Ang natatagong kasaysayan ng Daniel 11:40 ay umaayon sa kasaysayang inilalarawan sa mga talata 10 hanggang 16 ng kaparehong kabanata. Sa mga talata 10 hanggang 16, ang hanay ng halimaw ng lupa ng Apocalipsis 13—ang tumalikod na sungay na Republikano ng Estados Unidos—ay kinakatawanan ni Donald Trump; ang hanay ng tumalikod na sungay na Protestante ng Estados Unidos ay kinakatawanan ng mga Maccabeo; ang hanay ng halimaw sa dagat ng kapapahan ay kinakatawan bilang ang “mga tulisan ng iyong bayan,” at ang hanay ng dragon ay kinakatawan ng iba’t ibang mga hari ng timog at ni Phillip ng Macedonia. Ang hanay ng isandaan at apatnapu’t apat na libo ay kinakatawanan ni Pedro.
Ang Gitna
Sa loob ng nakatagong kasaysayang iyon, ang gitna ay paulit-ulit na binibigyang-diin. Ang 250 taon na nagsimula noong 457 BC ay nagtapos noong 207 BC sa gitna ng mga labanan sa Raphia at Panium, ang huling dalawang digmaang pamalit ng mga talata onse hanggang kinse. Ang 250 taon ng halimaw ng lupa na nagsimula noong 1776 ay nagtatapos sa 2026, ang taon ng “midterm elections” sa larangang pampulitika ng halimaw ng lupa. Si Pedro ay nasa Caesarea Philippi (Panium), ang gitna ng tatlong pagkakataong si Cristo ay tanging tatlong alagad lamang ang isinama.
Sa kasaysayan ng magkahanay na mga linyang iyon, kumakatawan si Pedro sa mga nagwawasto at nag-uulit ng babala hinggil sa mga bolang apoy na babagsak sa Nashville. Binago ang pangalan ni Pedro sa pinakagitna ng mga kabanata labing-isa hanggang dalawampu't dalawa ng Mateo, kung paanong tinukoy ng gitnang kabanata ni Abram sa mga kabanata labing-isa hanggang dalawampu't dalawa ang pagtutuli bilang tanda ng tipan, kaakibat ng gitna ng mga kabanata labing-isa hanggang dalawampu't dalawa ng Apocalipsis na tumutukoy sa tanda ng tipan ng kamatayan sa Apocalipsis labimpito. Sa kalagitnaan binabago ang isang daan at apatnapu't apat na libo mula sa pagiging mga taga-Laodicea tungo sa pagiging mga taga-Filadelfia, at ang nasa gitna ng tatlong anghel ay ang ikalawang anghel.
Ang ikalawang hakbang, o gitnang punto, ay ang panahon ng ikalawang pagsubok sa templo na kasunod ng una at saligang pagsubok. Ang unang pagsubok noong 2024 ay ang panlabas na pangitaing itinatatag sa pamamagitan ng sagisag ng Roma, at ang ikalawang pagsubok ay ang panloob na pangitaing marah (salamin) tungkol kay Cristo sa Dakong Kabanal-banalan. Sa kasaysayan ng ikalawang anghel, dumarating ang mensahe ng sigaw sa hatinggabi upang bigyang-kapangyarihan ang mensahe ng ikalawang anghel.
Sa kasaysayan ng mga Millerita noong 1840, itinuwid ni Josiah (na nangangahulugang pundasyon ng Diyos) Litch ang kaniyang pagtukoy sa hula tungkol sa Islam na kaugnay ng una at ikalawang pagkaaba, at noong 1844, itinuwid ni Samuel Snow ang hula para sa 1843 bilang katuparan ng talinghaga ng sampung dalaga. Sa 2026, nakatakdang ituwid ni Peter ang bigong hula tungkol sa mga bolang apoy sa Nashville, gaya ng paunang isinalarawan ng kabiguan ng mga Millerita noong 1843, at isaayos ang mensahe tungkol sa Islam, gaya ng paunang isinalarawan ng gawain ni Josiah Litch noong 1840. Ang dalawang pangyayaring iyon sa kasaysayan ng mga Millerita noong 1840 at 1844 ay kumakatawan sa pagkakaloob ng kapangyarihan sa mensahe ng unang anghel noong Agosto 11, 1840, at sa pagkakaloob ng kapangyarihan sa mensahe ng ikalawang anghel noong Agosto 17, 1844. Magkasamang tinutukoy ng mga ito ang pagkakaloob ng kapangyarihan sa sigaw sa hatinggabi kapag bumaba ang mga bolang apoy sa Nashville.
“Ang anghel na nakikiisa sa pagpapahayag ng mensahe ng ikatlong anghel ay magbibigay-liwanag sa buong lupa sa pamamagitan ng kaniyang kaluwalhatian. Isang gawaing sumasaklaw sa buong sanlibutan at may di-karaniwang kapangyarihan ang dito’y inihuhula. Ang kilusang advent ng 1840–44 ay isang maluwalhating paghahayag ng kapangyarihan ng Diyos; ang mensahe ng unang anghel ay dinala sa bawat himpilan ng pagmimisyon sa sanlibutan, at sa ilang mga bansa ay nagkaroon ng pinakadakilang relihiyosong pananabik na nasaksihan sa alinmang lupain mula pa noong Repormasyon ng ikalabing-anim na siglo; ngunit ang mga ito ay mahihigitan ng makapangyarihang kilusan sa ilalim ng huling babala ng ikatlong anghel.” The Great Controversy, 611.
Ang tanong ay: Bakit, sa lahat ng lungsod sa Estados Unidos, pipiliin ng probidensiya ng Diyos ang Nashville? Sa pagdating ng ikatlong kapighatian noong 9/11, ang Twin Towers sa New York at ang Pentagon sa Washington, DC, ang naging mga puntirya. Bumagsak sa lupa ang ikaapat na eroplano. Ang sagisag ng hayop na mula sa lupa ay ang lupa; ang sagisag ng kapangyarihang pang-ekonomiya nito ay ang New York; at ang sagisag ng kapangyarihang militar nito ay ang Pentagon. Kapag pinipilit ng Estados Unidos ang daigdig na tanggapin ang tanda ng awtoridad ng papa at ang sistemang pampulitika ng simbahan at estado na siyang larawan ng hayop, ginagawa nito iyon sa pamamagitan ng kapangyarihang militar at pang-ekonomiya nito, sapagkat tinutukoy sa ikalabintatlong kabanata ng Apocalipsis ang paggamit ng kapangyarihan ng hayop na mula sa lupa upang pagbawalang bumili o magbenta ang mga tapat, at pinapatay rin nito ang mga naninindigan para sa Sabbath ng Diyos sa ikapitong araw. Ang simbolismo ng propesiya ay inilalarawan bilang "mga karo, mga mangangabayo (kapangyarihang militar) at mga barko" (kapangyarihang pang-ekonomiya) sa Daniel labing-isa, talata apatnapu.
Sa panahon ng pagtatatak sa isandaan at apatnapu’t apat na libo, di-inaasahang sinasalakay ng Islam ang maluwalhating lupain nang apat na ulit. Ang una ay ang 9/11; ang ikalawa ay sa sinaunang literal na maluwalhating lupain, at ang ikatlo ay sa Nashville. Ang ikaapat ay ang lindol sa Apocalipsis labing-isa, iyon ay, ang batas ng Linggo. Sa konteksto ni Balaam at ng tatlong anghel, ang dalawang pagsalakay noong Oktubre 7, 2023, at sa Nashville ay kumakatawan sa dalawang biblikal na ubasan ng bayang katipan ng Diyos.
Kapag ang sugat na ikinamatay ng kapapahan ay gumaling sa batas ukol sa Linggo, nagsisimula ang ikalawang pagpapakita ng Madidilim na Panahon. Ang una at ang ikatlong kasawian ay iisa, sapagkat laging inilalarawan ni Cristo ang wakas sa pamamagitan ng pasimula; kaya ang nahulog na bituin na si Mohammed sa unang kasawian, na siyang pumihit sa susi na nagbukas sa kalalim-laliman, at di naglaon pagkaraan ng 9/11, ang ateismo ng kalalim-laliman ay pinatay ang dalawang saksi ng Apocalipsis labing-isa. Sa batas ukol sa Linggo, ang sugat na ikinamatay ng kapapahan ay gumagaling, at ang hayop ng Katolisismo ay tinutupad ang makahulang hiwaga ng ikawalo (na kumakatawan sa pagkabuhay na mag-uli) na natutupad. Pagkatapos ay nagsisimula ang ikalawang yugto ng Madidilim na Panahon, bilang ikatlong waymark ni Balaam, nang magsalita ang asno at pumihit sa susi upang muling buksan ang kalalim-laliman. Pagkaraan ng 9/11, ang ateismo, ang dragon, ay lumabas mula sa hukay upang makipagdigma laban sa pinakamayamang pangulo na gumising sa buong nasasakupan ng Grecia. Sa batas ukol sa Linggo, ang hayop ng Apocalipsis labimpito ay umaahon mula sa kalalim-laliman at ang kadiliman ay muling pinapawi ang araw.
Bakit Nashville? Ang tanong na nananatiling hindi pa nalulutas? Minamarkahan ng Nashville ang pasimula ng maikling yugto ng pagpapahayag ng mensahe ng sigaw sa hatinggabi, at ito’y nagsisimula sa isang di-inaasahang mapanirang pag-atake ng Islam at nagwawakas sa gayunding paraan. Ang batas ukol sa araw ng Linggo sa katapusan ng yugtong iyon ay kumakatawan sa pagpapatupad ng tanda ng halimaw sa Estados Unidos, at sa pasimula ng pagkawasak ng mga lungsod. Ang “pagkawasak” ay isang makahulang katangian ng Islam.
Pagkawasak
“Noong makalawang-gabi ang nakalipas, isang lubhang kahanga-hangang tanawin ang dumaan sa aking harapan. Nakita ko ang isang napakalaking bolang apoy na bumagsak sa gitna ng ilang magagandang mansiyon, na naging sanhi ng kanilang agarang pagkalipol. Narinig ko ang ilan na nagsabi, ‘Alam naming ang mga kahatulan ng Diyos ay darating sa lupa, ngunit hindi namin nalalaman na darating ang mga iyon nang gayon kabilis.’ Sinabi naman ng iba, ‘Alam ninyo! Bakit kung gayon ay hindi ninyo sinabi sa amin? Hindi namin nalalaman.’ Sa bawat panig ay narinig ko ang gayong mga salitang binibigkas.” Letter 217, 1904.
Siyam-Labing-isa
Ang Apocalipsis “Siyam-Labing-isa” ay tumutukoy sa likas na katangian ng kaharian ng Islam bilang kamatayan at pagkawasak, sapagkat ang isang pangalan sa hula ay kumakatawan sa karakter.
At mayroon silang isang hari sa kanila, na siyang anghel ng kalaliman; ang kaniyang pangalan sa wikang Hebreo ay Abaddon, ngunit sa wikang Griego ay Apollyon ang kaniyang pangalan. Apocalipsis 9/11.
Ang Abaddon ay nangangahulugang “pagkawasak o dako ng pagkawasak” at ang Apollyon ay nangangahulugang “ang maninira.”
“Hinahawakan ng mga anghel ang apat na hangin, na kinakatawanan bilang isang nagngangalit na kabayong nagpipilit makawala at humagibis sa ibabaw ng buong lupa, na may dalang pagkawasak at kamatayan sa kaniyang dinaraanan.
“Matutulog ba tayo sa pinakagilid ng daigdig na walang hanggan? Magiging mapurol at malamig at patay ba tayo? O, nawa’y mapasaating mga iglesia ang Espiritu at hininga ng Diyos na ihip sa Kaniyang bayan, upang sila’y makatayo sa kanilang mga paa at mabuhay. Kailangan nating makita na ang daan ay makitid, at ang pintuan ay masikip. Ngunit sa ating pagdaan sa masikip na pintuan, ang kaluwangan nito ay walang hangganan.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
Ang landas ng Islam ng ikatlong kasawian ay ang landas ni Balaam at ng asno. Ang landas ng galít na kabayo ng Islam, na siyang apat na hangin ng alitan ni Juan, ang marahas na hangin ni Isaias at ang “hangin” o “hininga” ni Ezekiel na nagmumula sa apat na hangin, ay tumatahak ng isang landas mula sa 9/11 na humahantong sa “makipot” at “tuwid” na pintuang-daan. Ang makipot na pintuang-daan na iyon ang ikatlong palatandaan sa daan ni Balaam at ng asno.
At ang anghel ng Panginoon ay nagpatuloy pa, at tumayo sa isang makipot na dako, na doo’y walang daan upang lumiko maging sa kanan o sa kaliwa. At nang makita ng asna ang anghel ng Panginoon, siya’y bumagsak sa ilalim ni Balaam: at nag-alab ang galit ni Balaam, at hinampas niya ang asna ng isang tungkod. At binuksan ng Panginoon ang bibig ng asna, at sinabi niya kay Balaam, Ano ba ang nagawa ko sa iyo, na ako’y hinampas mo nang tatlong ulit? Mga Bilang 22:26–28.
Ang landas ng ikatlong aba ng pagwasak sa Islam ay nagsimula noong 9/11 nang matupad ang Apocalipsis 18:1–3.
“Ngayon ba’y lumalaganap ang salitang aking ipinahayag na ang New York ay wawalising palayo ng isang dambuhalang alon? Ito ay hindi ko kailanman sinabi. Ang sinabi ko, habang aking minamasdan ang malalaking gusaling itinatayo roon, palapag sa ibabaw ng palapag, ay, ‘Anong kakila-kilabot na mga tagpo ang magaganap kapag ang Panginoon ay bumangon upang yaniging mabangis ang lupa! Kung magkagayon ay matutupad ang mga salita ng Apocalipsis 18:1–3.’ Ang buong ikalabingwalong kabanata ng Apocalipsis ay isang babala hinggil sa darating sa lupa. Ngunit wala akong natanggap na liwanag na pantangi tungkol sa darating sa New York, maliban sa nalalaman ko na balang araw ang malalaking gusali roon ay ibabagsak sa pamamagitan ng pag-ikot at pagpapaibabaw ng kapangyarihan ng Diyos. Mula sa liwanag na ibinigay sa akin, nalalaman ko na ang pagkawasak ay nasa sanlibutan. Isang salita mula sa Panginoon, isang dampi ng Kaniyang makapangyarihang kapangyarihan, at ang mga naglalakihang gusaling ito ay babagsak. Magkakaroon ng mga tagpong ang kakila-kilabot ay hindi natin maguni-guni.” Review and Herald, Hulyo 5, 1906.
Nananatili ang tanong: Bakit Nashville? Ang mga bolang apoy sa Nashville ay kumakatawan sa isang propetikong senaryo kung saan ang isang pangkat sa Adventismo ay napapahiya at, ayon kay Joel, “inihiwalay.” Ang kabilang pangkat ay inilalarawang hindi kailanman napapahiya at puspos ng kagalakan. Ang propetikong kagalakan ay hindi dahil sa hatol na ipinataw sa Nashville at sa Estados Unidos, kundi dahil sa pagpapatunay kung sino ang nasa katuwiran, na inilalarawan sa pagitan ng mga may langis at ng mga walang langis sa talinghaga. Maraming simbolikong kahulugan ang iniuugnay sa langis, ngunit ang isa sa mga pangunahing kahulugan nito ay ang mensahe ng sigaw sa hatinggabi. Nagsimulang unti-unting alisin ang tatak sa mensaheng iyon sa pagtatapos ng 2023, at kinakatawan nito ang pagdami ng kaalaman na tinatanggihan o tinatanggap. Malinaw ang pahayag ni Oseas na ang mga tumatanggi sa kaalaman ay tinatanggihan bilang mga saserdote ng Diyos. Nasa gitna ng balangkas ng Levitico dalawampu’t tatlo si Pedro kapag nauunawaan niya ang mga bolang apoy sa Nashville, at ang bilang na tatlumpu ay isang sagisag ng mga saserdote.
Ang Aking bayan ay napapahamak dahil sa kakulangan ng kaalaman: sapagkat itinakwil mo ang kaalaman, ikaw man ay itatakwil Ko, upang ikaw ay huwag maging saserdote sa Akin: yamang iyong kinalimutan ang kautusan ng iyong Diyos, kalilimutan Ko rin ang iyong mga anak. Oseas 4:6.
Ang usapin ng “kaalaman,” o ng kawalan nito, ay isa sa mga katotohanang kaugnay ng pagdating ng mga bolang apoy sa Nashville. Ang “kaalaman” sa propesiya, o ang kawalan nito, ay naghuhudyat ng simula ng pagpapahayag ng sigaw sa hatinggabi, at ang panahong iyon ay nagtatapos sa usapin ng pagsunod sa Salita ng Diyos, na kinakatawan ng usapin ng Sabat at Linggo. Laging inilalarawan ni Cristo ang wakas sa pamamagitan ng pasimula, at sa pasimula, ang pagsunod sa Salita ng Diyos ang mensahe ng babalang ibinigay kina Adan at Eva sa halamanan.
Ang usapin ng pagsunod sa katapusan ay hindi maaaring malimitahan sa iisang halamanan kung “ang bawat bansa ay masasangkot,” gaya ng sinasabi ni Sister White. Ang usapin ng Sabbath at Linggo ay ang pag-uulit ng panimulang pagsubok kina Adan at Eva sa halamanan, na inuulit sa buong sanlibutan sa wakas. Ang pagsubok na iyon ay nagsisimula sa batas ukol sa Linggo sa Estados Unidos, na siya ring wakas ng panahon ng pagpapahayag ng sigaw sa hatinggabi.
Ang pagpapahayag ng mensahe ng babala na darating si Cristo ay isinasagawa lamang ng mga tumanggap sa pagdami ng kaalaman mula sa pag-aalis ng tatak sa mensahe ng paghahayag ni Jesu-Cristo na nagsimula sa pagtatapos ng 2023. Ang isang pagsubok sa kaalaman, o sa kawalan nito, ay nagtatapos sa pag-atake sa Nashville. Ang mapagpasyang pagsubok sa tatlong pagsubok na nagsimula sa pag-aalis ng tatak noong 2023 ay nakabatay sa langis, na siyang “kaalaman” na nakapaloob sa makahulang mensahe na noon ay inalisan ng tatak.
Ang “kaalaman” na inalisan ng tatak ay sumusubok at sa huli ay nahahayag bilang langis na siyang ikatlo at mapagpasyang pagsubok. Ang pagsubok na iyon ang nagpapasimula sa panahon ng pagpapahayag ng mensahe ng sigaw sa hatinggabi, na nagwawakas sa pagsubok sa pagsunod. Ang pagsubok na iyon sa pagsunod ay isinasakatuparan kay Eva, na kumakatawan sa iglesia, at kay Adan, na kumakatawan sa estado. Ang pagsasanib ng dalawang entidad na iyon ay nalulubos kapag ipinatupad ang tanda ng hayop. Ang pagsubok sa halamanan ay siya ring pagsubok sa katapusan. Isa itong pagsubok para sa mga lalaki at babae na kinasasangkutan ng pagsasanib ng iglesia at estado, na ang isa ay isang lalaki at ang isa naman ay isang babae. Ang mensahe ng babala na inaalisan ng tatak at humahantong sa pangwakas na pagsubok sa pagsunod ay kinakatawan ng punungkahoy ng “kaalaman” sa mabuti at masama.
Ang Nashville ang simbolo ng edukasyong Griyego sa lupain ng hayop na mula sa lupa. Ang edukasyong Griyego ay huwad na edukasyon; ito ay masamang kaalaman, at ang mabuting kaalaman ay tunay na edukasyon. Ang tanging lupon ng mga direktor na kailanma’y sinang-ayunang lahukan ni Ellen White ay yaong sa Madison College, na matatagpuan sa Nashville, na tinatawag na “Atenas ng Timog.” Ang Nashville ang simbolo ng edukasyong Griyego, o huwad na edukasyon. Ang huwad na edukasyon ay huwad na kaalaman. Ang kabuluhan ng Nashville ay katulad ng simbolismo ng New York City at ng Pentagon.
Ipagpapatuloy natin ang mga bagay na ito sa susunod na artikulo.
Manuskrito 188, 1905
“Nang ako ay nasa Nashville, ako ay nagsasalita sa mga tao, at sa panahon ng gabi, may isang napakalaking bolang apoy na bumaba mismo mula sa langit at tumigil sa Nashville. Mula sa bolang iyon ay may mga liyab na humahagibis na gaya ng mga palaso; ang mga bahay ay natutupok; ang mga bahay ay nayayanig at bumabagsak. Ang ilan sa ating mga kapatid ay nakatayo roon. ‘Gaya lamang ito ng ating inasahan,’ sabi nila, ‘inaasahan namin ito.’ Ang iba naman ay nagpipilipit ng kanilang mga kamay sa paghihirap at nagsisidaing sa Diyos para sa awa. ‘Alam ninyo ito,’ sabi nila, ‘alam ninyong ito ay darating, at hindi man lamang nagsalita ng isang salita upang kami ay bigyan ng babala!’ Wari ay halos pagpira-pirasuhin nila sila, sa pag-iisip na kailanman ay hindi nila sinabi sa kanila o binigyan man lamang sila ng anumang babala.” Manuscript 188, 1905.