Nilalayon kong ipakita kung paanong ang "pitong ulit" ng Levitico dalawampu't anim ay "nakalingid sa lantad na paningin" sa aklat ni Daniel, kalakip ng pagtukoy na ito ay itinago sa pamamagitan ng mga kagamitang pantao na ginamit ng Diyos upang iharap ang "bato" na ipinagkakatitisuran sa aklat ni Daniel. Ang pagsunod sa liwanag ng paglalahad na ito ay nangangailangan ng "integridad." Ang kahulugan ng integridad na aking ipinapanukala ay maipapakahulugan bilang pagkakaugma sa sariling mga gawa, mga pagpapahalaga, mga pamamaraan, at mga prinsipyo. Hinihingi nito na tayo'y manangan sa inihayag sa Salita ng Diyos, kahit hindi ito umaayon sa mga kaisipang pantao na sumasalungat sa Salita ng Diyos.
Ang mahigpit na integridad ay dapat itangi ng bawat mag-aaral. Bawat isipan ay dapat bumaling nang may mapitagang pansin sa nahayag na salita ng Diyos. Ang liwanag at biyaya ay ipagkakaloob sa mga sumusunod sa Diyos sa ganitong paraan. Makakakita sila ng kagila-gilalas na mga bagay mula sa Kanyang kautusan. Ang mga dakilang katotohanang nanatiling hindi pinansin at hindi nakita mula pa noong araw ng Pentecostes ay liliwanag mula sa salita ng Diyos sa kanilang likas na kadalisayan. Sa mga tunay na umiibig sa Diyos, ang Espiritu Santo ay maghahayag ng mga katotohanang naglaho sa alaala, at maghahayag din ng mga katotohanang lubos na bago. Yaong mga kumakain ng laman at umiinom ng dugo ng Anak ng Diyos ay maghuhugot mula sa mga aklat ni Daniel at ng Apocalipsis ng katotohanang kinasihan ng Espiritu Santo. Magpapasimula sila ng pagkilos ng mga puwersang hindi masusupil. Ang mga labi ng mga bata ay mabubuksan upang ipahayag ang mga hiwagang itinago sa mga isipan ng mga tao. Pinili ng Panginoon ang mga bagay na hangal sa sanlibutang ito upang hiyain ang marurunong, at ang mga bagay na mahihina sa sanlibutan upang hiyain ang makapangyarihan.
Isang payak na halimbawa, kapwa ng pagkakamaling pantao na matatagpuan sa aklat ni Daniel at ng kawalan ng pagpayag na sumunod sa Salita ng Diyos, ay nasusumpungan sa salitang isinalin bilang “daily” sa ikawalong kabanata ng Daniel. Hinihingi ng integridad na, kung si Ellen White ay nagbigay ng komento hinggil sa salitang iyon, gaya nga ng kaniyang ginawa, bilang mga Adventista ng Ikapitong Araw na nagpapahayag na pinaninindigan ang Espiritu ng Propesiya, awtomatiko nating gamitin ang kaniyang komentaryo sa salitang iyon upang patnubayan ang ating pag-unawa.
At nakita ko, kaugnay ng 'Daily,' na ang salitang 'sacrifice' ay idinagdag ng karunungan ng tao, at hindi kabilang sa teksto; at na ibinigay ng Panginoon ang wastong pagkaunawa nito sa mga nagbigay ng sigaw ng oras ng paghatol. Nang umiiral ang pagkakaisa, bago ang 1844, halos lahat ay nagkakaisa sa wastong pagkaunawa tungkol sa 'Daily;' ngunit mula noong 1844, sa gitna ng kalituhan, tinanggap ang iba pang mga pananaw, at sumunod ang kadiliman at kalituhan. Review and Herald, Nobyembre 1, 1850.
Maaaring pag-ukulan natin ng mahabang panahon ang dalawang pangungusap na ito, sapagkat nang sa wakas ay mailagay ang mga ito sa aklat na Early Writings, ang mga patnugot na tao ay naglagay ng isang di-wastong pagpapakahulugan sa nasasaad, ngunit ibang usapin iyon. Para sa ating layunin, nais lamang naming ituro ang dalawang mahalagang punto. Ang unang punto ay ito: sinasabi ni Sister White, "ang salitang "sacrifice" ay idinagdag ng karunungan ng tao, at hindi kabilang sa teksto."
Nang magkagayo’y narinig ko ang isang banal na nagsasalita; at ang isa pang banal ay nagsabi sa yaong banal na nagsasalita, Hanggang kailan ang pangitain tungkol sa palaging handog, at sa pagsalangsang na nagdudulot ng pagkawasak, na ibibigay kapuwa ang santuwaryo at ang hukbo upang yurakan? Daniel 8:13.
Ang naunang talata ang tanong na nagbubunga ng sagot sa talatang labing-apat, at ang sagot na iyon ang kumakatawan sa sentral na haligi at saligan ng Adbentismo. At sa mismong tanong na nagluluwal ng dakilang liwanag na kinakatawan bilang sentral na haligi ng Adbentismo, ipinabatid sa atin na ang karunungang pantao ay nagkamali sa pamamagitan ng pagdaragdag ng isang salita sa salin ng talatang iyon.
Mayroong literal na daan-daang idinagdag na mga salita sa salin ng KJV Bible noong 1611, subalit minsan lamang tinukoy ng Diyos ang alinman sa mga daan-daang idinagdag na salitang iyon bilang kamalian. At malinaw na iyon ay isang pagkakamaling nagmula sa panig ng tao sa pagsasanib ng pagkatao at pagka-Diyos na nagbunga ng Salita ng Diyos. Higit na makabuluhan ang katotohanang hindi sana kinailangan ang anumang kinasihang komentaryo ukol sa idinagdag na salitang "sacrifice" kung hindi ito nagbubunga ng maling pagkaunawa sa talata. Malinaw na gayon nga, sapagkat ang kinasihang komentaryo ay hindi lamang nagtuturo na hindi dapat naroroon ang salitang iyon, kundi itinuturo rin na ang "those who gave the judgment hour cry" ay pinagkalooban ng Panginoon ng "the correct view" hinggil sa "daily". Iniiaatas ng integridad na gamitin natin ang dalawang pangungusap na iyon ayon sa mismong pagkakabasa ng mga ito.
Yaong mga naghayag ng panawagan ng oras ng paghuhukom ay tinukoy ang “the daily” bilang isang sagisag na kumakatawan sa paganismo o sa paganong Roma, ayon sa konteksto ng kinalalagyan nito. Ang salitang isinalin bilang “daily” ay lumilitaw nang limang beses sa aklat ni Daniel. Ang lahat ng limang paglitaw na iyon ay bilang pangngalan. Ang salita ay lumilitaw nang isandaan at apat na beses sa Salita ng Diyos, at siyamnapu’t siyam na beses itong ginagamit bilang pang-uri, ngunit sa aklat ni Daniel lamang ito ginagamit bilang pangngalan. Ang mga lalaking nagsalin ng King James Bible ay nakita ang salitang ito nang siyamnapu’t siyam na beses bilang pang-uri, kaya, pagdating sa aklat ni Daniel, sinikap nila itong gawing pang-uri upang tumugma sa lahat ng iba pang pagkakataon na ito’y lumitaw bilang pang-uri. Upang magawa iyon, idinagdag nila ang salitang “sacrifice.” Ngunit sinabi ng Diyos, sa pamamagitan ni Ellen White, na ang “sacrifice” ay dapat alisin, na ang ibig sabihin, ang “the daily” ay dapat unawain bilang isang pangngalan.
Yaong mga naninindigang laban sa payo ng Diyos hinggil sa salitang ito sa loob ng Adventismo ay itinuturing ang salitang ito bilang isang sagisag ng ministeryo ni Cristo sa makalangit na santuwaryo, ngunit yaong mga nagbigay ng sigaw ng oras ng paghatol ay wastong itinukoy ito bilang paganismo. Ang Adventismo ngayon ay gumagamit ng isang sagisag ng kapangyarihang sataniko upang kumatawan kay Cristo!
Sa pamamagitan ng maling lohikang pantao, naitago sa Adventismo ang tunay na pag-unawa sa salitang isinasalin bilang "the daily." Ang mga Adventista na ibinabatay ang kanilang pag-aaral hinggil sa propesiya sa mga paksang sapalarang lumilitaw sa paglipas ng mga taon sa kanilang mga Sabbath School quarterlies ay tamad na umiinom ng "Kool-Aid" na inihahain sa pamamagitan ng mga nasabing quarterly, at pinagtitibay pa ito ng mga pastor na sila man ay hindi taglay ang integridad na kinakailangan upang pahintulutan ang anumang ambag mula sa mga komento ni Sister White hinggil sa paksa.
Ang kasaysayan ng kontrobersiya hinggil sa “the daily” ay narating ang mahalagang sangandaan noong bandang 1911, kung saan tahasang sinabi ni Kapatid na White na yaong tumakwil sa pagkaunawa ng mga pasimuno hinggil sa “the daily” bilang paganismo, at nagtuturo na ang “the daily” ay kumakatawan sa ministeryo ni Cristo sa santuwaryo, ay tinanggap ang kanilang pagkaunawa mula sa “mga anghel na pinalayas mula sa langit” (20 MR 17).
Ang katotohanan hinggil sa “the daily” ay malinaw na tinukoy ni Kapatid na White, at itinuturo niya na ang isipan ni William Miller ay pinatnubayan ng “mga banal na anghel” at na ang mga isipan ng mga nagtuturo na ang “the daily” ay kumakatawan sa ministeryo ni Cristo sa santuwaryong makalangit ay pinapatnubayan ng “mga anghel na pinalayas mula sa langit.” Ang katotohanan hinggil sa “the daily,” gaya ng inilahad ng mga nagbigay ng sigaw ng oras ng paghuhukom, ay natuklasan ni William Miller.
Nagpatuloy ako sa pagbabasa, at hindi ko nasumpungang lumitaw ito [ang "daily"] sa iba pang dako, kundi sa Daniel. Pagkatapos ay [sa tulong ng isang konkordansiya] kinuha ko yaong mga salitang nakaugnay dito, ‘alisin;’ ‘kanyang aalisin ang "daily";’ ‘mula sa panahong ang "daily" ay aalisin,’ atbp. Nagpatuloy ako sa pagbabasa, at inakala kong walang liwanag na masusumpungan ko sa talata; sa wakas ay napadako ako sa 2 Tes. ii, 7, 8. ‘Sapagkat ang hiwaga ng kasamaan ay gumagawa na; tanging siya na ngayo’y pumipigil ay magpapatuloy na pumigil, hanggang sa maalis siya sa daan, at kung magkagayo’y mahahayag ang tampalasan,’ atbp. At nang dumating ako sa talatang iyon, O, kay liwanag at kaluwalhati ng paglitaw ng katotohanan! Naroon iyon! Iyon ang "daily"! Ngayon, ano ang ibig sabihin ni Pablo sa ‘siya na ngayo’y pumipigil,’ o humahadlang? Sa ‘ang tao ng kasalanan,’ at ang ‘tampalasan,’ ang tinutukoy ay ang Papismo. Kung gayon, ano ang pumipigil upang mahayag ang Papismo? Iyon ay ang paganismo; kung gayon, ang "daily" ay dapat mangahulugang paganismo.” Second Advent Manual, 66.
Ang tunay na mabigat sa pagkakatuklas ni Miller na ang “araw-araw” ay kumakatawan sa paganismo ay kung saan niya nasumpungan ang katotohanang iyon. Nasumpungan niya ito sa isang sipi ng mga sulat ng apostol Pablo, kung saan hindi lamang tinutukoy ni Pablo ang “araw-araw” bilang paganismo, kundi yaon din ang siping nagsasaad na yaong mga hindi tumanggap ng pag-ibig sa katotohanan ay tumatanggap ng makapangyarihang pagdaraya. Ang pagtanggap sa “araw-araw” bilang sagisag ng ministeryo ni Cristo sa santuwaryo—ang pakahulugang nagmula sa mga anghel na pinalayas mula sa langit—ay siyang sagisag ng mga nasa Adventismo na wala ang integridad na kailangan upang matuwid na hatiin ang salita ng katotohanan, at kaya nama’y nakatakda na silang tumanggap ng makapangyarihang pagdaraya.
Hindi ko nais na ilihis ang puntong pinagsusumikapan nating tukuyin. Ang puntong iyon ay na ang “seven times” na tinutukoy sa gayunding pangitain kung saan matatagpuan ang “the daily” ay itinago ng mga kamay ng tao, bagaman nananatili itong lantad sa paningin. Ito ay isang payak na halimbawa lamang kung paanong isang pagkakamali ng tao sa pagsasalin na nagawa noong maraming dantaon na ang nakararaan, at pagkatapos ay minamanipula sa isipan ng mga tao ng mga anghel na pinalayas mula sa langit, ay ginagamit ngayon, sa panahong ito na napakahalaga bago ang pangwakas na krisis sa katapusan ng sanlibutan, upang bulagin ang mga isipan sa katotohanang aktuwal na lantad sa paningin.
Noong panahong 1910, ang paghihimagsik hinggil sa "the daily" ay kakasisimula pa lamang; pinangungunahan nina W. W. Prescott at A. G. Daniells ang satanikong gawain ng pagtanggi sa saligang pagkaunawa sa "the daily." Ang sumusunod na artikulo ay isang liham mula mismo sa panahong iyon, kung saan tinutugunan ni Sister White ang satanikong pananaw na ang "the daily" sa aklat ni Daniel ay kumakatawan sa gawaing pangsantuwaryo ni Cristo. Noong panahong iyon, isinusulong ng dalawang lalaking ito ang ideya ng pagsisiyasat sa mga sinaunang aklat ng mga payunir at pagbabago sa pagkaunawa ng mga payunir ayon sa bago nilang satanikong depinisyon. Inaasa ko na maipamalas natin ang integridad habang binabasa natin ang artikulo.
Sa yugtong ito ng ating karanasan, hindi dapat mailihis ang ating mga isipan mula sa natatanging liwanag na ibinigay [sa atin] upang pagbulayan sa mahalagang pagtitipon ng ating kapulungan. At naroon si Kapatid na Daniells, na ang isipan ay pinanghihimasukan ng kaaway; at ang iyong isipan at ang isipan ni Elder Prescott ay pinanghihimasukan ng mga anghel na pinalayas mula sa langit. Ang gawain ni Satanas ay ilihis ang inyong mga isipan upang maipasok ang mga tuldok at kudlit na hindi kayo inudyukan ng Panginoon na isama. Ang mga iyon ay hindi mahalaga. Ngunit malaki ang kahalagahan nito sa sanhi ng katotohanan. At ang mga kaisipan ninyo, kung maililihis kayo tungo sa mga tuldok o kudlit, ay gawa ng pakana ni Satanas. Inaakala ninyo na ang pagtutuwid ng maliliit na bagay sa mga aklat na nasulat ay paggawa ng isang dakilang gawain. Ngunit ako’y inatasan: "Ang katahimikan ay mabisang pagsasalita."
Narapat kong sabihin: Itigil mo ang paghahanap ng kapintasan. Kung maisasakatuparan lamang ang layuning ito ng Diyablo, sa iyo’y waring ituturing ang iyong gawa na lubhang kahanga-hanga sa pagkakabuo. Iyon ang pakana ng kaaway: tipunin ang lahat ng inaakalang kapintasan sa mga puntong hindi pinagkaisahan ng lahat ng uri ng pag-iisip.
At ano ngayon? Mangyayari ang mismong gawaing nakalulugod sa Diyablo. Magkakaroon ng isang paglalarawang ihaharap sa mga hindi kabilang sa ating pananampalataya—hindi yaong sa ating pananampalataya, kundi yaong babagay sa kanila—na magpapalago ng mga katangian ng pagkatao na magdudulot ng malaking kalituhan at sasakop sa mga gintong sandaling nararapat sanang gamitin nang masigasig upang iharap ang dakilang mensahe sa harap ng bayan. Ang mga paglalahad sa alinmang paksang ating pinaghirapan ay hindi lahat magkakatugma, at ang magiging bunga ay ang pagkalito ng isipan ng mga sumasampalataya at ng mga di-sumasampalataya. Ito mismo ang binalak ni Satanas na mangyari—anumang maaaring palakihin bilang isang di-pagkakasundo.
Basahin ang Ezekiel, kabanata 28. Ngayo’y narito ang isang dakilang gawain, kung saan maaaring maipakita ng mga kakaibang espiritu ang kanilang sarili. Ngunit ang Panginoon ay may gawaing dapat maisakatuparan upang iligtas ang mga napapahamak na kaluluwa; at ang mga puwang na maaaring mapasok at punuan ni Satanas, sa kanyang pagbabalatkayo, upang magdala ng kalituhan sa ating hanay—gagawin niya ang mga ito nang sakdal, at ang lahat ng maliliit na pagkakaibang iyon ay palalakihin at magiging kapansin-pansin.
At ipinakita sa akin mula pa noong una na hindi ipinagkaloob ng Panginoon, maging kay Elder Daniells o kay Elder Prescott man, ang pasanin ng gawaing ito. Dapat bang ipasok ang mga laláng ni Satanas? Dapat bang ang “Daily” na ito ay maging gayong kalaking usapin na maipasok upang guluhin ang mga pag-iisip at hadlangan ang pagsulong ng gawain sa mahalagang panahong ito? Hindi dapat, anuman ang mangyari. Hindi dapat iharap ang paksang ito, sapagkat ang espiritung maipapasok ay mapaghadlang, at binabantayan ni Lucifer ang bawat galaw. Magsisimula ang mga ahensiya ni Satanas sa kanyang gawain at magkakaroon ng kalituhang maipapasok sa ating hanay. Wala kayong tawag upang saliksikin ang pagkakaiba ng opinyon na hindi isang katanungang pangsubok; datapuwa’t ang inyong katahimikan ay nagsasalita nang malinaw. Nasa harap ko nang malinaw ang buong bagay na ito. Kung maisasangkot ng diyablo ang sinuman sa ating sariling mga tao sa mga paksang ito, gaya ng kanyang binalak gawin, magtatagumpay ang adhika ni Satanas. Ngayon, ang gawain, nang walang pagkaantala, ay dapat nang harapin, at walang [pagkakaiba] ng opinyon na ipahahayag.
Uudyukan ni Satanas ang mga lalaking nagsilabas mula sa atin na makipag-isa sa masasamang anghel at hadlangan ang ating gawain sa mga di-mahalagang usapin, at anong kagalakan [doon] ang magkakaroon sa kampo ng kaaway. Magbuklod-buklod kayo, magbuklod-buklod kayo. Ilibing nawa ang bawat pagkakaiba. Ang ating gawain ngayon ay iukol ang buong lakas nating pisikal at ang lakas ng utak at mga nerbiyos upang maalis sa daan ang mga pagkakaibang ito, at magkaayon ang lahat. Kung si Satanas, sa pamamagitan ng kaniyang dakilang di-pinabanal na karunungan, ay pahintulutang magkaroon man lamang ng kaliit-liitang kapit, [siya’y magagalak].
Ngayon, nang makita ko kung paano ka gumagawa, sumaklaw ang aking pag-iisip sa buong kalagayan at sa mga magiging bunga kung magpapatuloy ka at bibigyan mo, kahit sa pinakamunting paraan, ang mga pangkat na humiwalay sa atin ng pagkakataong magdala ng kalituhan sa ating hanay. Ang iyong kakulangan sa karunungan ay siyang-siya ang nais ni Satanas. Ang malakas mong proklamasyon ay hindi kinasihan ng Espiritu Santo. Ako’y tinagubilinan na sabihin sa iyo na ang iyong pagpupuna ng mga kapintasan sa mga sinulat ng mga lalaking pinatnubayan ng Diyos ay hindi kinasihan ng Diyos. At kung ito ang karunungang ibibigay ni Elder Daniells sa mga tao, huwag sa anumang paraan siyang bigyan ng opisyal na katungkulan, sapagkat hindi siya makapangatuwiran mula sa sanhi hanggang sa bunga. Ang iyong pananahimik sa paksang ito ang iyong karunungan. Ngayon, ang anumang tulad ng pagpupuna ng mga kapintasan sa mga publikasyon ng mga lalaking pumanaw na ay hindi ang gawaing ibinigay ng Diyos sa sinuman sa inyo. Sapagkat kung ang mga lalaking ito—sina Elder Daniells at Prescott—ay sumunod sa mga tagubiling ibinigay hinggil sa paggawa sa mga lunsod, sana’y marami, napakarami, ang nakumbinsi sa katotohanan at napagbagong-loob—mga lalaking may kakayahan na ngayo’y nasa mga katayuang kailanma’y hindi maaabot.
Ang buong sanlibutan ay dapat ituring na iisang dakilang pamilya. At yamang mayroon kayong gayong bukal ng kaalaman na mapaghahanguan, bakit ninyo hinayaang mapahamak ang sanlibutan sa loob ng maraming taon, samantalang may mga patotoong ibinigay ng ating Panginoong Jesu-Cristo? Itinuturo ng tunay na relihiyon na ituring natin ang bawat lalaki at babae bilang isang taong maaari nating gawan ng mabuti.
Matagal nang nalimbag ito: “A Balanced Mind,” patotoo kay Elder Andrews. Maaaring linangin ang isipan upang maging isang kapangyarihang makaalam kung kailan magsalita at kung aling mga pasan ang dapat akuin at pasanin, sapagkat si Cristo ang iyong guro. At labis akong natakot para sa iyo [nang nakita kitang] itinatataas ang iyong karunungan at sinusundan ang isang landas na magdadala ng pagkakaiba-iba ng mga opinyon. Ang Panginoon ay tumatawag ng marurunong na tao na makapipigil at mananahimik kapag [ito’y] karunungan para sa kanila ang gawin iyon. Kung ibig mong maging ganap na tao, kailangan mo ang pagpapakabanal sa pamamagitan ni Jesucristo. Ngayo’y may isang gawaing kakapasimula pa lamang, at nawa’y makita ang karunungan sa bawat ministro, sa bawat pangulo ng [isang] konperensya. Ngunit naroon ang isang gawaing dapat mong panghawakan noon pang mga nakaraang taon, kung saan kailangan mong itaas ang iyong tinig para sa mismong gawaing ito. Ibinigay ni Cristo sa lahat ng Kanyang bayan ang mga tanging tagubilin tungkol sa dapat nilang gawin at sa mga bagay na hindi nila dapat gawin. At kakaunti na lamang ang panahong nalalabi sa atin upang maisagawa ang katuwiran ng Panginoon. Nauunawaan mo ang daan ng Panginoon. Nakita ko ang iyong layunin na isakatuparan ang mga bagay ayon sa sarili mong kaparaanan pagkaraang mailuklok ka bilang pangulo. Inisip mong gagawa ka ng mga kagila-gilalas na bagay—isang gawaing hindi ipinagkatiwala ng Diyos sa iyong mga kamay na gawin. Ngayon, ang iyong gawain ay hindi upang umapi kundi upang magpaluwag, hangga’t maaari, sa bawat pangangailangan, kung tinanggap ka ng Panginoon upang maglingkod. Ngunit napakaaga mong nagbigay ng katibayan na ang karunungan at ang pinabanal na paghatol ay hindi mo naipamalas. Isinulong mo ang mga bagay na hindi tatanggapin malibang ang Panginoon ang magbigay ng liwanag.
Tinagubilinan ako na ang gayong padalus-dalos na mga hakbang ay hindi dapat ginawa, gaya ng pagpili sa iyo bilang presidente ng komperensiya kahit para sa isa pang taon. Ngunit ipinagbabawal ng Panginoon ang iba pang gayong mga padalus-dalos na pagpapasya hanggang ang usapin ay maiharap sa Panginoon sa panalangin; at yamang natanggap mo na ang mensaheng ang gawain ng Panginoon na nakasalalay sa presidente ay isang lubhang mabigat na pananagutan, wala kang karapatang moral na maglabas ng gayong padalus-dalos at mariing pahayag gaya ng iyong ginawa hinggil sa paksa ng “Daily” at ipalagay na ang iyong impluwensiya ang magpapasya sa usapin. Nariyan si Elder Haskell, na nagpasan ng mabibigat na pananagutan, at nariyan si Elder Irwin at ilang mga lalaking maaari kong banggitin na may mabibigat na pananagutan.
Nasaan ang iyong paggalang sa mga may-edad na lalaki? Anong kapamahalaan ang maaari mong gamitin nang hindi isinasama ang lahat ng mga lalaking may pananagutan upang timbangin ang usapin? Ngunit siyasatin na natin ngayon ang usaping ito. Dapat na nating muling isaalang-alang kung ito nga ba ang pasya ng Panginoon—sa harap ng gawaing napabayaan—na ipakita mo ang iyong sigasig na itaguyod ang gawaing ito kahit isa pang taon. Kung ipagpapatuloy mo ang gawaing ito sa isa pang taon, sa tulong ng mga makikipagkaisa sa iyo, dapat magkaroon ng pagbabago sa iyo at kay Elder Prescott. At magpakumbaba ang inyong sariling mga puso sa harap ng Diyos. Kailangang makita ng Panginoon sa inyo ang pagpapamalas ng isang naiibang karanasan, sapagkat kung mayroon mang mga tao na sa kasalukuyang panahon ay nangangailangan ng muling pagbabagong-loob, sila ay sina Elder Daniells at Elder Prescott.
Dapat piliin ang pitong lalaki—mga lalaking may karunungan at, sa pamamagitan ng pagkilos ng biyaya ng Diyos, ay nagbibigay ng katibayan ng muling pagbabalik-loob. Sapagkat ang mga lalaking gayong nabulag na hindi na sila makapangatuwiran mula sa sanhi patungo sa bunga—na ipagwawalang-bahala nila ang mga lalaking nagpasan ng mga pananagutan ng gawain at ang mga pangulo ng mga kumperensya; na ang mga lalaking nagdala ng gawain nang mahigit dalawang taon ay babaliwalain; at mangyari ang gayong padalus-dalos na kahihinatnan na pabayaan ng mga tao ang mismong gawaing laging inihaharap sa kanila sa loob ng maraming taon (ang gawain sa mga lunsod), at walang, o napakakaunting, pagsasaalang-alang ang ibinibigay sa matatandang lalaki para sa payo, sa halip ay ipahayag ang mga bagay na pinipili nilang ibigay sa bayan—ang lahat ng ito ay siya na ring patotoo na hindi ligtas ipagkatiwala sa mga lalaking iyon ang gayon kadakila at kahanga-hangang gawain.
Hindi patay si Cristo. Kailanma’y hindi Niya pahihintulutang ipagpatuloy ang Kaniyang gawain sa ganitong di-karaniwang paraan. Huwag ninyong galawin ang mga aklat. Kung may anumang pagbabagong talagang kailangan, ang Diyos ang magtitiyak ng isang magkakatugmang pagkakaisa sa pagbabagong iyon; ngunit kapag ang isang mensahe ay ipinagkatiwala sa mga tao, na may malalaking pananagutang kaakibat, hinihingi ng Diyos ang katapatan na kikilos sa pamamagitan ng pag-ibig at magpapadalisay sa kaluluwa. Kapwa nangangailangan ng muling pagbabalik-loob sina Elder Daniells at Prescott. May isang di-karaniwang gawaing pumasok, at ito’y hindi kaayon ng gawaing dahil dito pumarito si Cristo sa ating sanlibutan; at ang lahat ng tunay na nagbalik-loob ay gaganap ng mga gawa ni Cristo.
Tayong lahat, bawat isa, ay dapat isagawa ang gawaing magpaparangal sa Ama. Dumating na tayo sa krisis—na alinman ay maging kaayon tayo ng karakter ni Jesucristo sa mismong panahong ito ng paghahanda o huwag na magtangkang gawin ito. Elder Daniells, huwag mong ipalagay na malaya kang ipailanlang ang iyong tinig gaya ng ginawa mo sa kahalintulad na mga kalagayan. At unawain, ang pangulo ng isang konperensya ay hindi isang naghaharing pinuno. Siya’y gumagawa kasama ng mga pantas na humahawak ng tungkulin bilang mga pangulo, na tinanggap ng Diyos. Wala siyang kalayaang pakialaman ang mga sulatin sa mga nalimbag na aklat mula sa mga panulat na tinanggap ng Diyos. Hindi na sila dapat mamayani, malibang maipakita nilang nabawasan ang kapangyarihang pumuno at mangibabaw. Dumating na ang krisis, sapagkat lalapastanganin ang Diyos.
“Paano tinitingnan ng Panginoon ang mga lunsod na hindi pa napaglilingkuran? Si Cristo ay nasa langit. Ngayon ang pagkilala nito ay dapat maging, ‘Walang makaharing pamamahala. At ngayon ay ang krisis ng sanlibutang ito. Ngayon Ako ang Kapangyarihang magligtas o magwasak. Ngayon ang panahon na ang kapalaran ng lahat ay nasa Aking mga kamay. Ibinigay Ko ang Aking buhay upang iligtas ang sanlibutan. At “Ako, kung Ako ay itataas,” ang nagliligtas na biyaya na Aking ipagkakaloob ay magpapatunay na ang lahat ng mahuhubog ayon sa banal na wangis at magiging kaisa Ko ay gagawa gaya ng Aking paggawa sa pamamagitan ng Aking kapangyarihan ng tumutubos na biyaya.’ Ang sinumang may ibig, [siya nawa’y] makisangkot kasama ng kaniyang mga kapatid upang gawin ang gawaing ibinigay sa kanila upang kanilang gawin kapag nasa mga tungkuling may pananagutan sa ilalim ng payong ibinibigay ng Panginoon, at masikap na hanapin nang buong taimtim na gumawa sa ganap na pakikiisa sa Kaniya na sa gayon ay inibig ang sanlibutan anupat ibinigay Niya ang Kaniyang buhay bilang ganap na hain para sa pagliligtas ng sanlibutan. Nagsasalita ako sa ating mga ministro, na sa kanilang pagpasok sa gawain sa ating mga lunsod ay hayaang may kalmado at banal na kasagraduhan na sumama sa ministeryo ng Salita. Hindi natin magagawa ang wastong pagdidiin sa mga pag-iisip ng mga tao kung tayo ay... [Ang ibabang ikatlong bahagi ng pahinang ito ay iniwang blangko.]”
Kinokopya ko mula sa aking talaarawan. Ang katotohanang gaya ng nasa kay Jesus—ipahayag ito, idalangin ito, sampalatayanan ang bawat salita nito sa kapayakan nito. Ano ang iyong mapapakinabang kung ang mga kamalian ay inihaharap sa mga lalaking tumalikod sa pananampalataya at nagbigay-pansin sa mga espiritung mapanlinlang, mga lalaking di-kailan lamang ay kasama natin sa pananampalataya? Papanig ka ba sa diyablo? Iukol ang iyong pansin sa mga bukiring hindi pa nalilinang. Isang pandaigdigang gawain ang nasa harap natin. Ipinagkaloob sa akin ang mga paglalarawan tungkol kay John Kellogg.
Isang lubhang kaakit-akit na nilalang ang kumakatawan sa mga ideya ng mga mapanlinlang na pangangatuwirang kanyang inihaharap, mga saloobing kaiba sa wagas na katotohanang ayon sa Bibliya. At yaong mga nagugutom at nauuhaw sa anumang bago ay isinusulong ang mga kaisipan [lubhang mapanlinlang] anupa’t si Elder Prescott ay nasa malaking panganib. Si Elder Daniells ay nasa malaking panganib [na] mabalot sa isang mapanlinlang na guni-guni na kung ang mga saloobing ito ay maipahahayag sa lahat ng dako, magiging parang isang bagong sanlibutan.
Oo, mangyayari nga iyon, ngunit habang gayon nasasabsob ang kanilang mga isip, ipinakita sa akin na si Kapatid Daniells at si Kapatid Prescott ay hinahabi sa kanilang karanasan ang mga damdaming may anyong espirituwal[istiko] at inaakit ang ating bayan sa magagandang sentimyento na manglilinlang, kung maaari, pati ang mga hinirang. Kailangang itala ko sa pamamagitan ng aking panulat [ang katunayan] na makikita ng mga kapatid na ito ang mga kapintasan sa kanilang mapanlinlang na mga kaisipan na naglalagay sa katotohanan sa isang kalagayang walang katiyakan; at [gayunma’y] [lumilitaw sila] na waring [taglay nila] ang dakilang espirituwal na pagkilatis. Ngayon ay sasabihin ko sa kanila [na], nang ipinakita sa akin ang bagay na ito, nang itinaas ni Elder Daniells ang kaniyang tinig na gaya ng pakakak sa pagtataguyod ng kaniyang mga ideya tungkol sa “Daily,” ipinakita ang mga sumunod na bunga. Nalilito na ang ating bayan. Nakita ko ang ibubunga, at pagkatapos ay ibinigay sa akin ang mga babala na kung si Elder Daniells, na hindi pinapansin ang magiging kahihinatnan, ay maantig sa ganitong paraan at papayagan ang kaniyang sarili na maniwalang siya ay nasa ilalim ng inspirasyon ng Diyos, ang pag-aalinlangan ay ihahasik sa ating hanay saanman, at mapapasa-kalagayan tayo na doon dadalhin ni Satanas ang kaniyang mga mensahe. Ang nakaugat na kawalan ng pananampalataya at pag-aalinlangan ay ihahasik sa mga isip ng tao, at ang kakaibang mga ani ng kasamaan ang hahalili sa katotohanan.—Ms 67, 1910, 1-8. Manuscript Release, tomo 20, 17-22.
Yaong mga nagbigay ng sigaw ng oras ng paghuhukom ay pinagkalooban ng wastong pananaw hinggil sa "palagian" sa aklat ni Daniel. Sa pamamagitan ng mga kamay ng tao na nagsalin ng aklat ni Daniel, at pagkaraan sa pamamagitan ng mga taong pinapatnubayan ng mga anghel na pinalayas mula sa langit, ang wastong pagkaunawa sa "palagian" ay naitago, bagaman lantad sa paningin. Sa Daniel, tuwing lumilitaw ang salitang isinasalin bilang "palagian," hindi dapat isama ang idinagdag na salitang pantao na "handog." Sa talatang labintatlo ng Daniel walo, nasusumpungan natin ang isa sa limang ulit na paglitaw nito sa aklat ni Daniel. Sa mismong talatang iyon, natutukoy din ang "pitong panahon" ng Levitico dalawampu’t anim, ngunit sa gayunding uri ng humanistikong pagmamanipula ay naitago rin ito sa kabila ng pagiging lantad sa paningin.
Susuriin natin ang katotohanang ito sa susunod na artikulo.