Belshazzar’s feast identifies the “hour” of the Sunday law, but it places the emphasis upon the judgment of the Republican horn. Nebuchadnezzar’s golden image in Daniel chapter three, places the same history, in the context of God’s faithful people who are then lifted up as an ensign. Daniel chapter six, addresses the same line, but addresses the role of the Protestant horn. Belshazzar is representing the “state,” and he called one thousand of his “lords.”
Belşassar’ın ziyafeti, Pazar yasasının “saatini” belirler, ancak vurguyu Cumhuriyetçi boynuzun yargısı üzerine koyar. Daniel kitabının üçüncü bölümündeki Nebukadnezar’ın altın heykeli, aynı tarihi, Tanrı’nın sadık halkının bir sancak olarak yükseltildiği bağlamda ele alır. Daniel kitabının altıncı bölümü aynı çizgiyi sürdürür, fakat Protestan boynuzunun rolünü ele alır. Belşassar “devlet”i temsil etmektedir ve “beylerinden” bin kişiyi çağırdı.
Belshazzar the king made a great feast to a thousand of his lords, and drank wine before the thousand. Belshazzar, whiles he tasted the wine, commanded to bring the golden and silver vessels which his father Nebuchadnezzar had taken out of the temple which was in Jerusalem; that the king, and his princes, his wives, and his concubines, might drink therein. Then they brought the golden vessels that were taken out of the temple of the house of God which was at Jerusalem; and the king, and his princes, his wives, and his concubines, drank in them. They drank wine, and praised the gods of gold, and of silver, of brass, of iron, of wood, and of stone. In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:1–5.
Kral Belşassar, bin ileri geleni için büyük bir şölen düzenledi ve onların huzurunda şarap içti. Belşassar şarabı yudumlarken, babası Nebukadnessar’ın Yeruşalim’deki tapınaktan almış olduğu altın ve gümüş kapların getirilmesini emretti; öyle ki kral, soyluları, eşleri ve cariyeleri onlardan içebilsin. Bunun üzerine Yeruşalim’de Tanrı’nın evi olan tapınaktan alınmış altın kaplar getirildi; kral da soyluları, eşleri ve cariyeleriyle birlikte onlardan içti. Şarap içtiler ve altın, gümüş, tunç, demir, ağaç ve taş tanrılarını övdüler. Aynı anda bir insan elinin parmakları göründü ve kralın sarayındaki duvarın sıvası üzerine, şamdanın karşısına yazdı; yazan elin parçasını kral gördü. Daniel 5:1-5.
The number “ten” represents the dragon, and one hundred, and one thousand is simply a magnification of the same symbol. In chapter six, one hundred and twenty push the deceitful law, and one hundred and twenty is a symbol for priests. Considering “line upon line,” Belshazzar’s feast is illustrating the judgment upon a corrupted statecraft, and judgment of a corrupted churchcraft. Belshazzar was drunk with the Babylonian wine, and then determined to desecrate the sacred vessels of God’s temple in Jerusalem.
"On" sayısı ejderhayı temsil eder; "yüz" ve "bin" ise aynı sembolün yalnızca büyütülmüş hâlleridir. Altıncı bölümde yüz yirmi kişi aldatıcı yasayı dayatır ve yüz yirmi kâhinler için bir semboldür. "Satır üstüne satır"ı dikkate aldığımızda, Belşassar'ın şöleni yozlaşmış devlet idaresine ve yozlaşmış kilise idaresine yönelik yargıyı göstermektedir. Belşassar Babil şarabıyla sarhoş oldu ve ardından Kudüs'teki Tanrı'nın tapınağının kutsal kaplarını kirletmeye karar verdi.
“The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).” Selected Messages, book 2, 118.
Peygamber şöyle diyor: "Büyük bir kudrete sahip başka bir meleğin gökten indiğini gördüm; ve yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı. Ve gür bir sesle kuvvetle haykırdı: Büyük Babil yıkıldı, yıkıldı ve cinlerin meskeni oldu" (Vahiy 18:1, 2). Bu, ikinci melek tarafından verilen aynı mesajdır. Babil yıkıldı, "çünkü fuhşunun gazabının şarabını bütün uluslara içirdi" (Vahiy 14:8). Bu şarap nedir?—Onun sahte öğretileri. Dördüncü emrin Sebt Günü yerine dünyaya sahte bir Sebt Günü vermiş ve Şeytan’ın Aden’de Havva’ya ilk söylediği yalanı—ruhun doğal ölümsüzlüğünü—tekrarlamıştır. Benzer birçok yanlışı da dört bir yana yaymış, "öğreti diye insan buyruklarını öğretiyor" (Matta 15:9). Seçilmiş Mesajlar, kitap 2, 118.
The wine Belshazzar was drinking was the papacy’s idol sabbath, for the feast represented the prophetic “hour” of the Sunday law. The sanctuary vessels he brought into the banquet hall represented not only rebellion against God, but sacred vessels also represent God’s people, for the literal represents the spiritual, and people are vessels.
Belşassar’ın içtiği şarap, papalığın putperest Şabat’ıydı; çünkü şölen, Pazar yasasının peygamberlikteki “saati”ni temsil ediyordu. Şölen salonuna getirttiği tapınak kapları yalnızca Tanrı’ya karşı isyanı temsil etmiyordu; kutsal kaplar aynı zamanda Tanrı’nın halkını da temsil eder, çünkü maddi olan manevi olanı temsil eder ve insanlar birer kaptır.
Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are his. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honour, and some to dishonour. If a man therefore purge himself from these, he shall be a vessel unto honour, sanctified, and meet for the master’s use, and prepared unto every good work. 2 Timothy 2:19–21.
Ne var ki Tanrı’nın temeli sağlam duruyor; üzerinde şu mühür var: “Rab kendisine ait olanları bilir.” Ve: “Mesih’in adını anan herkes kötülükten uzak dursun.” Ama büyük bir evde yalnız altın ve gümüş kaplar değil, tahta ve çömlek kaplar da vardır; kimi onurlu, kimi onursuz işlerde kullanılır. Buna göre, kişi kendini bunlardan arındırırsa, onurlu işlerde kullanılan bir kap olur; kutsal kılınmış, efendinin kullanımına elverişli ve her iyi işe hazırlanmış olur. 2. Timoteos 2:19-21.
In the midst of desecrating God’s people through enforced Sunday worship, the fiery handwriting spells out Belshazzar’s doom.
Zorunlu Pazar günü ibadeti aracılığıyla Tanrı’nın halkına saygısızlık edildiği esnada, ateşten yazı Belshazzar’ın sonunu bildirir.
In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Then the king’s countenance was changed, and his thoughts troubled him, so that the joints of his loins were loosed, and his knees smote one against another. The king cried aloud to bring in the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers. And the king spake, and said to the wise men of Babylon, Whosoever shall read this writing, and show me the interpretation thereof, shall be clothed with scarlet, and have a chain of gold about his neck, and shall be the third ruler in the kingdom. Daniel 5:5–7.
Aynı saatte bir adamın elinin parmakları belirdi ve kralın sarayının duvarının sıvası üzerine, şamdanın karşısına yazdı; kral da yazan elin parçasını gördü. O zaman kralın yüzünün rengi değişti, düşünceleri onu tedirgin etti; belinin bağları çözüldü, dizleri birbirine vurmaya başladı. Kral yüksek sesle bağırıp müneccimlerin, Kildanilerin ve falcıların içeri getirilmesini emretti. Kral konuşup Babil’in bilge adamlarına şöyle dedi: Kim bu yazıyı okur ve yorumunu bana açıklarsa, al giysiler giydirilecek, boynuna altın bir zincir takılacak ve krallıkta üçüncü yönetici olacak. Daniel 5:5-7.
Historically the passage is understood to be identifying that Belshazzar’s father, had left the political throne to Belshazzar, and for this reason the best his son could offer for an interpretation of the handwriting was a position of being the third ruler. Leading up to the Sunday law in the United States, the political leadership will be in a subservient position to the religious leadership who will be working to introduce a new form of worship. The image of the beast represents the combination of church and state with the church in control of the relationship, and at the Sunday law Belshazzar was the political king, thus symbolizing the state, but he was only the second in command to his father’s religious authority. The best he could offer Daniel was to be third.
Tarihsel olarak bu pasaj, Belşassar’ın babasının siyasi tahtı Belşassar’a bıraktığını ve bu nedenle oğlunun, yazının yorumlanması karşılığında sunabileceği en yüksek mevkinin üçüncü hükümdarlık olduğunu ortaya koyduğu şeklinde anlaşılır. Amerika Birleşik Devletleri’nde Pazar yasasına giden süreçte, siyasi liderlik, yeni bir ibadet biçimini getirmek için çalışacak olan dini liderliğe tâbi bir konumda olacaktır. Canavarın sureti, ilişkinin kontrolünün kilisede olduğu kilise-devlet birleşimini temsil eder; ve Pazar yasası sırasında Belşassar siyasi kraldı, böylece devleti simgeliyordu, fakat babasının dini otoritesinin ardından yalnızca ikinci komutandı. Daniel’e sunabileceği en yüksek paye, üçüncü hükümdar olmaktı.
“When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends. . . .
İlk kilise, müjdenin sadeliğinden sapıp pagan ayin ve geleneklerini benimsediğinde yozlaştı ve Tanrı’nın ruhunu ve gücünü yitirdi; halkın vicdanlarını kontrol etmek için de dünyevi iktidarın desteğine başvurdu. Bunun sonucu papalıktı: devletin gücünü denetimi altına alan ve onu kendi amaçlarını ilerletmek için kullanan bir kilise; özellikle de “sapkınlık”ı cezalandırmak için. Amerika Birleşik Devletleri’nin canavarın suretini oluşturabilmesi için, dinsel gücün sivil yönetimi öyle bir denetim altına alması gerekir ki, devletin yetkisi de kilise tarafından kendi amaçlarını gerçekleştirmek için kullanılabilsin. . . .
“The enforcement of Sundaykeeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 443, 448, 449.
Protestan kiliseler tarafından Pazar gününün tutulmasının zorla dayatılması, papalığa—yani canavara—tapınmanın zorla dayatılmasıdır. Dördüncü buyruğun gereklerini anlayıp da gerçek Şabat yerine sahte olanı tutmayı seçenler, böyle yapmakla, bunu emreden tek otorite olan o güce hürmet ve bağlılık sunmuş olurlar. Ama bir dinsel yükümlülüğü seküler iktidarla zorla uygulatma eyleminin bizzat kendisiyle, kiliseler canavarın bir suretini oluşturmuş olurlar; bu nedenle Amerika Birleşik Devletleri’nde Pazar gününün tutulmasının zorla dayatılması, canavara ve onun suretine tapınmanın dayatılması olacaktır. Büyük Mücadele, 443, 448, 449.
It is in a crisis that character is revealed, and the mysterious message on the wall produced a crisis in Belshazzar’s experience and marked the end of his kingdom, thus symbolizing the end of the kingdom of the earth beast. Belshazzar died that very night, representing the Sunday law, when the United States is overthrown as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, but the United States immediately transitions into the premier king of the ten kings. The ten kings are the seventh kingdom of Bible prophecy, and they immediately agree to give their seventh kingdom to the beast.
Karakter kriz anında ortaya çıkar ve duvardaki gizemli yazı, Belşazar’ın yaşantısında bir krize yol açıp onun krallığının sonunu işaret etti; böylece yeryüzü canavarının krallığının sonunu simgeledi. Belşazar tam da o gece öldü; bu, Pazar yasasını temsil eder; Pazar yasasında Birleşik Devletler, Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığı olarak devrilir, fakat Birleşik Devletler derhal on kral arasında başlıca kral konumuna geçer. On kral, Kutsal Kitap peygamberliğinin yedinci krallığıdır ve hemen yedinci krallıklarını canavara vermeyi kabul ederler.
For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:17.
Çünkü Tanrı, kendi isteğini yerine getirsinler, anlaşsınlar ve krallıklarını canavara versinler diye bunu yüreklerine koydu; Tanrı’nın sözleri yerine gelinceye dek. Vahiy 17:17.
The final movements are rapid ones, and the transition from the sixth kingdom to the seventh, and then to the eighth is rapid, for the world is then in a great crisis. The overthrow of the earth beast causes Belshazzar to fear, and as the premier king of the ten kings, he represents the fear that all the kings of the earth will experience at the overthrow of the United States. In Revelation chapter eleven, the “hour” that the handwriting appears upon the wall, is the “hour” of the great earthquake. At that point three symbols of Islam are marked, and it is Islam that causes the kings to fear in the last days.
Son hareketler hızlıdır ve altıncı krallıktan yedinciye, ardından sekizinciye geçiş hızlıdır; çünkü dünya o zaman büyük bir krizin içindedir. Yeryüzü canavarının yıkılışı Belşazar’ı korkutur ve on kralın önde geleni olarak, Amerika Birleşik Devletleri’nin devrilmesi sırasında yeryüzünün bütün krallarının yaşayacağı korkuyu temsil eder. Vahiy kitabının on birinci bölümünde, duvardaki yazının göründüğü "saat", büyük depremin saatidir. O noktada İslam’ın üç simgesi işaretlenir ve son günlerde kralların korkmasına neden olan İslam’dır.
For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. As we have heard, so have we seen in the city of the Lord of hosts, in the city of our God: God will establish it forever. Selah. Psalm 48:4–8.
Çünkü, işte, krallar toplandılar, birlikte geçip gittiler. Onu gördüler ve hayrete düştüler; dehşete kapılıp aceleyle uzaklaştılar. Orada onları korku tuttu; doğuran bir kadının sancısına benzer bir acı çöktü üzerlerine. Sen doğu rüzgârıyla Tarşiş gemilerini parçalarsın. Nasıl işittiysek, öyle de gördük: Orduların Rabbi’nin kentinde, Tanrımızın kentinde. Tanrı onu sonsuza dek sağlamlaştıracak. Sela. Mezmur 48:4-8.
The lords, or kings were assembled at Belshazzar’s feast, drinking the wine of Babylon and handling and looking upon the sacred vessels of God’s sanctuary, when fear took hold of them, as represented by Belshazzar’s fear when the handwriting appeared upon the wall. Belshazzar’s fear began an escalating fear that is represented by a woman in travail, and Revelation eleven’s “hour” leads into chapter twelve, where the ensign is represented as a woman about to give birth. The first labor pain is the handwriting on the wall of the banquet hall. The fear is caused by the “east wind” of Islam, that “breakest the ships of Tarshish.”
Soylular ya da krallar, Babil’in şarabını içerek ve Tanrı’nın tapınağının kutsal kaplarını elleyip onlara bakarak Belşassar’ın şöleninde toplanmışlardı; duvarda yazı belirdiğinde Belşassar’ın korkusunun örneklediği gibi, o anda korku onları sardı. Belşassar’ın korkusu, doğum sancısı çeken bir kadınla temsil edilen giderek artan bir korkuyu başlattı ve Vahiy on birdeki “saat” bizi on ikinci bölüme götürür; burada sancak, doğurmak üzere olan bir kadın olarak temsil edilir. İlk doğum sancısı, şölen salonunun duvarındaki yazıdır. Korkuya, “Tarşiş’in gemilerini parçalayan” İslam’ın “doğu rüzgârı” neden olur.
In Belshazzar’s banquet hall, “one thousand lords” are consuming the wine of Babylon, which represents Sunday enforcement. At that time, Nebuchadnezzar’s orchestra begins to play the music, as Belshazzar has the ornaments of the sanctuary brought in. The whore of Tyre begins to sing, and apostate Israel begins to dance around Nebuchadnezzar’s golden idol. But the party is crashed by the “east wind,” which is the “third woe” that comes quickly, and is the “seventh trumpet.” When Islam crashes the party, the “nations are angered.” They are angered, for the ships of Tarshish, the symbol of the economic structure of planet earth is then sank in the midst of the sea.
Belşassar’ın ziyafet salonunda, “bin soylu” Babil’in şarabını içiyor; bu, Pazar gününün zorla uygulanmasını temsil eder. O sırada, Belşassar tapınağın süslerini içeri getirirken Nebukadnezar’ın orkestrası müzik çalmaya başlar. Sur’un fahişesi şarkı söylemeye başlar ve dinden dönmüş İsrail Nebukadnezar’ın altın putunun etrafında dans etmeye başlar. Ama parti, hızla gelen “üçüncü vay” olan ve “yedinci borazan” olan “doğu rüzgârı” tarafından basılır. İslam partiyi bastığında, “uluslar öfkelenir.” Öfkelenirler, çünkü Dünya gezegeninin ekonomik yapısının simgesi olan Tarşiş’in gemileri o zaman denizin ortasında batırılır.
Tarshish was thy merchant by reason of the multitude of all kind of riches; with silver, iron, tin, and lead, they traded in thy fairs. Javan, Tubal, and Meshech, they were thy merchants: they traded the persons of men and vessels of brass in thy market. They of the house of Togarmah traded in thy fairs with horses and horsemen and mules. The men of Dedan were thy merchants; many isles were the merchandise of thine hand: they brought thee for a present horns of ivory and ebony. Syria was thy merchant by reason of the multitude of the wares of thy making: they occupied in thy fairs with emeralds, purple, and broidered work, and fine linen, and coral, and agate. Judah, and the land of Israel, they were thy merchants: they traded in thy market wheat of Minnith, and Pannag, and honey, and oil, and balm. Damascus was thy merchant in the multitude of the wares of thy making, for the multitude of all riches; in the wine of Helbon, and white wool. Dan also and Javan going to and fro occupied in thy fairs: bright iron, cassia, and calamus, were in thy market. Dedan was thy merchant in precious clothes for chariots. Arabia, and all the princes of Kedar, they occupied with thee in lambs, and rams, and goats: in these were they thy merchants. The merchants of Sheba and Raamah, they were thy merchants: they occupied in thy fairs with chief of all spices, and with all precious stones, and gold. Haran, and Canneh, and Eden, the merchants of Sheba, Asshur, and Chilmad, were thy merchants. These were thy merchants in all sorts of things, in blue clothes, and broidered work, and in chests of rich apparel, bound with cords, and made of cedar, among thy merchandise. The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. Ezekiel 27:12–26.
Tarşiş, her türlü zenginliğinin çokluğu nedeniyle senin tüccarındı; gümüş, demir, kalay ve kurşunla panayırlarında alışveriş ettiler. Yavan, Tuval ve Meşek, bunlar da senin tüccarındı; pazarında insanlar ve tunç kap-kacak satarlardı. Togarma evinden olanlar, panayırlarında atlar, atlılar ve katırlarla ticaret ettiler. Dedan’ın adamları senin tüccarındı; elinden çıkan mallar birçok adada ticaret konusu olurdu; sana hediye olarak fildişinden boynuzlar ve abanoz getirdiler. Suriye, yaptığın malların çokluğu nedeniyle senin tüccarındı; panayırlarında zümrüt, mor kumaş, işlemeli işler, ince keten, mercan ve akik ile iş görürlerdi. Yahuda ve İsrail diyarı senin tüccarındı; pazarında Minnit buğdayı, Pannag, bal, yağ ve balsam sattılar. Şam, yaptığın malların çokluğu ve her türlü zenginliğin bolluğu nedeniyle senin tüccarındı; Helbon şarabı ve beyaz yünle iş görürdü. Dan ve Yavan da gidip gelerek panayırlarında iş görürdü; pazarında parlak demir, kasya ve kalamus vardı. Dedan, savaş arabaları için değerli giysilerde senin tüccarındı. Arabistan ve Kedar’ın bütün prensleri seninle kuzu, koç ve keçi ticareti yaptılar; bu konularda senin tüccarların oldular. Şeba ve Raama’nın tüccarları senin tüccarındı; panayırlarında en seçkin bütün baharatlarla, bütün değerli taşlarla ve altınla iş gördüler. Haran, Kanneh ve Eden; Şeba, Aşşur ve Chilmad’ın tüccarları senin tüccarındı. Bunlar her çeşit eşya ile, mavi kumaşlar ve işlemeli işlerle ve zengin giysilerle dolu, iplere bağlanmış, sedirden yapılmış sandıklarla, senin malların arasında ticaret ederlerdi. Tarşiş gemileri pazarında senden övgüyle söz ederdi; denizlerin ortasında bolluğa kavuştun ve pek görkemli oldun. Kürekçilerin seni büyük sulara götürdüler; doğu rüzgarı seni denizlerin ortasında parçaladı. Zenginliklerin ve panayırların, ticaret malların, denizcilerin ve kılavuz kaptanların, kalafatçıların ve ticaretinle uğraşanlar, sende olan bütün savaşçıların ve içindeki bütün topluluğun, yıkımının gününde denizlerin ortasına düşecekler. Hezekiel 27:12-26.
The “ships of Tarshish” are the symbol of the economic structure of planet earth, and they are sunk in the midst of the sea by the “east wind.” Ezekiel informs us this takes place in the “day of thy ruin,” and the subject of Ezekiel chapter twenty-seven, is the lamentation for Tyrus.
"Tarşiş gemileri", Dünya gezegeninin ekonomik yapısının simgesidir ve "doğu rüzgarı" tarafından denizin ortasında batırılır. Hezekiel bize bunun "senin yıkım gününde" gerçekleştiğini bildirir; Hezekiel'in yirmi yedinci bölümünün konusu ise Sur için ağıttır.
The word of the Lord came again unto me, saying, Now, thou son of man, take up a lamentation for Tyrus; And say unto Tyrus, O thou that art situate at the entry of the sea, which art a merchant of the people for many isles, Thus saith the Lord God; O Tyrus, thou hast said, I am of perfect beauty. Ezekiel 27:1–3.
Rabbin sözü yine bana geldi ve şöyle dedi: Şimdi, ey insanoğlu, Tyrus için bir ağıt yak; ve Tyrus’a de ki: Ey denizin girişinde yer alan, birçok adanın halkının tüccarı olan, Rab Tanrı şöyle diyor: Ey Tyrus, sen, “Ben kusursuz güzelliğe sahibim” dedin. Hezekiel 27:1-3.
The day of the ruin of Tyrus is the subject of the lamentation. The day of the ruin of Tyrus is the Sunday law, for Tyrus is a symbol of the papacy, whose judgment begins in the “hour” that the second voice of Revelation eighteen begins to call people out of Babylon.
Ağıdın konusu Tyrus’un yıkım günüdür. Tyrus’un yıkım günü Pazar yasasıdır, çünkü Tyrus papalığın bir simgesidir; onun yargısı, Vahiy’nin on sekizinci bölümünün ikinci sesinin insanları Babil’den çıkmaya çağırmaya başladığı “saatte” başlar.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more. Revelation 18:4–11.
Ve gökten başka bir ses işittim; şöyle diyordu: Halkım, onun içinden çıkın ki, onun günahlarına ortak olmayasınız ve onun belalarına uğramayasınız. Çünkü onun günahları göğe kadar ulaştı ve Tanrı onun kötülüklerini hatırladı. O size nasıl karşılık verdiyse, siz de ona öyle karşılık verin; yaptıklarına göre ona iki kat verin; doldurduğu kâseyi ona iki kat doldurun. Kendini ne kadar yüceltmiş ve sefa sürerek yaşamışsa, ona o kadar azap ve keder verin; çünkü yüreğinde, “Kraliçe olarak oturuyorum, dul değilim ve keder görmeyeceğim” diyor. Bu yüzden onun belaları bir günde gelecek: ölüm, yas ve kıtlık; ve tamamen ateşle yakılacak; çünkü onu yargılayan Rab Tanrı güçlüdür. Onunla zina eden ve onunla sefa sürerek yaşayan yeryüzünün kralları, onun yanışının dumanını gördüklerinde onun için ağıt yakıp yas tutacaklar; onun işkencesinden korkarak uzaktan durup, “Eyvah, eyvah, o büyük kent Babil, o kudretli kent! Çünkü bir saat içinde yargın geldi” diyecekler. Ve yeryüzünün tüccarları onun için ağlayıp yas tutacak; çünkü artık kimse mallarını satın almıyor. Vahiy 18:4-11.
The word that is used five times as “hour,” in the book of Daniel, always represents some type of judgment. The type of judgment is determined by the context of the passage where it is employed. In Daniel chapter four, the word “hour” is used first to announce the coming of judgment, whether it was the investigative judgment that began on October 22, 1844, or the executive judgment that begins at the Sunday law. In both cases, the investigative or executive judgments are progressive. The executive judgment of the papacy begins at the Sunday law in the United States. That marks the “hour” that the papacy’s executive judgment begins, and that “hour” is the “hour” of the great earthquake of Revelation eleven, when the two witnesses, represented by Shadrach, Meshach and Abednego are cast into the furnace as the ensign that is lifted up as Ezekiel’s mighty army. That “hour” is when the handwriting appears upon Belshazzar’s wall.
Daniel kitabında beş kez “saat” olarak kullanılan kelime, her zaman bir tür yargıyı temsil eder. Hangi tür yargı olduğu, kullanıldığı pasajın bağlamına göre belirlenir. Daniel’in dördüncü bölümünde, “saat” sözcüğü önce yargının gelişini ilan etmek için kullanılır; bu ister 22 Ekim 1844’te başlayan Araştırıcı Yargı olsun, ister Pazar yasasında başlayan İcraî Yargı. Her iki durumda da, araştırıcı ya da icraî yargılar kademelidir. Papalığın icraî yargısı Amerika Birleşik Devletleri’nde Pazar yasasıyla başlar. Bu, papalığın icraî yargısının başladığı “saati” işaret eder ve o “saat”, iki tanığın (Şadrak, Meşak ve Abednego tarafından temsil edilen) Hezekiel’in kudretli ordusu gibi kaldırılan sancak olarak fırına atıldıkları Vahiy’in on birinci bölümündeki büyük depremin “saatidir”. O “saat”, yazının Belşassar’ın duvarında belirdiği andır.
The “ships of Tarshish”, which represent the structure of the economic supply-lines of planet earth are sunk in the midst of the seas at that time, and it causes the merchants and kings of the earth to fear as represented by Belshazzar.
Dünya gezegeninin ekonomik tedarik hatlarının yapısını temsil eden "Tarshish'in gemileri" o sırada denizlerin ortasında batırılır ve bu, yeryüzünün tüccarları ve krallarının, Belshazzar ile temsil edildiği gibi, korkmasına neden olur.
In Revelation eleven, the “hour” is when the “third Woe” of Islam comes quickly, and the Seventh Trumpet sounds, and the nations are made angry. All three of those symbols point to Islam as the providential tool the Lord uses to accomplish the slaying of Belshazzar at that very “hour.” Belshazzar was slain by enemies that secretly came into his kingdom through the gates that had been carelessly left open, just as the border wall between Mexico and the United States has been carelessly left open, as the “hour” of the “great earthquake” approaches.
Vahiy 11'de, "saat", İslam'ın üçüncü "Vay"ının hızla geldiği, Yedinci Boru'nun çaldığı ve ulusların öfkelendiği zamandır. Bu üç sembolün tümü, Rab'bin tam da o "saat"te Belşazzar'ın öldürülmesini gerçekleştirmek için kullandığı ilahi takdirin aracı olarak İslam'a işaret eder. Belşazzar, dikkatsizce açık bırakılmış kapılardan gizlice ülkesine giren düşmanlar tarafından öldürüldü; tıpkı "büyük deprem"in "saati" yaklaşırken Meksika ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki sınır duvarının da dikkatsizce açık bırakılmış olması gibi.
The healing of the deadly wound of the papacy is set forth in the last six verses of Daniel chapter eleven. In those verses three obstacles are identified that are overcome as the papacy’s deadly wound is healed. The King of the North always conquers three obstacles on his way to supreme power, and always in the order of: first his enemy, second his ally, and then finally his victim. The first to be conquered was the King of the South, representing the Soviet Union, the last enemy of Rome, that was swept away in 1989. The second obstacle is the glorious land, which is Rome’s ally who conquered the USSR for Rome, the United States, which is conquered in the “hour” we are now considering. Thereafter the third obstacle, represented as Egypt, represents when the papacy takes control of its victim, the United Nations.
Papalığın ölümcül yarasının iyileşmesi, Daniel kitabının on birinci bölümünün son altı ayetinde ortaya konulur. Bu ayetlerde, papalığın ölümcül yarası iyileşirken aşılmakta olan üç engel tanımlanır. Kuzey Kralı, mutlak iktidara giden yolda daima üç engeli fetheder ve bunu daima şu sırayla yapar: önce düşmanını, sonra müttefikini ve en sonunda kurbanını. İlk fethedilen, Roma’nın son düşmanı olan ve 1989’da ortadan kaldırılan Sovyetler Birliği’ni temsil eden Güney Kralıydı. İkinci engel, Roma’nın müttefiki olup Roma adına SSCB’yi yenen Amerika Birleşik Devletleri olan “görkemli ülke”dir; şu anda ele almakta olduğumuz “saat”te fethedilmektedir. Bundan sonra Mısır olarak temsil edilen üçüncü engel, papalığın kurbanı olan Birleşmiş Milletler’in kontrolünü ele aldığı zamanı temsil eder.
In 1989, when the unsealing of those verses occurred, and there was thereafter an increase of knowledge of those verses, it was recognized that pagan Rome, papal Rome and then modern Rome (represented as the King of the North in the last six verses of Daniel chapter eleven), each needed to overcome three geographical obstacles before they were established as a kingdom. For pagan Rome, those three obstacles were represented as three directions.
1989'da, o ayetlerin mühürleri açıldığında ve sonrasında bu ayetlere ilişkin bilgi arttığında, putperest Roma, papalık Roması ve ardından modern Roma'nın (Daniel kitabının 11. bölümünün son altı ayetinde Kuzey Kralı olarak temsil edilen) birer krallık olarak kurulmadan önce her birinin üç coğrafi engeli aşması gerektiği anlaşıldı. Putperest Roma için bu üç engel üç yön olarak temsil edilmişti.
And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.
Onlardan birinden küçük bir boynuz çıktı; güneye, doğuya ve güzel ülkeye doğru son derece büyüdü. Daniel 8:9.
For papal Rome they were three horns that needed to be plucked up.
Papalık Roma’sı için bunlar kökünden sökülmesi gereken üç boynuzdu.
I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.
Boynuzlara bakıyordum; işte, aralarından başka bir küçük boynuz çıktı; onun önünde ilk boynuzlardan üçü köklerinden sökülmüştü; ve işte, bu boynuzda insan gözleri gibi gözler ve büyük sözler söyleyen bir ağız vardı. Daniel 7:8.
For modern Rome (the king of the north), represented in the last six verses of Daniel eleven, the three obstacles were the king of the south, the glorious land, and Egypt. As with pagan Rome and papal Rome the three obstacles represented geographic obstacles. Modern Rome, represented as the king of the north in the last six verses of Daniel eleven, needed to overcome three “walls”, and with the first wall there was a philosophical “wall” that was removed at the same time a literal wall was removed. In 1989, when the king of the north brought down the Soviet Union (the king of the south), the philosophical “wall” of the “iron curtain” was removed, as the Berlin wall was dismantled.
Daniel 11'in son altı ayetinde kuzeyin kralı olarak temsil edilen modern Roma için üç engel güneyin kralı, görkemli ülke ve Mısır'dı. Putperest Roma'da ve Papalık Roma'sında olduğu gibi, bu üç engel coğrafi engelleri temsil ediyordu. Daniel 11'in son altı ayetinde kuzeyin kralı olarak temsil edilen modern Roma'nın üç "duvarı" aşması gerekiyordu ve ilk duvarla birlikte, aynı anda somut bir duvar kaldırılırken ortadan kalkan felsefi bir "duvar" vardı. 1989'da, kuzeyin kralı Sovyetler Birliği'ni (güneyin kralı) devirdiğinde, "demir perde"nin felsefi "duvarı" ortadan kalktı, Berlin Duvarı da yıkıldı.
In the “hour” of Belshazzar’s judgment, when the handwriting is on the wall, and his enemies are secretly entering in through the unguarded gates, the philosophical “wall” of the separation of church and state is removed, while Islam of the third Woe has secretly entered through the unattended “wall” on the southern border of the glorious land.
Belşassar’ın yargısının "saatinde", duvardaki yazı belirdiğinde ve düşmanları bekçisiz kapılardan gizlice içeri girerken, din ile devletin ayrılığına ilişkin felsefi "duvar" ortadan kaldırılır; bu sırada, görkemli ülkenin güney sınırındaki gözetimsiz bırakılmış "duvar"dan üçüncü "Vay"ın İslamı gizlice sızmıştır.
When “Egypt”, representing the United Nations, is conquered, and the philosophical “wall of national sovereignty” is removed, as every nation is forced to accept the one-world government that is directed by the whore of Tyre. At that time, a financial crash will occur that produces the martial law and despotism of the last days. Something may very well happen on a street that is called “Wall Street”.
Birleşmiş Milletler’i temsil eden "Mısır" fethedildiğinde ve her ulus, Sur’un fahişesi tarafından yönetilen tek dünya hükümetini kabul etmeye zorlanırken felsefi "ulusal egemenlik duvarı" kaldırıldığında. O zaman, son günlerin sıkıyönetimini ve despotizmini doğuracak bir finansal çöküş meydana gelecek. "Wall Street" adı verilen bir caddede pekâlâ bir şey yaşanabilir.
“The very means that is now so sparingly invested in the cause of God, and that is selfishly retained, will, in a little while, be cast with all idols to the moles and to the bats. Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” Welfare Ministry, 266.
Bizzat şimdi Tanrı’nın davasına pek cimrice yatırılan ve bencilce elde tutulan o kaynaklar, çok geçmeden, bütün putlarla birlikte köstebeklere ve yarasalara atılacak. Ebedi sahnelerin gerçekliği insanın duyularına açıldığında, para yakında, hem de çok ani bir şekilde, değerini yitirecek. Refah Hizmeti, 266.
We continue our study of Belshazzar in the next article.
Belshazzar hakkındaki çalışmamıza bir sonraki makalede devam edeceğiz.
“Today, as in the days of Elijah, the line of demarcation between God’s commandment-keeping people and the worshipers of false gods is clearly drawn. ‘How long halt ye between two opinions?’ Elijah cried; ‘if the Lord be God, follow Him: but if Baal, then follow him.’ 1 Kings 18:21. And the message for today is: ‘Babylon the great is fallen, is fallen…. Come out of her, My people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities.’ Revelation 18:2, 4, 5.
Bugün de, İlyas’ın günlerinde olduğu gibi, Tanrı’nın buyruklarını tutan halk ile sahte ilahlara tapanlar arasındaki ayrım çizgisi açıkça çizilmiştir. ‘Daha ne kadar iki görüş arasında kararsız kalacaksınız?’ diye haykırdı İlyas; ‘Eğer Rab Tanrı ise, O’nu izleyin; ama eğer Baal ise, onu izleyin.’ 1 Krallar 18:21. Ve bugün için mesaj şudur: ‘Büyük Babil düştü, düştü.... Halkım, ondan çıkın ki günahlarına ortak olmayasınız ve belalarından pay almayasınız. Çünkü onun günahları göğe kadar ulaştı ve Tanrı onun suçlarını hatırladı.’ Vahiy 18:2, 4, 5.
“The time is not far distant when the test will come to every soul. The observance of the false sabbath will be urged upon us. The contest will be between the commandments of God and the commandments of men. Those who have yielded step by step to worldly demands and conformed to worldly customs will then yield to the powers that be, rather than subject themselves to derision, insult, threatened imprisonment, and death. At that time the gold will be separated from the dross. True godliness will be clearly distinguished from the appearance and tinsel of it. Many a star that we have admired for its brilliance will then go out in darkness. Those who have assumed the ornaments of the sanctuary, but are not clothed with Christ’s righteousness, will then appear in the shame of their own nakedness.” Prophets and Kings, 187, 188.
“Sınamanın her ruha geleceği zaman uzak değil. Sahte Sebt gününün tutulması bize dayatılacak. Mücadele, Tanrı’nın buyruklarıyla insanların buyrukları arasında olacak. Dünyevi taleplere adım adım boyun eğmiş ve dünyevi adetlere uymuş olanlar, o zaman kendilerini alaya, hakarete, hapis tehdidine ve ölüme maruz bırakmaktansa mevcut otoritelere boyun eğecekler. O zaman altın cürufundan ayrılacak. Gerçek dindarlık, onun görünüşü ve yaldızından açıkça ayırt edilecek. Parıltısına hayran kaldığımız nice yıldız o zaman karanlıkta sönüp gidecek. Kutsal yerin süslerini takınmış, fakat Mesih’in doğruluğuyla giyinmemiş olanlar, o zaman kendi çıplaklıklarının utancı içinde görünecekler.” Peygamberler ve Krallar, 187, 188.