The sealing time of the one hundred and forty-four thousand from September 11, 2001, unto the soon coming Sunday law in the United States is the prophetic period where every vision of God’s Word is fulfilled in the last days.
Yüz kırk dört binin, 11 Eylül 2001'den Amerika Birleşik Devletleri'nde yakında çıkacak Pazar yasasına kadar sürecek mühürlenme zamanı, Tanrı'nın Sözü'ndeki her görümün son günlerde gerçekleştiği peygamberlik dönemidir.
Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. Ezekiel 12:23.
Bundan dolayı onlara de ki: Rab Tanrı şöyle diyor: Bu atasözüne son vereceğim; artık İsrail’de bunu bir atasözü olarak kullanmayacaklar; ama onlara de ki: Günler yakındır ve her görümün gerçekleşmesi de yakındır. Hezekiel 12:23.
In that line, the third angel arrives again, and in so doing, it is represented by the arrival of the third angel on October 22, 1844, unto the rebellion of 1863. The rebellion of 1863 was represented by the first rebellion of ancient Israel at Kadesh, and therefore is represented by the whole history from the Red Sea crossing until the first Kadesh rebellion. The first Kadesh rebellion typified the second Kadesh rebellion, and thus the line from the death of Aaron to the second Kadesh rebellion is repeated in the line of the sealing.
Bu çizgide üçüncü melek yeniden gelir ve böylece, 22 Ekim 1844’te üçüncü meleğin gelişiyle başlayıp 1863’teki isyana kadar uzanan dönemle temsil edilir. 1863’teki isyan, antik İsrail’in Kadeş’teki ilk isyanıyla temsil edilmişti; dolayısıyla Kızıldeniz’den geçişten ilk Kadeş isyanına kadar uzanan tüm tarih tarafından temsil edilir. İlk Kadeş isyanı, ikinci Kadeş isyanının tipini oluşturdu ve böylece Harun’un ölümünden ikinci Kadeş isyanına kadar uzanan çizgi, mühürleme çizgisinde tekrarlanır.
It is repeated in the history of the Millerites, from 1840 unto 1844, which was typified by Christ’s baptism unto the cross, which also represented the history of the cross to the stoning of Stephen. Line upon line, each of the ancient prophets spoke about this period of time more than the days in which they lived.
Bu durum, 1840’tan 1844’e kadar Milleritlerin tarihinde tekrarlandı; bu dönem, İsa’nın vaftizinden çarmıha kadar olan dönemle simgelenmişti ve aynı zamanda çarmıhtan Stefanus’un taşlanmasına kadar olan tarihi temsil ediyordu. Satır satır, eski peygamberlerin her biri bu zaman diliminden, yaşadıkları günlerden daha çok söz etti.
“Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .
“Eski peygamberlerin her biri kendi zamanları için olduğundan daha çok bizim zamanımız için konuşmuştur; öyle ki, onların peygamberlikte bulunmaları bizim için geçerlidir. ‘Bütün bu şeyler onlara ibret olsun diye vuku buldu; ve çağların sonuna erişmiş olan bizleri uyarmak için yazıldı.’ 1. Korintliler 10:11. ‘Bunların, kendilerine değil, size hizmet ettikleri kendilerine açıklanmıştı; gökten gönderilen Kutsal Ruh aracılığıyla size müjdeyi bildirmiş olanlar tarafından şimdi size haber verilen bu şeyler, meleklerin yakından bakmayı arzuladıkları şeylerdir.’ 1. Petrus 1:12....”
“The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
“Kutsal Kitap, hazinelerini bu son nesil için biriktirmiş ve bir araya bağlamıştır. Eski Ahit tarihinin bütün büyük olayları ve ciddi gelişmeleri, bu son günlerde kilisede tekrarlanmış ve tekrarlanmaktadır.” Selected Messages, 3. kitap, 338, 339.
The “last generation” is Peter’s chosen generation, which is the one hundred and forty-four thousand, and they are chosen from September 11, 2001 unto the soon-coming Sunday law, where they are then lifted up as an ensign. “All,” not some, but “all the great events and solemn transactions” of God’s Word, are “repeating themselves” in the “last generation” of “the church” of the “last days.” In the line of the sealing, all the books of the Bible meet and end.
"Son nesil", Petrus'un seçilmiş neslidir; bu da yüz kırk dört bindir ve onlar 11 Eylül 2001'den yakında gelecek Pazar yasasına kadar seçilirler; orada bir sancak olarak yükseltilirler. "Hepsi", bazısı değil, Tanrı'nın Sözü'nün "bütün büyük olayları ve ciddi tasarrufları", "son günler"in "kilisesi"nin "son nesli"nde "kendilerini tekrarlıyor". Mühürleme çizgisinde, Kutsal Kitap'ın bütün kitapları buluşur ve sona erer.
“In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.
Vahiy’de Kutsal Kitap’taki bütün kitaplar buluşur ve sona erer. Burada Daniel kitabının tamamlayıcısı yer alır. Biri bir peygamberlik sözüdür; diğeri bir vahiydir. Mühürlenen kitap Vahiy değil, Daniel’in peygamberliğinin son günlerle ilgili olan kısmıdır. Melek şöyle buyurdu: “Ama sen, ey Daniel, sözleri gizli tut ve kitabı son zamana kadar mühürle.” Daniel 12:4. Elçilerin İşleri, 585.
The “portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” that was unsealed, is the visions given to Daniel by the two great rivers of Shinar, the Ulai and the Hiddekel. Those visions represent Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen, and chapter eleven verses forty through forty-five. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the history where Christ, as the heavenly High Priest, eternally seals the chosen of the final generation into a relationship consisting of divine and human. Verse forty of Daniel eleven, identifies the relationship of the dragon, the beast and false prophet who together are now leading the world to Armageddon, as represented by the history of the horn of Republicanism on the earth beast that rules as the sixth kingdom of Bible prophecy during the history of verse forty. Verse forty also identifies the separation of the wise and foolish that defines the history of the horn of Protestantism in the same history, beginning in 1798 unto the soon-coming Sunday law.
Açılan “Daniel’in kehanetinin son günlerle ilgili bölümü”, Şinar’ın iki büyük nehri olan Ulai ve Hiddekel’in yanında Daniel’e verilen görülerdir. Bu görüler, Daniel kitabı sekizinci bölüm 13 ve 14. ayetleri ile on birinci bölüm 40’tan 45’e kadar olan ayetleri temsil eder. Yüz kırk dört binin mühürlenme zamanı, Mesih’in göksel Başkâhin olarak, son neslin seçilmişlerini ilahi ve insanî olandan oluşan bir ilişki içine ebediyen mühürlediği tarihsel dönemdir. Daniel 11’in kırkıncı ayeti, dünyayı birlikte Armagedon’a sürüklemekte olan ejderha, canavar ve sahte peygamberin ilişkisini, kırkıncı ayetin tarihsel döneminde Kutsal Kitap peygamberliğinde altıncı krallık olarak hüküm süren yeryüzü canavarının üzerindeki Cumhuriyetçilik boynuzunun tarihiyle temsil edildiği şekilde tanımlar. Ayrıca kırkıncı ayet, aynı tarihsel dönemde Protestanlık boynuzunun tarihini belirleyen, 1798’de başlayıp yakında çıkacak Pazar yasasına kadar uzanan bilge ve akılsızların ayrışmasını da ortaya koyar.
All “the books of the Bible” “meet and end” in the book of Revelation, and when they meet, the book of Revelation “complements” the book of Daniel, and the word “complement” means to bring to perfection. In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, as represented in the book of Revelation, the prophecies of Daniel that were unsealed in the last days are brought to perfection, when they are brought together line upon line, over the line of history represented in chapter eighteen of Revelation, that begins with the voice in verses one through three, and ends with the second voice of verse four.
Kutsal Kitap’ın "kitaplarının tümü" Vahiy kitabında "buluşur ve son bulur"; ve buluştuklarında, Vahiy kitabı Daniel kitabını "tamamlar"; ve "tamamlamak" sözcüğü kemale erdirmek anlamına gelir. Vahiy kitabında temsil edildiği üzere, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanında, son günlerde mühürleri açılmış olan Daniel’in peygamberlik sözleri, Vahiy’in on sekizinci bölümünde temsil edilen ve birinci ila üçüncü ayetlerdeki sesle başlayıp dördüncü ayetteki ikinci sesle sona eren tarih çizgisi üzerinde satır üzerine satır bir araya getirildiklerinde kemale erdirilir.
The perfection of the prophetic vision represented by the Hiddekel River in the book of Daniel, represents the perfection of the external vision of the enemies of God’s people who trample down the sanctuary and host. The perfection of the prophetic vision represented by the Ulai River in the book of Daniel, represents the perfection of the internal vision of Christ appearing within His people when He accomplishes the covenant promise of joining divinity with humanity upon the final chosen generation.
Daniel kitabında Hiddekel Nehri ile temsil edilen peygamberî görümün mükemmelliği, Tanrı’nın halkının düşmanlarının — tapınağı ve orduyu ayaklar altına alanların — dışsal görümünün mükemmelliğini temsil eder. Daniel kitabında Ulai Nehri ile temsil edilen peygamberî görümün mükemmelliği ise, Mesih’in tanrısallığı insanlıkla birleştirme konusundaki antlaşma vaadini son seçilmiş kuşakta gerçekleştirdiğinde, halkının içinde görünmesine ilişkin içsel görümün mükemmelliğini temsil eder.
The history of the sealing that focuses upon the Republican horn of the earth beast, begins with the earth beast speaking the Patriot Act in 2001, and ends with the speaking that was represented by the Alien and Sedition Acts of 1798, which in Revelation chapter thirteen, are represented as the earth beast speaking as a dragon. The Alien and Sedition Acts of 1798, represent the end of a line that began with the speaking of the Declaration of Independence in 1776. In the middle of that period of prophetic history, the earth beast spoke the Constitution into effect in 1789.
Yeryüzü canavarının Cumhuriyetçi boynuzuna odaklanan mühürlemenin tarihi, yeryüzü canavarının 2001’de Yurtseverlik Yasası’nı konuşmasıyla başlar ve 1798 tarihli Yabancılar ve İsyan Yasalarıyla temsil edilen konuşmayla sona erer; bu yasalar, Vahiy kitabının on üçüncü bölümünde, yeryüzü canavarının bir ejderha gibi konuşması olarak temsil edilir. 1798 tarihli Yabancılar ve İsyan Yasaları, 1776’da Bağımsızlık Bildirgesi’nin konuşulmasıyla başlayan bir çizginin sonunu temsil eder. Bu peygamberliksel tarih döneminin ortasında, yeryüzü canavarı 1789’da Anayasa’yı yürürlüğe ‘konuştu’.
The speaking of 1776, aligns with the speaking of the Patriot Act, and the Alien and Sedition Acts represent the soon coming Sunday law in the United States. In the middle of that history there should be another speaking which aligns with 1789. The first voice of Revelation eighteen, verses one through three, is plainly identified as arriving when the great buildings of New York City were thrown down. The second voice of verse four, is also plainly identified as the soon-coming Sunday law. Both of those voices are divine voices, for they are both the voice of the angel who is to lighten the earth with His glory, who Sister White identifies as the first angel of Revelation fourteen. Jesus was the first angel, and He always illustrates the end of a thing with the beginning, so He is also the third angel, who is the angel that lightens the earth with His glory.
1776’daki söylem, Vatanseverlik Yasası’ndaki söylemle örtüşür ve Yabancılar ve İsyan Yasaları, Amerika Birleşik Devletleri’nde yakında gelecek Pazar yasasını temsil eder. O tarihsel sürecin ortasında, 1789 ile uyumlu başka bir söylem daha olmalıdır. Vahiy on sekizinci bölümün bir ila üçüncü ayetlerindeki ilk ses, New York şehrinin büyük binaları yıkıldığında geldiği açıkça tanımlanmıştır. Dördüncü ayetteki ikinci ses de, yakında gelecek Pazar yasası olarak açıkça tanımlanmıştır. Bu iki ses de ilahidir; çünkü ikisi de, Sister White’ın Vahiy on dördüncü bölümün birinci meleği olarak tanımladığı, yeryüzünü yüceliğiyle aydınlatacak olan meleğin sesidir. İsa birinci melekti ve O her zaman bir şeyin sonunu başlangıcıyla örnekler; bu yüzden aynı zamanda yeryüzünü yüceliğiyle aydınlatan melek olan üçüncü melektir.
The first angel is also portrayed in Revelation chapter ten, as descending on August 11, 1840, thus typifying the descent of the angel on September 11, 2001. Sister White directly states that the angel who descended in chapter ten, was “no less a personage than Jesus Christ.” The first and second voices of Revelation eighteen, are the voice of Christ. That history is typified by 1776, 1789 and 1798, when the earth beast spoke three times. The voice of Christ that speaks in between the two voices of Revelation eighteen, is when He speaks in Revelation chapter eleven.
İlk melek, Vahiy’in onuncu bölümünde de 11 Ağustos 1840’ta inen olarak tasvir edilir; böylece 11 Eylül 2001’de meleğin inişini temsil eder. Kardeş White, onuncu bölümde inen meleğin “İsa Mesih’in ta kendisi” olduğunu doğrudan ifade eder. Vahiy’in on sekizinci bölümündeki birinci ve ikinci ses, Mesih’in sesidir. O tarih, yeryüzü canavarının üç kez konuştuğu 1776, 1789 ve 1798 ile temsil edilir. Vahiy’in on sekizinci bölümündeki iki sesin arasında konuşan Mesih’in sesi ise, O’nun Vahiy’in on birinci bölümünde konuştuğu zamandır.
And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.
Üç buçuk gün sonra, Tanrı’dan gelen yaşam ruhu onların içine girdi; ayakları üzerine dikildiler; ve onları görenlerin üzerine büyük bir korku çöktü. Gökten kendilerine, “Buraya çıkın” diyen yüksek bir ses işittiler. Bulut içinde göğe yükseldiler; düşmanları da onları gördü. Vahiy 11:11, 12.
In July of 2023, a voice from heaven (the voice of Christ) began raising up the two witnesses who had been slain in the streets by the atheistic dragon from the bottomless pit. At that point, the issues associated with the Constitution of the United States became a prophetic subject, for at the next voice, represented by 1798, the Constitution will be fully overthrown. Each of the three waymarks of 1776, 1789 and 1798, align with the three divine voices that are marked as September 11, 2001, July 2023, and the soon coming Sunday law.
2023 yılının Temmuz ayında, gökten bir ses (Mesih’in sesi), dipsiz kuyudan çıkan ateist ejderha tarafından sokaklarda öldürülmüş iki tanığı diriltmeye başladı. O noktada, Amerika Birleşik Devletleri Anayasasıyla ilişkili meseleler kehanet konusu haline geldi; çünkü 1798 ile temsil edilen bir sonraki sesle birlikte Anayasa tamamen ortadan kaldırılacaktır. 1776, 1789 ve 1798’e ait üç işaret taşının her biri, 11 Eylül 2001, Temmuz 2023 ve yakında çıkacak Pazar yasası olarak işaretlenen üç ilahi sesle örtüşmektedir.
Those three steps align with three steps of the third woe, represented by September 11, 2001, October 7, 2023 and the soon coming Sunday law when the seventh trumpet, which is the third Woe, suddenly arrives in the hour of the “great earthquake”. In 2023, the transition of both horns of the earth beast began, as represented by the secret image dream of Nebuchadnezzar. Nebuchadnezzar’s dream in chapter two, was a secret that only God could reveal, and He revealed it to those who had passed the first test represented in chapter one of Daniel.
Bu üç adım, üçüncü belanın üç adımıyla örtüşür; bunlar 11 Eylül 2001, 7 Ekim 2023 ve “büyük deprem”in saatinde üçüncü bela olan yedinci borazanın aniden geleceği zamanda yürürlüğe girecek Pazar yasasıyla temsil edilir. 2023’te, Nebukadnezar’ın gizli heykel rüyasının da temsil ettiği üzere, yeryüzünden çıkan canavarın iki boynuzunun da dönüşümü başladı. Daniel kitabının ikinci bölümündeki Nebukadnezar’ın rüyası, yalnızca Tanrı’nın açığa çıkarabileceği bir sırdı ve O, Daniel’in birinci bölümünde temsil edilen ilk sınavı geçmiş olanlara bunu açıkladı.
Daniel and the three worthies in chapter one who passed the first test, were those who chose to eat the heavenly food and reject the diet of Babylon. They are those represented by John in Revelation chapter ten, who take the little book out of the angel’s hand, who is no less a personage than Jesus Christ, and eat the message contained therein. They are those in John chapter six, who chose to eat the flesh and drink the blood of the heavenly manna, that the other class rejected and who then turned away from Christ and walked no more with Him forever, in chapter SIX, verse SIXTY-SIX.
Birinci bölümde ilk sınavı geçen Daniel ve üç yiğit, göksel yiyeceği yemeyi seçip Babil’in yiyeceğini reddedenlerdi. Onlar, Vahiy onuncu bölümde Yuhanna tarafından temsil edilen, meleğin elinden küçük kitabı alan, ki o melek İsa Mesih’ten başkası değildir, ve içindeki mesajı yiyenlerdir. Onlar, Yuhanna altıncı bölümde, diğer grubun reddettiği göksel mannanın etini yemeyi ve kanını içmeyi seçen ve sonra Mesih’ten yüz çevirip artık sonsuza dek O’nunla yürümeyenlerdir; altıncı bölüm, altmış altıncı ayet.
In that line Christ was teaching in Galilee, which means “a hinge” or “a turning point”. There He presented the message of the heavenly manna, that His disciples were to eat, just as John had eaten in Revelation chapter ten, and as Ezekiel had eaten in chapter three, and Jeremiah had eaten in chapter fifteen. The history represented by John in Revelation chapter ten, when he ate the little book, represented the history of the Millerites from 1840 to 1844, but it more directly represented the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand than the history of the Millerites. This is apparent in the chapter by the directions John was given when told to eat the little book.
O bağlamda Mesih, “menteşe” ya da “dönüm noktası” anlamına gelen Celile’de öğretiyordu. Orada öğrencilerinin yemesi gereken göksel manna mesajını sundu; tıpkı Vahiy kitabının onuncu bölümünde Yuhanna’nın yediği gibi, Hezekiel’in üçüncü bölümde ve Yeremya’nın on beşinci bölümde yediği gibi. Yuhanna’nın küçük kitabı yediği Vahiy kitabının onuncu bölümünde temsil edilen tarih, 1840’tan 1844’e kadar olan Milleritlerin tarihini temsil ediyordu, ancak Milleritlerin tarihinden ziyade yüz kırk dört binin mühürlenme dönemini daha doğrudan temsil ediyordu. Bu, bölümde Yuhanna’ya küçük kitabı yemesi söylenirken verilen talimatlardan açıkça anlaşılır.
And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. Revelation 10:9.
Ve ben meleğe gidip ona dedim: Bana o küçük kitabı ver. O da bana dedi: Onu al ve yiyip bitir; karnını acılaştıracak, ama ağzında bal gibi tatlı olacaktır. Vahiy 10:9.
In the verse, John was told in advance of his taking and eating the little book what experience would be produced by the message he ate. The Millerites did not understand the bitter-sweet experiences in advance of their historical fulfillment of John’s symbolism of their line of prophetic history. But the one hundred and forty-four thousand have been told in advance, and are required to know. When John illustrates either the history of the movement of the first angel or the history of the third angel, the message produces two classes of worshippers, and then ends with the bitter disappointment. When Jeremiah ate the little book, he then refused to associate with the “assembly of the mockers.”
Ayette, Yuhanna’ya, küçük kitabı alıp yemesinden önce, yediği mesajın nasıl bir deneyim doğuracağı önceden bildirildi. Milleritler, peygamberlik tarihleri çizgisine dair Yuhanna’nın sembolizminin tarihsel olarak yerine gelişinden önce, bu acı-tatlı deneyimleri önceden anlayamadılar. Ama yüz kırk dört bin kişiye önceden bildirilmiştir ve bilmeleri gerekmektedir. Yuhanna, ya birinci meleğin hareketinin tarihini ya da üçüncü meleğin tarihini tasvir ettiğinde, mesaj iki sınıf tapınan ortaya çıkarır ve ardından acı bir hayal kırıklığıyla son bulur. Yeremya küçük kitabı yediğinde ise, sonra "alaycıların topluluğu" ile birlikte olmayı reddetti.
I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Jeremiah 15:17.
Alaycıların topluluğunda oturmadım, sevinmedim de; senin elin yüzünden tek başıma oturdum; çünkü beni hiddetle doldurdun. Yeremya 15:17.
When Ezekiel ate the little book, he was told to give the message to the rebels of the house of Israel, who would not listen.
Ezekiel küçük kitabı yediğinde, ona dinlemeyecek olan İsrail halkının isyancılarına mesajı iletmesi söylendi.
Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. . .. But the house of Israel will not hearken unto thee; for they will not hearken unto me: for all the house of Israel are impudent and hardhearted. Ezekiel 3:1,7.
Ayrıca bana dedi ki, insanoğlu, bulduğunu ye; bu tomarı ye ve git, İsrail halkına konuş. . .. Ama İsrail halkı seni dinlemeyecek; çünkü beni de dinlemeyecekler: çünkü bütün İsrail halkı küstah ve katı yüreklidir. Hezekiel 3:1,7.
When Christ offered the heavenly bread, that was His flesh and His blood, to His home church at Galilee, the class that turned away never walked with Him again, and the fact that this occurred in chapter SIX, verse SIXTY-SIX, identifies that the eating is the first of a three-step testing process, which begins with the descent of the angel. The second test is where the two classes are manifested, whether it be the contrast of Ezekiel with the hard-hearted house of Israel, or the wise and foolish virgins of both the beginning and ending of Adventism, or Jeremiah with the assembly of mockers, or by Daniel and the three worthies in contrast with the wise men of Babylon in chapter two of Daniel.
Mesih, kendi bedeni ve kanı olan göksel ekmeği Celile’deki kendi kilisesine sunduğunda, O’ndan yüz çeviren kesim bir daha O’nunla yürümedi; ve bu olayın ALTINCI bölüm, ALTMIŞ ALTINCI ayette gerçekleşmiş olması, yemenin, meleğin inişiyle başlayan üç aşamalı bir sınama sürecinin ilk adımı olduğunu gösterir. İkinci sınama ise iki kesimin açığa çıktığı yerdir; ister Hezekiel’in katı yürekli İsrail eviyle tezatı, ister Adventizmin hem başlangıcında hem de sonunda görülen akıllı ve akılsız bakireler, ister Yeremya’nın alaycılar topluluğuyla karşı karşıya gelişi, isterse Daniel kitabının ikinci bölümünde Daniel ve üç yiğidin Babil’in bilginleriyle karşıtlığı olsun.
In the line of John chapter six, the arrival at Galilee is September 11, 2001. The message to eat the flesh and drink the blood is the history that ultimately leads to the soon-coming Sunday law. “You are what you eat”, as represented by Daniel and the three worthies in chapter one, and in John six, those who chose to eat Christ’s flesh and drink His blood, became the image of what they ate. They became the image of Christ, while the other class that turned and walked no more with Christ manifested the image of the beast. One class was the image of the Creator, the other the image of the creation. John chapter six adds the meaning of “Galilee” to September 11, 2001, for the meaning is “hinge”, thus marking the turning point for the disciples. Would they turn to the heavenly diet or the diet of Babylon? It is at prophetic turning points that Christ manifests the light for the following period, as represented by His descent in 2001, when the earth was lightened with His glory.
Yuhanna’nın altıncı bölümünün çizgisine göre, Celile’ye varış 11 Eylül 2001’dir. Eti yemek ve kanı içmek mesajı, nihayetinde yakında gelecek Pazar yasasına götüren tarihsel süreçtir. “Ne yersen osun”, birinci bölümde Daniel ve üç delikanlı tarafından temsil edildiği gibi; Yuhanna 6’da da, Mesih’in etini yemeyi ve kanını içmeyi seçenler, yedikleri şeyin suretine dönüştüler. Mesih’in sureti oldular; oysa geri dönüp artık Mesih’le yürümeyen diğer sınıf canavarın suretini sergiledi. Bir sınıf Yaratıcı’nın suretiydi, diğeri yaratılanın suretiydi. Yuhanna 6. bölüm, “Celile” anlamını 11 Eylül 2001’e katar; zira “menteşe” anlamına gelir ve böylece öğrenciler için dönüm noktasını işaretler. Göklerin beslenme düzenine mi, yoksa Babil’in beslenme düzenine mi yöneleceklerdi? Peygamberî dönüm noktalarında Mesih, sonraki dönem için ışığı açığa çıkarır; 2001’deki inişiyle temsil edildiği gibi, o zaman yeryüzü O’nun yüceliğiyle aydınlatılmıştı.
“There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.
Geçmişin tarihinden öğrenilmesi gereken dersler vardır; ve herkes, Tanrı’nın şimdi de her zaman yaptığı gibi aynı ilkelerle işlediğini anlasın diye bunlara dikkat çekilmektedir. O’nun eli, şimdi de, O’nun işinde ve uluslar arasında, tıpkı müjdenin ilk kez Aden’de Âdem’e ilan edildiği zamandan beri olduğu gibi görülmektedir.
“There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.
Ulusların ve kilisenin tarihinde dönüm noktası olan dönemler vardır. Tanrı’nın takdiriyle, bu farklı krizler geldiğinde, o zaman için ışık verilir. Kabul edilirse ruhsal ilerleme olur; reddedilirse, ardından ruhsal gerileme ve batış izler. Rab, kendi sözünde, Müjde’nin taarruzi çalışmasının geçmişte nasıl yürütüldüğünü ve gelecekte, şeytani güçlerin son olağanüstü hamlesini yapacakları nihai çatışmaya kadar, nasıl yürütüleceğini açığa koymuştur. Bible Echo, 26 Ağustos 1895.
God always works upon the same lines of past history, and He never changes. There are “turning points” (Galilee), that are “crises,” and at those “turning points” the “light for that time is given.” The light for the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand was given at the crisis that began on September 11, 2001. If that light “is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow.” The light produces two classes of worshippers. The light that follows the turning point represents the message which produces two classes of worshippers.
Tanrı, geçmiş tarihin aynı kalıpları doğrultusunda her zaman işler ve O asla değişmez. "Dönüm noktaları" (Celile) vardır; bunlar "krizlerdir" ve o "dönüm noktalarında" "o zamana ait ışık" verilir. Yüz kırk dört binin mühürlenmesi dönemine ait ışık, 11 Eylül 2001'de başlayan krizde verildi. Eğer o ışık "kabul edilirse, ruhsal ilerleme olur; reddedilirse, ruhsal gerileme ve mahvoluş izler." Işık iki sınıf tapınan ortaya çıkarır. Dönüm noktasını izleyen ışık, iki sınıf tapınan ortaya çıkaran mesajı temsil eder.
Daniel chapter two illustrates the second test, the test which follows the dietary test of chapter one. In verse one of chapter one of Daniel, Judah had just been conquered by Nebuchadnezzar, who then became the first kingdom of Bible prophecy. It was a turning point in both the history of nations and of the church, it was a great crisis and the light of a dietary test was then given. Daniel and the three worthies passed the test, and then in chapter two, they again represented those who passed the second test. The second test was a test over a secret that no man, not even Nebuchadnezzar knew.
Daniel kitabının ikinci bölümü, birinci bölümdeki perhiz sınavını izleyen ikinci sınavı açıklar. Daniel kitabının birinci bölümünün birinci ayetinde, Yahuda, Nebukadnezar tarafından henüz fethedilmişti; Nebukadnezar’ın krallığı da Kutsal Kitap peygamberliğinde ilk krallık oldu. Bu, hem ulusların tarihinde hem de kilisenin tarihinde bir dönüm noktasıydı; büyük bir krizdi ve o sırada perhiz sınavına ilişkin ışık verildi. Daniel ve üç yiğit sınavı geçti ve ardından ikinci bölümde, ikinci sınavı geçenleri yine temsil ettiler. İkinci sınav, hiç kimsenin, hatta Nebukadnezar’ın bile bilmediği bir sırla ilgili bir sınavdı.
The symbol of the test was the image of Nebuchadnezzar’s dream. It was a life and death test over an image that no one knew. The image identified the kingdoms of Bible prophecy, and in chapters seven and eight of Daniel, the same kingdoms of Daniel two are represented as beasts. Nebuchadnezzar’s test was the test of “the image of the beasts”, that in the last days, occurs during the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
İmtihanın sembolü Nebukadnezar’ın rüyasındaki heykeldi. Bu, neyi ifade ettiğini kimsenin bilmediği bir heykel üzerinden hayat memat meselesi olan bir imtihandı. Bu heykel, Kutsal Kitap kehanetinde yer alan krallıkları tanımlıyordu; Daniel kitabının yedinci ve sekizinci bölümlerinde ise, ikinci bölümdeki aynı krallıklar canavarlar olarak temsil edilir. Nebukadnezar’ın imtihanı, “canavarların sureti” imtihanıydı; bu imtihan, son günlerde, yüz kırk dört binin mühürlenmesi döneminde gerçekleşir.
In the last days, the formation of the image of the beast is the great test for the people of God, represented by Daniel and the three worthies. It is the test they must pass, before they are sealed, so it is the sealing-testing message that either produces a class that receives the seal of God and reflects the image of God, or a class that receives the seal of the beast, and therefore reflects the image of the beast. In Daniel chapter two the message of the image of the beast was sealed until the history when it became a life and death question. Nebuchadnezzar’s image was understood correctly by the Millerites, but in the history of the sealing a secret truth that is connected with Nebuchadnezzar’s image is unsealed, but only to those who have taken the message that was to be eaten when the turning point arrived.
Son günlerde, canavarın suretinin oluşturulması, Daniel ve üç sadık kişiyle temsil edilen Tanrı’nın halkı için büyük sınavdır. Bu, mühürlenmeden önce geçmeleri gereken sınavdır; dolayısıyla bu, ya Tanrı’nın mührünü alıp Tanrı’nın suretini yansıtan bir sınıf ya da canavarın mührünü alıp bu nedenle canavarın suretini yansıtan bir sınıf ortaya çıkaran mühürleme-sınama mesajıdır. Daniel kitabının ikinci bölümünde, canavarın suretine ilişkin mesaj, hayat memat meselesi hâline geldiği tarihsel döneme kadar mühürlü kaldı. Milleritler Nebukadnezar’ın heykelini doğru anladılar, fakat mühürleme tarihsel sürecinde Nebukadnezar’ın heykeliyle bağlantılı gizli bir hakikat mühürden çıkarılır; ancak yalnızca dönüm noktası geldiğinde yenmesi gereken mesajı almış olanlara.
That food is the latter rain message that began when the angel of Revelation eighteen descended, and the latter rain message is the methodology of line upon line. Without eating that truth, the secret message of the formation of the image of the beast cannot be seen.
O gıda, Vahiy 18'in meleği indiğinde başlayan son yağmur mesajıdır ve son yağmur mesajı satır üstüne satır yöntemidir. O gerçeği yemeden, canavarın heykelinin oluşumuna dair gizli mesaj görülemez.
Ellen White was “clearly shown, that the image of the beast would be formed before probation closes.” The message of the formation of the image of the beast in Daniel two, represents a formation of the image that would only been seen in the history that followed the “turning point”, when the light would then be given. What is now understood about Nebuchadnezzar’s image is that it did not simply identify the first four kingdoms of Bible prophecy, it identified all eight kingdoms, and that understanding produces a new formation of the image-beast.
Ellen White’a, “canavarın suretinin deneme süresi kapanmadan önce oluşacağı” açıkça gösterildi. Daniel 2’de canavarın suretinin oluşumuna ilişkin mesaj, ışığın verileceği “dönüm noktası”nı izleyen tarihsel süreçte ancak görülebilecek bir suret oluşumunu temsil eder. Nebukadnezar’ın heykeli hakkında şimdi anlaşılan şudur: O, Kutsal Kitap peygamberliğinde yalnızca ilk dört krallığı tanımlamıyordu; tüm sekiz krallığı tanımlıyordu ve bu anlayış canavarın suretinin yeni bir oluşumunu ortaya çıkarır.
That truth identifies that the eighth beast, is of the seven, and it further identifies that the United States, who first forms an image of the beast, and thereafter forces the entire world to do the same, will possess the prophetic characteristic of the beast which it forms an image of. That image includes that it is the eighth, that is of the seven, and in the history of the three voices of Christ, it is marking the turning point of September 11, 2001, the voice of 2023 calling the dead, dry bones of the two witnesses to their feet, and the voice of the call out of Babylon.
Bu gerçek, sekizinci canavarın yediden biri olduğunu ortaya koyar ve ayrıca, önce canavarın bir suretini oluşturan ve ardından tüm dünyayı aynısını yapmaya zorlayan Amerika Birleşik Devletleri’nin, suretini yaptığı canavarın peygamberî niteliğine sahip olacağını da belirtir. Bu suret, yediden biri olan sekizinci olma özelliğini içerir ve Mesih’in üç sesinin tarihinde, 11 Eylül 2001’deki dönüm noktasını, 2023’te iki tanığın ölü, kuru kemiklerini ayağa kalkmaya çağıran sesi ve Babil’den çıkış çağrısının sesini işaretlemektedir.
The voice of 2023 is the voice that identifies the secret of Nebuchadnezzar’s image and when it speaks.
2023'ün sesi, Nebukadnezar'ın heykelinin sırrını ve heykelin ne zaman konuştuğunu belirleyen sestir.
September 11, 2001 represents the period that begins there, and ends on July 18, 2020. The period of the second voice from chapter eleven, represents the period from July 18, 2020, unto the third voice at the soon-coming Sunday law. The second period that begins on July 18, 2020, includes the waymark of November 3, 2020, and the waymark of January 6, 2021, when those that had slain the two witnesses and began to rejoice and send gifts, and it includes July, 2023, when the voice in the wilderness began to sound the warning of the seventh trumpet.
11 Eylül 2001, o tarihte başlayan ve 18 Temmuz 2020’de sona eren dönemi temsil eder. On birinci bölümdeki ikinci sesin dönemi, 18 Temmuz 2020’den, yakında gelecek Pazar yasasındaki üçüncü sese kadar olan dönemi temsil eder. 18 Temmuz 2020’de başlayan ikinci dönem, 3 Kasım 2020 dönüm noktasını ve iki tanığı öldürenlerin sevinip birbirlerine armağanlar göndermeye başladıkları 6 Ocak 2021 dönüm noktasını içerir; ayrıca çölde haykıran sesin yedinci boruya ilişkin uyarıyı duyurmaya başladığı Temmuz 2023’ü de kapsar.
We will continue this study in the next article.
Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.
“Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.
Kebar Irmağı kıyısında, Hezekiel kuzeyden geliyormuş gibi görünen bir kasırga gördü, 'büyük bir bulut ve kendi içine kıvrılan bir ateş; çevresinde bir parlaklık vardı ve ortasından kehribar renginde bir ışık çıkıyordu.' Birbiriyle kesişen birçok tekerlek, dört canlı varlık tarafından hareket ettiriliyordu. Bunların hepsinin çok üzerinde 'safir taşı görünümünde bir tahtın benzeri vardı; tahtın benzerinin üzerinde de, üstte, insan görünümünde birinin benzeri vardı.' 'Ve keruvlarda, kanatlarının altında bir insan elinin biçimi göründü.' Hezekiel 1:4, 26; 10:8. Tekerlekler öyle karmaşık bir düzen içindeydi ki ilk bakışta karmakarışık görünüyorlardı; oysa kusursuz bir uyum içinde hareket ediyorlardı. Keruvların kanatlarının altındaki el tarafından desteklenip yönlendirilen göksel varlıklar bu tekerlekleri harekete geçiriyordu; onların üzerinde, safir tahtta, Ebedî Olan vardı; ve tahtın çevresinde ilahi merhametin simgesi olan bir gökkuşağı vardı.
“As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.
Keruvların kanatlarının altındaki elin yönlendirdiği tekerlek benzeri karmaşık düzenekler gibi, insan olaylarının karmaşık seyri de ilahi denetim altındadır. Ulusların çekişmesi ve kargaşası ortasında, keruvların üzerinde oturan O, hâlâ yeryüzünün işlerini yönlendirir.
“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.
Kendilerine ayrılmış zaman ve mekânı birbiri ardınca işgal etmiş olan ulusların tarihi, kendilerinin anlamını bilmedikleri gerçeğe farkında olmaksızın tanıklık ederek, bize seslenir. Tanrı, günümüzün her ulusuna ve her bireyine büyük planı içinde bir yer tayin etmiştir. Bugün insanlar ve uluslar, asla hata etmeyen O’nun elindeki çekül ile ölçülmektedir. Hepsi, kendi tercihleriyle kaderlerini belirlemekte ve Tanrı, amaçlarını gerçekleştirmek üzere her şeye hükmetmektedir.
“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.” Education, 177, 178.
Yüce BEN OLAN’ın sözünde belirlediği, peygamberlik zincirinde halkayı halkaya ekleyerek ezelden ebede uzanan tarih, bize çağların ilerleyişi içinde bugün nerede olduğumuzu ve gelecekte nelerin beklenebileceğini bildirir. Peygamberliğin bugüne dek gerçekleşeceğini önceden bildirdiği her şey tarihin sayfalarına işlenmiştir ve bundan sonra olacak her şeyin de kendi sırasıyla gerçekleşeceğinden emin olabiliriz. Eğitim, 177, 178.