Verse forty of Daniel chapter eleven, begins at the time of the end in 1798, when the king of the north is delivered his deadly wound at the hands of the king of the south. That history was typified by the year 246 BC, when Ptolemy brought revenge upon the northern kingdom, and also by Napoleonic France taking the pope captive in 1798. After the king of the south returns to Egypt in verse nine, then verse ten identifies that the king of the north would mount a counter-attack against the king of the south.
Daniel’in on birinci bölümünün kırkıncı ayeti, son zamanın 1798 yılında, kuzey kralının güney kralının eliyle ölümcül yarasını aldığı noktada başlar. Bu tarih, MÖ 246 yılında Ptolemaios’un kuzey krallığından intikam almasıyla ve ayrıca 1798’de Napolyon Fransası’nın papayı tutsak etmesiyle örneklendirilmiştir. Dokuzuncu ayette güney kralı Mısır’a döndükten sonra, onuncu ayet kuzey kralının güney kralına karşı bir karşı saldırı başlatacağını belirtir.
So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:9, 10.
Böylece Güney Kralı krallığına gelip kendi ülkesine dönecek. Ama oğulları kışkırtılacak ve büyük bir ordu toplayacaklar; içlerinden biri mutlaka gelip sel gibi taşacak ve geçip gidecek; sonra geri dönüp kalesine kadar saldıracak. Daniel 11:9, 10.
Before we consider Uriah Smith’s commentary upon the history that fulfilled verse ten, we note the expression of “overflow, and pass through.” The Hebrew phrase that is translated in this fashion, is also translated in verse forty, as “overflow and pass over.” It is the same phrase in the original Hebrew. It is only found one other place in the Scriptures.
Onuncu ayeti yerine getiren tarihe ilişkin Uriah Smith’in yorumunu ele almadan önce, “taşmak ve geçip gitmek” ifadesine dikkat ederiz. Bu biçimde çevrilen İbranice ifade, kırkıncı ayette de “taşmak ve üzerinden geçmek” olarak çevrilmiştir. Özgün İbranice metinde aynı ifadedir. Kutsal Yazılarda yalnızca bir başka yerde daha bulunur.
And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.
Yahuda’dan geçecek; taşacak ve aşacak, boyna kadar ulaşacak; kanatlarının açıklığı, ey İmmanuel, senin memleketinin genişliğini dolduracak. Yeşaya 8:8.
In Daniel chapter eleven, verse ten and verse forty, and then again in Isaiah chapter eight, verse eight, the identical Hebrew phrase is translated three different ways, though they represent the same meaning. The last word of the phrase, the Hebrew word “abar,” is either represented as “pass through,” in verse ten, “pass over,” in verse forty, and then as “go over,” in Isaiah. The meaning is essentially the same in each of the three references, but in Isaiah there is also another prophetic connection between the references.
Daniel kitabının on birinci bölümünün onuncu ve kırkıncı ayetlerinde ve sonra yine Yeşaya kitabının sekizinci bölümünün sekizinci ayetinde, özdeş bir İbranice ifade, aynı anlamı taşımasına rağmen üç farklı şekilde çevrilmiştir. İfadenin son sözcüğü olan İbranice "abar", onuncu ayette "pass through", kırkıncı ayette "pass over" ve Yeşaya'da "go over" olarak çevrilmiştir. Anlam esasen her üç yerde de aynıdır; ancak Yeşaya bağlamında bu atıflar arasında ayrıca bir peygamberlik bağlantısı da bulunmaktadır.
The verse in Isaiah, was fulfilled when the king of Assyria conquered Judah and came to Jerusalem, but never conquered the city itself. He came up “to the neck,” but he never conquered the “head.” In the very same prophecy, Isaiah sets forth a prophetic symbol of what a “head” represents, and he identifies a “head,” as the capital of the kingdom, and the king of the kingdom is also the “head.” He provides two witnesses of the prophetic truth that a head, is a king, and a kingdom, and then cryptically identifies that if the student of prophecy will not accept and understand this truth, he will not be established. The cryptic verse is part of the very same prophecy that identifies that the king of the north would overflow and go over, but only up “to the neck.”
Yeşaya’daki ayet, Asur kralı Yahuda’yı fethedip Yeruşalim’e geldiğinde, ancak kentin kendisini asla ele geçirmediğinde gerçekleşti. “Boyna kadar” geldi, ama “başı” hiç ele geçirmedi. Aynı peygamberlikte Yeşaya, “baş”ın neyi temsil ettiğine dair bir peygamberlik sembolü ortaya koyar ve “baş”ı krallığın başkenti olarak tanımlar; krallığın kralı da “baş”tır. Başın bir kral ve bir krallık olduğunu bildiren bu peygamberlik gerçeğine iki tanık sunar ve sonra, peygamberlik öğrencisi bu gerçeği kabul edip anlamazsa ayakta duramayacağını üstü kapalı biçimde belirtir. Bu örtük ayet, kuzeyin kralının taşacak ve aşacak, ama yalnızca “boyna kadar” varacak olduğunu bildiren aynı peygamberliğin bir parçasıdır.
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.
Çünkü Suriye’nin başı Şam’dır, Şam’ın başı da Rezin’dir; ve altmış beş yıl içinde Efrayim öyle kırılacaktır ki artık bir halk olmayacaktır. Efrayim’in başı Samiriye’dir, Samiriye’nin başı da Remalya’nın oğludur. Eğer iman etmezseniz, elbette duramayacaksınız. Yeşaya 7:8, 9.
The “head” of the nation of Syria was its capital city “Damascus,” and the “head” of “Damascus” (the capital city) was “Rezin,” the king of Syria. Also, the “head” of the nation of Ephraim was its capital city “Samaria,” and the “head” of “Samaria” (the capital city) was “Remaliah’s son” (Pekah), the king of Samaria. In the same prophecy, in the next chapter, in verse eight, King Sennacherib of Assyria surrounded Jerusalem, and in verse eight, it identifies his surrounding of Jerusalem as coming up to the neck.
Suriye ulusunun "başı" onun başkenti "Şam"dı ve "Şam"ın (başkent) "başı" Suriye kralı "Rezin"di. Ayrıca, Efrayim ulusunun "başı" onun başkenti "Samiriye"ydi ve "Samiriye"nin (başkent) "başı" "Remalya'nın oğlu" (Pekah), Samiriye'nin kralıydı. Aynı peygamberlikte, bir sonraki bölümde, sekizinci ayette, Asur kralı Sanherib Yeruşalim'i kuşattı ve sekizinci ayette, onun Yeruşalim'i kuşatmasının boyuna kadar geldiği belirtilir.
Verses seven and eight, which set forth upon two witnesses, the prophetic symbol of a “head,” representing both the king and the capital of the king’s nation is the prophecy of sixty-five years that identifies the starting point of both prophecies of twenty-five hundred and twenty years against the northern and southern kingdoms of Israel. It is therefore, a very complex verse, for it connects with verse ten, and forty, of chapter eleven of Daniel, which both also identify engagements of a northern king attacking a southern king, just as Sennacherib, a king of the north, attacked Judah, a southern king in verse eight, of Isaiah chapter eight.
Yedinci ve sekizinci ayetler, iki tanığa dayalı olarak, hem kralı hem de kralın ulusunun başkentini temsil eden “baş” adlı peygamberî sembolü ortaya koyar; bu, İsrail’in kuzey ve güney krallıklarına karşı iki bin beş yüz yirmi yıllık her iki peygamberliğin de başlangıç noktasını belirleyen altmış beş yıllık peygamberliktir. Bu nedenle bu, çok karmaşık bir ayettir; çünkü Daniel kitabının on birinci bölümünün 10. ve 40. ayetleriyle bağlantılıdır; bu iki ayet de, tıpkı kuzeyin kralı Senherib’in Yeşaya kitabı sekizinci bölümün sekizinci ayetinde güneydeki krallık Yahuda’ya saldırması gibi, bir kuzey kralının bir güney kralına saldırdığı çarpışmaları tanımlar.
The key that connects these engagements of northern and southern kings together is the “head,” and the “overflowing and passing over.” When the king of the north retaliates against the king of the south in verse ten, of chapter eleven, he wins the battle, but he leaves the “head,” for he “comes, and overflows, and passes through” “to” the king of the south’s “fortress.” The history of verse ten represents the northern king’s victory over the southern king, but he does not enter into Egypt (the fortress), the capital—the “head.”
Kuzey ve güney krallarının bu çarpışmalarını birbirine bağlayan anahtar, “baş” ile “taşma ve aşıp geçme”dir. On birinci bölümün onuncu ayetinde kuzey kralı güney kralına misilleme yaptığında savaşı kazanır, ama “başı” es geçer; çünkü güney kralının “kalesi”ne “gelir, taşar ve geçip gider.” Onuncu ayetin anlattığı tarih, kuzey kralının güney kralı üzerindeki zaferini temsil eder; ancak Mısır’a (kale), başkent olan “baş”a girmez.
When the southern king previously defeated the northern king in verses seven and eight, he “entered into the fortress of the king of the north, and” “prevailed and” “carried captives” back to “Egypt.” In the king of the north’s retaliatory victory, he did not enter into Egypt, thus typifying that when the Soviet Union was swept away in 1989, Russia, its capital—its head was left standing. “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” It is Russia, represented as the king of the south in verses eleven and twelve, that wins the battle of the borderland, which in antiquity was Raphia, and today is Ukraine.
Güney kralı, yedinci ve sekizinci ayetlerde daha önce kuzey kralını yendiğinde, "kuzey kralının kalesine girdi ve" "üstün geldi ve" "esirleri" "Mısır'a" geri götürdü. Kuzey kralının misilleme zaferinde Mısır'a girmedi; bu da, 1989'da Sovyetler Birliği silinip süpürüldüğünde, onun başkenti-başı olan Rusya'nın ayakta kaldığını simgeler. "İnanmazsanız, kesinlikle ayakta kalamazsınız." On birinci ve on ikinci ayetlerde güney kralı olarak temsil edilen Rusya, antikçağda Rafia olan ve bugün Ukrayna olan sınır bölgesinin savaşını kazanan taraftır.
“‘VERSE 10. But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress.’
'10. Ayet. Ama onun oğulları kışkırtılacak ve çok büyük kuvvetler toplayacaklar: içlerinden biri mutlaka gelip taşacak ve geçip gidecek: sonra geri dönecek ve ta onun kalesine kadar kışkırtılacak.'
“The first part of this verse speaks of sons, in the plural; the last part, of one, in the singular. The sons of Seleucus Callinicus were Seleucus Ceraunus and Antiochus Magnus. These both entered with zeal upon the work of vindicating and avenging the cause of their father and their country. The elder of these, Seleucus, first took the throne. He assembled a great multitude to recover his father’s dominions; but being a weak and pusillanimous prince, both in body and estate, destitute of money, and unable to keep his army in obedience, he was poisoned by two of his generals after an inglorious reign of two or three years. His more capable brother, Antiochus Magnus, was thereupon proclaimed king, who, taking charge of the army, retook Seleucia and recovered Syria, making himself master of some places by treaty, and of others by force of arms. A truce followed, wherein both sides treated for peace, yet prepared for war; after which Antiochus returned and overcame in battle Nicolas, the Egyptian general, and had thoughts of invading Egypt itself. Here is the ‘one’ who should certainly overflow and pass through.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 253.
Bu ayetin ilk kısmı çoğul olarak oğullardan söz eder; son kısmı ise tekil olarak birinden. Seleucus Callinicus’un oğulları Seleucus Ceraunus ve Antiochus Magnus’tu. Bu ikisi, babalarının ve ülkelerinin davasını savunup intikamını alma işine şevkle giriştiler. Bunların büyüğü Seleucus önce tahta çıktı. Babasının topraklarını geri almak için büyük bir ordu topladı; ancak hem bedence hem de servetçe zayıf ve yüreksiz bir hükümdar olduğundan, parasızdı ve ordusunu itaatte tutamıyordu; iki üç yıllık başarısız bir saltanatın ardından iki generali tarafından zehirlendi. Bunun üzerine daha yetenekli kardeşi Antiochus Magnus kral ilan edildi; o da ordunun komutasını üstlenerek Seleucia’yı yeniden aldı ve Suriye’yi geri kazandı; bazı yerleri antlaşmayla, diğerlerini ise silah zoruyla ele geçirerek hâkimiyet kurdu. Bunu, her iki tarafın da barış için görüşüp yine de savaşa hazırlandığı bir mütareke izledi; bunun ardından Antiochus geri dönerek Mısırlı general Nicolas’ı savaşta mağlup etti ve Mısır’ı bizzat işgal etmeyi düşündü. İşte kesinlikle taşacak ve geçip gidecek olan ‘bir’ budur. Uriah Smith, Daniel ve Vahiy, 253.
The collapse of the Soviet Union in 1989, marked the “time of the end,” and the two sons in the verse, represent the two waymarks of Reagan and Bush the first. Since the “time of the end,” in 1798, which is where verse forty of Daniel eleven began, the whore of Rome has been forgotten, for she, as Jezebel, remains behind in Samaria, while her husband Ahab addresses Elijah at Mount Carmel. She was in hiding, but secretly pulling the strings, as she was in World War One and World War Two. Her husband is her proxy army against the king of the south. When she retaliated in 1989, she, as the king of the north, brought chariots, ships and horsemen.
1989'da Sovyetler Birliği'nin çöküşü “zamanın sonu”nu işaretledi ve ayetteki iki oğul, Reagan ve Birinci Bush'un iki kilometre taşını temsil eder. Daniel on birinci bölümün kırkıncı ayetinin başladığı yer olan 1798'deki “zamanın sonu”ndan beri, Roma'nın fahişesi unutuldu; çünkü o, İzebel gibi, Samiriye'de geride kalırken, kocası Ahab Karmel Dağı'nda İlyas'a hitap eder. Saklanıyordu, ama gizlice ipleri elinde tutuyordu; tıpkı Birinci Dünya Savaşı'nda ve İkinci Dünya Savaşı'nda olduğu gibi. Kocası, güneyin kralına karşı onun vekâlet ordusudur. 1989'da misilleme yaptığında, o, kuzeyin kralı olarak, savaş arabaları, gemiler ve atlılar getirdi.
And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.
Ve son zamanında güneyin kralı ona saldıracak; kuzeyin kralı ise savaş arabalarıyla, atlılarla ve çok sayıda gemiyle kasırga gibi ona karşı gelecek; ülkelere girecek, sel gibi taşacak ve geçip gidecek. Daniel 11:40.
Her proxy in the retaliation is represented by “ships,” which are economic power, and by “chariots and horsemen,” which are military might. Military might and economic power are the two prophetic attributes of the United States in the prophecies of the last days, for the United States will forbid those who will not bow to Jezebel from buying and selling, and if they still refuse Jezebel’s mark of authority, they will be put to death. It was the economic power and military strength of the United States that was employed in cooperation with the papacy that brought about the dissolution of the Soviet Union in 1989, though Russia was left standing.
Misillemedeki vekili, ekonomik gücü temsil eden “gemiler” ve askeri gücü temsil eden “savaş arabaları ve atlılar” ile simgelenir. Askeri güç ve ekonomik güç, son günlerle ilgili peygamberliklerde Amerika Birleşik Devletleri’ne atfedilen iki özelliktir; çünkü Amerika Birleşik Devletleri, İzebel’e boyun eğmeyenlerin satın alıp satmasını yasaklayacak ve eğer yine de İzebel’in otorite işaretini reddederlerse, öldürüleceklerdir. 1989’da Sovyetler Birliği’nin dağılmasına yol açan şey, papalıkla işbirliği içinde kullanılan Amerika Birleşik Devletleri’nin ekonomik gücü ile askeri gücüydü; yine de Rusya ayakta kaldı.
The history which fulfilled verse ten of Daniel chapter eleven is repeated in the history of the second part of verse forty which identifies the time of the end in 1989. The history of verses six through nine represent the history that led to the time of the end, which is identified in the first part of verse forty. Verses five through ten of Daniel chapter eleven perfectly illustrate the history of verse forty of Daniel eleven, for as Sister White recorded, “much of the history that has been fulfilled in the eleventh of Daniel will be repeated.”
Daniel kitabının on birinci bölümünün onuncu ayetini yerine getiren tarih, 1989’da zamanın sonunu tanımlayan kırkıncı ayetin ikinci bölümünün tarihinde tekrarlanır. Altıncıdan dokuzuncuya kadar olan ayetlerde anlatılan tarih, kırkıncı ayetin ilk bölümünde tanımlanan zamanın sonuna götüren tarihi temsil eder. Daniel kitabının on birinci bölümünün beşinci ila onuncu ayetleri, Daniel kitabının on birinci bölümünün kırkıncı ayetinin tarihini mükemmel biçimde örnekler; zira Bayan White’ın kaydettiği gibi, "Daniel’in on birinci bölümünde yerine gelmiş tarihin çoğu tekrar edecektir."
Verses one through four of Daniel eleven identify Cyrus, the second king of the two-horn nation at the time of the end in the last days. The “time of the end” in the last days was 1989, and the second president, represented by Cyrus, establishes a prophetic sequence that allows a student of prophecy to count to the sixth president after 1989, who would be the richest president, and who would stir up (awaken), the globalist dragon powers whether they be the globalists of the world, or those in the United States. That prophetic history then jumps to the seventh kingdom of Bible prophecy, the ten kings of the United Nations, and identifies its primary and first king, as represented by Alexander the Great (meaning “The Warrior of Men”), and the ultimate dissolution of his kingdom when the four winds of Islam are fully released at the close of human probation.
Daniel kitabının on birinci bölümünün birden dörde kadar olan ayetleri, son günlerin son zamanında iki boynuzlu ulusun ikinci kralı olarak Kiros’u tanımlar. Son günlerdeki “son zaman” 1989’du ve Kiros tarafından temsil edilen ikinci başkan, bir kehanet öğrencisinin 1989’dan sonra altıncı başkana kadar saymasına imkân veren kehanetsel bir dizi oluşturur; bu altıncı başkan en zengin başkan olacak ve ister dünyanın küreselcileri ister Amerika Birleşik Devletleri’ndekiler olsun, küreselci ejderha güçlerini kışkırtacaktır (uyandıracaktır). Bu kehanetsel tarih daha sonra Kutsal Kitap kehanetinin yedinci krallığına, yani Birleşmiş Milletler’in on kralına sıçrar ve başlıca ve ilk kralını, “İnsanların Savaşçısı” anlamına gelen Büyük İskender tarafından temsil edildiği şekilde tanımlar; ayrıca, insanlığın sınanma süresinin kapanışında İslam’ın dört rüzgârı tamamen serbest bırakıldığında krallığının nihai olarak dağılacağını bildirir.
Then verses five through nine illustrate the history represented by the period that preceded the establishment of the papacy upon the throne in 538, for first the power who is to become the king of the north must overcome three geographical obstacles, as did Seleucus, who then was established as the king of the north. Thereafter for three and a half years, as represented by thirty-five actual years, the king of the north ruled, until the king of the south entered into his fortress and took him captive, where he later died in Egypt from falling off a horse. Thus, the verses identify the history that concluded at the time of the end in 1798.
Sonra, beşinci ayetten dokuzuncu ayete kadar olan ayetler, 538’de papalığın tahta kurulmasından önceki dönemin temsil ettiği tarihi betimler; zira kuzeyin kralı olacak güç, daha sonra kuzeyin kralı olarak yerleşen Seleukos’un yaptığı gibi, önce üç coğrafi engeli aşmalıdır. Bundan sonra, otuz beş gerçek yılla temsil edilen üç buçuk yıl boyunca, kuzeyin kralı hüküm sürdü; ta ki güneyin kralı onun kalesine girip onu esir alana kadar. O daha sonra Mısır’da attan düşerek öldü. Böylece ayetler, 1798’de zamanın sonunda tamamlanan tarihi belirtir.
Verse ten identifies the history of the time of the end in 1989, and together with verses five through nine, they represent the history of verse forty, as does the history of verses thirty to thirty-six. Therefore, from verse one to verse ten, line upon line, there are two prophetic lines. The first addresses the leaders of the sixth and seventh kingdoms, though there is an empty space between the sixth and richest president of the sixth kingdom and the seventh kingdom.
Onuncu ayet, 1989’da zamanın sonunun tarihini tanımlar ve beşinci ila dokuzuncu ayetlerle birlikte, tıpkı otuzuncu ila otuz altıncı ayetlerin tarihi gibi, kırkıncı ayetin tarihini temsil eder. Bu nedenle, birinci ayetten onuncu ayete kadar, satır satır, iki peygamberî hat vardır. İlki, altıncı ve yedinci krallıkların liderlerine hitap eder; ancak altıncı krallığın altıncı ve en zengin başkanı ile yedinci krallık arasında bir boşluk vardır.
The second line covers the history of the removal of the three obstacles, the period the king of the north reigned, and who was then removed in 1798, and up to 1989, and the second president, represented in the previous line by Cyrus.
İkinci satır, üç engelin ortadan kaldırılmasının tarihini, kuzey kralının hüküm sürdüğü dönemi, daha sonra 1798’de kimin ortadan kaldırıldığını, 1989’a kadar olan dönemi ve önceki satırda Cyrus tarafından temsil edilen ikinci başkanı kapsar.
Verses eleven and twelve represent a third line of history that occurs after the rich president of verse two, but sometime after the collapse of the Soviet Union at the time of the end in 1989, and somewhere before the Sunday law in the United States as represented in verse sixteen.
On birinci ve on ikinci ayetler, ikinci ayetteki zengin başkandan sonra, ancak 1989’da zamanın sonu olarak adlandırılan dönemde Sovyetler Birliği’nin çöküşünden bir süre sonra ve on altıncı ayette temsil edildiği gibi Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasından önce bir zamanda gerçekleşen üçüncü bir tarih çizgisini temsil eder.
The history after the time of the end in 1989, is taken to the sixth and richest president who stirs up the globalists beginning in 2016, in the first line. The prophetic history is taken to 1989, in the second line. The Battle of Raphia (“The Borderline”) in verses eleven and twelve, precedes verse thirteen, where the recently defeated king of the north restores his army and then defeats the king of the south, just before the Sunday law of verse sixteen. The king of the north’s proxy power in verse thirteen, is the last of the eight presidents that reign from 1989 to the Sunday law. Verse thirteen must therefore take place at or after the election of the eighth president, who is of the seven. Verses eleven and twelve begin just before the sixth, richest president, and likely ends just before the election of that very same president, who becomes the eighth that is of the seven, and is victorious in the third battle of the proxy war, in verses thirteen to fifteen.
1989’daki sonun vakti sonrasındaki tarih, ilk satırda, 2016’dan itibaren küreselcileri harekete geçiren altıncı ve en zengin başkana taşınır. İkinci satırda ise peygamberlik tarihi 1989’a götürülür. On birinci ve on ikinci ayetlerdeki Raphia Muharebesi (“Sınır Hattı”), yakın zamanda yenilgiye uğramış kuzey kralının ordusunu yeniden toparlayıp ardından, on altıncı ayetteki Pazar yasasından hemen önce, güney kralını yendiği on üçüncü ayetten önce gelir. On üçüncü ayette kuzey kralının vekil gücü, 1989’dan Pazar yasasına kadar hüküm süren sekiz başkanın sonuncusudur. Bu nedenle on üçüncü ayet, yediden olan sekizinci başkanın seçimi sırasında ya da sonrasında gerçekleşmelidir. On birinci ve on ikinci ayetler altıncı, en zengin başkandan hemen önce başlar ve büyük olasılıkla, yediden olan sekizinciye dönüşen ve on üçüncü ile on beşinci ayetlerde vekâlet savaşının üçüncü muharebesinde galip gelen o aynı başkanın seçilmesinden hemen önce sona erer.
The retaliation of the king of the south in verses eleven and twelve, is in response to the defeat the king of the south suffered in verse ten. Verse ten identifies the victory of the king of the north in 1989, which was brought about by the secret alliance of the United States and the Vatican. The victory for the northern army was the first battle of the proxy war. The literal hot war that was fulfilled in antiquity typified a proxy war in the last days, and the victory of verse eleven and twelve will therefore be a victory for the southern king, in the second battle of the proxy wars.
On bir ve on ikinci ayetlerde güney kralının misillemesi, onuncu ayette güney kralının uğradığı yenilgiye bir karşılıktır. Onuncu ayet, 1989 yılında kuzey kralının zaferini tanımlar; bu zafer, Amerika Birleşik Devletleri ile Vatikan’ın gizli ittifakı aracılığıyla gerçekleşmiştir. Kuzey ordusunun kazandığı zafer, vekâlet savaşının ilk muharebesiydi. Eski çağda yerine gelmiş olan lafzî sıcak savaş, son günlerdeki bir vekâlet savaşını tiplemiştir; bu nedenle on bir ve on ikinci ayetlerin zaferi, vekâlet savaşlarının ikinci muharebesinde güney kralının zaferi olacaktır.
There are three battles in verses ten through fifteen, and they were all fulfilled in antiquity by literal hot wars, but they represent three battles in the proxy wars in the last days. The first battle was won by the secret alliance of the beast and false prophet, against the dragon in 1989. The second battle of the proxy wars will be won by the atheistic dragon power of the king of the south, against the alliance of the pope and his proxy army. The third battle of the proxy wars will be won by the proxy army of the king of the north, as represented in verses thirteen through fifteen.
On ile on beşinci ayetler arasında üç savaş vardır ve bunların tümü eski çağlarda gerçek, sıcak savaşlarla yerine gelmiştir; ancak bunlar, son günlerdeki vekâlet savaşlarında üç savaşı temsil eder. İlk savaş, canavar ile sahte peygamberin gizli ittifakı tarafından, 1989 yılında ejderhaya karşı kazanılmıştır. Vekâlet savaşlarının ikinci savaşı, güney kralının ateist ejderha gücü tarafından, papanın ve onun vekil ordusunun ittifakına karşı kazanılacaktır. Vekâlet savaşlarının üçüncü savaşı ise, on üç ila on beşinci ayetlerde temsil edildiği üzere, kuzey kralının vekil ordusu tarafından kazanılacaktır.
Prophetically there are three hot world wars, three proxy wars, consisting of three battles, and the warfare of the three woes of Islam. There is also a Civil War and a Revolutionary war. The second battle of the proxy wars is now under way in the Ukraine, “The Borderline”, as represented by Raphia, which was the borderline between the king of the south and the king of the north, when verses eleven and twelve were first fulfilled in history.
Peygamberlik açısından, üç sıcak dünya savaşı, üç çarpışmadan oluşan üç vekâlet savaşı ve İslam’ın üç vayının savaşı vardır. Ayrıca bir İç Savaş ve bir Devrim Savaşı da vardır. Vekâlet savaşlarının ikinci çarpışması, şu anda Ukrayna’da, “Sınır Hattı”nda, Raphia tarafından temsil edildiği üzere sürmektedir; Raphia, on birinci ve on ikinci ayetler tarihte ilk kez yerine geldiğinde, güney kralı ile kuzey kralı arasındaki sınır hattıydı.
At the very same time that the second battle of the proxy wars in the Ukraine is being carried out, the second of three attacks of Islam against the glorious land is also occurring. The first attack of the third woe arrived on September 11, 2001, and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. The sealing time ends at the soon coming Sunday law in the United States, when Islam of the third woe will once again strike the United States. The first and last strikes are the same, and they both mark a voice of the angel of Revelation eighteen, which is also the voice of the third angel, which is also the sounding of the seventh trumpet, which is also the third woe.
Ukrayna’daki vekâlet savaşlarının ikinci muharebesi icra edilmekte olduğu tam aynı zamanda, İslam’ın görkemli ülkeye karşı yönelttiği üç saldırıdan ikincisi de gerçekleşmektedir. Üçüncü vay’ın ilk saldırısı 11 Eylül 2001’de geldi ve yüz kırk dört binin mühürlenmesi başladı. Mühürlenme zamanı, Amerika Birleşik Devletleri’nde pek yakında çıkacak olan Pazar yasasıyla sona erer; o zaman üçüncü vay’ın İslam’ı Amerika Birleşik Devletleri’ni bir kez daha vuracaktır. İlk ve son vuruş aynıdır ve her ikisi de Vahiy on sekizinci bölümdeki meleğin sesini işaret eder; bu ses aynı zamanda üçüncü meleğin sesidir, aynı zamanda yedinci borazanın çalınışıdır, aynı zamanda da üçüncü vay’dır.
In the middle of those two attacks, which are two voices, which are the sound of the seventh trumpet, Islam of the third woe attacked, not the modern spiritual glorious land, but the ancient literal glorious land on October 7, 2023.
Yedinci borunun sesi olan ve iki ses teşkil eden o iki saldırının ortasında, üçüncü vay’ın İslâmı, modern ruhsal yüce ülkeye değil, 7 Ekim 2023’te eski harfî yüce ülkeye saldırdı.
The warfare that then began, is now taking place in the exact area where the Battle of Raphia occurred as described in verses eleven and twelve. The Gaza strip is the borderline between the southern kingdom of Judah and Egypt. October 7, 2023, is a wheel within the other wheels that marks the rebellion, or thirteenth letter in the Hebrew alphabet that together with the first and the last letters creates the word “truth.”
O zaman başlayan savaş, şimdi on birinci ve on ikinci ayetlerde tasvir edilen Raphia Savaşı’nın gerçekleştiği tam bölgede cereyan etmektedir. Gazze Şeridi, güneydeki Yahuda krallığı ile Mısır arasındaki sınır hattıdır. 7 Ekim 2023, başkaldırıyı işaret eden ve İbrani alfabesinin on üçüncü harfi olan bir tekerlektir; bu harf, ilk ve son harflerle birlikte “hakikat” sözcüğünü oluşturur.
The second attack against the glorious land by Islam of the third woe, took place on October 7, 2023, and it took place in the exact area that the ancient Battle of Raphia occurred in fulfillment of verses eleven and twelve. The second attack upon the glorious land, is through prophetic geographic symbolism, connected to the second battle of the proxy wars, as represented by the war in Ukraine.
Üçüncü vay’ın İslâmı tarafından görkemli ülkeye karşı gerçekleştirilen ikinci saldırı, 7 Ekim 2023’te vuku buldu ve ayetler on bir ve on ikinin yerine gelişi olarak, kadim Raphia Savaşı’nın gerçekleştiği tam bölgede meydana geldi. Görkemli ülkeye yönelik ikinci saldırı, peygamberlikteki coğrafi sembolizm aracılığıyla, Ukrayna’daki savaşla temsil edilen vekâlet savaşlarının ikinci muharebesiyle bağlantılıdır.
Line upon line, the second battle of the proxy wars that is now under way in the Ukraine (The Borderland), includes the second note of the trumpet of the third woe (October 7, 2023), that is accomplished in the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That sealing experience is illustrated by Daniel in chapter ten, when he sees the “marah” vision after the twenty-one day period of mourning, which is the three and a half days that the two prophets were dead in the street. The vision was interpreted as the explanation of “what was to befall God’s people in the last days.”
Satır satır, şimdi Ukrayna’da (Sınır Ülkesi) sürmekte olan vekâlet savaşlarının ikinci muharebesi, yüz kırk dört binin mühürlenmesinin son döneminde gerçekleşen üçüncü vay’ın borazanının ikinci notasını (7 Ekim 2023) kapsamaktadır. Bu mühürlenme tecrübesi, Daniel tarafından onuncu bölümde tasvir edilmektedir; orada, yirmi bir günlük matem döneminden sonra “marah” görümünü görür; bu da, iki peygamberin sokakta ölü olarak yattıkları üç buçuk gündür. Görüm, “son günlerde Allah’ın halkının başına gelecek olanların” açıklaması olarak yorumlanmıştır.
The truth that is represented by the vision of the Hiddekel River, which is the sealing truth, is fulfilled in the prophetic history of verses eleven through fifteen. It is the history of verse forty that begins in 1989, and continues to verse forty-one and the soon coming Sunday law. It is the history of the sixth, richest president in verse two that is represented until the seventh kingdom of “Alexander the Great” as noted in verse three.
Mühürleme hakikati olan ve Hiddekel Nehri görümünün temsil ettiği hakikat, on bir ile on beşinci ayetler arasındaki peygamberî tarihte gerçekleşir. 1989'da başlayan ve kırk birinci ayete ve yakında gelecek Pazar yasasına kadar devam eden kırkıncı ayetin tarihidir. İkinci ayette geçen altıncı, en zengin başkanın tarihi, üçüncü ayette belirtildiği üzere "Büyük İskender"in yedinci krallığına kadar temsil edilir.
The history which began at the commencement of the second battle of the proxy wars in 2014, that was followed by the richest president beginning his campaign in 2015, is the empty area of verse forty, from 1989 unto the Sunday law in verse forty-one, and it is also the empty area from the sixth, richest president in verse two, unto the seventh kingdom. It is the history that began with the first voice of Revelation chapter eighteen on September 11, 2001, and ends with the second voice at the hour of the great earthquake in chapter eleven of Revelation. That history is also the period of history identified by Ezekiel in chapter twelve, where every vision is fulfilled. That period of time is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The sanctification of God’s people is accomplished through His word.
2014 yılında vekâlet savaşlarının ikinci muharebesinin başlamasıyla açılan ve bunu 2015’te en zengin başkanın kampanyasına başlamasının izlediği tarih, kırkıncı ayetin 1989’dan kırk birinci ayetteki pazar yasasına kadar uzanan boş alanıdır; ayrıca bu, ikinci ayetteki altıncı, en zengin başkandan yedinci krallığa kadar olan boş alandır. Bu, Vahiy on sekizinci bölümün ilk sesiyle 11 Eylül 2001’de başlayan ve Vahiy’in on birinci bölümünde büyük depremin saatinde ikinci sesle sona eren tarihtir. Bu tarih ayrıca, Hezekiel’in on ikinci bölümde her görümün gerçekleştiği yer olarak tanımladığı tarih dönemidir. Bu zaman dilimi, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanıdır. Tanrı’nın halkının kutsallaştırılması O’nun sözü aracılığıyla gerçekleştirilir.
Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.
Onları kendi gerçeğinle kutsal kıl: senin sözün gerçektir. Yuhanna 17:17.
We will continue this study in the next article.
Bu incelemeye bir sonraki makalede devam edeceğiz.
“This vision was given to Ezekiel at a time when his mind was filled with gloomy forebodings. He saw the land of his fathers lying desolate. The city that was once full of people was no longer inhabited. The voice of mirth and the song of praise were no more heard within her walls. The prophet himself was a stranger in a strange land, where boundless ambition and savage cruelty reigned supreme. That which he saw and heard of human tyranny and wrong distressed his soul, and he mourned bitterly day and night. But the wonderful symbols presented before him beside the river Chebar revealed an overruling power mightier than that of earthly rulers. Above the proud and cruel monarchs of Assyria and Babylon the God of mercy and truth was enthroned.
Bu görüm, zihni karanlık önsezilerle doluyken Hezekiel’e verildi. Atalarının diyarını ıssız kalmış halde gördü. Bir zamanlar insan kaynayan şehirde artık oturan yoktu. Surları içinde neşenin sesi de övgü ilahisi de artık duyulmuyordu. Peygamberin kendisi de sınırsız hırsın ve vahşi zulmün hüküm sürdüğü yabancı bir ülkede bir yabancıydı. İnsan zorbalığına ve haksızlığına dair gördükleri ve işittikleri ruhunu kahrediyor, gece gündüz acıyla yas tutuyordu. Ama Kebar Irmağı kıyısında kendisine gösterilen o harika semboller, dünyevi hükümdarlarınkinden daha güçlü, her şeye hükmeden bir kudreti açığa çıkardı. Asur ve Babil’in mağrur ve zalim hükümdarlarının üzerinde, merhamet ve gerçeğin Tanrısı tahtta oturuyordu.
“The wheellike complications that appeared to the prophet to be involved in such confusion were under the guidance of an infinite hand. The Spirit of God, revealed to him as moving and directing these wheels, brought harmony out of confusion; so the whole world was under His control. Myriads of glorified beings were ready at His word to overrule the power and policy of evil men, and bring good to His faithful ones.
Peygambere böylesine bir karmaşanın içine karışmış gibi görünen tekerleğe benzer karmaşık düzenekler, sonsuz bir elin rehberliği altındaydı. Ona, bu tekerlekleri hareket ettiren ve yöneten olarak vahyedilen Tanrı’nın Ruhu, kargaşadan uyum çıkardı; böylece bütün dünya O’nun kontrolü altındaydı. Sayısız yüceltilmiş varlık, O’nun bir sözüyle, kötü insanların güçlerini ve düzenlerini boşa çıkarmaya ve O’na sadık olanlara iyilik getirmeye hazırdı.
“In like manner, when God was about to open to the beloved John the history of the church for future ages, He gave him an assurance of the Saviour’s interest and care for His people by revealing to him ‘One like unto the Son of man,’ walking among the candlesticks, which symbolized the seven churches. While John was shown the last great struggles of the church with earthly powers, he was also permitted to behold the final victory and deliverance of the faithful. He saw the church brought into deadly conflict with the beast and his image, and the worship of that beast enforced on pain of death. But looking beyond the smoke and din of the battle, he beheld a company upon Mount Zion with the Lamb, having, instead of the mark of the beast, the ‘Father’s name written in their foreheads.’ And again he saw ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God’ and singing the song of Moses and the Lamb.
Benzer şekilde, Tanrı, sevgili Yuhanna’ya kilisenin gelecek çağlara ilişkin tarihini açmak üzereyken, ona yedi kiliseyi simgeleyen şamdanlar arasında yürüyen “İnsanoğluna benzer Biri”ni göstererek, Kurtarıcı’nın halkına duyduğu ilgi ve özenin güvencesini verdi. Yuhanna’ya kilisenin dünyevi güçlerle yaptığı son büyük mücadeleler gösterilirken, aynı zamanda imanlıların nihai zaferini ve kurtuluşunu görmesine de izin verildi. Kilisenin canavar ve onun suretiyle ölümcül bir çatışmaya sürüklendiğini ve o canavara tapınmanın ölüm cezası tehdidiyle zorla uygulandığını gördü. Ama savaşın dumanı ve gürültüsünün ötesine bakınca, Siyon Dağı’nda Kuzu ile birlikte, alınlarında canavarın damgası yerine “Baba’nın adı yazılı” olan bir topluluk gördü. Ve yine, “canavara, onun suretine, damgasına ve adının sayısına karşı zafer kazanmış olanların, Tanrı’nın lirlerini ellerinde tutarak cam gibi denizin üzerinde durduklarını” ve Musa’nın ve Kuzu’nun ezgisini söylediklerini gördü.
“These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars.’ ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfillment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application to the last days.
Bu dersler bizim yararımız içindir. Önümüzde, insanların ruhlarını sınayacak bir dönem bulunduğundan, imanımızı Tanrı'da sağlam tutmalıyız. Mesih, Zeytinlik Dağı'nda, ikinci gelişinden önce gerçekleşecek korkunç yargıları anlattı: 'Savaşlar ve savaş haberleri duyacaksınız.' 'Ulus ulusa, krallık krallığa karşı kalkacak; çeşitli yerlerde kıtlıklar, salgınlar ve depremler olacak. Bütün bunlar sıkıntıların başlangıcıdır.' Bu peygamberlik sözleri Yeruşalim'in yıkılışında kısmen yerine gelmiş olsa da, son günlere daha doğrudan uygulanır.
“We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecy is fast fulfilling. The Lord is at the door. There is soon to open before us a period of overwhelming interest to all living. The controversies of the past are to be revived; new controversies will arise. The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of. Satan is at work through human agencies. Those who are making an effort to change the Constitution and secure a law enforcing Sunday observance little realize what will be the result. A crisis is just upon us.
Büyük ve ciddi olayların eşiğindeyiz. Peygamberlik sözleri hızla yerine geliyor. Rab kapıdadır. Yakında, yaşayan herkes için son derece önemli bir dönem önümüzde açılacak. Geçmişin tartışmaları yeniden canlanacak; yeni tartışmalar doğacak. Dünyamızda yaşanacaklar henüz hayal bile edilmedi. Şeytan insan aracılığıyla çalışıyor. Anayasayı değiştirmeye ve pazar gününün tutulmasını zorunlu kılan bir yasa çıkarmaya çalışanlar, bunun sonucunun ne olacağını pek fark etmiyorlar. Bir kriz kapımızda.
“But God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of His church, in His own charge.” Testimonies, volume 5, 752, 753.
"Ancak Tanrı'nın kulları bu büyük kriz anında kendi güçlerine güvenmemelidir. İşaya'ya, Hezekiel'e ve Yuhanna'ya verilen görümlerde, göğün yeryüzünde olup biten olaylarla ne kadar yakından bağlantılı olduğunu ve O'na sadık olanlara Tanrı'nın ne denli büyük bir özen gösterdiğini görüyoruz. Dünya başıboş değildir. Gelecek olayların programı Rab'bin elindedir. Göklerin Yüceliği, ulusların kaderini ve kilisesine ilişkin meseleleri de kendi tasarrufunda tutar." Testimonies, cilt 5, 752, 753.