We are now in the testing period of the image of the beast, and the first prophetic controversy in Adventism’s history is now being repeated. In July of 2023, Michael the archangel descended to awaken Ezekiel’s dead dry bones, who were lying slain in the street of that great city of Sodom and Egypt. There in chapter eleven of Revelation, they are brought out of their sleep of death by the impartation of the Spirit. In chapter thirty-seven of Ezekiel, the message of the four winds is identified as the message that turns the dead dry bones, which is identified as the whole house of Israel, into the Lord’s army. The prophet Daniel represents John’s two slain witnesses, and he also represents those in the valley of dead dry bones as well as the wise virgins in the parable.
Nasa panahon na tayo ng pagsubok hinggil sa larawan ng hayop, at ang unang propetikong kontrobersiya sa kasaysayan ng Adbentismo ay ngayo’y nauulit. Noong Hulyo ng 2023, bumaba si Miguel na Arkanghel upang pukawin ang mga patay na tuyong buto na binanggit ni Ezequiel, na pinaslang at nakahandusay sa lansangan ng dakilang lungsod na yaon, ng Sodoma at Ehipto. Doon, sa kabanata labing-isa ng Pahayag, sila ay ibinangon mula sa kanilang pagkakatulog ng kamatayan sa pamamagitan ng pagkakaloob ng Espiritu. Sa kabanata tatlumpu’t pito ng Ezequiel, ang mensahe ng apat na hangin ay kinikilala bilang mensaheng nagbabago sa mga patay na tuyong buto—na kinikilala bilang buong sambahayan ng Israel—upang maging hukbo ng Panginoon. Ang propetang Daniel ay kumakatawan sa dalawang pinaslang na saksi ni Juan, at kumakatawan din siya sa mga nasa libis ng mga patay na tuyong buto, gayundin sa mga matalinong dalaga sa talinghaga.
When the Millerites fulfilled the parable, they recognized that their experience was represented in the parable. The one hundred and forty-four thousand will also need to recognize that they had been in the tarrying time. Like Daniel in chapter nine, they will need to recognize that they have been scattered into the enemies’ land as represented by the seven times of Leviticus twenty-six, and also understand Nebuchadnezzar’s secret image of beasts.
Nang tuparin ng mga Millerita ang talinghaga, kinilala nila na ang kanilang karanasan ay kinakatawan sa talinghaga. Ang isang daan at apatnapu't apat na libo ay kinakailangan ding kilalanin na sila'y dating nasa panahon ng pagkaantala. Gaya ni Daniel sa kabanata siyam, kailangan nilang kilalanin na sila'y nangalat sa lupain ng mga kaaway, gaya ng kinakatawan ng pitong panahon ng Levitico dalawampu't anim, at maunawaan din ang lihim na larawan ng mga hayop ni Nebukadnezar.
In each of these lines a prophetic test from God’s word is represented. The two witnesses dead in the street are filled with the Spirit as they are resurrected. Ezekiel’s dead bones needed to hear a prophetic message. Daniel had been studying the writings of Moses and Jeremiah when he was awakened to his scattered condition. In chapter two Daniel and the three worthies were metaphorically awakened to the fact that they had been placed under a death decree, and then the prophetic light which had been hidden and then unsealed rescued Daniel and his three friends. The virgins of the parable are awakened by a “cry” at midnight. The Millerites were awakened when Christ removed His hand from the figures on the chart. In all six witnesses it is a prophetic message that awakens the dead or sleeping ones. It then produces a testing where two classes are manifested at the conclusion of the testing process.
Sa bawat isa sa mga linyang ito ay inilalarawan ang isang propetikong pagsubok mula sa salita ng Diyos. Ang dalawang saksi na patay sa lansangan ay napuspos ng Espiritu nang sila’y muling binuhay. Ang mga patay na buto ni Ezekiel ay kailangang makarinig ng isang propetikong mensahe. Si Daniel ay pinag-aaralan ang mga sulatin ni Moises at ni Jeremias nang siya’y magising sa kanyang kalagayang nangalat. Sa ikalawang kabanata, si Daniel at ang tatlong mararangal ay sa talinghaga’y ginising sa katotohanang sila’y nailagay sa ilalim ng isang dekreto ng kamatayan, at pagkaraan, ang liwanag na propetiko na noon ay nakatago at saka inalisan ng selyo ay sumagip kay Daniel at sa tatlo niyang kaibigan. Ang mga dalaga sa talinghaga ay ginising ng isang “sigaw” sa hatinggabi. Ang mga Millerita ay napukaw nang inalis ni Cristo ang Kanyang kamay mula sa mga bilang sa tsart. Sa lahat ng anim na saksi, isang propetikong mensahe ang gumigising sa mga patay o natutulog. Pagkatapos, ito’y nagbubunga ng isang pagsubok kung saan dalawang uri ang nahahayag sa pagtatapos ng proseso ng pagsubok.
Based upon these lines, it is established that when the one hundred and forty-four thousand are awakened in the last days, it is Ezekiel’s message of the four winds, and of Moses’ scattering of seven times in Leviticus twenty-six. It is the message of the resurrection that is brought by Michael the archangel. It is the message of Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of beasts.
Batay sa mga linyang ito, napagtitibay na, kapag ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay ginising sa mga huling araw, ito’y ang mensahe ni Ezekiel hinggil sa apat na hangin, at ang kay Moises hinggil sa pagpapangalat nang pitong ulit sa Levitico kabanata dalawampu’t anim. Ito ang mensahe ng pagkabuhay na mag-uli na dinadala ni Miguel na arkanghel. Ito ang mensahe ng lihim na panaginip ni Nebukadnezar tungkol sa larawan ng mga hayop.
The virgins are tested based upon whether they have oil, which is identified as “the messages of God’s spirit.” The Millerites were awakened when they realized they were identified within God’s prophetic word, and also when they saw the same evidence that first led them to predict 1843 actually predicted October 22, 1844. Based upon these lines, it is established that when the one hundred and forty-four thousand are awakened in the last days, they will be awakened to a prophetic testing message which produces two classes of worshippers.
Sinusubok ang mga dalaga batay sa kung taglay nila ang langis, na kinikilala bilang “ang mga mensahe ng Espiritu ng Diyos.” Ang mga Millerita ay napukaw nang mapagtanto nila na sila ay tinukoy sa makahulang salita ng Diyos, at gayundin nang makita nila na ang gayunding ebidensiya na unang nag-udyok sa kanila na ipanghula ang 1843 ay, sa katunayan, ang siyang nagpapahayag na ang ipinanghula ay Oktubre 22, 1844. Batay sa mga linyang ito, napagtitibay na kapag ang isang daan at apatnapu't apat na libo ay napukaw sa mga huling araw, sila'y mapupukaw sa isang makahulang mensaheng pangsubok na nagbubunga ng dalawang uri ng mga mananamba.
All of these lines find their perfect and final fulfillment in the period of prophetic testing represented by the formation of the image to and of the beast. That test is finished when probation closes upon the virgins at the Sunday law. Therefore, the image of the beast testing process that is repeatedly represented as a test that manifests who have understood the message that was unsealed, is represented by all these prophetic lines. In Daniel twelve the wise who understand the increase of knowledge navigate a three-step testing process represented as being made pure, white and tried. Those three steps are the steps of conviction brought by the Holy Spirit, representing a conviction of sin, righteousness and judgment. Those three steps are the courtyard, the holy place and the Most Holy Place. Those three steps are also represented in the three angels of Revelation fourteen as well as in the experience of Daniel and the three worthies in chapter one. There they first passed a dietary test, then a visual test and finally they passed the third test given by the king of the north—represented by Nebuchadnezzar.
Ang lahat ng linyang ito ay natutupad nang ganap at pangwakas sa panahon ng propetikong pagsubok na kinakatawan ng pagbuo ng larawan sa halimaw at ng halimaw. Nagtatapos ang pagsubok na iyon kapag nagsasara ang probasyon sa mga dalaga sa ilalim ng batas ng Linggo. Kaya, ang proseso ng pagsubok ng larawan ng halimaw—na paulit-ulit na inilalarawan bilang isang pagsubok na nagbubunyag kung sinu-sino ang nakaunawa sa mensaheng nabuksan—ay kinakatawan ng lahat ng mga linyang propetiko na ito. Sa Daniel 12, ang mga pantas na nakauunawa sa paglago ng kaalaman ay dumaraan sa isang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na inilalarawan bilang malilinis, mapaputi, at masusubok. Ang tatlong hakbang na iyon ay ang mga hakbang ng pagsumbat na dala ng Espiritu Santo, na kumakatawan sa pagsumbat tungkol sa kasalanan, sa katuwiran, at sa kahatulan. Ang tatlong hakbang na iyon ay ang Looban, ang Dakong Banal, at ang Dakong Kabanal-banalan. Ang tatlong hakbang na iyon ay kinakatawan din sa tatlong anghel ng Apocalipsis 14 gayundin sa karanasan ni Daniel at ng tatlong mararangal na kasama niya sa unang kabanata. Doon una nilang napagtagumpayan ang isang pagsubok sa pagkain, pagkatapos ay isang pagsubok sa paningin, at sa wakas ay napagtagumpayan nila ang ikatlong pagsubok na ibinigay ng hari sa hilaga—na kinakatawan ni Nebukadnezar.
As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:17–20.
At tungkol sa apat na kabataang ito, pinagkalooban sila ng Diyos ng kaalaman at kasanayan sa lahat ng uri ng pag-aaral at karunungan; at si Daniel ay nagkaroon ng pagkaunawa sa lahat ng mga pangitain at mga panaginip. Pagdating sa katapusan ng mga araw na iniutos ng hari na iharap sila, ay iniharap nga sila ng pinuno ng mga eunuko kay Nebukadnezar. At ang hari ay nakipag-usap sa kanila; at sa kanilang lahat ay walang nasumpungang gaya nina Daniel, Hananias, Misael, at Azarias; kaya’t sila’y tumayo sa harap ng hari. At sa lahat ng bagay ng karunungan at pagkaunawa na itinanong sa kanila ng hari, nasumpungan niya silang sampung ulit na higit kaysa sa lahat ng mga salamangkero at mga astrologo na nasa buong kaniyang kaharian. Daniel 1:17-20.
The last of three tests for Daniel and the three worthies was a test carried out by Nebuchadnezzar, thus typifying the final prophetic test Daniel and the three worthies typify is about Babylon, for Nebuchadnezzar was the king, which in Isaiah chapter seven, verses eight and nine establishes a king, a capital of a nation and a “head” which are interchangeable symbols. The “head” is representing the head of Modern Babylon in the last days. That “head” in the last days is the whore of Revelation seventeen, who has written upon her forehead, “MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH.”
Ang huli sa tatlong pagsubok para kay Daniel at sa tatlong mararangal ay isang pagsubok na isinagawa ni Nebukadnezar; kaya’t ito’y isang tipo na ang panghuling propetikong pagsubok na inilalarawan nina Daniel at ng tatlong mararangal ay tungkol sa Babilonya, sapagkat si Nebukadnezar ang hari—at sa Isaias kabanata pito, talata walo at siyam, itinatakda na ang isang hari, ang kabisera ng isang bansa, at ang “ulo” ay mapagpapalit na mga sagisag. Ang “ulo” ay kumakatawan sa ulo ng Makabagong Babilonya sa mga huling araw. Ang “ulo” na iyon sa mga huling araw ay ang patutot sa Apocalipsis labimpito, na may nakasulat sa kanyang noo, “HIWAGA, BABILONIA NA DAKILA, INA NG MGA PATUTOT AT NG MGA KARUMALDUMAL SA LUPA.”
The one hundred and forty-four thousand’s last prophetic test is associated with a correct or incorrect understanding of the “head” of modern Babylon in the last days. Their last test also includes understanding that modern Babylon and Modern Rome are interchangeable symbols, and therefore modern Babylon’s “head” is the same “head” in either line, for they are interchangeable symbols.
Ang huling propetikong pagsubok ng isandaang apatnapu’t apat na libo ay may kaugnayan sa wastong o maling pag-unawa sa “ulo” ng makabagong Babilonia sa mga huling araw. Kabilang din sa kanilang huling pagsubok ang pag-unawa na ang makabagong Babilonia at ang Makabagong Roma ay mapagpapalit na mga sagisag, at samakatuwid ang “ulo” ng makabagong Babilonia ay yaon ding “ulo” sa alinmang linya, sapagkat sila ay mapagpapalit na mga sagisag.
“The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses.” Testimonies, volume 7, 182.
"Ang sanlibutan ay lipos ng unos at digmaan at hidwaan. Gayunman, sa ilalim ng iisang pinuno—ang kapangyarihan ng Kapapahan—magkakaisa ang mga tao upang salungatin ang Diyos sa katauhan ng Kaniyang mga saksi." Testimonies, tomo 7, 182.
Daniel and the three worthies illustrate that the final prophetic test, for it is always a test upon prophecy, is a test over the subject of Rome, for the head in the last days is the papal power, who is typified by Nebuchadnezzar, the first head of Babylon, who personally tested Daniel and the three worthies. The controversy typified by Daniel and the three worthies, is also prefigured by the first controversy in the foundational history of Adventism, as represented upon the 1843 chart, which was directed by the hand of the Lord, and was not to be altered. The controversy represented upon the 1843 chart was based upon identifying Antiochus Epiphanes or pagan Rome as the power who established the vision in verse fourteen of Daniel chapter eleven.
Si Daniel at ang tatlong mararangal ay nagpapakita na ang pangwakas na propetikong pagsubok—sapagkat ito’y laging isang pagsubok ukol sa propesiya—ay isang pagsubok hinggil sa paksa ng Roma; sapagkat ang ulo sa mga huling araw ay ang kapangyarihang papal, na inilarawan sa anyo ni Nebukadnezar, ang unang ulo ng Babilonya, na siyang personal na sumubok kay Daniel at sa tatlong mararangal. Ang alitang inilalarawan sa pamamagitan nina Daniel at ng tatlong mararangal ay nauna ring ipinahiwatig ng unang alitan sa saligang kasaysayan ng Adbentismo, gaya ng kinakatawan sa tsart ng 1843, na pinatnubayan ng kamay ng Panginoon at hindi dapat baguhin. Ang alitang kinakatawan sa tsart ng 1843 ay nakabatay sa pagtukoy kung si Antiochus Epiphanes o ang paganong Roma ang kapangyarihang nagtaguyod ng pangitain sa Daniel kabanata labing-isa, talatang labing-apat.
In the history of the last days the one hundred and forty-four thousand will be tested upon their prophetic understanding. Prophetic understanding is established by the several lines of prophecy that uphold the final test as prophetic in nature. The test will be progressive and will reach its conclusion with a manifestation of two classes of worshippers.
Sa kasaysayan ng mga huling araw, ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay susubukin sa kanilang pagkaunawang propetiko. Ang pagkaunawang propetiko ay itinatatag ng ilang magkakaibang linya ng propesiya na nagpapatibay na ang pangwakas na pagsubok ay likás na propetiko. Ang pagsubok ay magiging progresibo at magwawakas sa pagpapamalas ng dalawang uri ng mga sumasamba.
As represented in Daniel chapter twelve, the testing begins when new prophetic light is unsealed, and the first test is then whether to eat the message or reject the message. That test is represented by Daniel as “purified,” and the next test Daniel called, “made white,” and the process ended at the third and final test represented as “tried.” The third and final test is where the two classes are “tried,” and it is there they manifest whether they have oil, or not.
Gaya ng inilarawan sa kabanata labindalawa ng Daniel, nagsisimula ang pagsubok kapag inalis ang selyo sa bagong propetikong liwanag, at ang unang pagsubok ay kung kainin ang mensahe o tanggihan ang mensahe. Ang pagsubok na iyon ay inilarawan ni Daniel bilang "pinadalisay," at ang kasunod na pagsubok ay tinawag ni Daniel na "ginawang maputi," at ang proseso ay nagtapos sa ikatlo at panghuling pagsubok na inilarawan bilang "sinubok." Ang ikatlo at panghuling pagsubok ang dako kung saan ang dalawang uri ay "sinusubok," at doon nahahayag kung sila'y may langis o wala.
Daniel chapter one directly identifies the last test, and therefore Daniel is identifying the test which is represented as “the formation of the image of the beast” which is the “test God’s people must pass,” both before “they are sealed” and also before “probation closes” at the soon-coming Sunday law.
Ang unang kabanata ng Daniel ay tuwirang tinutukoy ang huling pagsubok; kaya’t tinutukoy ni Daniel ang pagsubok na kinakatawan bilang “ang pagbuo ng larawan ng halimaw,” na siyang “pagsubok na dapat pagtagumpayan ng bayan ng Diyos,” kapwa bago “sila ay maseselyuhan” at bago rin “magtapos ang probasyon” sa nalalapit na Batas ng Linggo.
The test of how the image of the beast is formed involves the prophetic test of understanding the threefold union’s prophetic structure. The dragon, the beast and the false prophet have a specific prophetic structure that is established upon a multitude of prophetic witnesses. To understand how the threefold union comes together as a single prophetic power in the last days is to understand how the image of the beast is formed.
Ang pagsubok kung paano nabubuo ang larawan ng hayop ay kinapapalooban ng propetikong pagsubok ng pag-unawa sa propetikong balangkas ng tatluhang pagkakaisa. Ang dragon, ang hayop, at ang bulaang propeta ay may tiyak na propetikong balangkas na nakasalig sa napakaraming saksing propetiko. Ang pag-unawa kung paano nagsasanib ang tatluhang pagkakaisa upang maging iisang propetikong kapangyarihan sa mga huling araw ay siya ring pag-unawa kung paano nabubuo ang larawan ng hayop.
A simple, but complex illustration of the importance of understanding how the image of the beast is formed in the last days is Paul’s testimony of the man of sin in chapter two of Second Thessalonians. Paul addresses the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome, and when he does so, he identifies that “the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome” is a subject that manifests two classes of worshippers.
Isang payak, ngunit masalimuot na paglalarawan ng kahalagahan ng pagkaunawa sa kung paano nabubuo ang larawan ng hayop sa mga huling araw ay ang patotoo ni Pablo hinggil sa taong makasalanan sa kabanata dalawa ng Ikalawang Tesalonica. Tinatalakay ni Pablo ang ugnayang propetiko ng Romang pagano at Romang papal, at sa paggawa niya nito, kinikilala niya na ang “ugnayang propetiko ng Romang pagano at Romang papal” ay isang paksa na nagbubunyag ng dalawang uri ng mga sumasamba.
One group that loves the truth of “the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome,” and another group that doesn’t love that truth and therefore receive strong delusion. The prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome that Paul set forth is but one of many prophetic passages that represent the relationship of those two powers, and also the relationship of those two powers with the United States.
May isang pangkat na umiibig sa katotohanan ng “ang makahulang ugnayan ng paganong Roma at ng papal na Roma,” at may isa pang pangkat na hindi umiibig sa katotohanang iyon at, dahil dito, tumatanggap ng matinding pagkalinlang. Ang makahulang ugnayan ng paganong Roma at ng papal na Roma na inilahad ni Pablo ay isa lamang sa marami pang bahaging propetiko na kumakatawan sa ugnayan ng dalawang kapangyarihang iyon, at gayundin sa ugnayan ng dalawang kapangyarihang iyon sa Estados Unidos.
Pagan Rome is the dragon, papal Rome is the beast and the United States is the false prophet. Ahab is the dragon king of ten kings, who is married to Jezebel the whore, who rules over a twofold set of false prophets. The male prophets were the prophets of Baal, and the priests of the grove represented the female goddess Ashtaroth. Together they typify the false prophet of the last days who forms and image of the beast as represented by the female priests and the male prophets.
Ang paganong Roma ay ang dragon, ang Roma ng Papado ay ang halimaw, at ang Estados Unidos ay ang bulaan na propeta. Si Ahab ang dragon na hari ng sampung hari; siya ay kasal sa patutot na si Jezebel, na namumuno sa isang dalawahang pangkat ng mga bulaang propeta. Ang mga lalaking propeta ay ang mga propeta ni Baal, at ang mga saserdote ng lund ay kumakatawan sa diyosang si Ashtaroth. Sama-sama, inilalarawan nila ang bulaan na propeta ng mga huling araw na gumagawa ng isang larawan ng halimaw, gaya ng kinakatawan ng mga saserdotisa at ng mga lalaking propeta.
The dragon is Ahab, who is a symbol of the ten kings of Revelation seventeen, and is the seventh kingdom of eight kingdoms. The sixth kingdom is the United States, Jezebel’s false prophets; the seventh kingdom is the ten kings, the United Nations, the dragon power, and the eighth kingdom, that is of the seven is the fifth kingdom that received a deadly wound, who is resurrected as the eighth and final kingdom which is the beast, that the United States and thereafter the entire world makes an image to and of.
Ang dragon ay si Ahab, na sagisag ng sampung hari sa Pahayag labimpito, at siyang ikapitong kaharian sa walong kaharian. Ang ikaanim na kaharian ay ang Estados Unidos, ang mga huwad na propeta ni Jezebel; ang ikapitong kaharian ay ang sampung hari, ang Nagkakaisang mga Bansa, ang kapangyarihan ng dragon; at ang ikawalong kaharian, na buhat sa pito, ay ang ikalimang kaharian na tumanggap ng nakamamatay na sugat, na nabuhay na muli bilang ang ikawalo at pangwakas na kaharian, na siyang halimaw, na siyang ginagawan ng Estados Unidos, at pagkaraan ay ng buong sanlibutan, ng isang larawan ng halimaw, na siya ring larawan para sa halimaw.
Daniel chapter one identifies a final prophetic test that involves understanding Rome as represented within God’s Word. Second Thessalonians identifies that the final prophetic test includes light concerning the structure of Modern Rome, as represented by the prophetic and political relationship between pagan and papal Rome.
Ang unang kabanata ng Daniel ay tumutukoy sa isang pangwakas na pagsubok na propetiko na may kinalaman sa pagkaunawa sa Roma bilang kinakatawan sa Salita ng Diyos. Ang Ikalawang Sulat sa mga Taga-Tesalonica ay tumutukoy na ang pangwakas na pagsubok na propetiko ay kinapapalooban ng kaliwanagan hinggil sa estruktura ng Makabagong Roma, bilang kinakatawan ng ugnayang propetiko at pampolitika sa pagitan ng Makapaganong Roma at ng Roma Papal.
Daniel chapter two illustrates that there is a secret that is unsealed in the last days that tests the one hundred and forty-four thousand, for Daniel and the three worthies in chapter two represent God’s last-day people. The prophetic secret that is unsealed, and therefore tests them, is Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of the beasts, thus representing the last test for the one hundred and forty-four thousand which is, as Sister White recorded, “the formation of the image of the beast.”
Ipinakikita ng ikalawang kabanata ng Aklat ni Daniel na may isang lihim na inaalisan ng selyo sa mga huling araw at siyang sumusubok sa isandaan at apatnapu't apat na libo, sapagkat si Daniel at ang tatlong tapat na lalaki sa nasabing kabanata ay kumakatawan sa bayan ng Diyos sa mga huling araw. Ang propetikong lihim na inaalisan ng selyo, at sa gayon ay sumusubok sa kanila, ay ang lihim na panaginip ni Nebukadnezar hinggil sa larawan ng mga hayop, na sa gayo'y kumakatawan sa panghuling pagsubok para sa isandaan at apatnapu't apat na libo, na siyang, gaya ng itinala ni Sister White, "ang pagbuo ng larawan ng hayop."
The test represented by chapter two of Daniel is placed under the threat of death. As an illustration of the last days, it is confirming what Paul taught when he identified the strong delusion that comes upon those who do not love the truth. In Daniel’s history, his understanding saved the wise men of Babylon, but there is no probation after the final test of the last days.
Ang pagsubok na kinakatawan ng ikalawang kabanata ng aklat ni Daniel ay nasa ilalim ng banta ng kamatayan. Bilang isang paglalarawan ng mga huling araw, pinagtitibay nito ang itinuro ni Pablo nang tinukoy niya ang matinding paglilinlang na dumarating sa mga hindi umiibig sa katotohanan. Sa kasaysayan ni Daniel, ang kaniyang pagkaunawa ay nagligtas sa mga pantas ng Babilonya, ngunit wala nang panahon ng palugit pagkaraan ng pangwakas na pagsubok ng mga huling araw.
Every line of the controversy over Rome as a symbol that we have identified provides direct witness to the controversy that is now under way. As the movement for Sunday legislation is now making its way in darkness, God’s prophetic word is identifying its approach, though very few souls are children of the day, and those who are not children of the day, are therefore unaware that the sands of probationary time are rapidly running out. This is occurring in the context identified by Sister White, where the final movements will be rapid ones. In July 2023 Michael descended to bring His mighty army to its feet, but to be part of the army there is a prophetic work that must first be accomplished, and it is accomplished in the political environment where the image of the beast is being formed.
Bawat linya ng kontrobersiya hinggil sa Roma bilang isang sagisag na ating natukoy ay nagbibigay ng tuwirang patotoo sa kontrobersiyang kasalukuyang nagaganap. Samantalang ang kilusan para sa batas ng Linggo ay sumusulong sa kadiliman, tinutukoy ng makahulang salita ng Diyos ang paglapit nito, bagaman iilan lamang ang mga kaluluwang anak ng araw, at yaong mga hindi anak ng araw ay samakatwid ay hindi namamalayan na ang buhangin ng panahong probasyonaryo ay mabilis na nauubos. Ito ay nagaganap sa kontekstong tinukoy ni Sister White, kung saan ang mga pangwakas na kilusan ay magiging mabilis. Noong Hulyo 2023, bumaba si Michael upang itindig ang Kanyang makapangyarihang hukbo, ngunit upang maging bahagi ng hukbo ay may isang makahulang gawain na dapat munang maisakatuparan, at ito ay natutupad sa kapaligirang pampulitika kung saan hinuhubog ang larawan ng hayop.
The prophetic work that must be accomplished includes a recognition of the formation of the image of the beast. The student of prophecy must recognize by the events taking place in the current history that the religious and political factors that produce the image of the beast in the United States are under way. The student must also recognize how the image of the beast is prophetically formed as set forth in God’s word. He must also recognize that as the image of the beast is being formed in the United States, that the image of God is being formed in the one hundred and forty-four thousand. He must understand the parallel of last-day history with the Millerites during the development of the Midnight Cry message in their history, when they were awakened to the fact that they were in the tarrying time of the parable, and therefore they themselves are the virgins. All three elements are part of the prophetic test which began to play out in July of 2023.
Ang gawaing propetiko na dapat maisakatuparan ay kinabibilangan ng pagkilala sa pagkakahubog ng larawan ng hayop. Ang mag-aaral ng propesiya ay dapat kumilala, sa pamamagitan ng mga pangyayaring nagaganap sa kasalukuyang kasaysayan, na ang mga relihiyoso at pampulitikang salik na magbubunga ng larawan ng hayop sa Estados Unidos ay nasa proseso na. Dapat ding kilalanin ng mag-aaral kung paano propetikong hinuhubog ang larawan ng hayop, gaya ng inilalahad sa Salita ng Diyos. Dapat din niyang kilalanin na habang ang larawan ng hayop ay hinuhubog sa Estados Unidos, ang wangis ng Diyos ay hinuhubog sa isang daan at apatnapu't apat na libo. Dapat niyang maunawaan ang pagkakatulad ng kasaysayan ng mga huling araw sa karanasan ng mga Millerite noong umuunlad sa kanilang kasaysayan ang mensaheng Sigaw sa Hatinggabi, nang sila'y ginising sa katotohanang sila ay nasa panahon ng pag-antala ng talinghaga, at kaya sila mismo ang mga dalaga. Ang tatlong elementong ito ay bahagi ng propetikong pagsubok na nagsimulang maganap noong Hulyo 2023.
“Line upon line” each controversy over Rome that has arisen in Advent history was sacred history that is repeated in the last days. The final controversy over Rome is in direct consequence of God’s people refusing to awaken at the message that arrived in July of 2023.
"Line upon line," ang bawat kontrobersiya hinggil sa Roma na lumitaw sa kasaysayang Adventista ay banal na kasaysayan na muling nagaganap sa mga huling araw. Ang panghuling kontrobersiya hinggil sa Roma ay tuwirang bunga ng pagtanggi ng bayan ng Diyos na magising sa mensaheng dumating noong Hulyo 2023.
“God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.
Pukawin ng Diyos ang Kaniyang bayan; kung mabigo ang ibang mga paraan, papasok sa gitna nila ang mga heresya, na magsasala sa kanila, ihihiwalay ang ipa sa trigo. Tinatawag ng Panginoon ang lahat ng nananampalataya sa Kaniyang salita na magising mula sa pagkakatulog. Dumating na ang mahalagang liwanag, angkop sa panahong ito. Ito ay katotohanang biblikal, na naglalahad ng mga panganib na nasa mismong harapan natin. Ang liwanag na ito ay nararapat na maghatid sa atin sa masikhay na pag-aaral ng Kasulatan at sa lubhang masusing pagsusuri ng mga paninindigang ating pinanghahawakan. Ibig ng Diyos na ang lahat ng mga implikasyon at mga paninindigan ng katotohanan ay saliksikin nang lubusan at matiyaga, kalakip ang panalangin at pag-aayuno. Huwag magpakasiya ang mga mananampalataya sa mga haka-haka at malabong mga kaisipan tungkol sa kung ano ang bumubuo sa katotohanan. Ang kanilang pananampalataya ay dapat na matibay na nakasalig sa Salita ng Diyos, upang kapag dumating ang panahon ng pagsubok at iharap sila sa mga kapulungan upang sumagot ukol sa kanilang pananampalataya, sila’y makapagbigay ng dahilan ng pag-asang nasa kanila, na may kaamuan at takot.
“Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.
Pukawin, pukawin, pukawin. Ang mga paksang inihaharap natin sa sanlibutan ay dapat maging buhay na realidad sa atin. Mahalaga na, sa pagtatanggol ng mga doktrinang itinuturing nating mga saligang artikulo ng pananampalataya, ay huwag nating pahintulutan ang ating mga sarili na gumamit ng mga pangangatwirang hindi ganap na matibay at wasto. Maaaring sapat ang mga ito upang mapatahimik ang isang sumasalungat, ngunit hindi nila pinararangalan ang katotohanan. Dapat nating iharap ang matitibay na pangangatwiran, na hindi lamang makapapatahimik sa ating mga katunggali, kundi makatatagal din sa pinakamahigpit at pinakamasusing pagsusuri. Sa mga nagsanay ng sarili bilang mga debatista ay may malaking panganib na hindi nila hahawakan ang Salita ng Diyos nang makatarungan. Sa pakikiharap sa isang katunggali, dapat nating maging taimtim na pagsisikap na iharap ang mga paksa sa paraang makapagpukaw ng paninindigan sa kaniyang isipan, sa halip na hangarin lamang na magbigay ng kumpiyansa sa mananampalataya.
“Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.” Testimonies. Volume 5, 708.
"Anuman ang maging pagsulong ng katalinuhang pantao, huwag niyang isipin, kahit isang saglit man, na hindi na kailangan ang masusi at walang patid na pagsaliksik sa Kasulatan upang magtamo ng higit na liwanag. Bilang isang bayan, tayo ay tinawag na bawat isa ay maging mga mag-aaral ng propesiya. Dapat tayong magbantay nang may kasigasigan upang matalos ang anumang sinag ng liwanag na ihaharap ng Diyos sa atin. Dapat nating sagapin ang mga unang kislap ng katotohanan; at sa pamamagitan ng mapanalanging pag-aaral ay makakamtan ang higit na malinaw na liwanag, na maihaharap sa iba." Testimonies. Tomo 5, 708.
The Protestants of Miller’s time refused to be governed by the rules of grammar, and chose to ignore the word “also” in verse fourteen, which grammatically defines that “the robbers of thy people” represented a new power being introduced to the flow of events that were represented in the verses where verse fourteen is located. Uriah Smith did the very same thing when he ignored the grammatical evidence that proves the king of the north in verse thirty-six and later in verse forty had to be the same king of the north that had been the subject since verse thirty-one.
Ang mga Protestante noong panahon ni Miller ay tumangging pasakop sa mga tuntunin ng balarila, at piniling ipagsawalang-bahala ang salitang “also” sa talatang labing-apat, na, ayon sa balarila, itinatakda na ang “the robbers of thy people” ay kumakatawan sa isang bagong kapangyarihang ipinakikilala sa daloy ng mga pangyayaring kinakatawan sa mga talatang kinaroroonan ng talatang labing-apat. Ganoon din ang ginawa ni Uriah Smith nang ipagsawalang-bahala niya ang ebidensiyang pangbalarila na nagpapatunay na ang hari sa hilagaan sa talatang tatlumpu’t anim at, kalaunan, sa talatang apatnapu, ay kinakailangang siya ring hari sa hilagaan na naging paksa mula pa sa talatang tatlumpu’t isa.
Today those who teach the United States is the “robbers” employ a passage from Sister White that identifies the papal power and the United States as the two primary persecuting powers of the last days, and twist the grammar to argue that the reference of “old world” which Sister White uses to define Europe actually represents past history. The grammar in the passage proves this to be an incorrect assumption, and the way in which Sister White uses “old world” in the passage agrees with how she uses it other places in her writings. When she does so she is also in agreement with historians who use the expression “old world” in relation to the “new world” to make a distinction between Europe and the Americas.
Sa kasalukuyan, yaong mga nagtuturo na ang Estados Unidos ang "robbers" ay gumagamit ng isang sipi mula kay Sister White na kinikilala ang kapangyarihang papa at ang Estados Unidos bilang dalawang pangunahing kapangyarihang manguusig sa mga huling araw, at binabaluktot ang gramatika upang ipangatwiran na ang pagbanggit sa "old world" na ginagamit ni Sister White upang tukuyin ang Europa ay sa katunayan kumakatawan sa nakaraang kasaysayan. Pinatutunayan ng gramatika sa nasabing sipi na mali ang palagay na ito, at ang paraan ng paggamit ni Sister White ng "old world" sa nasabing sipi ay kaayon ng paraan ng paggamit niya nito sa iba pang dako ng kaniyang mga sulatin. Sa paggawa niya nito, sumasang-ayon din siya sa mga historyador na gumagamit ng pariralang "old world" kaugnay ng "new world" upang makilala ang kaibhan sa pagitan ng Europa at ng mga Amerika.
“Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615.
Ang Romanismo sa Lumang Daigdig at ang apostatang Protestantismo sa Bagong Daigdig ay tatahakin ang kaparis na landas sa pakikitungo sa mga gumagalang sa lahat ng banal na alituntunin. Ang Dakilang Tunggalian, 615.
Grammatically the expression “will pursue” identifies that both powers represented by the “old world” and the “new” both “pursue” the persecution of God’s people in the last days, and it is grammatically flawed to claim this sentence is referring to the “old world” as past history, and “new” as the last days. “Line upon line” all the old controversies of Rome inform the student of prophecy of the last days that when they are awakened the image of the beast test will include an environment where the correct identification of the robbers of thy people is manifested. The correct understanding of the “robbers,” is set forth upon the 1843 pioneer chart, and is therefore a foundational truth, that was confirmed by the authority of the Spirit of Prophecy. This identifies that when the students of prophecy awaken to their final test, the subject of the “robbers,” will also represent the final attack upon the foundational truths, and the Spirit of Prophecy.
Batay sa balarila, ipinahihiwatig ng pariralang "will pursue" na ang dalawang kapangyarihang kinakatawan ng "lumang daigdig" at ng "bago" ay kapwa "magsusulong" ng pag-uusig sa bayan ng Diyos sa mga huling araw, at salungat sa wastong balarila ang ipakahulugan na ang pangungusap na ito’y tumutukoy sa "lumang daigdig" bilang nakalipas na kasaysayan, at sa "bago" bilang tumutukoy sa mga huling araw. "Linya sa linya," ang lahat ng dating sigalot ng Roma ay nagpapabatid sa mga mag-aaral ng propesiya sa mga huling araw na, kapag sila’y nagising, ang pagsubok ng larawan ng hayop ay sasaklaw sa isang kalagayan kung saan nahahayag ang wastong pagkakakilanlan ng mga mandarambong ng iyong bayan. Ang wastong pagkaunawa sa "mga mandarambong" ay inilahad sa tsart ng mga pionero noong 1843, at kaya ito ay isang katotohanang saligan na pinagtibay ng awtoridad ng Espiritu ng Propesiya. Ito’y nagsasaad na kapag ang mga mag-aaral ng propesiya ay nagising sa kanilang huling pagsubok, ang paksa ng "mga mandarambong" ay magsasagisag din ng panghuling pagsalakay laban sa mga katotohanang saligan at sa Espiritu ng Propesiya.
We will continue these thoughts in the next article.
Ipagpapatuloy namin ang mga kaisipang ito sa susunod na artikulo.