Isinasaalang-alang natin ang “nakatagong kasaysayan” ng talatang apatnapu ng Daniel kabanata labing-isa, kung saan humihinto ang nakasulat nitong patotoo sa panahon ng wakas noong 1989, hanggang sa kautusan ng Linggo ng talatang apatnapu’t isa. Ang nakatagong kasaysayang iyon ang kumakatawan sa balangkas na pag-aayusan ng lahat ng mga propetikong linya ng mga huling araw, sapagkat ang pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo ay nagaganap sa loob ng nakatagong kasaysayang iyon. Ang kasaysayang iyon ang dako kung saan nagaganap ang pagsubok na kaugnay ng pagbuo ng larawan ng halimaw. Samakatuwid, iyon ang kasaysayan kung saan nabubuksan ang natatagong panaginip ni Nabucodonosor tungkol sa larawan ng mga halimaw. Ang nakatagong kasaysayang iyon din ang lugar kung saan nagtatapos ang nakatagong kasaysayan mula sa unang termino ni Donald Trump sa talatang dalawa ng Daniel labing-isa hanggang sa talatang tatlo. Ang nakatagong kasaysayang iyon ang bahagi ng hula ng Daniel na may kaugnayan sa mga huling araw, at ito ang Pahayag ni Jesucristo na nabubuksan bago magsara ang palugit ng biyaya sa kautusan ng Linggo. Ang lahat ng mga linyang ito ng katotohanan ay kinakatawan bilang pag-aalis ng ikapito at pangwakas na tatak.

Ang mga talatang sampu hanggang labing-lima ng Daniel kabanata labing-isa ay dapat ihanay sa nakatagong kasaysayang iyon, at ang huling tatlo sa mga talatang iyon ay naglalahad ng tatlong linya ng propesiya. Tinutukoy ng mga ito kung kailan muling sumisingit ang kapapahan sa kasaysayan, gaya ng ginawa nito noong taong 200 BK, nang unang pumasok ang Paganong Roma sa makahulang kasaysayang kinakatawan sa Daniel kabanata labing-isa, talatang labing-apat. Ang talatang iyon, at ang katuparan ng talatang iyon sa kasaysayan ng Paganong Roma, ay nagtatag ng pangitain, sapagkat ang Paganong Roma ang sagisag ng kapangyarihang nagmataas sa sarili, ninakawan ang bayan ng Diyos, at pagkatapos ay bumagsak. Inilapat ng tumalikod na Protestantismo ang talatang iyon kay Antiochus Epiphanes, ngunit inilapat ito ng mga Millerita sa Paganong Roma, na kinilala ang talatang iyon bilang isang katotohanang panubok sa kasaysayan ng mga Millerita. Ngayon, ang mga teologo ng makabagong Laodiceang Adventismo ay muling nagtuturo na si Antiochus Epiphanes iyon, kaya muli itong isang katotohanang panubok.

Hindi lamang ito isang katotohanang sumusubok, kundi ang talata, at ang katuparan nito noong 200 BC, ay nagtutukoy kung kailan nagsimulang umawit ng kaniyang makasatanas na mga awit ang patutot ng Tiro (makabagong Roma), at itinuturo ang pagpasok ng Papado sa kasaysayan ng mga huling araw; kaya’t kinakatawan nito ang pangunahing katotohanang sumusubok ng mga huling araw, na umaayon sa katotohanang sumusubok na kinakatawan ng pagtatalo sa kasaysayang Millerite.

Ang tatlong talata ay kumakatawan din sa linya ng Republikanong sungay ng hayop na mula sa lupa, at tinutukoy ang mga hakbang na propetiko ni Donald Trump sa kaniyang pagpasok sa ikalawang termino bilang ang ikawalong pangulo, na mula rin sa pitong pangulo, sa isang linya ng mga pangulo na nagsimula kay Ronald Reagan sa panahon ng wakas noong 1989. Pagkaraan ng Labanan sa Raphia ng talatang labindalawa, si “Antiochus” ay una munang sumusupil sa isang pag-aalsa sa loob ng Estados Unidos, pagkatapos ay naghahanda para sa isang digmaan laban sa globalismo, na kinakatawan ng Egipto sa Labanan sa Panium. Nagtagumpay si Trump sa digmaang iyon, ngunit pinasisimulan ng digmaan ang Ikatlong Digmaang Pandaigdig (Actium). Ang mga gawaing ito ay inilarawan bilang tipo ni Antiochus III Magnus, na natalo ng Egipto sa Labanan sa Raphia, ngunit gaganti nang matagumpay sa Labanan sa Panium.

Sa ikalabintatlong talata, “pagkaraan ng ilang taon,” si Antiochus Magnus, gaya ng ipinahahayag ni Uriah Smith, ay “si Antiochus, matapos mapigil ang paghihimagsik sa kaniyang kaharian, at mapasuko at mapatatag ang silangang mga bahagi sa kanilang pagsunod, ay nagkaroon ng panahon para sa anumang pakikipagsapalaran nang ang batang si Epiphanes ay umupo sa trono ng Ehipto; at sa pag-aakalang napakagandang pagkakataon nito upang palawakin ang kaniyang kapangyarihan na hindi dapat palampasin, siya’y nagbangon ng isang napakalaking hukbo na higit na malaki kaysa sa nauna.” Si Trump ay magpipigil muna ng isang paghihimagsik sa kaniyang kaharian, at pagkatapos ay maghahanda ng isang higit na malaking hukbo kaysa sa taglay niya nang siya’y dati nang magapi. Si Trump ay nagapi noong 2020, bilang katuparan ng Apocalipsis kabanata labing-isa, nang ang halimaw ng ateismo, na kumakatawan sa pandaigdigang globalismo, at ang mga globalista ng kapuwa Partidong Demokratiko at Republikano ay ninakaw ang halalan, at bilang pangunahing hukbong kinatawan ng patutot ng Tiro ay magiging isa rin itong pagkagapi kapag si Putin ay magtatagumpay laban sa Ukraine.

Ang ikatlong linyang propetiko sa tatlong talatang ating isinasalang-alang ay ang linya ng natalikod na Protestantismo, na kinakatawan ng linya ng mga Makabeo at ng kanilang pag-aalsa laban sa mga pagtatangka ni Antiochus Epiphanes na ipilit sa mga Hudyo ang relihiyon ng Gresya. Ang linya ni Trump at ang linya ng natalikod na Protestantismo ay kumakatawan sa dalawang kapangyarihang sa bandang huli’y magsasanib tungo sa sungay na kinakatawan bilang larawan ng hayop. Ang mga talatang labintatlo hanggang labinlima ay kumakatawan sa kasaysayang humahantong sa Batas ng Linggo, at ang dalawang linya ng natalikod na Protestantismo at natalikod na Republikanismo ay naglalarawan ng nagtatalabang ugnayan ng dalawang kapangyarihan habang sila’y nagsasama at pinagsasanib ang Simbahan at Estado bago sumapit ang Batas ng Linggo.

Sa mga nakaraang artikulo ay ating tinukoy na ang tatlong pangyayaring kinakatawan ng mga petsang 1776, 1789, at 1798—na kumakatawan sa Declaration of Independence, sa Constitution, at sa Alien and Sedition Acts—ay nagpapakilala ng isang yugto na humantong sa pasimula ng hayop ng lupa bilang ikaanim na kaharian ng hula sa Biblia. Dahil dito, ang tatlong palatandaang iyon ay kumakatawan din sa tatlong palatandaan na umaakay sa pagwawakas ng ikaanim na kaharian ng hula sa Biblia. Ating tinukoy na ang dalawampu’t dalawang taon na sumasaklaw mula 1776 hanggang 1798 ay sumasagisag sa panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo, sapagkat ang bilang na dalawampu’t dalawa ay sagisag ng pagkakaisa ng Pagka-Diyos at ng sangkatauhan.

Natukoy natin ang kasaysayan bilang nagtataglay ng lagda ng "Katotohanan," sapagkat ang una at huling mga mohon ay kumakatawan sa pagtatatag ng kasarinlan at sa pag-alis nito. Ang tatlong mohon ay pawang kumakatawan sa pangunahing sagisag ng halimaw na mula sa lupa, sapagkat pawang kumakatawan ang mga ito sa pagsasalita ng Estados Unidos, sapagkat ang "pagsasalita ng isang bansa ay isang kilos ng mga kapangyarihang lehislatibo at hudisyal." Sa gitnang mohon, ang Konstitusyon noong 1789 ay niratipikahan ng labintatlong kolonya, at ang gitnang titik sa Hebreong salitang "Katotohanan" ay ang ika-labintatlo. Ang dalawampu't dalawang taon mula 1776 hanggang 1798 ay umaayon din sa dalawampu't dalawang titik na bumubuo sa alpabetong Hebreo.

Natukoy din natin na ang Alien and Sedition Acts ng 1798 ay kumakatawan sa puntong ang Estados Unidos ay nagsasalita na gaya ng isang dragon. Ang kasaysayan ng pakikipag-alyansa ng mga Hudyo sa Roma, na bahagi ng linya ng tumalikod na Protestantismo sa mga talatang labing-tatlo hanggang labing-lima ng Daniel labing-isa, ay kumakatawan sa isang yugto kung kailan nabubuo ang larawan ng hayop, at ang pagbuo ng larawang iyon ang pangwakas na pagsubok para sa isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ito ang pagsubok na dapat nilang mapagtagumpayan bago sila matatakan. Ang pakikipag-alyansa ng mga Hudyo mula 161 BC hanggang 158 BC, kung gayon, ay isang mahalagang elemento ng pagsubok na iyon kung saan naisasakatuparan ang pagtawag sa mga tinawag na mapasama sa isang daan at apatnapu’t apat na libo.

Ang pagtanggap na ang 161 BK hanggang 158 BK ay kumakatawan sa isang yugto ng panahon na sinasagisag ng liga ng mga Hudyo ay sumasalungat sa turo ng kasaysayan, sapagkat itinuturo ng mga mananalaysay na ang liga ay noong 161 BK samantalang itinuro ng mga Millerita na ito ay noong 158 BK, at ang kanilang paninindigan hinggil sa katotohanang iyon ay kinakatawan sa dalawang banal na tsart.

Ang tanong ay hindi lamang kung tama ang mga mananalaysay sa pagtatalaga ng 161 BC bilang panahon ng pakikipagtipan ng mga Judio, o kung tama ang mga Millerita sa pagtukoy sa 158 BC. Sa alinman sa dalawang pagpiling iyon, may isang pangkat na sasang-ayon sa iyong pinili. Ang tanong ay kung kapuwa tama ang mga mananalaysay at ang mga Millerita, at kung ang katotohanan hinggil sa pakikipagtipan sa mga Judio ay sa katunayan kumakatawan sa isang yugto ng panahon, sa halip na sa isa sa dalawang posibleng natatanging punto sa kasaysayan.

Sa mga naunang artikulo ay inilahad namin ang aming pinaniniwalaang balidong pinabanal na lohika na ang pakikipag-alyansa ng mga Judio sa Roma ay kumakatawan sa isang panahon mula 161 BC hanggang 158 BC, at na ang panahong iyon ay isang tipo ng pagbuo ng larawan ng halimaw. Kung gayon, maging ang kapasyahang tanggapin na ang pakikipag-alyansa ng mga Judio sa Roma ay isang yugto ng panahon ay nagiging isang pagsubok; at sa makahulang diwang iyon, umaayon ito sa katunayang ang pagbuo ng larawan ng halimaw ang "dakilang pagsubok para sa bayan ng Diyos."

Sa gayon, tinutukoy ng 158 BK kung kailan matibay na naitatag ang kasunduang pakikipag-alyansa ng mga tumalikod na Judio na kilala bilang ang mga Macabeo sa Roma, at sa gayo’y sumasagisag sa batas ng Linggo, sapagkat itinatanong ng Bibliya ang tanong na retorikal, “Makakalakad ba ang dalawa na magkasama kung hindi sila nagkaisa?” Tinutukoy ng 158 BK kung saan at kailan makikipagsanib ang tumalikod na Protestantismo sa kapangyarihan ng papado, at ang panahong nagsimula noong 161 BK na humantong sa 158 BK ay tumutukoy sa panahong kumakatawan sa pagbuo ng larawan ng hayop. Mahalagang kilalanin na ang panahong iyon ay tumutukoy kung kailan makikipag-isa ang tumalikod na Protestantismo sa tumalikod na Republikanismo. Ang dalawang kapangyarihang tumalikod na iyon ay kapwa kinakatawan sa mga talata labing-tatlo hanggang labing-lima, kaya’t mayroon silang magkakaparehong mga palatandaan sa daan.

Wasto ang ilapat ang 1776, 1789 at 1798 bilang nagsasagisag sa Setyembre 11, 2001, na sinusundan ng mga paglilitis ni Pelosi ng kilusang false flag na kaugnay ng Enero 6, 2021, at ng panahon ng inagurasyon ng ninakaw na halalan ni Biden, na humahantong sa batas ng Linggo. Sa paglalapat, ang Patriot Act ng 2001, na umaayon sa Declaration of Independence, ay nagtatakda ng isang palatandaan na tumutukoy sa simula ng pag-aalis ng kasarinlan. Pagkatapos, ang ikalawang palatandaan, ang huwad na hukuman nina Pelosi at Schiff na umaayon sa pagpapatibay ng Saligang-Batas, at sa gayo’y nagsasagisag sa simula ng pagbabaligtad ng Saligang-Batas, na sinusundan ng ikatlong palatandaan, ang Alien and Sedition Acts, na kumakatawan sa Estados Unidos na nagsasalita gaya ng isang dragon. Ang paglalapat ng mga palatandaang ito sa ganitong paraan ay ang pagtukoy sa mga palatandaan ng tumalikod na Protestantismo na kinakatawan ng mga Makabeo.

Sa ibang antas, ang pagtukoy sa tatlong panandang-daan na kaugnay ng apostatang Republikanismo ay nagbubunga ng bahagyang naiibang paglalapat. Ang Setyembre 11, 2001 ay tumutugma sa 1776, ngunit ang 1789, para sa apostatang Republikanismo, ay tumutugma sa mga Batas hinggil sa mga Dayuhan at Sedisyon, at nagtatatag ng isang pagkakaiba sa pagitan ng mga "batas" na iyon at ng pagsasalita ng dragon, na kinakatawan ng pagpapatupad ng batas-Linggo. Kapag ang dalawang linya ay pinagsama sa konteksto ng pagsubok ng larawan ng hayop, binubuo nila ang propetikong balangkas ng pagtatatag ng larawan ng hayop, at ang dakilang pagsubok para sa bayan ng Diyos ay ang pagbuo ng larawan ng hayop. Para sa bayan ng Diyos, ang pagbuo ng larawan ng hayop ay dapat munang makilala ayon sa kung paano ito kinakatawan (binubuo) sa Salita ng Diyos, upang makilala ng mga tao sa mga huling araw ang pagbuong iyon sa daigdig na pampulitika at panrelihiyon.

Kaya, paanong maiaayon ang Mga Paglilitis ni Pelosi noong Enero 6, 2021 sa Alien and Sedition Acts? Minamarkahan ng Mga Paglilitis ni Pelosi ang pagdiriwang ng halimaw mula sa kalaliman na bagong pumaslang sa mayamang pangulong nagpukaw sa globalismo. Nagsimula ang kasaysayan ng pagdiriwang na iyon sa panahon ng panunumpa ni Biden at kumakatawan sa isang yugto na nagtatapos sa ikalawang panunumpa ni Trump. Dapat tandaan na tatlong ulit tumakbo si Trump sa pagkapangulo, at sa una at huli siya’y nagwagi, ngunit sa gitna ay ninakaw ang kaniyang tagumpay ng kapangyarihang kinikilala ng Kasulatan bilang ama ng kasinungalingan. Ang Mga Paglilitis ni Pelosi na nagsimula sa ninakaw na halalan ay tumutukoy sa ikalawang hanay ng mga Paglilitis ni Pelosi bilang paghihiganti, na magsisimula kapag manunumpa si Trump sa ika-20 ng Enero, 2025.

Ang panahon ng termino ng pagkapangulo ni Joe Biden ay nagsisimula sa isang serye ng mga Pelosi Trials at nagtatapos din sa isang serye ng mga Pelosi Trials. Kapwa mga paglilitis na pampulitika ang mga ito, ngunit ang mga kinasuhan sa ikalawang hanay ng mga paglilitis ay ang mga nanguna sa mga unang paglilitis. Sa ikalawang inagurasyon ni Trump, tinatandaan ang taong 164 BK. Ang ikalawang inagurasyon ni Trump ay inilalarawan ng 164 BK, at ang muling pagtatalaga sa templo ng mga Hudyo ay kumakatawan sa muling pagtatalaga sa templong pampulitika sa ikalawang pagkakataon.

Iyon ang mismong taon na namatay si Antiochus Epiphanes, at siya ang kapangyarihang nagpilit ng mga gawaing panrelihiyon ng Gresya sa mga Judio, kaya naging sanhi ng pag-aalsang Maccabean noong 167 BC. Sa ikalawang inagurasyon ni Trump sa 2025, ang relihiyon ng Gresya (globalismo) ay lubos na mapapasuko sa Estados Unidos, at ang mga himalang sataniko ay magsisimulang magbigay-kapangyarihan sa gawain ng pagsasama ng iglesia at estado. Sa puntong iyon ay lalagda si Trump ng mga kautusang tagapagpaganap na kaagapay ng Alien and Sedition Acts, kaya mamamarkahan ang pasimula ng pagbuo ng larawan ng hayop (161 BC), at sisimulan niya ang ikalawang serye ng mga Pelosi Trial. Ang Alien and Sedition Acts ang nagmamarka ng pasimula ng yugto ng pagbuo ng larawan ng hayop, at ang yugtong iyon ay nagtatapos sa batas ng Linggo, gaya ng inilarawan sa tipo ng 158 BC.

Kaya, ang panahong siyang pagkakabuo ng larawan ng hayop ay nagsisimula sa mga “hakbang” na nagpapahintulot kay Trump na ipasara ang pangunahing midya, paalisin ang mga iligal na dayuhan, at arestuhin at iharap sa paglilitis ang mga sangkot sa sabwatan ng Partidong Demokratiko. Ang pasimula ng panahong ito ay minamarkahan ng pag-uusig na pampolitika na dulot ni Trump, at nagwawakas ito sa pag-uusig na panrelihiyon.

Sa ganitong diwa, ang gitnang panandang-bayan ng 1789 at ng Saligang-Batas ay ang mga paglilitis kay Pelosi noong 2021, na kumakatawan sa isang yugto na nagtatapos sa gayunding kasaysayan gaya ng sa pasimula, ngunit ang huling kalipunan ng mga paglilitis kay Pelosi ay isang pampulitikang pagbabaligtad ng yaong mga kasalukuyang inuusig at ibinibilanggo. Ang ikalawang panandang-bayan sa hanay ng tumalikod na Protestantismo ay ang mga paglilitis kay Pelosi na sumasaklaw sa pagkapangulo ni Joe Biden, at ang yugto ay nagtatapos sa Enero 2025, kapag ang panandang-bayan ng 1789, sa hanay ng tumalikod na Republikano, ay dumarating sa Enero 20, 2025, sa pamamagitan ng mga kautusang tagapagpaganap na kaagad na sumusunod sa ikalawang panunumpa sa tungkulin ni Trump. Sinisimulan nito ang isang yugto na doo’y nagsasalita ang bansa na gaya ng isang dragon (Alien and Sedition Acts), na umaakay sa batas ng Linggo kung saan ang bansa ay nagsasalita na gaya ng isang dragon. Sa yugtong iyon, ang Saligang-Batas, na kinakatawan ng 1789, ay unti-unting pinawawalang-bisa.

Sa ikalawang inagurasyon ni Trump siya ay nagiging ang ikawalong pangulo na buhat sa pito, at ang pagbuo ng larawan ng halimaw ay itinutukoy kung paanong ang mga apostatang sungay ng Protestantismo at Republikanismo ay nagsasanib bilang isang sungay, na ang mga Protestante ang namamayani sa ugnayan. Sa mismong kasaysayan ding iyon, ang mga tinawag upang maging ang isang daan at apatnapu't apat na libo ay tinatakan muna bago itanghal bilang ang sungay ng tunay na Protestantismo sa nalalapit na batas ng Linggo.

Ang mensaheng pangselyo na siyang Pahayag ni Jesu-Cristo, na binubuksan bago magsara ang probasyon, ay yaong bahagi ng aklat ni Daniel na may kaugnayan sa mga huling araw. Ang bahaging iyon na binubuksan ay ang nakatagong kasaysayan ng Daniel 11:40, at ang mga talatang 13 hanggang 15 ay umaayon sa nasabing nakatagong kasaysayan. Samakatuwid, ang mensaheng binubuksan bago magsara ang probasyon, na inilarawan sa pamamagitan ng nakatagong propetikong mensahe hinggil sa larawan ng mga hayop ni Nebukadnezar, ay siya mismong mensahe ng pagsasanib ng dalawang patpat ng mga apostatang sungay ng Protestantismo at Republikanismo, na kinakatawan ng mga Macabeo at ni Antiochus III sa mga talatang 13 hanggang 15.

Ang mensaheng nagpapakilala sa pagbuo ng larawan ng hayop ay ang mensaheng naglalahad ng pagpapabanal na nagseselyo sa tunay na Protestanteng sungay.

Sa talatang labing-apat, noong taong 200 BC, unang ipinakilala sa propetikong salaysay ang Paganong Roma, nang ito’y bumangon upang ipagtanggol ang bagong sanggol na hari ng Ehipto mula sa isang alyansa laban sa Ehipto na binuo nina Antiochus III at Philip ng Macedon. Noong taong iyon isinagawa ni Antiochus III ang Labanan sa Panium laban kay Ptolemy V. Ang pagpapakilala sa mga mangdarambong ng iyong bayan, na nagtatatag ng pangitain, ang isang alyansa sa pagitan nina Antiochus at Philip, at ang Labanan sa Panium—ang lahat ng ito ay naganap noong taong iyon. Kaya, ang palatandaan ay tumutukoy sa isang alyansa sa pagitan ni Antiochus, na sumasagisag sa Republikanong sungay ng halimaw sa lupa, at ni Philip ng Macedon—ang sinaunang pangalan ng Gresya—na sumasagisag sa United Nations.

Sa antas na propetiko, nagaganap sa Labanan sa Panium ang isang alyansa sa pagitan ng dragon (Macedon) at ng bulaang propeta (USA). Ang nakapailalim na motibo ng alyansang ito ay ang paghahati-hati sa sakop ng Ehipto, na kumakatawan sa isang gumuguhong Rusya.

Nang dalhin ni Jesus ang Kaniyang mga alagad sa Panium, noon ay tinatawag itong Caesarea Philippi. Ang apo ni Herodes na Dakila, si Herodes Philippi, ay naisakatuparan ang pagpapanumbalik ng lungsod at ipinangalan ito kay Caesar Augustus at sa kaniyang sarili, kaya tinawag itong Caesarea Philippi. Ang kanilang ugnayan ay kumakatawan sa Roma kasama ang Roma, ngunit si Philippi ay isang mas mababang Roma kaugnay ni Caesar, at sa antas na propetiko, si Herodes Philippi ay kumakatawan kay Salome, ang anak ni Herodias. Kaya, sa pangalang Caesarea Philippi, nasusumpungan natin si Herodes Philippi na kumakatawan sa bulaang propeta, at si Caesar na kumakatawan sa kapapahan.

Samakatuwid, inilalahad ng makahulang kasaysayan ng Panium ang dalawang alyansa: una, kung saan ang huwad na propeta (Trump) ay nakikipag-alyansa sa dragon (ang United Nations), at ikalawa, kung saan ang huwad na propeta (Trump) ay nakikipag-alyansa sa Papado (Caesar). Sa talata labing-anim inilalarawan ang batas sa Araw ng Linggo, at doon ipinaiiral ang tatluhang pagkakaisa, subalit ang kaayusang iyon ay naitatag na bago pa ang batas sa Araw ng Linggo, sa talata labing-lima at sa Labanan sa Panium.

Sa pamamagitan ng kautusang nagpapatupad ng institusyon ng Papasiya, na isang paglabag sa kautusan ng Diyos, lubusang ihihiwalay ng ating bansa ang sarili nito sa katuwiran. Kapag iniunat ng Protestantismo ang kaniyang kamay sa kabila ng bangin upang abutin ang kamay ng kapangyarihang Romano, kapag iniabot niya ito sa ibayo ng kalaliman upang makipagkamay sa Espiritismo, kapag, sa ilalim ng impluwensiya ng tatluhang pagkakaisang ito, itatakwil ng ating bansa ang bawat prinsipyo ng kaniyang Saligang-Batas bilang isang pamahalaang Protestante at republikano, at magtatadhana para sa pagpapalaganap ng mga kabulaanan at panlilinlang ng Papasiya, kung magkagayo’y malalaman natin na dumating na ang panahon para sa kahima-himalang paggawa ni Satanas at na malapit na ang wakas. Testimonies, tomo 5, 451.

Ipagpapatuloy namin ang pag-aaral na ito sa aming susunod na artikulo.

Ang pagbubunyag ay hindi paglikha o pag-iimbento ng bagong bagay, kundi ang pagpapamalas ng mga bagay na, hanggang sa mabunyag, ay hindi nalalaman ng mga tao. Ang mga dakila at walang hanggang katotohanang nakapaloob sa ebanghelyo ay nabubunyag sa pamamagitan ng masigasig na pagsasaliksik at ng pagpapakumbaba ng ating sarili sa harap ng Diyos. Ang Dibinong Guro ay umaakay sa isipan ng mapagkumbabang naghahanap ng katotohanan; at sa pamamagitan ng paggabay ng Espiritu Santo, ang mga katotohanan ng Salita ay ipinakikilala sa kaniya. At walang higit na tiyak at mabisa na paraan upang magtamo ng kaalaman kaysa kapag ginagabayan sa ganitong paraan. Ang pangako ng Tagapagligtas ay, 'Pagdating niya, ang Espiritu ng katotohanan, papatnubayan niya kayo sa buong katotohanan.' Sa pamamagitan ng pagkakaloob ng Espiritu Santo tayo ay ginagawang makaunawa sa Salita ng Diyos.

Isinulat ng salmista, 'Paano lilinisin ng isang binata ang kanyang lakad? Sa pamamagitan ng maingat na pagbabantay sa kanyang lakad, ayon sa iyong salita. Buong puso kitang hinanap: O huwag mo akong hayaang maligaw mula sa iyong mga utos. . . . Buksan mo ang aking mga mata, upang mamasdan ko ang kagila-gilalas na mga bagay mula sa iyong kautusan.'

Tayo ay pinaaalalahanang hanapin ang katotohanan na gaya ng paghahanap sa nakatagong kayamanan. Ang Panginoon ang nagbubukas ng kaunawaan ng tunay na naghahanap ng katotohanan; at ang Espiritu Santo ang nagbibigay-kakayahan sa kaniya upang mapanghawakan ang mga katotohanan ng kapahayagan. Ito ang ibig sabihin ng mang-aawit kapag hinihiling niya na buksan ang kaniyang mga mata upang masdan ang mga kahanga-hangang bagay mula sa kautusan. Kapag ang kaluluwa’y nananabik sa mga kadakilaan ni Jesucristo, ang pag-iisip ay binibigyan ng kakayahang mapanghawakan ang mga kaluwalhatian ng lalong mabuting sanlibutan. Tanging sa tulong ng Dibinong Guro lamang natin mauunawaan ang mga katotohanan ng Salita ng Diyos. Sa paaralan ni Cristo natututo tayong maging maamo at mapagkumbaba sapagkat ipinagkakaloob sa atin ang pag-unawa sa mga hiwaga ng kabanalan.

Siya na nagbigay-inspirasyon sa Salita ang tunay na tagapagpaliwanag ng Salita. Inilarawan ni Cristo ang kaniyang mga turo sa pamamagitan ng pagtawag ng pansin ng kaniyang mga nakikinig sa mga payak na batas ng kalikasan, at sa mga kilalang bagay na araw-araw nilang nakikita at hinahawakan. Sa gayon, inakay niya ang kanilang mga isipan mula sa likas tungo sa espirituwal. Marami ang hindi kaagad naunawaan ang kahulugan ng kaniyang mga talinghaga; subalit habang araw-araw nilang nakakaharap ang mga bagay na iniugnay ng Dakilang Guro sa mga espirituwal na katotohanan, ang ilan ay nabatid ang mga aral ng banal na katotohanan na pinagsikapan niyang ikintal, at ang mga ito ay nakumbinsi sa katotohanan ng kaniyang misyon at nagbagong-loob sa ebanghelyo. Sabbath School Worker, Disyembre 1, 1909.