Ang dakilang tunggalian sa pagitan ni Kristo at ni Lucifer (ang Tagapagdala ng Liwanag) ay nagsimula sa langit, at pinahintulutan ng Diyos ang isang panahong palugit. Nang pinalaganap ni Lucifer ang kaniyang paghihimagsik, pinahintulutan ang isang panahon upang mahayag ang bunga ng paghihimagsik ng Tagapagdala ng Liwanag. Nang ipasiya ng Diyos na nagwakas na ang panahong palugit, nagbago ang pangalan ni Lucifer mula sa Lucifer, ang Tagapagdala ng Liwanag, tungo sa Satanas, ang Kaaway. Para kay Satanas at sa mga anghel na sumama sa kaniyang paghihimagsik, nagwakas na ang panahong palugit, at sila’y itinapon mula sa langit at hinatulan sa kaparusahan ng apoy na walang hanggan.
Kung magkagayo’y sasabihin din niya sa mga nasa kaniyang kaliwa, Lumayo kayo sa akin, kayong mga sinumpa, sa apoy na walang hanggan na inihanda para sa diyablo at sa kaniyang mga anghel. Mateo 25:41.
Pagkaraan, ang dakilang tunggalian sa pagitan ni Cristo at ni Satanas ay sumapit sa Halamanan ng Eden, at minsan pang inilaan ng Diyos ang isang panahon ng probasyon. Nang pinaratangan ni Satanas ang Diyos ng pagsisinungaling tungkol sa kamatayan at sa bunga ng punungkahoy, at inakit si Eba na sumapi sa kaniyang paghihimagsik, muli ring ipinahintulot ang isang yugto ng panahon upang mahayag sa lupa ang mga bunga ng paghihimagsik ni Satanas gaya ng nahayag na sa langit. Doon tumanggap si Satanas ng dagdag na pangalan, ang Diyablo, na ang ibig sabihin ay "ang Tagapagparatang". Kapag natapos ang panahon ng probasyon (para sa mga anak ni Adan na sumapi sa paghihimagsik ni Satanas), ang mga anak ni Adan na iyon ay hahatulan ng walang hanggang apoy.
At nagkaroon ng digmaan sa langit: si Miguel at ang kaniyang mga anghel ay nakipagdigma laban sa dragon; at ang dragon at ang kaniyang mga anghel ay nakipagdigma, at hindi sila nanaig; ni hindi na nasumpungan ang kanilang dako sa langit. At inihagis ang malaking dragon, ang matandang ahas, na tinatawag na Diablo at Satanas, na dumadaya sa buong sanlibutan; inihagis siya sa lupa, at ang kaniyang mga anghel ay inihagis na kasama niya. Apocalipsis 12:7-9.
Ang digmaan sa langit sa pasimula ng dakilang tunggalian ay nagsisilbing larawan ng digmaan sa pagwawakas nito, sapagkat ang Alpha at Omega ay laging naglalarawan ng wakas ng isang bagay, kaakibat ang pasimula nito. Ang paglalarawan ng digmaang naganap sa langit ay inihaharap sa pamamagitan ng isang dakilang tanda sa langit.
At nagpakita sa langit ang isang dakilang tanda; isang babae na nararamtan ng araw, at ang buwan ay nasa ilalim ng kaniyang mga paa, at sa kaniyang ulo ay isang putong ng labindalawang bituin: At siya, na nagdadalang-tao, ay dumaing, naghihirap sa panganganak, at nagdurusa upang mailuwal. Apocalipsis 12:1, 2.
Kapag naganap ang pangwakas na labanan ng dakilang tunggalian sa pagitan ni Cristo at ni Satanas, samantalang nananatiling may bisa pa ang panahon ng probasyon, ang larangan ng digmaan ay inilarawan sa Pahayag ni Jesucristo bilang nasa langit. Ang katotohanang ito ay ngayo’y inaalisan ng selyo. Ang apostol Pablo ay nagsasalita hinggil sa tatlong langit.
"Ang apostol Pablo, sa mga unang yugto ng kaniyang karanasang Kristiyano, ay binigyan ng mga natatanging pagkakataon upang matutuhan ang kalooban ng Diyos hinggil sa mga tagasunod ni Jesus. Siya ay 'dinala hanggang sa ikatlong langit,' 'hanggang sa paraiso, at nakarinig ng mga salitang di-masabi, na hindi ipinahihintulot sa tao na bigkasin.' Inamin din niya na maraming 'pangitain at pahayag' ang ipinagkaloob sa kaniya 'ng Panginoon.' Ang kaniyang pagkaunawa sa mga simulain ng katotohanang ebanghelyo ay katumbas ng sa 'pinakadakilang mga apostol.' 2 Corinto 12:2, 4, 1, 11. Taglay niya ang malinaw at ganap na pagkaunawa sa 'lapad, at haba, at lalim, at taas' ng 'pag-ibig ni Cristo, na humihigit sa kaalaman.' Efeso 3:18, 19." Acts of the Apostles, 469.
Ang pakikidigma sa pasimula ng dakilang tunggalian ay nagsimula sa ikatlong langit, at ang pakikidigma sa pagtatapos ng dakilang tunggalian ay nagwawakas sa unang langit. May tatlong langit; ang una ay ang langit na kumakatawan sa himpapawid ng planetang Daigdig. Ang ikalawang langit ay ang araw, buwan, at mga bituin. Ang ikatlong langit ang tinawag ni Sister White na “paraiso,” at kumakatawan ito sa kinaroroonan ng luklukan ng Diyos. Sa mismong harapan ng sentro ng pamamahala ng Diyos sinimulan ng Tagapagdala ng Liwanag, si Lucifer, ang kaniyang paghihimagsik.
Ang ikatlong langit ang dako kung saan ang ilang propeta, kabilang si Kapatid na White, ay dinala roon sa pangitain. Nang naroon si Pablo, ipinakita sa kanya ang kasaysayan ng pagkagising ng mga tuyong buto ng mga napatay sa lansangan noong Hulyo 18, 2020, at ang mga kaganapang sumunod kaugnay ng kapanganakan ng isang daan at apatnapu't apat na libo. Ipinagbawal kay Pablo na ibahagi ang kasaysayang iyon, sapagkat ang kasaysayang iyon ay iniharap bilang isang kasaysayang hindi marapat 'salitain.' Namatay si Pablo nang lampas lamang sa tatlumpung taon bago tinanggap ni Juan na Tagapahayag ang pangitain ng Pahayag ni Jesu-Cristo. Si Juan, gaya ni Pablo, ay nakarinig ng 'sinalita' ng pitong kulog, at siya man ay sinabihang huwag isulat ang 'sinalita.' Ang 'sinalita' ng pitong kulog ay mananatiling nakaselyo hanggang sa katapusan ng tatlo at kalahating simbolikong araw na patay sa lansangan ang dalawang saksi.
At nang naipahayag ng pitong kulog ang kanilang mga tinig, ako’y handa nang sumulat; at narinig ko ang isang tinig mula sa langit na nagsasabi sa akin, “Tatakan mo ang mga bagay na ipinahayag ng pitong kulog, at huwag mong isulat ang mga iyon.” Pahayag 10:4.
Lahat ng mga propeta ay nagpapatotoo tungkol sa "mga huling araw" ng paghuhukom na may pagsisiyasat, at ang mga "huling araw" na iyon ay tiyak na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, at ngayo’y umabot na sa puntong nagsisimula ang pagpapatatakan. Nagsisimula ang pagpapatatakan sa pagwawakas ng tatlo’t kalahating araw na sagisag, na panahong nakahandusay sa lansangan ang dalawang pinaslang na saksi. Nagsasang-ayon ang lahat ng mga propeta sa isa’t isa. Nakita ni Pablo ang larangan ng huling digmaan sa panahon ng probasyon, na nagaganap sa unang langit. Ang larangan ng huling digmaan sa panahon ng probasyon, na nagaganap sa loob ng unang langit, ay kahalintulad ng larangan ng unang digmaan sa panahon ng probasyon, na naganap sa ikatlong langit. Maaaring magmukhang hindi kinakailangan na kilalanin ang mga larangan ng labanan bilang mga bahagi ng digmaan sa panahon ng probasyon, ngunit si Satanas, na kaaway ni Cristo sa unang labanan at kaaway ng isang daan at apatnapu’t apat na libo sa huling labanan, ay nalalaman na maikli na ang kanyang panahon. Alam niya na ito ay isang labanan na nakapaloob sa larangan ng panahon ng probasyon. Alam ba natin?
Noong 1840, bumaba ang makapangyarihang anghel at binigyang-kapangyarihan ang mensahe ng unang anghel. Ang mga Protestante ng salinlahing iyon ay saka sinubok, at sa bandang huli ay nataglayan sila ng isang pangalang naghahayag ng paghihimagsik, sapagkat tinawag silang mga anak na babae ng Babilonia. Nagbago rin ang pangalan ni Lucifer sa panahon ng kaniyang probasyon at pagsubok. Ang makapangyarihang anghel na bumaba noong 1840 ay naging tipo ng makapangyarihang anghel ng Apocalipsis labing-walo na bumaba noong Setyembre 11, 2001. Hindi pa nagsimula noong 1840 ang paghuhukom na pagsisiyasat, sapagkat apat na taon pa ang nalalabi bago ito dumating, ngunit nagkaloob pa rin ang mga Protestante ng isang propetikong paglalarawan ng paghuhukom ng mga buhay, sapagkat nang bumaba ang anghel noong 1840, nagsimula ang kanilang panahon ng probasyon at pagsubok. Nang bumaba ang anghel ng Apocalipsis labing-walo noong 2001, ang paghuhukom sa langit ay nagbago mula sa paghuhukom ng mga patay tungo sa paghuhukom ng mga buhay.
Noong Hulyo 18, 2020, dumating ang unang pagkabigo para sa kilusan ng ikatlong anghel, na tinipuhan ng unang pagkabigo ng kilusan ng unang anghel. Sa kilusan sa pasimula, ang proseso ng pagsusubok sa mga Protestante ay nagtapos sa panandang-daan ng unang pagkabigo, at pagkatapos ay nagsimula ang pagsusubok sa unang kilusan. Noong Hulyo 18, 2020, umusad pa nang isang hakbang ang proseso ng paghatol, sapagkat ang mensaheng darating sa katapusan ng ilang na tatlong araw at kalahati ay hindi lamang magiging ganap at pangwakas na katuparan ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi, kundi ito rin ay propetikong magmamarka ng pagdating ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu't apat na libo.
At ang kaluwalhatian ng Diyos ng Israel ay umakyat mula sa kerubin, na kinaroroonan niya, hanggang sa pasimano ng bahay. At tinawag niya ang lalaking nakadamit ng lino, na may tintero ng tagasulat sa kaniyang tagiliran; At sinabi ng Panginoon sa kaniya, Humayo ka sa gitna ng lungsod, sa gitna ng Jerusalem, at lagyan mo ng tanda sa mga noo ng mga lalaking dumadaing at tumatangis dahil sa lahat ng mga kasuklamsuklam na ginagawa sa gitna niyaon. Ezekiel 9:3, 4.
Ang proseso ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu't apat na libo ay nagsimula sa kanilang kapanganakan, na siya ring kanilang pagkabuhay na mag-uli. Ang mensahe ng apat na hangin ay binubuhay ang mga patay na tuyong buto, at ang mensahe ng apat na hangin ay ang mensahe ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu't apat na libo. Kapwa nakita at narinig nina Pablo at Juan ang mismong kasaysayang ating kasalukuyang pinamumuhayan, ang kasaysayang "na ninasang makita ng maraming propeta at mga taong matuwid." Ang kasaysayan ng makapangyarihang kilusan ng ikatlong anghel, na ang huwaran ay ang makapangyarihang kilusan ng unang anghel.
Lahat ng mga mensaheng ibinigay mula 1840 hanggang 1844 ay dapat ipahayag ngayon nang may kapangyarihan, sapagkat maraming tao ang nawalan ng wastong patnubay. Ang mga mensaheng ito ay dapat maiparating sa lahat ng mga iglesia.
Sinabi ni Cristo, 'Mapapalad ang inyong mga mata, sapagkat nakakakita; at ang inyong mga tainga, sapagkat nakakarinig. Sapagkat katotohanang sinasabi ko sa inyo, na maraming propeta at mga taong matuwid ang nagnasang makita ang mga bagay na inyong nakikita, at hindi nila nakita; at marinig ang mga bagay na inyong naririnig, at hindi nila narinig' [Mateo 13:16, 17]. Mapapalad ang mga mata na nakakita sa mga bagay na nakita noong 1843 at 1844.
Ibinigay na ang mensahe. At hindi dapat ipagpaliban ang pag-uulit ng mensahe, sapagkat natutupad na ang mga tanda ng panahon; ang pangwakas na gawain ay dapat maisakatuparan. Isang dakilang gawain ang magaganap sa maikling panahon. Isang mensahe ang malapit nang ibigay ayon sa pagtatakda ng Diyos, na lalago at lalawak hanggang sa maging isang malakas na sigaw. Kung magkagayo’y tatayo si Daniel sa kaniyang itinakdang bahagi, upang magbigay ng kaniyang patotoo.
Ang pangunahing tema ng paunang pakikidigma ni Lucifer sa langit ay komunikasyon. Siya ang tagapagdala ng liwanag na ginamit ang kanyang katayuan upang palihim na ipasok ang kamalian sa isipan ng mga banal na anghel. Ipinabatid sa atin na ang mga anghel na tumanggap ng kanyang mapanghimagsik na mga kaisipan ay hindi man lamang namalayan na si Lucifer ang umakit sa kanila upang isipin ang mga bagay na sa dakong huli ay inisip nila tungkol sa Diyos. Lubhang tuso siya, gaya ng ginawa niya kay Eba sa halamanan, anupa’t ang mga anghel na dating banal ay napaniwalang ang mga kaisipang itinanim ni Satanas sa kanilang isipan ay kanilang sariling orihinal na mga kaisipan. Ang mga binhing iyon, sa kalaunan ay nagbunga ng walang hanggang pagkawasak.
Ang huling digmaan, na magaganap sa unang langit, ay malapit nang magsimula, at hindi ito tungkol sa panlilinlang sa mga banal na anghel, ni tungkol sa panlilinlang ni Satanas kay Eva, kundi tungkol ito sa kaniyang panlilinlang sa buong sangkatauhan sa pamamagitan ng isang tiwaling proseso ng komunikasyon na kinakatawan bilang nasa mga kalangitan. Ito ay tungkol sa World Wide Web na ginagamit ni Satanas upang maitanim ang mga kaisipan sa mga tao, nang hindi nalalaman ng mga taong iyon na sila’y naniwala sa isang kasinungalingan, at sa gayon ay naipakikita nilang hindi nila iniibig ang katotohanan. Si Apostol Pablo ang naglahad na sa “mga huling araw” ang mga tao ay tatanggap ng isang kasinungalingan, sapagkat wala silang pag-ibig sa “katotohanan.” Sapagkat nasaksihan na niya ang mismong kasaysayan kung saan naisakatuparan ang kamangha-manghang gawa ni Satanas.
Ang panlilinlang sa sangkatauhan ay isinasakatuparan ng mga globalista ng Nagkakaisang mga Bansa, na siyang kapangyarihan ng dragon. Sa propesiya, ang mga globalista ng Nagkakaisang mga Bansa ay binubuo ng mga hari at mga mangangalakal. Ang mga hari ay ang mga pamahalaan, at ang mga higante sa teknolohiya at mga bilyonaryong multinasyonal ang mga mangangalakal.
Nagsisimula ang pakikidigma sa Batas ng Linggo; sa puntong iyon, nagiging nangungunang hari sa sampung hari ang Estados Unidos. Kakasalita pa lamang ito na gaya ng dragon, at sa gayo’y minamarkahan ang katapusan ng ikaanim na kaharian ng halimaw na mula sa lupa. Pagkatapos nito, lalabas ito upang dayain ang buong sanlibutan sa pamamagitan ng mga himalang gagawin nito sa paningin ng halimaw, mga himalang inilalarawan bilang pagpapababa ng apoy mula sa langit.
At siya’y gumagawa ng mga dakilang kababalaghan, anupat nagpapababa siya ng apoy mula sa langit sa lupa, sa paningin ng mga tao. Pahayag 13:13.
Kapag ang muling binuhay na tuyong mga buto ng mga pinaslang sa lansangan ay itinaas sa langit bilang isang watawat, kasabay nito’y may isa pang kababalaghan sa langit.
At may lumitaw na isa pang tanda sa langit; at narito, isang malaking pulang dragon, na may pitong ulo at sampung sungay, at pitong korona sa kaniyang mga ulo. Apocalipsis 12:3.
Ang dakilang pulang dragon ay si Satanas, subalit ito rin ay ang paganong Roma.
“Kaya’t bagaman ang dragon, sa pangunahing diwa, ay kumakatawan kay Satanas, sa ikalawang diwa ito’y sagisag ng paganong Roma.” The Great Controversy, 439.
Ang dragon ay si Satanas, at sa isang sekundaryong paglalapat ang dragon ay kumakatawan sa paganong Roma. Sa kasaysayan ng kapanganakan ni Cristo, ang dragon ay kinakatawan ng paganong Roma; ngunit ang ganap na propetikong paglalapat ng dragon ay nasa "ang mga huling araw." Sa "ang mga huling araw" ang dragon ay kinakatawan ng sampung hari ng Nagkakaisang mga Bansa. Hindi sila lumilitaw sa kasaysayan ng kapanganakan ni Cristo, kundi sa kasaysayan ng kapanganakan ng isang daan at apatnapu't apat na libo, na ang kapanganakan ay inilarawan ng kapanganakan ni Cristo bilang tipo nito.
Ang mga hari at mga pinuno at mga gobernador ay ipinataw nila sa kanilang sarili ang tatak ng antikristo, at sila’y inilarawan bilang dragon na humahayo upang makipagdigma laban sa mga banal—yaong mga tumutupad sa mga utos ng Diyos at nagtataglay ng pananampalataya ni Jesus. Mga Patotoo sa mga Ministro, 38.
Ang sampung sungay ng dragon ay sagisag ng kaniyang konpederasyon; ang pitong ulo nito, na may mga putong sa mga yaon, ay nagpapakilalang ito ang ikapitong ulo ng walong kaharian ng propesiya ng Biblia, gaya ng kinakatawan kapwa sa larawan ni Nebukadnezar sa Daniel kabanata dalawa at sa walong ulo ng Apocalipsis kabanata labimpito. Ang United Nations ay "isa pang kababalaghan sa langit," sa mismong panahon na ang watawat, na ipinanganak sa lansangang tumatahak sa libis ng mga patay na tuyong buto, ay itinatataas sa langit. Ang dragon at ang babae ay lumilitaw bilang mga kababalaghan sa langit sa panahon ng batas ng Linggo, na siya rin mismong sandali na ang hayop na mula sa dagat ng Katolisismo ay "ikinanggigilalas" din.
At nakita ko ang isa sa kaniyang mga ulo na waring nasugatan hanggang sa kamatayan; at ang kaniyang sugat na nakamamatay ay gumaling: at ang buong sanlibutan ay nanggilalas sa hayop. Apocalipsis 13:3.
Namamangha at sumusunod ang sanlibutan sa hayop na mula sa dagat ng kapapahan, ‘pagkaraang’ mapagaling ang kanyang nakamamatay na sugat; at ito’y napagaling sa pagpapairal ng batas ng Linggo sa Estados Unidos. Ang watawat, ang dragon, at ang hayop ay kapuwa pinaghahangaan at sinusundan, simula sa pagpapairal ng batas ng Linggo sa Estados Unidos. Sa mismong panahong iyon, ipinapamalas ng bulaang propeta ang pinakatampok sa mga kababalaghang sataniko, sapagkat kaagad pagkaraan ng batas ng Linggo, kung kailan nagsisimula pa lamang siyang magsalita na gaya ng isang “dragon,” siya’y lumalabas upang dayain ang buong sanlibutan, at mula sa langit niya isinasakatuparan ang kanyang pandaraya.
At nakita ko ang isa pang hayop na umaahon mula sa lupa; at siya’y may dalawang sungay na gaya ng sa isang kordero, at nagsasalita na gaya ng isang dragon. At ginagamit niya ang lahat ng kapangyarihan ng unang hayop sa harap nito, at pinasasamba niya ang lupa at ang mga nananahan doon sa unang hayop, na ang sugat na nakamamatay ay napagaling. At gumagawa siya ng mga dakilang kababalaghan, anupa’t nagpapanaog siya ng apoy mula sa langit sa ibabaw ng lupa sa paningin ng mga tao. Apocalipsis 13:11-13.
Ang digmaang nagsimula sa ikatlong langit ay nagwawakas sa unang langit. Ang tatluhang pagsasanib ng dragon, ng hayop, at ng bulaang propeta ay kinikilala ng Bibliya at ng Espiritu ng Propesiya bilang ang masamang konpederasyon. Sa batas ng Linggo, ang tatluhang pagsasanib ay nagsisimulang pamunuan ang buong sanlibutan sa pakikidigma laban sa babae, habang ito’y sumusulong patungong Armagedon. Sa batas ng Linggo, sila’y pumuwesto sa larangan ng digmaan ng unang langit, at saka sila matatalo! Sa tatlong ulit na pag-angat ng Roma sa kapangyarihan sa kasaysayan ng sanlibutan, lagi nitong sinusupil muna ang kaaway nito, pagkatapos ang kakampi nito, saka ang biktima nito, at saka ito bumabagsak.
At nakita ko ang tatlong maruruming espiritu na gaya ng mga palaka na lumabas mula sa bibig ng dragon, at mula sa bibig ng hayop, at mula sa bibig ng bulaang propeta. Sapagkat sila’y mga espiritu ng mga demonyo, na gumagawa ng mga himala, na pumaparoon sa mga hari sa lupa at sa buong sanlibutan, upang tipunin sila sa pakikidigma sa dakilang araw ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat. Narito, ako’y dumarating gaya ng isang magnanakaw. Mapalad ang nagbabantay at nag-iingat ng kaniyang mga damit, upang huwag siyang lumakad na hubad, at makita nila ang kaniyang kahihiyan. At tinipon niya sila sa isang dakong sa wikang Hebreo ay tinatawag na Armagedon. Pahayag 16:13-16.
Ang "digmaan sa langit" sa "mga huling araw" ay hindi talinghaga; ito ay isang digmaan ng pakikipagtalastasan na isinasagawa sa kalangitan. Mula sa bibig ng dragon, ng hayop, at ng bulaang propeta ay lumalabas ang "mga espiritu ng mga demonyo" na gumagawa ng "mga himala." Ang salitang "espiritu" ay nangangahulugang hininga, at ang hininga ay isang simbolo ng mensahe. Ang hininga sa Ezekiel tatlumpu't pito ay nagbibigay-buhay sa mga butong patay, at ginagawa nito iyon sa pamamagitan ng paghahatid ng mensahe ng Islam, na sa Biblia ay kinakatawan bilang silangang hangin. Ang "espiritu," "hangin," at "hininga" ay iisang salita na isinalin sa tatlong salitang Ingles na iyon, kapwa sa Hebreo at sa Griyego.
Maaaring hiningahan ng Diyos ng panibagong buhay ang bawat kaluluwang taos-pusong nagnanais na paglingkuran Siya, at hipuin ang mga labi sa pamamagitan ng isang nagliliyab na baga mula sa dambana, at gawin silang matatas sa pagpuri sa Kanya. Libo-libong tinig ay mapupuspos ng kapangyarihang ipahayag ang mga kahanga-hangang katotohanan ng Salita ng Diyos. Ang pautal-utal na dila ay kakalagan, at ang mahiyain ay palalakasin upang magbigay ng matapang na patotoo sa katotohanan. Nawa’y tulungan ng Panginoon ang Kanyang bayan na linisin ang templo ng kaluluwa sa bawat karumihan, at panatilihin ang gayong malapit na kaugnayan sa Kanya upang sila’y maging kabahagi ng huling ulan kapag ito’y ibinuhos. Review and Herald, Hulyo 20, 1886.
Ang mga "espiritu" na lumalabas mula sa bibig ng dragon, mula sa bibig ng halimaw, at mula sa bibig ng bulaang propeta ay kumakatawan sa mga satanikong mensahe. Sa unang labanan sa ikatlong langit—ito ay tiwaling komunikasyon, gaya ng kinakatawan ng tiwaling tagapagdala ng liwanag. Sa huling labanan sa unang langit—muli, ito ay tiwaling komunikasyon. Ang tiwaling komunikasyon na ginamit ni Satanas sa pakikidigma sa ikatlong langit, na gagamitin pang muli sa pakikidigma sa unang langit, ay ang mesmerismo, na sa makabagong panahon ay tinatawag na hipnosis.
Ang kalalakihan at kababaihan ay hindi nararapat na pag-aralan ang agham kung paano bihagin ang kaisipan ng mga nakikisalamuha sa kanila. Ito ang agham na itinuturo ni Satanas. Dapat nating labanan ang lahat ng kahalintulad nito. Hindi tayo dapat makialam sa mesmerismo at hipnotismo—ang agham ng yaong nawalan ng kaniyang unang kalagayan at itinapon mula sa makalangit na mga hukuman. Manuskrito 86, 1905.
Isinasakatuparan sa sanlibutan ngayon ang hipnotismo ng mga higante ng teknolohiya sa pamamagitan ng worldwide web, na gumagamit ng tinatawag na agham ng makabagong pag-aanunsiyo, subalit sa katotohanan ay rurok ng sopistikasyon ng matandang satanikong agham ng hipnotismo. Nilalayon ng mga globalista, mga higante ng teknolohiya, at mga bilyonaryo na bihagin ang kanilang biktima sa isang "web" ng panlilinlang na itinatag na sa buong daigdig. Kung ibig ninyong tawagin, ito ay mga PsyOps ni Satanas laban sa buong sanlibutan. Ang mga satanikong mensahe ang umaakay sa sanlibutan tungo sa Armagedon, at ang mga satanikong mensaheng iyon ay ipinapahayag sa kalangitan sa mismong oras na ipinapahayag ng tatlong anghel ang mensahe ni Cristo sa kalangitan.
At nakita ko ang isa pang anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng langit, na taglay ang walang hanggang ebanghelyo upang ipangaral sa mga nananahan sa lupa, at sa bawat bansa, lipi, wika, at bayan, na nagsasabi na may malakas na tinig, Matakot kayo sa Diyos, at magbigay-luwalhati sa kanya; sapagkat dumating na ang oras ng kanyang paghatol: at sambahin ninyo siya na lumikha ng langit, at ng lupa, at ng dagat, at ng mga bukal ng tubig. At sumunod ang isa pang anghel, na nagsasabi, Bumagsak, bumagsak ang Babilonya, ang dakilang lungsod, sapagkat pinainom niya ang lahat ng mga bansa ng alak ng poot ng kanyang pakikiapid. At sumunod sa kanila ang ikatlong anghel, na nagsasabi na may malakas na tinig, Kung sinuman ang sumasamba sa halimaw at sa kanyang larawan, at tumatanggap ng kanyang tanda sa kanyang noo, o sa kanyang kamay, ang gayon ay iinom din ng alak ng poot ng Diyos, na ibinubuhos na walang halo sa kopa ng kanyang galit; at pahihirapan siya sa apoy at asupre sa harapan ng mga banal na anghel, at sa harapan ng Kordero: at ang usok ng kanilang pagdurusa ay umaakyat magpakailan-kailanman: at wala silang pahinga araw o gabi, ang mga sumasamba sa halimaw at sa kanyang larawan, at sinumang tumatanggap ng tanda ng kanyang pangalan. Apocalipsis 14:6-11.
Ang mga “espiritu” na nagmumula sa bawat kasapi ng tatluhang pagkakaisa ay lumalabas mula sa kanilang mga bibig. Ang pagsasalita ng isang bansa ay ang pagkilos ng pamahalaan nito.
"Ang pagpapahayag ng bansa ay ang pagkilos ng mga awtoridad nitong lehislatibo at hudisyal." Ang Dakilang Tunggalian, 443.
Si Jeremias ay pinangakuan na kung kaniyang ihihiwalay ang trigo sa ipa at hindi siya babalik sa ipa (bagama’t ang ipa ay makababalik sa kaniya), ay gagawin siya ng Diyos na Kanyang “bibig.”
Hindi ako naupo sa kapulungan ng mga manunuya, ni nagalak; ako ay umupong mag-isa dahil sa iyong kamay, sapagkat pinuspos mo ako ng poot. Bakit ang aking kirot ay walang patid, at ang aking sugat ay hindi magagamot, na tumatangging gumaling? Magiging ganap ka ba sa akin na gaya ng isang sinungaling, at gaya ng mga tubig na natutuyo? Kaya't ganito ang sabi ng Panginoon, Kung ikaw ay manumbalik, muli kitang ibabalik, at ikaw ay tatayo sa harapan ko; at kung iyong ihihiwalay ang mahalaga sa hamak, ikaw ay magiging gaya ng aking bibig; sila ang manumbalik sa iyo, ngunit huwag kang manumbalik sa kanila. Jeremias 15:17-19.
Kinakatawan ni Jeremias ang mga Millerite sa kanilang unang pagkakadismaya, na inakala nilang nagsinungaling ang Diyos. Hindi nagsinungaling ang Diyos; tinakpan lamang Niya ng Kaniyang kamay ang isang kamalian sa tsart ng 1843. Pinangakuan si Jeremias, gaya ng ipinangako sa mga nadismaya noong Hulyo 18, 2020, na kung sila’y hihiwalay sa mga taong hangal at sa mga katuruang maka-satanas na umiiral na bago ang pagkakadismaya, ay gagawin ng Panginoon si Jeremias, at yaong mga kaniyang sinasagisagan, bilang Kaniyang “bibig.” Ang tsart ng 1843 ay ginawa sa katuparan ng utos na gawin iyon sa Habakuk kabanata dalawa.
“Iyon ang nagkakaisang patotoo ng mga tagapagturo at mga pahayagan ng Ikalawang Pagdating, habang naninindigan sa ‘orihinal na pananampalataya,’ na ang paglalathala ng tsart ay isang katuparan ng Habakkuk 2:2, 3. Kung ang tsart ay isang paksa ng hula (at yaong mga nagkakaila nito ay tumatalikod sa orihinal na pananampalataya), kung gayon sumusunod na ang BC 457 ang taong pagmumulan ng pagbilang sa 2300 araw. Kinakailangan na ang 1843 ang maging unang panahong inilathala upang ‘ang pangitain’ ay ‘magtagal,’ o upang magkaroon ng isang panahon ng paghihintay, na doo’y ang pulutong ng mga birhen ay aantukin at matutulog hinggil sa dakilang paksa ng panahon, bago sila gisingin ng Sigaw sa Hatinggabi.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Tomo 1, Bilang 2.
Ang Panginoon, sa pamamagitan ni Habakkuk, ay ipinag-utos sa mga Millerita na gawin ang tsart ng 1843, at naglaman iyon ng isang kamaliang tinakpan ng kamay ng Panginoon. Kaya sinasabi ni Jeremiah na ang kaniyang pagkabigo ay dahil sa kamay ng Diyos. Nang matapos ang pagkabigo, pinatnubayan ng Panginoon ang mga Millerita pabalik sa kabanata ikalawa ng Habakkuk, nakita nila ang pangako, na bagaman magtatagal ang pangitain, dapat nila itong hintayin, sapagkat hindi ito magsisinungaling, at sa wakas ito ay "magsasalita".
Ang pangitaing “nagsasalita” ay kumakatawan sa nilalaman ng makahulang mensahe, at ang pangako kay Jeremias ay na kung iwawaksi niya ang pagkadismaya, babalik sa sigasig para sa mensaheng taglay niya bago ang pagkadismaya, at kung pagbubukurin niya ang trigo at ipa, siya’y magiging “bibig” ng Diyos at ipapahayag ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi.
Sapagkat ang pangitain ay para pa sa isang takdang panahon, ngunit sa wakas ito’y magsasalita at hindi magsisinungaling: bagaman magluluwat ito, hintayin mo ito; sapagkat walang pagsalang darating ito, hindi ito magluluwat. Habakkuk 2:3.
Yaong mga kinakatawan ni Jeremias, sa kapwa kilusan ng unang at ng ikatlong anghel, na tumutupad sa utos na bumalik, ay magiging “bibig” ng Panginoon sa pakikidigma laban sa masamang kapisanan, sa larangan ng digmaan ng unang langit. Ihahayag nila ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang mga kinakatawan ni Jeremias ay ngayo’y nakaririnig ng isang “tinig” sa ilang. Ang tatlo’t kalahating araw na simboliko ay sagisag ng propetikong ilang.
Ang tinig ng isang sumisigaw sa ilang: Ihanda ninyo ang daan ng Panginoon; tuwirin ninyo sa disyerto ang lansangan para sa ating Diyos. Bawat libis ay itataas, at bawat bundok at burol ay ibababa; ang liku-liko ay itutuwid, at ang mga baku-bakong dako ay gagawing patag. At ang kaluwalhatian ng Panginoon ay mahahayag, at makikita ito ng lahat ng laman nang magkakasama; sapagkat sinalita ito ng bibig ng Panginoon. Isaias 40:3-5.
Ipagpapatuloy natin sa susunod na artikulo ang ating pagsasaalang-alang hinggil sa huling labanan ng probasyonaryong digmaan, na nagsimula sa ikatlong langit at nagwawakas sa unang langit.
Nang magkagayo’y ang lahat ng mga Midianita at ang mga Amalekita at ang mga anak ng silangan ay nagkatipon, at tumawid, at nagkampo sa libis ng Jezreel. Ngunit ang Espiritu ng Panginoon ay lumukob kay Gideon, at siya’y umihip ng pakakak; at ang Abiezer ay napatipon na kasunod niya. At nagpasugo siya ng mga mensahero sa buong Manasseh; at sila man ay napatipon na kasunod niya: at nagpasugo siya sa Asher, at sa Zebulun, at sa Naphtali; at sila’y umahon upang sumalubong sa kanila. Mga Hukom 6:33-35.