We are in the process of considering Revelation chapters eleven through thirteen, where we find all the antagonists in the final probationary battle of the great controversy that occurs on the battlefield of the first heaven. The antagonists are the one hundred and forty-four thousand and the great multitude that comes out of Babylon as a secondary force, against the United Nations, the Catholic Church, the United States and Satan himself. The one hundred and forty-four thousand and the great multitude are God’s army, representing the third angel’s message, and both sides in the warfare are also confronted with the army of God’s judgment, represented not by the third angel, but by the third woe.
Kasalukuyan nating pinag-aaralan ang mga kabanata labing-isa hanggang labing-tatlo ng Aklat ng Pahayag, kung saan nasusumpungan natin ang lahat ng mga magkatunggali sa pangwakas na labanan ng dakilang tunggalian sa panahon ng probasyon, na nagaganap sa larangan ng pakikidigma sa unang langit. Ang mga magkatunggali ay ang isandaan at apatnapu’t apat na libo at ang malaking karamihang lumalabas mula sa Babilonia bilang pangalawang puwersa, laban sa Mga Nagkakaisang Bansa, sa Simbahang Katolika, sa Estados Unidos, at kay Satanas mismo. Ang isandaan at apatnapu’t apat na libo at ang malaking karamihan ay hukbo ng Diyos, na kumakatawan sa mensahe ng ikatlong anghel, at kapuwa panig sa pakikidigma ay hinaharap din ang hukbo ng paghuhukom ng Diyos, na kinakatawan hindi ng ikatlong anghel, kundi ng ikatlong “sa aba.”
In order to identify certain characteristics that contributed to the murder of the Republican and Protestant horns in 2020, we are seeking to identify prophetic characteristics that occur in the battle of mankind in the first heaven, from the Sunday law until Michael stands up. In that history the entire world is forced to erect an image to the beast. That history is a repetition of the history of the United States from September 11, 2001, until the soon coming Sunday law, which divides those two parallel histories. As parallel histories they both represent a witness to the other history. What takes place in one of those histories, will also take place in the other history. It is the second history that is the focus of Revelation chapters twelve and thirteen, and we intend to understand the second witness, in order to shed prophetic light upon the first history, which is now almost finished.
Upang matukoy ang ilang katangiang nag-ambag sa pagpaslang sa mga sungay na Republikano at Protestante noong 2020, hinahangad naming kilalanin ang mga katangiang propetiko na nagaganap sa labanan ng sangkatauhan sa unang langit, mula sa batas sa Linggo hanggang sa si Miguel ay tumindig. Sa kasaysayang iyon, ang buong sanlibutan ay napipilitang magtayo ng isang larawan ng hayop. Ang kasaysayang iyon ay pag-uulit ng kasaysayan ng Estados Unidos mula Setyembre 11, 2001, hanggang sa nalalapit na batas sa Linggo, na siyang naghahati sa dalawang paralelong kasaysayan. Bilang mga paralelong kasaysayan, kapwa sila nagsisilbing saksi sa isa’t isa. Ang nagaganap sa isa sa mga kasaysayang iyon ay magaganap din sa kabilang kasaysayan. Ang ikalawang kasaysayan ang tuon ng Apocalipsis kabanata labindalawa at labintatlo, at nilalayon nating maunawaan ang ikalawang saksi, upang magbigay ng propetikong liwanag sa unang kasaysayan, na ngayo’y halos nagwawakas.
The three powers that lead the world to Armageddon are represented in chapters twelve and thirteen. The dragon power is first mentioned.
Ang tatlong kapangyarihang umaakay sa sanlibutan tungo sa Armagedon ay inilalarawan sa mga kabanatang labindalawa at labintatlo. Ang kapangyarihan ng dragon ang unang binanggit.
And there appeared another wonder in heaven; and behold a great red dragon, having seven heads and ten horns, and seven crowns upon his heads. And his tail drew the third part of the stars of heaven, and did cast them to the earth: and the dragon stood before the woman which was ready to be delivered, for to devour her child as soon as it was born. Revelation 12:3, 4.
At nagpakita sa langit ang isa pang tanda; at narito, isang malaking pulang dragon, na may pitong ulo at sampung sungay, at may pitong diadema sa kaniyang mga ulo. At hinawi ng kaniyang buntot ang ikatlong bahagi ng mga bituin sa langit, at inihagis ang mga iyon sa lupa; at ang dragon ay tumayo sa harap ng babae na handa nang manganak, upang lamunin ang kaniyang sanggol pagkapanganak nito. Pahayag 12:3, 4.
Sister White informs us that the dragon in this chapter is Satan, but in a secondary sense it is pagan Rome. Both Satan and pagan Rome typify the United Nations. The beast’s ten horns represent the evil confederacy of ten kings in Revelation seventeen. Those ten kings are represented in Revelation seventeen, and they are there identified as the seventh kingdom of Bible prophecy. The beast is represented as having seven heads with seven crowns, marking it as the seventh kingdom of Bible prophecy. In Daniel two they are represented as spiritual Greece, and they are also Ahab in the testimony of Mount Carmel, and they are the ten enemies of Psalms eighty-three.
Ipinababatid sa atin ni Sister White na ang dragon sa kabanatang ito ay si Satanas, ngunit sa ikalawang pakahulugan ito ay ang paganong Roma. Kapwa si Satanas at ang paganong Roma ay sumasagisag sa Nagkakaisang mga Bansa. Ang sampung sungay ng hayop ay kumakatawan sa masamang konpederasyon ng sampung hari sa Apocalipsis labing-pito. Ang sampung haring iyon ay inilarawan sa Apocalipsis labing-pito, at doon sila kinilala bilang ikapitong kaharian ng hula sa Biblia. Ang hayop ay inilarawan na may pitong ulo na may pitong korona, na nagpapakilala rito bilang ikapitong kaharian ng hula sa Biblia. Sa Daniel kabanata dalawa, inilarawan sila bilang espirituwal na Gresya, at tinukoy din sila bilang Ahab sa patotoo ng Bundok Karmel, at sila ang sampung kaaway sa Awit walumpu’t tatlo.
The second earthly power of the enemy mentioned in Revelation chapters twelve and thirteen, is the beast that comes out of the sea, who Sister White directly identifies as Catholicism.
Ang ikalawang makalupang kapangyarihan ng kaaway na binanggit sa mga kabanata labindalawa at labintatlo ng Aklat ng Apocalipsis ay ang halimaw na umaahon mula sa dagat, na tuwirang tinutukoy ni Sister White bilang Katolisismo.
And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:1–3.
At ako’y tumayo sa buhanginan ng dagat, at nakita kong umahon mula sa dagat ang isang hayop na may pitong ulo at sampung sungay; at sa kanyang mga sungay ay sampung korona, at sa kanyang mga ulo ang pangalan ng kalapastanganan. At ang hayop na nakita ko ay gaya ng leopardo, at ang kanyang mga paa ay gaya ng sa oso, at ang kanyang bibig ay gaya ng bibig ng leon; at ibinigay sa kanya ng dragon ang kanyang kapangyarihan, at ang kanyang luklukan, at dakilang kapamahalaan. At nakita kong ang isa sa kanyang mga ulo ay wari’y nasugatang ikamamatay; at ang kanyang sugat na nakamamatay ay gumaling; at ang buong sanlibutan ay namangha at sumunod sa hayop. Pahayag 13:1-3.
John was standing on the seashore in verse one, and he sees a beast rise from the sea, and thereafter, he sees a beast coming up out of the earth. Sister White identifies that the time in which John saw the two beasts was 1798, for that was the year the papacy was “robbed of its strength,” thus receiving a deadly wound that would ultimately be healed.
Sa talatang una, nakatayo si Juan sa baybayin ng dagat, at nakita niya ang isang hayop na umaahon mula sa dagat; at pagkaraan, nakita niya ang isang hayop na umaahon mula sa lupa. Tinutukoy ni Sister White na ang panahon kung kailan nakita ni Juan ang dalawang hayop ay ang taon 1798, sapagkat iyon ang taon nang ang kapapahan ay “inalisan ng kapangyarihan,” at sa gayo’y tumanggap ng isang nakamamatay na sugat na sa bandang huli ay gagaling.
“At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.
"Sa panahong ang Kapapahan, naalisan ng lakas, ay napilitang tumigil sa pag-uusig, namasdan ni Juan ang isang bagong kapangyarihang umuusbong upang umalingawngaw sa tinig ng dragon at ipagpatuloy ang gayunding malupit at lapastangang gawain. Ang kapangyarihang ito, ang huli na makikipagdigma laban sa iglesia at sa kautusan ng Diyos, ay kinakatawan ng isang hayop na may mga sungay na gaya ng sa kordero. Ang mga hayop na nauna rito ay umahon mula sa dagat; ngunit ito ay umahon mula sa lupa, na kumakatawan sa mapayapang pag-usbong ng bansang sinasagisag nito - ang Estados Unidos." Signs of the Times, Pebrero 8, 1910.
John is looking backward into history when he sees the sea beast, which is the papacy. Looking forward in history, he sees the earth beast, which is the United States. This is why the beast from the sea is prophetically constructed as it is. Looking back from 1798, John first sees “seven heads and ten horns,” marking the point in history that three of the horns were plucked up to make room for the stout horn of the papacy, which spake great things.
Si Juan ay lumilingon pabalik sa kasaysayan nang makita niya ang hayop mula sa dagat, na siyang kapapahan. Pagtingin niya pasulong sa kasaysayan, nakita niya ang hayop mula sa lupa, na siyang Estados Unidos. Ito ang dahilan kung bakit ang hayop mula sa dagat ay binuo sa ganitong anyong propetiko. Mula sa 1798, habang lumilingon pabalik, unang nakita ni Juan ang “pitong ulo at sampung sungay,” na tumutukoy sa puntong pangkasaysayan kung kailan tatlo sa mga sungay ay binunot upang magbigay-daan sa matikas na sungay ng kapapahan, na nagsalita ng mga dakilang bagay.
Then I would know the truth of the fourth beast, which was diverse from all the others, exceeding dreadful, whose teeth were of iron, and his nails of brass; which devoured, brake in pieces, and stamped the residue with his feet; And of the ten horns that were in his head, and of the other which came up, and before whom three fell; even of that horn that had eyes, and a mouth that spake very great things, whose look was more stout than his fellows. Daniel 7:19, 20.
Kung magkagayo’y ibig kong maalaman ang katotohanan tungkol sa ikaapat na hayop, na kakaiba sa lahat ng iba, lubhang kakila-kilabot, na ang mga ngipin ay bakal at ang kaniyang mga kuko ay tanso; na lumalamon, dinudurog, at niyuyurakan ang nalabi sa pamamagitan ng kaniyang mga paa; at tungkol sa sampung sungay na nasa kaniyang ulo, at tungkol sa isa pang sumibol, na sa harap niya’y nabuwal ang tatlo; maging yaong sungay na may mga mata, at bibig na nagsasalita ng lubhang dakilang mga bagay, na ang anyo ay higit na mabagsik kaysa sa kaniyang mga kasama. Daniel 7:19, 20.
Before those three horns of the Heruli, Ostrogoths and Vandals were removed, pagan Rome was represented by “ten crowns.” Those ten crowns represent pagan Rome. Then John identifies the leopard of Greece, then the bear of Medo-Persia and then the lion of Babylon.
Bago pa inalis ang tatlong sungay na iyon ng Heruli, Ostrogoth, at Vandal, ang paganong Roma ay kinakatawan ng “sampung korona.” Ang sampung koronang iyon ay kumakatawan sa paganong Roma. Pagkatapos, itinutukoy ni Juan ang leopardo ng Gresya, saka ang oso ng Medo-Persiya, at pagkatapos ay ang leon ng Babilonia.
The first was like a lion, and had eagle’s wings: I beheld till the wings thereof were plucked, and it was lifted up from the earth, and made stand upon the feet as a man, and a man’s heart was given to it. And behold another beast, a second, like to a bear, and it raised up itself on one side, and it had three ribs in the mouth of it between the teeth of it: and they said thus unto it, Arise, devour much flesh. After this I beheld, and lo another, like a leopard, which had upon the back of it four wings of a fowl; the beast had also four heads; and dominion was given to it. Daniel 7:4–6.
Ang una ay gaya ng leon, at may mga pakpak ng agila: minamasdan ko hanggang sa ang mga pakpak nito ay napilas, at itinaas ito mula sa lupa, at itinindig ito sa mga paa nito, gaya ng tao, at binigyan ito ng pusong pantao. At, narito, ang isa pang hayop, ikalawa, na gaya ng oso; at itinaas nito ang isang tagiliran, at may tatlong tadyang sa bibig nito, sa pagitan ng mga ngipin nito; at ganito ang sinabi sa kaniya, Tumindig ka, lumamon ka ng maraming laman. Pagkatapos nito ay nagmasid ako, at, narito, ang isa pa, na gaya ng leopardo, na may apat na pakpak ng ibon sa likod nito; ang hayop ay mayroon ding apat na ulo; at sa kaniya’y ipinagkaloob ang kapamahalaan. Daniel 7:4-6.
There is not one element of Catholicism that is Christian, and the sea beast represents the combination of all the previous pagan kingdoms of Bible prophecy. The sea beast is represented in reverse historical order, for John is looking back into history. He first saw the power that was established when the three horns were removed—the papacy. Then he saw ten horns with ten crowns—pagan Rome. Then he saw the leopard—Greece. Then he saw the bear—Medo-Persia. Then he saw the lion—Babylon. The description of the sea beast consists of elements of each of the preceding pagan kingdoms, and the description establishes that the papacy is a conglomeration of every form of paganism that has existed in biblical history. There is not one element of Catholicism that is Christian. Anything that might appear as Christian in Catholicism is a counterfeit.
Walang isa mang elemento ng Katolisismo na Kristiyano, at ang halimaw mula sa dagat ay kumakatawan sa pagsasanib ng lahat ng naunang kahariang pagano sa hula ng Bibliya. Ang halimaw mula sa dagat ay inilalarawan ayon sa pabaliktad na pagkakasunod-sunod ng kasaysayan, sapagkat si Juan ay tumitingin pabalik sa kasaysayan. Una niyang nakita ang kapangyarihang naitatag nang maalis ang tatlong sungay—ang kapapahan. Pagkatapos ay nakita niya ang sampung sungay na may sampung korona—ang paganong Roma. Pagkatapos ay nakita niya ang leopardo—Gresya. Pagkatapos ay nakita niya ang oso—Medo-Persya. Pagkatapos ay nakita niya ang leon—Babilonia. Ang paglalarawan ng halimaw mula sa dagat ay binubuo ng mga elemento ng bawat isa sa mga naunang kahariang pagano, at itinatatag ng paglalarawang ito na ang kapapahan ay isang konglomerasyon ng bawat anyo ng paganismo na umiral sa kasaysayang biblikal. Walang isa mang elemento ng Katolisismo na Kristiyano. Anumang maaaring mag-anyong Kristiyano sa Katolisismo ay huwad.
At Mount Carmel, when Elijah did battle with Jezebel’s prophets and her apostate husband, Jezebel was back home in Samaria. The whore of Tyre is forgotten during the history of the earth beast with two horns. Jezebel is always hidden away, and in Revelation chapters twelve and thirteen the world wonders after her, but she is not portrayed as a marvel that is wondered after in the heavens, as is the United Nations, the United States and Satan. She is back in her command center of Samaria—the city of Rome.
Sa Bundok Karmelo, nang makipagbaka si Elijah laban sa mga propeta ni Jezebel at sa kanyang asawang tumalikod sa pananampalataya, si Jezebel ay muling nasa kanyang tahanan sa Samaria. Ang patutot ng Tiro ay nalilimutan sa kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa na may dalawang sungay. Si Jezebel ay laging ikinukubli, at sa Apocalipsis kabanata labindalawa at labintatlo ang sanlibutan ay namamangha sa kanya, ngunit hindi siya inilalarawan bilang isang kababalaghan na pinagtatakhan sa kalangitan, gaya ng Mga Nagkakaisang Bansa, ng Estados Unidos, at ni Satanas. Siya ay muling nasa kanyang sentro ng pamumuno sa Samaria-ang lungsod ng Roma.
The history of the earth beast is where the test of the image of the beast for the whole world is identified. That test takes place during the warfare of the first heaven. This is what we wish to consider at this point. I will substitute the United States for the word “he” in the verses we are now going to consider.
Sa kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa natutukoy ang pagsubok ng larawan ng halimaw para sa buong sanlibutan. Ang pagsubok na iyon ay nagaganap sa panahon ng pakikidigma ng unang langit. Ito ang nais nating isaalang-alang sa puntong ito. Papalitan ko ang salitang "siya" ng "Estados Unidos" sa mga talatang ating isasaalang-alang ngayon.
And I beheld another beast coming up out of the earth; and the United States had two horns like a lamb, and the United States spake as a dragon. And the United States exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And the United States doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which the United States had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And the [United States] had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And the United States causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Revelation 13:11–17.
At nakita ko ang isa pang hayop na umaahon mula sa lupa; at ang Estados Unidos ay may dalawang sungay na gaya ng kordero, at ang Estados Unidos ay nagsalita na gaya ng dragon. At ginagamit ng Estados Unidos ang buong kapangyarihan ng unang hayop sa harapan niya, at pinasasamba ng Estados Unidos ang lupa at ang mga tumatahan doon sa unang hayop, na ang nakamamatay na sugat ay napagaling. At gumagawa ang Estados Unidos ng mga dakilang kababalaghan, anupa’t nagpapababa ang Estados Unidos ng apoy mula sa langit sa lupa sa paningin ng mga tao, at dinadaya ng Estados Unidos ang mga tumatahan sa lupa sa pamamagitan ng mga himalang yaon na may kapangyarihan ang Estados Unidos na gawin sa harap ng hayop; na sinasabi ng Estados Unidos sa mga tumatahan sa lupa na gumawa sila ng isang larawan ng hayop, na nasugatan sa pamamagitan ng tabak, at nabuhay. At ang [Estados Unidos] ay may kapangyarihang magbigay-buhay sa larawan ng hayop, upang ang larawan ng hayop ay makapagsalita, at maging sanhi upang ang sinumang hindi sumamba sa larawan ng hayop ay ipapatay. At ipinauutos ng Estados Unidos na ang lahat, maging ang maliliit at malalaki, mayaman at mahirap, malaya at alipin, ay bigyan ng isang tatak sa kanilang kanang kamay, o sa kanilang mga noo: at upang walang sinuman ang makabili o makapagbili, maliban yaong may tatak, o pangalan ng hayop, o bilang ng kaniyang pangalan. Apocalipsis 13:11-17.
In Revelation chapter thirteen, the dragon of pagan Rome gave the papacy three things as it placed the papacy on the throne of the earth.
Sa Apocalipsis kabanata labintatlo, ang dragon ng paganong Roma ay nagkaloob sa kapapahan ng tatlong bagay habang iniluluklok nito ang kapapahan sa luklukan ng daigdig.
And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.
At ang halimaw na aking nakita ay gaya ng isang leopardo, at ang kaniyang mga paa ay gaya ng mga paa ng isang oso, at ang kaniyang bibig ay gaya ng bibig ng isang leon: at ibinigay sa kaniya ng dragon ang kaniyang kapangyarihan, at ang kaniyang luklukan, at dakilang kapamahalaan. Apocalipsis 13:2.
The ten kings who represent pagan Rome (France being the premier king of the ten as represented by Ahab) gave the papacy three things: power, seat and authority. When the emperor Constantine moved the capital from the city of Rome in the west, unto the east and made Constantinople the new capital of the Roman Empire in the year 330, pagan Rome then gave the church of Rome its “seat.”
Ang sampung haring kumakatawan sa paganong Roma (ang Pransiya ang pangunahing hari sa sampu, na kinakatawan ni Ahab) ay nagbigay sa Kapapahan ng tatlong bagay: kapangyarihan, luklukan, at awtoridad. Nang ilipat ng Emperador Constantino ang kabisera mula sa lungsod ng Roma sa kanluran patungo sa silangan at gawin ang Constantinople na bagong kabisera ng Imperyong Romano noong taong 330, sa gayon ay ibinigay ng paganong Roma sa Simbahan ng Roma ang "luklukan" nito.
When Clovis, king of the Franks (France), converted to Catholicism and began to war against the powers that had been resisting the rise of the papacy to the throne of the earth in the year 496, pagan Rome then gave the papacy its “power.”
Noong taong 496, nang si Clovis, hari ng mga Franko (Pransiya), ay yumakap sa Katolisismo at nagsimulang makipagdigma laban sa mga kapangyarihang noon pa’y sumasalungat sa pag-angat ng Papado tungo sa trono ng daigdig, saka ipinagkaloob ng paganong Roma sa Papado ang "kapangyarihan" nito.
In 533, Justinian made a decree which identified the Roman church as both the head of all churches, and also as the corrector of heretics. At that point, the authority of pagan Rome had been given to the papacy.
Noong 533, naglabas si Justinian ng isang kautusan na kumilala sa Simbahang Romano bilang kapuwa ulo ng lahat ng mga simbahan at tagapagwasto ng mga erehe. Sa puntong iyon, ang kapangyarihan ng makapaganong Roma ay naipagkaloob sa Papasiya.
In verse twelve, “the [United States] exerciseth all the power of the first beast before him.” The power that was exercised by the papacy is represented by Clovis, who dedicated his military and economic might unto the papacy. This is why Catholicism calls Clovis “the first born of the Catholic church,” and France the “eldest daughter of the Catholic church.” The United States will do the same dirty work for the papacy that Clovis began in 496.
Sa talatang ikalabindalawa, “ang [Estados Unidos] ay ipinaiiral ang buong kapangyarihan ng unang halimaw sa harap niya.” Ang kapangyarihang ipinaiiral ng Kapapahan ay kinakatawan ni Clovis, na itinalaga ang kaniyang lakas-militar at lakas na pang-ekonomiya sa Kapapahan. Dahil dito, tinatawag ng Katolisismo si Clovis na “ang panganay ng Simbahang Katolika,” at ang Pransiya bilang “ang pinakamatandang anak na babae ng Simbahang Katolika.” Gagawin din ng Estados Unidos ang gayunding maruming gawain para sa Kapapahan na sinimulan ni Clovis noong 496.
The power of the United States will be employed to cause “the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed.” The United States will employ its military and economic strength to cause the entire world to accept Sunday as a day of rest. The whore of Tyre will first commit fornication with the earth beast at the soon coming Sunday law, and then she will go forth and commit fornication with all the other kings of the earth.
Ang kapangyarihan ng Estados Unidos ay gagamitin upang papangyarihin na “sambahin ng lupa at ng mga nananahan dito ang unang halimaw, na ang kanyang nakamamatay na sugat ay gumaling.” Gagamitin ng Estados Unidos ang lakas nitong militar at pang-ekonomiya upang ipatanggap sa buong sanlibutan ang Linggo bilang araw ng kapahingahan. Ang patutot ng Tiro ay unang makikiapid sa halimaw na mula sa lupa sa nalalapit na batas ng Linggo, at pagkatapos ay lalabas siya at makikiapid sa lahat ng iba pang mga hari sa lupa.
In verse thirteen, “the [United States] doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men.” Fire represents an unholy message. Tongues of fire on the day of Pentecost represented a holy message that was accompanied with the ability to convey that message to the entire world. The fire that is brought down out of heaven by the United States will also impact every nation, and every tongue.
Sa talatang labintatlo, “ang [Estados Unidos] ay gumagawa ng mga dakilang kababalaghan, anupa’t nagpapababa siya ng apoy mula sa langit sa lupa sa paningin ng mga tao.” Ang apoy ay sumasagisag sa isang di-banal na mensahe. Ang mga dilang apoy sa araw ng Pentecostes ay sumagisag sa isang banal na mensahe na sinamahan ng kakayahang iparating ang mensaheng iyon sa buong sanlibutan. Ang apoy na ibinababa mula sa langit ng Estados Unidos ay makaaapekto rin sa bawat bansa at bawat wika.
In verse fourteen, the United States deceives “them that dwell on the earth by the means of those miracles which the [United States] had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live.” The deception that is employed to deceive the world by the United States is represented by the fire that came down from heaven in the previous verse. The fire from heaven produces miracles that are employed by the United States to command the world to establish a one-world government that consists of the combination of church and state with the church in control of the relationship.
Sa talatang labing-apat, dinadaya ng Estados Unidos ang “mga tumatahan sa lupa sa pamamagitan ng mga himalang yaong [Estados Unidos] ay may kapangyarihang gawin sa paningin ng halimaw; na sinasabi sa mga tumatahan sa lupa na sila’y gumawa ng isang larawan sa halimaw, na nasugatan ng tabak, at nabuhay.” Ang panlilinlang na ginagamit ng Estados Unidos upang iligaw ang sanlibutan ay kinakatawan ng apoy na bumaba mula sa langit sa naunang talata. Ang apoy mula sa langit ay nagbubunga ng mga himalang ginagamit ng Estados Unidos upang utusan ang sanlibutan na magtatag ng isang iisang pamahalaang pandaigdig na binubuo ng pagsasanib ng simbahan at estado, na ang simbahan ang may pamamahala sa ugnayan.
This is what the relationship of Ahab and Jezebel represented when Elijah was raised up. Elijah’s battle at Mount Carmel was fulfilled in the beginning of the United States during the movement of the first angel from 1840 to 1844, for the purpose of distinguishing the true prophet of Protestantism from all of the false prophets of Protestantism.
Ito ang kinakatawan ng ugnayan nina Ahab at Jezebel nang ibinangon si Elias. Ang labanan ni Elias sa Bundok Karmelo ay nagkaroon ng katuparan sa pasimula ng Estados Unidos sa panahon ng kilusan ng unang anghel mula 1840 hanggang 1844, upang maipagkaiba ang tunay na propeta ng Protestantismo sa lahat ng mga huwad na propeta ng Protestantismo.
It is fulfilled again at the ending of the United States, during the test of the formation of the image of the beast that began on September 11, 2001, and ends at the soon-coming Sunday law.
Muling natutupad ito sa pagwawakas ng Estados Unidos, sa panahon ng pagsubok ng pagbuo ng larawan ng hayop, na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, at magwawakas sa nalalapit na batas ng Linggo.
Elijah’s perfect fulfillment takes place before the great and dreadful day of the Lord, which is the seven last plagues. Therefore, Mount Carmel, Elijah, Ahab and Jezebel are represented in the work of the United States forcing planet earth to accept the one-world government of the United Nations that is ruled over by the Catholic Church. The United States accomplishes this act through its military might, its economic strength and the corrupted hypnotic communications that it directs and controls, represented by what is called the “information super highway” of the worldwide web.
Ang ganap na katuparan ni Elias ay nagaganap bago ang dakila at kakilakilabot na araw ng Panginoon, na siyang pitong huling salot. Samakatuwid, ang Bundok Karmelo, si Elias, si Ahab, at si Jezebel ay kinakatawan sa gawaing isinasagawa ng Estados Unidos na pilitin ang daigdig na tanggapin ang iisang pamahalaang pandaigdig ng Mga Nagkakaisang Bansa na pinamumunuan ng Simbahang Katolika. Isinasakatuparan ito ng Estados Unidos sa pamamagitan ng kapangyarihang militar nito, ng lakas nitong pang-ekonomiya, at ng mga tiwaling, hipnotikong komunikasyon na idinidirekta at kinokontrol nito, na kinakatawan ng tinatawag na “information super highway” ng worldwide web.
In verse fifteen, we are informed that “the [United States] had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed.” The threat of death by the military might of the United States, then representing the premier king of the United Nations, empowers the one-world government of the United Nations to speak. The action of speaking is accomplished through a legislative and judicial authority. The legislative branch of the United Nations is in New York and the judicial branch of the United Nations is in The Hague, Netherlands. The Hague represents the Old World and New York the New World. Both the United States and the Netherlands have past histories where they stood out as premier defenders of liberty and freedom, but both end their respective histories—speaking as a dragon.
Sa talatang labinlima, ipinabatid sa atin na “ang [Estados Unidos] ay nagkaroon ng kapangyarihang magbigay-buhay sa larawan ng hayop, upang ang larawan ng hayop ay makapagsalita, at maging sanhi na ang sinumang hindi sasamba sa larawan ng hayop ay ipapatay.” Ang pagbabanta ng kamatayan sa pamamagitan ng lakas-militar ng Estados Unidos, na noon ay kumakatawan bilang nangungunang hari ng mga Nagkakaisang Bansa, ang nagbibigay-kapangyarihan sa pamahalaang isang-daigdig ng mga Nagkakaisang Bansa upang makapagsalita. Ang kilos ng pagsasalita ay isinasakatuparan sa pamamagitan ng awtoridad na lehislatibo at hudisyal. Ang sangay na lehislatibo ng mga Nagkakaisang Bansa ay nasa New York at ang sangay na hudisyal ng mga Nagkakaisang Bansa ay nasa The Hague, Netherlands. Ang The Hague ay kumakatawan sa Lumang Daigdig at ang New York sa Bagong Daigdig. Ang kapwa Estados Unidos at Netherlands ay may mga yugto sa kanilang kasaysayan na sila’y namukod-tangi bilang mga nangungunang tagapagtanggol ng kalayaan at laya, ngunit kapwa nagwawakas ang kani-kanilang kasaysayan—nagsasalita gaya ng isang dragon.
“As the Sabbath has become the special point of controversy throughout Christendom, and religious and secular authorities have combined to enforce the observance of the Sunday, the persistent refusal of a small minority to yield to the popular demand will make them objects of universal execration. . .. and a decree will finally be issued against those who hallow the Sabbath of the fourth commandment, denouncing them as deserving of the severest punishment and giving the people liberty, after a certain time, to put them to death. Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.
Yamang ang Sabbath ay naging natatanging punto ng pagtatalo sa buong Kristiyanidad, at nagsanib ang mga awtoridad na panrelihiyon at pansekular upang ipatupad ang pagpapangilin ng Linggo, ang di-matitinag na pagtanggi ng isang maliit na minorya na magpasakop sa kagustuhan ng nakararami ay gagawin silang mga tampulan ng pangkalahatang pagkasuklam at paghahamak. … at sa wakas ay ipalalabas ang isang dekreto laban sa mga nagpapangilin sa Sabbath ng ikaapat na utos, na kinokondena silang karapat-dapat sa pinakamatinding parusa at nagbibigay sa mga tao ng kalayaan, pagkaraan ng isang takdang panahon, na kitlin ang kanilang buhay. Ang Romanismo sa Lumang Daigdig at ang tumalikod na Protestantismo sa Bagong Daigdig ay susunod sa kaparis na landas laban sa mga gumagalang sa lahat ng banal na utos.
“The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress described by the prophet as the time of Jacob’s trouble.” The Great Controversy, 615, 616.
"Kung magkagayo'y ang bayan ng Diyos ay ilulubog sa mga tagpo ng kapighatian at kagipitan na inilarawan ng propeta bilang panahon ng kapighatian ni Jacob." The Great Controversy, 615, 616.
In verse sixteen and seventeen, after the image of the beast has been set up and empowered to speak, the “[United States] causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.”
Sa mga talatang labing-anim at labing-pito, matapos maitayo ang larawan ng hayop at mabigyan ng kapangyarihang magsalita, ganito: “Ang [United States] ay ipinangyayari na ang lahat, ang maliliit at ang malalaki, ang mayayaman at ang mga dukha, ang mga malaya at ang mga alipin, ay tumanggap ng isang tatak sa kanilang kanang kamay, o sa kanilang noo: At upang walang sinuman ang makabili o makapagbenta, maliban yaong may tatak, o ang pangalan ng hayop, o ang bilang ng kaniyang pangalan.”
The formation of the image of the beast is the test that precedes the test of the mark of the beast. If we do not pass the test that is represented by the formation of the image of the beast, we will fail the test of the mark of the beast. They are two different tests, and they are two different types of tests.
Ang pagkakabuo ng larawan ng halimaw ay ang pagsubok na nauuna sa pagsubok ng tatak ng halimaw. Kung hindi natin mapagtagumpayan ang pagsubok na kinakatawan ng pagkakabuo ng larawan ng halimaw, mabibigo tayo sa pagsubok ng tatak ng halimaw. Dalawa itong magkaibang pagsubok, at magkaiba rin ang kanilang uri.
The formation of the image of the beast that began on September 11, 2001, is the prophetic warning that the close of probation is about to take place. It is the Elijah message that identifies that Mount Carmel is on the near horizon, and that God’s people need to secure the oil of character, the oil of the Holy Spirit and the oil of the message of the Midnight Cry before the final call is made. They need to awaken, so that when Elijah asks them, “How long halt ye between two opinions?”—they will not be speechless, for to be speechless then is to receive the mark of the beast. The image of the beast test represents the work of understanding the message that announces the close of the judgment, just as the message of the Millerites announced the opening of the judgment.
Ang pagbuo ng larawan ng hayop na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, ay ang propetikong babala na malapit nang maganap ang pagsasara ng pintuan ng awa. Ito ang mensahe ni Elias na nagtutukoy na ang Bundok Karmelo ay malapit na sa abot-tanaw, at na ang bayan ng Diyos ay kailangang masiguro na taglay ang langis ng karakter, ang langis ng Espiritu Santo, at ang langis ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi bago ibigay ang huling panawagan. Kailangan nilang magising, upang kapag tinanong sila ni Elias, “Hanggang kailan kayo magpapaalinlangan sa dalawang isipan?”—hindi sila mawawalan ng sagot, sapagkat ang mawalan ng sagot noon ay katumbas ng pagtanggap ng tanda ng hayop. Ang pagsubok sa larawan ng hayop ay kumakatawan sa gawaing pag-unawa sa mensaheng nagpapahayag ng pagsasara ng paghuhukom, gaya ng mensahe ng mga Millerita na naghayag ng pagbubukas ng paghuhukom.
The mark of the beast test, involves no choice, for it contains no element of probationary time. It is a point in time, not a period of time. It is a crisis, and therefore it is a litmus test that will identify the character of those Israelites that have been summoned to Mount Carmel by Ahab at the Sunday law. They will then demonstrate the character that they have developed during the previous period of time, prophetically called the image of the beast test.
Ang pagsubok ng tanda ng hayop ay walang kinasasangkutang pagpili, sapagkat wala itong anumang sangkap ng panahon ng probasyon. Ito ay isang takdang sandali, hindi isang yugto ng panahon. Ito ay isang krisis, at samakatuwid ay isang pagsubok na litmus na tutukuyin ang karakter ng mga Israelitang ipinatawag ni Ahab sa Bundok Carmel sa panahon ng batas ng Linggo. Pagkatapos ay ipapakita nila ang karakter na kanilang nahubog sa nakaraang yugto ng panahon, na sa propesiya ay tinatawag na pagsubok ng larawan ng hayop.
Wherefore (as the Holy Ghost saith, Today if ye will hear his voice, Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness: When your fathers tempted me, proved me, and saw my works forty years. Wherefore I was grieved with that generation, and said, They do alway err in their heart; and they have not known my ways. So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.) Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God. But exhort one another daily, while it is called Today; lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin. For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end; While it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts, as in the provocation. Hebrews 3:7–15.
Kaya nga (gaya ng sinasabi ng Espiritu Santo, Ngayon, kung maririnig ninyo ang kanyang tinig, huwag ninyong papagmatigasin ang inyong mga puso, gaya ng sa paghihimagsik, sa araw ng tukso sa ilang: noong tinukso ako ng inyong mga ama, sinubok ako, at nakita ang aking mga gawa sa loob ng apatnapung taon. Kaya ako'y nagalit sa lahing iyon, at sinabi, Laging naliligaw sila sa kanilang puso; at hindi nila nakilala ang aking mga daan. Kaya't sumumpa ako sa aking poot, Hindi sila papasok sa aking kapahingahan.) Mag-ingat kayo, mga kapatid, baka sa alinman sa inyo'y magkaroon ng pusong masama ng kawalang-pananalig, sa pagtalikod sa Diyos na buhay. Subalit magpaalalahanan kayo sa isa't isa araw-araw, samantalang tinatawag na "Ngayon"; baka ang sinuman sa inyo ay tumigas ang puso dahil sa daya ng kasalanan. Sapagkat tayo'y naging kabahagi ni Cristo, kung ating panghahawakan nang matatag hanggang sa wakas ang pasimula ng ating pagtitiwala; habang sinasabi, Ngayon, kung maririnig ninyo ang kanyang tinig, huwag ninyong papagmatigasin ang inyong mga puso, gaya ng sa paghihimagsik. Hebreo 3:7-15.