Nasa panahon na tayo ng pagsubok hinggil sa larawan ng hayop, at ang unang propetikong kontrobersiya sa kasaysayan ng Adbentismo ay ngayo’y nauulit. Noong Hulyo ng 2023, bumaba si Miguel na Arkanghel upang pukawin ang mga patay na tuyong buto na binanggit ni Ezequiel, na pinaslang at nakahandusay sa lansangan ng dakilang lungsod na yaon, ng Sodoma at Ehipto. Doon, sa kabanata labing-isa ng Pahayag, sila ay ibinangon mula sa kanilang pagkakatulog ng kamatayan sa pamamagitan ng pagkakaloob ng Espiritu. Sa kabanata tatlumpu’t pito ng Ezequiel, ang mensahe ng apat na hangin ay kinikilala bilang mensaheng nagbabago sa mga patay na tuyong buto—na kinikilala bilang buong sambahayan ng Israel—upang maging hukbo ng Panginoon. Ang propetang Daniel ay kumakatawan sa dalawang pinaslang na saksi ni Juan, at kumakatawan din siya sa mga nasa libis ng mga patay na tuyong buto, gayundin sa mga matalinong dalaga sa talinghaga.

Nang tuparin ng mga Millerita ang talinghaga, kinilala nila na ang kanilang karanasan ay kinakatawan sa talinghaga. Ang isang daan at apatnapu't apat na libo ay kinakailangan ding kilalanin na sila'y dating nasa panahon ng pagkaantala. Gaya ni Daniel sa kabanata siyam, kailangan nilang kilalanin na sila'y nangalat sa lupain ng mga kaaway, gaya ng kinakatawan ng pitong panahon ng Levitico dalawampu't anim, at maunawaan din ang lihim na larawan ng mga hayop ni Nebukadnezar.

Sa bawat isa sa mga linyang ito ay kinakatawan ang isang propetikong pagsubok mula sa Salita ng Diyos. Ang dalawang saksi na patay sa lansangan ay pinuspos ng Espiritu habang sila ay muling binubuhay. Ang mga tuyong buto ni Ezekiel ay kinailangang makarinig ng isang propetikong mensahe. Pinag-aaralan ni Daniel ang mga sulat ni Moises at ni Jeremias nang siya ay magising sa kaniyang nakakalat na kalagayan. Sa ikalawang kabanata, si Daniel at ang tatlong mararangal ay metaporikong nagising sa katotohanang sila ay nailagay sa ilalim ng isang hatol na kamatayan, at pagkaraan, ang propetikong liwanag na itinago at saka tinatakan ay nagligtas kay Daniel at sa kaniyang tatlong kaibigan. Ang mga dalaga sa talinghaga ay ginising ng isang “sigaw” sa hatinggabi. Ang mga Millerita ay nagising nang alisin ni Cristo ang Kaniyang kamay mula sa mga pigura sa tsart. Sa lahat ng anim na saksi, isang propetikong mensahe ang gumigising sa mga patay o natutulog. Pagkaraan, nagbubunga ito ng isang pagsubok kung saan nahahayag ang dalawang uri sa pagtatapos ng proseso ng pagsubok.

Batay sa mga linyang ito, napagtitibay na, kapag ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay ginising sa mga huling araw, ito’y ang mensahe ni Ezekiel hinggil sa apat na hangin, at ang kay Moises hinggil sa pagpapangalat nang pitong ulit sa Levitico kabanata dalawampu’t anim. Ito ang mensahe ng pagkabuhay na mag-uli na dinadala ni Miguel na arkanghel. Ito ang mensahe ng lihim na panaginip ni Nebukadnezar tungkol sa larawan ng mga hayop.

Ang mga birhen ay sinusubok batay sa kung sila ay may langis, na kinikilala bilang “ang mga mensahe ng Espiritu ng Diyos.” Nagising ang mga Millerita nang kanilang mapagtanto na sila ay kinilala sa loob ng propetikong Salita ng Diyos, at gayundin nang kanilang makita na ang kaparehong katibayan na unang umakay sa kanila upang itakda ang 1843 ay siya ring tunay na nagtuturo sa Oktubre 22, 1844. Batay sa mga linyang ito, itinatatag na kapag ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay ginising sa mga huling araw, sila ay gigisingin sa isang propetikong mensahe ng pagsubok na magbubunga ng dalawang uri ng mga sumasamba.

Ang lahat ng linyang ito ay natutupad nang ganap at pangwakas sa panahon ng propetikong pagsubok na kinakatawan ng pagbuo ng larawan sa halimaw at ng halimaw. Nagtatapos ang pagsubok na iyon kapag nagsasara ang probasyon sa mga dalaga sa ilalim ng batas ng Linggo. Kaya, ang proseso ng pagsubok ng larawan ng halimaw—na paulit-ulit na inilalarawan bilang isang pagsubok na nagbubunyag kung sinu-sino ang nakaunawa sa mensaheng nabuksan—ay kinakatawan ng lahat ng mga linyang propetiko na ito. Sa Daniel 12, ang mga pantas na nakauunawa sa paglago ng kaalaman ay dumaraan sa isang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na inilalarawan bilang malilinis, mapaputi, at masusubok. Ang tatlong hakbang na iyon ay ang mga hakbang ng pagsumbat na dala ng Espiritu Santo, na kumakatawan sa pagsumbat tungkol sa kasalanan, sa katuwiran, at sa kahatulan. Ang tatlong hakbang na iyon ay ang Looban, ang Dakong Banal, at ang Dakong Kabanal-banalan. Ang tatlong hakbang na iyon ay kinakatawan din sa tatlong anghel ng Apocalipsis 14 gayundin sa karanasan ni Daniel at ng tatlong mararangal na kasama niya sa unang kabanata. Doon una nilang napagtagumpayan ang isang pagsubok sa pagkain, pagkatapos ay isang pagsubok sa paningin, at sa wakas ay napagtagumpayan nila ang ikatlong pagsubok na ibinigay ng hari sa hilaga—na kinakatawan ni Nebukadnezar.

At tungkol sa apat na kabataang ito, pinagkalooban sila ng Diyos ng kaalaman at kasanayan sa lahat ng uri ng pag-aaral at karunungan; at si Daniel ay nagkaroon ng pagkaunawa sa lahat ng mga pangitain at mga panaginip. Pagdating sa katapusan ng mga araw na iniutos ng hari na iharap sila, ay iniharap nga sila ng pinuno ng mga eunuko kay Nebukadnezar. At ang hari ay nakipag-usap sa kanila; at sa kanilang lahat ay walang nasumpungang gaya nina Daniel, Hananias, Misael, at Azarias; kaya’t sila’y tumayo sa harap ng hari. At sa lahat ng bagay ng karunungan at pagkaunawa na itinanong sa kanila ng hari, nasumpungan niya silang sampung ulit na higit kaysa sa lahat ng mga salamangkero at mga astrologo na nasa buong kaniyang kaharian. Daniel 1:17-20.

Ang huli sa tatlong pagsubok para kay Daniel at sa tatlong mararangal ay isang pagsubok na isinagawa ni Nebukadnezar; kaya’t ito’y isang tipo na ang panghuling propetikong pagsubok na inilalarawan nina Daniel at ng tatlong mararangal ay tungkol sa Babilonya, sapagkat si Nebukadnezar ang hari—at sa Isaias kabanata pito, talata walo at siyam, itinatakda na ang isang hari, ang kabisera ng isang bansa, at ang “ulo” ay mapagpapalit na mga sagisag. Ang “ulo” ay kumakatawan sa ulo ng Makabagong Babilonya sa mga huling araw. Ang “ulo” na iyon sa mga huling araw ay ang patutot sa Apocalipsis labimpito, na may nakasulat sa kanyang noo, “HIWAGA, BABILONIA NA DAKILA, INA NG MGA PATUTOT AT NG MGA KARUMALDUMAL SA LUPA.”

Ang huling propetikong pagsubok ng isandaang apatnapu’t apat na libo ay may kaugnayan sa wastong o maling pag-unawa sa “ulo” ng makabagong Babilonia sa mga huling araw. Kabilang din sa kanilang huling pagsubok ang pag-unawa na ang makabagong Babilonia at ang Makabagong Roma ay mapagpapalit na mga sagisag, at samakatuwid ang “ulo” ng makabagong Babilonia ay yaon ding “ulo” sa alinmang linya, sapagkat sila ay mapagpapalit na mga sagisag.

"Ang sanlibutan ay lipos ng unos at digmaan at hidwaan. Gayunman, sa ilalim ng iisang pinuno—ang kapangyarihan ng Kapapahan—magkakaisa ang mga tao upang salungatin ang Diyos sa katauhan ng Kaniyang mga saksi." Testimonies, tomo 7, 182.

Si Daniel at ang tatlong mararangal ay nagpapakita na ang pangwakas na propetikong pagsubok—sapagkat ito’y laging isang pagsubok ukol sa propesiya—ay isang pagsubok hinggil sa paksa ng Roma; sapagkat ang ulo sa mga huling araw ay ang kapangyarihang papal, na inilarawan sa anyo ni Nebukadnezar, ang unang ulo ng Babilonya, na siyang personal na sumubok kay Daniel at sa tatlong mararangal. Ang alitang inilalarawan sa pamamagitan nina Daniel at ng tatlong mararangal ay nauna ring ipinahiwatig ng unang alitan sa saligang kasaysayan ng Adbentismo, gaya ng kinakatawan sa tsart ng 1843, na pinatnubayan ng kamay ng Panginoon at hindi dapat baguhin. Ang alitang kinakatawan sa tsart ng 1843 ay nakabatay sa pagtukoy kung si Antiochus Epiphanes o ang paganong Roma ang kapangyarihang nagtaguyod ng pangitain sa Daniel kabanata labing-isa, talatang labing-apat.

Sa kasaysayan ng mga huling araw, ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay susubukin sa kanilang pagkaunawang propetiko. Ang pagkaunawang propetiko ay itinatatag ng ilang magkakaibang linya ng propesiya na nagpapatibay na ang pangwakas na pagsubok ay likás na propetiko. Ang pagsubok ay magiging progresibo at magwawakas sa pagpapamalas ng dalawang uri ng mga sumasamba.

Gaya ng inilarawan sa kabanata labindalawa ng Daniel, nagsisimula ang pagsubok kapag inalis ang selyo sa bagong propetikong liwanag, at ang unang pagsubok ay kung kainin ang mensahe o tanggihan ang mensahe. Ang pagsubok na iyon ay inilarawan ni Daniel bilang "pinadalisay," at ang kasunod na pagsubok ay tinawag ni Daniel na "ginawang maputi," at ang proseso ay nagtapos sa ikatlo at panghuling pagsubok na inilarawan bilang "sinubok." Ang ikatlo at panghuling pagsubok ang dako kung saan ang dalawang uri ay "sinusubok," at doon nahahayag kung sila'y may langis o wala.

Ang unang kabanata ng Daniel ay tuwirang tinutukoy ang huling pagsubok; kaya’t tinutukoy ni Daniel ang pagsubok na kinakatawan bilang “ang pagbuo ng larawan ng halimaw,” na siyang “pagsubok na dapat pagtagumpayan ng bayan ng Diyos,” kapwa bago “sila ay maseselyuhan” at bago rin “magtapos ang probasyon” sa nalalapit na Batas ng Linggo.

Ang pagsubok kung paano nabubuo ang larawan ng hayop ay kinapapalooban ng propetikong pagsubok ng pag-unawa sa propetikong balangkas ng tatluhang pagkakaisa. Ang dragon, ang hayop, at ang bulaang propeta ay may tiyak na propetikong balangkas na nakasalig sa napakaraming saksing propetiko. Ang pag-unawa kung paano nagsasanib ang tatluhang pagkakaisa upang maging iisang propetikong kapangyarihan sa mga huling araw ay siya ring pag-unawa kung paano nabubuo ang larawan ng hayop.

Isang payak, ngunit masalimuot, na paglalarawan ng kahalagahan ng pag-unawa kung paano nabubuo ang larawan ng hayop sa mga huling araw ay ang patotoo ni Pablo tungkol sa taong makasalanan sa ikalawang kabanata ng 2 Tesalonica. Tinutukoy ni Pablo ang makahulang ugnayan ng paganong Roma at ng papal na Roma, at sa paggawa niya nito, tinutukoy niya na “ang makahulang ugnayan ng paganong Roma at ng papal na Roma” ay isang paksa na naghahayag ng dalawang uri ng mga mananamba.

May isang pangkat na umiibig sa katotohanan ng “ang makahulang ugnayan ng paganong Roma at ng papal na Roma,” at may isa pang pangkat na hindi umiibig sa katotohanang iyon at, dahil dito, tumatanggap ng matinding pagkalinlang. Ang makahulang ugnayan ng paganong Roma at ng papal na Roma na inilahad ni Pablo ay isa lamang sa marami pang bahaging propetiko na kumakatawan sa ugnayan ng dalawang kapangyarihang iyon, at gayundin sa ugnayan ng dalawang kapangyarihang iyon sa Estados Unidos.

Ang paganong Roma ay ang dragon, ang Roma ng Papado ay ang halimaw, at ang Estados Unidos ay ang bulaan na propeta. Si Ahab ang dragon na hari ng sampung hari; siya ay kasal sa patutot na si Jezebel, na namumuno sa isang dalawahang pangkat ng mga bulaang propeta. Ang mga lalaking propeta ay ang mga propeta ni Baal, at ang mga saserdote ng lund ay kumakatawan sa diyosang si Ashtaroth. Sama-sama, inilalarawan nila ang bulaan na propeta ng mga huling araw na gumagawa ng isang larawan ng halimaw, gaya ng kinakatawan ng mga saserdotisa at ng mga lalaking propeta.

Ang dragon ay si Ahab, na sagisag ng sampung hari sa Pahayag labimpito, at siyang ikapitong kaharian sa walong kaharian. Ang ikaanim na kaharian ay ang Estados Unidos, ang mga huwad na propeta ni Jezebel; ang ikapitong kaharian ay ang sampung hari, ang Nagkakaisang mga Bansa, ang kapangyarihan ng dragon; at ang ikawalong kaharian, na buhat sa pito, ay ang ikalimang kaharian na tumanggap ng nakamamatay na sugat, na nabuhay na muli bilang ang ikawalo at pangwakas na kaharian, na siyang halimaw, na siyang ginagawan ng Estados Unidos, at pagkaraan ay ng buong sanlibutan, ng isang larawan ng halimaw, na siya ring larawan para sa halimaw.

Tinukoy ng unang kabanata ng Daniel ang isang pangwakas na makahulang pagsubok na kinasasangkutan ng pag-unawa sa Roma ayon sa pagkakalarawan nito sa Salita ng Diyos. Tinutukoy ng 2 Tesalonica na kabilang sa pangwakas na makahulang pagsubok ang liwanag hinggil sa kayarian ng Makabagong Roma, ayon sa pagkakalarawan ng makahula at pampolitikang ugnayan sa pagitan ng paganong Roma at ng papal na Roma.

Ipinakikita ng ikalawang kabanata ng Aklat ni Daniel na may isang lihim na inaalisan ng selyo sa mga huling araw at siyang sumusubok sa isandaan at apatnapu't apat na libo, sapagkat si Daniel at ang tatlong tapat na lalaki sa nasabing kabanata ay kumakatawan sa bayan ng Diyos sa mga huling araw. Ang propetikong lihim na inaalisan ng selyo, at sa gayon ay sumusubok sa kanila, ay ang lihim na panaginip ni Nebukadnezar hinggil sa larawan ng mga hayop, na sa gayo'y kumakatawan sa panghuling pagsubok para sa isandaan at apatnapu't apat na libo, na siyang, gaya ng itinala ni Sister White, "ang pagbuo ng larawan ng hayop."

Ang pagsubok na kinakatawan ng ikalawang kabanata ng aklat ni Daniel ay nasa ilalim ng banta ng kamatayan. Bilang isang paglalarawan ng mga huling araw, pinagtitibay nito ang itinuro ni Pablo nang tinukoy niya ang matinding paglilinlang na dumarating sa mga hindi umiibig sa katotohanan. Sa kasaysayan ni Daniel, ang kaniyang pagkaunawa ay nagligtas sa mga pantas ng Babilonya, ngunit wala nang panahon ng palugit pagkaraan ng pangwakas na pagsubok ng mga huling araw.

Bawat guhit ng pagtatalo hinggil sa Roma bilang isang sagisag na ating natukoy ay nagbibigay ng tuwirang patotoo sa pagtatalong isinasagawa ngayon. Habang ang kilusan para sa batas ukol sa Linggo ay sumusulong ngayon sa kadiliman, tinutukoy ng propetikong Salita ng Diyos ang paglapit nito, bagaman totoong kakaunti ang mga kaluluwang mga anak ng araw, at yaong mga hindi mga anak ng araw ay, samakatuwid, walang kamalayan na ang mga buhangin ng panahon ng pagsubok ay mabilis nang nauubos. Ito ay nagaganap sa kontekstong tinukoy ni Sister White, kung saan ang mga huling kilusan ay magiging mararagsa. Noong Hulyo, 2023, bumaba si Michael upang patayuin sa pagkakatindig ang Kaniyang makapangyarihang hukbo, ngunit upang maging bahagi ng hukbo ay may isang propetikong gawain na kailangan munang matupad, at ito ay natutupad sa kapaligirang pampulitika kung saan binubuo ang larawan ng halimaw.

Ang propetikong gawaing dapat maisakatuparan ay kinabibilangan ng pagkilala sa pagbuo ng larawan ng halimaw. Ang mag-aaral ng propesiya ay dapat kumilala, sa pamamagitan ng mga pangyayaring nagaganap sa kasalukuyang kasaysayan, na ang mga salik na panrelihiyon at pampulitika na lumilikha sa larawan ng halimaw sa Estados Unidos ay kasalukuyang isinasagawa. Dapat din niyang kilalanin kung paano ang larawan ng halimaw ay ayon sa propesiya nabubuo, gaya ng inilalahad sa Salita ng Diyos. Dapat din niyang kilalanin na habang ang larawan ng halimaw ay binubuo sa Estados Unidos, ang larawan ng Diyos ay binubuo naman sa isang daan at apatnapu’t apat na libo. Dapat niyang maunawaan ang pagkakatulad ng kasaysayan ng mga huling araw sa mga Millerita sa panahon ng paglinang ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi sa kanilang kasaysayan, nang sila’y magising sa katotohanang sila ay nasa panahon ng pagkaantala ng talinghaga, at samakatuwid sila mismo ang mga dalaga. Ang tatlong sangkap na ito ay bahagi ng propetikong pagsubok na nagsimulang mahayag noong Hulyo ng 2023.

"Line upon line," ang bawat kontrobersiya hinggil sa Roma na lumitaw sa kasaysayang Adventista ay banal na kasaysayan na muling nagaganap sa mga huling araw. Ang panghuling kontrobersiya hinggil sa Roma ay tuwirang bunga ng pagtanggi ng bayan ng Diyos na magising sa mensaheng dumating noong Hulyo 2023.

Pukawin ng Diyos ang Kaniyang bayan; kung mabigo ang ibang mga paraan, papasok sa gitna nila ang mga heresya, na magsasala sa kanila, ihihiwalay ang ipa sa trigo. Tinatawag ng Panginoon ang lahat ng nananampalataya sa Kaniyang salita na magising mula sa pagkakatulog. Dumating na ang mahalagang liwanag, angkop sa panahong ito. Ito ay katotohanang biblikal, na naglalahad ng mga panganib na nasa mismong harapan natin. Ang liwanag na ito ay nararapat na maghatid sa atin sa masikhay na pag-aaral ng Kasulatan at sa lubhang masusing pagsusuri ng mga paninindigang ating pinanghahawakan. Ibig ng Diyos na ang lahat ng mga implikasyon at mga paninindigan ng katotohanan ay saliksikin nang lubusan at matiyaga, kalakip ang panalangin at pag-aayuno. Huwag magpakasiya ang mga mananampalataya sa mga haka-haka at malabong mga kaisipan tungkol sa kung ano ang bumubuo sa katotohanan. Ang kanilang pananampalataya ay dapat na matibay na nakasalig sa Salita ng Diyos, upang kapag dumating ang panahon ng pagsubok at iharap sila sa mga kapulungan upang sumagot ukol sa kanilang pananampalataya, sila’y makapagbigay ng dahilan ng pag-asang nasa kanila, na may kaamuan at takot.

Pukawin, pukawin, pukawin. Ang mga paksang inihaharap natin sa sanlibutan ay dapat maging buhay na realidad sa atin. Mahalaga na, sa pagtatanggol ng mga doktrinang itinuturing nating mga saligang artikulo ng pananampalataya, ay huwag nating pahintulutan ang ating mga sarili na gumamit ng mga pangangatwirang hindi ganap na matibay at wasto. Maaaring sapat ang mga ito upang mapatahimik ang isang sumasalungat, ngunit hindi nila pinararangalan ang katotohanan. Dapat nating iharap ang matitibay na pangangatwiran, na hindi lamang makapapatahimik sa ating mga katunggali, kundi makatatagal din sa pinakamahigpit at pinakamasusing pagsusuri. Sa mga nagsanay ng sarili bilang mga debatista ay may malaking panganib na hindi nila hahawakan ang Salita ng Diyos nang makatarungan. Sa pakikiharap sa isang katunggali, dapat nating maging taimtim na pagsisikap na iharap ang mga paksa sa paraang makapagpukaw ng paninindigan sa kaniyang isipan, sa halip na hangarin lamang na magbigay ng kumpiyansa sa mananampalataya.

“Anuman ang maging pagsulong ng tao sa katalinuhan, huwag niyang isipin kahit isang sandali na wala nang pangangailangan ng masusi at patuluyang pagsasaliksik sa mga Kasulatan upang magkamit ng higit na liwanag. Bilang isang bayan, tayo ay tinatawag nang paisa-isa na maging mga mag-aaral ng hula. Dapat tayong magbantay nang may kasigasigan upang ating makilala ang anumang sinag ng liwanag na ihaharap sa atin ng Diyos. Dapat nating masagap ang mga unang kislap ng katotohanan; at sa pamamagitan ng mapanalanging pag-aaral ay maaaring matamo ang lalong malinaw na liwanag, na maihaharap sa iba.” Testimonies, Volume 5, 708.

Ang mga Protestante noong panahon ni Miller ay tumangging pasakop sa mga tuntunin ng balarila, at piniling ipagsawalang-bahala ang salitang “also” sa talatang labing-apat, na, ayon sa balarila, itinatakda na ang “the robbers of thy people” ay kumakatawan sa isang bagong kapangyarihang ipinakikilala sa daloy ng mga pangyayaring kinakatawan sa mga talatang kinaroroonan ng talatang labing-apat. Ganoon din ang ginawa ni Uriah Smith nang ipagsawalang-bahala niya ang ebidensiyang pangbalarila na nagpapatunay na ang hari sa hilagaan sa talatang tatlumpu’t anim at, kalaunan, sa talatang apatnapu, ay kinakailangang siya ring hari sa hilagaan na naging paksa mula pa sa talatang tatlumpu’t isa.

Sa kasalukuyan, yaong mga nagtuturo na ang Estados Unidos ang "robbers" ay gumagamit ng isang sipi mula kay Sister White na kinikilala ang kapangyarihang papa at ang Estados Unidos bilang dalawang pangunahing kapangyarihang manguusig sa mga huling araw, at binabaluktot ang gramatika upang ipangatwiran na ang pagbanggit sa "old world" na ginagamit ni Sister White upang tukuyin ang Europa ay sa katunayan kumakatawan sa nakaraang kasaysayan. Pinatutunayan ng gramatika sa nasabing sipi na mali ang palagay na ito, at ang paraan ng paggamit ni Sister White ng "old world" sa nasabing sipi ay kaayon ng paraan ng paggamit niya nito sa iba pang dako ng kaniyang mga sulatin. Sa paggawa niya nito, sumasang-ayon din siya sa mga historyador na gumagamit ng pariralang "old world" kaugnay ng "new world" upang makilala ang kaibhan sa pagitan ng Europa at ng mga Amerika.

Ang Romanismo sa Lumang Daigdig at ang apostatang Protestantismo sa Bagong Daigdig ay tatahakin ang kaparis na landas sa pakikitungo sa mga gumagalang sa lahat ng banal na alituntunin. Ang Dakilang Tunggalian, 615.

Sa gramatika, ang pananalitang “will pursue” ay nagpapakilala na ang kapuwa kapangyarihang kinakatawan ng “old world” at ng “new” ay kapuwa “pursue” ang pag-uusig sa bayan ng Diyos sa mga huling araw, at may kamaliang panggramatika ang angking ang pangungusap na ito ay tumutukoy sa “old world” bilang lumipas na kasaysayan, at sa “new” bilang mga huling araw. “Line upon line,” ang lahat ng matatandang pagtatalo ng Roma ay nagbibigay-kaalaman sa mag-aaral ng hula tungkol sa mga huling araw na kapag sila’y nagising sa pagsubok ng larawan ng halimaw, kalakip nito ang isang kalagayan na doo’y mahahayag ang wastong pagkakakilanlan sa mga magnanakaw ng iyong bayan. Ang wastong pagkaunawa sa “robbers,” ay inilalahad sa 1843 pioneer chart, at samakatuwid ay isang saligang katotohanan, na pinagtibay ng kapamahalaan ng Espiritu ng Hula. Ipinakikilala nito na kapag ang mga mag-aaral ng hula ay nagising sa kanilang pangwakas na pagsubok, ang paksa ng “robbers,” ay kakatawanin din ang pangwakas na pag-atake laban sa mga saligang katotohanan, at sa Espiritu ng Hula.

Ipagpapatuloy namin ang mga kaisipang ito sa susunod na artikulo.