Reasoning from cause to effect is worthless if you define the effect incorrectly, as has been done by Laodicean Adventist historians who pontificate on the circumstances and personalities associated with the 1888 General Conference at Minneapolis. The inspired commentary identifies the event as a repetition of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, which was motivated by the judgment that assigned them to wander in the wilderness for forty years until they died. That same judgment had been pronounced upon Laodicean Adventism.

Walang saysay ang pangangatuwiran mula sa sanhi tungo sa bunga kung mali ang pagkakakilala sa mismong bunga, gaya ng ginawa ng mga Laodiceang historyador na Adventista na nagpapahayag nang mapag-atas at dogmatiko hinggil sa mga kalagayan at mga personalidad na kaugnay ng 1888 General Conference sa Minneapolis. Itinutukoy ng komentaryong may inspirasyon ang pangyayaring iyon bilang pag-uulit ng paghihimagsik nina Korah, Dathan at Abiram, na bunsod ng hatol na nagtalaga sa kanila na magpagala-gala sa ilang sa loob ng apatnapung taon hanggang sa sila’y mamatay. Ang gayunding hatol ay naipahayag na sa Laodiceang Adventismo.

The rebellion included secret discussions where the rebels were in such extreme Laodicean blindness that it prevented them from understanding that God was aware of their closed-door planning and rebellion. As Korah, Dathan and Abiram hid in their tents and made their plans and spread their rebellion against Moses, so too did the ancient men of 1888, hide behind the closed doors of their houses, to plot against Sister White, her son and the chosen messengers. From that point Sister White, Jones and Waggoner were to be attacked.

Kasama sa paghihimagsik ang mga lihim na pag-uusap, kung saan ang mga manghihimagsik ay nasa gayong sukdulang Laodiceang pagkabulag anupat nahadlangan silang maunawaan na batid ng Diyos ang kanilang mga pagpaplanong isinasagawa sa likod ng mga nakasaradong pinto at ang kanilang paghihimagsik. Gaya nina Korah, Dathan, at Abiram na nagkubli sa kanilang mga tolda, nagbalangkas ng kanilang mga plano, at ipinalaganap ang kanilang paghihimagsik laban kay Moises, gayundin ang ginawa ng mga sinaunang lalaki noong 1888; nagkubli sila sa likod ng mga nakasaradong pinto ng kanilang mga bahay upang magsabwatan laban kay Sister White, sa kanyang anak na lalaki, at sa mga piniling mensahero. Mula sa puntong iyon, si Sister White, pati sina Jones at Waggoner, ang kanilang aatakihin.

The four generations of Adventism progressively grew in its rebellion, as illustrated in Ezekiel chapter eight. The chambers of imagery within the physical temple and human temple had become entrenched with wicked imaginations, and spiritualism settled upon the ancient men who were appointed to protect the people. Leading up to 1888, the ancient men both cast dispersions upon the authority of the Bible and then the Spirit of Prophecy, and in 1884, the open visions ceased. Kellogg’s pantheistic spiritualism began to make its way in the history preceding 1888, and 1888 marks the arrival of the second generation. The Adventist historians may have not recorded the actual historical testimony of the rebellion manifested at the meeting, but according to inspiration the heavenly Watchers “heard every word and registered” the “words in the books of heaven.”

Ang apat na salinlahi ng Adbentismo ay unti-unting lumago sa paghihimagsik nito, gaya ng inilarawan sa Ezekiel kabanata walo. Ang mga silid ng mga larawan sa loob ng pisikal na templo at ng templong pantao ay napuno at nalimliman ng mga masasamang guniguni, at lumukob ang espiritismo sa mga matatandang lalaki na itinalaga upang ipagsanggalang ang bayan. Bago sumapit ang 1888, ang mga matatandang lalaki ay nagpukol ng mga pagpaparatang laban sa awtoridad ng Bibliya, at pagkatapos ay laban sa Espiritu ng Propesiya, at noong 1884, tumigil ang mga hayag na pangitain. Ang panteistikong espiritismo ni Kellogg ay nagsimulang pumasok sa kasaysayang nauuna sa 1888, at ang 1888 ay nagmamarka sa pagdating ng ikalawang salinlahi. Maaaring hindi naitala ng mga historyador na Adbentista ang mismong makasaysayang patotoo ng paghihimagsik na nahayag sa pagtitipon, ngunit ayon sa inspirasyon, ang mga Tagamasid sa langit ay "narinig ang bawat salita at itinala" ang mga "salita sa mga aklat sa langit."

The rebellion represented by Ezekiel’s “secret chambers of imagery,” represented an attack upon the true foundations. It represented an attack upon the prophetess and the chosen messengers, and it marked the arrival of spiritualism. In that generation the next major attack was going to be carried out by Satan against the very foundation of William Miller’s foundations.

Ang paghihimagsik na kinakatawan ng “mga lihim na silid ng mga larawang iniisip” ni Ezekiel ay isang pag-atake laban sa tunay na mga saligan. Kumakatawan din iyon sa isang pag-atake laban sa propetisa at sa mga hinirang na sugo, at nagsilbing tanda ito ng pagdating ng espiritismo. Sa salinlahing iyon, isasagawa ni Satanas ang susunod na malaking pag-atake laban sa mismong pinakasaligan ng mga saligan ni William Miller.

Miller based the framework of all his prophetic applications upon the understanding that the two desolating powers in Daniel chapter eight, verse thirteen, represented paganism followed by papalism. In 1901, Lewis Conradi, a leader of Laodicean Adventism in Germany, re-introduced the fallen Protestant view that the “the daily” in the book of Daniel represented Christ’s sanctuary ministry.

Ibinatay ni Miller ang balangkas ng lahat ng kaniyang mga paglalapat na propetiko sa pagkaunawa na ang dalawang mapangwasak na kapangyarihan sa Daniel kabanata walo, talatang labintatlo, ay kumakatawan sa paganismo na sinundan ng papalismo. Noong 1901, si Lewis Conradi, isang pinuno ng Laodicean Adventism sa Alemanya, ay muling ipinakilala ang pananaw ng bumagsak na Protestantismo na ang "the daily" sa aklat ni Daniel ay kumakatawan sa ministeryo ni Cristo sa santuwaryo.

During the period of history following the 1888 Minneapolis meeting, the spiritualism of the leader of the health work escalated, alienation continued between leaders as the fallout of the rejection of the message of Jones and Waggoner continued to take its toll. In the beginning of the new century W. W. Prescott, a Laodicean Adventist leader who had received theological credentials from the schools of apostate Protestantism, took up the satanic mantle to promote Conradi’s view of “the daily,” and as is always the case “the victors write the history.”

Sa yugto ng kasaysayang sumunod sa pulong sa Minneapolis noong 1888, lalo pang umigting ang espiritismo ng pinuno ng gawaing pangkalusugan, at nagpatuloy ang pagkakawalay sa pagitan ng mga pinuno samantalang ang masasamang bunga ng pagtanggi sa mensahe nina Jones at Waggoner ay patuloy na nagdulot ng kapinsalaan. Sa pasimula ng bagong siglo, si W. W. Prescott, isang Laodiseyang pinunong Adventista na tumanggap ng mga kredensyal sa teolohiya mula sa mga paaralan ng tumalikod na Protestantismo, ay isinuot ang satanikong balabal upang itaguyod ang pananaw ni Conradi hinggil sa “the daily,” at gaya ng laging nangyayari, “ang mga nagwagi ang sumusulat ng kasaysayan.”

The holy angels recorded the true history, but Laodicean Adventism produced a historical position of the controversy over the rejection of the Millerite understanding of “the daily,” that leaves any of the “unlearned” in Laodicean Adventism to believe that the definition of “the daily,” which Sister White identified as coming from “angels that were expelled from heaven,” is actually a true doctrine. During the early years of the twentieth century W. W. Prescott led out in producing a publication titled, The Protestant. The entire premise of the publication was to teach that Miller’s understanding of “the daily” was incorrect, and that apostate Protestantism, where he had obtained his theological credentials, was correct in assigning a satanic symbol to Christ. In that history A. G. Daniells (General Conference President), joined forces with Prescott in the satanic attack against truth, in spite of the fact that Sister White had directly endorsed Miller’s view of “the daily” as correct.

Itinala ng mga banal na anghel ang tunay na kasaysayan, ngunit ang Laodiceang Adbentismo ay bumuo ng isang historikal na posisyon hinggil sa kontrobersiya tungkol sa pagtanggi sa pagkaunawang Millerite sa "the daily," na nagiging dahilan upang ang sinumang "walang pinag-aralan" sa Laodiceang Adbentismo ay maniwalang ang kahulugan ng "the daily," na tinukoy ni Sister White bilang nagmula sa "mga anghel na pinalayas mula sa langit," ay tunay na doktrina. Noong mga unang taon ng ika-dalawampung siglo, pinangunahan ni W. W. Prescott ang pagbuo at paglalathala ng isang publikasyong pinamagatang The Protestant. Ang buong batayan ng nasabing publikasyon ay ituro na mali ang pagkaunawa ni Miller sa "the daily," at na ang tumiwalag na Protestantismo—kung saan niya tinamo ang kaniyang teolohikal na mga kredensiyal—ay tama sa pagtatalaga ng isang satanikong sagisag kay Cristo. Sa kasaysayang iyon, nakipagsanib si A. G. Daniells (Pangulo ng Pangkalahatang Kumperensya) kay Prescott sa satanikong pag-atake laban sa katotohanan, sa kabila ng katotohanang tuwirang inendorso ni Sister White ang pananaw ni Miller hinggil sa "the daily" bilang tama.

“The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

Ipinakita sa akin ng Panginoon na ang tsart noong 1843 ay pinatnubayan ng kanyang kamay, at na walang bahagi nito ang dapat baguhin; na ang mga bilang ay ayon sa kanyang nais. Na ang kanyang kamay ay nakalukob at ikinubli ang isang pagkakamali sa ilan sa mga bilang, upang walang sinuman ang makakita nito, hanggang sa inalis ang kanyang kamay.

“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

At nakita ko, kaugnay ng 'Daily,' na ang salitang 'sacrifice' ay idinagdag ng karunungan ng tao, at hindi kabilang sa teksto; at na ibinigay ng Panginoon ang wastong pagkaunawa nito sa mga nagbigay ng sigaw ng oras ng paghatol. Nang umiiral ang pagkakaisa, bago ang 1844, halos lahat ay nagkakaisa sa wastong pagkaunawa tungkol sa 'Daily;' ngunit mula noong 1844, sa gitna ng kalituhan, tinanggap ang iba pang mga pananaw, at sumunod ang kadiliman at kalituhan. Review and Herald, Nobyembre 1, 1850.

At the time of Prescott and Daniells’ attack against the truth of “the daily,” Prescott and Daniells were representing a minority opinion on the subject, and Sister White’s counsel during the controversy towards the two men was that they should shut up, although she said it in more diplomatic terms, such as “in silence is your wisdom.” When she rebuked them for their false view she also emphasized that the subject of “the daily,” was not to be made a test question. The historical revisionists, which revisionism is a historical method that is credited with beginning with the Jesuit order of the Catholic church, have used her statements about “the daily” not being made a test question, in order to prevent an honest evaluation of the doctrine. They misrepresent her statements for they invariably leave out that when she counselled against agitating the subject of “the daily,” she always qualified her statements with statements such as, “at this time,” or “under current circumstances.”

Noong panahon ng pag-atake nina Prescott at Daniells laban sa katotohanan tungkol sa “the daily,” kumakatawan sina Prescott at Daniells sa isang minoryang opinyon hinggil sa paksa, at ang payo ni Sister White sa dalawang lalaki sa gitna ng kontrobersiya ay na dapat silang manahimik, bagaman sinabi niya ito sa higit na diplomatikong pananalita, gaya ng, “nasa katahimikan ang inyong karunungan.” Nang sawayin niya sila dahil sa kanilang maling pananaw, binigyang-diin din niya na ang paksa ng “the daily” ay hindi dapat gawing tanong na pagsubok. Ang mga rebisyonistang pangkasaysayan (na ang rebisyonismo ay isang pamamaraang pangkasaysayan na kinikilalang nagsimula sa Orden ng Heswita ng Simbahang Katoliko) ay ginamit ang kanyang mga pahayag tungkol sa hindi dapat gawing tanong na pagsubok ang “the daily” upang hadlangan ang matapat na pagsusuri sa doktrina. Binabaluktot nila ang kanyang mga pahayag, sapagkat palagi nilang iniiwasang banggitin na kapag ipinapayo niya laban sa pag-ungkat sa paksa ng “the daily,” lagi niyang nilalagyan ng mga kwalipikasyon ang kanyang mga sinabi, gaya ng, “sa panahong ito,” o “sa kasalukuyang mga kalagayan.”

As a prophetess she was trying to rein in an escalating controversy that was on the verge of causing a great division in the church at large, by a minority of persons who thought that because they were leaders they had the authority to promote whatever they determined to be truth. And the Lord, through her influence, kept the satanic work in check, until she died. Then in 1931, a new push to reject the truth of “the daily” was attempted, and ultimately accomplished. Today the true understanding of the definition of “the daily” is the minority understanding in Laodicean Adventism, and under the current circumstances “the daily,” is now most certainly a test question.

Bilang isang propetisa, sinikap niyang supilin ang lumalalang kontrobersiya na nasa bingit ng pagdulot ng malaking pagkakabahagi sa iglesya sa kabuuan, na pinangungunahan ng isang minoryang pangkat na nag-akala na, sapagkat sila ay mga pinuno, mayroon silang kapangyarihang itaguyod ang anumang itinuring nilang katotohanan. At ang Panginoon, sa pamamagitan ng kanyang impluwensiya, ay pinigil ang gawaing sataniko, hanggang sa kanyang pagkamatay. Pagkatapos, noong 1931, isinulong ang isang panibagong kampanya upang itakwil ang katotohanan tungkol sa "the daily," at sa bandang huli ay naipagtagumpay ito. Sa kasalukuyan, ang tunay na pagkaunawa sa kahulugan ng "the daily" ay nasa minorya sa Adbentismong Laodiceano, at sa ilalim ng kasalukuyang mga kalagayan, ang "the daily" ay ngayo’y tiyak na isang tanong na pagsubok.

When the majority opinion held the true understanding it was not a test, but when any truth is defined as error, it is then a test. When the compilation of manuscripts that is titled Manuscript Releases, was published in the 1980’s, or there about, there was then recognized an article that is as direct in its opposition to Prescott and Daniells’ view of “the daily,” as is her endorsement of Miller’s view.

Kapag ang opinyon ng nakararami ang may taglay na tunay na pagkaunawa, hindi iyon isang pagsubok; ngunit kapag ang anumang katotohanan ay itinuturing na kamalian, nagiging isang pagsubok iyon. Nang inilathala noong dekada 1980, o bandang panahong iyon, ang kalipunan ng mga manuskritong pinamagatang Manuscript Releases, noon ay kinilala ang isang artikulo na kasintuwiran ang pagtutol nito sa pananaw nina Prescott at Daniells hinggil sa "the daily," gaya ng tuwirang pag-endorso niya sa pananaw ni Miller.

“At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven. Satan’s work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan’s devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence.

Sa yugtong ito ng ating karanasan, hindi dapat mailihis ang ating mga isipan mula sa natatanging liwanag na ibinigay [sa atin] upang pagbulayan sa mahalagang pagtitipon ng ating kapulungan. At naroon si Kapatid na Daniells, na ang isipan ay pinanghihimasukan ng kaaway; at ang iyong isipan at ang isipan ni Elder Prescott ay pinanghihimasukan ng mga anghel na pinalayas mula sa langit. Ang gawain ni Satanas ay ilihis ang inyong mga isipan upang maipasok ang mga tuldok at kudlit na hindi kayo inudyukan ng Panginoon na isama. Ang mga iyon ay hindi mahalaga. Ngunit malaki ang kahalagahan nito sa sanhi ng katotohanan. At ang mga kaisipan ninyo, kung maililihis kayo tungo sa mga tuldok o kudlit, ay gawa ng pakana ni Satanas. Inaakala ninyo na ang pagtutuwid ng maliliit na bagay sa mga aklat na nasulat ay paggawa ng isang dakilang gawain. Ngunit ako’y inatasan: "Ang katahimikan ay mabisang pagsasalita."

“I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy’s plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.

Narapat kong sabihin: Itigil mo ang paghahanap ng kapintasan. Kung maisasakatuparan lamang ang layuning ito ng Diyablo, sa iyo’y waring ituturing ang iyong gawa na lubhang kahanga-hanga sa pagkakabuo. Iyon ang pakana ng kaaway: tipunin ang lahat ng inaakalang kapintasan sa mga puntong hindi pinagkaisahan ng lahat ng uri ng pag-iisip.

“And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would cause great confusion and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.

At ano ngayon? Mangyayari ang mismong gawaing nakalulugod sa Diyablo. Magkakaroon ng isang paglalarawang ihaharap sa mga hindi kabilang sa ating pananampalataya—hindi yaong sa ating pananampalataya, kundi yaong babagay sa kanila—na magpapalago ng mga katangian ng pagkatao na magdudulot ng malaking kalituhan at sasakop sa mga gintong sandaling nararapat sanang gamitin nang masigasig upang iharap ang dakilang mensahe sa harap ng bayan. Ang mga paglalahad sa alinmang paksang ating pinaghirapan ay hindi lahat magkakatugma, at ang magiging bunga ay ang pagkalito ng isipan ng mga sumasampalataya at ng mga di-sumasampalataya. Ito mismo ang binalak ni Satanas na mangyari—anumang maaaring palakihin bilang isang di-pagkakasundo.

“Read Ezekiel, chapter 28. Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.

Basahin ang Ezekiel, kabanata 28. Ngayo’y narito ang isang dakilang gawain, kung saan maaaring maipakita ng mga kakaibang espiritu ang kanilang sarili. Ngunit ang Panginoon ay may gawaing dapat maisakatuparan upang iligtas ang mga napapahamak na kaluluwa; at ang mga puwang na maaaring mapasok at punuan ni Satanas, sa kanyang pagbabalatkayo, upang magdala ng kalituhan sa ating hanay—gagawin niya ang mga ito nang sakdal, at ang lahat ng maliliit na pagkakaibang iyon ay palalakihin at magiging kapansin-pansin.

“And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan’s wiles be brought in, should this “Daily” be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan’s cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.

At ipinakita sa akin mula pa noong una na hindi ipinagkaloob ng Panginoon, maging kay Elder Daniells o kay Elder Prescott man, ang pasanin ng gawaing ito. Dapat bang ipasok ang mga laláng ni Satanas? Dapat bang ang “Daily” na ito ay maging gayong kalaking usapin na maipasok upang guluhin ang mga pag-iisip at hadlangan ang pagsulong ng gawain sa mahalagang panahong ito? Hindi dapat, anuman ang mangyari. Hindi dapat iharap ang paksang ito, sapagkat ang espiritung maipapasok ay mapaghadlang, at binabantayan ni Lucifer ang bawat galaw. Magsisimula ang mga ahensiya ni Satanas sa kanyang gawain at magkakaroon ng kalituhang maipapasok sa ating hanay. Wala kayong tawag upang saliksikin ang pagkakaiba ng opinyon na hindi isang katanungang pangsubok; datapuwa’t ang inyong katahimikan ay nagsasalita nang malinaw. Nasa harap ko nang malinaw ang buong bagay na ito. Kung maisasangkot ng diyablo ang sinuman sa ating sariling mga tao sa mga paksang ito, gaya ng kanyang binalak gawin, magtatagumpay ang adhika ni Satanas. Ngayon, ang gawain, nang walang pagkaantala, ay dapat nang harapin, at walang [pagkakaiba] ng opinyon na ipahahayag.

“Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].

Uudyukan ni Satanas ang mga lalaking nagsilabas mula sa atin na makipag-isa sa masasamang anghel at hadlangan ang ating gawain sa mga di-mahalagang usapin, at anong kagalakan [doon] ang magkakaroon sa kampo ng kaaway. Magbuklod-buklod kayo, magbuklod-buklod kayo. Ilibing nawa ang bawat pagkakaiba. Ang ating gawain ngayon ay iukol ang buong lakas nating pisikal at ang lakas ng utak at mga nerbiyos upang maalis sa daan ang mga pagkakaibang ito, at magkaayon ang lahat. Kung si Satanas, sa pamamagitan ng kaniyang dakilang di-pinabanal na karunungan, ay pahintulutang magkaroon man lamang ng kaliit-liitang kapit, [siya’y magagalak].

“Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.

Ngayon, nang makita ko kung paano ka gumagawa, sumaklaw ang aking pag-iisip sa buong kalagayan at sa mga magiging bunga kung magpapatuloy ka at bibigyan mo, kahit sa pinakamunting paraan, ang mga pangkat na humiwalay sa atin ng pagkakataong magdala ng kalituhan sa ating hanay. Ang iyong kakulangan sa karunungan ay siyang-siya ang nais ni Satanas. Ang malakas mong proklamasyon ay hindi kinasihan ng Espiritu Santo. Ako’y tinagubilinan na sabihin sa iyo na ang iyong pagpupuna ng mga kapintasan sa mga sinulat ng mga lalaking pinatnubayan ng Diyos ay hindi kinasihan ng Diyos. At kung ito ang karunungang ibibigay ni Elder Daniells sa mga tao, huwag sa anumang paraan siyang bigyan ng opisyal na katungkulan, sapagkat hindi siya makapangatuwiran mula sa sanhi hanggang sa bunga. Ang iyong pananahimik sa paksang ito ang iyong karunungan. Ngayon, ang anumang tulad ng pagpupuna ng mga kapintasan sa mga publikasyon ng mga lalaking pumanaw na ay hindi ang gawaing ibinigay ng Diyos sa sinuman sa inyo. Sapagkat kung ang mga lalaking ito—sina Elder Daniells at Prescott—ay sumunod sa mga tagubiling ibinigay hinggil sa paggawa sa mga lunsod, sana’y marami, napakarami, ang nakumbinsi sa katotohanan at napagbagong-loob—mga lalaking may kakayahan na ngayo’y nasa mga katayuang kailanma’y hindi maaabot.

“All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.

Ang buong sanlibutan ay dapat ituring na iisang dakilang pamilya. At yamang mayroon kayong gayong bukal ng kaalaman na mapaghahanguan, bakit ninyo hinayaang mapahamak ang sanlibutan sa loob ng maraming taon, samantalang may mga patotoong ibinigay ng ating Panginoong Jesu-Cristo? Itinuturo ng tunay na relihiyon na ituring natin ang bawat lalaki at babae bilang isang taong maaari nating gawan ng mabuti.

“This has been in print many years: ‘A Balanced Mind,’ testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.

Matagal nang nalimbag ito: “A Balanced Mind,” patotoo kay Elder Andrews. Maaaring linangin ang isipan upang maging isang kapangyarihang makaalam kung kailan magsalita at kung aling mga pasan ang dapat akuin at pasanin, sapagkat si Cristo ang iyong guro. At labis akong natakot para sa iyo [nang nakita kitang] itinatataas ang iyong karunungan at sinusundan ang isang landas na magdadala ng pagkakaiba-iba ng mga opinyon. Ang Panginoon ay tumatawag ng marurunong na tao na makapipigil at mananahimik kapag [ito’y] karunungan para sa kanila ang gawin iyon. Kung ibig mong maging ganap na tao, kailangan mo ang pagpapakabanal sa pamamagitan ni Jesucristo. Ngayo’y may isang gawaing kakapasimula pa lamang, at nawa’y makita ang karunungan sa bawat ministro, sa bawat pangulo ng [isang] konperensya. Ngunit naroon ang isang gawaing dapat mong panghawakan noon pang mga nakaraang taon, kung saan kailangan mong itaas ang iyong tinig para sa mismong gawaing ito. Ibinigay ni Cristo sa lahat ng Kanyang bayan ang mga tanging tagubilin tungkol sa dapat nilang gawin at sa mga bagay na hindi nila dapat gawin. At kakaunti na lamang ang panahong nalalabi sa atin upang maisagawa ang katuwiran ng Panginoon. Nauunawaan mo ang daan ng Panginoon. Nakita ko ang iyong layunin na isakatuparan ang mga bagay ayon sa sarili mong kaparaanan pagkaraang mailuklok ka bilang pangulo. Inisip mong gagawa ka ng mga kagila-gilalas na bagay—isang gawaing hindi ipinagkatiwala ng Diyos sa iyong mga kamay na gawin. Ngayon, ang iyong gawain ay hindi upang umapi kundi upang magpaluwag, hangga’t maaari, sa bawat pangangailangan, kung tinanggap ka ng Panginoon upang maglingkod. Ngunit napakaaga mong nagbigay ng katibayan na ang karunungan at ang pinabanal na paghatol ay hindi mo naipamalas. Isinulong mo ang mga bagay na hindi tatanggapin malibang ang Panginoon ang magbigay ng liwanag.

“I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the ‘Daily’ and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.

Tinagubilinan ako na ang gayong padalus-dalos na mga hakbang ay hindi dapat ginawa, gaya ng pagpili sa iyo bilang presidente ng komperensiya kahit para sa isa pang taon. Ngunit ipinagbabawal ng Panginoon ang iba pang gayong mga padalus-dalos na pagpapasya hanggang ang usapin ay maiharap sa Panginoon sa panalangin; at yamang natanggap mo na ang mensaheng ang gawain ng Panginoon na nakasalalay sa presidente ay isang lubhang mabigat na pananagutan, wala kang karapatang moral na maglabas ng gayong padalus-dalos at mariing pahayag gaya ng iyong ginawa hinggil sa paksa ng “Daily” at ipalagay na ang iyong impluwensiya ang magpapasya sa usapin. Nariyan si Elder Haskell, na nagpasan ng mabibigat na pananagutan, at nariyan si Elder Irwin at ilang mga lalaking maaari kong banggitin na may mabibigat na pananagutan.

“Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord’s judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.

Nasaan ang iyong paggalang sa mga may-edad na lalaki? Anong kapamahalaan ang maaari mong gamitin nang hindi isinasama ang lahat ng mga lalaking may pananagutan upang timbangin ang usapin? Ngunit siyasatin na natin ngayon ang usaping ito. Dapat na nating muling isaalang-alang kung ito nga ba ang pasya ng Panginoon—sa harap ng gawaing napabayaan—na ipakita mo ang iyong sigasig na itaguyod ang gawaing ito kahit isa pang taon. Kung ipagpapatuloy mo ang gawaing ito sa isa pang taon, sa tulong ng mga makikipagkaisa sa iyo, dapat magkaroon ng pagbabago sa iyo at kay Elder Prescott. At magpakumbaba ang inyong sariling mga puso sa harap ng Diyos. Kailangang makita ng Panginoon sa inyo ang pagpapamalas ng isang naiibang karanasan, sapagkat kung mayroon mang mga tao na sa kasalukuyang panahon ay nangangailangan ng muling pagbabagong-loob, sila ay sina Elder Daniells at Elder Prescott.

“Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.

Dapat piliin ang pitong lalaki—mga lalaking may karunungan at, sa pamamagitan ng pagkilos ng biyaya ng Diyos, ay nagbibigay ng katibayan ng muling pagbabalik-loob. Sapagkat ang mga lalaking gayong nabulag na hindi na sila makapangatuwiran mula sa sanhi patungo sa bunga—na ipagwawalang-bahala nila ang mga lalaking nagpasan ng mga pananagutan ng gawain at ang mga pangulo ng mga kumperensya; na ang mga lalaking nagdala ng gawain nang mahigit dalawang taon ay babaliwalain; at mangyari ang gayong padalus-dalos na kahihinatnan na pabayaan ng mga tao ang mismong gawaing laging inihaharap sa kanila sa loob ng maraming taon (ang gawain sa mga lunsod), at walang, o napakakaunting, pagsasaalang-alang ang ibinibigay sa matatandang lalaki para sa payo, sa halip ay ipahayag ang mga bagay na pinipili nilang ibigay sa bayan—ang lahat ng ito ay siya na ring patotoo na hindi ligtas ipagkatiwala sa mga lalaking iyon ang gayon kadakila at kahanga-hangang gawain.

“Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.

Hindi patay si Cristo. Kailanma’y hindi Niya pahihintulutang ipagpatuloy ang Kaniyang gawain sa ganitong di-karaniwang paraan. Huwag ninyong galawin ang mga aklat. Kung may anumang pagbabagong talagang kailangan, ang Diyos ang magtitiyak ng isang magkakatugmang pagkakaisa sa pagbabagong iyon; ngunit kapag ang isang mensahe ay ipinagkatiwala sa mga tao, na may malalaking pananagutang kaakibat, hinihingi ng Diyos ang katapatan na kikilos sa pamamagitan ng pag-ibig at magpapadalisay sa kaluluwa. Kapwa nangangailangan ng muling pagbabalik-loob sina Elder Daniells at Prescott. May isang di-karaniwang gawaing pumasok, at ito’y hindi kaayon ng gawaing dahil dito pumarito si Cristo sa ating sanlibutan; at ang lahat ng tunay na nagbalik-loob ay gaganap ng mga gawa ni Cristo.

“We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.

Tayong lahat, bawat isa, ay dapat isagawa ang gawaing magpaparangal sa Ama. Dumating na tayo sa krisis—na alinman ay maging kaayon tayo ng karakter ni Jesucristo sa mismong panahong ito ng paghahanda o huwag na magtangkang gawin ito. Elder Daniells, huwag mong ipalagay na malaya kang ipailanlang ang iyong tinig gaya ng ginawa mo sa kahalintulad na mga kalagayan. At unawain, ang pangulo ng isang konperensya ay hindi isang naghaharing pinuno. Siya’y gumagawa kasama ng mga pantas na humahawak ng tungkulin bilang mga pangulo, na tinanggap ng Diyos. Wala siyang kalayaang pakialaman ang mga sulatin sa mga nalimbag na aklat mula sa mga panulat na tinanggap ng Diyos. Hindi na sila dapat mamayani, malibang maipakita nilang nabawasan ang kapangyarihang pumuno at mangibabaw. Dumating na ang krisis, sapagkat lalapastanganin ang Diyos.

“How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, ‘There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And “I, if I be lifted up,” the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.’ Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . .

Paano tinitingnan ng Panginoon ang mga lunsod na hindi natatrabahuhan? Si Cristo ay nasa langit. Ngayon, ang dapat ipahayag ay: ‘Walang paghaharing panghari. At ngayon na ang krisis ng sanlibutang ito. Ngayon Ako ang Kapangyarihang magligtas o magpuksa. Ngayon ang panahon na ang kapalaran ng lahat ay nasa Aking mga kamay. Ibinigay Ko ang Aking buhay upang iligtas ang sanlibutan. At “Ako, kung Ako’y maitaas,” ang biyayang nakapagliligtas na Aking ipagkakaloob ay magpapatunay na ang lahat ng mahuhubog ayon sa banal na kawangis at magiging isa sa Akin ay gagawa gaya ng Aking paggawa sa Aking kapangyarihan ng tumutubos na biyaya.’ Sinumang may kalooban, [hayaang siya] makibuklod sa kaniyang mga kapatid upang gawin ang gawaing ibinigay sa kanila na gawin kapag nasa mga tungkuling may pananagutan sa ilalim ng payong ibinibigay ng Panginoon, at buong kasigasigan na pagsikapang gumawa sa ganap na pagkakaisa kasama Niya na gayon na lamang ang pag-ibig sa sanlibutan na ibinigay Niya ang Kaniyang buhay bilang ganap na hain sa ikaliligtas ng sanlibutan. Ako’y nagsasalita sa ating mga ministro na, pagpasok nila sa gawain sa ating mga lunsod, ang ministeryo ng Salita ay maisagawa sa isang mapayapang kabanalan. Hindi natin maibibigay ang wastong impresyon sa mga isipan ng mga tao kung tayo’y . . .

“I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil’s side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.

Kinokopya ko mula sa aking talaarawan. Ang katotohanang gaya ng nasa kay Jesus—ipahayag ito, idalangin ito, sampalatayanan ang bawat salita nito sa kapayakan nito. Ano ang iyong mapapakinabang kung ang mga kamalian ay inihaharap sa mga lalaking tumalikod sa pananampalataya at nagbigay-pansin sa mga espiritung mapanlinlang, mga lalaking di-kailan lamang ay kasama natin sa pananampalataya? Papanig ka ba sa diyablo? Iukol ang iyong pansin sa mga bukiring hindi pa nalilinang. Isang pandaigdigang gawain ang nasa harap natin. Ipinagkaloob sa akin ang mga paglalarawan tungkol kay John Kellogg.

“A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.

Isang lubhang kaakit-akit na nilalang ang kumakatawan sa mga ideya ng mga mapanlinlang na pangangatuwirang kanyang inihaharap, mga saloobing kaiba sa wagas na katotohanang ayon sa Bibliya. At yaong mga nagugutom at nauuhaw sa anumang bago ay isinusulong ang mga kaisipan [lubhang mapanlinlang] anupa’t si Elder Prescott ay nasa malaking panganib. Si Elder Daniells ay nasa malaking panganib [na] mabalot sa isang mapanlinlang na guni-guni na kung ang mga saloobing ito ay maipahahayag sa lahat ng dako, magiging parang isang bagong sanlibutan.

“Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect. I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter, when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the ‘Daily,’ the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strange crops of evil would take the place of truth.” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.

Oo, mangyayari nga, ngunit samantalang gayon na lamang ang pagkakalubog ng kanilang mga isip, ipinakita sa akin na si Kapatid na Daniells at si Kapatid na Prescott ay naghahabi sa kanilang karanasan ng mga damdaming may anyong espirituwal[istiko] at inaakay ang ating mga tao sa maririkit na damdamin na makadadaya, kung maaari, maging ang mga hinirang. Kailangan kong itala sa pamamagitan ng aking panulat [ang katotohanan] na makakakita ang mga kapatid na ito ng mga kapintasan sa kanilang mapanlinlang na mga kaisipan na maglalagay sa katotohanan sa isang kalagayang di-tiyak; at [gayunma’y] [magsisilantad] sila na wari’y [na para bang taglay nila ang] dakilang espirituwal na pagkilatis. Ngayon ay sasabihin ko sa kanila [na] noong ipinakita sa akin ang bagay na ito, nang itinataas ni Elder Daniells ang kaniyang tinig na gaya ng pakakak sa pagtataguyod ng kaniyang mga kaisipan hinggil sa “Daily,” ipinakita ang mga sumunod na kinalabasan. Ang ating mga tao ay naguguluhan. Nakita ko ang kinalabasan, at saka ibinigay sa akin ang mga babala na kung si Elder Daniells, na hindi pinapansin ang kahihinatnan, ay gayon na lamang maaantig at pahihintulutan ang kaniyang sarili na maniwala na siya ay nasa ilalim ng inspirasyon ng Diyos, ang pagdududa ay maihahasik sa ating mga hanay sa lahat ng dako, at mapapasadako tayo sa kalagayang kung saan dadalhin ni Satanas ang kaniyang mga mensahe. Ang nakapirming kawalan ng pananampalataya at pagdududa ay maihahasik sa mga isip ng tao, at mga kakaibang ani ng kasamaan ang papalit sa katotohanan. Manuscript Releases, tomo 20, 17-22.

The history of the second generation identifies an escalation of rebellion. The spiritualism represented by Ezekiel’s chambers of imagery illustrate that “Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritualistic appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect.” The spiritualism associated with the false view of “the daily,” is the symbol of what, if possible, would deceive the very elect. She ties together the spiritualism of pantheism that was being promoted by Kellogg with Prescott and Daniells’ push to define “the daily” as Christ’s sanctuary ministry.

Ang kasaysayan ng ikalawang henerasyon ay naglalarawan ng pag-igting ng paghihimagsik. Ang espiritismong kinakatawan ng mga silid ng mga larawang-guniguni ni Ezekiel ay nagpapakita na “Sina Kapatid na Daniells at Kapatid na Prescott ay hinahabi sa kanilang karanasan ang mga kaisipang may kaanyuang espiritistiko at inaakay ang ating bayan sa mga magagandang kaisipan na maglilinlang, kung maaari, maging sa mismong mga hinirang.” Ang espiritismong kaugnay ng maling pananaw tungkol sa “the daily” ay sagisag ng yaong, kung maaari, ay maglilinlang maging sa mismong mga hinirang. Iniuugnay niya ang espiritismo ng panteismo na isinusulong ni Kellogg sa pagsusumikap nina Prescott at Daniells na ipakahulugan ang “the daily” bilang ministeryo ni Cristo sa santuwaryo.

She informs them to leave the books alone, by which she was addressing the push by Prescott and Daniells to re-write Uriah Smith’s book, Daniel and the Revelation, in order to remove his teaching that identified “the daily,” just as Miller identified it. The historical revisionists of Laodicea, who Isaiah identifies as “the learned”, have accomplished a wonderful work upon the unlearned of Adventism, for they have misrepresented the testimony of the history to lead those with itching ears and shallow study habits to think that the subject of “the daily,” is unimportant, and that Miller was incorrect on the subject. That work of revision is part of the rubbish Miller was shown that was to be swept away by the dirt brush man, in the time when the manifestation of the power of God in the Midnight Cry is repeated.

Ipinababatid niya sa kanila na pabayaan ang mga aklat, at sa pamamagitan nito ay tinutugunan niya ang pagtatangka nina Prescott at Daniells na muling isulat ang aklat ni Uriah Smith, Daniel and the Revelation, upang alisin ang kaniyang katuruang kumikilala sa “the daily,” gaya ng pagkakakilala rito ni Miller. Ang mga tagapagrebisa ng kasaysayan ng Laodicea, na tinutukoy ni Isaias bilang “ang marurunong,” ay nakatupad ng isang kagila-gilalas na gawa sa mga walang kaalaman sa loob ng Adventismo, sapagkat binaluktot nila ang patotoo ng kasaysayan upang akayin ang mga may makating tainga at mababaw ang gawi sa pag-aaral na isipin na ang paksa ng “the daily” ay hindi mahalaga, at na si Miller ay mali tungkol sa paksa. Ang gawaing rebisyong iyon ay bahagi ng basurang ipinakita kay Miller na wawalisin ng lalaking may walis na pang-alikabok, sa panahong inuulit ang kapahayagan ng kapangyarihan ng Diyos sa Hatinggabing Sigaw.

We will continue our consideration of the second generation of Laodicean Adventism in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang ating pagsasaalang-alang sa ikalawang salinlahi ng Laodiseyong Adventismo sa susunod na artikulo.

“The message ‘Go forward’ is still to be heard and respected. The varying circumstances taking place in our world call for labor which will meet these peculiar developments. The Lord has need of men who are spiritually sharp and clear-sighted, men worked by the Holy Spirit, who are certainly receiving manna fresh from heaven. Upon the minds of such, God’s Word flashes light, revealing to them more than ever before the safe path. The Holy Spirit works upon mind and heart. The time has come when through God’s messengers the scroll is being unrolled to the world. Instructors in our schools should never be bound about by being told that they are to teach only what has been taught hitherto. Away with these restrictions. There is a God to give the message His people shall speak. Let not any minister feel under bonds or be gauged by men’s measurement. The gospel must be fulfilled in accordance with the messages God sends. That which God gives His servants to speak today would not perhaps have been present truth twenty years ago, but it is God’s message for this time.” The 1888 Materials, 133.

"Ang mensaheng 'Sumulong' ay patuloy na dapat pakinggan at igalang. Ang sari-saring pangyayari na nagaganap sa ating sanlibutan ay humihingi ng gawaing makatutugon sa mga kakaibang pag-unlad na ito. Ang Panginoon ay nangangailangan ng mga taong matalas ang espirituwal na pag-unawa at malinaw ang pananaw, mga taong pinakikilos ng Espiritu Santo, na tiyak na tumatanggap ng maná na sariwa mula sa langit. Sa isipan ng gayong mga tao, ang Salita ng Diyos ay kumikislap na liwanag, na nagbubunyag sa kanila, higit kailanman, ng ligtas na landas. Ang Espiritu Santo ay kumikilos sa isip at puso. Dumating na ang panahon na sa pamamagitan ng mga sugo ng Diyos ay binubuksan sa sanlibutan ang balumbon. Ang mga tagapagturo sa ating mga paaralan ay hindi kailanman dapat gapusin sa pagsasabing ituro lamang nila ang mga naituro na hanggang ngayon. Iwaksi ang mga paghihigpit na ito. May Diyos na magbibigay ng mensaheng sasabihin ng Kaniyang bayan. Huwag hayaang makadama ang sinumang ministro na siya'y gapos o sinusukat sa panukat ng mga tao. Ang ebanghelyo ay dapat matupad alinsunod sa mga mensaheng ipinapadala ng Diyos. Ang ipinagkakaloob ng Diyos sa Kaniyang mga lingkod na sabihin sa araw na ito ay marahil hindi naging kasalukuyang katotohanan dalawampung taon na ang nakararaan, ngunit ito ang mensahe ng Diyos para sa panahong ito." The 1888 Materials, 133.