The final test for the Millerite generation, who failed the testing process, began in 1856, with the arrival of increased light upon the “seven times” of Leviticus twenty-six. From 1856 to 1863 the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

Sınanma sürecinde başarısız olan Millerci kuşak için son sınav, Levililer’in yirmi altıncı bölümündeki “yedi kez” üzerine artan ışığın gelişiyle 1856’da başladı. 1856’dan 1863’e kadar Laodikya mesajı, 22 Ekim 1844’te üçüncü meleğin gelişiyle başlayan dönemdeki son bir zaman dilimini işaretledi. O zaman dilimi, Daniel kitabının on birinci bölümünün on üçüncüden on beşinciye kadar olan ayetleriyle temsil edilir.

That period of time is illustrated by not only those verses, but also by the history that fulfilled those verses, and also by the geographical witness of Panium, which is also Caesarea Philippi. Caesarea Philippi was purposely visited by Christ just before the cross, and the cross represents the Sunday law, that is represented by verse sixteen. On October 22, 1844 the Lion of the tribe of Judah identified the doctrine of the Sabbath in a special light. Then at the end of that testing process He introduced an increase of knowledge upon the “seven times,” and the “seven times” of Leviticus twenty-six is a doctrine of the Sabbath. It is the Sabbath commandment of the land resting that is a direct parallel to the Sabbath commandment of men resting. The time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years and the twenty-three hundred years both ended on October 22, 1844.

Bu zaman dilimi yalnızca o ayetlerle değil, o ayetleri yerine getiren tarihle ve ayrıca Sezariye Filipi olarak da bilinen Panium’un coğrafi tanıklığıyla da ortaya konulmaktadır. Mesih, çarmıhtan hemen önce bilerek Sezariye Filipi’yi ziyaret etti; çarmıh ise on altıncı ayetin temsil ettiği Pazar yasasını simgeler. 22 Ekim 1844’te Yahuda oymağının Aslanı, Şabat öğretisini özel bir ışık altında ortaya koydu. Sonra, o sınama sürecinin sonunda, “yedi zaman” konusunda bir bilgi artışını başlattı; Levililer yirmi altıdaki “yedi zaman” ise Şabat’a ilişkin bir öğretidir. Toprağın dinlenmesiyle ilgili Şabat buyruğu, insanların dinlenmesiyle ilgili Şabat buyruğunun doğrudan paralelidir. İki bin beş yüz yirmi yıllık ve iki bin üç yüz yıllık zamanla ilgili peygamberliklerin her ikisi de 22 Ekim 1844’te sona erdi.

The final period of the testing process, from 1856 to 1863, was a greater revelation of the Sabbath, which had been placed in a special light at the beginning of the sealing and testing process. The history represented by the fulfillment of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven represents the testing period where the seal of God is impressed for eternity upon the one hundred and forty-four thousand. In that history the two sticks of Ezekiel are joined. The joining of the two sticks represents the combination of divinity with humanity, and the doctrine that shines in a special light in that history is the doctrine of the incarnation.

1856'dan 1863'e kadar süren sınama sürecinin son dönemi, mühürleme ve sınama sürecinin başında özel bir ışıkta ortaya konmuş olan Şabat’ın daha büyük bir açığa çıkarılışıydı. Daniel kitabının on birinci bölümünün on üç ila on beşinci ayetlerinin gerçekleşmesiyle temsil edilen tarih, Tanrı’nın mührünün sonsuza dek yüz kırk dört binin üzerine basıldığı sınama dönemini temsil eder. O tarihte Hezekiel’in iki değneği birleştirilir. İki değneğin birleşmesi, tanrısallığın insanlıkla birleşmesini temsil eder ve o tarihte özel bir ışıkta parlayan öğreti, bedenleşme öğretisidir.

For this reason, when Peter identified Christ as the Son of God in Caesarea Philippi, he was acknowledging that Christ, as the Son of God represented His dual nature of being the divine Son of God, who had taken upon Himself human flesh, and in so doing became the son of man.

Bundan ötürü Petrus, Sezariye Filipi’de Mesih’i Tanrı’nın Oğlu olarak itiraf ettiğinde, Mesih’in Tanrı’nın Oğlu olarak, hem ilahi Tanrı Oğlu olduğunu hem de insan bedenini üzerine alıp böylece İnsanoğlu olduğunu ortaya koyan iki tabiatını kabul etmiş oluyordu.

“As the disciples searched the prophecies that testified of Christ, they were brought into fellowship with the Deity, and learned of Him who had ascended to heaven to complete the work He had begun on earth. They recognized the fact that in Him dwelt knowledge which no human being, unaided by divine agency, could comprehend. They needed the help of Him whom kings, prophets, and righteous men had foretold. With amazement they read and reread the prophetic delineations of His character and work. How dimly had they comprehended the prophetic scriptures! how slow they had been in taking in the great truths which testified of Christ! Looking upon Him in His humiliation, as He walked a man among men, they had not understood the mystery of His incarnation, the dual character of His nature. Their eyes were holden, so that they did not fully recognize divinity in humanity. But after they were illuminated by the Holy Spirit, how they longed to see Him again, and to place themselves at His feet!” Desire of Ages, 507.

Mesih’e tanıklık eden peygamberlik sözlerini araştırdıkça, Tanrı’yla paydaşlığa getirildiler ve yeryüzünde başlattığı işi tamamlamak üzere göğe yükselmiş olan O’nu tanıdılar. O’nda, ilahî yardım olmaksızın hiçbir insanın kavrayamayacağı bir bilginin bulunduğu gerçeğini fark ettiler. Kralların, peygamberlerin ve doğru insanların önceden haber verdikleri O’nun yardımına ihtiyaç duyuyorlardı. Hayretle O’nun karakteri ve hizmetine ilişkin peygamberce tasvirleri okudular, tekrar tekrar okudular. Peygamberlik yazılarını ne kadar az anlamışlardı! Mesih’e tanıklık eden büyük gerçekleri kavramakta ne kadar da yavaş kalmışlardı! Onu alçalışı içinde, insanlar arasında bir insan olarak yürürken gördüklerinde, O’nun beden alışı sırrını, doğasının ikili niteliğini anlamamışlardı. Gözleri tutulmuştu; bu yüzden insanlıkta ilahiyeti tam olarak tanıyamamışlardı. Ama Kutsal Ruh tarafından aydınlatıldıktan sonra, O’nu yeniden görmeyi ve ayaklarının dibine kendilerini atmayı ne kadar da arzuladılar!" Çağların Arzusu, 507.

October 22, 1844 through to 1863 represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. That period began with the Sabbath being highlighted as the special truth among the many truths that are unsealed during the period of the sealing. The period began the sounding of the Seventh Trumpet which identifies when the mystery of God was to be finished.

22 Ekim 1844’ten 1863’e kadar olan dönem, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanını temsil eder. Bu dönem, mühürlenme dönemi boyunca açığa çıkarılan birçok hakikat arasında Şabat’ın özel hakikat olarak öne çıkarılmasıyla başladı. Bu dönem, Tanrı’nın sırrının ne zaman tamamlanacağını belirleyen Yedinci Borazanın çalınmasının da başladığı dönemdi.

But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

Ama yedinci meleğin sesinin işitileceği günlerde, o seslenmeye başladığında, Tanrı’nın sırrı, bunu kulları olan peygamberlere bildirdiği gibi tamamlanacaktır. Vahiy 10:7.

The seventh angel is also the third Woe, for the sealing takes place in the history when the warfare of Islam is active. Had Millerite Adventism been faithful in the period that followed October 22, 1844, Islam that had been restrained on August 11, 1840, would have been released.

Yedinci melek aynı zamanda üçüncü Vay’dır; çünkü mühürleme, İslam’ın savaşının sürdüğü tarihsel dönemde gerçekleşir. Millerci Adventizm, 22 Ekim 1844’ü izleyen dönemde sadık kalmış olsaydı, 11 Ağustos 1840’ta dizginlenmiş olan İslam serbest bırakılmış olacaktı.

“Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

"Adventistler, 1844’teki büyük hayal kırıklığından sonra imanlarına sıkı sıkıya sarılıp ilahî takdirin açtığı yolda birlik içinde yürümüş, üçüncü meleğin mesajını kabul edip Kutsal Ruh’un gücüyle onu dünyaya ilan etmiş olsalardı, Tanrı’nın kurtuluşunu görürlerdi; Rab onların gayretleriyle kudretle iş görürdü; çalışma tamamlanırdı ve Mesih, halkını ödüllerine kavuşturmak üzere şimdiye kadar gelmiş olurdu. Fakat hayal kırıklığını izleyen şüphe ve belirsizlik döneminde, advent imanlılarının birçoğu imanlarından vazgeçti... Böylece çalışma sekteye uğradı ve dünya karanlıkta kaldı. Tüm Adventist topluluk Tanrı’nın emirleri ve İsa’nın imanında birleşmiş olsaydı, tarihimiz ne kadar da bambaşka olurdu!" Evangelism, 695.

On October 22, 1844 the Seventh Trumpet began to sound and the Jubilee Trumpet also began to sound.

22 Ekim 1844 tarihinde Yedinci Borazan çalmaya başladı ve Jübile Borazanı da çalmaya başladı.

And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. And ye shall hallow the fiftieth year, and proclaim liberty throughout all the land unto all the inhabitants thereof: it shall be a jubilee unto you; and ye shall return every man unto his possession, and ye shall return every man unto his family. Leviticus 25:8–10.

Kendin için yedi Şabat yılı sayacaksın, yedi kez yedi yıl; bu yedi Şabat yılının süresi senin için kırk dokuz yıl olacak. Sonra yedinci ayın onuncu gününde, Bağışlanma Gününde, jübile borusunu çaldıracaksın; Bağışlanma Gününde bütün ülkenizde borunun sesini duyuracaksınız. Ellinci yılı kutsal sayacak ve ülkenin her yerinde orada yaşayanların hepsi için özgürlük ilan edeceksiniz; bu sizin için bir jübile olacak; herkes kendi mülküne dönecek ve herkes kendi ailesine dönecek. Levililer 25:8-10.

When the sealing time of the one hundred and forty-four thousand begins there is a Trumpet that identifies that the warfare accomplished by Islam has arrived, and a Trumpet that proclaims liberty for those who have been slaves of sin. One trumpet identifies the external history, and the other represents the internal experience of those last-day covenant people. Their slavery is relieved when their humanity is joined with His divinity for eternity. Line upon line, those two Trumpets are one Trumpet, for the Jubilee Trumpet is only blown on the Day of Atonement, and the Day of Atonement begins when the Seventh Trumpet of the third Woe is sounded. The doctrine that represented both Trumpets in the Millerite movement was the light of the Sabbath. The light that represents both Trumpets in these last days is the doctrine of the incarnation. Line upon line, the Sabbath and the doctrine of the incarnation are the same doctrine.

Yüz kırk dört binin mühürlenme zamanı başladığında, İslam’ın yürüttüğü savaşın geldiğini belirleyen bir borazan ve günahın köleleri olmuş olanlar için özgürlüğü ilan eden bir borazan vardır. Borazanlardan biri dışsal tarihi tanımlar, diğeri ise o son günlerin antlaşma halkının içsel deneyimini temsil eder. İnsanlıkları O’nun tanrısallığıyla sonsuza dek birleştiğinde köleliklerinden kurtulurlar. Satır satır, bu iki borazan tek bir borazandır; çünkü Jübile borazanı yalnızca Kefaret Günü’nde çalınır ve Kefaret Günü, üçüncü “Eyvah”ın Yedinci Borazanı çalındığında başlar. Millerci harekette her iki borazanı da temsil eden öğreti Sebt Günü’nün ışığıydı. Bu son günlerde her iki borazanı da temsil eden ışık, enkarnasyon öğretisidir. Satır satır, Sebt Günü ile enkarnasyon öğretisi aynı öğretidir.

Peter’s confession identified the Messiah, and also the Son of God. The Messiah is the Son of God. The Messiah is the creator represented by the Sabbath.

Petrus'un ikrarı, Mesih'i ve aynı zamanda Tanrı'nın Oğlu'nu açığa çıkardı. Mesih Tanrı'nın Oğlu'dur. Mesih, Şabat'ın temsil ettiği yaratıcıdır.

“Paul had never seen Christ while he dwelt upon the earth. He had indeed heard of him and his works, but he could not believe that the promised Messiah, the Creator of all worlds, the Giver of all blessings, would appear upon earth as a mere man.” Sketches from the Life of Paul, 256.

“Mesih yeryüzünde yaşarken Pavlus O’nu hiç görmemişti. Gerçi O’nu ve yaptıklarını duymuştu, ama vaat edilen Mesih’in—bütün âlemlerin Yaratıcısı, bütün nimetlerin Vereni—yeryüzünde sıradan bir insan olarak görüneceğine inanamazdı.” Pavlus’un Yaşamından Kesitler, 256.

The Sabbath identifies the Creator and the Creator was the Christ that Peter identified. The Son of God, who Peter identified is He who combined with human flesh to become the son of man. The Son of God represents the incarnation.

Şabat, Yaratıcı’yı işaret eder ve Yaratıcı, Petrus’un tanıdığı Mesih’ti. Petrus’un tanıdığı Tanrı Oğlu, insan bedeni alarak İnsanoğlu olan O’dur. Tanrı Oğlu, bedenleşmeyi temsil eder.

“Christ brought men and women power to overcome. He came to this world in human form, to live a man amongst men. He assumed the liabilities of human nature, to be proved and tried. In His humanity He was a partaker of the divine nature. In His incarnation He gained in a new sense the title of the Son of God. Said the angel to Mary, ‘The power of the Highest shall overshadow thee: therefore also that holy thing which shall be born of thee shall be called the Son of God’ (Luke 1:35). While the Son of a human being, He became the Son of God in a new sense. Thus He stood in our world—the Son of God, yet allied by birth to the human race.” Selected Messages, book 1, 226.

Mesih, kadınlara ve erkeklere üstesinden gelme gücünü getirdi. İnsanlar arasında bir insan olarak yaşamak için bu dünyaya insan suretinde geldi. Sınanıp denenmek için insan doğasının yüklerini üstlendi. İnsanlığı içinde tanrısal doğaya ortaktı. Beden alışıyla Tanrı’nın Oğlu unvanını yeni bir anlamda kazandı. Melek Meryem’e şöyle dedi: “En Yüce’nin gücü seni gölgeleyecek; bu nedenle senden doğacak olan kutsal, Tanrı’nın Oğlu diye adlandırılacaktır” (Luka 1:35). Bir insanın oğlu olmakla birlikte, yeni bir anlamda Tanrı’nın Oğlu oldu. Böylece dünyamızda yer aldı—Tanrı’nın Oğlu’ydu, ama doğumla insan soyuna bağlanmıştı. Seçilmiş Mesajlar, kitap 1, 226.

At Caesarea Philippi, Peter’s twofold confession represented the one hundred and forty-four thousand who understand that Jesus is the Christ, the Son of God and the doctrine of the Sabbath that was lightened in 1844, along with the doctrine of the incarnation that is recognized in the last days. The light of the twofold truth is opened up at the beginning and ending of the period of the sealing, as witnessed by the history of the sealing from October 22, 1844 to 1863, and the history of Revelation chapter eighteen’s two voices.

Sezariye Filipi'de, Petrus'un çifte ikrarı, İsa'nın Mesih, Tanrı'nın Oğlu olduğunu ve 1844'te aydınlatılan Şabat öğretisini, ayrıca son günlerde tanınan beden alış öğretisini anlayan yüz kırk dört bini temsil ediyordu. Çifte hakikatin ışığı, mühürleme döneminin başlangıcında ve sonunda açığa çıkar; buna 22 Ekim 1844'ten 1863'e uzanan mühürlemenin tarihi ve Vahiy kitabının on sekizinci bölümündeki iki sesin tarihi tanıklık eder.

In both the Millerite line of the sealing process, and the prophetic line of the sealing in Revelation eighteen, there is a test at the very end of the period where one class is manifested as foolish virgins, as was the case from 1856 to 1863, and a class is manifested as wise virgins from July 2023 unto the soon coming Sunday law. That final period of testing repeats the beginning of the period. The same angel that descended on September 11, 2001 arrives as Michael to call the dead to life in 2023 some to everlasting life and some to everlasting death. When He arrives, He leads His people back to the foundations. Some refuse to walk in the old paths, some do walk in the old paths. Some hearken to the sound of the Trumpet, some refuse to hear.

Hem mühürleme sürecinin Millerci hattında hem de Vahiy 18’deki mühürlemenin peygamberî hattında, dönemin en sonunda bir sınama vardır; burada bir sınıf, 1856’dan 1863’e kadar olduğu gibi akılsız bakireler olarak tezahür eder ve bir sınıf da Temmuz 2023’ten yakında gelecek Pazar yasasına kadar bilge bakireler olarak tezahür eder. Bu son sınama dönemi, dönemin başlangıcını tekrarlar. 11 Eylül 2001’de inen aynı melek, 2023’te Mikail olarak, ölüleri hayata çağırmak üzere gelir; kimilerini ebedî yaşama, kimilerini ebedî ölüme. O geldiğinde, halkını temellere geri döndürür. Bazıları eski yollarda yürümeyi reddeder, bazıları ise eski yollarda yürür. Bazıları borunun sesine kulak verir, bazıları duymayı reddeder.

Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

RAB şöyle diyor: Yollarda durun, görün, eski patikaları sorun; iyi yolun nerede olduğunu araştırın ve onda yürüyün; o zaman canlarınız için huzur bulacaksınız. Fakat onlar, “Onda yürümeyeceğiz” dediler. Üzerinize gözcüler de koydum, “Boru sesine kulak verin” dedim. Fakat onlar, “Kulak vermeyeceğiz” dediler. Yeremya 6:16, 17.

The message represented by the Trumpet which the watchmen blows is twofold. It is the Seventh Trumpet of Islam and the Jubilee Trumpet of deliverance. It is the message of the combination of divinity with humanity, which is accomplished by the mystery of the incarnation, and that produces a character prepared for the seal of God, which is the Sabbath. The message, the work and the circumstances associated with that final period of the sealing which began in July 2023, twenty-two years after 2001, is represented by verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, and by Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapter sixteen.

Nöbetçilerin üflediği boruyla temsil edilen mesaj iki yönlüdür. O, İslam’ın Yedinci Borusu ve kurtuluşun Jübile Borusudur. Bu, enkarnasyonun gizemiyle gerçekleşen tanrısallığın insanlıkla birleşmesinin mesajıdır ve Tanrı’nın mührü olan Sebt için hazırlanmış bir karakter ortaya çıkarır. 2001’den yirmi iki yıl sonra, Temmuz 2023’te başlayan mühürlemenin o son dönemine eşlik eden mesaj, iş ve koşullar, Daniel kitabının on birinci bölümünün on üçüncü ila on beşinci ayetleriyle ve Matta kitabının on altıncı bölümünde Mesih’in Sezariye Filipi’yi ziyaretiyle temsil edilir.

In the parable of the ten virgins all the virgins fell asleep during the tarrying time. Jesus told His disciples that Lazarus sleepeth.

On kız benzetmesinde, gecikme sırasında tüm kızlar uyuyakaldı. İsa öğrencilerine Lazar’ın uyuduğunu söyledi.

These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep. Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead. John 11:10–14.

Bunları söyledi; bundan sonra onlara şöyle dedi: “Dostumuz Lazarus uyumakta; ama ben onu uykusundan uyandırmak için gidiyorum.” Bunun üzerine öğrencileri, “Ya Rab, eğer uyuyorsa iyileşecektir” dediler. Oysa İsa onun ölümünden söz etmişti; ama onlar uykuda dinlenmekten söz ettiğini sandılar. Bunun üzerine İsa onlara açıkça, “Lazarus öldü” dedi. Yuhanna 11:10-14.

At the end of twenty-one days, Daniel saw the vision, and he was in a deep sleep.

Yirmi bir günün sonunda, Daniel o görümü gördü ve derin bir uykudaydı.

And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. Daniel 10:7–9.

Ben, Daniel, yalnız ben görümü gördüm; çünkü benimle olan adamlar görümü görmediler; ama üzerlerine büyük bir titreme düştü, öyle ki kaçıp saklandılar. Böylece yalnız kaldım ve bu büyük görümü gördüm; içimde hiç güç kalmadı; çünkü içimdeki güzellik bozulmaya dönüştü ve gücümü koruyamadım. Yine de sözlerinin sesini işittim; ve sözlerinin sesini işittiğimde, yüzüstü, yüzüm yere dönük olarak derin bir uykuya daldım. Daniel 10:7-9.

The two witnesses of Revelation chapter eleven, were dead in the street for three and a half days, and Ezekiel’s dead bones were in the valley. On July 18, 2020 the tarrying time of spiritual death and sleeping was brought upon the virgins of the movement of the third angel. Three years later the process of awakening and preparing God’s last-day people as His ensign and mighty army began. The angel that descended on July 18, 2020 unsealed a truth, as angels always do when they descend.

Vahiy’in on birinci bölümündeki iki tanık üç buçuk gün boyunca sokakta ölü kaldı ve Hezekiel’in ölü kemikleri vadideydi. 18 Temmuz 2020’de üçüncü meleğin hareketinin bakirelerinin üzerine ruhsal ölüm ve uyku için bir bekleme zamanı getirildi. Üç yıl sonra, Tanrı’nın son gün halkını O’nun sancağı ve kudretli ordusu olarak uyandırma ve hazırlama süreci başladı. 18 Temmuz 2020’de inen melek, melekler indiğinde her zaman yaptıkları gibi, mühürlü bir gerçeği açtı.

The truth he unsealed was the experience of the tarrying time and first disappointment. God’s last-day people were then scattered, and when the process of awakening them arrived in history, they would be required to recognize and acknowledge that they had been scattered and that they were in the tarrying time. There was then sent many angels, or many messages to strengthen the message of the tarrying time.

Onun açığa çıkardığı gerçek, bekleme zamanı ve ilk hayal kırıklığı deneyimiydi. Tanrı’nın son günlerdeki halkı o zaman dağılmıştı ve onları uyandırma sürecinin tarihte vakti geldiğinde, dağılmış olduklarını ve bekleme zamanında bulunduklarını fark edip kabul etmeleri gerekecekti. O zaman, bekleme zamanı mesajını güçlendirmek için birçok melek veya birçok mesaj gönderildi.

“Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

“İkinci meleğin mesajının sona ermesine yakın, Tanrı’nın halkı üzerine gökten parlayan büyük bir ışık gördüm. Bu ışığın ışınları güneş kadar parlak görünüyordu. Ve meleklerin, ‘İşte, Güvey geliyor; O’nu karşılamaya çıkın!’ diye seslendiklerini duydum.”

“This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, “Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

Bu, ikinci meleğin mesajını güçlendirecek olan gece yarısı haykırışıydı. Cesareti kırılmış kutsalları uyandırmak ve onları önlerindeki büyük işe hazırlamak için gökten melekler gönderildi. En yetenekli kişiler bu mesajı ilk alanlar değildi. Melekler alçakgönüllü, kendini adamış olanlara gönderildi ve onları şu haykırışı yükseltmeye zorladılar: 'İşte damat geliyor; onu karşılamaya çıkın!' Bu haykırışla görevlendirilenler acele ettiler ve Kutsal Ruh’un gücüyle mesajı duyurdular ve cesareti kırılmış kardeşlerini uyandırdılar. Bu iş, insanların bilgeliğine ve öğrenimine değil, Tanrı’nın gücüne dayanıyordu; ve haykırışı duyan O’nun kutsalları buna karşı koyamadılar. En ruhsal olanlar bu mesajı önce aldılar; ve eskiden çalışmada önderlik etmiş olanlar, 'İşte damat geliyor; onu karşılamaya çıkın!' haykırışını almakta ve haykırışı büyütmeye yardım etmekte en sonuncular oldular.

“In every part of the land, light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused. In many churches the message was not permitted to be given, and a large company who had the living testimony left these fallen churches. A mighty work was accomplished by the midnight cry. The message was heart-searching, leading the believers to seek a living experience for themselves. They knew that they could not lean upon one another.” Early Writings, 238.

Ülkenin her yerinde, ikinci meleğin mesajı üzerine ışık verildi ve çağrı binlerce kişinin yüreklerini eritti. Tanrı’nın bekleyen halkı bütünüyle uyandırılıncaya kadar şehirden şehre, köyden köye yayıldı. Birçok kilisede mesajın verilmesine izin verilmedi ve yaşayan tanıklığa sahip büyük bir topluluk bu düşmüş kiliseleri terk etti. Gece yarısı çağrısı aracılığıyla büyük bir iş başarıldı. Mesaj yürekleri sınayan nitelikteydi; imanlıları kendileri için diri bir deneyim aramaya yöneltiyordu. Birbirlerine yaslanamayacaklarını biliyorlardı. Erken Yazılar, 238.

The arrival of the message of the Midnight Cry in the parable identifies when the two classes of virgins’ manifest whether they have oil. The wise have oil, the foolish do not. The parable was fulfilled by the work of Samuel Snow in the Millerite history, and in that work the message Snow presented was developed as represented by his articles in the Millerite publications of that time period. Then when he arrived at the Exeter camp meeting, which was from August 12 to 17th, 1844, a period is also represented that ultimately led to those at the meeting leaving the meeting and proclaiming the message.

Benzetmede Gece Yarısı Çığlığı mesajının gelişi, iki sınıf bakirenin yağları olup olmadığının açığa çıktığı zamanı belirler. Akıllı olanların yağı vardır, akılsızların yoktur. Bu benzetme, Millerci tarihte Samuel Snow’un çalışmasıyla gerçekleşti ve o çalışmada Snow’un sunduğu mesaj, o dönemin Millerci yayınlarında yayımlanan makalelerinde görüldüğü üzere gelişti. Ardından, 12–17 Ağustos 1844’teki Exeter kamp toplantısına vardığında, toplantıya katılanların sonunda toplantıdan ayrılıp mesajı ilan etmelerine yol açan bir dönem de temsil edilir.

There is a “point in time” when the message of the Midnight Cry is fully established, and at that point, based upon the parable, probation closes upon the virgins. That “point in time” is preceded by “a period” when the message is being developed. Since July, 2023 the message of the Midnight Cry has been developing, and unlike the Millerite fulfillment, the message has been transmitted across the world in advance of the “close of probation”. When probation closed at the end of the Exeter meeting the message then went to “every part of the land,” and “light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused.”

Gece Yarısı Çığlığı mesajının bütünüyle yerleştiği bir "an" vardır ve benzetmeye göre o anda bakireler için lütuf kapısı kapanır. Bu "an"dan önce, mesajın geliştirildiği bir "dönem" vardır. Temmuz 2023'ten beri Gece Yarısı Çığlığı mesajı gelişmektedir ve Millerci gerçekleşmenin aksine, mesaj "lütuf kapısının kapanması" öncesinde dünyanın dört bir yanına iletilmektedir. Exeter toplantısının sonunda lütuf kapısı kapandığında mesaj daha sonra "ülkenin her köşesine" gitti ve "ikinci meleğin mesajına ışık verildi ve çağrı binlerce kişinin yüreklerini eritti. Şehirden şehre ve köyden köye gitti, ta ki Tanrı'nın bekleyen halkı tamamen uyandırılana kadar."

In our current history the message that began to be published in July of 2023 is now in one hundred and twenty countries around the world, and the articles that represent the development of the message of the Midnight Cry are available in over sixty languages, and the articles can either be read or listened to.

Mevcut durumda, Temmuz 2023’te yayımlanmaya başlayan mesaj artık dünyanın yüz yirmi ülkesinde bulunuyor ve Gece Yarısı Çığlığı mesajının gelişimini temsil eden makaleler altmıştan fazla dilde erişilebilir; bu makaleler okunabilir ya da dinlenebilir.

The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

İsa Mesih’in Vahyi’dir; Allah bunu, yakında vuku bulması gereken şeyleri kullarına göstermek üzere O’na verdi; O da bunu meleği aracılığıyla kulu Yuhanna’ya gönderip bildirdi. Yuhanna, Allah’ın sözüne, İsa Mesih’in tanıklığına ve gördüğü her şeye tanıklık etti. Bu peygamberlik sözlerini okuyana, işitenlere ve onda yazılı olanları tutanlara ne mutlu! Çünkü vakit yakındır. Vahiy 1:1–3

The light of this message as represented with the articles has been accomplished in roughly six months by two persons.

Makalelerde yansıtıldığı şekliyle bu mesajın ışığı, iki kişi tarafından yaklaşık altı ayda ortaya konmuştur.

“Unless those who can help in — are aroused to a sense of their duty, they will not recognize the work of God when the loud cry of the third angel shall be heard. When light goes forth to lighten the earth, instead of coming up to the help of the Lord, they will want to bind about His work to meet their narrow ideas. Let me tell you that the Lord will work in this last work in a manner very much out of the common order of things, and in a way that will be contrary to any human planning. There will be those among us who will always want to control the work of God, to dictate even what movements shall be made when the work goes forward under the direction of the angel who joins the third angel in the message to be given to the world. God will use ways and means by which it will be seen that He is taking the reins in His own hands. The workers will be surprised by the simple means that He will use to bring about and perfect His work of righteousness.” Testimonies to Ministers, 300.

"—de yardım edebilenler görevlerinin bilincine uyandırılmadıkça, üçüncü meleğin yüksek sesli çağrısı duyulduğunda Tanrı'nın işini tanımayacaklar. Işık yeryüzünü aydınlatmak için ortaya çıktığında, Rab'be yardıma gelmek yerine, dar düşüncelerine uysun diye O'nun işini bağlamak ve kısıtlamak isteyecekler. Size şunu söyleyeyim: Rab bu son işte, olağan düzenin çok dışında ve herhangi bir insan planlamasına aykırı bir şekilde çalışacaktır. Aramızda, iş dünya için verilecek mesajda üçüncü meleğe katılan meleğin yönetimi altında ilerlerken, hangi adımların atılacağını bile dayatmak isteyerek Tanrı'nın işini daima kontrol etmek isteyenler olacaktır. Tanrı, dizginleri kendi ellerine aldığının görüleceği yollar ve araçlar kullanacaktır. Çalışanlar, O'nun doğruluk işini gerçekleştirmek ve mükemmelleştirmek için kullanacağı basit araçlara şaşıracaklar." Testimonies to Ministers, 300.

The Lion of the tribe of Judah has now brought His last-day people to verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, opening the history represented by the history of 200 BC to 63 BC, and also Matthew chapter sixteen, and the history of Christ’s visit to Caesarea Philippi. Both the predictions and the history of their fulfillments align with the portion of the book of Daniel that was sealed until the last days. The books of Daniel and Revelation are one book, so in the last days, just before probation closes, the Revelation of Jesus Christ is unsealed, and that Revelation includes the portion of Daniel that relates to the last days. The time is at hand for the conclusion of the Exeter camp meeting.

Yahuda oymağından Aslan, şimdi O’nun son günlerdeki halkını Daniel kitabının on birinci bölümünün on üç ila on beşinci ayetlerine getirmiştir; böylece MÖ 200’den MÖ 63’e kadar olan dönemle temsil edilen tarihi, ayrıca Matta’nın on altıncı bölümünü ve Mesih’in Sezariye Filipi’yi ziyaretinin tarihini açmaktadır. Hem peygamberlik sözleri hem de onların gerçekleşmelerine ilişkin tarih, son günlere dek mühürlenmiş olan Daniel kitabının kısmıyla uyum içindedir. Daniel ve Vahiy kitapları tek bir kitaptır; bu nedenle son günlerde, lütuf zamanı kapanmadan hemen önce, İsa Mesih’in Vahyi’nin mührü açılır ve bu Vahiy, son günlerle ilgili olan Daniel kısmını da içerir. Exeter kamp toplantısının kapanışı için zaman yakındır.

And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

Bana dedi ki: Bu kitabın peygamberlik sözlerini mühürleme; çünkü vakit yakındır. Haksızlık eden yine haksızlık etsin; murdar olan yine murdar olsun; doğru olan yine doğru olsun; kutsal olan yine kutsal olsun. Vahiy 22:10, 11.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeye bir sonraki makalede devam edeceğiz.

Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

İşte, günler geliyor, Rab Yehova buyuruyor ki, memlekete bir kıtlık göndereceğim; ekmek kıtlığı değil, su susuzluğu değil, Rab’bin sözlerini işitme kıtlığı. Ve denizden denize, kuzeyden doğuya kadar dolaşacaklar; Rab’bin sözünü aramak için oraya buraya koşacaklar, fakat onu bulamayacaklar. O gün güzel bakireler ve genç adamlar susuzluktan bayılacaklar. Samiriye’nin günahı üzerine and içenler ve, Ey Dan, ilâhın diridir; ve, Beer-Şeva’nın yolu diridir, diyenler de düşecekler ve bir daha asla ayağa kalkmayacaklar. Amos 8:11-14.