The Hidden History of Verse Forty - Number Nine

Si Pedro ay nasa Panium (Cesarea Filipos), na mga anim o walong araw lamang bago ang gitna ng tatlong pagkakataon na sina Pedro, Juan at Santiago ay sumamang mag-isa kay Jesus. Ang una ay ang pagpapakita ng Kaniyang kapangyarihan sa pagkabuhay na mag-uli ng labindalawang-taóng-gulang na anak na babae ni Jairo; ang ikalawa ay ang pagpapakita ng Kaniyang kaluwalhatian sa bundok ng pagbabagong-anyo; at ang ikatlo ay ang Getsemani, ang pagpapakita ng Kaniyang pagdurusa. Sa Panium sa kabanata labing-isa, si Pedro ay nakalinya mismo bago ang krus ng talata labing-anim. Ang bundok ang pinakagitna ng tatlong natatanging paglalakbay ng tatlong alagad. Sa bundok ay nagsalita rin ang Amang nasa langit sa ikalawa sa tatlong pagkakataon; nagsalita ang Ama sa bautismo, sa bundok, at pagkatapos ay bago ang krus. Si Pedro ay dalawang ulit na nasa pinakagitna ng tatlong tiyak na pangyayari. Siya rin ang pinakagitna ng mga kabanata labing-isa hanggang dalawampu’t dalawa ng Mateo.

Ang bundok ay nauna sa matagumpay na pagpasok, na nagsimula sa pagkalag ng asno upang dalhin ang handog papasok sa Jerusalem, kung paanong dinala ng asno ni Abraham ang kahoy para sa handog sa Moriah, ang sinaunang pook ng templo sa Jerusalem. Ang kapistahan ng mga trumpeta sa pagkakasunod-sunod ng Levitico 23 ang nagtatanda ng pagkalag sa asno, kaya ang karanasan sa bundok ng pagbabagong-anyo ay nauna sa matagumpay na pagpasok, anupa’t inilalagay si Pedro sa kasaysayan ng tatlumpung araw ng Levitico 23 na nakaayon sa kapanahunang Pentecostal. Sa loob ng tatlumpung araw na iyon ang templo (ang gitnang pagsubok) ay ipinapataw sa mga kandidato upang mapabilang sa walumpung magigiting na saserdote. Sa patotoo ng paghihimagsik ni haring Uzias sa banal na dako, ang walumpung saserdote ay kinikilalang magigiting, sa gayon ay ipinahihiwatig na may mga saserdoteng hindi nakibahagi.

Ang magigiting na saserdote ay yaong mga sumusunod sa Kordero saanman Siya pumaroon.

Ang Leon ng lipi ni Juda ay nangunguna sa Kaniyang bayan papasok sa Kabanal-banalan at ipinapatingin sa kanila ang kaban ng tipan, at pinagninilay ang Dakilang Saserdote na doon ay naglilingkod sa Kaniyang panghuling gawain ng pagbubura ng kasalanan. Si Pedro ay binuhay na mag-uli noong Disyembre 31, 2023 at pagkatapos ay hinarap sa pansaligang pagsubok hinggil sa papel ng Roma sa pagtatatag ng panlabas na pangitain ng hula. Pagkatapos ay dumating kay Pedro ang ikalawang pagsubok ng templo, at doon inihahayag ang pangitain ng panloob na hanay sa pangitain ng salaming-tumingin sa Daniel kabanata sampu.

Itinanggi ni Pedro ang kaniyang Panginoon noong Hulyo 18, 2020, at ginawa niya iyon nang makaitlo.

Kinakatawan ni Pedro ang dalawang uri ng mga sumasamba.

Ang maniningil ng buwis ay umuwi sa kaniyang bahay na inaring-ganap.

Si Abel at ang maniningil ng buwis ay sagisag ng pag-aaring-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya.

Ang mensahe ng 1888 ay sinabayan ng pagbaba ng anghel ng Apocalipsis 18.

Si Pedro na maniningil ng buwis ay kumakatawan sa isang kaluluwang inaring-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya, at ang pag-aaring-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya ang mensahe ng ikatlong anghel; ito ang mensahe sa Laodicea na dumating noong 9/11, nang bumagsak ang malalaking gusali ng New York at natupad ang Apocalipsis 18:1–3. Pagkatapos ay nagsimulang pumatak ang huling ulan at nagsimula ang pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo. Sa pagtatapos ng panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo, ang anghel ng Apocalipsis dieciocho ay bumaba bilang si Miguel na arkanghel at binuhay na mag-uli si Pedro sa pamamagitan ng tatlong pagsubok. Nagsimula ang unang pagsubok noong Disyembre 31, 2023, at kumatawan sa saligang katotohanan na ang Roma ang kapangyarihan sa talata labing-apat ng Daniel onse na nagtatatag ng pangitain. Ang pangitaing iyon ay ang pangitaing chazon, na kumakatawan sa panlabas na linya ng hula, na sinasabi ni Solomon na buhay o kamatayan.

Ang ikalawang pagsubok ni Pedro ay ang pagsubok sa templo na nangangailangan ng pagpasok sa Kabanal-banalan sa pamamagitan ng pananampalataya, gaya ng inilalarawan ni Sister White sa kaniyang mga unang pangitain. Doon ay nakita niya ang utos tungkol sa Sabbath ng ikapitong araw na nagniningning sa ibabaw ng iba pang siyam na utos. Ang doktrinang iyon sa pagbubukas ng paghuhukom ay kumakatawan sa doktrina ng pagkakatawang-tao na nagniningning sa ibabaw ng iba pang mga doktrinang panghula sa mga huling araw, sa panahon ng pagsasara ng paghuhukom. Ang pagkakatawang-tao ni Cristo na Diyos, na isinakabuhayan sa Kaniyang sarili ang nahulog at makasalanang laman, bagaman Siya ay hindi nakakilala ng kasalanan, ay kinakatawan sa iba’t ibang paglalarawan. Ang pinakamahalaga ay ang doktrina ng pitong panahon. Ang doktrina ng pitong panahon ang alpha ng mga natuklasang panghula ni Miller, at ito ang doktrina noong 1856 na kumatawan sa doktrinang omega ng kasaysayang Millerita, kung saan ang Milleritang Philadelphian Adventism ay naghimagsik sa loob ng pitong taon at naging iglesiang Laodicean Seventh-day Adventist noong 1863.

Ang dalawang tungkod sa Ezekiel treinta y siete ay kumakatawan sa dalawang paghahatol na may 2,520 taon laban sa mga kahariang hilaga at timog. Ang kahariang hilaga ay kumakatawan sa laman ng tao, at ang kahariang timog ay kumakatawan sa pag-iisip na itinalagang mapagkaisa sa pag-iisip ni Cristo; sa gayon, ang Pagka-Diyos ay mapagkakaisa sa sangkatauhan. Iyan ang doktrina ng pagkakatawang-tao sa isang pinasimpleng paglalarawan. Ang pitong panahon ang alpha at omega ng kasaysayang Millerita, at yamang ito ay kumakatawan sa pagkakatawang-tao, ito rin ang omega ng kasaysayan ng Seventh-day Adventist kaugnay ng alpha na doktrina ng Sabbath noong 1844. Ang isa ay tanda ng ikapitong-araw na Sabbath at ang isa naman ay tanda ng ikapitong-taong Sabbath.

Ang pangalan ni Pedro ay binago sa Panium, na siyang ikalawang hakbang para sa paglalarawan ni Abraham ng unang tipan sa isang bayang hinirang, at si Pedro ay nagiging kinatawan ng huling tipan sa isang bayang hinirang sa kaniyang ikalawang hakbang. Ito ang ikalawang hakbang sa hanay ng mga kabanata labing-isa hanggang dalawampu’t dalawa, at ito ang ikalawa sa tatlong pagkakataong sina Pedro, Santiago, at Juan ay sumama kay Jesus palayo sa ibang mga alagad, at ang ikalawa sa tatlong pagkakataong nagsalita ang makalangit na Ama. Ang hanay ni Nero ay nagtatapos sa gitnang bahagi sa pagitan ng mga labanan sa Raphia at Panium, sapagkat ito ay nakaayon sa dalawa pang yugto ng 250 taon na nagsimula noong 457 BC at 1776. Ang 457 BC ay nagtapos noong 207 BC at ang 1776 ay nagtatapos sa 2026. Si Pedro ay nasa 207 BC, 2026, 313, at sa pagsubok sa templo na nauuna sa ikatlo at litmus test ng pagkakalag sa asno, na inilalarawan bilang pista ng mga trumpeta.

Ang pagsubok kay Pedro ay ang sumunod kay Cristo patungo sa Kabanal-banalang Dako, at ang kaniyang gawain ay ituwid at pagkatapos ay ipahayag ang naituwid na mensahe ng mga bolang-apoy ng Nashville. Ang mensahe ni Pedro tungkol sa mga bolang-apoy ng Nashville ay ang mensahe ng Pentecostes na unang iniharap sa silid sa itaas at pagkaraan ay sa templo. Inihaharap niya ang kaniyang mensahe na kinikilala ang mga bolang-apoy ng Nashville, at ang katuparan ng labanan sa Raphia, kaugnay ng labanan sa Panium, na nagiging labanan sa Actium sa batas-panlinggo ng talata labing-anim. Ang batas-panlinggo ng talata labing-anim ay siya ring batas-panlinggo ng talata apatnapu’t isa at ng talata dalawampu’t dalawa. Ang tatlong talatang iyon ay nakaayon din sa talata tatlumpu’t isa kung saan ang kapapahan ay nagkaroon ng kapangyarihan noong 538 at nagpatupad ng isang batas-panlinggo sa ikatlong Konseho ng Orleans. Ang mga talatang umaakay patungo sa talata tatlumpu’t isa ay tumutukoy sa mga palatandaang-daan na umakay sa batas-panlinggo ng 538 at nagsisilbing tipo ng kasaysayang nauuna sa malapit nang dumating na batas-panlinggo.

Ang “mga sasakyang-dagat ng Chittim” ay kumakatawan sa mga Vandal, na kinakatawanan din bilang ikalawang trumpeta sa Apocalipsis kabanata walo. Ang unti-unting pagbagsak ng Roma ay nagsimula noong 330, nang hatiin ni Constantine ang kaharian sa silangan at kanluran. Pagkaraan ay lalo pa niya itong hinati sa kaniyang tatlong anak na lalaki. Ang Imperyong Romano na naging hindi magagapi mula pa sa labanan sa Actium ay nahati noon sa dalawang bahagi, saka sa tatlong bahagi, at pagkatapos ay ang unang apat na trumpeta ng Apocalipsis walo ay kumakatawan sa pananalakay ng mga kaaway na nagdala sa Kanlurang Roma sa kaniyang wakas noong 476. Ang Silangang Roma sa Constantinople ay nagpatuloy hanggang sa katapusan ng ikalima at pasimula ng ikaanim na trumpeta, na siya ring una at ikalawang kaabahan. Ang propesiya ng panahon na isandaang at limampung taon ng unang kaabahan ay nagtapos sa petsang nagsimula ang propesiya ng panahon ng ikalawang kaabahan. Ang petsang iyon ay ang pagbagsak ng Constantinople sa mga Turkong Ottoman noong 1453.

Ang Babilonia ay bumagsak sa loob ng isang gabi; marahil ay ipangangatwiran ninyo na kinailangan munang ilihis ni Ciro ang ilog, at iyon ay umabot ng isang yugto ng panahon, ngunit ang pagbagsak ng Babilonia ay naganap sa loob ng isang gabi; samantalang ang pagbagsak ng Roma ay sumaklaw sa 1123 taon. Nilalaman ng mga taóng iyon ang tiyak na mga palatandaang panghula na naglalarawan sa sunud-sunod na pagbagsak ng Imperyal na Roma, at ang paganong Imperyal na Roma ay lumalarawan sa Estados Unidos sa gawain nito na iluklok ang kapapahan sa trono bilang ikalimang kaharian ng hula sa Biblia noong 538. Ang kapapahan ay iniluluklok sa trono sa batas ng Linggo ng talata labing-anim ng Daniel 11. Ang mga palatandaang lumalarawan sa gawain ng Estados Unidos ay kinakatawan sa mga palatandaan ng sunud-sunod na pagbagsak ng paganong Roma.

Ang mga sasakyang-dagat ng Chittim ay kumatawan sa isang kapahamakang pinansiyal para sa Roma, sapagkat ang hukbong-dagat ng mga Vandal ay nagdala ng pagkawasak sa mga rutang pandagat ng Mediteraneo. Sa mga huling araw, ang Islam ay inilalarawan bilang isang kapahamakang pinansiyal para sa mga hari ng lupa. Ang mga Vandal at ang kanilang mga sasakyang-dagat ang ikalawang kapangyarihan ng trumpeta at ang tatlong kapighatian ay mga kapangyarihang Islamiko ng trumpeta. Ang una ay Arabia, ang ikalawa ay Turkey, at ang ikatlo ay pandaigdigan.

Ang mga barko ay sagisag ng kapangyarihang pang-ekonomiya, at sa Kasulatan ang mga barko ng Chittim ang pangunahing mga sagisag ng kapangyarihang pang-ekonomiya. Ang mga barkong iyon ay nilulunod ng isang galít na hanging silangan sa gitna ng mga dagat, at sa Kasulatan ang Islam ang mga anak ng silangan. Kapag ang Islam ay binabanggit sa makahulang pagkakasunod-sunod ng mga pangyayari, ito ay nagbubunga ng isang krisis na pang-ekonomiya. Ang Islam ay kinakatawanan kay Balaam bilang isang asno, na siyang salitang Hebreo na isinalin bilang “taong mailap” sa unang pagpapakilala kay Ismael sa Kasulatan. Si Ismael ang ama ng Islam sa antas na makahula, nang hindi ikinakaila si Abraham bilang ama ni Ismael, ngunit ang labindalawang lipi ni Ismael ay nakilala sa Kasulatan bilang mga anak ng silangan.

Sa mga huling araw, si Balaam, na sagisag ng Estados Unidos bilang isang huwad na propeta, ay hinampas ang kaniyang asno nang tatlong ulit, na kumakatawan sa tatlong hampas ng Islam. Ang 9/11 ang una sa mga hampas na iyon at nagmarka sa pagdating ng anghel na nagtatak, na umaakyat mula sa silangan sa gitna ng mababagsik na hanging silangan ng alitan. Ang ikalawang hampas ng Islam ay may dalawang bahagi, sapagkat ang ikalawang hakbang ay nagmamarka ng pagdodoble. Noong Oktubre 7, 2023, di-inaasahang hinampas ng Islam ang literal na Israel at kapag ang Nashville, Tennessee ay di-inaasahang hinampas ng Islam, ang espirituwal na Israel ay mahahampas na. Sa kuwento ni Balaam, ang ikalawang waymark ay dumating sa pagitan ng dalawang ubasan, at ang dalawang ubasan ng Panginoon ng mga Hukbo ay ang sinaunang literal na Israel at ang Estados Unidos, ang makabagong espirituwal na Israel. Ang ikatlong waymark ni Balaam ay nang magsalita ang asno; at ang sagisag ng pagsasalita na nagmamarka sa wakas ng panahon ng pagtatatak ng isandaan at apatnapu’t apat na libo na nagsimula noong 9/11 ay ang batas ng Linggo, kapag nagsasalita ang Estados Unidos na gaya ng isang dragon. Ang malaking lindol ng Apocalipsis 11 ay ang batas ng Linggo na iyon, kung saan ang ikatlong kapighatian ay dumarating na madali, kung saan ang Estados Unidos, ang asno, at si Zacarias ay nagsasalita.

Ang ama ni Juan Bautista ay mula sa ikawalo sa dalawampu’t apat na pangkat ng mga saserdoteng itinalaga ni David upang maglingkod sa templo. Si Zacarias na saserdote ay napipi dahil sa kawalan ng pananampalataya hanggang sa kapanganakan ng kaniyang anak na si Juan, at siya ay sagisag ng bilang na walo, (isang sagisag ng pagkasaserdote). Sa batas ng Linggo, ang pangwakas na salinlahi ng mga saserdote, na kinakatawanan ni Juan Bautista, ay magsasalita gaya ng kinakatawanan ng kaniyang amang si Zacarias. Kinilala ni Cristo si Juan bilang Elias, at ang panghuling-panahong mensahe ni Elias ay kinakatawanan ng isang ugnayang ama at anak, gaya nina Zacarias at Juan. Si Juan ay inilarawan sa tipo ni Jeremias, na sinabihan na kung siya’y manunumbalik, siya’y magiging bibig ng Diyos.

Ipinanaghoy ni Jeremias ang unang kabiguan noong Hulyo 18, 2020, at kung siya ay magbabalik, siya ay magiging bibig ng Diyos sa panahon ng batas ukol sa Linggo, nang iharap niya ang makahulang mensahe ni Habakkuk, na nagluwat, ngunit “magsasalita” sa wakas. Si Jeremias, at samakatuwid si Juan, at samakatuwid si Pedro ay magsasalita ng mensahe ni Habakkuk sa sandaling nagsasalita ang asno ng Islam, at kapag nagsasalita ang Estados Unidos na gaya ng isang dragon.

Si Pedro sa Caesarea Philippi, na siyang Panium, ay nasa isang yugto ng panahon na nauna sa palatandaan ng “bundok” na susundan ng matagumpay na pagpasok na humantong sa krus, o sa batas ng Linggo. Ang yugtong ito ng panahon ay kinakatawan ng labanan sa Panium, na nagwawakas sa tagumpay ng papa at ng kaniyang kapangyarihang kinatawan na Estados Unidos. Ang Panium ang ikatlo sa tatlong digmaang kinatawan, na ang una ay nagtapos sa pader ng Berlin noong 1989, at ang huli o ikatlong digmaang kinatawan ay nagtatapos sa paggiba ng “pader” ng paghihiwalay ng iglesya at estado. Ang 1989 ang nagmarka ng kasukdulan ng isang digmaang kinatawan na tinawag na “cold war” na nagsimula sa pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, at ang Panium ay kumakatawan sa isang cold war na nagwawakas sa Ikatlong Digmaang Pandaigdig na kinakatawan ng labanan sa Actium. Sa gitna ng una at ikatlong mga palatandaan ng tatlong digmaang kinatawan ay ang literal na digmaan sa Ukraine na kinakatawan ng labanan sa Raphia sa mga talata labing-isa at labindalawa.

Ang Panium ay isang malamig na digmaan na humahantong sa ikatlong Digmaang Pandaigdig, gaya ng inilalarawan ng malamig na digmaan na nagtapos sa panahon ng wakas noong 1989, at nagsimula sa pagtatapos ng ikalawang Digmaang Pandaigdig. Sa mga panandang yugto na kinakatawan ng talata sampu at ng 1989, ng talata labing-isa at labindalawa at ng Digmaan sa Ukraine na nagsimula noong 2014, at ng mga talata labintatlo hanggang labinlima at ng kasalukuyang malamig na digmaan sa pagitan ng MAGA-ism at globalism, may tatlong pangulo na nagmarka ng mga pakikipag-alyansa sa pagitan ng kapapahan at ng Estados Unidos.

Si Ronald Reagan ay isang lihim na pakikipag-alyansa kay Papa Juan Pablo II, isang konserbatibong papa ayon sa satanikong mga propesiya ng Fatima, at siya ay kaugnay ng makahulang kasaysayan ng talatang sampu. Ang pagkapangulo ni Obama ay umaayon sa kasaysayan ng labanan sa Raphia sa mga talatang labing-isa at labindalawa. Sa kaniyang pagkapangulo ay may dalawang simbolikong papa, sapagkat ang ikalawang waymark ay tumutukoy sa isang pagdodoble. Sa ikatlong waymark ng mga talatang labintatlo hanggang labinlima, ang papa ang unang papa mula sa Estados Unidos. Sa simula ay ipinagpalagay namin na si Papa Leo ay isang konserbatibong papa gaya ng itinatanghal kay Juan Pablo II, ngunit kapag inilapat sa ilalim ng makahulang gamit ng isang tatluhang aplikasyon, taglay ng ikatlong waymark ang mga katangian ng unang dalawang katuparan, kaya si Leo ang konserbatibong Juan Pablo II; siya ang dating pinuno ng Tanggapan ng Inkisisyon, si Benedicto XVI, na nagbitiw para sa woke na papa na si Francisco sa panahon ng panunungkulan ni Obama.

Ang unang digmaang kinatawan ay inilalarawan ng isang talata, ang ikalawa ng dalawa, at ang ikatlo ng tatlong talata. Ang malamig na digmaan na nagtapos noong 1989 ay nagsimula sa pagtatapos ng ikalawang Digmaang Pandaigdig, at ang ikatlong Digmaang Pandaigdig na kinakatawanan ng labanan sa Actium ay nagsisimula sa pagtatapos ng malamig na digmaan na kinakatawanan ng labanan sa Panium. Ang tatlong digmaang pandaigdig, gaya ng tatlong digmaang kinatawan, ay pinamamahalaan ng mga simulain na kaugnay ng tatluhang paglalapat ng hula. Ang wakas ng ikalawang digmaang pandaigdig ay nagpasimula ng isang malamig na digmaan na nagtapos sa ikawalong pangulo mula kay Roosevelt noong 1945, na si Reagan. Si Reagan, sa panahon ng wakas noong 1989, ay nagpasimula ng isang hanay ng walong pangulo na umaakay tungo kay Trump (na kabilang sa pito). Ang malamig na digmaan ni Trump ay nagsimula noong 2015, nang ihayag niya ang kaniyang kandidatura sa pagkapangulo at pinakilos ang mga globalista, bilang katuparan ng Daniel labing-isa talata dos. Ang malamig na digmaang iyon ay nagtatapos sa batas ng Linggo, na siyang labanan sa Actium, ang ikatlong hadlang ng Roma bago siya maghari nang sukdulan.

Nagsimula kay Roosevelt ang walong pangulo hanggang kay Reagan, na siya namang nagsimula ng walong pangulo hanggang kay Trump. Si Roosevelt ang tumatatak sa ikalawang Digmaang Pandaigdig, na namatay noong Abril 12, 1945, at pagkatapos ay si Truman ang naging pangulo nang magwakas ang digmaan sa Europa noong Mayo 8, at magwakas ang digmaan sa Pasipiko noong Setyembre 2. Ang digmaan sa Europa ay higit na isang labanang panlupa at ang digmaan sa Pasipiko ay isang labanang pandagat, kung paanong ang Panium ay kumakatawan sa isang labanang panlupa at ang Actium ay kumakatawan sa isang labanang pandagat. Ang una ay naglalarawan ng huli, at ang sunod-sunod na walong pangulo ay itinatatag sa patotoo ng Daniel onse, talata dalawa at tatlo, at gayundin sa hiwagang palaisipan ng ikawalo na mula sa pito. Sa unang dalawang Continental Congress sa pasimula ng kasaysayan ng hayop ng lupa sa Apocalipsis trese, may pitong termino ng mga pangulo. Sa kasaysayang iyon, si George Washington ay hinirang bilang Commander in Chief. Bilang unang opisyal na pangulo, ang pagkakahirang kay Washington sa Ikalawang Continental Congress ay sumasagisag kay Washington sa pinakasimula bilang ikawalo sa pitong pangulo.

Ang unang pangulo ang ikawalo sa unang pitong pangulo, at ang huling pangulo ang ikawalo na mula sa pito. Ang saserdoteng si Zacarias ay nagsasalita sa kapanganakan ni Juan, kapag nagsasalita ang asno, at kapag nagsasalita ang hayop ng lupa. Dito rin nagsasalita ang pangitain ni Habacuc. Ang kapanganakan ni Juan, na sumasagisag sa bandila ng isang daan at apatnapu’t apat na libo sa batas ng Linggo, ay ang huling salinlahi ni Zacarias na saserdote. Si Zacarias ay nasa ikawalo sa dalawampu’t apat na pangkat ng mga saserdote. Sa batas ng Linggo ay nagsasalita si Zacarias (ang mga saserdote), kapag nagsasalita ang Islam (ang asno) at nagsasalita ang Estados Unidos na gaya ng isang dragon. Sa palatandaang yaon ang nakamamatay na sugat ng kapapahan ay gumagaling at siya ay nagiging ikawalo na mula sa pito. Si Trump din ang ikawalo na mula sa pito, at siya ang bumubuo sa larawan ng hayop na natatapos sa batas ng Linggo. Ang pagkasaserdote ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay nagiging bibig ng Diyos, at ipinahahayag ang mensahe sa malakas na sigaw ng ikatlong anghel. Ang pagkasaserdoteng yaon ang ikawalong iglesia na mula sa pito.

Si Roosevelt ang pasimula ng walong pangulo na umaakay hanggang sa panahon ng wakas noong 1989, at siya ang nagmamarka ng paglipat mula sa ikalawang Digmaang Pandaigdig tungo sa digmaang malamig na nagwakas noong 1989. Si Pangulong Truman ay sumunod kay Roosevelt at namuno nang magwakas ang mga labanan sa lupa at dagat na bumubuo sa ikalawang Digmaang Pandaigdig. Bilang pangulo, si Truman ay namuno nang magsimula ang United Nations noong Oktubre 24, 1945. Ang kaugnayan nina Roosevelt at Truman ay itinatatag ng taong 1945. Pareho silang mga pangulo sa taong iyon, at sa taong iyon ay nagwakas ang digmaang may dalawang bahagi na siyang ikalawang Digmaang Pandaigdig, at nabuo ang United Nations, at nagsimula ang digmaang malamig.

Noong 1989 ay mayroon ding dalawang pangulo, gaya noong 1945: sina Ronald Reagan at George Bush ang una. Tinapos ni Reagan ang cold war, at si George Bush ang una ay nagpahayag na siya ay una sa lahat at higit sa lahat ay isang globalista nang humarap siya sa “ika-apatnapu’t lima” na Pangkalahatang Kapulungan ng UN noong Oktubre 1, 1990, kung saan nagsalita siya tungkol sa pagtatayo ng isang “bagong kaayusang pandaigdig.” Sa talumpating iyon ay sinabi niya, “Nasa ating mga kamay na iwanan ang nakapanlulumong mga makinaryang ito, sa Madidilim na Panahon kung saan nararapat silang mapabilang, at sumulong upang koronahan ang isang makasaysayang pagkilos tungo sa isang bagong kaayusang pandaigdig at isang mahabang panahon ng kapayapaan.”

Sa talumpating ito, iniugnay ni Bush ang konsepto sa kooperasyon matapos ang Cold War, sa Krisis sa Golpo (ang pagsalakay ng Iraq sa Kuwait), sa pagpapalakas ng UN, at sa isang bagong pakikipagtuwang ng mga bansa na nakabatay sa paghahari ng batas. Unang pinasikat ni Bush ang pariralang “bagong kaayusan ng daigdig” ilang linggo nang mas maaga sa isang talumpati noong Setyembre 11, 1990, sa pinagsamang sesyon ng Kongreso.

Pansinin ang katotohanang inilagay ni Bush ang kaniyang talumpati sa UN sa isang konteksto na doo’y tinukoy niya ang kamakailang pagtatapos ng malamig na digmaan ayon sa “Panahong Madilim.” Ang Panahong Madilim ay nagtapos sa panahon ng kawakasan noong 1798, at si Bush ay naroon sa panahon ng kawakasan ng 1989. Pansinin na sa kaniyang unang paglikha ng pariralang “new world order,” pinupukaw ng Islam ang galit ng mga bansa, at ang talumpati ay ibinigay noong 9/11. Mula kay Roosevelt hanggang kay Carter ay walong pangulo, at mula kay Reagan hanggang kay Trump ay walong pangulo. Si Trump ang huling pangulo at siya ay tinipikahan ng unang pangulo, na siyang ikawalo sa unang pitong pangulo.

Ang panahon ng kawakasan noong 1798 ay tumutukoy sa nakamamatay na sugat ng kapapahan, at ang kapapahan ang kapangyarihang naghari sa mga hari ng Europa noong Madidilim na Panahon. Sa Apocalipsis disesiete ang ugnayang iyon ay inilalarawan bilang isang patutot na nakasakay sa, at naghahari sa ibabaw ng, isang hayop. Noong 1798 ang suporta ng mga hari ng Europa ay inalis at ang hayop ay namatay. Noong 1799 ang papa ay namatay sa pagkatapon. Ang 1798 at 1799 ay kumakatawan sa panahon ng kawakasan sa lubos nitong kahulugan, kung paanong ang panahon ng kawakasan sa panahon ni Cristo ay minamarkahan ng kapanganakan ni Juan Bautista at pagkaraan ng anim na buwan ay ang kapanganakan ni Cristo. Ang mga pahayag ni Bush noong 1990 ay kumakatawan kay Bush bilang ikalawa sa dalawang pangulo na nagmamarka sa panahon ng kawakasan, at nagmamarka sa pagkilos tungo sa globalismo, na siyang kapangyarihan ng dragon. Ang simbolismo ni Bush ay nagmamarka ng isang hakbang tungo sa batas ng Linggo kapag ang Estados Unidos ay magwawakas bilang ikaanim na kaharian ng hula ng Biblia sa pamamagitan ng pagsasalita na gaya ng dragon. Sa batas ng Linggo ang Estados Unidos ay nagiging tinig ng Nagkakaisang mga Bansa. Sa mismong kontekstong iyon ang Islam ay gumagalit sa mga bansa, at ang 9/11 ay minamarkahan. Noong Setyembre 11, 1990, nang si Bush na una ay nagsalita sa Kongreso tungkol sa kaniyang adyendang globalista, siya ay naglalarawan nang patiunang anino kung kailan muling pagagalitin ng Islam ang mga bansa sa 9/11 noong 2001, ngunit kung magkagayon ang pangulo ay si Bush na huli.

Si Roosevelt, ang una sa walong pangulo, ay nagmarka sa wakas ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig noong 1945, at sinundan ng sumunod na pangulo na nagpasimula sa United Nations. Si Reagan, ang una sa walong pangulo, ay nagmarka sa wakas ng malamig na digmaan noong 1989, at sinundan ng sumunod na pangulo na nagsulong sa United Nations. Ang huling pangulo sa walong pangulo ay magtatapos sa isang malamig na digmaang nagsimula nang ihayag niya ang kanyang layuning tumakbo noong 2015, at pasisimulan ang Ikatlong Digmaang Pandaigdig. Ililipat niya ang ikaanim na kaharian ng hula sa Biblia tungo sa ulo ng ikapitong kaharian ng hula sa Biblia (ang UN), at saka sasang-ayon na ibigay ang kahariang iyon sa halimaw sa batas ukol sa Linggo.

Kung paanong ang ikalawang Digmaang Pandaigdig ay binubuo ng isang digmaang panlupa at isang digmaang pandagat, ang huling pangulo ay magkakaroon ng isang malamig na digmaan, na kinakatawan ng labanang panlupa sa Panium na humahantong sa labanang pandagat sa Actium. Sa batas ng Linggo, ang malamig na digmaan na nagsimula nang guluhin ni Trump ang mga globalista noong 2015 ay nagiging ikatlong Digmaang Pandaigdig, gaya ng kinakatawan ng mga labanang panlupa at pandagat ng ikalawang Digmaang Pandaigdig. Sa pagtatapos ng ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang sumunod na hakbang ay ang globalismo ng United Nations, gaya rin ng nangyari sa pagtatapos ng malamig na digmaan sa panahon nina Reagan at Bush. Una, nagwawakas ang Estados Unidos sa batas ng Linggo, pagkatapos ay ipinakikilala ng “new world order” ni Bush ang ikapitong kaharian, na kaagad na sumasang-ayong ibigay ang kanilang kapangyarihan sa ikawalong kaharian.

Ang unang Bush at ang huling Bush ay magkaugnay sa pamamagitan ng pagpapahayag ng una tungkol sa “bagong kaayusan ng sanlibutan” sa Kongreso noong 9/11 at ng Patriot Act ng huli noong 2001. Ang dalawang palatandaang ito ay kapuwa inilalagay sa loob ng konteksto ng pagkapoot ng Islam na nagpapagalit sa mga bansa.

Ipagpapatuloy natin ang mga bagay na ito sa susunod na artikulo.