The book of Joel is perhaps the most direct revelation of the latter rain in the Scriptures, and Joel opens up by first referencing the four generations of apostasy accomplished by the Laodicean Seventh-day Adventist church. Those four generations of escalating destruction represented in Joel’s opening verses align with the four escalating abominations of Ezekiel chapter eight. 1863 unto 1888 represents the first generation, and it represents the rejection of the foundational message of the Millerites as represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts, represented in Habakkuk chapter two, and that symbolize the covenant as represented by the two tables of the Ten Commandments.
Ang aklat ni Joel ay marahil ang pinakadirektang pahayag ng huling ulan sa mga Kasulatan, at si Joel ay nagbubukas sa pamamagitan ng unang pagtukoy sa apat na salinlahi ng pagtalikod na isinakatuparan ng iglesiang Laodiceang Seventh-day Adventist. Ang apat na salinlahing iyon ng tumitinding pagkapuksa na inilalarawan sa mga pambungad na talata ni Joel ay tumutugma sa apat na tumitinding karumaldumal sa ikawalong kabanata ng Ezekiel. Ang 1863 hanggang 1888 ay kumakatawan sa unang salinlahi, at ito ay kumakatawan sa pagtanggi sa saligang mensahe ng mga Millerita gaya ng inilarawan sa mga tsart ng mga pioneer noong 1843 at 1850, na kinakatawan sa ikalawang kabanata ng Habakkuk, at sumasagisag sa tipan gaya ng kinakatawan ng dalawang tapyas ng Sampung Utos.
1888 to 1919 represent the generation that rejected the experience of righteousness by faith, that produces an experience represented by the church of Philadelphia. In the first generation the rebellion focused upon the work of leadership represented by William Miller, and in the second generation of 1888 the leadership of the Spirit of Prophecy was rebelled against. The third generation of 1919 began with William Warren Prescott’s book, The Doctrine of Christ and ended with the book, Questions on Doctrine in 1957. That third generation was the generation of compromise with the world as Adventism sought the accreditation of the medical practices of the American Medical Association, and the accreditation of their colleges by the academic scholars of apostate Protestantism and Roman Catholicism.
Ang 1888 hanggang 1919 ay kumakatawan sa salinglahi na tumanggi sa karanasan ng pag-aaring-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya, na nagbubunga ng isang karanasang kinakatawan ng iglesia ng Philadelphia. Sa unang salinglahi, ang paghihimagsik ay nakatuon sa gawain ng pamumunong kinakatawan ni William Miller, at sa ikalawang salinglahi ng 1888, ang pamumuno ng Espiritu ng Propesiya ang pinaghimagsikan. Ang ikatlong salinglahi ng 1919 ay nagsimula sa aklat ni William Warren Prescott na The Doctrine of Christ at nagtapos sa aklat na Questions on Doctrine noong 1956. Ang ikatlong salinglahing iyon ang salinglahi ng pakikipagkompromiso sa sanlibutan habang hinahangad ng Adventismo ang akreditasyon ng mga gawaing medikal nito mula sa American Medical Association, at ang akreditasyon ng kanilang mga kolehiyo mula sa mga akademikong iskolar ng tumalikod na Protestantismo at ng Romano Katolisismo.
In the third generation the educational counsel from the pen of Ellen White was rejected and replaced with the false educational practices of the world as represented by the educational philosophy of Greece. Greek education is represented by the goddess Athena who is enshrined in the duplicate Parthenon temple in Nashville, Tennessee.
Sa ikatlong salinlahi, ang payong pang-edukasyon mula sa panulat ni Ellen White ay itinakwil at pinalitan ng mga huwad na gawaing pang-edukasyon ng sanlibutan, gaya ng kinakatawan ng pilosopiyang pang-edukasyon ng Gresya. Ang edukasyong Griyego ay kinakatawan ng diyosang si Athena, na pinararangalan sa kinopyang templong Parthenon sa Nashville, Tennessee.
True education was exemplified in the Bible with the schools of the prophets associated with the prophet Elisha. The Maccabean revolt of 167 BC and onward to the destruction of Jerusalem in 70 AD, was in large part a protest against the inroads of Greek education into the culture and nation of the ancient literal glorious land. The protest of the Maccabees was a revolt against Greek influence at every level, but the educational influence of Greece was so pervasive in the history and the motivations of the Maccabean zealots that it cannot be separated from the reality that Greek education was perhaps the largest factor associated with the Jewish rejection of Jesus Christ as their Messiah. Books have been written identifying the negative influence of Greek education upon the Jews and false educations contribution to the Jewish rejection and crucifixion of Christ.
Ang tunay na edukasyon ay inilarawan sa Biblia sa pamamagitan ng mga paaralan ng mga propeta na kaugnay ng propetang si Eliseo. Ang pag-aalsa ng mga Macabeo noong 167 BC at nagpatuloy hanggang sa pagkawasak ng Jerusalem noong 70 AD, ay sa malaking bahagi isang pagtutol laban sa pagpasok ng edukasyong Griyego sa kultura at bansa ng sinaunang literal na maluwalhating lupain. Ang pagtutol ng mga Macabeo ay isang pag-aalsa laban sa impluwensiyang Griyego sa bawat antas, ngunit ang impluwensiyang pang-edukasyon ng Gresya ay naging napakalaganap sa kasaysayan at sa mga motibasyon ng masisigasig na Macabeo anupa’t hindi ito maihihiwalay sa katotohanang ang edukasyong Griyego marahil ang pinakamalaking salik na kaugnay ng pagtanggi ng mga Judio kay Jesu-Cristo bilang kanilang Mesiyas. May mga aklat na naisulat na tumutukoy sa negatibong impluwensiya ng edukasyong Griyego sa mga Judio at sa ambag ng huwad na edukasyon sa pagtanggi at pagpapapako sa krus kay Cristo.
The Maccabean revolt aligns with the revolt of 1776 in the modern spiritual glorious land. There are currently over 4,000 registered universities in the United States that are built upon the philosophy of Greek and Jesuit educational practices. The anarchy and lawlessness of the past ten-plus years can be directly traced to the so-called educational centers in the United States that for decades have been indoctrinating students who were already conditioned by media and entertainment sources to accept the globalist philosophies derived from the satanic philosophies of the French Revolution period. The students of today’s universities were already conditioned into accepting the lifestyle represented by Sodom and Gomorrah before they entered the educational centers designed to attack white people, Christians and true American history. A citizen of the United States today who wishes to understand the constant two-tiered system of justice that fulfills the justice and truth being cast into the streets as identified in the Bible and Spirit of Prophecy, must understand that the current circumstances are being produced by a purposeful designed attack that is indoctrinated from the earliest years of life by a educational system designed to bring mankind under the control of elitist globalists–the dragon power!
Ang pag-aalsa ng mga Maccabeo ay umaayon sa pag-aalsa ng 1776 sa makabagong espirituwal na maluwalhating lupain. Sa kasalukuyan ay may mahigit 4,000 rehistradong mga unibersidad sa Estados Unidos na nakatindig sa pilosopiya ng Griyego at mga gawaing pang-edukasyon ng mga Heswita. Ang anarkiya at kawalan ng kautusan sa nakalipas na mahigit sampung taon ay tuwirang maitutunton sa tinatawag na mga sentrong pang-edukasyon sa Estados Unidos na sa loob ng mga dekada ay nagdoktrina sa mga mag-aaral na noon pa man ay naihanda na ng mga pinagmumulan ng media at aliwan upang tanggapin ang mga pilosopiyang globalista na hango sa mga satanikong pilosopiya ng panahon ng Rebolusyong Pranses. Ang mga mag-aaral sa mga unibersidad sa kasalukuyan ay naihanda na upang tanggapin ang uri ng pamumuhay na kinakatawan ng Sodoma at Gomorra bago pa sila pumasok sa mga sentrong pang-edukasyon na dinisenyo upang salakayin ang mga puti, ang mga Kristiyano, at ang tunay na kasaysayan ng Amerika. Ang isang mamamayan ng Estados Unidos sa kasalukuyan na nagnanais maunawaan ang palagiang dalawang-antas na sistema ng katarungan na tumutupad sa paghahagis ng katarungan at katotohanan sa mga lansangan gaya ng tinukoy sa Biblia at sa Espiritu ng Propesiya, ay dapat maunawaan na ang kasalukuyang mga kalagayan ay ibinubunga ng isang sadyang planadong pag-atake na itinuturo bilang doktrina mula sa pinakaunang mga taon ng buhay sa pamamagitan ng isang sistemang pang-edukasyon na dinisenyo upang dalhin ang sangkatauhan sa ilalim ng kontrol ng elitistang mga globalista—ang kapangyarihan ng dragon!
There are five major themes in the writings of Ellen White; education, health reform, Christian living, The Great Controversy theme and practical godliness. Education is one of five major themes in the Spirit of Prophecy, and Ellen White was as much a biblical prophet as every prophet noted in God’s Word. Among other things, this means her life is an example of and for the one hundred and forty-four thousand. Before anyone thinks that Christ alone is to be our example; Paul states:
May limang pangunahing paksa sa mga sulatin ni Ellen White: edukasyon, reporma sa kalusugan, pamumuhay Kristiyano, ang paksang The Great Controversy, at praktikal na kabanalan. Ang edukasyon ay isa sa limang pangunahing paksa sa Espiritu ng Propesiya, at si Ellen White ay isang propetang biblikal gaya rin ng bawat propetang binanggit sa Salita ng Diyos. Kabilang sa iba pang bagay, nangangahulugan ito na ang kanyang buhay ay isang halimbawa ng at para sa isang daan at apatnapu’t apat na libo. Bago isipin ninuman na si Cristo lamang ang dapat nating maging halimbawa, sinasabi ni Pablo:
For though ye have ten thousand instructors in Christ, yet have ye not many fathers: for in Christ Jesus I have begotten you through the gospel. Wherefore I beseech you, be ye followers of me. 1 Corinthians 4:15, 16.
Sapagkat bagaman mayroon kayong sanglibong mga tagapagturo kay Cristo, gayunma’y wala kayong maraming ama; sapagkat kay Cristo Jesus ay inianak ko kayo sa pamamagitan ng ebanghelyo. Kaya nga namamanhik ako sa inyo, tularan ninyo ako. 1 Corinto 4:15, 16.
As a prophet Ellen White is an example. There was only one time that Ellen White accepted the role as a board member, and that time was with the formation of a college that embraced the principles of true education as set forth as one of the five major themes of her ministry. That college in Madison, Tennessee is located within the metropolitan district of Nashville, Tennessee. Not only did she agree to be on the founding board of Madison college from 1904 until a year before her death in 1915, she was instrumental in selecting the land where the college was established. Nashville is the center of the Greek educational system that helped to prevent the Jews from accepting their Messiah in the history of the Maccabees, who typify the apostate Protestantism of the times in which we now live. The line of the Maccabees is firmly set forth in the hidden history of verse forty, representing the apostate Protestantism that has now been fully indoctrinated with the very same, (though a modern version) destructive fruits of Greek education.
Bilang isang propeta, si Ellen White ay isang halimbawa. Nagkaroon lamang ng isang pagkakataon na tinanggap ni Ellen White ang tungkulin bilang kasapi ng lupon, at ang pagkakataong iyon ay kaugnay ng pagkakatatag ng isang kolehiyo na yumakap sa mga simulain ng tunay na edukasyon gaya ng itinakda bilang isa sa limang pangunahing paksa ng kanyang ministeryo. Ang kolehiyong iyon sa Madison, Tennessee ay matatagpuan sa loob ng kalakhang distrito ng Nashville, Tennessee. Hindi lamang siya pumayag na maging bahagi ng lupon ng mga tagapagtatag ng Madison College mula 1904 hanggang isang taon bago ang kanyang kamatayan noong 1915, kundi naging mahalagang kasangkapan din siya sa pagpili ng lupain kung saan itinatag ang kolehiyo. Ang Nashville ang sentro ng sistemang pang-edukasyong Griyego na tumulong upang hadlangan ang mga Judio sa pagtanggap sa kanilang Mesiyas sa kasaysayan ng mga Macabeo, na lumalarawan sa tumalikod na Protestantismo ng mga panahong ating kinabubuhayan ngayon. Ang hanay ng mga Macabeo ay malinaw na inilahad sa nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu, na kumakatawan sa tumalikod na Protestantismo na ngayo’y lubos nang naindoctrina ng mismong gayon ding mapanirang mga bunga ng edukasyong Griyego, bagaman sa isang makabagong anyo.
In the third generation of Adventism, the leadership that had rejected the Spirit of Prophecy in 1888, chose to turn their educational system over to the accreditation structure of the world. Nashville represents the symbolic center of both true and false education. The prophet selected the same city that the world selected to enshrine Greek education, for unlike Greek education that is based upon separating truth into isolated subjects to destroy the whole. True education is the foundational basis of Sister White’s other four primary themes of health reform, practical godliness, Christian living, and especially the theme of The Great Controversy.
Sa ikatlong salinlahi ng Adventismo, ang pamunuan na tumanggi sa Espiritu ng Hula noong 1888 ay piniling ipailalim ang kanilang sistemang pang-edukasyon sa balangkas ng akreditasyon ng sanlibutan. Ang Nashville ay kumakatawan sa sagisag na sentro kapuwa ng tunay at huwad na edukasyon. Pinili ng propeta ang mismong lunsod na pinili ng sanlibutan upang gawing dambana ng edukasyong Griyego, sapagkat di-gaya ng edukasyong Griyego na nakasalig sa paghihiwalay ng katotohanan sa magkakabukod na mga paksa upang wasakin ang kabuuan. Ang tunay na edukasyon ang saligang batayan ng iba pang apat na pangunahing tema ni Sister White: reporma sa kalusugan, praktikal na kabanalan, pamumuhay-Kristiyano, at lalo na ang tema ng The Great Controversy.
Jesus always illustrates the end with the beginning, and the test in the Garden of Eden illustrates the test the world is now being confronted with. The test at the end is the same as every biblical test, for God never changes. A biblical test is a three-step testing process that produces two classes that are manifested at the end of the testing process. The first angel expresses the three steps as fearing God, giving Him glory, for the hour of the litmus test of judgment is come. The first step was the command not to eat of the tree of the knowledge of good and evil. Lacking the necessary fear of God, Eve failed the test of the tree and ate the fruit represented as both good and evil. Adam’s fear of God did not prevent him from entering into the rebellion of the tree, and judgment was brought upon them both, as they manifested a life without the abiding presence of Divinity.
Laging inilalarawan ni Jesus ang wakas sa pamamagitan ng pasimula, at ang pagsubok sa Hardin ng Eden ay inilalarawan ang pagsubok na kinakaharap ngayon ng sanlibutan. Ang pagsubok sa wakas ay siya ring pagsubok ng bawat biblikal na pagsubok, sapagkat ang Diyos ay hindi kailanman nagbabago. Ang isang biblikal na pagsubok ay isang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na nagluluwal ng dalawang uri na nahahayag sa katapusan ng proseso ng pagsubok. Ipinahahayag ng unang anghel ang tatlong hakbang bilang pagkatakot sa Diyos, pagbibigay sa Kaniya ng kaluwalhatian, sapagkat dumating na ang oras ng litmus test ng paghuhukom. Ang unang hakbang ay ang utos na huwag kumain mula sa punungkahoy ng pagkakilala ng mabuti at masama. Sa kakulangan ng kinakailangang pagkatakot sa Diyos, nabigo si Eva sa pagsubok ng punungkahoy at kinain ang bungang kinakatawan bilang kapuwa mabuti at masama. Ang pagkatakot ni Adan sa Diyos ay hindi nakapigil sa kaniya na pumasok sa paghihimagsik ng punungkahoy, at ang paghuhukom ay dumating sa kanilang dalawa, yamang ipinakita nila ang isang buhay na wala ang nananahang presensiya ng Pagka-Diyos.
The test of the last days begins with a warning to eat the increase of knowledge that is unsealed in the revelation of Jesus Christ just before mankind’s probation comes to its end. Whether with Adventism or those outside of Adventism, the test is based upon the reception of, or the rejection of the increase of “knowledge” that is unsealed in our time. That test of knowledge is represented by the Garden’s tree of testing, that represents knowledge of either good or evil. True education was located and symbolized in Nashville, Tennessee in 1904, and false education was located and symbolized in Nashville in 1897, then re-built as a permanent structure in 1920. In the life of the prophetess true education was enshrined in Nashville, and false education was also enshrined. After her death in 1915 false education was restored in the second and permanent construction of the Parthenon temple, and true education was rejected through compromise with the world by the leadership of the Laodicean Seventh-day Adventist church.
Ang pagsubok sa mga huling araw ay nagsisimula sa isang babala na kainin ang pagdami ng kaalaman na inalis ang tatak sa pahayag ni Jesucristo bago pa man dumating sa wakas ang panahon ng pagsubok ng sangkatauhan. Maging sa Adventismo o sa mga nasa labas ng Adventismo, ang pagsubok ay nakabatay sa pagtanggap o sa pagtanggi sa pagdami ng “kaalaman” na inalis ang tatak sa ating panahon. Ang pagsubok na iyon ng kaalaman ay kinakatawanan ng punongkahoy ng pagsubok sa Halamanan, na sumasagisag sa kaalaman ng mabuti o ng masama. Ang tunay na edukasyon ay itinatag at isinagisag sa Nashville, Tennessee noong 1904, at ang huwad na edukasyon ay itinatag at isinagisag sa Nashville noong 1897, at pagkatapos ay muling itinayo bilang isang permanenteng gusali noong 1920. Sa buhay ng propetisa, ang tunay na edukasyon ay pinarangalan sa Nashville, at ang huwad na edukasyon ay pinarangalan din. Pagkatapos ng kaniyang kamatayan noong 1915, ang huwad na edukasyon ay naipanumbalik sa ikalawa at permanenteng pagtatayo ng templong Parthenon, at ang tunay na edukasyon ay tinanggihan sa pamamagitan ng pakikipagkompromiso sa sanlibutan ng pamunuan ng Laodiceang Iglesia ng Seventh-day Adventist.
Nashville’s nickname, the “Athens of the South”, influenced the choice of the building as the centerpiece of the 1897 Centennial Exposition. A number of buildings at the exposition were based on ancient originals. However, the Parthenon was the only one that was an exact reproduction. Today’s Nashville, Tennessee, is famous for its music, but before there was the Johnny Cash Museum, Nashville was famous for its education, not singing.
Ang bansag sa Nashville, ang “Athens of the South,” ang nakaimpluwensya sa pagpili sa gusali bilang tampok na sentrong gusali ng Centennial Exposition ng 1897. Ilang gusali sa eksposisyong iyon ay ibinatay sa mga sinaunang orihinal. Gayunman, ang Parthenon lamang ang isang ganap na eksaktong reproduksiyon. Ang Nashville, Tennessee sa kasalukuyan ay bantog dahil sa musika nito, ngunit bago pa nagkaroon ng Johnny Cash Museum, ang Nashville ay bantog dahil sa edukasyon nito, hindi sa pag-awit.
By the 1850s, Nashville had already earned the nickname of the “Athens of the South” by having established numerous higher education institutions; it was the first American southern city to establish a public school system. By the end of the century, Nashville would see Fisk University, St. Cecilia Academy, Montgomery Bell Academy, Meharry Medical College, Belmont University, and Vanderbilt University all open their doors. At the time, Nashville was known to be one of the most refined and educated cities of the south, filled with wealth and culture.
Pagsapit ng dekada 1850, natamo na ng Nashville ang bansag na “Athens of the South” dahil sa pagkakatatag doon ng maraming institusyon ng mataas na edukasyon; ito ang unang lungsod sa timog ng Amerika na nagtatag ng isang pampublikong sistema ng mga paaralan. Pagsapit ng katapusan ng siglo, nasaksihan ng Nashville ang pagbubukas ng mga pinto ng Fisk University, St. Cecilia Academy, Montgomery Bell Academy, Meharry Medical College, Belmont University, at Vanderbilt University. Noong panahong iyon, kilala ang Nashville bilang isa sa mga pinakapino at pinakamayamang lungsod sa timog sa larangan ng edukasyon, lipos ng kayamanan at kultura.
The mystery of iniquity is both a noun and a verb in the inspired Word. Inspiration identifies Satan, and the pope, who Sister White calls Satan’s “right hand man,” as the mystery of iniquity. Yet the “mystery of iniquity” also describes the amalgamation of truth and error. Joel’s four generations of apostasy aligns with Ezekiel chapter eight’s four escalating abominations. Those two witnesses align with the first four churches of Revelation, and the third church is represented by Constantine’s compromise of Christianity combined with paganism. Those first four churches align with the history of ancient Israel, that symbolizes modern Israel’s history.
Ang hiwaga ng kasamaan ay kapwa isang pangngalan at isang pandiwa sa kinasihang Salita. Tinutukoy ng inspirasyon si Satanas, at ang papa, na tinatawag ni Sister White na “kanang kamay” ni Satanas, bilang hiwaga ng kasamaan. Gayunman, inilalarawan din ng “hiwaga ng kasamaan” ang paghahalo ng katotohanan at kamalian. Ang apat na salinlahi ng apostasiya sa Joel ay umaayon sa apat na papatinding kasuklamsuklam sa Ezekiel kabanata walo. Ang dalawang saksing iyon ay umaayon sa unang apat na iglesya ng Apocalipsis, at ang ikatlong iglesya ay kinakatawanan ng pakikipagkompromiso ni Constantino sa Kristiyanismo na inihalo sa paganismo. Ang unang apat na iglesyang iyon ay umaayon sa kasaysayan ng sinaunang Israel, na sumasagisag sa kasaysayan ng makabagong Israel.
In the third generation of ancient Israel, the kings of Israel formed alliances with the other nations that were never to be brought into alliance with God’s people. The parallel of ancient literal Israel and the Christian church as set forth in the book of Revelation is a prophetic subject set forth clearly in the study titled, Habakkuk’s Tables. Joel aligns the fourth and final generation who are “cut off” from being God’s chosen covenant people with the twenty-five elders who are bowing to the sun in Ezekiel’s four escalating abominations. That fourth generation where Laodicean Seventh-day Adventism is cut off as they bow to the sun at the Sunday law, aligns with the fourth church of Thyatira that symbolizes the reign of the papacy at either 538 or the soon-coming Sunday law. The third church of Pergamos represents “compromise” whether ancient Israel aligning with pagan kingdoms, or Constantine combining paganism with Christianity, and those two witnesses address the third generation of the earth beast of Revelation thirteen.
Sa ikatlong salinlahi ng sinaunang Israel, ang mga hari ng Israel ay bumuo ng mga pakikipag-alyansa sa ibang mga bansa na hindi kailanman nararapat ipasok sa pakikipag-alyansa sa bayan ng Diyos. Ang pagkakatulad ng sinaunang literal na Israel at ng iglesyang Cristiano gaya ng inilahad sa aklat ng Apocalipsis ay isang paksang makahula na malinaw na inilahad sa pag-aaral na pinamagatang, Habakkuk’s Tables. Iniuugnay ni Joel ang ikaapat at huling salinlahi na “ihihiwalay” mula sa pagiging piniling bayan ng Diyos sa tipan sa dalawampu’t limang matatanda na sumasamba sa araw sa apat na tumitinding karumaldumal ni Ezekiel. Ang ikaapat na salinlahing iyon kung saan ang Laodicean Seventh-day Adventism ay ihinihiwalay habang sila ay sumasamba sa araw sa batas ng Linggo, ay kaayon ng ikaapat na iglesya ng Thyatira na sumasagisag sa paghahari ng kapapahan alinman noong 538 o sa malapit nang dumating na batas ng Linggo. Ang ikatlong iglesya ng Pergamos ay kumakatawan sa “pakikipagkompromiso,” maging sa sinaunang Israel na nakikipag-alyansa sa mga paganong kaharian, o kay Constantine na pinagsama ang paganismo at Cristianismo, at ang dalawang saksing iyon ay tumutukoy sa ikatlong salinlahi ng hayop mula sa lupa ng Apocalipsis trese.
The four generations of the United States, who among other truths was typified by Egypt during the bondage of 400/430 years, that concluded with Pharaoh drowning in the waters of the Red Sea. Those waters marked the end of the nation that was to be judged when God brought about deliverance for ancient Israel through the prophet Moses. The United States is judged in the period of time that judgment concludes upon God’s church, so it is to be noted that the water that ended the life of Pharaoh was brought upon Pharaoh by the release of the east wind that had been holding the waters in place as God delivered His chosen people. The east wind is the third woe that strikes at the Sunday law when the earthquake of Revelation eleven arrives.
Ang apat na salinlahi ng Estados Unidos, na bukod sa iba pang mga katotohanan ay inilarawan sa anyo ng Egipto sa panahon ng pagkaalipin sa loob ng 400/430 taon, ay nagtapos sa pagkalunod ni Paraon sa mga tubig ng Dagat na Pula. Ang mga tubig na iyon ang nagmarka ng wakas ng bansang hahatulan nang isagawa ng Diyos ang pagliligtas sa sinaunang Israel sa pamamagitan ng propetang si Moises. Ang Estados Unidos ay hinahatulan sa yugto ng panahon na ang paghuhukom ay nagtatapos sa iglesia ng Diyos, kaya dapat mapansin na ang tubig na nagwakas sa buhay ni Paraon ay dinala laban kay Paraon sa pamamagitan ng pagpapakawala ng hanging silanganan na siyang pumipigil sa mga tubig sa kanilang lugar habang inililigtas ng Diyos ang Kaniyang piniling bayan. Ang hanging silanganan ang ikatlong kaabahan na tumatama sa kautusang ukol sa Linggo kapag dumarating ang lindol ng Apocalipsis onse.
The generation that precedes the fourth and final generation of the earth beast is fulfilled on both the Republican and Protestant horns. The compromise of the Republican horn that was accomplished in its third generation occurred in the period surrounding the first world war, and it marked the United States turning its economic structure over to the globalists of the Federal Reserve. In that same period Laodicean Seventh-day Adventism sought to have its medical and educational work “accredited” by the standards of worldly education and medicine. As a verb the “mystery of iniquity” represents the compromise of Constantine and the kings of ancient Israel with the powers of the world. The word used by inspiration to describe the compromise is “amalgamation,” as defined in the dictionary of Ellen White’s time as; "to mix or unite in an amalgam; to blend." The tree of the knowledge of good and evil is the tree of amalgamation, the tree of compromise. “The last mighty conflict,” is the Sunday law crisis, and Satan’s preparation for that crisis is “the mystery of iniquity,” that blends human wisdom with Divine revelation.
Ang salinlahing nauuna sa ikaapat at pangwakas na salinlahi ng halimaw ng lupa ay natutupad sa kapuwa sungay na Republikano at Protestante. Ang pakikipagkompromiso ng sungay na Republikano na naisakatuparan sa ikatlong salinlahi nito ay naganap sa panahong nakapalibot sa unang digmaang pandaigdig, at minarkahan nito ang pagsuko ng Estados Unidos ng estrukturang pang-ekonomiya nito sa mga globalista ng Federal Reserve. Sa gayunding panahong iyon, hinangad ng Laodiceang Adbentismong Ikapitong-araw na maipagkaloob ang “akreditasyon” sa gawaing medikal at pang-edukasyon nito ayon sa mga pamantayan ng makasanlibutang edukasyon at medisina. Bilang isang pandiwa, ang “hiwaga ng kasamaan” ay kumakatawan sa pakikipagkompromiso ni Constantino at ng mga hari ng sinaunang Israel sa mga kapangyarihan ng sanlibutan. Ang salitang ginamit ng inspirasyon upang ilarawan ang pakikipagkompromiso ay “amalgamation,” gaya ng pagkakahulugan sa diksyunaryo noong panahon ni Ellen White bilang: “to mix or unite in an amalgam; to blend.” Ang punungkahoy ng pagkakilala ng mabuti at masama ay ang punungkahoy ng amalgamation, ang punungkahoy ng pakikipagkompromiso. “The last mighty conflict,” ay ang krisis ng batas ng Linggo, at ang paghahanda ni Satanas para sa krisis na iyon ay “the mystery of iniquity,” na naghahalo ng karunungan ng tao sa banal na pahayag.
“Satan is busily laying his plans for the last mighty conflict, when all will take sides....
“Si Satanas ay abalang-abala sa paglalatag ng kaniyang mga balak para sa huling dakilang tunggalian, kung kailan ang lahat ay papanig....”
“Listen to the voices, mark the powers, that prevail in the world. Is there any voice of prayer? Do you see any sign that God is recognized? There are priests, plenty of them; but they are trampling under their feet the law of Jehovah. Their garments are stained with the blood of souls. Multitudes are sacrificing to devils. Look, you who are hesitating between obedience and disobedience. Look in imagination at the vast multitudes worshipping at Satan’s altar. Listen to the music, to the language, called higher education. But what does God declare it?—The mystery of iniquity.” Pamphlets, 004, 11.
“Pakinggan ninyo ang mga tinig, kilalanin ninyo ang mga kapangyarihan, na nangingibabaw sa sanlibutan. Mayroon bang anumang tinig ng panalangin? Nakakakita ba kayo ng anumang tanda na kinikilala ang Diyos? May mga saserdote, napakarami sa kanila; ngunit kanilang niyuyurakan sa ilalim ng kanilang mga paa ang kautusan ni Jehova. Ang kanilang mga kasuutan ay nabahiran ng dugo ng mga kaluluwa. Napakaraming tao ang naghahain ng hain sa mga diyablo. Masdan ninyo, kayong nag-aatubili sa pagitan ng pagtalima at pagsuway. Masdan ninyo sa inyong guniguni ang napakalalaking karamihan na sumasamba sa dambana ni Satanas. Pakinggan ninyo ang musika, ang pananalita, na tinatawag na mataas na edukasyon. Ngunit ano ang ipinahahayag ng Diyos na ito?—Ang hiwaga ng kasamaan.” Pamphlets, 004, 11.
In the last conflict when “all will take sides” the test of the Garden of Eden is repeated. The test that in the beginning was isolated to a tree in the middle of a garden, it is repeated at the end, in the entire world. Satan's work in advance of the final battle is “the mystery of iniquity,” which is defined as “higher education!” The symbol of “higher education” in the land of the earth beast is found in Nashville, Tennessee, the ‘Athens of the South,’ where the Parthenon temple is located in contrast with the true education once represented in Nashville by Madison College. The following statement from inspiration is cited in its entirety at the end of this article, but a few points should be considered at this point.
Sa huling tunggalian, kapag “lahat ay papanig,” ang pagsubok sa Halamanan ng Eden ay inuulit. Ang pagsubok na sa pasimula ay nakasentro sa isang punongkahoy sa gitna ng isang halamanan ay inuulit sa wakas sa buong sanlibutan. Ang gawain ni Satanas bilang paghahanda sa pangwakas na labanan ay “ang hiwaga ng kasamaan,” na binibigyang-kahulugan bilang “mataas na edukasyon!” Ang sagisag ng “mataas na edukasyon” sa lupain ng hayop na mula sa lupa ay matatagpuan sa Nashville, Tennessee, ang ‘Athens of the South,’ kung saan naroroon ang templong Parthenon, na inihahambing sa tunay na edukasyon na minsang kinatawan sa Nashville ng Madison College. Ang sumusunod na pahayag mula sa inspirasyon ay sinipi nang buo sa hulihan ng artikulong ito, subalit may ilang mga punto na dapat isaalang-alang sa yugtong ito.
“All need wisdom carefully to search out the mystery of iniquity that figures so largely in the winding up of this earth’s history....
“Ang lahat ay nangangailangan ng karunungan upang maingat na siyasatin ang hiwaga ng kasamaan na may napakalaking bahagi sa pagtatapos ng kasaysayan ng sanlibutang ito....”
“There is no middle path to Paradise restored. The message given to man for these last days is not to become amalgamated with human devising....
“Walang gitnang landas tungo sa naibalik na Paraiso. Ang mensaheng ibinigay sa tao para sa mga huling araw na ito ay hindi upang mahaluan ng mga katha ng tao....”
“Those whom God has exalted to high positions of trust may turn from heaven’s light to human wisdom.... All who would possess a character that would make them laborers together with God and receive the commendation of God, must separate themselves from the enemies of God, and maintain the truth which Christ gave to John to give to the world.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.
“Yaong mga itinaas ng Diyos sa matataas na katungkulan ng pagtitiwala ay maaaring tumalikod mula sa liwanag ng langit tungo sa karunungan ng tao.... Ang lahat ng nagnanais magtaglay ng isang karakter na maggagawang sila’y maging mga kamanggagawa ng Diyos at tumanggap ng pagsang-ayon ng Diyos, ay dapat ihiwalay ang kanilang sarili sa mga kaaway ng Diyos, at panatilihin ang katotohanang ibinigay ni Cristo kay Juan upang ibigay sa sanlibutan.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.
The “all” who need “wisdom” represents all who are brought into a testing process that ultimately produces two classes of worshippers. The “wise” are those who secure the needed “wisdom.” The testing process begins when the revelation of Jesus Christ is unsealed, just before the close of human probation. That unsealing begins an “increase of knowledge.” Those who are confronted with the test associated with the revelation of Jesus Christ will secure the “oil” of prophetic knowledge designed to guide, prepare and sanctify in advance of the arrival of the east wind at the Sunday law. The “tree of knowledge of good and evil” is the symbol of the counterfeit Bread of Heaven that is to be eaten or rejected.
Ang “lahat” na nangangailangan ng “karunungan” ay kumakatawan sa lahat ng dinadala sa isang proseso ng pagsubok na sa huli ay lumilikha ng dalawang uri ng mga sumasamba. Ang “mga pantas” ay yaong mga nagtatamo ng kinakailangang “karunungan.” Nagsisimula ang proseso ng pagsubok kapag ang pahayag ni Jesu-Cristo ay nabubuksan, bago magtapos ang panahon ng pagsubok ng sangkatauhan. Ang pagbubukas na iyon ay nagpapasimula ng isang “pagdami ng kaalaman.” Yaong mga hinaharap sa pagsubok na kaugnay ng pahayag ni Jesu-Cristo ay magtatamo ng “langis” ng kaalamang propetiko na itinalaga upang umakay, maghanda, at magpakabanal nang patiuna bago dumating ang hanging silangan sa batas ng Linggo. Ang “puno ng pagkakilala ng mabuti at masama” ay siyang sagisag ng huwad na Tinapay ng Langit na dapat kainin o tanggihan.
In Galilee, at the synagogue of Capernaum Jesus lost more followers at one incident than any other time in His ministry. There the test was whether the prophetic words of Christ were literal or spiritual, and those who failed the test, failed—for they forgot that man is to live by every word that proceeds from the mouth of God. Christ had stated clearly that He was the Bread sent down from heaven and those who failed the test had blended Truth with human wisdom, represented by the Greeks.
Sa Galilea, sa sinagoga ng Capernaum, si Jesus ay nawalan ng higit na maraming tagasunod sa iisang pangyayari kaysa sa alinmang ibang panahon ng Kaniyang ministeryo. Doon, ang pagsubok ay kung ang mga makahulang salita ni Cristo ay literal o espirituwal, at yaong mga nabigo sa pagsubok ay nabigo—sapagkat kanilang nalimutan na ang tao ay dapat mabuhay sa bawat salitang nagmumula sa bibig ng Diyos. Malinaw na ipinahayag ni Cristo na Siya ang Tinapay na bumaba mula sa langit, at yaong mga nabigo sa pagsubok ay inihalo ang Katotohanan sa karunungan ng tao, na kinakatawan ng mga Griego.
Before Eve began the failure of the garden, Christ had instructed both Adam and Eve to not partake of the fruit of the tree of knowledge of good and evil. The first of the three steps of the everlasting gospel is the fear of God.
Bago sinimulan ni Eva ang pagkabigo sa hardin, iniutos na ni Cristo kina Adan at Eva na huwag makibahagi sa bunga ng punungkahoy ng pagkakilala ng mabuti at masama. Ang una sa tatlong hakbang ng walang hanggang ebanghelyo ay ang pagkatakot sa Diyos.
“Let the mind grasp the stupendous truths of revelation, and it will never be content to employ its powers upon frivolous themes; it will turn with disgust from the trashy literature and idle amusements that are demoralizing the youth of today. Those who have communed with the poets and sages of the Bible, and whose souls have been stirred by the glorious deeds of the heroes of faith, will come from the rich fields of thought far more pure in heart and elevated in mind than if they had been occupied in studying the most celebrated secular authors, or in contemplating and glorifying the exploits of the Pharaohs and Herods and Caesars of the world.
“Hayaan ninyong maunawaan ng pag-iisip ang kagila-gilalas na mga katotohanan ng pahayag, at hindi na ito masisiyahang gamitin ang mga kapangyarihan nito sa mga walang kabuluhang paksa; tatalikuran nito nang may pagkasuklam ang mabababaw na panitikan at mga walang saysay na libangan na sumisira sa moralidad ng kabataan sa kasalukuyan. Yaong mga nakipagniig sa mga makata at pantas ng Biblia, at ang mga kaluluwang napakilos ng maluwalhating mga gawa ng mga bayani ng pananampalataya, ay magmumula sa mayayamang larangan ng kaisipan na higit na dalisay ang puso at higit na mataas ang isipan kaysa kung sila’y nabigkis sa pag-aaral ng mga pinakatanyag na sekular na manunulat, o sa pagmamasid at pagluwalhati sa mga kabayanihan ng mga Paraon at mga Herodes at mga Cesar ng sanlibutan.
“The powers of the youth are mostly dormant, because they do not make the fear of God the beginning of wisdom. The Lord gave Daniel wisdom and knowledge, because he would not be influenced by any power that would interfere with his religious principles. The reason why we have so few men of mind, of stability and solid worth, is that they think to find greatness while disconnecting from Heaven.” Messages to Young People, 255, 256.
“Ang mga kakayahan ng mga kabataan ay sa kalakhang bahagi natutulog, sapagkat hindi nila ginagawang ang pagkatakot sa Diyos ang pasimula ng karunungan. Binigyan ng Panginoon si Daniel ng karunungan at kaalaman, sapagkat hindi niya hinayaang maimpluwensiyahan siya ng anumang kapangyarihang makikialam sa kaniyang mga prinsipyong panrelihiyon. Ang dahilan kung bakit tayo ay may napakakaunting mga taong may pag-iisip, may katatagan at may matibay na kahalagahan, ay sapagkat inaakala nilang makasusumpong sila ng kadakilaan habang inihihiwalay ang kanilang sarili sa Langit.” Messages to Young People, 255, 256.
Eve lost her “fear of God.” She should have trembled at the words of God, which is an attribute of the one hundred and forty-four thousand. The fear of God is the first of three tests, and it begins when the prophetic Word is unsealed, ultimately producing a class of wise and a class of foolish. The beginning for those who are destined to be wise is to tremble at God’s Word. Eve did not do this, and when confronted with the second step of the testing process she was unable to give God glory, and then was confronted with the hour of judgment where she manifested the nakedness of Laodicea.
Nawala kay Eva ang kaniyang “takot sa Diyos.” Dapat sana’y nanginig siya sa mga salita ng Diyos, na isang katangian ng isandaan at apatnapu’t apat na libo. Ang pagkatakot sa Diyos ang una sa tatlong pagsubok, at ito’y nagsisimula kapag ang propetikong Salita ay nabubuksan, na sa huli ay nagbubunga ng isang uri ng marurunong at isang uri ng mga mangmang. Ang pasimula para sa mga itinakdang maging marurunong ay ang manginig sa Salita ng Diyos. Hindi ito ginawa ni Eva, at nang humarap siya sa ikalawang hakbang ng proseso ng pagsubok ay hindi niya nagawang luwalhatiin ang Diyos, at pagkatapos ay humarap siya sa oras ng paghuhukom, kung saan inihayag niya ang kahubaran ng Laodicea.
“All who would perfect a Christian character must wear the yoke of Christ. If they would sit together in heavenly places in Christ Jesus, they must learn of Him while on this earth. Christ pleased not Himself. The whole of His life was the development of a pure, disinterested benevolence. He assumed human nature to demonstrate to the fallen world, to Satan and his synagogue, to the universe of heaven, to the worlds unfallen, that human nature, united with His divine nature, could become entirely obedient to the law of God. All need to enquire, ‘What must I do to be saved?’ God requires humble, contrite hearts, that tremble at His word. It is only from the divine altar that we can receive the celestial torch, which, when received, will give us a full view of our incompetence, and reveal to us the dignity and glory of Christ. When this is seen, God places us under the guidance of the Holy Spirit, and it will lead us into all truth.” Bible Echo, July 20, 1896.
“Ang lahat ng nagnanais magpasakdal ng isang Cristianong karakter ay dapat magpasan ng pamatok ni Cristo. Kung ibig nilang maupong magkakasama sa sangkalangitan kay Cristo Jesus, dapat silang matuto sa Kanya habang naririto sa lupa. Hindi kinalugdan ni Cristo ang Kanyang sarili. Ang kabuuan ng Kanyang buhay ay pagpapaunlad ng isang dalisay at walang-pag-iimbot na kagandahang-loob. Isinuot Niya ang likas ng tao upang ipakita sa nahulog na sanlibutan, kay Satanas at sa kaniyang sinagoga, sa sansinukob ng langit, sa mga daigdig na hindi nangahulog, na ang likas ng tao, kapag napapaisa sa Kanyang banal na likas, ay maaaring maging lubos na masunurin sa kautusan ng Dios. Lahat ay kailangang magsiyasat, ‘Ano ang dapat kong gawin upang maligtas?’ Hinihingi ng Dios ang mapagpakumbaba at nagsisising mga puso, na nanginginig sa Kanyang salita. Sa banal na dambana lamang tayo makatatanggap ng makalangit na sulo, na, kapag tinanggap, ay magbibigay sa atin ng ganap na pagkakatanaw sa ating kawalang-kakayahan, at ihahayag sa atin ang karangalan at kaluwalhatian ni Cristo. Kapag ito ay nakita na, inilalagay tayo ng Dios sa ilalim ng patnubay ng Espiritu Santo, at tayo’y aakayin nito sa buong katotohanan.” Bible Echo, July 20, 1896.
The amalgamation of truth and error is the work of Satan which is identified as the mystery of iniquity. The compromise of all mankind in the final movements of the investigative judgment is enshrined in the Parthenon temple in Nashville, Tennessee.
Ang paghahalo ng katotohanan at kamalian ay gawain ni Satanas na kinikilala bilang hiwaga ng kasamaan. Ang pakikipagkompromiso ng buong sangkatauhan sa mga huling kilos ng mapanuring paghuhukom ay pinararangalan sa templong Parthenon sa Nashville, Tennessee.
“It is not wise to send our youth to universities where they devote their time to gaining a knowledge of Greek and Latin, while their heads and hearts are being filled with the sentiments of the infidel authors whom they study in order to master these languages. They gain a knowledge that is not at all necessary, or in harmony with the lessons of the great Teacher. Generally those educated in this way have much self-esteem. They think they have reached the height of higher education, and carry themselves proudly, as though they were no longer learners. They are spoiled for the service of God. The time, means, and study that many have expended in gaining a comparatively useless education should have been used in gaining an education that would make them all-round men and women, fitted for practical life. Such an education would be of the highest value to them.
“Hindi isang marunong na hakbang ang ipadala ang ating mga kabataan sa mga pamantasan kung saan iniuukol nila ang kanilang panahon sa pagtatamo ng kaalaman sa Griyego at Latin, samantalang ang kanilang isip at puso ay pinupuspos ng mga damdamin ng mga may-akdang walang pananampalataya na kanilang pinag-aaralan upang mapag-aralan nang lubos ang mga wikang ito. Nagtatamo sila ng kaalamang hindi naman kinakailangan sa anumang paraan, ni kaayon man ng mga aral ng dakilang Guro. Sa pangkalahatan, yaong mga naturuan sa ganitong paraan ay may mataas na pagpapahalaga sa sarili. Iniisip nilang narating na nila ang rurok ng mataas na edukasyon, at kumikilos silang may kapalaluan, na para bang sila’y hindi na mga mag-aaral. Sila’y nasisira para sa paglilingkod sa Diyos. Ang panahon, mga kagamitan, at pag-aaral na ginugol ng marami sa pagtatamo ng isang paghahambing na walang-kabuluhang edukasyon ay dapat sanang nagamit sa pagtatamo ng isang edukasyong gagawa sa kanila na mga ganap na lalaki at babae, na angkop sa praktikal na buhay. Ang gayong edukasyon ay magiging pinakamataas ang halaga sa kanila.
“What do students carry with them when they leave our schools? Where are they going? What are they going to do? Have they the knowledge that will enable them to teach others? Have they been educated to be wise fathers and mothers? Can they stand at the head of a family as wise instructors? In their home life can they so instruct their children that theirs will be a family that God can behold with pleasure, because it is a symbol of the family in heaven? Have they received the only education that can truly be called ‘higher education’?
“Ano ang dala ng mga mag-aaral sa kanilang pag-alis sa ating mga paaralan? Saan sila patutungo? Ano ang kanilang gagawin? Taglay ba nila ang kaalamang magbibigay sa kanila ng kakayahang magturo sa iba? Napag-aralan ba nila ang maging marurunong na ama at ina? Makatatayo ba sila bilang mga pantas na tagapagturo sa unahan ng isang sambahayan? Sa kanilang buhay-pamilya, maituturo ba nila sa kanilang mga anak sa paraang ang kanila’y magiging isang sambahayang matatanaw ng Diyos nang may kaluguran, sapagkat ito ay sagisag ng sambahayan sa langit? Tinanggap na ba nila ang tanging uri ng edukasyong tunay na matatawag na ‘mataas na edukasyon’?”
“What is higher education? No education can be called higher education unless it bears the similitude of heaven, unless it leads young men and young women to be Christlike, and fits them to stand at the head of their families in the place of God. If, during his school life, a young man has failed to gain a knowledge of Greek and Latin and the sentiments contained in the works of infidel authors, he has not sustained much loss. If Jesus Christ had deemed this kind of education essential, would he not have given it to his disciples, whom he was educating to do the greatest work ever committed to mortals, to represent him in the world? But, instead, he placed sacred truth in their hands, to be given to the world in its simplicity.
“Ano ang mataas na edukasyon? Walang edukasyong matatawag na mataas na edukasyon malibang taglay nito ang wangis ng langit, malibang inaakay nito ang mga kabataang lalaki at mga kabataang babae upang maging kawangis ni Cristo, at inihahanda sila upang mamuno sa kanilang mga pamilya sa lugar ng Diyos. Kung, sa panahon ng kaniyang buhay sa paaralan, ang isang kabataang lalaki ay nabigong magkamit ng kaalaman sa Griyego at Latin at sa mga damdaming nakapaloob sa mga akda ng mga awtor na di-sumasampalataya, hindi siya nagdanas ng malaking kawalan. Kung inakala ni Jesu-Cristo na ang ganitong uri ng edukasyon ay mahalaga, hindi ba niya ito ibinigay sa kaniyang mga alagad, na kaniyang tinuturuan upang ganapin ang pinakadakilang gawaing naipagkatiwala kailanman sa mga mortal, upang katawanin siya sa sanlibutan? Ngunit sa halip, inilagay niya sa kanilang mga kamay ang banal na katotohanan, upang maibigay sa sanlibutan sa pagiging payak nito.
“There are times when Greek and Latin scholars are needed. Some must study these languages. This is well. But not all, and not many, should study them. Those who think that a knowledge of Greek and Latin is essential to a higher education, cannot see afar off. Neither is a knowledge of the mysteries of that which the men of the world call science necessary for entrance into the kingdom of God. It is Satan who fills the mind with sophistry and tradition, which exclude the true higher education, and which will perish with the learner.
“May mga panahong kailangan ang mga iskolar sa Griyego at Latin. May ilan na dapat mag-aral ng mga wikang ito. Mabuti ito. Ngunit hindi lahat, at hindi marami, ang dapat mag-aral ng mga ito. Yaong mga nag-iisip na ang kaalaman sa Griyego at Latin ay mahalaga sa isang nakahihigit na edukasyon ay hindi nakakikita sa malayo. Hindi rin kailangan ang kaalaman sa mga hiwaga ng yaong tinatawag ng mga tao sa sanlibutan na agham upang makapasok sa kaharian ng Diyos. Si Satanas ang pumupuno sa pag-iisip ng mga sopisterya at tradisyon, na nagbubukod sa tunay na nakahihigit na edukasyon, at na mapapahamak na kasama ng nag-aaral.
“Those who have received a false education do not look heavenward. They cannot see the One who is the true Light, ‘which lighteth every man that cometh into the world.’ They look upon eternal realities as phantoms, calling an atom a world, and a world an atom. Of many who have received the so-called higher education, God declares, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting,’—wanting in a knowledge of practical business, wanting in a knowledge of how to make the best use of time, wanting in a knowledge of how to labor for Jesus.” Review and Herald, August 17, 1897.
“Yaong mga tumanggap ng isang huwad na edukasyon ay hindi tumitingin paitaas sa langit. Hindi nila makita ang Isa na siyang tunay na Liwanag, ‘na lumiliwanag sa bawat tao na pumaparito sa sanglibutan.’ Tinitingnan nila ang mga katotohanang walang hanggan na gaya ng mga anino, na tinatawag ang isang atomo na isang sanlibutan, at ang isang sanlibutan na isang atomo. Tungkol sa marami na tumanggap ng tinatawag na mataas na edukasyon, ipinahahayag ng Diyos, ‘Ikaw ay tinimbang sa timbangan, at nasumpungang kulang,’—kulang sa kaalaman ng praktikal na gawain, kulang sa kaalaman kung paano pinakamainam na gamitin ang panahon, kulang sa kaalaman kung paano gumawa para kay Jesus.” Review and Herald, Agosto 17, 1897.
The warning of the fireballs of Nashville is not an arbitrary city, it is a direct judgment brought upon Seventh-day Adventists, the United States and the world. The fireballs of Nashville represent different attributes for the various categories of Adventism, the earth beast and the world. The fireballs of Nashville are God’s judgment upon false education, symbolized by the tree of knowledge of good and evil.
Ang babala ng mga bolang-apoy ng Nashville ay hindi ukol sa isang di-makatwirang lungsod; ito ay isang tuwirang hatol na dinala laban sa mga Seventh-day Adventist, sa Estados Unidos, at sa sanlibutan. Ang mga bolang-apoy ng Nashville ay kumakatawan sa iba’t ibang katangian para sa sari-saring uri ng Adventismo, sa halimaw ng lupa, at sa sanlibutan. Ang mga bolang-apoy ng Nashville ay hatol ng Diyos laban sa maling edukasyon, na sinasagisag ng punungkahoy ng pagkakilala ng mabuti at masama.
We will continue this study in the next article.
Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.
“By a variety of images the Lord Jesus represented to John the wicked character and seductive influence of those who have been distinguished for their persecution of God’s people. All need wisdom carefully to search out the mystery of iniquity that figures so largely in the winding up of this earth’s history. God’s presentation of the detestable works of the inhabitants of the ruling powers of the world who bind themselves into secret societies and confederacies, not honoring the law of God, should enable the people who have the light of truth to keep clear of all these evils. More and more will all false religionists of the world manifest their evil doings; for there are but two parties, those who keep the commandments of God and those who war against God’s holy law....
“Sa pamamagitan ng iba’t ibang larawan ay inilarawan ng Panginoong Jesus kay Juan ang masamang likas at mapang-akit na impluwensiya ng mga yaong naging tanyag dahil sa kanilang pag-uusig sa bayan ng Diyos. Lahat ay nangangailangan ng karunungan upang maingat na masiyasat ang hiwaga ng kasamaan na napakalaking bahagi ang ginagampanan sa pagwawakas ng kasaysayan ng daigdig na ito. Ang paglalahad ng Diyos tungkol sa karima-rimarim na mga gawa ng mga nananahan sa mga namumunong kapangyarihan ng sanlibutan na nagbubuklod ng kanilang sarili sa mga lihim na samahan at mga pagsasabwatan, na hindi nagbibigay-galang sa kautusan ng Diyos, ay dapat magbigay-kakayahan sa mga taong may liwanag ng katotohanan na makaiwas nang lubos sa lahat ng mga kasamaang ito. Higit at higit pang ihahayag ng lahat ng huwad na relihiyonista ng sanlibutan ang kanilang masasamang gawa; sapagkat dalawa lamang ang panig, yaong mga tumutupad sa mga utos ng Diyos at yaong mga nakikipagdigma laban sa banal na kautusan ng Diyos....”
“The enmity between the seed of the woman and the serpent is clearly defined by the Lord. ‘And I will put enmity between thee and the woman, and between thy seed and her seed; it shall bruise thy head, and thou shalt bruise his heel.’ ‘And unto Adam He said, Because thou hast hearkened unto the voice of thy wife, and hast eaten of the tree, of which I commanded thee, saying, Thou shalt not eat of it: cursed is the ground for thy sake; in sorrow shalt thou eat of it all the days of thy life; thorns also and thistles shall it bring forth to thee; and thou shalt eat of the herb of the field; in the sweat of thy face shalt thou eat bread, till thou return unto the ground; for out of it wast thou taken: for dust thou art, and unto dust shalt thou return.’
“Ang alitan sa pagitan ng binhi ng babae at ng serpiyente ay malinaw na itinakda ng Panginoon. ‘At papag-aalitin ko ikaw at ang babae, at ang iyong binhi at ang kaniyang binhi; ito ang dudurog ng iyong ulo, at ikaw ang dudurog ng kaniyang sakong.’ ‘At kay Adan ay sinabi Niya, Sapagkat iyong dininig ang tinig ng iyong asawa, at kumain ka ng bunga ng punongkahoy, na aking iniutos sa iyo, na sinasabi, Huwag kang kakain niyaon: susumpain ang lupa dahil sa iyo; sa hirap ay kakain ka ng bunga niyaon sa lahat ng mga araw ng iyong buhay; mga tinik din at dawag ang kaniyang ibubunga sa iyo; at kakain ka ng damo ng parang; sa pawis ng iyong mukha ay kakain ka ng tinapay, hanggang sa ikaw ay mauwi sa lupa; sapagkat diyan ka kinuha: sapagkat ikaw ay alabok, at sa alabok ka uuwi.’”
“By following his own way, by acting in harmony with Satan’s temptations and in opposition to the known will of God, man vainly attempted to elevate and bless himself. Thus he gained an experimental knowledge of disobedience to God’s commandments. Thus he knew good and evil; thus he lost his fidelity and loyalty to God and opened the floodgates of evil and suffering to the whole human family. How many today are making the same experiment! When will man learn that the only means for his safety is through a full confidence in a ‘thus saith the Lord’?
“Sa pagsunod sa sarili niyang landas, sa pagkilos na naaayon sa mga tukso ni Satanas at salungat sa nahayag na kalooban ng Diyos, walang kabuluhang tinangka ng tao na itaas at pagpalain ang kaniyang sarili. Sa gayon ay nagkamit siya ng isang karanasang kaalaman tungkol sa pagsuway sa mga utos ng Diyos. Sa gayon ay nakilala niya ang mabuti at masama; sa gayon ay nawala ang kaniyang katapatan at katapatang-loob sa Diyos at nabuksan ang mga pintuan ng kasamaan at pagdurusa sa buong sangkatauhan. Ilan kaya sa ngayon ang gumagawa ng gayunding pagsubok! Kailan matututuhan ng tao na ang tanging paraan ng kaniyang kaligtasan ay sa pamamagitan ng ganap na pagtitiwala sa isang ‘ganito ang sabi ng Panginoon’?”
“Satan is seeking to intrude his own inventions upon the children of God through human methods. He is seeking to be received as God, or even to be placed above God.
“Si Satanas ay nagsisikap na ipasok ang sarili niyang mga katha sa mga anak ng Diyos sa pamamagitan ng mga pamamaraang pantao. Hinahangad niyang tanggapin bilang Diyos, o maging mailagay pa sa ibabaw ng Diyos.
“In changing the Sabbath to the first day of the week, he leads men to disbelieve God’s declarations, and so to regard their own ways and plans that they appear exceeding wise in their own eyes and in their perverted judgment. Through human policy he leads men to regard the expressed commandments of God as of less force than human tradition, and to regard a deviation from that law which is always holy and just and good, as of little account. He sees that by thus preventing human agencies from walking as obedient children in harmony with God, he can hinder the accomplishment of God’s work in our world.
“Sa pagpapalit ng Sabbath sa unang araw ng sanlinggo, inaakay niya ang mga tao upang hindi paniwalaan ang mga pahayag ng Diyos, at sa gayon ay pahalagahan ang kanilang sariling mga daan at mga panukala na anupa’t waring sila’y labis na marurunong sa kanilang sariling mga mata at sa kanilang binaluktot na paghatol. Sa pamamagitan ng patakarang pantao ay inaakay niya ang mga tao na ituring ang hayagang mga utos ng Diyos na may higit na kaunting bisa kaysa mga tradisyon ng tao, at ituring ang paglihis sa kautusang yaon, na laging banal at matuwid at mabuti, na gaya ng isang bagay na maliit na halaga. Nakikita niya na sa gayong paraan, sa pagpigil sa mga kasangkapang pantao na lumakad bilang masunuring mga anak na kasuwato ng Diyos, mapipigil niya ang katuparan ng gawain ng Diyos sa ating sanlibutan.
“But Satan’s connivings with human agencies who stand in responsible positions are just as much to be feared and shunned now after the experiment of sin has been tried, as it was in the case of our first parents. I am instructed to say that the men who are placed in positions of responsibility in the work of God have overestimated their right to control others. The position a man occupies does not change his character. Some have seemed to feel that they must devise for churches and for sanitariums and that there was to be no questioning of their judgment. Let them learn of Jesus at every step. He should be the chief authority for every man.
“Ngunit ang mga pakikipagsabwatan ni Satanas sa mga taong kasangkapan na nasa mga katungkulang may pananagutan ay gayon ding dapat katakutan at layuan ngayon, matapos na maisagawa ang pagsubok ng kasalanan, gaya ng nangyari sa ating unang mga magulang. Ako ay inutusan na sabihin na ang mga lalaking inilagay sa mga katungkulang may pananagutan sa gawain ng Diyos ay labis na tinaya ang kanilang karapatang mamahala sa iba. Ang katungkulang hinahawakan ng isang tao ay hindi nagbabago ng kaniyang pagkatao. Ang ilan ay waring nakadama na sila ang dapat magtakda para sa mga iglesia at para sa mga sanitarium at na hindi dapat kuwestiyunin ang kanilang paghatol. Matuto sila kay Jesus sa bawat hakbang. Siya ang dapat maging pinakamataas na awtoridad para sa bawat tao.
“The One who has often been our Instructor says, ‘How hard it is for man to walk humbly with his God, in a contrite spirit taking God’s way and rejecting Satan’s propositions which seem to present great worldly advantages.’ The influence of man’s having his own way in the place of firmly standing on the solid foundation that God alone has laid, has been repeated over and over again. Refusing to walk in the straight paths that God has signified will bring them to confusion and will not teach wisdom to others who have the same test and trial. When will man learn that God is God, and not a man that He should change?
“Ang Isa na madalas naging ating Tagapagturo ay nagsasabi, ‘Kay hirap para sa tao na lumakad nang may pagpapakumbaba kasama ng kaniyang Diyos, taglay ang espiritung may pagsisisi at tinatahak ang daan ng Diyos habang itinatakwil ang mga mungkahi ni Satanas na waring naghaharap ng malalaking pakinabang na makasanlibutan.’ Ang impluwensiya ng pagnanais ng tao na sundin ang kaniyang sariling lakad sa halip na manindigang matatag sa ibabaw ng matibay na pundasyong tanging Diyos lamang ang naglatag, ay naulit nang paulit-ulit. Ang pagtangging lumakad sa matuwid na mga landas na ipinahiwatig ng Diyos ay magdadala sa kanila sa kalituhan at hindi magtuturo ng karunungan sa iba na may gayunding pagsubok at kapighatian. Kailan matututuhan ng tao na ang Diyos ay Diyos, at hindi tao upang Siya’y magbago?”
“Some who have departed from the right way have been in a continual fever to grasp responsibilities that God has not laid upon them. God calls upon every minister and every physician to maintain the simplicity of the truth. The Son of God who is revealed in both the Old and New Testaments is the Saviour of our world today. From Him every medical missionary is to receive his training. Unless he shall separate himself from the prince of the power of the air, he will mislead souls who have confidence in him. Let all beware of men who are so educated and uplifted that their plans cannot be understood by the common people.
“May ilang lumihis sa matuwid na landas na nanatili sa isang walang tigil na pagnanais na agawin ang mga pananagutang hindi ipinataw sa kanila ng Diyos. Tinatawagan ng Diyos ang bawat ministro at bawat manggagamot na panatilihin ang kasimplihan ng katotohanan. Ang Anak ng Diyos na inihayag kapuwa sa Matanda at sa Bagong Tipan ay ang Tagapagligtas ng ating sanlibutan sa panahong ito. Mula sa Kanya dapat tumanggap ng pagsasanay ang bawat misyonerong medikal. Malibang ihiwalay niya ang kaniyang sarili mula sa prinsipe ng kapangyarihan ng himpapawid, ililigaw niya ang mga kaluluwang may pagtitiwala sa kaniya. Mag-ingat ang lahat sa mga taong lubhang naturuan at naitaas anupa’t ang kanilang mga panukala ay hindi maunawaan ng mga karaniwang tao.
“The intrigues of sin surpass infinite conception. Every calamity, every suffering and death, is an evidence not only of the power of evil but of the truth of the living God. Having known the truth, the word of the living God, which abideth forever, and which through obedience gives life, man’s weakness in conforming to Satan’s ingenuity is surpassingly strange. All who are taught of God recognize Christ as His Son. All who disbelieve the known declarations of God demonstrate the popularity of sin, and are not working on the side of life and immortality which are brought to light through perfect sanctification of the truth. Unless they make a change in character, in words, and in spirit, souls will be lost.
“Ang mga katusuhan ng kasalanan ay humihigit sa kayang mawari ng isipan. Ang bawat kapahamakan, bawat pagdurusa at kamatayan, ay isang katibayan hindi lamang ng kapangyarihan ng kasamaan kundi ng katotohanan ng Diyos na buháy. Pagkaalam sa katotohanan, sa salita ng Diyos na buháy, na nananatili magpakailanman, at na sa pamamagitan ng pagsunod ay nagbibigay ng buhay, ang kahinaan ng tao sa pakikiayon sa katusuhan ni Satanas ay totoong lubhang kataka-taka. Ang lahat ng tinuturuan ng Diyos ay kinikilala si Cristo bilang Kaniyang Anak. Ang lahat ng hindi sumasampalataya sa mga hayag na pahayag ng Diyos na kanilang nalalaman ay nagpapakita ng pagiging kaakit-akit ng kasalanan, at hindi gumagawa sa panig ng buhay at ng kawalang-kamatayan na inihahayag sa pamamagitan ng ganap na pagpapabanal sa katotohanan. Malibang magkaroon sila ng pagbabago sa pagkatao, sa pananalita, at sa espiritu, ang mga kaluluwa ay mapapahamak.”
“There is no middle path to Paradise restored. The message given to man for these last days is not to become amalgamated with human devising. We are not to lean upon the policy of worldly lawyers. We must be humble men of prayer, not acting like those who are blinded by Satan’s agencies.
“Walang gitnang landas tungo sa naibalik na Paraiso. Ang mensaheng ibinigay sa tao para sa mga huling araw na ito ay hindi dapat ihalo sa mga katha ng tao. Hindi tayo dapat umasa sa patakaran ng makamundong mga abogado. Dapat tayong maging mapagpakumbabang mga taong mapanalanginin, na hindi kumikilos gaya niyaong mga binulag ng mga kasangkapan ni Satanas.
“Many have a faith, but not a faith that works by love and purifies the soul. Saving faith is not simply a mere belief of the truth. ‘The devils also believe, and tremble.’ The inspiration of the Spirit of God gives to men a faith that is an impelling power that molds character, and leads men higher than mere formal actions. The words, the actions, and the spirit are to bear testimony to the fact that we are followers of Christ.
“Marami ang may pananampalataya, ngunit hindi isang pananampalatayang gumagawa sa pamamagitan ng pag-ibig at nagpapadalisay sa kaluluwa. Ang nakapagliligtas na pananampalataya ay hindi lamang basta paniniwala sa katotohanan. ‘Ang mga demonyo man ay nagsisisampalataya rin, at nagsisipanginig.’ Ang kinasihan ng Espiritu ng Diyos ay nagbibigay sa mga tao ng isang pananampalatayang isang makapangyarihang puwersang nagtutulak, na humuhubog sa karakter, at umaakay sa mga tao sa higit na mataas kaysa sa pawang pormal na mga gawa. Ang mga salita, ang mga kilos, at ang espiritu ay dapat magpatotoo sa katotohanang tayo ay mga tagasunod ni Cristo.
“The greatest light and blessing that God has bestowed is not a security against transgression and apostasy in these last days. Those whom God has exalted to high positions of trust may turn from heaven’s light to human wisdom. Their light will then become darkness, their God-entrusted capabilities a snare, their character an offense to God. God will not be mocked. A departure from Him has been and always will be followed by its sure results. The commission of acts that displease God will, unless decidedly repented of and forsaken, instead of seeking to justify them, lead the evildoer on step by step in deception till many sins are committed with impunity. All who would possess a character that would make them laborers together with God and receive the commendation of God, must separate themselves from the enemies of God, and maintain the truth which Christ gave to John to give to the world.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.
“Ang pinakadakilang liwanag at pagpapala na ipinagkaloob ng Diyos ay hindi isang katiyakan laban sa pagsalansang at pagtalikod sa pananampalataya sa mga huling araw na ito. Yaong mga itinaas ng Diyos sa matataas na katayuan ng pagtitiwala ay maaaring tumalikod mula sa liwanag ng langit tungo sa karunungan ng tao. Kung magkagayon, ang kanilang liwanag ay magiging kadiliman, ang kanilang mga kakayahang ipinagkatiwala ng Diyos ay magiging isang silo, at ang kanilang pagkatao ay magiging isang pagkakasala sa Diyos. Ang Diyos ay hindi maaaring tuyain. Ang paglayo sa Kanya ay noon pa man at lagi nang sinusundan ng tiyak na mga bunga nito. Ang paggawa ng mga gawang hindi kalugud-lugod sa Diyos ay, malibang may malinaw na pagsisisi at pagtalikod sa mga iyon, sa halip na pagsikapang ariing matuwid ang mga iyon, ay aakay sa manggagawa ng kasamaan, hakbang-hakbang, sa pagdaraya hanggang sa maraming kasalanan ang magawa nang walang kaparusahan. Ang lahat ng nagnanais magtaglay ng isang pagkataong maghahatid sa kanila upang maging mga kamanggagawa ng Diyos at tumanggap ng papuri ng Diyos, ay dapat ihiwalay ang kanilang mga sarili mula sa mga kaaway ng Diyos, at ingatan ang katotohanang ibinigay ni Cristo kay Juan upang ibigay sa sanlibutan.” Manuscript Releases, tomo 18, 30–36.