In previous articles we spent time identifying the prophetic characteristics of the second test of the three tests represented by the three angels. Each angel represents a specific test, and the second test is represented as a visual test. We identified all three angels, and their respective tests are identified also in Daniel chapter one, where the second of the three tests was based upon the appearance of Daniel and the three worthies after they ate the vegetarian diet, instead of the Babylonian diet. Another characteristic of the second test is that it often is represented by a representation of the combination of Church and State.
Önceki makalelerde, üç melek tarafından temsil edilen üç imtihandan ikincisinin peygamberlik niteliklerini belirlemeye zaman ayırdık. Her melek belirli bir imtihanı temsil eder ve ikinci imtihan görsel bir imtihan olarak temsil edilir. Üç meleğin tamamını belirledik ve onlara karşılık gelen imtihanlar Daniel kitabının birinci bölümünde de tanımlanır; burada üç imtihandan ikincisi, Babil diyetini değil de vejetaryen bir diyeti benimsedikten sonra Daniel ile üç kahramanın görünüşlerine dayandırılmıştı. İkinci imtihanın bir başka özelliği de, sıkça Kilise ile Devletin birleşimini temsil eden bir tasvirle ifade edilmesidir.
All three angels and their respective tests are identified in the fall of Nimrod’s Babel in Genesis chapter eleven. The three tests are there represented by the three times the expression of “go to” is used in verses three, four and seven. The second expression of “go to,” in verse four marks the test of the second angel.
Üç meleğin tamamı ve her birinin imtihanı, Yaratılış’ın on birinci bölümünde Nimrod’un Babil’inin yıkılışında tanımlanır. Orada bu üç imtihan, 3., 4. ve 7. ayetlerde üç kez kullanılan “haydi” ifadesiyle temsil edilir. Dördüncü ayetteki ikinci “haydi” ifadesi, ikinci meleğin imtihanını işaret eder.
And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.
Ve dediler: Gelin, kendimize bir kent ve tepesi göğe erişecek bir kule yapalım; kendimize bir ad edinelim, yoksa bütün yeryüzüne dağılırız. Yaratılış 11:4.
A city represents a state, and a tower represents a church. They also desired a specific character, as represented in their desire to make themselves a name. In the second test character is often manifested, and it is done so in contrast with an opposite character, as represented by Cain and Abel, the wise and foolish virgins, or in Daniel’s second test in the visual appearance between those who ate the diet of Babylon, as opposed to those who ate pulse.
Bir şehir bir devleti, bir kule ise bir kiliseyi temsil eder. Ayrıca, kendilerine bir ad edinmek istemelerinde görüldüğü gibi, belirli bir karakter de arzuladılar. İkinci sınavda karakter çoğu zaman ortaya çıkar ve bu, Kabil ve Habil’de, akıllı ve akılsız bakirelerde görüldüğü gibi zıt bir karakterle tezat içinde olur; ya da Daniel’in ikinci sınavında, Babil’in yiyecekleriyle beslenenlerle baklagillerle beslenenlerin dış görünüşleri arasındaki farkta olduğu gibi.
Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Daniel 2:12–15.
Kullarını, yalvarırım, on gün dene; bize yemek için sebze, içmek için de su versinler. Sonra senin huzurunda bizim görünüşümüze ve kralın yemek payından yiyen gençlerin görünüşüne bakılsın; ve nasıl görürsen, kullarınla öyle muamele et. Böylece bu konuda onlara razı oldu ve onları on gün denedi. On günün sonunda ise görünüşleri, kralın yemek payından yiyen bütün gençlerinkinden daha güzel ve bedenleri daha semiz göründü. Daniel 2:12-15.
In the Millerite history, the test of the second angel manifested two classes of worshippers. The class that failed the test became the daughters of Rome, the other class were the faithful who continue to follow the advancing light. The daughters of Rome reflect the prophetic makeup of the mother, and the mother who they became daughters of is identified as the mother of harlots. Prophetically a harlot is a church which enters into a relationship with the state, as is the image of the papacy.
Milleritlerin tarihinde, ikinci meleğin sınaması ibadet edenlerin iki sınıfını ortaya çıkardı. Sınamayı geçemeyen sınıf Roma’nın kızları oldu; diğer sınıf ise ilerleyen ışığı izlemeye devam eden sadıklardı. Roma’nın kızları, annenin peygamberlikte tasvir edilen yapısını yansıtır; onların kızları oldukları anne, fahişelerin anası olarak tanımlanır. Peygamberlik bağlamında fahişe, devletle ilişki kuran bir kilisedir; tıpkı papalığın suretinde olduğu gibi.
The first of the three angels in Revelation chapter fourteen, possesses all three tests of each of the three angels, as does Daniel chapter one. In Daniel twelve the three-step testing process is also identified, so the three-step testing process is in both the beginning and ending of the book of Daniel.
Vahiy kitabının on dördüncü bölümündeki üç meleğin ilki, üç meleğin her birine ait üç sınamanın hepsini içerir; Daniel kitabının birinci bölümü de böyledir. Daniel kitabının on ikinci bölümünde de üç aşamalı sınama süreci tanımlanır; dolayısıyla üç aşamalı sınama süreci Daniel kitabının hem başında hem de sonunda yer alır.
Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.
Birçoğu arıtılacak, pak kılınacak ve sınanacaktır; fakat kötüler kötülük etmeye devam edeceklerdir; kötülerden hiçbiri anlamayacaktır; ama hikmetliler anlayacaktır. Daniel 12:10.
The first test in verse twelve is the purification which occurs in the courtyard of the sanctuary where the lamb is slain and justification is imputed to the sinner. The second test in verse twelve is to be made white, which is represented by the holy place in the sanctuary, which represents when sanctification is imparted to the believer. The third step is to be tried, which represents the judgment of the Most Holy Place where God’s people are sealed, and glorification is accomplished. The two classes of worshippers are represented by the wicked who do not understand, and the wise who do understand.
On ikinci ayetteki ilk sınama, kuzunun kurban edildiği ve günahkâra aklanmanın atfedildiği mabedin avlusunda gerçekleşen arınmadır. On ikinci ayetteki ikinci sınama, beyaz kılınmaktır; bu, mabetteki Kutsal Yer ile temsil edilir ve kutsallaştırmanın imanlıya verildiği zamanı ifade eder. Üçüncü adım ise sınanmaktır; bu, Tanrı’nın halkının mühürlendiği ve yüceltilmenin tamamlandığı En Kutsal Yer’deki yargıyı temsil eder. Tapınanların iki sınıfı, anlamayan kötüler ve anlayan bilgelerle temsil edilir.
The second test, which is represented many times in the sacred Word, represents a visual test, where two classes of worshippers are manifested, and the combination of Church and State is symbolized. Just as important is that a characteristic of the second test is that it precedes the third test, and the third test represents judgment. There is an important caveat to the judgment of the third test though, for each of the three tests involve a judgment, but the first two tests are placed in a history where character development is still possible. The third test is different, in that it is a prophetic litmus test, which simply identifies which class of worshipper you had become in the previous two steps of the testing process.
İkinci sınama, Kutsal Yazılar’da birçok kez tasvir edildiği üzere, iki sınıf ibadet edenin ortaya çıktığı ve Kilise ile Devletin birleşiminin simgelendiği görsel bir sınamayı temsil eder. Aynı derecede önemli olan, ikinci sınamanın üçüncü sınamadan önce gelmesi özelliğidir; üçüncü sınama ise yargıyı temsil eder. Bununla birlikte üçüncü sınamanın yargısıyla ilgili önemli bir çekince vardır; zira üç sınamanın her biri bir yargı içerir, ancak ilk iki sınama, karakter gelişiminin hâlâ mümkün olduğu bir tarihsel döneme yerleştirilmiştir. Üçüncü sınama ise farklıdır; çünkü o, sınama sürecinin önceki iki adımında hangi ibadet eden sınıfına dönüştüğünüzü basitçe belirleyen peygamberî bir turnusol testidir.
In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which began on September 11, 2001, and ends at the Sunday law in the United States, there are three tests. The first test was when the angel descended on September 11, 2001, and in agreement with the angel that descended in Millerite history on August 11, 1840, the test is then a test upon diet. In Daniel chapter one, the first test was when Daniel purposed in his heart not to eat the king’s diet. When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism and He then fasted for forty days, His first test was diet.
11 Eylül 2001'de başlayıp Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Pazar yasasıyla sona eren yüz kırk dört binin mühürlenme döneminde üç sınav vardır. İlk sınav, melek 11 Eylül 2001'de indiğinde ve Millerit tarihinde 11 Ağustos 1840'ta inen melekle uyumlu olarak, beslenme üzerine bir sınavdı. Daniel kitabının birinci bölümünde, ilk sınav Daniel'in yüreğinde kralın yiyeceklerini yememeye karar vermesiydi. Kutsal Ruh Mesih'in vaftizi sırasında indiğinde ve ardından kırk gün oruç tuttuğunda, ilk sınavı beslenme konusundaydı.
The third and final test in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the Sunday law. At that time all those who have an understanding of the claims of the seventh-day Sabbath, and who choose to worship on the day of the sun will receive the mark of the beast, and they are lost for eternity. After three years, in Daniel chapter one, Daniel and the three worthies were taken before Nebuchadnezzar (a symbol of the Sunday law), to be judged on their training over the previous three years. When the Father and Son went down in Nimrod’s story of rebellion at the third “go to,” it was to confuse their language and scatter them abroad, The third test is the litmus test that separates the two classes for eternity.
Yüz kırk dört binin mühürlenme zamanındaki üçüncü ve son sınav Pazar yasasıdır. O sırada, yedinci gün Sebti’nin gereklerini bilen ve güneşin günü olan günde ibadet etmeyi seçen herkes canavarın damgasını alacak ve ebediyen mahvolacaktır. Üç yıl sonra, Daniel kitabının birinci bölümünde, Daniel ve üç yiğit, önceki üç yıldaki eğitimleri üzerinden yargılanmak üzere Nebukadnezar’ın (Pazar yasasının bir simgesi) huzuruna çıkarıldılar. Baba ve Oğul, Nimrod’un isyan öyküsünde üçüncü “haydi” ile aşağı indiklerinde, bu dillerini karıştırmak ve onları dört bir yana dağıtmak içindi. Üçüncü sınav, iki sınıfı sonsuza dek ayıran turnusol testidir.
“Both the parable of the tares and that of the net plainly teach that there is no time when all the wicked will turn to God. The wheat and the tares grow together until the harvest. The good and the bad fish are together drawn ashore for a final separation.
Yabani otlar benzetmesi de ağ benzetmesi de açıkça şunu öğretir: Bütün kötülerin Tanrı’ya döneceği bir zaman yoktur. Buğdayla yabani otlar hasada kadar birlikte büyür. İyi ve kötü balıklar, son bir ayrım yapılmak üzere birlikte kıyıya çekilir.
“Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.
“Yine, bu meseller yargıdan sonra bir deneme süresinin olmayacağını öğretir. Müjdenin işi tamamlandığında, bunun hemen ardından iyi ile kötü arasındaki ayrılık gelir ve her sınıfın kaderi sonsuza dek kesin olarak belirlenmiş olur.” Christ’s Object Lessons, 123.
The sealing time of the one hundred and forty-four thousand ends at the soon-coming Sunday law, and between that third test, and the first test that arrived on September 11, 2001, the second test is brought upon Laodicean Adventism. There is “no probation after judgment,” for the work of the gospel is then completed for the one hundred and forty-four thousand.
Yüz kırk dört binin mühürlenme zamanı, yakında gelecek Pazar Yasası'nda sona erer ve o üçüncü sınav ile 11 Eylül 2001'de gelen birinci sınav arasında, ikinci sınav Laodikya Adventizmi'ne uygulanır. 'Yargıdan sonra lütuf zamanı yoktur', çünkü o zaman müjdenin işi yüz kırk dört bin için tamamlanır.
Sister White teaches in several places that if we do not pass the first test, then we cannot pass the second test, and without successfully passing the second test we will manifest our failure at the third, litmus test.
Kardeş White birçok yerde, ilk testi geçemezsek ikinci testi de geçemeyeceğimizi ve ikinci testi başarıyla geçmeden üçüncü, yani turnusol testinde başarısızlığımızın ortaya çıkacağını öğretir.
“I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.
Dikkatim Mesih’in ilk gelişinin ilanına yeniden yöneltildi. Yahya, İsa’nın yolunu hazırlamak için İlyas’ın ruhu ve kudretiyle gönderildi. Yahya’nın tanıklığını reddedenler, İsa’nın öğretilerinden yarar görmediler. Onun gelişini önceden haber veren mesaja karşı çıkmaları, onları O’nun Mesih olduğuna dair en güçlü kanıtı kolayca elde edemeyecekleri bir noktaya getirdi. Şeytan, Yahya’nın mesajını reddedenleri daha da ileri götürerek Mesih’i reddetmeye ve O’nu çarmıha germeye sevk etti. Bunu yapmakla kendilerini, göksel tapınağa giden yolu öğretecek olan Pentekost gününün bereketini alamayacakları bir duruma koydular. Tapınağın perdesinin yırtılması, Yahudi kurbanlarının ve törenlerinin artık kabul edilmeyeceğini gösterdi. Büyük Kurban sunulmuş ve kabul edilmişti; Pentekost gününde inen Kutsal Ruh, öğrencilerin zihinlerini yeryüzündeki tapınaktan göksel olana taşıdı; İsa’nın kendi kanıyla girdiği o yerde, kefaretinin yararlarını öğrencilerinin üzerine dökmek için. Ama Yahudiler bütünüyle karanlıkta bırakıldılar. Kurtuluş planına dair sahip olabilecekleri bütün ışığı yitirdiler ve hâlâ işe yaramaz kurbanlarına ve sunularına güvenmeye devam ettiler. Göksel tapınak yeryüzündekinin yerini almıştı; yine de bu değişiklikten haberleri yoktu. Bu nedenle, Kutsal Yer’deki Mesih’in aracılığından yararlanamadılar.
“Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.
"Birçok kişi, Yahudilerin Mesih’i reddetmeleri ve O’nu çarmıha germeleri karşısında dehşete kapılır; ve O’na yapılan utanç verici kötü muamelenin tarihini okurken, O’nu sevdiklerini düşünür ve Petrus’un yaptığı gibi O’nu inkâr etmeyeceklerini ya da Yahudilerin yaptığı gibi O’nu çarmıha germeyeceklerini sanırlar. Ama herkesin yüreğini okuyan Tanrı, onların hissettiklerini iddia ettikleri İsa sevgisini sınadı. Bütün gök, birinci meleğin mesajının nasıl karşılandığını en derin ilgiyle izledi. Ne var ki İsa’yı sevdiklerini söyleyen ve çarmıhın hikâyesini okurken gözyaşı döken birçok kişi, O’nun gelişinin müjdesiyle alay etti. Mesajı sevinçle kabul etmek yerine, onun bir aldanış olduğunu ilan ettiler. O’nun gelişini sevenlerden nefret ettiler ve onları kiliselerden dışladılar. İlk mesajı reddedenler ikincisinden yarar göremediler; imanla İsa’yla birlikte göksel tapınağın En Kutsal Yeri’ne girmeye hazırlamak için verilen gece yarısı haykırışından da yararlanmadılar. Ve önceki iki mesajı reddederek anlayışlarını öyle kararttılar ki, En Kutsal Yer’e giden yolu gösteren üçüncü meleğin mesajında hiçbir ışık göremiyorlar. Yahudiler İsa’yı nasıl çarmıha gerdilerse, yalnızca adı Hristiyan olan kiliseler de bu mesajları öylece çarmıha germiş; bu yüzden En Kutsal Yer’e giden yolu bilmiyorlar ve orada İsa’nın aracılığından yararlanamıyorlar. Kullanışsız kurbanlarını sunan Yahudiler gibi, onlar da İsa’nın ayrıldığı bölüme işe yaramaz dualarını sunuyorlar; ve Şeytan, bu aldatmacadan memnun kalarak, dindar bir karaktere bürünüyor ve bu sözde Hristiyanların zihinlerini kendine çekiyor; onları tuzağına sıkıca bağlamak için kendi gücüyle, alametleriyle ve yalancı harikalarıyla çalışıyor." Erken Yazılar, 259-261.
If we will not accept the warning message represented by September 11, 2001, then we will certainly accept the Sunday law when it arrives, presuming we are still alive. That being said, the test where we determine our eternal destiny, and the test we must pass before we are sealed at the Sunday law, which is the test we must pass before probation closes, is the second test, and it is the test of the image of the beast.
Eğer 11 Eylül 2001’in temsil ettiği uyarı mesajını kabul etmeyeceksek, hâlâ hayattaysak, geldiğinde Pazar yasasını kesinlikle kabul edeceğiz. Bununla birlikte, ebedî kaderimizi belirlediğimiz sınav ve Pazar yasasında mühürlenmeden önce, yani sınama dönemi kapanmadan önce geçmemiz gereken sınav ikinci sınavdır ve bu da canavarın suretinin sınavıdır.
“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.
“Rab bana canavarın suretinin lütuf süresi kapanmadan önce oluşturulacağını açıkça gösterdi; çünkü bu, Tanrı halkı için büyük deneme olacaktır ve onların ebedî kaderi bununla belirlenecektir. Senin tutumun öylesine bir tutarsızlıklar karmaşasıdır ki, ancak pek az kişi aldatılacaktır.
“In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].
“Vahiy 13’te bu konu açıkça ortaya konulmaktadır; [Vahiy 13:11–17, alıntılanmıştır].”
“This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
“Tanrı’nın halkının mühürlenmeden önce geçmesi gereken sınama budur. O’nun yasasını tutarak ve sahte bir Şabat’ı kabul etmeyi reddederek Tanrı’ya bağlılıklarını kanıtlayanların tümü, Rab Tanrı Yehova’nın sancağı altında yer alacak ve yaşayan Tanrı’nın mührünü alacaktır. Göksel kökenli hakikatten vazgeçip Pazar Şabatı’nı kabul edenler ise canavarın işaretini alacaktır.” Manuscript Releases, cilt 15, s. 15.
The second test in the sealing time of the one-hundred and forty-four thousand is a prophetic visual test. It requires the recognition of the formation of the image of the beast in the United States, and that test can only be revealed through God’s prophetic Word. More than that, God’s prophetic Word will only be understood by those who choose to eat the message of the latter rain, which is represented as the methodology of line upon line. If we refuse to eat the message that is in the hand of the mighty angel of Revelation eighteen when he descends, we will not possess the ability to recognize the formation of the image of the beast.
Yüz kırk dört binin mühürlenme zamanındaki ikinci sınama peygamberlik niteliğinde görsel bir sınamadır. Bu, Amerika Birleşik Devletleri’nde Canavarın Sureti’nin oluşumunun tanınmasını gerektirir ve bu sınama yalnızca Tanrı’nın peygamberlik sözü aracılığıyla açığa çıkarılabilir. Dahası, Tanrı’nın peygamberlik sözü, satır üstüne satır yöntemiyle temsil edilen son yağmur mesajını yemeyi seçenler tarafından ancak anlaşılacaktır. Vahiy on sekizinci bölümün güçlü meleği indiğinde elindeki mesajı yemeyi reddedersek, Canavarın Sureti’nin oluşumunu tanıma yetisine sahip olmayacağız.
In order to eat the message in the angel’s hand it requires that the student of prophecy can see that the angel has a message in his hand. When the mighty angel of Revelation eighteen descends, the verse does not identify anything in his hand, but the methodology of line upon line establishes upon several witnesses that there is always a message in the hand of the angels who descend. Those who reject the methodology of line upon line, are blind to the message that provides the evidence that the image of the beast is forming in the United States. That must be recognized, for our eternal destiny is based upon recognizing this truth. Line upon line, Sister White identifies the prophetic characteristics of the first angel with the same characteristics of the mighty angel of Revelation chapter eighteen.
Meleğin elindeki mesajı yiyebilmek için, peygamberlik öğrencisinin meleğin elinde bir mesaj bulunduğunu görebilmesi gerekir. Vahiy’in on sekizinci bölümündeki güçlü melek indiğinde, ayet onun elinde herhangi bir şey bulunduğunu belirtmez; ancak satır üstüne satır yöntemi, birkaç tanığa dayanarak, inen meleklerin elinde her zaman bir mesaj bulunduğunu ortaya koyar. Satır üstüne satır yöntemini reddedenler, canavarın suretinin Amerika Birleşik Devletleri’nde oluşmakta olduğuna dair kanıtı sağlayan mesaja kördür. Bu mutlaka idrak edilmelidir, çünkü ebedi kaderimiz bu gerçeği idrak etmeye dayanır. Satır üstüne satır yöntemiyle, Kızkardeş White, birinci meleğin peygamberlik özelliklerinin Vahiy’in on sekizinci bölümündeki güçlü meleğin özellikleriyle aynı olduğunu ortaya koyar.
“I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some of these seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. All who received the light turned their faces toward heaven and glorified God. Though it was shed upon all, some merely came under its influence, but did not heartily receive it. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world and were closely united with one another.
Bana, yeryüzünde yürütülen işe bütün göğün gösterdiği ilgi gösterildi. İsa, güçlü bir meleği, inerek yeryüzünün sakinlerini ikinci gelişine hazırlanmaları konusunda uyarmakla görevlendirdi. Melek gökte İsa’nın huzurundan ayrılırken, son derece parlak ve görkemli bir ışık onun önünden gidiyordu. Bana, onun görevinin ihtişamıyla yeryüzünü aydınlatmak ve yaklaşan Tanrı’nın gazabı konusunda insanları uyarmak olduğu söylendi. Çok sayıda insan ışığı kabul etti. Bunlardan bazıları çok ciddi görünürken, diğerleri sevinçli ve mest olmuştu. Işığı kabul edenlerin hepsi yüzlerini göğe çevirdi ve Tanrı’yı yüceltti. Her ne kadar o herkesin üzerine saçılmış olsa da, bazıları yalnızca onun etkisi altına girdi, fakat gönülden kabul etmedi. Birçoğu büyük bir öfkeyle doldu. Din adamları ve halk, kötülerle birlik olup güçlü meleğin saçtığı ışığa şiddetle direndiler. Ama onu kabul edenlerin hepsi dünyadan çekildiler ve birbirleriyle sıkı sıkıya birleştiler.
“Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of as many as possible from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel of God watching with the deepest interest His professed people, to record the character which they developed as the message of heavenly origin was presented to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision, and hatred, an angel with a parchment in his hand made the shameful record. All heaven was filled with indignation that Jesus should be thus slighted by His professed followers.” Early Writings, 245, 246.
"Şeytan ve melekleri, mümkün olduğunca çok kişinin zihinlerini ışıktan uzaklaştırmak için harıl harıl çalışıyorlardı. Bunu reddeden topluluk karanlıkta bırakıldı. Tanrı’nın meleğinin, O’na ait olduğunu söyleyen halkını en derin ilgiyle izlediğini ve onlara göksel kökenli mesaj sunulduğunda sergiledikleri karakteri kaydettiğini gördüm. Ve İsa’yı sevdiklerini söyleyen pek çok kişi, göksel mesaja küçümseme, alay ve nefretle sırt çevirirken, elinde bir parşömen bulunan bir melek utanç verici kaydı yazdı. İsa’nın, kendisini izlediklerini söyleyenler tarafından bu şekilde küçümsenmesi karşısında bütün gök öfkeyle doldu." Erken Yazılar, 245, 246.
In the passage, the first angel of Revelation chapter fourteen was “commissioned” “to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing”, which is the identical work of the angel of Revelation chapter eighteen. The mission of the first angel was “to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God,” which is once again the mission of the angel of chapter eighteen. Those who received the message “glorified God,” and those who rejected the message “were left in total darkness.”
Metinde, Vahiy kitabının on dördüncü bölümündeki birinci melek, "O'nun ikinci gelişine hazırlanmaları için yeryüzünün sakinlerine inip uyarıda bulunmak" üzere "görevlendirildi"; bu, Vahiy kitabının on sekizinci bölümündeki meleğin göreviyle tamamen aynıdır. Birinci meleğin görevi, "yeryüzünü yüceliğiyle aydınlatmak ve Tanrı'nın yaklaşan gazabı konusunda insanları uyarmak" idi; bu da yine on sekizinci bölümdeki meleğin görevidir. Mesajı kabul edenler "Tanrı'yı yücelttiler", mesajı reddedenler ise "tam bir karanlıkta bırakıldılar."
Daniel and the three worthies chose to eat the heavenly diet, and the other group ate the diet of Babylon. At the end of the “visual test” of ten days, Daniel and his fellows glorified God, as their countenances were visually fatter and fairer than those who ate the diet of Babylon. The first angel’s message of Revelation chapter fourteen, represents all three tests within its identification of the everlasting gospel. The first test is to fear God, the second is to give Him glory, and the third test is when the hour of judgment arrives. Those who took the little book out of the first angel’s hand and ate it, as represented by John in chapter ten, glorified God at the second test, and they were then prepared to enter into Nebuchadnezzar’s judgment. Line upon line, the first test on September 11, 2001, was to eat the little book that was in the mighty angel’s hand. That test introduced the next test where two classes of worshippers were to be manifested in advance of the third and final litmus test, which simply demonstrated either a glorified character, or a character filled with darkness.
Daniel ve üç yiğit göksel gıdayı yemeyi seçti; diğer grup ise Babil’in gıdasını yedi. On günlük “görsel sınav”ın sonunda, Daniel ve arkadaşları, yüzleri Babil’in gıdasını yiyenlerinkinden gözle görülür biçimde daha dolgun ve daha güzel olduğu için Tanrı’yı yücelttiler. Vahiy’in on dördüncü bölümündeki birinci meleğin mesajı, ebedî Müjdeyi tanımlayışı içinde bu üç sınavın tamamını temsil eder. Birinci sınav Tanrı’dan korkmaktır, ikincisi O’nu yüceltmektir, üçüncü sınav ise yargı saatinin geldiği zamandır. Onuncu bölümde Yuhanna tarafından temsil edildiği üzere, birinci meleğin elindeki küçük kitabı alıp yiyenler ikinci sınavda Tanrı’yı yücelttiler ve ardından Nebukadnezar’ın yargısına girmeye hazır hale geldiler. Satır satır, 11 Eylül 2001’deki ilk sınav, güçlü meleğin elindeki küçük kitabı yemekti. Bu sınav, iki sınıf ibadet edenin üçüncü ve nihai turnusol sınavından önce açığa çıkarılacağı bir sonraki sınavı başlattı; bu son sınav ise basitçe ya yüceltilmiş bir karakteri ya da karanlıkla dolu bir karakteri gösterdi.
The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law in the United States. In that history the parable of the ten virgins will be repeated and fulfilled to the very letter. That fact then identifies that the prophetic history of Habakkuk two, will also be repeated and fulfilled to the very letter. It also means that the period of the sealing of the one-hundred and forty-four thousand is the period when the effect of every prophetic vision is repeated and fulfilled to the very letter.
Yüz kırk dört binin mühürlenme zamanı, 11 Eylül 2001'den Amerika Birleşik Devletleri'nde yakında çıkarılacak Pazar yasasına kadar uzanan tarihsel dönemdir. O dönemde on bakire meseli harfi harfine tekrar edilecek ve yerine getirilecektir. Bu olgu, Habakkuk 2'nin peygamberlik tarihinin de harfi harfine tekrar edileceğini ve yerine getirileceğini gösterir. Bu aynı zamanda, yüz kırk dört binin mühürlenme döneminin, her bir peygamberlik görümünün etkisinin harfi harfine tekrarlandığı ve yerine getirildiği dönem olduğu anlamına gelir.
Daniel chapter eleven, verse forty was unsealed at the time of the end in 1989. The verse begins with the time of the end in 1798, and ends by marking the time of the end in 1989. Line upon line, the time of the end in 1798 aligns with the time of the end in 1989. The history of verse forty, beginning in 1798, and continuing to the Sunday law in verse forty-one represents the history of the earth beast (the United States) as the sixth kingdom of Bible prophecy. The earth beast’s two horns of Republicanism and Protestantism are represented with the two times of the ends.
Daniel kitabının on birinci bölümünün kırkıncı ayetinin mührü, 1989'da zamanın sonunda açıldı. Ayet, 1798'deki zamanın sonuyla başlar ve 1989'daki zamanın sonunu işaretleyerek biter. Satır üzerine satır, 1798'deki zamanın sonu 1989'daki zamanın sonuyla örtüşür. 1798'de başlayıp kırk birinci ayetteki Pazar yasasına kadar devam eden kırkıncı ayetin tarihi, Kutsal Kitap peygamberliğinde altıncı krallık olan yeryüzü canavarının (Amerika Birleşik Devletleri) tarihini temsil eder. Yeryüzü canavarının, Cumhuriyetçilik ve Protestanlık olan iki boynuzu, iki zamanın sonuyla temsil edilir.
In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand the Protestant horn will produce two classes of worshippers during the second test of the three tests within that period of time. One class will have developed the image of Christ, and the other class will have developed the image of the beast. In that testing period, the Republican horn will join with the apostate Protestant horn and form an image of the beast as Protestant churches then take control of the civil government. That period of time is represented by every vision in God’s Word, for this is where each of the “books of the Bible, meet and end.”
Yüz kırk dört binin mühürlenme zamanında, o zaman dilimi içindeki üç sınamanın ikincisi sırasında, Protestan boynuz iki sınıf tapınan ortaya çıkaracak. Bir sınıf Mesih’in benzerliğini kazanmış olacak, diğer sınıf ise canavarın benzerliğini kazanmış olacak. O sınama döneminde, Cumhuriyetçi boynuz sapmış Protestan boynuzuyla birleşecek ve, Protestan kiliseleri o zaman sivil yönetimi ele geçirirken, canavarın suretini oluşturacaktır. Bu zaman dilimi, Tanrı’nın Sözü’ndeki her görüm tarafından temsil edilir; çünkü Kutsal Kitap’ın her bir “kitabının buluşup sona erdiği” yer burasıdır.
The second test in that history is the image of the beast test, both internally for the virgins, and externally for the politicians of the two rival political parties. That test is the test that we must pass “before probation closes” at the soon-coming Sunday law. That test is the test we pass “before we are sealed.” That test is the test where “our eternal destiny will be decided.”
O tarihsel dönemdeki ikinci sınav, hem bakireler için içsel hem de iki rakip siyasi partinin politikacıları için dışsal olan "canavarın sureti" sınavıdır. Bu sınav, yakında yürürlüğe girecek Pazar yasası sırasında "lütuf kapısı kapanmadan" geçmemiz gereken sınavdır. Bu sınav, "mühürlenmeden önce" geçtiğimiz sınavdır. Bu sınav, "ebedi kaderimizin belirleneceği" sınavdır.
We will continue this study in the next article.
Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.
“Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith. . ..
Başka bir kudretli melek yeryüzüne inmekle görevlendirildi. İsa eline bir yazı verdi ve o yeryüzüne geldiğinde, 'Babil yıkıldı, yıkıldı' diye haykırdı. Sonra hayal kırıklığına uğrayanların yeniden gözlerini göğe kaldırdıklarını, Rab'lerinin gelişini iman ve umutla beklediklerini gördüm. Ama birçoğu, sanki uykudaymış gibi, uyuşuk bir halde kalmış görünüyordu; yine de yüzlerinde derin bir kederin izini görebiliyordum. Hayal kırıklığına uğrayanlar Kutsal Yazılardan, bekleme döneminde olduklarını ve görümün gerçekleşmesini sabırla beklemeleri gerektiğini gördüler. Onları 1843'te Rab'lerini beklemeye yönelten aynı kanıtlar, 1844'te de O'nu beklemelerine yol açtı. Yine de çoğunluğun, 1843'te imanlarına damgasını vuran o enerjiye sahip olmadığını gördüm. Hayal kırıklıkları imanlarını zayıflatmıştı. . ..
“As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, by showing them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, ‘They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, they must hold fast the truth.’ The third angel closes his message thus: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ As he repeated these words, he pointed to the heavenly sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the most holy place, where Jesus stands before the ark, making His final intercession for all those for whom mercy still lingers and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. It includes all who died trusting in Christ, but who, not having received the light upon God’s commandments, had sinned ignorantly in transgressing its precepts.” Early Writings, 245, 255.
İsa’nın hizmeti kutsal yerde sona erdiğinde ve O en kutsal yere geçip Tanrı’nın yasasını içeren sandığın önünde durduğunda, dünyaya üçüncü bir mesajla başka bir güçlü melek gönderdi. Meleğin eline bir parşömen verildi ve o güç ve ihtişamla yeryüzüne inerken, insanoğluna şimdiye dek iletilmiş en korkunç tehditle birlikte dehşet verici bir uyarı ilan etti. Bu mesaj, önlerinde duran ayartı ve ıstırap saatini onlara göstererek Tanrı’nın çocuklarının uyanık olmaları için tasarlanmıştı. Melek şöyle dedi: ‘Canavar ve onun suretiyle yakın bir mücadeleye getirilecekler. Sonsuz yaşam için tek umutları sarsılmaz kalmaktır. Hayatları tehlikede olsa da gerçeğe sımsıkı sarılmalıdırlar.’ Üçüncü melek mesajını şöyle kapatır: ‘İşte burada kutsalların sabrı: burada Tanrı’nın buyruklarını ve İsa’nın imanını tutanlar vardır.’ Bu sözleri tekrar ederken göksel tapınağı işaret etti. Bu mesajı benimseyenlerin zihinleri, İsa’nın merhametin hâlâ sürdüğü herkes ve Tanrı’nın yasasını bilmeden çiğnemiş olanlar için son şefaatini yaparak sandığın önünde durduğu en kutsal yere yöneltilir. Bu kefaret, hem yaşayan doğrular hem de ölmüş doğrular için yapılır. Bu, Mesih’e güvenerek ölmüş olan ve Tanrı’nın buyruklarına ilişkin ışığı almamış oldukları için bu buyrukların ilkelerini çiğnerken bilmeden günah işlemiş olanların tümünü kapsar. Erken Yazılar, 245, 255.