testing time, but there are two testing times. The image of the beast test that occurs within the confines of the United States, thereafter is repeated in the entire world. All the events described in the passage find a prophetic fulfillment in the history leading up to the soon coming Sunday law, and in the history of the world Sunday law crisis which follows thereafter.
Ang mga nangingilin ng Sabat ay tutukuyin bilang dahilan kung bakit ang “paglingap ng Diyos at panlupang kasaganaan” ay naalis. Sa paglalarawan ng panahong ito na nalalapit sa atin, siya ay tumutukoy kay Elias at sa kaniyang pakikipag-ugnayan kay Ahap. Ang kanilang kapwa pagpaparatang sa isa’t isa ay naganap sa harap ng Bundok Karmelo. Ang paglingap ng Diyos at panlupang kasaganaan ay inaalis sa pamamagitan ng umiigting na mga paghatol, bago ang malapit nang dumating na batas sa Linggo. Ang siping katatapos lamang banggitin ay tumutukoy sa isang sunud-sunod na mga pangyayaring nagaganap sa panahon ng pagsubok ng batas sa Linggo, subalit may dalawang panahon ng pagsubok. Ang pagsubok hinggil sa larawan ng hayop na nagaganap sa loob ng nasasakupan ng Estados Unidos ay inuulit pagkaraan sa buong sanlibutan. Ang lahat ng pangyayaring inilalarawan sa siping ito ay nagkakaroon ng makahulang katuparan sa kasaysayang humahantong sa malapit nang dumating na batas sa Linggo, at sa kasaysayan ng pandaigdigang krisis ng batas sa Linggo na sumusunod pagkaraan niyon.
The first paragraph of Testimonies volume nine, which begins on page eleven, thus identifying NINE-ELEVEN, states: “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.” As the narrative continues on, we find on page fourteen, “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.”
Ang unang talata ng Testimonies, tomo siyam, na nagsisimula sa pahinang labing-isa, at sa gayon ay tumutukoy sa NINE-ELEVEN, ay nagsasaad: "Nabubuhay tayo sa panahon ng wakas. Ang mabilis na natutupad na mga tanda ng panahon ay nagpapahayag na ang pagparito ni Cristo ay nalalapit na. Ang mga araw na ating kinabubuhayan ay puspos ng kaseryosohan at kahalagahan. Ang Espiritu ng Diyos ay unti-unti ngunit tiyak na iniaalis mula sa lupa. Ang mga salot at mga kahatulan ay bumabagsak na sa mga humahamak sa biyaya ng Diyos. Ang mga kalamidad sa lupa at sa dagat, ang di-matatag na kalagayan ng lipunan, ang mga hudyat ng digmaan, ay nagbabadya. Ipinahihiwatig nila ang paglapit ng mga pangyayaring may pinakamalaking kabuluhan." Habang nagpapatuloy ang salaysay, matatagpuan natin sa pahinang labing-apat, "Hindi marami, maging sa hanay ng mga tagapagturo at mga estadista, ang nakauunawa sa mga sanhi na nakapailalim sa kasalukuyang kalagayan ng lipunan. Ang mga humahawak sa mga renda ng pamahalaan ay hindi makalutas sa suliranin ng moral na katiwalian, kahirapan, pagkapulubi, at dumaraming krimen. Sila'y nagpapakahirap nang walang saysay na ilagay ang mga gawaing pangkalakalan sa higit na matatag na saligan. Kung ang mga tao ay magbibigay ng higit na pansin sa mga aral ng salita ng Diyos, matatagpuan nila ang kasagutan sa mga suliraning nagpapalito sa kanila."
“The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.”
Inilalarawan ng Banal na Kasulatan ang kalagayan ng sanlibutan bago mismo ang ikalawang pagparito ni Cristo. Tungkol sa mga taong sa pamamagitan ng pagnanakaw at pangongikil ay nagtitipon ng malalaking kayamanan, nasusulat: "Kayo'y nagtambak ng kayamanan para sa mga huling araw. Narito, ang sahod ng mga manggagawang umani sa inyong mga bukirin, na inyong ipinagkait sa pamamagitan ng pandaraya, ay sumisigaw; at ang mga daing ng mga umani ay nakarating sa pandinig ng Panginoon ng mga hukbo. Nabuhay kayo sa kalayawan sa lupa at nagpasasa; pinataba ninyo ang inyong mga puso, gaya sa araw ng katayan. Hinatulan ninyo at pinatay ang matuwid; at hindi siya lumalaban sa inyo." Santiago 5:3-6.
In the last days men are “struggling in vain to place business operations on a more secure basis.” The Democrats, their propaganda machine, and the globalist bankers are struggling in vain, and they are lying about the actual financial stability they claim the Biden administration has accomplished. One of the symbols of “the world just before Christ’s second coming,” is “men who by robbery and extortion” have “amassed great riches.” The three verses that preceded the verses from the book of James, that Sister White cited are:
Sa mga huling araw, ang mga tao ay “nagpupunyagi nang walang kabuluhan na ilagay ang mga operasyon sa negosyo sa isang higit na matatag na saligan.” Ang mga Demokrat, ang kanilang makinarya ng propaganda, at ang mga globalistang bangkero ay nagpupunyagi nang walang kabuluhan, at nagsisinungaling sila hinggil sa tunay na katatagang pinansiyal na kanilang inaangking natamo ng administrasyong Biden. Isa sa mga sagisag ng “daigdig na kagyat bago ang ikalawang pagparito ni Cristo” ay ang “mga taong sa pamamagitan ng pandarambong at pangingikil” ay “nagtipon ng napakalaking kayamanan.” Ang tatlong talatang nauna sa mga talatang mula sa aklat ni Santiago na binanggit ni Sister White ay:
Go to now, ye rich men, weep and howl for your miseries that shall come upon you. Your riches are corrupted, and your garments are motheaten. Your gold and silver is cankered; and the rust of them shall be a witness against you, and shall eat your flesh as it were fire. Ye have heaped treasure together for the last days. James 5:1–3.
Halina ngayon, kayong mayayaman; tumangis at managhoy dahil sa mga kapighatiang darating sa inyo. Ang inyong mga kayamanan ay nabulok, at ang inyong mga kasuutan ay kinain ng tanga. Ang inyong ginto at pilak ay kinapitan ng kalawang; at ang kalawang ng mga yaon ay magiging saksi laban sa inyo, at lalamunin ang inyong laman na gaya ng apoy. Nag-imbak kayo ng kayamanan para sa mga huling araw. Santiago 5:1-3.
A prophetic characteristic of the “last days” is when there are men that are recognized by their amazing wealth, which had been produced by fraud. Those men are in the news every day. That time is here. In that time the wealth of those world-bankers and billionaires is represented as gold and silver, that becomes rusted. Silver and gold do not rust, so the Scriptures are identifying something totally unexpected that happens to the wealth of the rich men in the last days, for their gold and silver is to become rusted. The harbinger of that economic crash occurred with the arrival of the third woe, on September 11, 2001. Islam of the third Woe is the east wind of Bible prophecy, and in the last days it is the east wind that sinks the economy, as represented by the ships of Tarshish.
Isang tandang propetiko ng “mga huling araw” ang pagkakaroon ng mga lalaki na nakikilala sa pamamagitan ng kanilang kagila-gilalas na kayamanan, na bunga ng pandaraya. Ang mga lalaking iyon ay nasa balita araw-araw. Dumating na ang panahong iyon. Sa panahong iyon, ang kayamanan ng mga bangkero sa buong daigdig at mga bilyonaryo ay inilarawan bilang ginto at pilak na nagkakalawang. Ang pilak at ginto ay hindi kinakalawang, kaya’t tinutukoy ng Kasulatan ang isang lubos na di-inaasahang pangyayari na sasapit sa kayamanan ng mga mayayamang lalaki sa mga huling araw, sapagkat ang kanilang ginto at pilak ay magkakaroon ng kalawang. Ang pangunang hudyat ng pagbagsak na iyon ng ekonomiya ay naganap sa pagdating ng ikatlong Woe, noong Setyembre 11, 2001. Ang Islam ng ikatlong Woe ang silangang hangin ng hulang biblikal, at sa mga huling araw ang silangang hangin ang nagpapalubog sa ekonomiya, na kinakatawan ng mga sasakyang-dagat ng Tarshish.
For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.
Sapagkat, narito, ang mga hari ay nagtipon, sila’y nagdaan na magkakasama. Nang makita nila iyon, sila’y namangha; sila’y nabagabag, at nagmadaling umalis. Sinakmal sila roon ng takot, at ng sakit, gaya ng sa babaeng nanganganak. Iyong sinisira ang mga sasakyang-dagat ng Tarshish sa pamamagitan ng hanging silanganan. Mga Awit 48:4-7.
The globalists kings, billionaires and bankers are troubled with fear and pain when the east wind, which represents the escalating angering of the nations (as a woman in travail), that is produced by Islam of the third woe, sinks the ships of Tarshish. Islam is about to break the local and global economy and produce an economic and political environment that plays perfectly into the strengths of Trump, not the Democrats and globalists, for the dragon power is given to the eighth head, that is of the seven, for “services rendered”. God used Trump to stir up the entire realm of the Grecians, for God is now bringing about the circumstances where the entire world is to be divided into two classes.
Ang mga haring globalista, mga bilyonaryo at mga bangkero ay natitigatig sa takot at hirap kapag ang hanging silangan, na kumakatawan sa tumitinding pagkagalit ng mga bansa (gaya ng babaeng nagdaranas ng mga sakit sa panganganak), na nagmumula sa Islam ng ikatlong kapighatian, ay nagpapalubog sa mga barko ng Tarshish. Ang Islam ay malapit nang wasakin ang lokal at pandaigdigang ekonomiya at lumikha ng kapaligirang pang-ekonomiya at pampulitika na lubos na bumabagay sa mga kalakasan ni Trump, hindi sa mga Demokratiko at mga globalista, sapagkat ang kapangyarihan ng dragon ay ibinibigay sa ikawalong ulo, na kabilang sa pito, bilang kabayaran sa “mga paglilingkod na naisagawa.” Ginamit ng Diyos si Trump upang pukawin ang buong saklaw ng mga Griyego, sapagkat ang Diyos ay ngayo’y nagpapangyari ng mga kalagayang kung saan ang buong sanlibutan ay mahahati sa dalawang uri.
The economic system that now is operated by the globalists was first introduced in the presidency of Woodrow Wilson, a Democrat that was elected by promising to keep the United States out of the impending First World War, but ended up as the president who presided over the First World War. Wilson is best known for pushing the League of Nations, the precursor to the United Nations. In his presidency the financial structure of the United States was given into the hands of the globalists, when Wilson gave the economic direction of the nation into the auspices of the Federal Reserve System in 1913.
Ang sistemang pang-ekonomiya na sa kasalukuyan ay pinamamahalaan ng mga globalista ay unang ipinakilala sa panahon ng panunungkulan ni Woodrow Wilson, isang Demokrata na nahalal sa pangakong ilalayo ang Estados Unidos sa nalalapit na Unang Digmaang Pandaigdig, ngunit sa bandang huli ay naging pangulong nangasiwa sa panahon ng Unang Digmaang Pandaigdig. Higit na nakikilala si Wilson sa kaniyang pagsusulong ng Liga ng mga Bansa, ang hinalinhan ng Mga Nagkakaisang Bansa. Sa panahon ng kaniyang pagkapangulo, ang istrukturang pinansiyal ng Estados Unidos ay ibinigay sa mga kamay ng mga globalista, nang ipinailalim ni Wilson ang direksiyong pang-ekonomiya ng bansa sa pangangasiwa ng Federal Reserve System noong 1913.
The prophetic characteristics of the president of the First World War, was his promise not to go to war, which was a lie. He was the leading historical figure promoting the one-world government of the League of Nations, and he presided over turning the finances of the United States over to the world bankers. He reigned from 1913 to 1921. In 1919, the third generation of Adventism, which is symbolized by compromise with the world, ran parallel with Wilson’s compromise with the world, for the two horns run parallel with each other. In the third generation of Laodicean Adventism they surrendered the control of their medical and educational systems into the hands of those outside their spiritual sovereignty. At the same time, Wilson surrendered the financial sovereignty of the United States to the globalist bankers, and he tirelessly worked, but failed, to surrender the United States’ political sovereignty to the globalists.
Ang makahulang katangian ng pangulo noong Unang Digmaang Pandaigdig ay ang kaniyang pangakong hindi sasabak sa digmaan, na isang kasinungalingan. Siya ang pangunahing pigurang makasaysayan na nagtaguyod ng iisang pamahalaan ng sanlibutan ng Liga ng mga Bansa, at siya ang nangasiwa sa pagpapasakamay ng pananalapi ng Estados Unidos sa mga bangkero ng sanlibutan. Namuno siya mula 1913 hanggang 1921. Noong 1919, ang ikatlong salinlahi ng Adventismo, na sinasagisag ng pakikipagkompromiso sa sanlibutan, ay tumakbo nang kaagapay sa pakikipagkompromiso ni Wilson sa sanlibutan, sapagkat ang dalawang sungay ay tumatakbong magkaagapay sa isa’t isa. Sa ikatlong salinlahi ng Adventismong Laodiceano, isinuko nila ang pamamahala sa kanilang mga sistemang medikal at pang-edukasyon sa mga nasa labas ng kanilang espirituwal na soberanya. Kasabay nito, isinuko ni Wilson ang pinansiyal na soberanya ng Estados Unidos sa mga bangkerong globalista, at walang kapagurang nagsikap, subalit nabigo, na isuko ang pampulitikang soberanya ng Estados Unidos sa mga globalista.
Wilson, as president during the First World War, represents prophetic characteristics which identify the Third World War. He represents a history where the Federal Reserve is involved in controlling the global economy in the direction which is best suited for the globalist agenda, not the sovereignty of America. He represents a president who is there when the New World Order finally achieves its goal in becoming the seventh kingdom of Bible prophecy, though their reign is short-lived. This fact is established upon two witnesses, for Wilson’s failed attempt to join the League of Nations after World War One, typified the United States joining the United Nations immediately after World War Two. On these two witnesses, the soon coming Sunday law, which brings national ruin in its wake, leads to the implementation of the United Nations as the one-world government the globalists have been pushing for since Woodrow Wilson’s presidency.
Si Wilson, bilang pangulo noong Unang Digmaang Pandaigdig, ay kumakatawan sa mga katangiang propetiko na nagpapakilala sa Ikatlong Digmaang Pandaigdig. Kinakatawan niya ang isang kasaysayan kung saan ang Federal Reserve ay sangkot sa pagkontrol sa pandaigdigang ekonomiya patungo sa direksiyong higit na naaayon sa globalistang agenda, hindi sa soberanya ng Amerika. Kinakatawan niya ang isang pangulong nasa tungkulin sa panahong sa wakas nakakamit ng Bagong Kaayusang Pandaigdig ang layunin nitong maging ikapitong kaharian ng propesiya sa Bibliya, bagaman panandalian ang kanilang paghahari. Ang katotohanang ito ay pinagtitibay ng dalawang saksi, sapagkat ang nabigong pagtatangka ni Wilson na sumapi sa Liga ng mga Bansa pagkaraan ng Unang Digmaang Pandaigdig ay naging tipo ng pagsapi ng Estados Unidos sa Nagkakaisang mga Bansa kaagad pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Batay sa dalawang saksi na ito, ang nalalapit na batas ng Linggo, na nagdudulot ng pambansang pagkapahamak, ay magbubunsod sa pagpapairal sa Nagkakaisang mga Bansa bilang iisang pamahalaang pandaigdig na isinusulong ng mga globalista mula pa noong pagkapangulo ni Woodrow Wilson.
These prophetic characteristics must exist in the presidency of the eighth and final president, who is of the seven. Wilson was followed by Warren Harding a Republican, who ushered in the period called “the roaring twenties,” which led to the crash of 1929, which led to the Great Depression, which led to World War Two. Trump’s first presidency was the “roaring twenties,” and Biden is about to usher in the greatest depression in the history of the earth beast. That depression was typified by the crash of 1929, but also by the “panic of 1837” in Ellen White’s day.
Ang mga katangiang propetiko na ito ay kailangang umiral sa pagkapangulo ng ikawalo at huling pangulo, na mula sa pito. Sinundan si Wilson ni Warren Harding, isang Republikano, na nagpasimula sa panahong tinatawag na “roaring twenties,” na humantong sa pagbagsak noong 1929, na humantong sa Dakilang Depresyon, na humantong sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Ang unang pagkapangulo ni Trump ay ang “roaring twenties,” at si Biden ay malapit nang magpasimula ng pinakamatinding depresyon sa kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa. Ang depresyong iyon ay inilarawan nang tipolohikal ng pagbagsak noong 1929, at gayon din ng “panic of 1837” sa kapanahunan ni Ellen White.
The depression of the 1830s in the United States is commonly referred to as the “Panic of 1837.” It was a severe economic downturn that lasted from 1837 to the mid-1840s, encompassing much of the 1830s decade. The Panic of 1837 was characterized by a financial crisis, bank failures, widespread unemployment, and a prolonged period of economic hardship.
Ang depresyon ng dekada 1830 sa Estados Unidos ay karaniwang tinutukoy bilang “Panic of 1837.” Ito ay isang malubhang pagbagsak ng ekonomiya na tumagal mula 1837 hanggang kalagitnaan ng dekada 1840, na sumaklaw sa malaking bahagi ng dekada 1830. Ang Panic of 1837 ay kinatangian ng krisis pampinansyal, pagbagsak ng mga bangko, malawakang kawalan ng trabaho, at mahabang panahon ng kagipitang pang-ekonomiya.
The Panic of 1837 was triggered by a “Speculative Bubble,” as was the crash of 1929. In 1837, when the bubble burst, it led to widespread bankruptcies and financial losses. A series of bank failures occurred in the wake of the speculative bubble, leading to a loss of confidence in the banking system and widespread financial panic. A global economic downturn, exacerbated by a decline in international trade and a decrease in demand for American exports, contributed to the economic woes in the United States.
Ang Panic ng 1837 ay naganap bunsod ng isang “spekulatibong bula,” gaya rin ng pagbagsak noong 1929. Noong 1837, nang pumutok ang bula, nagbunga ito ng malaganap na pagkabangkarote at pagkaluging pinansyal. Nagkaroon ng sunod-sunod na pagkabagsak ng mga bangko kasunod ng nasabing spekulatibong bula, na nagdulot ng pagkawala ng tiwala sa sistemang pagbabangko at ng malawakang pagkapanik sa pananalapi. Ang pandaigdigang pag-urong ng ekonomiya, na pinalubha ng pag-unti ng kalakalang internasyonal at ng pagbaba ng pangangailangan para sa mga iniluluwas ng Amerika, ay nag-ambag sa mga suliraning pang-ekonomiya sa Estados Unidos.
The crash of 1929, which marked the beginning of the Great Depression, was preceded by a speculative bubble in the Stock Market. During the 1920s, there was a period of economic prosperity in the United States, known as the Roaring Twenties, characterized by rapid industrial growth, technological innovation, and widespread optimism. During this time, speculation in the Stock Market soared, fueled by easy credit, margin trading (buying stocks with borrowed money), and speculative buying of stocks on the basis of anticipated future price increases rather than underlying value. Stock prices rose to unsustainable levels, far exceeding the intrinsic value of the companies they represented.
Ang pagbagsak noong 1929, na nagmarka ng simula ng Dakilang Depresyon, ay inunahan ng isang bulang espekulatibo sa pamilihang sapi. Noong dekada 1920, nagkaroon sa Estados Unidos ng isang panahon ng kasaganaan sa ekonomiya, na kilala bilang Roaring Twenties, na kinatangian ng mabilis na paglago ng industriya, mga inobasyong teknolohikal, at malawakang optimismo. Sa panahong ito, tumindi ang espekulasyon sa pamilihang sapi, na pinalakas ng madaling makuhang kredito, pangangalakal sa margin (pagbili ng mga sapi gamit ang inutang na salapi), at espekulatibong pagbili ng mga sapi batay sa inaasahang mga pagtaas ng presyo sa hinaharap sa halip na sa saligang halaga. Umakyat ang mga presyo ng sapi sa mga antas na hindi na kayang panatilihin, na malayong lumampas sa likás na halaga ng mga kumpanyang kanilang kinakatawan.
From March, 2000 to October 2002 the “dot-com bubble” burst. September 11, 2001 was embedded within that economic crash. Then the housing bubble burst in 2008, which was called the Global Financial Crisis or the Great Recession.
Mula Marso 2000 hanggang Oktubre 2002, pumutok ang "bula ng dot-com." Ang Setyembre 11, 2001 ay nakapaloob sa panahong iyon ng pagbagsak ng ekonomiya. Pagkatapos, pumutok ang bula sa pabahay noong 2008, na tinawag na Pandaigdigang Krisis Pinansyal o Dakilang Resesyon.
Leading up to the Sunday law the temporal prosperity of the citizens of the United States is removed. The removal of temporal prosperity occurs during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The first waymark of the sealing time was embedded in an economic crash. September 11, 2001 was the empowerment of the third angel, and when that very same angel arrived in 1844, that history was embedded in an economic crash. 1844 typifies the soon coming Sunday law, and September 11, 2001 is the beginning of the period of the sealing. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. The crash of 1929 preceded and led to the Second World War.
Habang papalapit ang batas ng Linggo, inaalis ang panlupang kasaganaan ng mga mamamayan ng Estados Unidos. Ang pag-alis ng panlupang kasaganaan ay nagaganap sa panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang unang palatandaan ng panahon ng pagtatatakan ay nakapaloob sa isang pagbagsak ng ekonomiya. Ang Setyembre 11, 2001 ay ang pagbibigay-kapangyarihan sa ikatlong anghel, at nang dumating ang gayunding anghel noong 1844, ang kasaysayang iyon ay nakapaloob sa isang pagbagsak ng ekonomiya. Ang 1844 ay tipo ng nalalapit na batas ng Linggo, at ang Setyembre 11, 2001 ay ang pasimula ng panahon ng pagtatatakan. Palaging inilalarawan ni Jesus ang wakas ng isang bagay sa pamamagitan ng simula ng isang bagay. Ang pagbagsak noong 1929 ay nauna at nagbunsod sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
We will continue this study in the next article.
Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.
“There has been a slothful neglect, and a criminal unbelief among us as a people which has kept us back from doing the work God has left us to do in letting our light shine forth to those of other nations. There is a fearfulness to venture out and to run risks in this great work, fearing that the expenditure of means would not bring returns. What if means are used and yet we cannot see that souls have been saved by it? What if there is a dead loss of a portion of our means? Better work and keep at work than to do nothing. You know not which shall prosper this or that. Men will invest in patent rights and meet with heavy losses, and it is taken as a matter of course. But in the work and cause of God, men are afraid to venture. Money seems to them to be a dead loss that does not bring immediate returns when invested in the work of saving souls. The very means that is now so sparingly invested in the cause of God, and that is selfishly retained will, in a little while, be cast with all idols to the moles and to the bats. Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” The True Missionary, January 1, 1874.
Nagkaroon ng pagpapabaya na bunga ng katamaran, at ng kriminal na kawalan ng pananampalataya sa gitna natin bilang isang bayan, na siyang pumipigil sa atin sa pagtupad sa gawaing iniwan sa atin ng Diyos upang gawin—ang pagpapaningning ng ating ilaw sa mga tao ng ibang mga bansa. May pagkatakot na lumabas at sumuong sa mga panganib sa dakilang gawaing ito, dahil sa pangambang ang paggugol ng mga pananalapi ay hindi magbabalik ng pakinabang. Paano kung magamit ang mga pananalapi at gayunma’y hindi natin makita na may mga kaluluwang naligtas dahil dito? Paano kung may ganap na pagkalugi sa isang bahagi ng ating mga pananalapi? Mas mabuting gumawa at magpatuloy sa paggawa kaysa walang gawin. Hindi mo nalalaman kung alin ang magtatagumpay, ito man o yaon. Ang mga tao’y naglalagak ng puhunan sa mga karapatang‑patente at nagkakamit ng malalaking pagkalugi, at tinatanggap iyon bilang isang bagay na pangkaraniwan. Ngunit sa gawain at adhikain ng Diyos, ang mga tao’y natatakot magsapalaran. Tila patay na lugi sa kanila ang salapi na, kapag inilalagak sa gawaing pagliligtas ng mga kaluluwa, ay hindi nagbibigay ng agarang balik. Ang mismong pananalaping ngayo’y napakakaunti ang inilalagak sa adhikain ng Diyos at makasariling pinananatili, ay di maglalaon, itatapon, kasama ng lahat ng mga diyos-diyosan, sa mga daga sa lupa at sa mga paniki. Di maglalaon, ang halaga ng salapi ay babagsak nang biglaan, kapag ang katotohanan ng mga tagpo ng kawalang-hanggan ay nahayag sa pandama ng tao. The True Missionary, Enero 1, 1874.