Ang Nakatagong Kasaysayan ng Talatang Apatnapu - Bilang Tatlumpu’t Isa

“Ang pakikipagkompromisong ito sa pagitan ng paganismo at Kristiyanismo ay nagbunga sa pag-usbong ng ‘tao ng kasalanan’ na inihula sa propesiya bilang sumasalungat at nagmamataas sa kaniyang sarili nang higit sa Diyos. Ang napakalaking sistemang iyon ng huwad na relihiyon ay isang obra maestra ng kapangyarihan ni Satanas—isang bantayog ng kaniyang mga pagsisikap na iluklok ang kaniyang sarili sa trono upang pamunuan ang lupa ayon sa kaniyang kalooban.” The Great Controversy, 50.

“Yaong mga nalilito sa kanilang pagkaunawa sa salita, na hindi nabibigyang-kahulugan ang antikristo, ay tiyak na ilalagay ang kanilang sarili sa panig ng antikristo. Wala nang panahon ngayon upang tayo’y makibagay sa sanlibutan.” Kress Collection, 105.

Maaari bang magkasamang lumakad ang dalawa, malibang sila’y magkaisa? Amos 3:3.

“Sa mga kilusang isinasagawa ngayon sa Estados Unidos upang ipagkaloob sa mga institusyon at mga gawain ng iglesya ang suporta ng estado, ang mga Protestante ay sumusunod sa mga yapak ng mga makapapa. Higit pa rito, binubuksan nila ang pinto upang muling mabawi ng Kapapahan sa Protestanteng Amerika ang pangingibabaw na naiwala nito sa Matandang Daigdig.” The Great Controversy, 573.

At ikaw, Ezra, ayon sa karunungan ng iyong Dios, na nasa iyong kamay, magtalaga ka ng mga pinuno at mga hukom, na magsisihatol sa buong bayan na nasa kabila ng ilog, sa lahat niyang nakaaalam ng mga kautusan ng iyong Dios; at inyong ituro sa mga hindi nakaaalam. At sinumang hindi susunod sa kautusan ng iyong Dios, at sa kautusan ng hari, ay agad na isagawa sa kaniya ang hatol, maging ito man ay kamatayan, o pagtatapon, o pagsamsam ng mga ari-arian, o pagkabilanggo. Ezra 7:25, 26.

At sinabi niya kay Abram, Talastas mong may katiyakan na ang iyong binhi ay magiging tagaibang-bayan sa lupain na hindi kanila, at paglilingkuran nila ang mga yaon; at pahihirapan nila sila sa loob ng apat na raang taon; At ang bansang yaon naman na kanilang paglilingkuran ay hahatulan ko: at pagkatapos ay lalabas sila na may malaking kayamanan. Genesis 15:13, 14.

At kung siya’y hindi matubos sa mga taong ito, ay lalaya siya sa taon ng jubileo, siya, at ang kaniyang mga anak na kasama niya. Sapagkat sa akin ang mga anak ni Israel ay mga lingkod; sila’y aking mga lingkod na aking inilabas mula sa lupain ng Egipto: Ako ang Panginoon ninyong Diyos. Levitico 25:54, 55.

“Ang pagtuturo sa kabataang hari ng Egipto ay ipinagkatiwala ng Senado Romano kay M. Emilius Lepidus, na nagtalaga naman kay Aristomenes, isang matanda at bihasang lingkod ng hukumang iyon, bilang kaniyang tagapangalaga. Ang una niyang ginawa ay ang maglaan ng pananggalang laban sa bantang pagsalakay ng dalawang nagkakaisang hari, sina Felipe at Antiochus.

“Sa layuning ito ay ipinadala niya si Scopas, isang bantog na heneral ng AEtolia, na noo’y nasa paglilingkod sa mga Ehipsiyo, sa kaniyang sariling lupain upang magtipon ng mga karagdagang hukbo para sa sandatahan. Nang makapaghanda ng isang hukbo, siya ay nagmartsa patungong Palestina at Coele-Siria (yamang si Antiochus ay abala noon sa pakikidigma kay Attalus sa Mababang Asia), at ipinasakop ang buong Judea sa kapamahalaan ng Ehipto.

“Kaya ang mga pangyayari ay naihanay sa gayong kalagayan para sa katuparan ng talatang nasa harap natin. Sapagkat si Antiochus, na tumigil sa kaniyang pakikidigma laban kay Attalus sa utos ng mga Romano, ay agad na nagsagawa ng mga hakbang upang mabawi ang Palestina at Coele-Syria mula sa kamay ng mga Ehipsiyo. Si Scopas ay isinugo upang salungatin siya. Malapit sa mga bukal ng Jordan, nagharap ang dalawang hukbo. [Panium] Si Scopas ay natalo, hinabol hanggang Sidon, at doon ay mahigpit na kinubkob. Tatlo sa pinakamagagaling na heneral ng Ehipto, kasama ang kanilang pinakamahuhusay na hukbo, ay isinugo upang alisin ang kubkob, ngunit hindi nagtagumpay. Sa wakas, si Scopas, na humarap sa payat at di-mahawakang multo ng taggutom, isang kaaway na hindi niya kayang mapaglabanan, ay napilitang sumuko sa kahiya-hiyang kundisyon na buhay lamang ang ipagkakaloob; at dahil dito, siya at ang kaniyang sampung libong tauhan ay pinahintulutang umalis na hinubdan at hubad. Dito nakita ang pagsakop ng hari ng hilaga sa mga pinakatanggulang lungsod; sapagkat ang Sidon ay, kapuwa sa kinalalagyan nito at sa mga tanggulan nito, isa sa pinakamatitibay na lungsod noong mga panahong iyon. Dito nakita ang kabiguan ng mga sandata ng timog na makapanindigan, at gayundin ang kabiguan ng bayan na pinili ng hari ng timog; samakatuwid nga, si Scopas at ang kaniyang mga puwersang Aetolian.” Daniel and the Revelation, 257, 258.

“Ang ‘pagsasalita’ ng bansa ay ang pagkilos ng mga awtoridad nito sa lehislatura at hudikatura.” The Great Controversy, 442.

“Marami, maging sa mga kabilang sa kilusang ito para sa pagpapatupad ng pangingilin ng Linggo, ang nabulag sa mga bungang kasunod ng hakbanging ito. Hindi nila nakikita na tuwirang hinahampas nila ang kalayaang panrelihiyon. Marami ang kailanma’y hindi nakaunawa sa mga pag-angkin ng Sabbath ng Biblia at sa maling saligan na kinatatayuan ng institusyon ng Linggo. Anumang kilusang pabor sa batas panrelihiyon ay sa katotohanan isang pagkukusang-loob na pagpapasakop sa kapapahan, na sa napakaraming kapanahunan ay walang patid na nakipagdigma laban sa kalayaan ng budhi. Ang pangingilin ng Linggo ay may utang na pag-iral bilang isang tinatawag na institusyong Cristiano sa ‘hiwaga ng kasamaan;’ at ang pagpapatupad nito ay magiging isang tahasang pagkilala sa mga simulain na siyang pinakabatong-panulok ng Romanismo. Kapag tinalikdan ng ating bansa sa gayong paraan ang mga simulain ng kaniyang pamahalaan upang magpatibay ng isang batas ukol sa Linggo, ang Protestantismo sa gawang ito ay makikipagkamay sa kapapahan; ito’y walang iba kundi ang pagbibigay-buhay sa paniniil na malaon nang buong pananabik na nagaabang ng pagkakataon upang muling sumiklab tungo sa masiglang despotismo.” Testimonies, volume 5, 711.

“Ang utos na nagpapatupad ng pagsamba sa araw na ito ay dapat lumaganap sa buong sanlibutan. Sa isang limitadong antas, ito’y lumaganap na. Sa ilang mga dako, ang kapangyarihang sibil ay nagsasalita sa tinig ng isang dragon, gaya ng pagsasalita ng haring pagano sa mga bihag na Hebreo.” Signs of the Times, Mayo 6, 1897.