Ang Nakatagong Kasaysayan ng Talata Apatnapu — Bilang Dalawampu’t Lima

Ako’y nasa Espiritu nang araw ng Panginoon, at nakarinig sa likuran ko ng isang malakas na tinig, na gaya ng sa trumpeta, na nagsasabi, Ako ang Alpha at Omega, ang una at ang huli: at, Ang nakikita mo ay isulat mo sa isang aklat, at ipadala mo sa pitong iglesia na nasa Asia; sa Efeso, at sa Smirna, at sa Pergamo, at sa Tiatira, at sa Sardis, at sa Filadelfia, at sa Laodicea. At ako’y lumingon upang makita ang tinig na nagsasalita sa akin. At nang ako’y makalingon, ay nakita ko ang pitong gintong kandelero. Apocalipsis 1:10–12.

“‘Noong mga araw na yaon, akong si Daniel ay nanangis sa loob ng tatlong buong sanlinggo. Hindi ako kumain ng masarap na tinapay, ni pumasok man sa aking bibig ang laman o alak, ni hindi man ako nagpahid ng langis sa aking sarili.... Nang magkagayo’y itiningala ko ang aking mga mata, at tumingin, at narito, isang lalaking nabibihisan ng lino, na ang kaniyang mga balakang ay may pamigkis na dalisay na ginto ng Uphaz. Ang kaniyang katawan naman ay gaya ng berilo, at ang kaniyang mukha ay tulad ng anyo ng kidlat, at ang kaniyang mga mata ay gaya ng mga ilawang apoy, at ang kaniyang mga bisig at ang kaniyang mga paa ay tulad ng kulay ng pinakintab na tanso, at ang tinig ng kaniyang mga salita ay gaya ng ugong ng karamihan’ (Daniel 10:2–6).”

“Ang paglalarawang ito ay katulad niyaong ibinigay ni Juan nang si Cristo ay mahayag sa kaniya sa pulo ng Patmos. Walang iba kundi ang mismong Anak ng Diyos ang nagpakita kay Daniel. Ang ating Panginoon ay dumarating na kasama ang isa pang makalangit na sugo upang ituro kay Daniel ang magaganap sa mga huling araw.” Sanctified Life, 49.

“May mga gulong sa loob ng mga gulong sa isang kaayusang napakamasalimuot anupa’t sa unang tingin ay waring lubos na magulo kay Ezekiel. Ngunit nang kumilos ang mga iyon, iyon ay may marikit na katiyakan at ganap na pagkakatugma. Ang mga makalangit na nilalang ang siyang nagtutulak sa mga gulong na ito, at, higit sa lahat, sa ibabaw ng maluwalhating tronong zafiro, ay naroon ang Walang Hanggan; samantalang sa palibot ng trono ay naroon ang pumapalibot na bahaghari, sagisag ng biyaya at pag-ibig. Dahil nadaig ng kakila-kilabot na kaluwalhatian ng tanawin, si Ezekiel ay nagpatirapa, nang ang isang tinig ay nag-utos sa kanya na tumindig at pakinggan ang salita ng Panginoon. Pagkatapos ay ibinigay sa kanya ang isang pabalita ng babala para sa Israel.” Testimonies, 751.

Narinig ko rin ang tinig ng Panginoon, na nagsasabi, Sino ang aking susuguin, at sino ang yayaon para sa amin? At sinabi ko, Narito ako; suguin mo ako. Isaias 6:8.

“Ibinigay ang pangitaing ito kay Ezekiel sa panahong ang kaniyang isipan ay napupuno ng madidilim na pangamba. Nakita niya ang lupain ng kaniyang mga ninuno na nakatiwangwang...”

“Sa gayunding paraan, nang bubuksan na ng Diyos sa minamahal na si Juan ang kasaysayan ng iglesya sa mga darating na kapanahunan, binigyan Niya siya ng katiyakan ng malasakit at pag-aaruga ng Tagapagligtas sa Kaniyang bayan sa pamamagitan ng pagpapakita sa kaniya ng ‘Isang katulad ng Anak ng tao,’ na lumalakad sa gitna ng mga kandelero, na sumasagisag sa pitong iglesya. …”

“Ang mga aral na ito ay para sa ating kapakinabangan. Kailangan nating panatilihing matatag ang ating pananampalataya sa Diyos, sapagkat may isang panahong nasa mismong unahan natin na susubok sa mga kaluluwa ng mga tao. …”

“Nakatayo tayo sa hangganan ng dakila at mataimtim na mga pangyayari. Ang propesiya ay mabilis na natutupad. Ang Panginoon ay nasa pintuan. Malapit nang magbukas sa ating harapan ang isang yugto ng lubhang matinding kahalagahan sa lahat ng nabubuhay. Ang mga pagtatalo ng nakaraan ay muling bubuhayin; lilitaw ang mga bagong pagtatalo. Ang mga tagpong magaganap sa ating sanlibutan ay hindi pa man lamang naiisip. Si Satanas ay gumagawa sa pamamagitan ng mga kasangkapang tao. Yaong mga nagsisikap na baguhin ang Saligang-Batas at magpairal ng isang kautusang nagpapatupad ng pangingilin ng Linggo ay bahagya lamang nakauunawa kung ano ang magiging bunga nito. Isang krisis ay malapit nang sumapit sa atin.

“Ngunit ang mga lingkod ng Diyos ay hindi dapat magtiwala sa kanilang sarili sa dakilang kagipitang ito. Sa mga pangitaing ibinigay kay Isaias, kay Ezekiel, at kay Juan ay nakikita natin kung gaano kalapit na kaugnay ang langit sa mga pangyayaring nagaganap sa lupa at kung gaano kalaki ang pangangalaga ng Diyos sa mga tapat sa Kanya. Ang sanlibutan ay hindi walang namamahala. Ang balangkas ng mga darating na pangyayari ay nasa mga kamay ng Panginoon. Ang Kamahalan ng langit ay may kapalaran ng mga bansa, gayundin ang mga kapakanan ng Kanyang iglesya, sa Kanyang sariling pangangasiwa. …”

“Sa pangitain ni Ezekiel, ang Diyos ay may Kaniyang kamay sa ilalim ng mga pakpak ng mga kerubin. Ito’y upang ituro sa Kaniyang mga lingkod na ang banal na kapangyarihan ang nagbibigay sa kanila ng tagumpay. Siya’y gagawang kasama nila kung kanilang iwawaksi ang kasamaan at magiging dalisay sa puso at sa pamumuhay.

“Ang maningning na liwanag na gumagalaw sa gitna ng mga nilalang na buháy taglay ang bilis ng kidlat ay kumakatawan sa kabilisang sa wakas ay uusad ang gawaing ito tungo sa pagganap nito. …”

“Mga kapatid, hindi ngayon ang panahon para sa pagluluksa at kawalang-pag-asa, hindi ito ang panahon upang magpasakop sa pag-aalinlangan at kawalan ng pananampalataya. Si Cristo ay hindi ngayon isang Tagapagligtas sa bagong libingan ni Jose, na nakasara ng isang malaking bato at tinatakan ng tatak ng mga Romano; mayroon tayong nabuhay na mag-uling Tagapagligtas. Siya ang Hari, ang Panginoon ng mga hukbo; Siya ay nakaupo sa pagitan ng mga kerubin; at sa gitna ng alitan at kaguluhan ng mga bansa ay patuloy Niyang binabantayan ang Kaniyang bayan. Siya na naghahari sa kalangitan ay ating Tagapagligtas. Sinusukat Niya ang bawat pagsubok. Minamasdan Niya ang apoy ng hurno na kailangang sumubok sa bawat kaluluwa. Kapag ang mga kuta ng mga hari ay naibagsak, kapag ang mga palaso ng poot ng Diyos ay tumarak sa mga puso ng Kaniyang mga kaaway, ang Kaniyang bayan ay magiging ligtas sa Kaniyang mga kamay.” Testimonies, volume 5, 752–754.

Ngunit sino ang makatatagal sa araw ng kaniyang pagparito? at sino ang mananatiling nakatayo kapag siya’y nahayag? sapagkat siya’y gaya ng apoy ng tagapagdalisay, at gaya ng sabon ng mga tagapagpaputi: At siya’y uupo na gaya ng tagapagdalisay at tagapaglinis ng pilak: at kaniyang lilinisin ang mga anak ni Levi, at dadalisayin sila na gaya ng ginto at pilak, upang sila’y makapaghandog sa Panginoon ng handog sa katuwiran. Kung magkagayo’y magiging kalugud-lugod sa Panginoon ang handog ng Juda at Jerusalem, gaya noong mga araw ng una, at gaya noong mga nagdaang taon. Malakias 3:2–4.

At nangyari nga nang ikatatlumpung taon, nang ikaapat na buwan, sa ikalimang araw ng buwan, samantalang ako’y nasa gitna ng mga bihag sa tabi ng ilog ng Chebar, nabuksan ang mga langit, at ako’y nakakita ng mga pangitain ng Dios. Nang ikalimang araw ng buwan, na siyang ikalimang taon ng pagkabihag kay haring Jehoiachin. Ezekiel 1:1, 2.

Kaya nga, mangagalak kayo, kayong mga anak ng Sion, at magalak kayo sa Panginoon ninyong Diyos: sapagkat ibinigay niya sa inyo ang unang ulan nang may katamtaman, at kanyang pabababain para sa inyo ang ulan, ang unang ulan, at ang huling ulan sa unang buwan. Joel 2:23.

“Sa kasaysayan at hula, inilalarawan ng Salita ng Diyos ang matagal nang nagpapatuloy na tunggalian sa pagitan ng katotohanan at kamalian. Ang tunggaliang iyon ay nagpapatuloy pa rin. Ang mga bagay na naganap na ay mauulit. Ang mga dating pagtatalo ay muling bubuhayin, at ang mga bagong haka-haka ay patuloy na lilitaw. Ngunit ang bayan ng Diyos, na sa kanilang paniniwala at katuparan ng hula ay gumanap ng bahagi sa pagpapahayag ng mga mensahe ng una, ikalawa, at ikatlong anghel, ay nakaaalam kung saan sila naninindigan. Mayroon silang karanasang higit na mahalaga kaysa sa dalisay na ginto. Sila ay dapat tumayong matatag na gaya ng bato, na matibay na hinahawakan ang pasimula ng kanilang pagtitiwala hanggang sa wakas.” Manuscript Releases, tomo 1, 47.

At nang masalita niya sa akin ang gayong mga salita, ay itiningin ko ang aking mukha sa lupa, at ako’y naging piping hindi makapagsalita. At, narito, isang gaya ng anyo ng mga anak ng mga tao ang humipo sa aking mga labi: nang magkagayo’y binuka ko ang aking bibig, at nagsalita, at sinabi ko sa tumayo sa harap ko, O panginoon ko, dahil sa pangitain ay napasa akin ang aking mga kapanglawan, at wala nang natirang lakas sa akin. Daniel 10:15, 16.

Ang magtagumpay ay gagawin kong haligi sa templo ng aking Diyos, at hindi na siya lalabas pa kailanman; at isusulat ko sa kaniya ang pangalan ng aking Diyos, at ang pangalan ng lungsod ng aking Diyos, na siyang bagong Jerusalem, na bumababa mula sa langit buhat sa aking Diyos: at isusulat ko sa kaniya ang aking bagong pangalan. Apocalipsis 3:12.

At nangyari, na nang ikawalong araw ay nagsidating sila upang tuliin ang bata; at siya’y kanilang tinawag na Zacarias, ayon sa pangalan ng kaniyang ama. At sumagot ang kaniyang ina at nagsabi, Hindi gayon; kundi siya’y tatawaging Juan. At sinabi nila sa kaniya, Wala ni isa man sa iyong mga kamag-anak na tinatawag sa pangalang ito. At sinenyasan nila ang kaniyang ama, kung ano ang ibig niyang itawag sa kaniya. At humingi siya ng isang pisara na pagsusulatan, at sumulat, na sinasabi, Juan ang kaniyang pangalan. At silang lahat ay nangagtaka. At pagdaka’y nabuksan ang kaniyang bibig, at nakalagan ang kaniyang dila, at siya’y nagsalita, at nagpuri sa Dios. Lucas 1:59–64.

Ngunit sila’y nagsigawan, Alisin siya, alisin siya, ipako siya sa krus. Sinabi sa kanila ni Pilato, Ipako ko ba sa krus ang inyong Hari? Sumagot ang mga punong saserdote, Wala kaming hari kundi si Cesar. Juan 19:15.

At pagkatapos nito ay naghangad sila ng isang hari: at ibinigay sa kanila ng Diyos si Saul na anak ni Cis, isang lalaking mula sa lipi ni Benjamin, sa loob ng apatnapung taon. Mga Gawa 13:21.

Si David ay tatlumpung taong gulang nang siya’y magsimulang maghari, at siya’y naghari nang apatnapung taon. Sa Hebron ay naghari siya sa Juda nang pitong taon at anim na buwan: at sa Jerusalem ay naghari siya nang tatlumpu’t tatlong taon sa buong Israel at Juda. 2 Samuel 2:4, 5.