The book of Joel is perhaps the most direct revelation of the latter rain in the Scriptures, and Joel opens up by first referencing the four generations of apostasy accomplished by the Laodicean Seventh-day Adventist church. Those four generations of escalating destruction represented in Joel’s opening verses align with the four escalating abominations of Ezekiel chapter eight. 1863 unto 1888 represents the first generation, and it represents the rejection of the foundational message of the Millerites as represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts, represented in Habakkuk chapter two, and that symbolize the covenant as represented by the two tables of the Ten Commandments.

Yoel kitabı, Kutsal Yazılar’da son yağmurun belki de en doğrudan vahyidir ve Yoel, girişte önce Laodikya durumundaki Yedinci Gün Adventist Kilisesi tarafından gerçekleştirilen dört kuşaklık irtidada atıfta bulunarak söze başlar. Yoel’in açılış ayetlerinde tasvir edilen artan yıkımın bu dört kuşağı, Hezekiel sekizinci bölümdeki giderek artan dört iğrençlikle uyum içindedir. 1863’ten 1888’e kadar olan dönem birinci kuşağı temsil eder ve 1843 ve 1850 öncü çizelgelerinde gösterildiği üzere, Habakkuk ikinci bölümde temsil edilen ve On Emir’in iki levhasında temsil edildiği şekliyle antlaşmayı simgeleyen Milleritlerin temel mesajının reddini temsil eder.

1888 to 1919 represent the generation that rejected the experience of righteousness by faith, that produces an experience represented by the church of Philadelphia. In the first generation the rebellion focused upon the work of leadership represented by William Miller, and in the second generation of 1888 the leadership of the Spirit of Prophecy was rebelled against. The third generation of 1919 began with William Warren Prescott’s book, The Doctrine of Christ and ended with the book, Questions on Doctrine in 1957. That third generation was the generation of compromise with the world as Adventism sought the accreditation of the medical practices of the American Medical Association, and the accreditation of their colleges by the academic scholars of apostate Protestantism and Roman Catholicism.

1888’den 1919’a kadar olan dönem, imanla aklanma tecrübesini reddeden ve Philadelphia kilisesiyle temsil edilen bir tecrübe ortaya koyan kuşağı temsil eder. Birinci kuşakta isyan, William Miller ile temsil edilen önderlik hizmetine odaklandı; 1888’in ikinci kuşağında ise Peygamberlik Ruhu’nun önderliğine karşı isyan edildi. 1919’un üçüncü kuşağı, William Warren Prescott’ın The Doctrine of Christ adlı kitabıyla başladı ve 1956’da Questions on Doctrine adlı kitapla sona erdi. Bu üçüncü kuşak, Adventizmin Amerikan Tabipler Birliği’nin tıbbî uygulamalarının akreditasyonunu ve yüksekokullarının mürtet Protestanlığın ve Roma Katolikliğinin akademik bilginlerince akredite edilmesini aradığı sırada, dünyayla uzlaşmanın kuşağıydı.

In the third generation the educational counsel from the pen of Ellen White was rejected and replaced with the false educational practices of the world as represented by the educational philosophy of Greece. Greek education is represented by the goddess Athena who is enshrined in the duplicate Parthenon temple in Nashville, Tennessee.

Üçüncü kuşakta, Ellen White’ın kaleminden çıkan eğitim öğüdü reddedildi ve onun yerine, Yunanistan’ın eğitim felsefesiyle temsil edilen dünyanın sahte eğitim uygulamaları konuldu. Yunan eğitimi, Tennessee, Nashville’deki mükerrer Parthenon tapınağında kutsal mekâna konmuş olan tanrıça Athena ile temsil edilmektedir.

True education was exemplified in the Bible with the schools of the prophets associated with the prophet Elisha. The Maccabean revolt of 167 BC and onward to the destruction of Jerusalem in 70 AD, was in large part a protest against the inroads of Greek education into the culture and nation of the ancient literal glorious land. The protest of the Maccabees was a revolt against Greek influence at every level, but the educational influence of Greece was so pervasive in the history and the motivations of the Maccabean zealots that it cannot be separated from the reality that Greek education was perhaps the largest factor associated with the Jewish rejection of Jesus Christ as their Messiah. Books have been written identifying the negative influence of Greek education upon the Jews and false educations contribution to the Jewish rejection and crucifixion of Christ.

Gerçek eğitim, Kutsal Kitap’ta, peygamber Elişa ile ilişkili peygamber okulları örneğinde sergilenmiştir. MÖ 167’deki Makabi ayaklanması ve oradan MS 70’te Yeruşalim’in yıkılışına kadar uzanan süreç, büyük ölçüde, antik harfî yüce ülkenin kültürü ve ulusu içine Yunan eğitiminin sızmasına karşı bir protestoydu. Makabilerin protestosu, her düzeydeki Yunan etkisine karşı bir ayaklanmaydı; ancak Yunanistan’ın eğitimsel etkisi, Makabi fanatiklerinin tarihinde ve güdülerinde o denli yaygındı ki, Yunan eğitiminin, Yahudilerin İsa Mesih’i kendi Mesihleri olarak reddetmeleriyle ilişkili belki de en büyük etken olduğu gerçeğinden ayrı tutulamaz. Yahudiler üzerindeki Yunan eğitiminin olumsuz etkisini ve sahte eğitimin Yahudilerin Mesih’i reddetmelerine ve çarmıha gerdirmelerine katkısını ortaya koyan kitaplar yazılmıştır.

The Maccabean revolt aligns with the revolt of 1776 in the modern spiritual glorious land. There are currently over 4,000 registered universities in the United States that are built upon the philosophy of Greek and Jesuit educational practices. The anarchy and lawlessness of the past ten-plus years can be directly traced to the so-called educational centers in the United States that for decades have been indoctrinating students who were already conditioned by media and entertainment sources to accept the globalist philosophies derived from the satanic philosophies of the French Revolution period. The students of today’s universities were already conditioned into accepting the lifestyle represented by Sodom and Gomorrah before they entered the educational centers designed to attack white people, Christians and true American history. A citizen of the United States today who wishes to understand the constant two-tiered system of justice that fulfills the justice and truth being cast into the streets as identified in the Bible and Spirit of Prophecy, must understand that the current circumstances are being produced by a purposeful designed attack that is indoctrinated from the earliest years of life by a educational system designed to bring mankind under the control of elitist globalists–the dragon power!

Makabi ayaklanması, modern ruhsal görkemli ülkedeki 1776 ayaklanmasıyla uyum içindedir. Hâlihazırda Amerika Birleşik Devletleri’nde, Grek ve Cizvit eğitim uygulamalarının felsefesi üzerine inşa edilmiş 4.000’den fazla kayıtlı üniversite bulunmaktadır. Son on yılı aşkın süren anarşi ve kanunsuzluk, doğrudan doğruya, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki sözde eğitim merkezlerine kadar izlenebilir; bu merkezler, medya ve eğlence kaynakları tarafından, Fransız Devrimi döneminin şeytanî felsefelerinden türeyen küreselci felsefeleri kabul etmeye zaten şartlandırılmış olan öğrencileri onlarca yıldır telkin yoluyla biçimlendirmektedir. Günümüz üniversitelerinin öğrencileri, beyaz insanlara, Hristiyanlara ve gerçek Amerikan tarihine saldırmak üzere tasarlanmış eğitim merkezlerine girmeden önce, Sodom ve Gomora’nın temsil ettiği yaşam tarzını kabule zaten şartlandırılmışlardı. Bugün Amerika Birleşik Devletleri’nde, Kutsal Kitap’ta ve Peygamberlik Ruhu’nda tanımlandığı üzere adaletin ve gerçeğin sokaklara atılmasını yerine getiren sürekli ikili adalet sistemini anlamak isteyen bir vatandaş, mevcut şartların, insanlığı elit küreselcilerin—ejderha gücünün!—denetimi altına getirmek üzere tasarlanmış bir eğitim sistemi tarafından yaşamın en erken yıllarından itibaren telkin edilen, maksatlı olarak kurgulanmış bir saldırı tarafından üretilmekte olduğunu anlamalıdır.

There are five major themes in the writings of Ellen White; education, health reform, Christian living, The Great Controversy theme and practical godliness. Education is one of five major themes in the Spirit of Prophecy, and Ellen White was as much a biblical prophet as every prophet noted in God’s Word. Among other things, this means her life is an example of and for the one hundred and forty-four thousand. Before anyone thinks that Christ alone is to be our example; Paul states:

Ellen White’ın yazılarında beş ana tema vardır: eğitim, sağlık reformu, Hristiyan yaşamı, Büyük Mücadele teması ve pratik tanrısallık. Eğitim, Peygamberlik Ruhu’ndaki beş ana temadan biridir ve Ellen White, Tanrı’nın Sözü’nde anılan her peygamber kadar Kutsal Kitap’a dayalı bir peygamberdi. Bunun diğer hususların yanı sıra anlamı, onun yaşamının yüz kırk dört bin için ve onlara örnek teşkil ettiğidir. Herhangi biri, yalnızca Mesih’in örneğimiz olması gerektiğini düşünmeden önce, Pavlus şöyle der:

For though ye have ten thousand instructors in Christ, yet have ye not many fathers: for in Christ Jesus I have begotten you through the gospel. Wherefore I beseech you, be ye followers of me. 1 Corinthians 4:15, 16.

Çünkü Mesih’te on bin öğreticiniz olsa da, çok sayıda babanız yoktur; zira sizi Mesih İsa’da müjde aracılığıyla ben doğurdum. Bunun için size yalvarıyorum: beni örnek alın. 1 Korintliler 4:15, 16.

As a prophet Ellen White is an example. There was only one time that Ellen White accepted the role as a board member, and that time was with the formation of a college that embraced the principles of true education as set forth as one of the five major themes of her ministry. That college in Madison, Tennessee is located within the metropolitan district of Nashville, Tennessee. Not only did she agree to be on the founding board of Madison college from 1904 until a year before her death in 1915, she was instrumental in selecting the land where the college was established. Nashville is the center of the Greek educational system that helped to prevent the Jews from accepting their Messiah in the history of the Maccabees, who typify the apostate Protestantism of the times in which we now live. The line of the Maccabees is firmly set forth in the hidden history of verse forty, representing the apostate Protestantism that has now been fully indoctrinated with the very same, (though a modern version) destructive fruits of Greek education.

Bir peygamber olarak Ellen White bir örnektir. Ellen White’ın bir yönetim kurulu üyesi rolünü kabul ettiği yalnızca tek bir zaman vardı; o da, hizmetinin beş ana temasından biri olarak ortaya koyduğu gerçek eğitimin ilkelerini benimseyen bir yüksekokulun kuruluşu sırasında idi. Tennessee, Madison’daki o yüksekokul, Tennessee, Nashville’in metropol bölgesi içinde yer almaktadır. O, yalnızca 1904’ten 1915’teki ölümünden bir yıl öncesine kadar Madison College’ın kurucu yönetim kurulunda yer almayı kabul etmekle kalmadı, aynı zamanda yüksekokulun kurulduğu arazinin seçilmesinde de belirleyici oldu. Nashville, Makabiler tarihinde Yahudilerin Mesihlerini kabul etmelerini engellemeye yardım eden Grek eğitim sisteminin merkezidir; Makabiler, içinde şimdi yaşamakta olduğumuz zamanların irtidat etmiş Protestanlığını temsil ederler. Makabiler hattı, kırkıncı ayetin gizli tarihinde kesin bir biçimde ortaya konmuştur ve şimdi aynı, (her ne kadar modern bir versiyonu olsa da) Grek eğitiminin yıkıcı meyveleriyle bütünüyle telkin edilmiş bulunan irtidat etmiş Protestanlığı temsil etmektedir.

In the third generation of Adventism, the leadership that had rejected the Spirit of Prophecy in 1888, chose to turn their educational system over to the accreditation structure of the world. Nashville represents the symbolic center of both true and false education. The prophet selected the same city that the world selected to enshrine Greek education, for unlike Greek education that is based upon separating truth into isolated subjects to destroy the whole. True education is the foundational basis of Sister White’s other four primary themes of health reform, practical godliness, Christian living, and especially the theme of The Great Controversy.

Adventizmin üçüncü kuşağında, 1888’de Peygamberlik Ruhu’nu reddetmiş olan önderlik, eğitim sistemlerini dünyanın akreditasyon yapısına teslim etmeyi seçti. Nashville, hem doğru hem de sahte eğitimin simgesel merkezini temsil eder. Peygamber, bütünü yıkmak amacıyla hakikati birbirinden yalıtılmış derslere ayırma temeline dayanan Grek eğitiminin aksine, dünyanın Grek eğitimini yüceltmek için seçtiği aynı şehri seçti. Gerçek eğitim, Kız Kardeş White’ın diğer dört ana temasının—sağlık reformu, pratik takva, Hristiyan yaşamı ve özellikle de Büyük Mücadele temasının—temel dayanağıdır.

Jesus always illustrates the end with the beginning, and the test in the Garden of Eden illustrates the test the world is now being confronted with. The test at the end is the same as every biblical test, for God never changes. A biblical test is a three-step testing process that produces two classes that are manifested at the end of the testing process. The first angel expresses the three steps as fearing God, giving Him glory, for the hour of the litmus test of judgment is come. The first step was the command not to eat of the tree of the knowledge of good and evil. Lacking the necessary fear of God, Eve failed the test of the tree and ate the fruit represented as both good and evil. Adam’s fear of God did not prevent him from entering into the rebellion of the tree, and judgment was brought upon them both, as they manifested a life without the abiding presence of Divinity.

İsa, sonu her zaman başlangıçla örnekler; Aden Bahçesi’ndeki sınama da dünyanın şimdi karşı karşıya bulunduğu sınamayı örneklemektedir. Sondaki sınama, Kutsal Kitap’taki her sınamayla aynıdır; zira Tanrı asla değişmez. Kutsal Kitap’a göre bir sınama, sınama sürecinin sonunda ortaya çıkan iki sınıfı meydana getiren üç aşamalı bir sınanma sürecidir. Birinci melek, bu üç aşamayı Tanrı’dan korkmak, O’na yücelik vermek, çünkü yargının turnusol sınamasının saati gelmiştir, sözleriyle ifade eder. Birinci aşama, iyi ve kötüyü bilme ağacından yememe buyruğuydu. Tanrı korkusundan yoksun olan Havva, ağacın sınamasında başarısız oldu ve hem iyi hem de kötü olarak temsil edilen meyveyi yedi. Adem’in Tanrı korkusu da onun ağacın isyanına katılmasına engel olmadı ve ilahî Varlığın daimî huzuru olmaksızın bir yaşam sergiledikleri için yargı her ikisinin de üzerine geldi.

The test of the last days begins with a warning to eat the increase of knowledge that is unsealed in the revelation of Jesus Christ just before mankind’s probation comes to its end. Whether with Adventism or those outside of Adventism, the test is based upon the reception of, or the rejection of the increase of “knowledge” that is unsealed in our time. That test of knowledge is represented by the Garden’s tree of testing, that represents knowledge of either good or evil. True education was located and symbolized in Nashville, Tennessee in 1904, and false education was located and symbolized in Nashville in 1897, then re-built as a permanent structure in 1920. In the life of the prophetess true education was enshrined in Nashville, and false education was also enshrined. After her death in 1915 false education was restored in the second and permanent construction of the Parthenon temple, and true education was rejected through compromise with the world by the leadership of the Laodicean Seventh-day Adventist church.

Son günlerin sınavı, insanlığın deneme süresi sona ermeden hemen önce İsa Mesih’in vahyinde açılan bilgi artışını yemeye yönelik bir uyarıyla başlar. İster Adventizm içinde olsun ister Adventizm dışında, sınav, bizim zamanımızda açılan “bilgi” artışının kabul edilmesine ya da reddedilmesine dayanmaktadır. Bilginin bu sınavı, iyi ya da kötü bilgiyi temsil eden, Bahçe’nin sınama ağacıyla tasvir edilmektedir. Gerçek eğitim 1904 yılında Tennessee, Nashville’de konumlandırılmış ve simgeleştirilmişti; sahte eğitim ise 1897 yılında Nashville’de konumlandırılmış ve simgeleştirilmiş, ardından 1920’de kalıcı bir yapı olarak yeniden inşa edilmiştir. Peygamber kadının yaşamında gerçek eğitim Nashville’de muhafaza altına alınmıştı ve sahte eğitim de yine orada muhafaza altına alınmıştı. Onun 1915’teki ölümünden sonra, sahte eğitim Parthenon tapınağının ikinci ve kalıcı inşasında yeniden tesis edildi; gerçek eğitim ise Laodikya durumundaki Yedinci Gün Adventist kilisesinin önderliği tarafından dünyayla uzlaşma yoluyla reddedildi.

Nashville’s nickname, the “Athens of the South”, influenced the choice of the building as the centerpiece of the 1897 Centennial Exposition. A number of buildings at the exposition were based on ancient originals. However, the Parthenon was the only one that was an exact reproduction. Today’s Nashville, Tennessee, is famous for its music, but before there was the Johnny Cash Museum, Nashville was famous for its education, not singing.

Nashville’ın “Güney’in Atina’sı” şeklindeki lakabı, söz konusu yapının 1897 Yüzüncü Yıl Sergisi’nin merkezî unsuru olarak seçilmesini etkiledi. Sergideki birtakım yapılar antik özgün örnekler esas alınarak inşa edilmişti. Ancak Parthenon, bunlar arasında birebir bir kopya olan yegâne yapıydı. Günümüzün Tennessee eyaletindeki Nashville kenti müziğiyle meşhurdur; ne var ki Johnny Cash Müzesi ortaya çıkmadan önce Nashville, şarkıcılığıyla değil, eğitimiyle tanınıyordu.

By the 1850s, Nashville had already earned the nickname of the “Athens of the South” by having established numerous higher education institutions; it was the first American southern city to establish a public school system. By the end of the century, Nashville would see Fisk University, St. Cecilia Academy, Montgomery Bell Academy, Meharry Medical College, Belmont University, and Vanderbilt University all open their doors. At the time, Nashville was known to be one of the most refined and educated cities of the south, filled with wealth and culture.

1850’lere gelindiğinde Nashville, çok sayıda yükseköğretim kurumu kurmuş olması sayesinde çoktan “Güney’in Atina’sı” lakabını kazanmıştı; devlet okulları sistemini kuran ilk Amerikan güney şehri olmuştu. Yüzyılın sonuna gelindiğinde Nashville, Fisk University, St. Cecilia Academy, Montgomery Bell Academy, Meharry Medical College, Belmont University ve Vanderbilt University’nin kapılarını açtığına tanıklık edecekti. O dönemde Nashville, zenginlik ve kültürle dolu, Güney’in en seçkin ve en eğitimli şehirlerinden biri olarak bilinmekteydi.

The mystery of iniquity is both a noun and a verb in the inspired Word. Inspiration identifies Satan, and the pope, who Sister White calls Satan’s “right hand man,” as the mystery of iniquity. Yet the “mystery of iniquity” also describes the amalgamation of truth and error. Joel’s four generations of apostasy aligns with Ezekiel chapter eight’s four escalating abominations. Those two witnesses align with the first four churches of Revelation, and the third church is represented by Constantine’s compromise of Christianity combined with paganism. Those first four churches align with the history of ancient Israel, that symbolizes modern Israel’s history.

Fesat sırrı, ilham edilmiş Söz’de hem bir isim hem de bir fiildir. İlham, Şeytan’ı ve Sister White’ın Şeytan’ın “sağ kolu” diye adlandırdığı papayı fesat sırrı olarak tanımlar. Bununla birlikte, “fesat sırrı” aynı zamanda hakikat ile yanlışlığın kaynaşmasını da tarif eder. Yoel’in dört kuşaklık dönekliği, Hezekiel sekizinci bölümdeki giderek artan dört iğrençlikle uyum içindedir. Bu iki tanık, Vahiy’in ilk dört kilisesiyle uyum içindedir ve üçüncü kilise, Konstantin’in Hristiyanlığı putperestlikle birleştiren uzlaşmasıyla temsil edilir. Bu ilk dört kilise, modern İsrail’in tarihini simgeleyen eski İsrail’in tarihiyle uyum içindedir.

In the third generation of ancient Israel, the kings of Israel formed alliances with the other nations that were never to be brought into alliance with God’s people. The parallel of ancient literal Israel and the Christian church as set forth in the book of Revelation is a prophetic subject set forth clearly in the study titled, Habakkuk’s Tables. Joel aligns the fourth and final generation who are “cut off” from being God’s chosen covenant people with the twenty-five elders who are bowing to the sun in Ezekiel’s four escalating abominations. That fourth generation where Laodicean Seventh-day Adventism is cut off as they bow to the sun at the Sunday law, aligns with the fourth church of Thyatira that symbolizes the reign of the papacy at either 538 or the soon-coming Sunday law. The third church of Pergamos represents “compromise” whether ancient Israel aligning with pagan kingdoms, or Constantine combining paganism with Christianity, and those two witnesses address the third generation of the earth beast of Revelation thirteen.

Eski İsrail’in üçüncü kuşağında, İsrail kralları, Tanrı’nın halkıyla asla ittifak içine sokulmaması gereken öteki uluslarla ittifaklar kurdular. Vahiy kitabında ortaya konduğu şekliyle, eski lafzî İsrail ile Hristiyan kilisesi arasındaki paralellik, Habakkuk’s Tables başlıklı çalışmada açıkça ortaya konan peygamberliksel bir konudur. Yoel, Tanrı’nın seçilmiş antlaşma halkı olmaktan “kesilip atılan” dördüncü ve son kuşağı, Hezekiel’in giderek artan dört iğrençliğinde güneşe tapınmak üzere eğilen yirmi beş ihtiyarla aynı hizaya yerleştirir. Laodikya dönemi Yedinci Gün Adventizmi’nin Pazar yasasında güneşe eğilirken kesilip atıldığı o dördüncü kuşak, ya 538 yılındaki ya da pek yakında gelecek olan Pazar yasasındaki papalığın hükümranlığını simgeleyen Tiyatira’nın dördüncü kilisesiyle aynı hizadadır. Pergamos’un üçüncü kilisesi, ister eski İsrail’in putperest krallıklarla aynı hizaya gelmesinde, ister Konstantin’in putperestlikle Hristiyanlığı birleştirmesinde olsun, “uzlaşma”yı temsil eder; ve bu iki tanık, Vahiy on üçüncü bölümdeki yer canavarının üçüncü kuşağına hitap eder.

The four generations of the United States, who among other truths was typified by Egypt during the bondage of 400/430 years, that concluded with Pharaoh drowning in the waters of the Red Sea. Those waters marked the end of the nation that was to be judged when God brought about deliverance for ancient Israel through the prophet Moses. The United States is judged in the period of time that judgment concludes upon God’s church, so it is to be noted that the water that ended the life of Pharaoh was brought upon Pharaoh by the release of the east wind that had been holding the waters in place as God delivered His chosen people. The east wind is the third woe that strikes at the Sunday law when the earthquake of Revelation eleven arrives.

Diğer hakikatlerin yanı sıra, 400/430 yıllık esaret süresi boyunca Mısır tarafından simgelenmiş olan Amerika Birleşik Devletleri’nin dört nesli, Kızıldeniz’in sularında Firavun’un boğulmasıyla sona ermiştir. O sular, Allah’ın peygamber Musa aracılığıyla kadim İsrail için kurtuluşu gerçekleştirdiği sırada yargılanacak olan ulusun sonunu işaret etmiştir. Amerika Birleşik Devletleri, Allah’ın kilisesi üzerindeki yargının tamamlandığı zaman diliminde yargılanmaktadır; bu nedenle, Firavun’un yaşamına son veren suyun, Allah seçilmiş halkını kurtarırken suları yerinde tutmakta olan doğu rüzgârının salıverilmesiyle Firavun’un üzerine getirildiği dikkate alınmalıdır. Doğu rüzgârı, Vahiy on birinci bölümdeki deprem geldiğinde Pazar yasasına vuran üçüncü vaydır.

The generation that precedes the fourth and final generation of the earth beast is fulfilled on both the Republican and Protestant horns. The compromise of the Republican horn that was accomplished in its third generation occurred in the period surrounding the first world war, and it marked the United States turning its economic structure over to the globalists of the Federal Reserve. In that same period Laodicean Seventh-day Adventism sought to have its medical and educational work “accredited” by the standards of worldly education and medicine. As a verb the “mystery of iniquity” represents the compromise of Constantine and the kings of ancient Israel with the powers of the world. The word used by inspiration to describe the compromise is “amalgamation,” as defined in the dictionary of Ellen White’s time as; "to mix or unite in an amalgam; to blend." The tree of the knowledge of good and evil is the tree of amalgamation, the tree of compromise. “The last mighty conflict,” is the Sunday law crisis, and Satan’s preparation for that crisis is “the mystery of iniquity,” that blends human wisdom with Divine revelation.

Yeryüzü canavarının dördüncü ve son neslinden önce gelen nesil, hem Cumhuriyetçi hem de Protestan boynuzlarda yerine gelir. Cumhuriyetçi boynuzun, üçüncü neslinde gerçekleşen uzlaşması, birinci dünya savaşını çevreleyen dönemde meydana gelmiş ve Birleşik Devletler’in ekonomik yapısını Federal Reserve’in küreselcilerine devretmesine işaret etmiştir. Aynı dönemde Laodikya karakterindeki Yedinci Gün Adventizmi, sağlık ve eğitim hizmetlerini dünyevî eğitim ve tıbbın ölçütlerine göre “akredite” ettirmeye yönelmiştir. Bir fiil olarak “fesadın sırrı”, Konstantin’in ve eski İsrail krallarının dünya güçleriyle yaptığı uzlaşmayı temsil eder. Esin tarafından bu uzlaşmayı tanımlamak için kullanılan sözcük “amalgamation”dır; bu sözcük, Ellen White’ın zamanındaki sözlükte şöyle tanımlanmıştır: “bir amalgam içinde karıştırmak veya birleştirmek; harmanlamak.” İyiyi ve kötüyü bilme ağacı, amalgamation ağacıdır, uzlaşma ağacıdır. “Son büyük çatışma”, Pazar yasası krizidir ve Şeytan’ın bu krize yönelik hazırlığı, insan hikmetini İlahi vahiy ile harmanlayan “fesadın sırrı”dır.

“Satan is busily laying his plans for the last mighty conflict, when all will take sides....

“Şeytan, herkesin tarafını seçeceği son büyük çatışma için planlarını büyük bir gayretle hazırlamaktadır....”

“Listen to the voices, mark the powers, that prevail in the world. Is there any voice of prayer? Do you see any sign that God is recognized? There are priests, plenty of them; but they are trampling under their feet the law of Jehovah. Their garments are stained with the blood of souls. Multitudes are sacrificing to devils. Look, you who are hesitating between obedience and disobedience. Look in imagination at the vast multitudes worshipping at Satan’s altar. Listen to the music, to the language, called higher education. But what does God declare it?—The mystery of iniquity.” Pamphlets, 004, 11.

“Dünyada üstün gelen seslere kulak verin, etkili olan güçleri ayırt edin. Herhangi bir dua sesi var mı? Tanrı’nın tanındığını gösteren herhangi bir belirti görüyor musunuz? Kâhinler var, hem de çok sayıda; ama onlar Yehova’nın yasasını ayakları altında çiğniyorlar. Giysileri canların kanıyla lekelenmiştir. Kalabalıklar cinlere kurban sunuyor. Ey itaat ile itaatsizlik arasında bocalayanlar, bakın. Hayalinizde Şeytan’ın sunağında tapınan engin kalabalıklara bakın. Müziği, yüksek öğrenim denilen dili dinleyin. Fakat Tanrı onun hakkında ne bildiriyor?—Fesadın sırrı.” Pamphlets, 004, 11.

In the last conflict when “all will take sides” the test of the Garden of Eden is repeated. The test that in the beginning was isolated to a tree in the middle of a garden, it is repeated at the end, in the entire world. Satan's work in advance of the final battle is “the mystery of iniquity,” which is defined as “higher education!” The symbol of “higher education” in the land of the earth beast is found in Nashville, Tennessee, the ‘Athens of the South,’ where the Parthenon temple is located in contrast with the true education once represented in Nashville by Madison College. The following statement from inspiration is cited in its entirety at the end of this article, but a few points should be considered at this point.

“herkesin tarafını seçeceği” son çatışmada, Aden Bahçesi’ndeki sınav tekrar edilir. Başlangıçta bir bahçenin ortasındaki bir ağaca münhasır olan sınav, sonunda bütün dünyada tekrarlanır. Şeytan’ın son savaş öncesindeki işi, “fesadın sırrı”dır; bu da “yüksek öğrenim” olarak tanımlanır! “Yüksek öğrenim”in, yer canavarı ülkesindeki sembolü, Tennessee, Nashville’de, bir zamanlar Madison College tarafından Nashville’de temsil edilen gerçek eğitimin karşısında Parthenon tapınağının bulunduğu “Güney’in Atina’sı”nda bulunmaktadır. Esin’den alınan aşağıdaki ifade bu makalenin sonunda bütünüyle alıntılanmıştır; ancak bu noktada birkaç husus göz önünde bulundurulmalıdır.

“All need wisdom carefully to search out the mystery of iniquity that figures so largely in the winding up of this earth’s history....

“Herkes, bu yeryüzünün tarihinin kapanışında böylesine büyük yer tutan fesat sırrını dikkatle araştırıp ortaya koymak için hikmete ihtiyaç duyar....”

“There is no middle path to Paradise restored. The message given to man for these last days is not to become amalgamated with human devising....

“Yeniden tesis edilen Cennet’e giden orta bir yol yoktur. İnsana bu son günler için verilen mesaj, insan tasarımıyla kaynaşmak değildir....”

“Those whom God has exalted to high positions of trust may turn from heaven’s light to human wisdom.... All who would possess a character that would make them laborers together with God and receive the commendation of God, must separate themselves from the enemies of God, and maintain the truth which Christ gave to John to give to the world.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.

“Tanrı’nın yüksek güven mevkilerine yükselttiği kimseler, göğün ışığından dönüp insan hikmetine yönelebilirler.... Tanrı ile birlikte çalışan işçiler olmalarını sağlayacak bir karaktere sahip olmak ve Tanrı’nın takdirini almak isteyen herkes, kendisini Tanrı’nın düşmanlarından ayırmalı ve Mesih’in Yuhanna’ya dünyaya vermesi için verdiği gerçeği muhafaza etmelidir.” Manuscript Releases, cilt 18, 30–36.

The “all” who need “wisdom” represents all who are brought into a testing process that ultimately produces two classes of worshippers. The “wise” are those who secure the needed “wisdom.” The testing process begins when the revelation of Jesus Christ is unsealed, just before the close of human probation. That unsealing begins an “increase of knowledge.” Those who are confronted with the test associated with the revelation of Jesus Christ will secure the “oil” of prophetic knowledge designed to guide, prepare and sanctify in advance of the arrival of the east wind at the Sunday law. The “tree of knowledge of good and evil” is the symbol of the counterfeit Bread of Heaven that is to be eaten or rejected.

“Bilgeliğe” ihtiyaç duyan “hepsi”, nihayetinde iki sınıf tapınan ortaya çıkaran bir sınanma sürecine getirilenlerin tümünü temsil eder. “Bilgeler”, gerekli “bilgeliği” temin edenlerdir. Sınanma süreci, insanlığın deneme süresinin kapanışından hemen önce, İsa Mesih’in vahyi mühründen çözüldüğünde başlar. Bu mühürden çözülme, “bilginin artışı”nı başlatır. İsa Mesih’in vahyiyle ilişkili sınamayla yüz yüze getirilenler, Pazar yasasındaki doğu rüzgârının gelişinden önce rehberlik etmek, hazırlamak ve kutsamak amacıyla tasarlanmış peygamberlik bilgeliğinin “yağını” temin edeceklerdir. “İyi ile kötüyü bilme ağacı”, yenmesi ya da reddedilmesi gereken sahte Gök Ekmeği’nin simgesidir.

In Galilee, at the synagogue of Capernaum Jesus lost more followers at one incident than any other time in His ministry. There the test was whether the prophetic words of Christ were literal or spiritual, and those who failed the test, failed—for they forgot that man is to live by every word that proceeds from the mouth of God. Christ had stated clearly that He was the Bread sent down from heaven and those who failed the test had blended Truth with human wisdom, represented by the Greeks.

Celile’de, Kefernahum havrasında İsa hizmeti boyunca başka hiçbir zamanda olmadığı kadar çok izleyicisini tek bir olayda kaybetti. Orada sınama, Mesih’in peygamberlik sözlerinin harfî mi yoksa ruhsal mı olduğu meselesiydi; ve sınamada başarısız olanlar başarısız oldular—çünkü insanın Tanrı’nın ağzından çıkan her sözle yaşaması gerektiğini unuttular. Mesih, Kendisinin gökten inmiş Ekmek olduğunu açıkça beyan etmişti; sınamada başarısız olanlar ise Hakikati, Yunanlılarla temsil edilen beşerî bilgelikle karıştırmışlardı.

Before Eve began the failure of the garden, Christ had instructed both Adam and Eve to not partake of the fruit of the tree of knowledge of good and evil. The first of the three steps of the everlasting gospel is the fear of God.

Havva bahçedeki başarısızlığı başlatmadan önce, Mesih hem Âdem’e hem de Havva’ya iyiyi ve kötüyü bilme ağacının meyvesinden yememelerini buyurmuştu. Ebedî müjdenin üç adımından ilki Tanrı korkusudur.

“Let the mind grasp the stupendous truths of revelation, and it will never be content to employ its powers upon frivolous themes; it will turn with disgust from the trashy literature and idle amusements that are demoralizing the youth of today. Those who have communed with the poets and sages of the Bible, and whose souls have been stirred by the glorious deeds of the heroes of faith, will come from the rich fields of thought far more pure in heart and elevated in mind than if they had been occupied in studying the most celebrated secular authors, or in contemplating and glorifying the exploits of the Pharaohs and Herods and Caesars of the world.

“Zihin, vahyin şaşılacak denli büyük gerçeklerini kavrasın; o zaman güçlerini asla değersiz konular üzerinde kullanmakla yetinmeyecektir; günümüz gençliğini ahlâken yozlaştıran bayağı edebiyata ve boş eğlencelere tiksintiyle yöne çevirecektir. Kutsal Kitap’ın şairleri ve bilgeleriyle ruhsal paydaşlıkta bulunmuş, iman kahramanlarının görkemli eylemleriyle canları derinden etkilenmiş olanlar, düşüncenin zengin tarlalarından, en ünlü dünyevî yazarları incelemekle ya da dünyanın Firavunlarının, Hirodeslerinin ve Sezarlarının başarılarını temaşa edip yüceltmekle meşgul olmuş olsalardı olacaklarından çok daha pak bir yürek ve çok daha yüce bir zihinle çıkacaklardır.”

“The powers of the youth are mostly dormant, because they do not make the fear of God the beginning of wisdom. The Lord gave Daniel wisdom and knowledge, because he would not be influenced by any power that would interfere with his religious principles. The reason why we have so few men of mind, of stability and solid worth, is that they think to find greatness while disconnecting from Heaven.” Messages to Young People, 255, 256.

“Gençlerin güçleri çoğunlukla hareketsizdir; çünkü onlar Allah korkusunu hikmetin başlangıcı yapmazlar. Rab, Daniel’e hikmet ve bilgi verdi; çünkü o, dinî ilkelerine müdahale edecek herhangi bir gücün etkisine girmeyi kabul etmedi. Sağlam düşünceli, sebatkâr ve hakiki değere sahip bu kadar az insana sahip oluşumuzun sebebi, onların Gök’le bağlarını kopararak büyüklüğe erişeceklerini sanmalarıdır.” Messages to Young People, 255, 256.

Eve lost her “fear of God.” She should have trembled at the words of God, which is an attribute of the one hundred and forty-four thousand. The fear of God is the first of three tests, and it begins when the prophetic Word is unsealed, ultimately producing a class of wise and a class of foolish. The beginning for those who are destined to be wise is to tremble at God’s Word. Eve did not do this, and when confronted with the second step of the testing process she was unable to give God glory, and then was confronted with the hour of judgment where she manifested the nakedness of Laodicea.

Havva “Tanrı korkusunu” yitirdi. Tanrı’nın sözleri karşısında titremesi gerekirdi; bu, yüz kırk dört binin bir niteliğidir. Tanrı korkusu, üç denemenin ilkidir ve peygamberlik Sözü’nün mührü açıldığında başlar; sonunda bilge bir sınıf ile akılsız bir sınıf ortaya çıkarır. Bilge olmaya mukadder olanlar için başlangıç, Tanrı’nın Sözü karşısında titremektir. Havva bunu yapmadı; sınanma sürecinin ikinci adımıyla yüz yüze geldiğinde Tanrı’yı yüceltemedi ve ardından, Laodikeia’nın çıplaklığını sergilediği yargı saatiyle karşı karşıya kaldı.

“All who would perfect a Christian character must wear the yoke of Christ. If they would sit together in heavenly places in Christ Jesus, they must learn of Him while on this earth. Christ pleased not Himself. The whole of His life was the development of a pure, disinterested benevolence. He assumed human nature to demonstrate to the fallen world, to Satan and his synagogue, to the universe of heaven, to the worlds unfallen, that human nature, united with His divine nature, could become entirely obedient to the law of God. All need to enquire, ‘What must I do to be saved?’ God requires humble, contrite hearts, that tremble at His word. It is only from the divine altar that we can receive the celestial torch, which, when received, will give us a full view of our incompetence, and reveal to us the dignity and glory of Christ. When this is seen, God places us under the guidance of the Holy Spirit, and it will lead us into all truth.” Bible Echo, July 20, 1896.

“Hristiyan karakterini yetkinleştirmek isteyenlerin tümü Mesih’in boyunduruğunu giymelidir. Eğer Mesih İsa’da göksel yerlerde birlikte oturacaklarsa, bu yeryüzündeyken O’ndan öğrenmelidirler. Mesih kendisini hoşnut etmedi. O’nun yaşamının bütünü, saf, karşılıksız bir iyilikseverliğin gelişimiydi. Düşmüş dünyaya, Şeytan’a ve onun havrasına, göğün evrenine, düşmemiş dünyalara, insan tabiatının, O’nun ilahî tabiatıyla birleştiğinde, Tanrı’nın yasasına bütünüyle itaatkâr olabileceğini göstermek için insan tabiatını üzerine aldı. Herkes, ‘Kurtulmak için ne yapmalıyım?’ diye sormalıdır. Tanrı, O’nun sözü önünde titreyen alçakgönüllü, pişman yürekler ister. Semavî meşaleyi ancak ilahî sunaktan alabiliriz; o meşale alındığında bize kendi yetersizliğimizin tam bir görünümünü verecek ve Mesih’in izzetini ve yüceliğini bize açıklayacaktır. Bu görüldüğünde, Tanrı bizi Kutsal Ruh’un rehberliği altına koyar ve O bizi bütün gerçeğe yöneltir.” Bible Echo, 20 Temmuz 1896.

The amalgamation of truth and error is the work of Satan which is identified as the mystery of iniquity. The compromise of all mankind in the final movements of the investigative judgment is enshrined in the Parthenon temple in Nashville, Tennessee.

Hakikat ile yanılgının kaynaştırılması, “fesadın sırrı” olarak tanımlanan Şeytan’ın işidir. Soruşturma yargısının son safhalarında bütün insanlığın uzlaşması, Tennessee, Nashville’deki Parthenon tapınağında sembolleştirilmiştir.

“It is not wise to send our youth to universities where they devote their time to gaining a knowledge of Greek and Latin, while their heads and hearts are being filled with the sentiments of the infidel authors whom they study in order to master these languages. They gain a knowledge that is not at all necessary, or in harmony with the lessons of the great Teacher. Generally those educated in this way have much self-esteem. They think they have reached the height of higher education, and carry themselves proudly, as though they were no longer learners. They are spoiled for the service of God. The time, means, and study that many have expended in gaining a comparatively useless education should have been used in gaining an education that would make them all-round men and women, fitted for practical life. Such an education would be of the highest value to them.

“Gençlerimizi, zamanlarını Grekçe ve Latince bilgisi edinmeye adadıkları üniversitelere göndermemiz hikmetli değildir; zira bu dilleri öğrenmek için inceledikleri imansız yazarların düşünceleriyle zihinleri ve yürekleri doldurulmaktadır. Büyük Öğretmen’in dersleriyle ne hiçbir surette gerekli olan ne de uyum içinde bulunan bir bilgi edinirler. Genel olarak bu şekilde eğitim görenler büyük bir özsaygıya sahip olurlar. Yüksek eğitimin doruğuna eriştiklerini düşünür ve artık öğrenen kişiler değilmiş gibi gururla davranırlar. Tanrı’nın hizmeti için elverişsiz hâle gelirler. Birçoklarının nispeten yararsız bir eğitim kazanmak için harcadıkları zaman, imkân ve çalışma, onları hayatın pratik alanlarına uygun, her yönden gelişmiş kadınlar ve erkekler kılacak bir eğitim edinmek için kullanılmalıydı. Böyle bir eğitim, onlar için en yüksek değerde olurdu.”

“What do students carry with them when they leave our schools? Where are they going? What are they going to do? Have they the knowledge that will enable them to teach others? Have they been educated to be wise fathers and mothers? Can they stand at the head of a family as wise instructors? In their home life can they so instruct their children that theirs will be a family that God can behold with pleasure, because it is a symbol of the family in heaven? Have they received the only education that can truly be called ‘higher education’?

“Öğrenciler okullarımızdan ayrıldıklarında yanlarında ne götürüyorlar? Nereye gidiyorlar? Ne yapacaklar? Başkalarına öğretmelerini mümkün kılacak bilgiye sahipler mi? Bilge babalar ve anneler olmaları için eğitildiler mi? Bir ailenin başında bilge eğitmenler olarak durabilirler mi? Ev yaşamlarında çocuklarını öyle yetiştirebilirler mi ki, onlarınki, gökteki ailenin bir simgesi olduğu için, Tanrı’nın hoşnutlukla bakabileceği bir aile olsun? Gerçek anlamda yalnızca ‘yüksek eğitim’ diye adlandırılabilecek olan eğitimi aldılar mı?”

“What is higher education? No education can be called higher education unless it bears the similitude of heaven, unless it leads young men and young women to be Christlike, and fits them to stand at the head of their families in the place of God. If, during his school life, a young man has failed to gain a knowledge of Greek and Latin and the sentiments contained in the works of infidel authors, he has not sustained much loss. If Jesus Christ had deemed this kind of education essential, would he not have given it to his disciples, whom he was educating to do the greatest work ever committed to mortals, to represent him in the world? But, instead, he placed sacred truth in their hands, to be given to the world in its simplicity.

“Yükseköğretim nedir? Hiçbir eğitim, göğün benzerliğini taşımadıkça, genç erkekleri ve genç kadınları Mesih’e benzer kılmadıkça ve onları ailelerinin başında Tanrı’nın yerinde durmaya ehil hâle getirmedikçe, yükseköğretim olarak adlandırılamaz. Eğer bir genç, okul yaşamı boyunca Grekçe ve Latince bilgisi ile imansız yazarların eserlerinde bulunan düşünceleri edinmekte başarısız olmuşsa, pek büyük bir kayba uğramış değildir. İsa Mesih bu tür bir eğitimi gerekli görmüş olsaydı, kendisini dünyada temsil etmek üzere ölümlülere şimdiye dek emanet edilmiş en büyük işi yapmaları için eğitmekte olduğu öğrencilerine bunu vermez miydi? Oysa bunun yerine, kutsal gerçeği, sadeliği içinde dünyaya iletilmek üzere onların ellerine verdi.

“There are times when Greek and Latin scholars are needed. Some must study these languages. This is well. But not all, and not many, should study them. Those who think that a knowledge of Greek and Latin is essential to a higher education, cannot see afar off. Neither is a knowledge of the mysteries of that which the men of the world call science necessary for entrance into the kingdom of God. It is Satan who fills the mind with sophistry and tradition, which exclude the true higher education, and which will perish with the learner.

“Grekçe ve Latince bilgisine sahip âlimlere ihtiyaç duyulan zamanlar vardır. Bazıları bu dilleri öğrenmelidir. Bu iyidir. Fakat bunları herkesin değil, çoğunluğun da öğrenmesi gerekmez. Grekçe ve Latince bilgisinin daha yüksek bir eğitimin vazgeçilmez şartı olduğunu düşünenler, uzağı göremezler. Dünya adamlarının bilim dediği şeyin sırlarına vâkıf olmak da Tanrı’nın egemenliğine giriş için gerekli değildir. Gerçek yüksek eğitimi dışlayan ve öğrenenle birlikte yok olup gidecek olan safsata ve geleneği zihne dolduran Şeytan’dır.”

“Those who have received a false education do not look heavenward. They cannot see the One who is the true Light, ‘which lighteth every man that cometh into the world.’ They look upon eternal realities as phantoms, calling an atom a world, and a world an atom. Of many who have received the so-called higher education, God declares, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting,’—wanting in a knowledge of practical business, wanting in a knowledge of how to make the best use of time, wanting in a knowledge of how to labor for Jesus.” Review and Herald, August 17, 1897.

“Sahte bir eğitim almış olanlar gözlerini göğe çevirmezler. ‘Dünyaya gelen her insanı aydınlatan’ gerçek Işık olan Kişi’yi göremezler. Sonsuz gerçekliklere hayaletlermiş gibi bakarlar; bir atoma dünya, bir dünyaya da atom derler. Sözde yüksek eğitim almış birçok kişi hakkında Tanrı şöyle buyurur: ‘Terazide tartıldın ve eksik bulundun’—uygulamalı iş bilgisi bakımından eksik, zamanı en iyi şekilde nasıl kullanacağını bilme bakımından eksik, İsa uğruna nasıl emek verileceğine dair bilgi bakımından eksik.” Review and Herald, 17 Ağustos 1897.

The warning of the fireballs of Nashville is not an arbitrary city, it is a direct judgment brought upon Seventh-day Adventists, the United States and the world. The fireballs of Nashville represent different attributes for the various categories of Adventism, the earth beast and the world. The fireballs of Nashville are God’s judgment upon false education, symbolized by the tree of knowledge of good and evil.

Nashville’in ateş topları uyarısı rastgele bir şehre yönelik değildir; Yedinci Gün Adventistlerine, Amerika Birleşik Devletleri’ne ve dünyaya doğrudan getirilen bir yargıdır. Nashville’in ateş topları, Adventizmin çeşitli kategorileri, yer canavarı ve dünya için farklı nitelikleri temsil eder. Nashville’in ateş topları, iyi ile kötüyü bilme ağacıyla simgelenen sahte eğitim üzerine Tanrı’nın yargısıdır.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeye bir sonraki makalede devam edeceğiz.

“By a variety of images the Lord Jesus represented to John the wicked character and seductive influence of those who have been distinguished for their persecution of God’s people. All need wisdom carefully to search out the mystery of iniquity that figures so largely in the winding up of this earth’s history. God’s presentation of the detestable works of the inhabitants of the ruling powers of the world who bind themselves into secret societies and confederacies, not honoring the law of God, should enable the people who have the light of truth to keep clear of all these evils. More and more will all false religionists of the world manifest their evil doings; for there are but two parties, those who keep the commandments of God and those who war against God’s holy law....

Rab İsa, çeşitli tasvirlerle, Tanrı’nın halkına zulmetmeleriyle tanınmış olanların kötü karakterini ve baştan çıkarıcı etkisini Yuhanna’ya gösterdi. Yeryüzü tarihinin son safhasında böylesine büyük yer tutan fesadın sırrını dikkatle araştırıp ortaya çıkarmak için herkesin hikmete ihtiyacı vardır. Dünyanın egemen güçlerinin sakinlerinin, kendilerini gizli cemiyetler ve ittifaklar içine bağlayan, Tanrı’nın yasasını onurlandırmayan kimselerin iğrenç işlerine ilişkin Tanrı’nın açıklaması, hakikatin ışığına sahip olan halkın bütün bu kötülüklerden uzak durmasını sağlamalıdır. Dünyadaki bütün sahte din mensupları, kötülüklerini gittikçe daha fazla açığa vuracaklardır; çünkü yalnızca iki taraf vardır: Tanrı’nın buyruklarını tutanlar ve Tanrı’nın kutsal yasasına karşı savaşanlar....

“The enmity between the seed of the woman and the serpent is clearly defined by the Lord. ‘And I will put enmity between thee and the woman, and between thy seed and her seed; it shall bruise thy head, and thou shalt bruise his heel.’ ‘And unto Adam He said, Because thou hast hearkened unto the voice of thy wife, and hast eaten of the tree, of which I commanded thee, saying, Thou shalt not eat of it: cursed is the ground for thy sake; in sorrow shalt thou eat of it all the days of thy life; thorns also and thistles shall it bring forth to thee; and thou shalt eat of the herb of the field; in the sweat of thy face shalt thou eat bread, till thou return unto the ground; for out of it wast thou taken: for dust thou art, and unto dust shalt thou return.’

Kadının soyu ile yılan arasındaki düşmanlık Rab tarafından açıkça belirlenmiştir. “Ve seninle kadın arasına, senin zürriyetinle onun zürriyeti arasına düşmanlık koyacağım; o senin başını ezecek, sen de onun ökçesini ezeceksin.” “Ve Âdem’e dedi: Karının sözünü dinlediğin ve sana, Ondan yemeyeceksin, diye emrettiğim ağaçtan yediğin için, toprak senin yüzünden lanetlenmiştir; ömrünün bütün günlerinde ondan kederle yiyeceksin; sana dikenler ve devedikenleri bitirecek; kır otunu yiyeceksin; toprağa dönünceye kadar alnının teriyle ekmek yiyeceksin; çünkü ondan alındın: çünkü topraksın ve toprağa döneceksin.”

“By following his own way, by acting in harmony with Satan’s temptations and in opposition to the known will of God, man vainly attempted to elevate and bless himself. Thus he gained an experimental knowledge of disobedience to God’s commandments. Thus he knew good and evil; thus he lost his fidelity and loyalty to God and opened the floodgates of evil and suffering to the whole human family. How many today are making the same experiment! When will man learn that the only means for his safety is through a full confidence in a ‘thus saith the Lord’?

“İnsan, kendi yolunu izleyerek, Şeytan’ın ayartılarına uygun davranıp Tanrı’nın bilinen iradesine karşı gelerek, kendisini yükseltmeye ve bereketlemeye boş yere teşebbüs etti. Böylece Tanrı’nın buyruklarına itaatsizliğin tecrübî bilgisine sahip oldu. Böylece iyiyi ve kötüyü bildi; böylece Tanrı’ya olan sadakatini ve bağlılığını yitirdi ve kötülükle acının bent kapaklarını bütün insan ailesinin üzerine açtı. Bugün kaç kişi aynı deneyi yapıyor! İnsan, güvenliği için tek aracın ancak bir “Rab şöyle diyor” sözüne tam güven duymak olduğunu ne zaman öğrenecek?”

“Satan is seeking to intrude his own inventions upon the children of God through human methods. He is seeking to be received as God, or even to be placed above God.

“Şeytan, kendi icatlarını insanî yöntemler aracılığıyla Allah’ın çocuklarının arasına sokmaya çalışmaktadır. O, Allah olarak kabul edilmeye, hatta Allah’ın üzerine çıkarılmaya çalışmaktadır.”

“In changing the Sabbath to the first day of the week, he leads men to disbelieve God’s declarations, and so to regard their own ways and plans that they appear exceeding wise in their own eyes and in their perverted judgment. Through human policy he leads men to regard the expressed commandments of God as of less force than human tradition, and to regard a deviation from that law which is always holy and just and good, as of little account. He sees that by thus preventing human agencies from walking as obedient children in harmony with God, he can hinder the accomplishment of God’s work in our world.

“Sebt gününü haftanın birinci gününe değiştirerek, insanları Tanrı’nın beyanlarına inanmamaya yöneltir; böylece kendi yollarını ve planlarını, kendi gözlerinde ve sapmış yargılarında son derece hikmetli görünür biçimde görmeye sevk eder. İnsani siyasa aracılığıyla, insanları Tanrı’nın açıkça ifade edilmiş buyruklarını insan geleneğinden daha az bağlayıcı saymaya ve daima kutsal, adil ve iyi olan o yasadan sapmayı önemsiz bir şey olarak görmeye yöneltir. O, böylece insan aracılarının Tanrı’yla uyum içinde itaatkâr çocuklar olarak yürümelerini engelleyerek, dünyamızda Tanrı’nın işinin tamamlanmasını önleyebileceğini görür.

“But Satan’s connivings with human agencies who stand in responsible positions are just as much to be feared and shunned now after the experiment of sin has been tried, as it was in the case of our first parents. I am instructed to say that the men who are placed in positions of responsibility in the work of God have overestimated their right to control others. The position a man occupies does not change his character. Some have seemed to feel that they must devise for churches and for sanitariums and that there was to be no questioning of their judgment. Let them learn of Jesus at every step. He should be the chief authority for every man.

“Fakat insanî araçlarla işbirliği yapan ve sorumluluk mevkilerinde bulunan Şeytan’ın entrikalarından, günah deneyi yaşanmış olduktan sonra şimdi de, ilk anne babamızın durumunda olduğu kadar korkulmalı ve sakınılmalıdır. Bana, Tanrı’nın işinde sorumluluk mevkilerine yerleştirilmiş olan adamların, başkalarını denetleme haklarını gereğinden fazla değerlendirmiş olduklarını söylemem talimatı verildi. Bir adamın işgal ettiği mevki onun karakterini değiştirmez. Bazıları, kiliseler ve sanatoryumlar için planlar kurmaları gerektiğini ve kendi yargılarının sorgulanmaması icap ettiğini düşünür görünmüşlerdir. Her adımda İsa’dan öğrensinler. Her adam için başlıca yetke O olmalıdır.”

“The One who has often been our Instructor says, ‘How hard it is for man to walk humbly with his God, in a contrite spirit taking God’s way and rejecting Satan’s propositions which seem to present great worldly advantages.’ The influence of man’s having his own way in the place of firmly standing on the solid foundation that God alone has laid, has been repeated over and over again. Refusing to walk in the straight paths that God has signified will bring them to confusion and will not teach wisdom to others who have the same test and trial. When will man learn that God is God, and not a man that He should change?

Sık sık Öğretmenimiz olan Olan şöyle der: “İnsanın, kırık bir ruh içinde Tanrı’nın yolunu tutup büyük dünyevî avantajlar sunuyor gibi görünen Şeytan’ın tekliflerini reddederek, Tanrısıyla alçakgönüllülük içinde yürümesi ne kadar zordur.” Yalnızca Tanrı’nın atmış olduğu sağlam temel üzerinde sarsılmaz biçimde durmak yerine insanın kendi yolunu izlemesinin etkisi, tekrar tekrar görülmüştür. Tanrı’nın göstermiş olduğu dosdoğru yollarda yürümeyi reddetmek, onları karışıklığa götürecek ve aynı sınama ve denemeye tâbi olan başkalarına da hikmet öğretmeyecektir. İnsan, Tanrı’nın Tanrı olduğunu ve değişsin diye bir insan olmadığını ne zaman öğrenecek?

“Some who have departed from the right way have been in a continual fever to grasp responsibilities that God has not laid upon them. God calls upon every minister and every physician to maintain the simplicity of the truth. The Son of God who is revealed in both the Old and New Testaments is the Saviour of our world today. From Him every medical missionary is to receive his training. Unless he shall separate himself from the prince of the power of the air, he will mislead souls who have confidence in him. Let all beware of men who are so educated and uplifted that their plans cannot be understood by the common people.

“Doğru yoldan ayrılmış olanlardan bazıları, Tanrı’nın üzerlerine yüklemediği sorumlulukları üstlenmek hususunda sürekli bir ateşli telaş içinde olmuşlardır. Tanrı, her vaizi ve her hekimi, gerçeğin sadeliğini korumaya çağırmaktadır. Hem Eski hem de Yeni Ahit’te vahyedilen Tanrı Oğlu, bugün dünyamızın Kurtarıcısı’dır. Her tıbbi misyoner eğitimini O’ndan almalıdır. Havada hüküm süren kudretin önderinden kendisini ayırmadıkça, kendisine güven duyan canları saptıracaktır. Planları sıradan insanlar tarafından anlaşılamayacak kadar eğitim görmüş ve yüceltilmiş olan adamlardan herkes sakınsın.”

“The intrigues of sin surpass infinite conception. Every calamity, every suffering and death, is an evidence not only of the power of evil but of the truth of the living God. Having known the truth, the word of the living God, which abideth forever, and which through obedience gives life, man’s weakness in conforming to Satan’s ingenuity is surpassingly strange. All who are taught of God recognize Christ as His Son. All who disbelieve the known declarations of God demonstrate the popularity of sin, and are not working on the side of life and immortality which are brought to light through perfect sanctification of the truth. Unless they make a change in character, in words, and in spirit, souls will be lost.

“Günahın entrikaları, sınırsız tasavvuru aşar. Her felaket, her acı ve ölüm, yalnızca kötülüğün gücünün değil, yaşayan Tanrı’nın hakikatinin de bir kanıtıdır. Ebediyen duran ve itaat aracılığıyla hayat veren yaşayan Tanrı’nın sözü olan hakikati bilmiş olan insanın, Şeytan’ın kurnazlığına uyma konusundaki zayıflığı son derece hayret vericidir. Tanrı tarafından öğretilenlerin hepsi Mesih’i O’nun Oğlu olarak tanır. Tanrı’nın bilinen beyanlarına inanmayanların hepsi, günahın yaygınlığını ortaya koyar ve hakikatin yetkin takdisi aracılığıyla aydınlığa getirilen hayat ve ölümsüzlük tarafında çalışmamaktadır. Karakterde, sözlerde ve ruhta bir değişiklik yapmadıkları takdirde, canlar kaybolacaktır.”

“There is no middle path to Paradise restored. The message given to man for these last days is not to become amalgamated with human devising. We are not to lean upon the policy of worldly lawyers. We must be humble men of prayer, not acting like those who are blinded by Satan’s agencies.

“Yeniden tesis edilmiş Cennet’e giden orta bir yol yoktur. İnsana bu son günler için verilen mesaj, insan icatlarıyla kaynaştırılmamalıdır. Dünyasal hukukçuların siyasetine dayanmayacağız. Alçakgönüllü dua adamları olmalıyız; Şeytan’ın araçları tarafından kör edilmiş olanlar gibi davranmamalıyız.”

“Many have a faith, but not a faith that works by love and purifies the soul. Saving faith is not simply a mere belief of the truth. ‘The devils also believe, and tremble.’ The inspiration of the Spirit of God gives to men a faith that is an impelling power that molds character, and leads men higher than mere formal actions. The words, the actions, and the spirit are to bear testimony to the fact that we are followers of Christ.

“Birçoğunun imanı vardır, fakat sevgiyle işleyen ve canı arındıran bir imanları yoktur. Kurtarıcı iman, gerçeğe yalnızca basit bir inanıştan ibaret değildir. ‘Cinler dahi iman ederler ve titrerler.’ Tanrı’nın Ruhunun esini insanlara, karakteri biçimlendiren ve insanları salt biçimsel eylemlerin ötesine yükselten, harekete geçirici bir güç olan bir iman verir. Sözler, eylemler ve ruh, Mesih’in izleyicileri olduğumuz gerçeğine tanıklık etmelidir.”

“The greatest light and blessing that God has bestowed is not a security against transgression and apostasy in these last days. Those whom God has exalted to high positions of trust may turn from heaven’s light to human wisdom. Their light will then become darkness, their God-entrusted capabilities a snare, their character an offense to God. God will not be mocked. A departure from Him has been and always will be followed by its sure results. The commission of acts that displease God will, unless decidedly repented of and forsaken, instead of seeking to justify them, lead the evildoer on step by step in deception till many sins are committed with impunity. All who would possess a character that would make them laborers together with God and receive the commendation of God, must separate themselves from the enemies of God, and maintain the truth which Christ gave to John to give to the world.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.

“Tanrı’nın bahşetmiş olduğu en büyük ışık ve bereket, bu son günlerde suç işleme ve imandan dönmeye karşı bir güvence değildir. Tanrı’nın yüksek güven makamlarına yüceltmiş olduğu kimseler, göğün ışığından dönüp insan bilgeliğine yönelebilirler. O zaman onların ışığı karanlığa dönüşecek, Tanrı’nın kendilerine emanet ettiği yetenekleri bir tuzak olacak, karakterleri Tanrı’ya karşı bir sürçme nedeni hâline gelecektir. Tanrı ile alay edilmez. O’ndan ayrılışın ardından kesin sonuçları gelmiştir ve her zaman da gelecektir. Tanrı’yı hoşnut etmeyen fiillerin işlenmesi, bunlar kesin bir şekilde tövbe edilip terk edilmedikçe, onları haklı göstermeye çalışmanın sonucu olarak, kötülük işleyeni adım adım aldanış içinde ilerletecek ve sonunda birçok günah cezasız kalmış gibi işlenecektir. Tanrı ile birlikte çalışan işçiler olmayı mümkün kılacak bir karaktere sahip olmak ve Tanrı’nın takdirini almak isteyen herkes, kendisini Tanrı’nın düşmanlarından ayırmalı ve Mesih’in, dünyaya vermesi için Yuhanna’ya verdiği gerçeği muhafaza etmelidir.” Manuscript Releases, cilt 18, 30–36.