Ang Nakatagong Kasaysayan ng Talatang Apatnapu – Bilang Labinsiyam

“Sa Apocalipsis ay nagtatagpo at nagwawakas ang lahat ng mga aklat ng Biblia. Narito ang karugtong ng aklat ni Daniel.” Acts of the Apostles, 585.

“Di-hamak na lalong mabuti na matutuhan, sa liwanag ng salita ng Diyos, ang mga sanhi na namamahala sa pagbangon at pagbagsak ng mga kaharian. Pag-aralan ng kabataan ang mga ulat na ito, at makita kung paanong ang tunay na kasaganaan ng mga bansa ay naging kaugnay ng pagtanggap sa mga banal na simulain. Pag-aralan niya ang kasaysayan ng mga dakilang kilusang repormador, at makita kung gaano kadalas na ang mga simulaing ito, bagaman hinamak at kinapootan, at ang kanilang mga tagapagtaguyod ay dinala sa bilangguan at sa bibitayan, ay sa pamamagitan ng mismong mga pagsasakripisyong ito nagtagumpay.” Education, 238.

“Ang bawat bansa na sumapit sa tanghalan ng pagkilos ay pinahintulutang sumakop sa kaniyang dako sa lupa, upang makita kung tutuparin nito ang layunin ng ‘Tagapagbantay at ng Banal.’ Sinundan ng hula ang pagbangon at pagbagsak ng mga dakilang imperyo ng sanlibutan—Babylon, Medo-Persia, Grecia, at Roma. Sa bawat isa sa mga ito, gaya rin ng mga bansang may lalong maliit na kapangyarihan, ang kasaysayan ay naulit. Bawat isa ay nagkaroon ng panahon ng pagsubok, bawat isa ay nabigo, ang kaluwalhatian nito ay naglaho, ang kapangyarihan nito ay nawala, at ang dako nito ay inangkin ng iba....”

“Mula sa pagbangon at pagbagsak ng mga bansa gaya ng malinaw na ipinakikita sa mga pahina ng Banal na Kasulatan, kailangan nilang matutuhan kung gaano kawalang-halaga ang pawang panlabas at makasanlibutang kaluwalhatian. Ang Babilonia, taglay ang lahat ng kapangyarihan at karangyaan nito, na kailanma’y hindi na muling nasaksihan ng ating daigdig ang katulad, —kapangyarihan at karangyaang sa mga tao nang panahong iyon ay waring napakatatag at namamalagi,—gaano itong lubos na lumipas! Gaya ng “bulaklak ng damo” ito ay naparam. Gayon napaparam ang lahat ng walang Diyos bilang saligan. Tanging yaong nakapaloob sa Kaniyang layunin at nagpapahayag ng Kaniyang karakter ang makapananatili. Ang Kaniyang mga simulain ang tanging matatatag na bagay na nalalaman ng ating daigdig.” Education, 177, 184.

Huwag kayong padaya kaninuman sa anumang paraan: sapagkat ang araw na iyon ay hindi darating, malibang maganap muna ang pagtalikod, at mahayag ang taong makasalanan, ang anak ng kapahamakan; na sumasalangsang at nagtataas ng kaniyang sarili laban sa lahat ng tinatawag na Diyos, o sinasamba; anupa’t siya, na gaya ng Diyos, ay uupo sa templo ng Diyos, na ipinakikilala ang kaniyang sarili na siya ay Diyos. 2 Thessalonians 2:3, 4.

At kaniyang binuksan ang walang-hanggang kalaliman; at may umakyat na usok mula sa kalaliman, na gaya ng usok ng isang malaking pugon; at ang araw at ang himpapawid ay pinadilim dahil sa usok ng kalaliman. At mula sa usok ay nagsilabas ang mga balang sa ibabaw ng lupa: at sila’y binigyan ng kapangyarihan, gaya ng kapangyarihang taglay ng mga alakdan sa lupa. At iniutos sa kanila na huwag pinsalain ang damo ng lupa, ni anomang luntiang bagay, ni anomang punongkahoy; kundi yaon lamang mga taong walang tatak ng Dios sa kanilang mga noo. Apocalipsis 9:2–4.

Juda, ikaw yaong pupurihin ng iyong mga kapatid: ang iyong kamay ay mapapasa leeg ng iyong mga kaaway; ang mga anak ng iyong ama ay magsisiyukod sa harap mo. Si Juda ay isang anak ng leon: mula sa samsam, anak ko, ikaw ay nakaahon: siya’y yumuko, siya’y nahimlay na parang leon, at parang matandang leon; sino ang gigising sa kaniya? Ang setro ay hindi mahihiwalay sa Juda, ni ang tagapagbigay-kautusan mula sa pagitan ng kaniyang mga paa, hanggang sa dumating ang Shiloh; at sa kaniya mapapasa pagsunod ng mga bayan. Itinatali niya ang kaniyang bisirong asno sa puno ng ubas, at ang anak ng kaniyang asnong babae sa piling puno ng ubas; nilabhan niya ang kaniyang mga kasuutan sa alak, at ang kaniyang mga damit sa dugo ng mga ubas: Ang kaniyang mga mata ay mamumula sa alak, at ang kaniyang mga ngipin ay mapuputi sa gatas. Genesis 49:8–12.

At siya’y magiging isang mailap na tao; ang kaniyang kamay ay magiging laban sa bawat tao, at ang kamay ng bawat tao ay laban sa kaniya; at siya’y tatahan sa harapan ng lahat niyang mga kapatid.

Pagkatapos nito ay nagkaroon ng isang pista ng mga Judio; at umahon si Jesus sa Jerusalem. At sa Jerusalem, sa tabi ng daanang-bayan ng mga tupa, ay may isang lawa na sa wikang Hebreo ay tinatawag na Bethesda, na may limang portiko. Sa mga ito ay nakahiga ang napakaraming mga maysakit, mga bulag, mga pilay, mga lupaypay, na naghihintay sa paggalaw ng tubig. Sapagkat sa isang takdang panahon ay bumababa ang isang anghel sa lawa, at kinikilos ang tubig; kung sino mang unang makapasok pagkatapos magalaw ang tubig ay gumagaling, anuman ang sakit na taglay niya. At may isang lalaking naroon, na tatlumpu't walong taon nang may karamdaman. Nang makita siya ni Jesus na nakahiga, at nalalamang malaon na siyang nasa gayong kalagayan, ay sinabi Niya sa kanya, Ibig mo bang gumaling? Sumagot sa Kanya ang maysakit, Ginoo, wala akong taong maglalagay sa akin sa lawa kapag nagalaw na ang tubig; kundi samantalang ako'y dumarating, ay may ibang nauuna sa akin. Sinabi sa kanya ni Jesus, Tumindig ka, buhatin mo ang iyong higaan, at lumakad ka. At pagdaka'y gumaling ang lalaki, at binuhat ang kanyang higaan, at lumakad; at nang araw ding iyon ay Araw ng Pamamahinga. Juan 5:1–9.

“Ngayon ay magsitindig kayo,” sabi ko, “at tumawid kayo sa batis ng Zered.” At kami ay tumawid sa batis ng Zered. At ang panahong aming nilakbay mula sa Kadeshbarnea, hanggang sa kami ay makatawid sa batis ng Zered, ay tatlumpu’t walong taon; hanggang sa ang buong salinlahi ng mga lalaking mandirigma ay nalipol mula sa gitna ng hukbo, gaya ng isinumpa ng Panginoon sa kanila. Deuteronomio 2:13, 14.