Ang Nakatagong Kasaysayan ng Ikaapatnapung Talata - Bilang Tatlumpu't Apat

Ang mensahe ng Islam, gaya ng inilalarawan sa talata sampu, ay inilahad ni Josiah Litch noong 1838 kaugnay ng panahong itinakda sa talata labinlima. Nang panahong iyon, may mga bahagi ng propesiya na lingid pa kay Litch. Pagsapit ng Agosto 1, 1840, naglathala si Litch ng mas masusing paglalahad, batay sa mga naihayag sa kaniya pagkaraan ng 1838 mula sa mensahe ng “limang buwan.” Noong 1838, may bahagi ng mensahe ng Apocalipsis 9 tungkol sa “limang buwan” na nakatago pa kay Litch. Ang nakatagong bahagi ng propesiya tungkol sa limang buwan ay inalisan ng tatak para kay Litch bago sumapit ang 1840, at ang pag-aalis ng tatak na ito ang nagbunga ng pagpapamalas ng kapangyarihan ng Diyos mula 1840 hanggang 1844.

Ang limang buwan sa talatang lima ay nakatago hanggang 2026. Nang lumabas si Elisabeth matapos ang limang buwang pagtatago, sinamahan siya ni Mary. Iniuugnay ni Mary ang limang buwang pagtatago sa talinghaga ng sampung birhen, sapagkat, di-tulad ni Elisabeth, si Mary ay isang nagdadalang-taong birhen at si Elisabeth naman ay isang nagdadalang-taong babaeng lampas na sa gulang na maaari pang magkaanak. Kapuwa mahimala ang mga pagsilang na ito sa kani-kaniyang paraan, ngunit si Mary ay isang birhen. Ang lahat ng propeta ay nagsasalita tungkol sa wakas ng sanlibutan, at ang mga birheng kinakatawan ni Mary sa mga huling araw ay ang limang matatalinong birhen na bumubuo sa kilusang Filadelfiano ng ikatlong anghel, na ang bilang ay isang daan at apatnapu’t apat na libo. Nagkita sina Elisabeth at Mary sa ikaanim na buwan, pagkaraan ng limang buwang pagtatago ni Elisabeth. Ang limang buwan sa talatang lima ay nakatago hanggang 2026.

Nang isilang si John, bumalik si Mary sa Nazareth, at hindi na pipi si Zacharias. Kasama ni Elisabeth si Mary hanggang sa magsara ang pinto sa panahon ng batas ng Linggo, kung kailan nagsasalita ang propesiya. Si Zacharias ang panandang-daan na alpha na ginawang pipi at siya rin ang panandang-daan na omega na nagsasalita sa pagsilang ng kaniyang anak na lalaki. Si Zacharias ay nasa simula at wakas, na kumakatawan kapuwa sa una at sa ikatlong anghel. Si Elisabeth ang mensahe ng ikalawang anghel, at si Mary ang mensahe ng sigaw sa hatinggabi na sumasama kay Elisabeth sa pagtatapos ng limang buwang pagtatago.

Ang pamilya ni Noah, na binubuo ng walong katao, ay nakakubli sa arka sa loob ng limang buwan, at pagkatapos ay sumadsad ang arka sa Bundok Ararat. Ang sigaw sa hatinggabi ay sumanib sa ikalawang anghel sa Exeter at nagpatuloy hanggang sa magsara ang pinto noong Oktubre 22, 1844, bilang katuparan ng talinghaga ng sampung dalaga. Si Mary ay sumama kay Elisabeth sa Exeter at nagpatuloy hanggang sa pagsilang ni John.

Ang mensaheng ikinubli kay Litch noong 1838 ay ang mensahe ng “limang buwan.” Ang pagkakubli sa limang buwan ay inilalarawan ng walong taong nasa arka; ito ang pagtatago ni Elisabeth sa unang limang buwan ng kaniyang pagbubuntis. Ang Panginoon ang nagpanatili ng Kaniyang kamay sa ibabaw ng limang buwan noong 1838, hanggang sa alisin Niya ang Kaniyang kamay mula sa limang buwan, na nagbigay-daan upang mailathala ni Litch ang petsa sampung araw bago ang katuparan nito. Kapag inalis ang tatak sa mensahe ng limang buwan sa mga huling araw, gaya ng inilalahad ngayon, kayo ay nasa anim na araw ng pagpupulong sa kampamento sa Exeter, mula ika-12 hanggang ika-17 ng Agosto, 1844, na sinundan ng animnapu’t anim na araw hanggang sa nakasarang pinto noong Oktubre 22, 1844. May pitumpu’t dalawang araw, ngunit kapag inilagay ang mga ito sa isang linyang propetiko at pagkatapos ay ibinukod ang mga palatandaan, makikitang ang tanda ng pagkubkob na inilalarawan ng pagpupulong sa kampamento sa Exeter ay anim na araw na sinundan ng animnapu’t anim na araw hanggang sa nakasarang pinto. Sa propetikong diwa, ang panahong ito ay inilalarawan bilang 6 6 6.

Ang kasaysayan ng pagkubkob, na kinakatawan ng panahon mula sa Exeter hanggang sa Oktubre 22, ay kinakatawan ni Lamech na kabilang sa ikaanim na salinlahi ni Cain. Isinasara ang pinto kaagad matapos maalis ang tatak sa propesiya ng limang buwan. Unti-unti itong nagsasara, ngunit ang unti-unting pagsasarang ito para sa Adventismo ay nagsimula noong 9/11, at nagtatapos ito sa pagkubkob. Kapag dumating ang pagkubkob, ipamamalas ninyo ang pagkatao ni Lamech sa angkan ni Cain o ni Lamech sa angkan ni Seth. Ang bilang ng kasaysayang iyon para kay Lamech sa angkan ni Cain ay 6 6 6, at ang bilang para kay Lamech sa angkan ni Seth at sa matagumpay na iglesia ay 7 7 7.

Ang pagpapamalas ng dalawang uri ng pagkataong kinakatawan ng dalawang Lamech at ng 666 o 777 ay nagsisimula sa mga pangyayaring nagtutuon ng pansin ng publiko sa Adventismo, habang ibinabangon ang tanong kung bakit nanahimik ang mga Adventista hinggil sa babala tungkol sa mga bolang apoy sa Nashville. Ang tumitinding kontrobersiya ay nagiging isang biswal na pagpapamalas na nagaganap bago ang pagsasara ng pintuan ng nalalapit na batas ng Linggo, na paunang inilarawan ng mga hayop na umaakyat sa rampa papasok sa arka. Ang tumitinding biswal na babala ay pauna ring inilarawan ng karanasan ni Elias sa Bundok Carmelo at ng kilusang Millerite noong 1844.

Ang propetikong balangkas ng isang pagkubkob na nagwawakas sa pagkawasak ng lunsod ay kumakatawan sa isang yugto ng panahon na nagsisimula sa isang tanda at nagtatapos sa isang tanda. Kumakatawan ito sa isang yugto ng panahon at sa isang tiyak na sandali. Ang yugto ng pagbuo ng larawan ay inilalarawan sa iba’t ibang paraan. Ang bawat ganitong uri ng propetikong balangkas sa kinasihang patotoo ay sumasagisag sa panahon ng pagsubok kaugnay ng larawan ng hayop, na umaabot sa kasukdulan nito sa tanda ng hayop.

Ang panahong ito ay kumakatawan sa pagbuo ng larawang para sa hayop at siya ring larawan nito; ipinatutupad ang tanda ng hayop kapag ang larawang unti-unting nabubuo ay umabot sa puntong kaya na nitong magpairal ng isang batas ukol sa Linggo sa pamamagitan ng pagsasalita. Ang tanda ng awtoridad ng Roma ay paunang inilarawan ni Nabucodonosor nang wasakin ang Jerusalem. Babilonia man o Roma, ang balangkas ng pagkubkob ay nagbibigay-diin sa hari ng hilaga sa mga huling araw. Ang pagkubkob ni Orhan mula 1333 hanggang 1337 at ang apat na taon mula Hulyo 27, 1449 hanggang sa pagkubkob sa Constantinople noong 1453 ay hindi lamang paunang naglalarawan sa panahon mula Agosto 11, 1840 hanggang Oktubre 22, 1844, kundi binibigyang-diin din ng mga pagkubkob na ito ang papel ng Islam bilang mga anak ng hanging silangan sa Propesiya ng Biblia. Ang tema ng hari ng hilaga (Babilonia o Roma) at ng hanging silangan ay ang “mga balitang mula sa silangan at mula sa hilaga” sa Daniel 11:45.

Ang apat na taon mula Hulyo 27, 1449, hanggang sa pagkubkob sa Constantinople noong 1453 ay hindi lamang tumutukoy sa isang yugto ng apat na taon, kundi ang yugtong ito, kapag isinama ang pagkamatay ni John Palaiologos noong 1448, ay kinakatawan din ng limang taon.

Ang balangkas na ito ay makikita sa dalawang pagkawasak ng Jerusalem at sa baha noong panahon ni Noah. Makikita ito sa unang Paskuwa sa Ehipto, nang kinailangang makita ng anghel na tagapuksa ang tanda ng dugo sa pintuan, na naghatid kay Paraon at sa kaniyang hukbo papasok sa dagat hanggang sa pinakawalan ang mga hangin mula sa silangan at isinara ng mga tubig ang pintuan ng pagpasok sa lupang pangako. Makikita ang balangkas na ito sa kasaysayang alpha ng iglesia sa Pergamos mula 313 hanggang sa unang batas ukol sa Linggo noong 321, at sa kasaysayang omega ng Pergamos mula sa dekreto ni Justinian noong 533 hanggang sa batas ukol sa Linggo noong 538. Sa Pergamos, ang tanda ay alinman sa isang edikto o isang dekreto, ngunit kapuwa nagpapasimula ang mga ito ng isang panahong humahantong sa isang batas ukol sa Linggo.

Ang balangkas ng pagkubkob at pagwasak ni Ezekiel sa Jerusalem ay sumaklaw mula 587 BC hanggang 586 BC: dalawang taon sa inklusibong pagbibilang ng panahon at 1.5 taon sa eksklusibong pagbibilang nito. Ang isa pang balangkas ng pagkubkob sa propesiya ay kinakatawan din ng dalawang taon sa kampanya sa Panium, na kinabibilangan ng labanan sa Panium noong 200 BC at ng pagkubkob sa Sidon noong 198 BC. Ang pagkamatay ng asawang babae ni Ezekiel ay tumutugma sa pagkamatay ni Lamech, sa pagkamatay ni John Palaiologos, at sa labanan sa Panium.