After we review the history from 1863 until the time of the end in 1989, in the context of the four abominations of Ezekiel chapter eight, representing the four generations of Adventism, we will turn our attention to the increase of knowledge that was unsealed in 1989. That increase of knowledge was concerning the last six verses of Daniel chapter eleven. In 1989, our little Sabbath study group discovered the reform lines of Bible prophecy, which Future for America often refers to, and which establish the sequence of events in every reform line, which in turn allows a student of prophecy to exercise the application of the latter rain methodology of “line upon line.”
Adventizmin dört kuşağını temsil eden Hezekiel’in sekizinci bölümündeki dört iğrençlik bağlamında, 1863’ten 1989’daki sonun zamanına kadar olan tarihi gözden geçirdikten sonra, dikkatimizi 1989’da mührü açılan bilgideki artışa çevireceğiz. Bu bilgi artışı, Daniel’in on birinci bölümünün son altı ayetiyle ilgiliydi. 1989’da küçük Sebt Günü çalışma grubumuz, Future for America’nın sık sık atıfta bulunduğu ve her bir reform çizgisindeki olayların sıralamasını belirleyen Kutsal Kitap peygamberliğinin reform çizgilerini keşfetti; bu da bir peygamberlik öğrencisinin “satır üstüne satır” geç yağmur yöntemini uygulamasına olanak tanır.
Within a few years (1992), I had written a paper covering the last six verses of Daniel eleven. The paper was written for my own satisfaction, for I had no ability or intention of publicly circulating the study. By 1994, the paper had made its way to an Adventist self-supporting ministry, and by 1995, a series of eleven articles covering the last six verses of Daniel eleven, was published in a monthly magazine produced by that ministry. There are only a few specific references to Daniel eleven in the writings of the Spirit of Prophecy, and the most important of them all became a central argument to the validity of the application I set forth concerning those verses.
Birkaç yıl içinde (1992'de), Daniel 11'in son altı ayetini ele alan bir makale yazmıştım. Bu makaleyi kendi tatminim için yazmıştım; zira çalışmayı alenen dolaşıma sokmaya ne imkânım ne de niyetim vardı. 1994'e gelindiğinde, makale bir Adventist kendi kendini destekleyen hizmet kuruluşuna ulaşmıştı ve 1995'e gelindiğinde, Daniel 11'in son altı ayetini ele alan on bir makalelik bir dizi, o hizmetin çıkardığı aylık bir dergide yayımlandı. Peygamberlik Ruhu'nun yazılarında Daniel 11'e dair yalnızca birkaç özel atıf vardır ve bunların en önemlisi, söz konusu ayetler hakkında ortaya koyduğum yorumun geçerliliği için merkezi bir argüman haline geldi.
“We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, [Daniel 11:30–36 quoted.]
Kaybedecek vaktimiz yok. Önümüzde çalkantılı zamanlar var. Dünya savaş ruhuyla çalkalanıyor. Yakında peygamberliklerde sözü edilen sıkıntı sahneleri gerçekleşecek. Daniel kitabının on birinci bölümündeki peygamberlik neredeyse tamamen yerine gelmiştir. Bu peygamberliğin yerine gelmesiyle yaşanan tarihsel olayların çoğu tekrar edecektir. Otuzuncu ayette 'kederlenecek' bir güçten söz edilir, [Daniel 11:30-36 alıntılandı.]
“Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.
"Bu sözlerde anlatılanlara benzer sahneler gerçekleşecektir." Manuscript Releases, sayı 13, 394.
Sister White is clear that 1798, is the “time of the end.”
Sister White, 1798'in 'zamanın sonu' olduğunu açıkça belirtir.
“But at the time of the end, says the prophet, “Many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:4. . . . Since 1798 the book of Daniel has been unsealed, knowledge of the prophecies has increased, and many have proclaimed the solemn message of the judgment near.” The Great Controversy, 356.
"Ama son zamanda, peygamber diyor ki: 'Birçokları gidip gelecek ve bilgi artacak.' Daniel 12:4. ... 1798'den beri Daniel kitabının mührü açılmış, peygamberliklere dair bilgi artmış ve birçokları yargının yakın olduğunu bildiren ciddi mesajı ilan etmiştir." Büyük Anlaşmazlık, 356.
Verse forty of Daniel eleven begins with, “And at the time of the end.”
Daniel'in on birinci bölümünün kırkıncı ayeti şöyle başlar: "Ve son zamanda."
And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.
Ve son zamanında güneyin kralı ona saldıracak; kuzeyin kralı ise savaş arabalarıyla, atlılarla ve çok sayıda gemiyle kasırga gibi ona karşı gelecek; ülkelere girecek, sel gibi taşacak ve geçip gidecek. Daniel 11:40.
It is evident, even without the direct endorsement of the Spirit of prophecy, that verse forty marks the beginning of a sequence of events that began in 1798. Those events lead to the close of human probation, for the first verse of chapter twelve of Daniel, says, “And at that time shall Michael stand up,” and Sister White is clear that when Michael stands up human probation closes.
Peygamberlik Ruhu’nun doğrudan onayı olmadan bile, kırkıncı ayetin 1798’de başlayan bir olaylar dizisinin başlangıcını işaret ettiği açıktır. Bu olaylar insanlığın denenme süresinin kapanmasına yol açar; çünkü Daniel’in on ikinci bölümünün birinci ayeti şöyle der: “Ve o zamanda Michael ayağa kalkacak,” ve Kardeş White, Michael ayağa kalktığında insanların denenme süresinin kapandığını açıkça belirtir.
“‘At that time shall Michael stand up, the great Prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ Daniel 12:1.
"'O zamanda, senin halkının çocukları için duran büyük önder Mikael ayağa kalkacak; ve bir ulus var olalı beri o zamana dek eşi benzeri görülmemiş bir sıkıntı zamanı olacak; ve o zamanda senin halkından, kitapta adı yazılı olan herkes kurtulacak.' Daniel 12:1."
“When the third angel’s message closes, mercy no longer pleads for the guilty inhabitants of the earth. The people of God have accomplished their work. They have received ‘the latter rain,’ ‘the refreshing from the presence of the Lord,’ and they are prepared for the trying hour before them. Angels are hastening to and fro in heaven. An angel returning from the earth announces that his work is done; the final test has been brought upon the world, and all who have proved themselves loyal to the divine precepts have received ‘the seal of the living God.’ Then Jesus ceases His intercession in the sanctuary above. He lifts His hands and with a loud voice says, ‘It is done;’ and all the angelic host lay off their crowns as He makes the solemn announcement: ‘He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still.’ Revelation 22:11. Every case has been decided for life or death.” The Great Controversy, 613.
Üçüncü meleğin mesajı sona erdiğinde, merhamet artık dünyanın suçlu sakinleri için aracılık etmez. Tanrı’nın halkı işini tamamlamıştır. “Geç yağmur”u, “Rab’bin huzurundan gelen tazelenmeyi” almışlardır ve önlerindeki çetin saat için hazırlanmışlardır. Göklerde melekler oraya buraya aceleyle gidip gelmektedir. Yeryüzünden dönen bir melek işinin bittiğini bildirir; son sınama dünyanın üzerine gelmiştir ve ilahi buyruklara sadık olduklarını kanıtlamış olanların hepsi “yaşayan Tanrı’nın mührü”nü almıştır. Sonra İsa göksel tapınakta aracılığını sona erdirir. Ellerini kaldırır ve yüksek sesle “Tamamlandı” der; ve O bu ciddi bildiriyi yaparken bütün melek ordusu taçlarını çıkarır: “Haksız olan yine haksız kalsın; kirli olan yine kirli kalsın; doğru olan yine doğruluğunu sürdürsün; kutsal olan yine kutsallığını sürdürsün.” Vahiy 22:11. Her birinin yaşam ya da ölümle ilgili hükmü verilmiştir. Büyük Mücadele, 613.
Verse forty of Daniel eleven, begins in 1798, and in verse forty-five, when the king of the north (the papacy), comes to his end with none to help, human probation closes, for the next verse states, “And at that time,” thus identifying the “time” represented in the previous verse, which is verse forty-five of Daniel eleven. The king of the north (the papacy), comes to its end at the close of human probation.
Daniel 11'in kırkıncı ayeti 1798'de başlar ve kırk beşinci ayette, kuzeyin kralı (papalık) kendisine yardım eden olmaksızın sonuna geldiğinde, insanlar için lütuf kapısı kapanır; çünkü bir sonraki ayet “Ve o zamanda” der ve böylece önceki ayette, yani Daniel 11'in kırk beşinci ayetinde temsil edilen “zaman” belirlenmiş olur. Kuzeyin kralı (papalık), insanlar için lütuf kapısının kapanışında sonuna gelir.
Therefore, the history of the last six verses of Daniel eleven, identify a sequence of events that begins in 1798 and ends at the close of human probation. When Sister White was alive, 1798, was obviously in her past history. When she stated that “the prophecy in the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment,” she can only be referencing history that occurs after 1798, and before Michael stands up. She then specifically states that “much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated,” thus instructing the student of prophecy that the final history of Daniel eleven, that “has nearly reached its complete fulfillment,” has been typified in other portions of histories set forth in Daniel chapter eleven.
Dolayısıyla, Daniel kitabının on birinci bölümünün son altı ayetinin tarihi, 1798’de başlayan ve insanlığın denenme süresinin sona ermesiyle biten bir olaylar dizisini tanımlar. Kardeş White hayattayken 1798 yılı elbette onun geçmişindeydi. O, “Daniel kitabının on birinci bölümündeki peygamberlik neredeyse tam olarak yerine gelmiştir” dediğinde, ancak 1798’den sonra ve Mikail’in ayağa kalkmasından önce gerçekleşen tarihe atıfta bulunuyor olabilir. Ardından özellikle, “bu peygamberliğin yerine gelmesiyle meydana gelen tarihin büyük bir kısmı tekrar edilecektir” diye belirtir; böylece peygamberlik öğrencisine, “neredeyse tam olarak yerine gelmiş” olan Daniel kitabının on birinci bölümünün son tarihinin, aynı bölümde ortaya konan tarihsel anlatıların diğer kısımlarında önceden örneklendiğini öğretir.
Once she emphasizes that most important prophetic key, she then quotes verses thirty through thirty-six, and states, “Scenes similar to those described in these words will take place.” Inspiration provided a key for those students of prophecy who wished to understand the final fulfillment of Daniel eleven. The key was that the history of the final six verses of Daniel eleven, were a parallel to the history represented in verses thirty to thirty-six. There is an abundant amount of light that is derived from this revelation, but what needs to be considered here is that in verse thirty-one of Daniel eleven, “the daily,” is taken away.
O en önemli peygamberlik anahtarını vurguladıktan sonra, otuzdan otuz altıya kadar olan ayetleri alıntılar ve şöyle der: “Bu sözlerde tasvir edilenlere benzer sahneler gerçekleşecektir.” İlham, Daniel’in on birinci bölümünün nihai gerçekleşmesini anlamak isteyen peygamberlik öğrencilerine bir anahtar sağladı. Anahtar şuydu: Daniel’in on birinci bölümünün son altı ayetinin anlattığı tarih, otuzdan otuz altıya kadar olan ayetlerde temsil edilen tarihle paraleldi. Bu vahiyden bol miktarda ışık elde edilir; ancak burada göz önünde bulundurulması gereken şudur: Daniel’in on birinci bölümünün otuz birinci ayetinde “günlük” ortadan kaldırılır.
To correctly understand the history which illustrates the sequence of events that lead to the close of human probation, a student of prophecy must have the correct understanding of “the daily.” If verse thirty-one is identifying Christ’s sanctuary ministry being taken away, or if it is identifying the taking away of paganism, it is absolutely essential to understand, if you wish to correctly understand the parallel history that Sister White spoke of when she wrote, “Scenes similar to those described in these words will take place.”
İnsanların sınanma süresinin sona ermesine götüren olaylar dizisini ortaya koyan tarihi doğru biçimde anlayabilmek için, peygamberlik öğrencisinin “günlük” hakkında doğru bir anlayışa sahip olması gerekir. Otuz birinci ayetin Mesih’in kutsal yer hizmetinin kaldırılmasını mı, yoksa putperestliğin kaldırılmasını mı tanımladığını anlamak, Bayan White “Bu sözlerde tasvir edilenlere benzer sahneler meydana gelecektir” diye yazdığında sözünü ettiği paralel tarihi doğru anlamak istiyorsanız, son derece elzemdir.
Of course, Laodicean Adventism did not recognize the fulfillment of verse forty of Daniel eleven, as identifying the collapse of the Soviet Union in 1989, but the verse does identify those very events. For those who wished to correctly understand the prophetic increase of knowledge that arrived with the fulfillment of verse forty in 1989, the correct understanding of “the daily,” then became present truth. In the early part of the twentieth century, the correct understanding was important, for it was an essential part of the foundational truths that the Lord used William Miller to establish.
Elbette Laodikya Adventizmi, Daniel 11’in kırkıncı ayetinin 1989’da Sovyetler Birliği’nin çöküşünü işaret ettiğini kabul etmedi; oysa ayet tam da bu olayları işaret etmektedir. 1989’da kırkıncı ayetin yerine gelmesiyle ortaya çıkan peygamberlik bilgisindeki artışı doğru şekilde anlamak isteyenler için, “Daimi”nin doğru anlaşılması o vakit şimdiki hakikat hâline geldi. Yirminci yüzyılın başlarında bu doğru anlayış önemliydi; çünkü Rabbin William Miller’ı kullanarak tesis ettirdiği temel hakikatlerin vazgeçilmez bir parçasıydı.
But during the first decade and a half of the twentieth century the satanic Protestant view which claims that “the daily,” represents Christ’s sanctuary work was a minority position, and it was not worth allowing a controversy over the truth that “the daily,” is a symbol of paganism to even begin. This is why you will hear from the Laodicean historical revisionists, that the subject of “the daily,” is “not to be made into a test question,” or “that the subject of ‘the daily’ is not to be agitated.” What the revisionists always leave out when they lead the unlearned in this particular discussion, is the qualification which inspiration always placed upon the subject. The following passage is directed towards Elder Haskell.
Ama yirminci yüzyılın ilk on beş yılı boyunca, "the daily," ifadesinin Mesih'in mabetteki hizmetini temsil ettiğini ileri süren şeytani Protestan görüş azınlıkta kalan bir konumdaydı ve "the daily," ifadesinin paganizmin bir sembolü olduğu gerçeği üzerine bir tartışmanın başlamasına dahi izin vermeye değmezdi. Bu yüzden Laodikyalı tarihsel revizyonistlerden, "the daily," konusunun "bir sınav sorusuna dönüştürülmemesi gerektiğini" ya da "the daily" konusunun gündeme getirilip tartışılmaması gerektiğini duyacaksınız. Revizyonistlerin bu özel tartışmada bilgisizleri yönlendirirken her zaman göz ardı ettikleri şey, ilhamın bu konuya daima koyduğu şarttır. Aşağıdaki pasaj İhtiyar Haskell'e yöneliktir.
Elder Haskell was leading the defense of the correct understanding of “the daily,” against the attacks of Prescott and Daniells in the first and second decade of the twentieth century. Pay close attention, for Sister White never identifies that Haskell’s understanding of “the daily,” was incorrect, she simply instructs him to not allow the agitation to continue, for the Lord did not want to provide an ongoing platform for the enemies of truth (Prescott and Daniells), to continue to push their false teaching. In the passage Haskell is rebuked for “the chart”, and the chart that is referred to is the 1843 chart. Haskell had reproduced the 1843 chart for a witness in that controversy. But he didn’t just reproduce it, he included upon the bottom of the chart the passage from Sister White, where she says “the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and should not be altered.” As you read the passage, count the times she says, “at this time.”
Elder Haskell, yirminci yüzyılın birinci ve ikinci on yıllarında, Prescott ve Daniells’in saldırılarına karşı “the daily” hakkındaki doğru anlayışın savunmasına öncülük ediyordu. Dikkat edin; çünkü Sister White, Haskell’in “the daily” anlayışının yanlış olduğunu asla söylemiyor; yalnızca, Rab gerçeğin düşmanlarına (Prescott ve Daniells) sahte öğretilerini sürdürmeleri için sürekli bir zemin sağlamak istemediğinden, tartışmanın sürmesine izin vermemesini ona söylüyor. Pasajda Haskell “çizelge” yüzünden azarlanıyor ve söz edilen çizelge 1843 çizelgesidir. Haskell, o tartışmada bir tanıklık olarak 1843 çizelgesini yeniden çoğaltmıştı. Ama sadece yeniden çoğaltmakla kalmadı; çizelgenin altına, Sister White’ın “1843 çizelgesi Rab’bin eli tarafından yönlendirilmişti ve değiştirilmemelidir” dediği pasajı da ekledi. Pasajı okurken, onun “bu zamanda” deyişinin kaç kez geçtiğini sayın.
“‘I am instructed to say to you, Let there be no questions agitated at this time in the Review that will tend to unsettle minds. . . . We have no time now to enter into unnecessary controversy, but we should earnestly consider the need of seeking the Lord for true conversion of heart and life. There should be determined efforts made to secure sanctification of soul and mind.’
‘Size şunu söylemem talimatı verildi: Review'de şu anda zihinleri karıştırmaya eğilimli sorular tartışılmasın. ... Şimdi gereksiz tartışmalara girecek vaktimiz yok, ama yürek ve yaşamın gerçek dönüşümü için Rab'bi aramanın gereğini ciddiyetle düşünmeliyiz. Ruhun ve zihnin kutsallaşmasının sağlanması için kararlı çabalar gösterilmelidir.’
“I have had cautions given me in regard to the necessity of our keeping a united front. This is a matter of importance to us at this time. As individuals we need to act with the greatest caution.
Bana, birleşik bir cepheyi koruma zorunluluğumuz konusunda uyarılarda bulunuldu. Bu, şu anda bizim için önemli bir konudur. Bireyler olarak en büyük ihtiyatla hareket etmemiz gerekiyor.
“I wrote to Elder Prescott, telling him that he must be exceedingly careful not to introduce subjects in the Review that would seem to point out flaws in our past experience. I told him that this matter on which he believes a mistake has been made is not a vital question, and that, should it be given prominence now, our enemies would take advantage of it, and make a mountain out of a molehill.
Elder Prescott’a yazdım; kendisine, Review’da geçmiş deneyimlerimizdeki kusurları işaret ediyor gibi görünebilecek konuları gündeme getirmemek konusunda son derece dikkatli olması gerektiğini söyledim. Ona, hata yapıldığına inandığı bu meselenin hayati bir konu olmadığını ve eğer şimdi öne çıkarılırsa düşmanlarımızın bundan yararlanıp pireyi deve yapacaklarını bildirdim.
“To you also I say that this subject [THE IDENTITY OF THE “DAILY” OF DANIEL 8.] should not be agitated at this time. No, my brother, I feel that at this crisis in our experience that chart which you have had republished should not be circulated. You have made a mistake in this matter. Satan is determinedly at work to bring about issues that will create confusion. There are those who would be delighted to see our ministers at an issue on this question, and they would make much of it.
Sana da şunu söylüyorum: [Daniel 8’deki “Günlük”ün Kimliği] konusu şu anda tartışılmamalıdır. Hayır, kardeşim, deneyimimizdeki bu kriz anında, yeniden bastırdığın o şemanın dolaşıma sokulmaması gerektiğini düşünüyorum. Bu konuda bir hata yaptın. Şeytan, karışıklık yaratacak meseleleri gündeme getirmek için kararlılıkla çalışıyor. Bu meselede vaizlerimizin anlaşmazlığa düşmesini görmekten memnun olacak olanlar var ve bunu çok büyütecekler.
“I have been instructed that regarding what might be said on either side of this question, silence at this time is eloquence. Satan is watching for an opportunity to create division among our leading ministers. It was a mistake to publish the chart until you could all get together and come to an agreement concerning the matter. You have not acted wisely in bringing to the front a subject that must create discussion and the bringing out of various opinions, for every item will be strained and made to mean something that will only mean injury to the cause. We have all we can do to handle the false statements of those who have given evidence of their willingness to bear false witness.” Manuscript Releases, volume 9, 106, 107.
"Bana, bu meselede her iki tarafın da söyleyebileceği şeyler konusunda, şu anda susmanın en büyük belagat olduğu bildirildi. Şeytan, önde gelen din adamlarımız arasında bölünme yaratmak için fırsat kolluyor. Hepiniz bir araya gelip mesele hakkında uzlaşmaya varana kadar şemayı yayımlamak bir hataydı. Tartışma doğurması ve çeşitli görüşlerin ortaya çıkmasına yol açması kaçınılmaz olan bir konuyu öne çıkarmakta akıllıca davranmadınız; çünkü her bir unsur zorlanacak ve davaya yalnızca zarar verecek bir anlama çekilecektir. Yalancı tanıklık etmeye istekli olduklarını göstermiş olanların asılsız beyanlarıyla başa çıkmak için elimizden gelen her şeyi yapmak zorundayız." Manuscript Releases, cilt 9, 106, 107.
In the previous article we identified that Ellen White said those that gave the judgment hour cry had the correct view of “the daily,” and that Prescott and Daniells’ view that “the daily,” represented Christ’s sanctuary ministry came from Satan. She rebuked Haskell for allowing the controversy to continue, but not for his position upon the truth of what “the daily,” represents. At that time the majority still believed the pioneer understanding of “the daily,” and more importantly, the verse in Daniel eleven, that was to be unsealed at “the time of the end” in 1989, was still decades in the future. At that time (1989), the importance of the correct view of “the daily,” would be necessary. The revisionists always leave the qualifications of Ellen White that were limited to that particular period out of their dishes of fables. Count the qualification of time in the following passage.
Önceki makalede, Ellen White’ın, yargı saati çağrısını yapanların “the daily” hakkında doğru görüşe sahip olduklarını ve Prescott ile Daniells’in “the daily”in Mesih’in mâbet hizmetini temsil ettiğine dair görüşlerinin Şeytan’dan geldiğini söylediğini tespit ettik. Tartışmanın sürmesine izin verdiği için Haskell’i azarladı, ancak “the daily”in neyi temsil ettiği gerçeği konusundaki tutumu için değil. O dönemde çoğunluk hâlâ “the daily”e ilişkin öncü anlayışa inanıyordu ve daha da önemlisi, 1989’da “zamanın sonu”nda mührü açılacak olan Daniel’in on birinci bölümündeki ayet hâlâ onlarca yıl uzak gelecekteydi. O dönemde (1989) “the daily”e ilişkin doğru görüş elzem olacaktı. Revizyonistler, o belirli dönemle sınırlı olan Ellen White’ın zamanla ilgili nitelemelerini her zaman masal tabaklarının dışında bırakırlar. Aşağıdaki pasajdaki zaman nitelemesini sayın.
“I have words to speak to Brethren Butler, Loughborough, Haskell, Smith, Gilbert, Daniells, Prescott, and all who have been active in urging their views in regard to the meaning of ‘the daily’ of Daniel 8. This is not to be made a test question, and the agitation that has resulted from its being treated as such has been very unfortunate. Confusion has resulted, and the minds of some of our brethren have been diverted from the thoughtful consideration that should have been given to the work that the Lord has directed should be done at this time in our cities. This has been pleasing to the great enemy of our work.
Kardeşler Butler, Loughborough, Haskell, Smith, Gilbert, Daniells ve Prescott’a ve Daniel 8’deki “günlük”ün anlamına ilişkin görüşlerini ısrarla savunmada etkin olan herkese söyleyecek sözlerim var. Bu bir sınama sorusu haline getirilmemelidir ve bu şekilde ele alınmasından doğan çalkantı çok talihsiz olmuştur. Bunun sonucunda karışıklık doğmuş ve bazı kardeşlerimizin zihinleri, Rabbin bu zamanda şehirlerimizde yapılmasını buyurduğu işe verilmesi gereken özenli değerlendirmeden uzaklaştırılmıştır. Bu, hizmetimizin büyük düşmanını memnun etmiştir.
“The light given me is that nothing should be done to increase the agitation upon this question. Let it not be brought into our discourses and dwelt upon as a matter of great importance. We have a great work before us, and we have not an hour to lose from the essential work to be done. Let us confine our public efforts to the presentation of the important lines of truth on which we have clear light.
Bana verilen ışık şudur: Bu mesele etrafındaki gerginliği artıracak hiçbir şey yapılmamalıdır. Bunu konuşmalarımıza taşımayalım ve çok önemli bir meseleymiş gibi üzerinde durmayalım. Önümüzde büyük bir iş var ve yapılması gereken esas işten kaybedecek bir saatimiz bile yok. Kamusal çabalarımızı, hakkında açık bir ışığa sahip olduğumuz hakikatin önemli hatlarının sunumuyla sınırlayalım.
“I would bring to your attention the last prayer of Christ, as recorded in John 17. There are many subjects upon which we can speak,—sacred, testing truths, beautiful in their simplicity. On these you may dwell with intense earnestness. But let not ‘the daily,’ or any other subject that will arouse controversy among brethren, be brought in at this time; for this will delay and hinder the work that the Lord would have the minds of our brethren centered upon just now. Let us not agitate questions that will reveal a marked difference of opinion, but rather let us bring from the Word the sacred truths regarding the binding claims of the law of God.
Dikkatinize, Yuhanna 17’de kaydedildiği üzere Mesih’in son duasını sunmak isterim. Üzerinde konuşabileceğimiz pek çok konu var—sadelikleri içinde güzel, kutsal, sınayıcı gerçekler. Bunlar üzerinde yoğun bir ciddiyetle durabilirsiniz. Ancak, şu anda kardeşler arasında tartışma uyandıracak “günlük” ya da başka herhangi bir konu gündeme getirilmesin; çünkü bu, Rab’bin şu anda kardeşlerimizin zihinlerini odaklamalarını istediği işi geciktirip engelleyecektir. Belirgin görüş ayrılıklarını açığa çıkaracak soruları gündeme getirmeyelim; tersine, Tanrı’nın yasasının bağlayıcı hükümleriyle ilgili kutsal gerçekleri Söz’den ortaya koyalım.
“Our ministers should seek to make the most favorable presentation of the truth. So far as possible, let all speak the same things. Let the discourses be simple, and treating upon vital subjects that can be easily understood. When all our ministers see the necessity of humbling themselves, then the Lord can work with them. We need now to be reconverted, that angels of God may co-operate with us, making a sacred impression upon the minds of those for whom we labor.
Vaizlerimiz hakikati en uygun şekilde sunmaya çalışmalıdır. Mümkün olduğunca, herkes aynı şeyleri söylesin. Vaazlar sade olsun ve kolayca anlaşılabilecek hayati konuları ele alsın. Bütün vaizlerimiz alçakgönüllü olmanın gereğini gördüklerinde, Rab onlarla çalışabilir. Şimdi, Tanrı’nın melekleri bizimle iş birliği yaparak hizmet ettiğimiz kişilerin zihinlerinde kutsal bir etki oluştursun diye, yeniden ihtida etmeye ihtiyacımız var.
“We must blend together in the bonds of Christlike unity; then our labors will not be in vain. Draw in even cords, and let no contentions be brought in. Reveal the unifying power of truth, and this will make a powerful impression on human minds. In unity there is strength.
Mesih’e benzer birlik bağları içinde birbirimizle kaynaşmalıyız; o zaman emeklerimiz boşa gitmeyecek. İpleri eşitçe çekin ve aranıza hiçbir çekişme sokmayın. Gerçeğin birleştirici gücünü ortaya koyun; bu, insan zihinleri üzerinde güçlü bir etki bırakacaktır. Birlikten kuvvet doğar.
“This is not a time to make prominent unimportant points of difference. If some who have not a strong living connection with the Master, reveal to the world their weakness of Christian experience, the enemies of the truth who are watching us closely will make the most of it, and our work will be hindered. Let all cultivate meekness, and learn lessons from Him who is meek and lowly in heart.
Bu, önemsiz ihtilaf noktalarını öne çıkarmanın zamanı değildir. Rab’le güçlü ve canlı bir bağı olmayan bazıları, kendi Hristiyan deneyimlerindeki zayıflıkları dünyaya gösterirlerse, bizi yakından izleyen gerçeğin düşmanları bundan olabildiğince yararlanacak ve çalışmamız sekteye uğrayacaktır. Herkes uysallığı geliştirsin ve yüreğinde yumuşak huylu ve alçakgönüllü olan O’ndan dersler öğrensin.
“The subject of ‘the daily’ should not call forth such movements as have been made. As a result of the way this subject has been handled by men on both sides of the question, controversy has arisen and confusion has resulted.
'the daily' konusu, yapılmış olan türden girişimlere yol açmamalıydı. Bu konunun, meselenin her iki tarafındaki kişiler tarafından ele alınış biçimi sonucunda, tartışma doğmuş ve kafa karışıklığı ortaya çıkmıştır.
“The action of Brother Larry Smith in publishing a tract containing condemnation of his brethren and of their belief, was not endorsed by God. And to Elder Prescott I will say, The Lord has not placed upon you a burden regarding this matter.
Kardeş Larry Smith’in kardeşlerini ve onların inancını kınayan bir risale yayımlaması Rab tarafından onaylanmadı. Ve İhtiyar Prescott’a şunu söyleyeceğim: Rab bu konuda üzerinize bir yük yüklemedi.
“I was pained to hear that Elder Daniells, knowing that there was a difference of opinion regarding this matter among our leading brethren, should urge this matter to the front, as was done in some places.
Önde gelen kardeşlerimiz arasında bu konuyla ilgili görüş ayrılığı bulunduğunu bildiği hâlde, Elder Daniells’in bu meseleyi, bazı yerlerde yapıldığı gibi, öne çıkarmaya kalkıştığını duymak beni üzdü.
“Others of our brethren have not been guided by wisdom, and have not reasoned clearly from cause to effect regarding the results of their efforts to uphold their views regarding the interpretation of ‘the daily.’ While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent. Let all contention cease. At such a time silence is eloquence.
Diğer bazı kardeşlerimiz bilgelikle yönlendirilmemiş ve “the daily” yorumuna ilişkin görüşlerini savunma çabalarının sonuçları konusunda, neden-sonuç ilişkisi içinde açıkça akıl yürütmemişlerdir. Bu konuyla ilgili mevcut görüş ayrılığı sürerken, bu mesele öne çıkarılmasın. Bütün çekişmeler son bulsun. Böyle bir zamanda susmak en etkili sözdür.
“The duty of God’s servants at this time is to preach the Word in the cities. Christ came to save souls, and we, as almoners of His grace, need to impart to the inhabitants of the great cities a knowledge of His saving truth.” Pamphlets, number 20, 11, 12.
"Bu zamanda Tanrı'nın hizmetkârlarının görevi, şehirlerde Söz'ü vaaz etmektir. Mesih canları kurtarmak için geldi ve bizler de, O'nun lütfunun dağıtıcıları olarak, büyük şehirlerin sakinlerine O'nun kurtarıcı gerçeğinin bilgisini ulaştırmalıyız." Broşürler, sayı 20, 11, 12.
Brother Larry Smith, who she was referring to was especially incensed at the situation for it was his father’s book, Daniel and the Revelation, that Prescott and Daniells wanted to rewrite in order to change what he wrote concerning “the daily.” Brother Smith was defending the truth, and also his father. She qualifies the controversy repeatedly with the words, “at this time,” and towards the end she states, “While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent.” All the universities of Adventism that teach “the daily,” today, teach the satanic view. It is obviously not the same conditions today as it was at that time.
Kendisinin sözünü ettiği Kardeş Larry Smith, durum karşısında özellikle öfkeliydi; çünkü Prescott ve Daniells, babasının kitabı Daniel and the Revelation'ı, onun 'the daily' hakkında yazdıklarını değiştirmek için yeniden yazmak istiyorlardı. Kardeş Smith gerçeği ve aynı zamanda babasını savunuyordu. O, tartışmayı defalarca "şu anda" sözleriyle nitelendiriyor ve sonlara doğru, "Bu konudaki görüş ayrılığının mevcut durumu sürdüğü sürece, bunun öne çıkarılmasına izin verilmesin." diyor. Bugün 'the daily'yi öğreten Adventizmin tüm üniversiteleri, şeytani görüşü öğretiyor. Bugün koşullar açıkça o zamankiyle aynı değil.
The second generation of Adventism began at the rebellion of 1888, and spiritualism was established among the leadership. That condition opened the door for the advancement of greater spiritualistic delusions that were to bring about an environment of alienation and division, as men in responsible positions determined to promote whatever they personally deemed as truth. Men such as Daniells, Prescott and Kellogg became symbols of the history where Ezekiel identified what the seventy elders, “the ancients of the house of Israel” would “do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not.”
Adventizmin ikinci kuşağı 1888’deki isyanla başladı ve liderlik arasında ruhçuluk yerleşti. Bu durum, sorumlu mevkilerdeki kişiler şahsen doğru saydıkları her neyse onu teşvik etmeye kararlı oldukları için, yabancılaşma ve bölünmeye yol açacak daha büyük ruhçu aldatmacaların yayılmasına kapı açtı. Daniells, Prescott ve Kellogg gibi kişiler, Hezekiel’in, “İsrail evinin ileri gelenleri” olan yetmiş ihtiyarın “karanlıkta, herkes hayal odalarında yaptıkları; çünkü diyorlar ki: Rab bizi görmüyor” diye nitelediği tarihsel tablonun simgeleri haline geldiler.
In that generation the messengers of the message of 1888, both lost their way in the controversies, confusion and spiritualism that engulfed Ezekiel’s seventy elders who had portrayed idols upon the walls of the temple, and the walls of their minds. The health work was removed due to the spiritualism of Kellogg, and yet the revisionists of Laodicean Adventism lead the unlearned to believe that some type of victory came out of the chaos of that generation. There was a parallel history in the time of Judges, where the summation of the history of the Judges fits this period perfectly, for the last verse of Judges states:
O nesilde, 1888 mesajının iki habercisi de, tapınağın duvarlarına ve zihinlerinin duvarlarına putlar resmeden Hezekiel’in yetmiş ihtiyarını kuşatan tartışmalar, karmaşa ve ruhçuluk içinde yollarını kaybetti. Kellogg’un ruhçuluğu nedeniyle sağlık çalışması ortadan kaldırıldı; yine de Laodikya Adventizmi’nin revizyonistleri bilgisizleri, o neslin kaosundan bir tür zafer çıktığına inandırıyor. Hakimler zamanında buna paralel bir tarih vardı; Hakimler’in tarihinin özeti bu döneme mükemmel biçimde uyar, çünkü Hakimler’in son ayeti şöyle der:
In those days there was no king in Israel: every man did that which was right in his own eyes. Judges 21:25.
O günlerde İsrail'de kral yoktu; herkes kendi gözünde doğru olanı yaptı. Hakimler 21:25.
We will show why the history of Judges corresponds to the history of the second generation of Adventism as we proceed with these articles, but it should be noted that when considering the history of Laodicean Adventism, the easily available history has been provided by those who practice historical revisionism. Sister White certainly did not want the subject of “the daily,” agitated during that history, when in reality it was a small minority of men that she had stated were being guided by “angels that were expelled from heaven” to be given a public platform to promote their erroneous ideas. But to suggest that Sister White ever upheld the idea that it was alright to retain error is exactly the opposite of what she believed.
Bu yazılarla ilerledikçe, Hakimler Kitabı’nın tarihinin neden Adventizmin ikinci kuşağının tarihine karşılık geldiğini göstereceğiz; ancak Laodikya Adventizmi’nin tarihini ele alırken, kolay erişilebilen tarih anlatısının, tarihsel revizyonizm uygulayanlar tarafından sağlanmış olduğuna dikkat edilmelidir. Kardeş White, gerçekte “gökten kovulmuş melekler” tarafından yönlendirildiğini belirttiği, erkeklerden oluşan küçük bir azınlığın yanlış fikirlerini kamuya açık bir platformda teşvik etmesine yol açacak şekilde, o dönemde “the daily” konusunun kışkırtılıp gündeme getirilmesini kesinlikle istemiyordu. Ne var ki Kardeş White’ın, hatayı sürdürmenin kabul edilebilir olduğuna dair düşünceyi herhangi bir zamanda savunduğunu ileri sürmek, onun inançlarının tam tersidir.
“Brethren, as an ambassador of Christ I warn you to beware of these side issues, whose tendency is to divert the mind from the truth. Error is never harmless. It never sanctifies, but always brings confusion and dissension. It is always dangerous. The enemy has great power over minds that are not thoroughly fortified by prayer and established in Bible truth.” Testimonies, volume 5, 292.
"Kardeşler, Mesih'in bir elçisi olarak, zihni hakikatten saptırma eğiliminde olan bu yan meselelerden sakınmanız için sizi uyarıyorum. Yanlış asla zararsız değildir. Asla kutsallaştırmaz; her zaman kargaşa ve bölünme getirir. Her zaman tehlikelidir. Dua ile iyice güçlendirilmemiş ve Kutsal Kitap hakikatinde temellenmemiş zihinler üzerinde düşmanın büyük bir gücü vardır." Tanıklıklar, cilt 5, 292.
We will continue this study in the next article.
Bu incelemeye bir sonraki makalede devam edeceğiz.
“We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.’ Daniel 11:30–36.
Kaybedecek zamanımız yok. Önümüzde sıkıntılı zamanlar var. Dünya savaş ruhuyla çalkalanıyor. Yakında peygamberlik sözlerinde bahsedilen sıkıntı sahneleri gerçekleşecek. Daniel’in on birinci bölümündeki peygamberlik sözü neredeyse tamamen yerine geldi. Bu peygamberliğin yerine gelmesiyle yaşanmış tarihsel olayların çoğu tekrarlanacak. Otuzuncu ayette şöyle bir güçten söz edilir: 'Kederlenecek, geri dönecek ve kutsal antlaşmaya karşı öfkelenecek; öyle yapacak; hatta geri dönüp kutsal antlaşmayı terk edenlerle işbirliği yapacak. Silahlı güçler onun tarafında duracak ve gücün kutsal yerini kirletecekler; günlük kurbanı ortadan kaldıracaklar ve ıssız bırakan iğrençliği yerleştirecekler. Antlaşmaya karşı kötülük yapanları övgülerle saptıracak; ama Tanrılarını tanıyan halk güçlü olacak ve büyük işler yapacak. Halk arasında anlayış sahibi olanlar birçok kişiye öğretecek; yine de uzun günler boyunca kılıçla, ateşle, esaretle ve yağmayla düşecekler. Düştüklerinde biraz yardım görecekler; ama birçokları övgülerle onlara katılacak. Anlayış sahiplerinden bazıları da, onları denemek, arıtmak ve beyazlatmak için, son vakte kadar düşecek; çünkü bu, belirlenmiş bir zamana kadardır. Ve kral dilediğini yapacak; kendini yüceltecek ve kendini her tanrının üzerine çıkaracak, tanrıların Tanrısı’na karşı korkunç sözler söyleyecek ve gazap tamamlanıncaya kadar başarılı olacak; çünkü kararlaştırılan gerçekleşecektir.' Daniel 11:30-36.
“Scenes similar to those described in these words will take place. We see evidence that Satan is fast obtaining the control of human minds who have not the fear of God before them. Let all read and understand the prophecies of this book, for we are now entering upon the time of trouble spoken of:
Bu sözlerde anlatılanlara benzer sahneler yaşanacak. Tanrı korkusu taşımayan insanların zihinleri üzerinde Şeytan’ın hızla hâkimiyet kurmakta olduğuna dair kanıtlar görüyoruz. Herkes bu kitabın peygamberliklerini okusun ve anlasın; çünkü artık bu kitabın sözünü ettiği sıkıntı zamanına giriyoruz:
“‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.
"Ve o zaman, senin halkının çocuklarını koruyan büyük önder Mikail ayağa kalkacak; o zaman, ulus var olduğundan beri o zamana dek eşi görülmemiş bir sıkıntı olacak; o zaman senin halkın, kitapta adı yazılı bulunan herkes, kurtulacak. Yeryüzünün toprağında uyuyanların birçoğu uyanacak; kimileri sonsuz yaşama, kimileri de utanca ve sonsuz aşağılanmaya. Bilge olanlar gökkubbenin parlaklığı gibi parlayacak; birçoklarını doğruluğa döndürenler ise sonsuza dek, yıldızlar gibi. Ama sen, ey Daniel, sözleri sakla ve kitabı son zamana kadar mühürle; birçokları gidip gelecek ve bilgi artacak." Daniel 12:1-4. El Yazmaları Yayınları, sayı 13, 394.