Ang Nakatagong Kasaysayan ng Talatang Apatnapu—Bilang Siyam

Si Pedro ay nasa Panium (Cesarea Filipos), anim o walong araw lamang bago ang ikalawa sa tatlong pagkakataong sina Pedro, Juan at Santiago lamang ang sumama kay Jesus. Ang una ay ang pagpapamalas ng Kaniyang kapangyarihan sa muling pagkabuhay ng labindalawang taong gulang na anak na babae ni Jairo; ang ikalawa ay ang pagpapamalas ng Kaniyang kaluwalhatian sa Bundok ng Pagbabagong-anyo; at ang ikatlo ay sa Getsemani, ang pagpapamalas ng Kaniyang pagdurusa. Sa Panium, sa kabanata labing-isa, nakahanay si Pedro kaagad bago ang krus sa talata labing-anim. Ang bundok ang gitnang punto ng tatlong paglalakbay na tanging ang tatlong alagad ang isinama. Sa bundok din nagsalita ang Ama sa langit sa ikalawa sa tatlong pagkakataon; nagsalita ang Ama sa bautismo, sa bundok, at pagkatapos ay bago mismo ang krus. Dalawang ulit na nasa gitnang punto si Pedro ng tatlong tiyak na pangyayari. Siya rin ang gitnang punto ng mga kabanatang labing-isa hanggang dalawampu’t dalawa ng Mateo.

Nauna ang bundok sa matagumpay na pagpasok, na nagsimula sa pagkakalag sa asno upang dalhin ang handog sa Jerusalem, kung paanong dinala ng asno ni Abraham ang kahoy para sa handog sa Moriah, ang sinaunang kinatatayuan ng templo sa Jerusalem. Ang kapistahan ng mga trumpeta sa linya ng Levitico dalawampu’t tatlo ay nagsisilbing tanda ng pagkakalag sa asno, kaya ang karanasan sa Bundok ng Pagbabagong-anyo ay nauna sa matagumpay na pagpasok, sa gayon ay inilalagay si Pedro sa kasaysayan ng tatlumpung araw ng Levitico dalawampu’t tatlo na nakaayon sa panahon ng Pentecostes. Sa loob ng tatlumpung araw na iyon, ang templo (ang gitnang pagsubok) ay inihaharap sa mga kandidatong mapabilang sa walumpung magigiting na saserdote. Sa patotoo hinggil sa paghihimagsik ni Haring Uzias sa banal na dako, ang walumpung saserdote ay inilalarawang magigiting, na nagpapahiwatig na may mga saserdoteng hindi nakilahok.

Ang magigiting na saserdote ay yaong mga sumusunod sa Kordero saanman Siya pumaroon.

Ang Leon ng lipi ni Juda ay umaakay sa Kanyang bayan papasok sa Dakong Kabanal-banalan at ginagabayan silang tumitig sa loob ng kaban ng tipan at pagnilayan ang Punong Saserdote na naroroon at naglilingkod sa Kanyang pangwakas na gawain ng pagpawi ng kasalanan. Si Peter ay muling binuhay noong Disyembre 31, 2023, at pagkatapos ay naharap sa pagsubok sa pundasyon hinggil sa papel ng Roma sa pagtatatag ng panlabas na pangitain ng propesiya. Pagkatapos ay dumating kay Peter ang ikalawang pagsubok sa templo, at doon inilalarawan ang pangitain ng panloob na linya sa pangitain sa salamin ng Daniel kabanata sampu.

Itinanggi ni Pedro ang kaniyang Panginoon noong Hulyo 18, 2020, at ginawa niya iyon nang makaitlo.

Kinakatawan ni Pedro ang dalawang uri ng mga sumasamba.

Umuwi sa kaniyang tahanan ang maniningil ng buwis na inaring-ganap.

Si Abel at ang maniningil ng buwis ay sagisag ng pag-aaring-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya.

Ang mensahe ng 1888 ay sinabayan ng pagbaba ng anghel ng Apocalipsis 18.

Si Pedro na maniningil ng buwis ay kumakatawan sa isang kaluluwang inaring-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya, at ang pag-aaring-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya ang mensahe ng ikatlong anghel; ito ang mensahe sa Laodicea na dumating noong 9/11, nang bumagsak ang malalaking gusali ng New York at natupad ang Apocalipsis 18:1–3. Pagkatapos ay nagsimulang pumatak ang huling ulan at nagsimula ang pagtatatak sa isang daan at apatnapu't apat na libo. Sa pagtatapos ng panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu't apat na libo, bumaba ang anghel ng Apocalipsis labingwalo bilang arkanghel na si Miguel at muling binuhay si Pedro sa pamamagitan ng tatlong pagsubok. Nagsimula ang unang pagsubok noong Disyembre 31, 2023, at kumatawan sa saligang katotohanan na ang Roma ang kapangyarihang tinutukoy sa talatang labing-apat ng Daniel labing-isa na nagpapatibay sa pangitain. Ang pangitaing iyon ang pangitaing chazon na kumakatawan sa panlabas na linya ng propesiya, na ayon kay Solomon ay buhay o kamatayan.

Ang ikalawang pagsubok kay Pedro ay ang pagsubok sa templo na nangangailangan ng pagpasok sa Dakong Kabanal-banalan sa pamamagitan ng pananampalataya, gaya ng inilarawan ni Kapatid na White sa kaniyang mga unang pangitain. Doon ay nakita niyang nagniningning ang utos tungkol sa Sabbath ng ikapitong araw nang higit kaysa sa iba pang siyam na utos. Ang doktrinang iyon sa pagbubukas ng paghuhukom ay kumakatawan sa doktrina ng pagkakatawang-tao na nagniningning nang higit kaysa sa iba pang mga doktrinang propetiko sa mga huling araw, sa pagtatapos ng paghuhukom. Ang pagkakatawang-tao ni Cristo na Diyos, sa pag-ako Niya ng nahulog at makasalanang laman, bagaman hindi Siya nakakilala ng kasalanan, ay isinasagisag sa iba’t ibang paglalarawan. Ang pinakamahalaga sa mga ito ay ang doktrina ng pitong panahon. Ang doktrina ng pitong panahon ang alpha ng mga pagtuklas ni Miller sa propesiya, at ito ang doktrina noong 1856 na kumatawan sa doktrinang omega ng kasaysayang Millerita, nang ang Filadelfianong Adbentismong Millerita ay naghimagsik sa loob ng pitong taon at naging Laodiceanong iglesya ng mga Adbentista ng Ikapitong Araw noong 1863.

Ang dalawang tungkod sa Ezekiel treinta y siete ay kumakatawan sa dalawang paghahatol na may 2,520 taon laban sa mga kahariang hilaga at timog. Ang kahariang hilaga ay kumakatawan sa laman ng tao, at ang kahariang timog ay kumakatawan sa pag-iisip na itinalagang mapagkaisa sa pag-iisip ni Cristo; sa gayon, ang Pagka-Diyos ay mapagkakaisa sa sangkatauhan. Iyan ang doktrina ng pagkakatawang-tao sa isang pinasimpleng paglalarawan. Ang pitong panahon ang alpha at omega ng kasaysayang Millerita, at yamang ito ay kumakatawan sa pagkakatawang-tao, ito rin ang omega ng kasaysayan ng Seventh-day Adventist kaugnay ng alpha na doktrina ng Sabbath noong 1844. Ang isa ay tanda ng ikapitong-araw na Sabbath at ang isa naman ay tanda ng ikapitong-taong Sabbath.

Ang pangalan ni Pedro ay binago sa Panium, na siyang ikalawang hakbang para sa paglalarawan ni Abraham ng unang tipan sa isang bayang hinirang, at si Pedro ay nagiging kinatawan ng huling tipan sa isang bayang hinirang sa kaniyang ikalawang hakbang. Ito ang ikalawang hakbang sa hanay ng mga kabanata labing-isa hanggang dalawampu’t dalawa, at ito ang ikalawa sa tatlong pagkakataong sina Pedro, Santiago, at Juan ay sumama kay Jesus palayo sa ibang mga alagad, at ang ikalawa sa tatlong pagkakataong nagsalita ang makalangit na Ama. Ang hanay ni Nero ay nagtatapos sa gitnang bahagi sa pagitan ng mga labanan sa Raphia at Panium, sapagkat ito ay nakaayon sa dalawa pang yugto ng 250 taon na nagsimula noong 457 BC at 1776. Ang 457 BC ay nagtapos noong 207 BC at ang 1776 ay nagtatapos sa 2026. Si Pedro ay nasa 207 BC, 2026, 313, at sa pagsubok sa templo na nauuna sa ikatlo at litmus test ng pagkakalag sa asno, na inilalarawan bilang pista ng mga trumpeta.

Ang pagsubok kay Pedro ay ang sumunod kay Cristo patungo sa Kabanal-banalang Dako, at ang kaniyang gawain ay ituwid at pagkatapos ay ipahayag ang naituwid na mensahe ng mga bolang-apoy ng Nashville. Ang mensahe ni Pedro tungkol sa mga bolang-apoy ng Nashville ay ang mensahe ng Pentecostes na unang iniharap sa silid sa itaas at pagkaraan ay sa templo. Inihaharap niya ang kaniyang mensahe na kinikilala ang mga bolang-apoy ng Nashville, at ang katuparan ng labanan sa Raphia, kaugnay ng labanan sa Panium, na nagiging labanan sa Actium sa batas-panlinggo ng talata labing-anim. Ang batas-panlinggo ng talata labing-anim ay siya ring batas-panlinggo ng talata apatnapu’t isa at ng talata dalawampu’t dalawa. Ang tatlong talatang iyon ay nakaayon din sa talata tatlumpu’t isa kung saan ang kapapahan ay nagkaroon ng kapangyarihan noong 538 at nagpatupad ng isang batas-panlinggo sa ikatlong Konseho ng Orleans. Ang mga talatang umaakay patungo sa talata tatlumpu’t isa ay tumutukoy sa mga palatandaang-daan na umakay sa batas-panlinggo ng 538 at nagsisilbing tipo ng kasaysayang nauuna sa malapit nang dumating na batas-panlinggo.

Ang “mga sasakyang-dagat ng Chittim” ay kumakatawan sa mga Vandal, na kinakatawanan din bilang ikalawang trumpeta sa Apocalipsis kabanata walo. Ang unti-unting pagbagsak ng Roma ay nagsimula noong 330, nang hatiin ni Constantino ang kaharian sa silangan at kanluran. Pagkaraan nito ay hinati pa niya iyon sa kaniyang tatlong anak na lalaki. Ang Imperyong Romano na naging di-magagapi mula pa sa labanan sa Actium ay nahati noon sa dalawang bahagi, saka sa tatlong bahagi; pagkatapos, ang unang apat na trumpeta ng Apocalipsis 8 ay kumatawan sa pagsalakay ng mga kaaway na naghatid sa kanlurang Roma sa kaniyang wakas noong 476. Ang Silangang Roma sa Constantinople ay nagpatuloy hanggang sa katapusan ng ikalimang trumpeta at sa pasimula ng ikaanim na trumpeta, na siya ring una at ikalawang kapighatian. Ang hula ng panahon na isandaan at limampung taon ng unang kapighatian ay nagtapos sa petsang nagsimula ang hula ng panahon ng ikalawang kapighatian.

Bumagsak ang Babilonia sa isang gabi. Marahil ay ikakatwiran ninyo na kinailangan munang ilihis ni Ciro ang ilog at nangailangan iyon ng panahon, ngunit nangyari sa isang gabi ang pagbagsak ng Babilonia, samantalang umabot sa 1,123 taon ang pagbagsak ng Roma. Nakapaloob sa mga taong iyon ang mga tiyak na panandang propetiko na naglalarawan sa unti-unting pagbagsak ng Imperyal na Roma, at ang paganong Imperyal na Roma ay nagsisilbing paunang sagisag ng Estados Unidos sa gawain nito ng paglaluklok sa kapapahan sa trono bilang ikalimang kaharian sa propesiya ng Bibliya noong 538. Iniluluklok sa trono ang kapapahan kasabay ng batas ukol sa Linggo na tinutukoy sa talatang labing-anim ng Daniel labing-isa. Ang mga panandang nagsisilbing paunang sagisag ng gawain ng Estados Unidos ay inilalarawan sa mga pananda ng unti-unting pagbagsak ng paganong Roma.

Ang mga sasakyang-dagat ng Chittim ay kumatawan sa isang kapahamakang pinansiyal para sa Roma, sapagkat ang hukbong-dagat ng mga Vandal ay nagdala ng pagkawasak sa mga rutang pandagat ng Mediteraneo. Sa mga huling araw, ang Islam ay inilalarawan bilang isang kapahamakang pinansiyal para sa mga hari ng lupa. Ang mga Vandal at ang kanilang mga sasakyang-dagat ang ikalawang kapangyarihan ng trumpeta at ang tatlong kapighatian ay mga kapangyarihang Islamiko ng trumpeta. Ang una ay Arabia, ang ikalawa ay Turkey, at ang ikatlo ay pandaigdigan.

Ang mga sasakyang-dagat ay sagisag ng kapangyarihang pangkabuhayan, at sa mga Kasulatan ang mga sasakyang-dagat ng Tarsis ang pangunahing mga sagisag ng kapangyarihang pangkabuhayan. Ang mga sasakyang-dagat na iyon ay nilulunod ng isang galít na hanging silanganan sa gitna ng mga dagat, at sa mga Kasulatan ang Islam ay ang mga anak ng silangan. Kapag ang Islam ay binabanggit sa makahulang pagkakasunod-sunod ng mga pangyayari, nagbubunga ito ng isang krisis pangkabuhayan. Ang Islam ay inilalarawan kay Balaam sa pamamagitan ng isang asno, na siyang salitang Hebreo na isinalin bilang “mailap na tao” sa unang pagpapakilala kay Ismael sa mga Kasulatan. Si Ismael ang ama ng Islam sa antas na makahula, nang hindi itinatanggi si Abraham bilang ama ni Ismael, subalit ang labindalawang lipi ni Ismael ay nakilala sa mga Kasulatan bilang mga anak ng silangan.

Sa mga huling araw, si Balaam, na sagisag ng Estados Unidos bilang isang bulaang propeta, ay pumapalo sa kaniyang asno nang tatlong ulit, na sumasagisag sa tatlong pag-atake ng Islam. Ang 9/11 ang una sa mga pag-atakeng iyon at siyang naghudyat ng pagdating ng anghel na nagtatatak, na umaakyat mula sa silangan sa panahon ng mararahas na hanging silangan ng alitan. Ang ikalawang pag-atake ng Islam ay may dalawang bahagi, sapagkat ang ikalawang hakbang ay tanda ng pagdodoble. Noong Oktubre 7, 2023, di-inaasahang sinalakay ng Islam ang literal na Israel, at kapag di-inaasahang sinalakay ng Islam ang Nashville, Tennessee, ang espirituwal na Israel ay nasalakay na rin. Sa kuwento ni Balaam, ang ikalawang palatandaan sa daan ay lumitaw sa pagitan ng dalawang ubasan, at ang dalawang ubasan ng Panginoon ng mga Hukbo ay ang sinaunang literal na Israel at ang Estados Unidos, ang makabagong espirituwal na Israel. Ang ikatlong palatandaan sa daan ni Balaam ay noong nagsalita ang asno; at ang simbolo ng pagsasalita na nagmamarka sa katapusan ng panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo, na nagsimula noong 9/11, ay ang batas ng Linggo, kapag nagsalita ang Estados Unidos na gaya ng isang dragon. Ang malakas na lindol sa Apocalipsis labing-isa ay ang batas na iyon ng Linggo, kung kailan mabilis na dumarating ang ikatlong sa aba, kung kailan nagsasalita ang Estados Unidos, ang asno at si Zacarias.

Ang ama ni Juan Bautista ay kabilang sa ikawalo sa dalawampu’t apat na pangkat ng mga saserdote na itinatag ni David upang maglingkod sa templo. Ang saserdoteng si Zacarias ay napipi dahil sa hindi pagsampalataya hanggang sa pagsilang ng kaniyang anak na si Juan, at siya ay sagisag ng bilang na walo (isang sagisag ng pagkasaserdote). Sa panahon ng batas ng Linggo, ang huling salinlahi ng mga saserdote, na kinakatawan ni Juan Bautista, ay magsasalita, gaya ng isinasagisag ng kaniyang amang si Zacarias. Tinukoy ni Cristo si Juan bilang si Elias, at ang mensahe ni Elias sa mga huling araw ay isinasagisag ng isang ugnayan ng ama at anak, gaya ng ugnayan nina Zacarias at Juan. Si Juan ay paunang inilalarawan ni Jeremias, na sinabihang kung siya ay manunumbalik, siya ay magiging bibig ng Diyos.

Ipinanaghoy ni Jeremias ang unang kabiguan noong Hulyo 18, 2020, at kung siya ay magbabalik, siya ay magiging bibig ng Diyos sa panahon ng batas ukol sa Linggo, nang iharap niya ang makahulang mensahe ni Habakkuk, na nagluwat, ngunit “magsasalita” sa wakas. Si Jeremias, at samakatuwid si Juan, at samakatuwid si Pedro ay magsasalita ng mensahe ni Habakkuk sa sandaling nagsasalita ang asno ng Islam, at kapag nagsasalita ang Estados Unidos na gaya ng isang dragon.

Si Pedro sa Cesarea Filipos, na siyang Panium, ay nasa isang yugto ng panahong nauna sa palatandaang “bundok” na susundan ng matagumpay na pagpasok na humantong sa krus, o sa batas ng Linggo. Ang yugtong ito ng panahon ay kinakatawan ng labanan sa Panium, na nagwawakas sa tagumpay ng papa at ng kapangyarihang kumakatawan sa kaniya, ang Estados Unidos. Ang Panium ang ikatlo sa tatlong digmaang idinaraan sa mga kinatawan, na ang una ay nagtapos sa pader ng Berlin noong 1989, at ang huli o ikatlong digmaang idinaraan sa mga kinatawan ay nagwawakas sa pagbuwag sa “pader” ng paghihiwalay ng simbahan at estado. Ang 1989 ay naging tanda ng kasukdulan ng isang digmaang idinaraan sa mga kinatawan na tinawag na “malamig na digmaan,” na nagsimula sa pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, at ang Panium ay kumakatawan sa isang malamig na digmaang nagwawakas sa pagsapit ng Ikatlong Digmaang Pandaigdig, na kinakatawan ng labanan sa Actium. Sa pagitan ng una at ikatlong palatandaan ng tatlong digmaang idinaraan sa mga kinatawan ay ang literal na digmaan sa Ukraine, na kinakatawan ng labanan sa Raphia sa mga talatang labing-isa at labindalawa.

Ang Panium ay isang digmaang malamig na humahantong sa Ikatlong Digmaang Pandaigdig, gaya ng inilalarawan ng digmaang malamig na nagwakas sa panahon ng wakas noong 1989 at nagsimula sa pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Sa mga pananda sa landas na kinakatawan ng talatang sampu at ng 1989, ng mga talatang labing-isa at labindalawa at ng Digmaan sa Ukraine na nagsimula noong 2014, at ng mga talatang labintatlo hanggang labinlima at ng kasalukuyang digmaang malamig sa pagitan ng MAGA-ismo at globalismo, may tatlong pangulong nagsilbing tanda ng mga alyansa sa pagitan ng kapapahan at ng Estados Unidos.

Si Ronald Reagan ay may lihim na alyansa kay Papa John Paul II, isang konserbatibong papa ayon sa mga satanikong propesiya ng Fatima, at nauugnay sa propetikong kasaysayan ng talatang sampu. Ang pagkapangulo ni Obama ay tumutugma sa kasaysayan ng labanan sa Raphia sa mga talatang labing-isa at labindalawa. Sa panahon ng kaniyang pagkapangulo, may dalawang simbolikong papa, sapagkat ang ikalawang palatandaan ay tumutukoy sa pagdodoble. Sa ikatlong palatandaan sa mga talatang labintatlo hanggang labinlima, ang papa ang unang papa mula sa Estados Unidos. Noong una, inakala naming si Papa Leo ay isang konserbatibong papa gaya ng sinasagisag ni John Paul II, ngunit kapag inilapat ito ayon sa tatluhang propetikong paglalapat, ang ikatlong palatandaan ay nagtataglay ng mga katangian ng unang dalawang katuparan, kaya si Leo ang konserbatibong si John Paul II at siya rin ang dating pinuno ng Tanggapan ng Inkwisisyon, si Benedict XVI, na nagbitiw sa tungkulin upang magbigay-daan sa progresibong papa na si Francis noong panahon ng panunungkulan ni Obama.

Ang unang digmaang panghalili ay kinakatawan ng isang talata, ang ikalawa ng dalawang talata, at ang ikatlo ng tatlong talata. Ang digmaang malamig na nagtapos noong 1989 ay nagsimula sa pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, at ang Ikatlong Digmaang Pandaigdig na kinakatawan ng labanan sa Actium ay nagsisimula sa pagtatapos ng digmaang malamig na kinakatawan ng labanan sa Panium. Ang tatlong digmaang pandaigdig, gaya ng tatlong digmaang panghalili, ay pinamamahalaan ng mga simulaing kaugnay ng tatlong ulit na paglalapat ng propesiya. Ang pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig ang nagpasimula ng isang digmaang malamig na nagtapos sa panahon ni Reagan, ang ikawalong pangulo mula kay Roosevelt noong 1945. Si Reagan, sa panahon ng wakas noong 1989, ang nagsimula ng isang serye ng walong pangulo na humantong kay Trump (na kabilang sa pito). Ang digmaang malamig ni Trump ay nagsimula noong 2015, nang ipahayag niya ang kaniyang kandidatura sa pagkapangulo at pukawin ang mga globalista, bilang katuparan ng Daniel kabanata labing-isa, talatang dalawa. Ang digmaang malamig na iyon ay magtatapos sa batas ukol sa araw ng Linggo, na siyang labanan sa Actium, ang ikatlong balakid sa Roma bago ito maghari nang walang kapantay.

Si Roosevelt ang nagpasimula ng hanay ng walong pangulo hanggang kay Reagan, na siya namang nagpasimula ng hanay ng walong pangulo hanggang kay Trump. Nagsisilbing pananda si Roosevelt ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig; namatay siya noong ika-12 ng Abril 1945, at pagkatapos ay si Truman ang pangulo nang magwakas ang digmaan sa Europa noong ika-8 ng Mayo at ang digmaan sa Pasipiko noong ika-2 ng Setyembre. Ang digmaan sa Europa ay, sa kalakhang bahagi, isang labanan sa lupa, at ang digmaan sa Pasipiko ay isang labanan sa dagat, kung paanong sumasagisag ang Panium sa isang labanan sa lupa at ang Actium sa isang labanan sa dagat. Inilalarawan ng una ang huli, at ang pagkakasunod-sunod ng walong pangulo ay nakasalig sa patotoo ng Daniel labing-isa, mga talatang dalawa at tatlo, at gayundin sa hiwaga na ang ikawalo ay kabilang sa pito. Sa unang dalawang Kongresong Kontinental sa pasimula ng kasaysayan ng hayop na mula sa lupa sa Apocalipsis labintatlo, nagkaroon ng pitong termino ng panunungkulan ng mga pangulo. Sa kasaysayang iyon, hinirang si George Washington bilang Punong Komandante. Bilang unang opisyal na pangulo, si Washington ay sinasagisag ng kaniyang pagkakahirang sa Ikalawang Kongresong Kontinental bilang ikawalo sa pitong pangulo sa pinakasimula pa lamang.

Ang unang pangulo ay ang ikawalo sa unang pitong pangulo, at ang huling pangulo ay ang ikawalo na kabilang sa pito. Nagsasalita ang saserdoteng si Zacarias sa pagsilang ni Juan, kapag nagsasalita ang asno, at kapag nagsasalita ang hayop na mula sa lupa. Dito rin nagsasalita ang pangitain ni Habacuc. Ang pagsilang ni Juan, na sumasagisag sa watawat ng isang daan at apatnapu't apat na libo sa panahon ng batas ng Linggo, ay ang huling salinlahi ng saserdoteng si Zacarias. Si Zacarias ay kabilang sa ikawalo sa dalawampu't apat na pangkat ng mga saserdote. Sa panahon ng batas ng Linggo, nagsasalita si Zacarias (ang mga saserdote), kapag nagsasalita ang Islam (ang asno) at nagsasalita ang Estados Unidos gaya ng isang dragon. Sa palatandaang iyon, gumagaling ang nakamamatay na sugat ng kapapahan at siya ay nagiging ikawalo na kabilang sa pito. Si Trump din ang ikawalo na kabilang sa pito, at siya ang bumubuo sa larawan ng hayop na lubusang nabubuo sa panahon ng batas ng Linggo. Saka nagiging bibig ng Diyos ang kaparian ng isang daan at apatnapu't apat na libo, at ipinahahayag nila ang mensahe sa malakas na sigaw ng ikatlong anghel. Ang kapariang iyon ang ikawalong iglesya na kabilang sa pito.

Kay Roosevelt nagsisimula ang hanay ng walong pangulo na humahantong sa panahon ng wakas noong 1989, at siya ang nagmamarka ng paglipat mula sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig tungo sa Digmaang Malamig na nagwakas noong 1989. Sumunod kay Roosevelt si Pangulong Truman at naghari nang magwakas ang mga labanan sa lupa at sa dagat na bumuo sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Bilang pangulo, naghari si Truman nang magsimula ang Mga Nagkakaisang Bansa noong Oktubre 24, 1945. Ang taong 1945 ang nagtatatag ng ugnayan nina Roosevelt at Truman. Kapuwa silang nanungkulan bilang pangulo sa taong iyon, at sa taong iyon nagwakas ang digmaang may dalawang bahagi na siyang Ikalawang Digmaang Pandaigdig, at nabuo ang Mga Nagkakaisang Bansa, at nagsimula ang Digmaang Malamig.

Noong 1989, nagkaroon din ng dalawang pangulo, gaya noong 1945: sina Ronald Reagan at ang unang George Bush. Tinapos ni Reagan ang Digmaang Malamig, at ipinahayag ng unang George Bush na siya, una at higit sa lahat, ay isang globalista nang magsalita siya sa “ikaapatnapu’t limang” Pangkalahatang Kapulungan ng UN noong Oktubre 1, 1990, kung saan tinalakay niya ang pagbuo ng isang “bagong kaayusang pandaigdig.” Sa talumpating iyon, sinabi niya, “Nasa ating mga kamay ang iwan ang madidilim na makinang ito sa Panahon ng Kadiliman kung saan nararapat ang mga ito, at patuloy na sumulong upang bigyang-kaganapan ang isang makasaysayang pagkilos tungo sa isang bagong kaayusang pandaigdig at isang mahabang panahon ng kapayapaan.”

Sa talumpating ito, iniugnay ni Bush ang konsepto sa pakikipagtulungan pagkatapos ng Cold War, sa Krisis sa Golpo (ang pananakop ng Iraq sa Kuwait), sa pagpapalakas ng UN, at sa isang bagong pakikipagsamahan ng mga bansa na nakabatay sa pamamahala ng batas. Si Bush na nakatatanda ang siyang nagpasikat sa pariralang “bagong kaayusang pandaigdig” ilang linggo nang mas maaga sa isang talumpati noong Setyembre 11, 1990, sa isang pinagsamang sesyon ng Kongreso.

Pansinin ang katotohanang inilagay ni Bush ang kaniyang talumpati sa UN sa isang konteksto kung saan tinukoy niya ang kamakailang pagwawakas ng malamig na digmaan ayon sa “Dark Ages.” Ang Dark Ages ay nagtapos sa panahon ng wakas noong 1798, at si Bush ay nasa panahon ng wakas ng 1989. Pansinin na sa kaniyang unang paglikha ng pariralang “new world order,” ang Islam ay nagpapagalit sa mga bansa, at ang talumpati ay ibinigay noong 9/11. Mula kay Roosevelt hanggang kay Carter ay walong pangulo, at mula kay Reagan hanggang kay Trump ay walong pangulo. Si Trump ang huling pangulo at siya ay itinulad ng unang pangulo, na siyang ikawalo sa unang pitong pangulo.

Ang panahon ng wakas noong 1798 ay tumutukoy sa nakamamatay na sugat ng kapapahan, at ang kapapahan ang kapangyarihang naghari sa mga hari ng Europa noong Madilim na Panahon. Sa Apocalipsis 17, ang ugnayang iyon ay inilalarawan bilang isang patutot na nakasakay sa isang hayop at naghahari rito. Noong 1798, inalis ang suporta ng mga hari ng Europa at patay na ang hayop. Noong 1799, namatay ang papa sa pagkakatapon. Ang 1798 at 1799 ay kumakatawan sa panahon ng wakas sa pinakaganap na diwa nito, kung paanong ang panahon ng wakas noong kapanahunan ni Cristo ay minamarkahan ng pagsilang ni Juan Bautista at pagkatapos, makalipas ang anim na buwan, ng pagsilang ni Cristo. Ang mga pahayag ni Bush noong 1990 ay naglalarawan kay Bush bilang ikalawa sa dalawang pangulong nagsisilbing mga tanda ng panahon ng wakas, at nagsisilbi ring tanda ng pag-usad tungo sa globalismo, na siyang kapangyarihan ng dragon. Ang simbolismo ni Bush ay nagsisilbing tanda ng isang hakbang tungo sa batas ng Linggo, kung kailan magwawakas ang pagiging ikaanim na kaharian ng Estados Unidos sa propesiya ng Biblia sa pamamagitan ng pagsasalita nito na gaya ng isang dragon. Kapag umiral ang batas ng Linggo, ang Estados Unidos ay nagiging tinig ng Nagkakaisang mga Bansa. Sa mismong kontekstong iyon, ginagalit ng Islam ang mga bansa, at minamarkahan ang 9/11. Noong Setyembre 11, 1990, nang magsalita ang unang Bush sa Kongreso tungkol sa kaniyang adyendang globalista, siya ay nagsisilbing paunang paglalarawan ng panahong muling gagalitin ng Islam ang mga bansa sa 9/11 noong 2001, ngunit sa panahong iyon ang pangulo ay ang huling Bush.

Si Roosevelt, ang una sa walong pangulo, ay naghudyat ng pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig noong 1945, at sinundan siya ng sumunod na pangulong nagbigay-daan sa pagkakatatag ng United Nations. Si Reagan, ang una sa walong pangulo, ay naghudyat ng pagtatapos ng Digmaang Malamig noong 1989, at sinundan siya ng sumunod na pangulong nagtaguyod sa United Nations. Ang huli sa walong pangulo ay wawakasan ang isang digmaang malamig na nagsimula nang ipahayag niya noong 2015 ang kaniyang hangaring tumakbo sa pagkapangulo, at sisimulan ang Ikatlong Digmaang Pandaigdig. Babaguhin niya ang ikaanim na kaharian sa propesiya ng Bibliya upang maging ulo ng ikapitong kaharian sa propesiya ng Bibliya (ang UN), at pagkatapos ay sasang-ayon siyang ibigay ang kahariang iyon sa hayop sa panahon ng batas ng Linggo.

Kung paanong ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig ay binubuo ng isang digmaan sa lupa at isang digmaan sa dagat, magkakaroon ang huling pangulo ng isang malamig na digmaan, na kinakatawan ng labanan sa lupa sa Panium na humahantong sa labanan sa dagat sa Actium. Sa pagpapatupad ng batas sa Linggo, ang malamig na digmaang nagsimula sa pagbubulabog ni Trump sa mga globalista noong 2015 ay nagiging Ikatlong Digmaang Pandaigdig, gaya ng kinakatawan ng mga labanan sa lupa at sa dagat noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Sa pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang sumunod na hakbang ay ang globalismo ng Nagkakaisang mga Bansa, gaya rin ng nangyari sa pagtatapos ng malamig na digmaan sa ilalim nina Reagan at Bush. Una, magwawakas ang Estados Unidos sa pagpapatupad ng batas sa Linggo; pagkatapos, ipapasok ng “bagong kaayusang pandaigdig” ni Bush ang ikapitong kaharian, na agad sasang-ayong ibigay ang awtoridad nito sa ikawalong kaharian.

Ang unang Bush at ang huling Bush ay magkaugnay sa pamamagitan ng pagpapahayag ng una tungkol sa “bagong kaayusan ng sanlibutan” sa Kongreso noong 9/11 at ng Patriot Act ng huli noong 2001. Ang dalawang palatandaang ito ay kapuwa inilalagay sa loob ng konteksto ng pagkapoot ng Islam na nagpapagalit sa mga bansa.

Ipagpapatuloy natin ang mga bagay na ito sa susunod na artikulo.