As a primary symbol of the one hundred and forty-four thousand, Peter is standing at Panium in 2026 working to correct the false prediction of July 18, 2020. His work in that regard aligns with the work of Josiah Litch’s correction of August 11, 1840 and Samuel Snow’s identification of October 22, 1844. Litch’s correction empowered the first angel’s message and Snow’s empowered the second angel’s message. The empowerment of the first and second angels’ messages typify the empowerment of the third angel’s message. The characteristics of the first and second are represented in the third as a combination of an external woe message and the internal message of the midnight cry of the parable of the ten virgins.
Yüz kırk dört binin birincil simgesi olarak Petrus, 2026 yılında Panium’da durmakta ve 18 Temmuz 2020’ye ilişkin sahte öngörüyü düzeltmek için çalışmaktadır. Bu bakımdan onun işi, Josiah Litch’in 11 Ağustos 1840’a ilişkin düzeltmesiyle ve Samuel Snow’un 22 Ekim 1844’ü belirlemesiyle uyum içindedir. Litch’in düzeltmesi birinci meleğin mesajını güçlendirmiş, Snow’unki ise ikinci meleğin mesajını güçlendirmiştir. Birinci ve ikinci meleklerin mesajlarının güçlendirilmesi, üçüncü meleğin mesajının güçlendirilmesini örneklemektedir. Birinci ve ikincinin özellikleri, üçüncüde, dışsal bir vay mesajı ile on bakire benzetmesindeki gece yarısı feryadının içsel mesajının bir birleşimi olarak temsil edilmektedir.
In a triple application of prophecy, the first and third, which are also the beginning and ending will possess parallel characteristics. Recently, a brother has uncovered several truths associated with the first woe of Revelation nine, which, when applied under the principle of Alpha and Omega identify another profound confirmation of Revelation eleven’s “earthquake.” The Sunday law in the United States is the “earthquake” that was first fulfilled in the French Revolution when France, who was one part of the ten nations that made of the prophetic structure of pagan Rome in the book of Daniel was overthrown. Thus, chapter eleven says a tenth part of the city fell.
Peygamberliğin üçlü bir uygulamasında, başlangıç ve son olan birinci ve üçüncü uygulama, paralel özellikler taşıyacaktır. Yakın zamanda bir kardeş, Vahiy dokuzuncu bölümdeki birinci vay ile ilişkili çeşitli hakikatleri ortaya çıkarmıştır; bunlar, Alfa ve Omega ilkesi uyarınca uygulandığında, Vahiy on birinci bölümdeki “deprem”e dair bir başka derin doğrulamayı belirginleştirmektedir. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasası, ilk kez Fransız Devrimi’nde, Daniel kitabında putperest Roma’nın peygamberlik yapısını oluşturan on ulustan biri olan Fransa devrildiğinde yerine gelmiş olan “deprem”dir. Bu nedenle on birinci bölüm, kentin onda birinin düştüğünü söylemektedir.
And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:13.
Ve aynı saatte büyük bir deprem oldu; şehrin onda biri yıkıldı; depremde insanlardan yedi bin kişi öldü; geri kalanlar ise korkuya kapıldılar ve göğün Tanrısı’na yücelik verdiler. Vahiy 11:13.
Immediately after this verse Islam of the third woe arrives.
Bu ayetin hemen ardından üçüncü vay’ın İslâmı gelir.
The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:14.
İkinci vay geçti; ve işte, üçüncü vay çabucak geliyor. Vahiy 11:14.
The pioneers expected that “the third woe” would immediately follow the second woe, but the word translated as “quickly,” means suddenly and unexpectedly, which is the characteristic of Islam’s surprise attacks. The third woe wasn’t to arrive on October 22, 1844 as the pioneers conjectured, but when it arrived it would happen “suddenly and unexpectedly,” as it did at 9/11, thus marking the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which ends shortly before the earthquake of the Sunday law.
Öncüler, “üçüncü vay”ın ikinci vayın hemen ardından geleceğini beklediler; ancak “çabucak” diye çevrilen sözcük, İslam’ın ani saldırılarının karakteristiği olan, ansızın ve beklenmedik biçimde demektir. Öncülerin tahmin ettiği gibi üçüncü vay 22 Ekim 1844’te gelecekti diye bir durum yoktu; fakat geldiğinde, 11 Eylül’de olduğu gibi, “ansızın ve beklenmedik biçimde” vuku bulacak ve böylece yüz kırk dört binin mühürlenmesinin başlangıcını işaretleyecekti; bu mühürleme de Pazar yasasının depreminden kısa bir süre önce sona erer.
The “earthquake” of the Sunday law is the shaking of the “earth” beast, and when 9/11 arrived, Sister White identified that the Lord arose to “shake terribly the earth.” At the beginning of the sealing and the end, the earth beast is shaken, thus the “great earthquake.”
Pazar yasasının “depremi”, “yer” canavarının sarsılmasıdır; ve 11 Eylül geldiğinde, Kız Kardeş White, Rab’bin “yeri dehşetle sarsmak” üzere ayağa kalktığını belirledi. Mühürlemenin başlangıcında ve sonunda yer canavarı sarsılır; dolayısıyla “büyük deprem.”
“This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’” Review and Herald, July 5, 1906.
“Ben bunu hiç söylemedim. Orada kat kat yükselen büyük binalara bakarken, ‘Rab yeri dehşetle sarsmak üzere ayağa kalktığında ne korkunç sahneler meydana gelecek! O zaman Vahiy 18:1–3’ün sözleri yerine gelecektir’ dedim.” Review and Herald, 5 Temmuz 1906.
The Lord “arises” when there is a change in His dispensational work, as was the case when Stephen was stoned and October 22, 1844, when the judgment of the dead commenced. When the judgment of the living began on 9/11, the Lord again arose, and then he shook the earth beast, as He will do at the end of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, when He changes His dispensational work from His church to His other flock of those still in Babylon.
Rab, kendi idaresel işleyişinde bir değişiklik olduğunda “ayağa kalkar”; tıpkı İstefanos taşlandığında ve ölülerin yargısının başladığı 22 Ekim 1844 tarihinde olduğu gibi. Dirilerin yargısı 11 Eylül’de başladığında, Rab yeniden ayağa kalktı; ardından, yüz kırk dört binin mühürlenmesinin sonunda da yapacağı üzere, yeryüzü canavarını sarstı; o vakit idaresel işleyişini, kilisesinden, hâlâ Babil’de bulunan öteki sürüsüne çevirecektir.
What brother Daniel has discovered is the characteristics of the first woe, that align with the testimony of the “great earthquake” of chapter eleven in agreement with history and the pioneer’s understanding of the history that fulfilled the first woe.
Kardeş Daniel’in keşfettiği şey, birinci vay’ın özellikleridir; bunlar, tarihle ve öncülerin birinci vay’ı yerine getiren tarihe dair anlayışıyla uyum içinde, on birinci bölümdeki “büyük deprem”in tanıklığıyla örtüşmektedir.
And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit; and there arose a smoke out of the pit, as the smoke of a great furnace; and the sun and the air were darkened by reason of the smoke of the pit. And there came out of the smoke locusts upon the earth: and unto them was given power, as the scorpions of the earth have power. And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:1–4.
Ve beşinci melek borazan çaldı; gökten yere düşmüş bir yıldız gördüm ve dipsiz kuyunun anahtarı ona verildi. O da dipsiz kuyuyu açtı; kuyudan büyük bir fırının dumanı gibi bir duman yükseldi; kuyunun dumanı yüzünden güneş ve hava karardı. Ve dumanın içinden yeryüzüne çekirgeler çıktı; onlara, yeryüzündeki akreplerin gücü gibi bir güç verildi. Onlara, yeryüzünün otuna, hiçbir yeşil şeye, hiçbir ağaca zarar vermemeleri; ancak alınlarında Tanrı’nın mührü bulunmayan insanlara zarar vermeleri buyuruldu. Vahiy 9:1–4.
The pioneers correctly applied these verses to the history that introduced Mohammed, who was born in 570, unified the tribes in 606, received his first revelation in 610, migrated to Medina in 622, started his warfare in 624 and died in 632. The “bottomless pit” prophetically represents a new manifestation of Satan, but Mohammed began in Arabia, which is also known as the bottomless pit because of the vast deserts.
Öncüler, 570 yılında doğan, 606’da kabileleri birleştiren, 610’da ilk vahyini alan, 622’de Medine’ye hicret eden, 624’te savaşını başlatan ve 632’de ölen Muhammed’i sahneye çıkaran tarihe bu ayetleri doğru biçimde uyguladılar. “Dipsiz kuyu” peygamberlik bakımından Şeytan’ın yeni bir tezahürünü temsil eder; ancak Muhammed, engin çölleri nedeniyle dipsiz kuyu olarak da bilinen Arabistan’da ortaya çıkmıştır.
Mohammed became the prophetic king, or as he was labelled, “the trustworthy one” in 606, when he resolved a dispute among the various tribes who were in a dilemma about who should be allowed to return the “black rock” cornerstone of the Kaaba. The Kaaba is a cube-shaped building (hence the name “Kaaba,” which means “cube” in Arabic) located in the center of the Great Mosque of Mecca in Saudi Arabia. It is approximately 43 feet high, eleven foot wide and 10 foot long, built of granite and marble, with a black silk and cotton cloth covering it. The Kaaba existed long before Muhammad and according to Islamic tradition, it was originally built by Abraham and his son Ishmael as a house of worship for the One God (Allah). Over the centuries, it became filled with idols and was used as a pagan shrine by the Arab tribes.
Muhammed, 606 yılında, Kâbe’nin “kara taş” köşe taşını yerine koymaya çeşitli kabilelerden hangisinin izinli olacağı konusundaki çıkmazı çözdüğünde, peygamberî kral hâline geldi; yahut kendisine verilen adla, “güvenilir kişi” oldu. Kâbe, Suudi Arabistan’daki Mekke Ulu Camii’nin merkezinde bulunan küp biçimli bir yapıdır (bundan dolayı “Kâbe” adı verilmiştir; bu ad Arapçada “küp” anlamına gelir). Yaklaşık 43 fit yüksekliğinde, 11 fit genişliğinde ve 10 fit uzunluğundadır; granit ve mermerden inşa edilmiş olup üzeri siyah ipek ve pamuklu bir örtüyle kaplıdır. Kâbe, Muhammed’den çok önce de mevcuttu ve İslamî geleneğe göre başlangıçta İbrahim ile oğlu İsmail tarafından Tek Tanrı’ya (Allah’a) ibadet evi olarak inşa edilmişti. Yüzyıllar boyunca putlarla doldurulmuş ve Arap kabileleri tarafından putperest bir mabet olarak kullanılmıştır.
The Kaaba is the spiritual center of the Islamic world—a simple, ancient building that symbolizes monotheism, unity, and the connection between Abrahamic faith and Islam. Muslims do not consider it “God’s house” in a literal sense, but rather a divinely appointed focal point for worship. Mohammed’s actions during a period when the Kaaba had been destroyed and was then rebuilt are where his leadership began.
Kâbe, İslâm dünyasının ruhsal merkezidir—tevhidi, birliği ve İbrahimî iman ile İslâm arasındaki bağı simgeleyen sade, kadim bir yapı. Müslümanlar onu lafzî anlamda “Tanrı’nın evi” saymazlar; bilakis, ibadet için ilahî olarak tayin edilmiş bir odak noktası olarak görürler. Kâbe’nin yıkılmış olduğu ve ardından yeniden inşa edildiği bir dönemde Muhammed’in sergilediği tutumlar, onun liderliğinin başladığı noktayı teşkil eder.
A flash flood damaged the Kaaba and the Quraysh tribe rebuilt it. When it came time to place the Black Stone (Hajar al-Aswad) back in its corner, the different clans quarreled over who should have the honor. They agreed that the next person to enter the area would decide. Muhammad walked in, and he resolved the dispute wisely: He placed the Black Stone on a cloth, had a representative from each clan lift it together, carrying it together, and then he personally set it in place. This event earned him great respect and the title Al-Amin (“the Trustworthy”) among the people of Mecca. It is one of the key pre-prophetic events highlighted in many timelines. The “Black Stone” was the cornerstone that was placed by Mohammed, who is the prophetic king over Islam. The black cornerstone is an obvious counterfeit of Christ (the true cornerstone), and the corruption of the house of Kaaba after years of the introduction of idols was also resolved by Mohammed.
Ani bir sel Kâbe’ye zarar verdi ve Kureyş kabilesi onu yeniden inşa etti. Hacerü’l-Esved’i yeniden köşesine yerleştirme zamanı geldiğinde, farklı kabileler bu şerefin kime ait olacağı konusunda çekiştiler. Bir sonraki olarak bölgeye girecek kişinin karar vermesi hususunda anlaştılar. Muhammed içeri girdi ve anlaşmazlığı hikmetle çözdü: Hacerü’l-Esved’i bir örtünün üzerine koydu, her kabileden bir temsilcinin onu birlikte kaldırmasını, birlikte taşımasını sağladı ve ardından onu bizzat yerine yerleştirdi. Bu olay ona Mekke halkı arasında büyük saygı ve el-Emin (“Güvenilir”) unvanını kazandırdı. Bu, birçok kronolojide vurgulanan peygamberlik öncesi başlıca olaylardan biridir. “Kara Taş”, İslâm üzerindeki peygamber kral olan Muhammed tarafından yerleştirilen köşe taşıydı. Siyah köşe taşı, Mesih’in (gerçek köşe taşının) apaçık bir sahtesidir ve putların yıllar boyunca içeri sokulmasından sonra Kâbe evinin yozlaşması da Muhammed tarafından giderilmiştir.
After the Quraysh broke the Treaty of Hudaybiyyah, Muhammad marched on Mecca with an army of about 10,000 Muslims. The city surrendered with very little fighting. Muhammad then entered the Kaaba, destroyed the 360 idols inside it, and rededicated the shrine to the worship of the one God (Allah). Thus, Mohammed the king of Islam, laid the cornerstone, and he cleansed the temple of idolatry.
Kureyş, Hudeybiye Antlaşması’nı bozduktan sonra, Muhammed yaklaşık 10.000 Müslümandan oluşan bir orduyla Mekke üzerine yürüdü. Şehir çok az çarpışmayla teslim oldu. Ardından Muhammed Kâbe’ye girdi, içindeki 360 putu yok etti ve mâbedi tek Tanrı’ya (Allah’a) ibadet edilmek üzere yeniden tahsis etti. Böylece İslam’ın kralı Muhammed temel taşını koydu ve tapınağı putperestlikten arındırdı.
There are three powers that come from the bottomless pit in the book of Revelation, and each of the three represents a counterfeit Christ. Satan, the dragon seeks to be as the Most High, seated on His throne and His church.
Vahiy kitabında dipsiz kuyudan çıkan üç güç vardır ve bu üçünden her biri sahte bir Mesih’i temsil eder. Ejderha olan Şeytan, Yüceler Yücesi gibi olmayı, O’nun tahtında ve O’nun kilisesinde oturmayı arzular.
How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Yet thou shalt be brought down to hell, to the sides of the pit. Isaiah 14:12–15.
Ey sabahın oğlu, ey Lucifer, göklerden nasıl da düştün! Ulusları sarsan sen, nasıl da yere serildin! Çünkü yüreğinde dedin ki: Göklere çıkacağım, tahtımı Tanrı’nın yıldızlarının üstüne yükselteceğim; cemaat dağında, kuzeyin uçlarında oturacağım; bulutların yüksekliklerinin üstüne çıkacağım; Yüceler Yücesi’ne benzer olacağım. Oysa ölüler diyarına, çukurun derinliklerine indirileceksin. Yeşaya 14:12–15.
The dragon of atheism came from the bottomless pit in Revelation eleven and the beast of Catholicism ascends out of the bottomless pit when her deadly wound is healed.
Ateizmin ejderhası Vahiy on birinci bölümde dipsiz çukurdan çıktı; Katolikliğin canavarı ise ölümcül yarası iyileştirildiğinde dipsiz çukurdan yükselir.
The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. Revelation 17:8.
Gördüğün canavar vardı, şimdi yoktur; dipsiz uçurumdan çıkacak ve yıkıma gidecektir. Dünya üzerinde yaşayanlar, dünyanın kuruluşundan beri adları yaşam kitabına yazılmamış olanlar, var olan, şimdi olmayan ve yine de olacak olan canavarı gördüklerinde hayrete düşeceklerdir. Vahiy 17:8.
The beast of Catholicism ascends to the throne of the earth at the Sunday law when the threefold union is put in place. Like unto the dragon, Catholicism claims to be God, as Paul so aptly identified.
Katolikliğin canavarı, üçlü birlik kurulduğunda, Pazar yasasıyla yeryüzünün tahtına yükselir. Ejderhaya benzer biçimde, Katoliklik de Tanrı olduğunu iddia eder; Pavlus’un bunu ne kadar isabetle teşhis ettiği ortadadır.
Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. 2 Thessalonians 2:3, 4.
Hiç kimse sizi hiçbir suretle aldatmasın; çünkü önce bir sapma meydana gelmedikçe ve günah adamı, yani mahvoluş oğlu açığa çıkmadıkça, o gün gelmeyecektir; o, Tanrı diye adlandırılan ya da tapınılan her şeye karşı duran ve kendini onların hepsi üzerine yükseltendir; öyle ki, Tanrı gibi Tanrı’nın tapınağında oturup kendisinin Tanrı olduğunu gösterir. 2 Selanikliler 2:3, 4.
Like the dragon, the beast of Catholicism is antichrist, both profess to be God, and both have their final destruction associated with their biblical testimony, for the dragon is brought down to hell, and the beast is the son of perdition. Perdition being final destruction.
Ejderha gibi, Katolikliğin canavarı da mesih karşıtıdır; her ikisi de Tanrı olduklarını iddia eder ve her ikisinin de nihai yıkımı Kutsal Kitap’taki tanıklıklarıyla ilişkilidir; zira ejderha cehenneme indirilir ve canavar helak oğludur. Helak ise nihai yıkım demektir.
“The determination of antichrist to carry out the rebellion he began in heaven will continue to work in the children of disobedience.” Testimonies, volume 9, 230.
“Mesih karşıtının gökte başlattığı isyanı sürdürme kararlılığı, itaatsizlik çocuklarında işlemeye devam edecektir.” Testimonies, cilt 9, 230.
“Through the pope of Rome the same work has been carried on here on earth as was carried on in the courts of heaven before the expulsion of the prince of darkness. Satan sought to correct the law of God in heaven, and to supply an amendment of his own. He exalted his own judgment above that of his Creator, and placed his will above the will of Jehovah, and in this way virtually declared God to be fallible. The pope also takes the same course and, claiming infallibility for himself, seeks to adjust the law of God to meet his own ideas, thinking himself able to correct the mistakes he thinks he sees in the statutes and commands of the Lord of heaven and earth. He virtually says to the world, I will give you better laws than those of Jehovah. What an insult is this to the God of heaven!” Signs of the Times, November 19, 1894.
“Roma papası aracılığıyla, karanlığın prensinin kovulmasından önce göğün avlularında yürütülen aynı iş burada, yeryüzünde de sürdürülmüştür. Şeytan, gökte Tanrı’nın yasasını düzeltmeye ve ona kendisine ait bir değişiklik eklemeye kalkıştı. Kendi yargısını Yaratıcısının yargısının üstüne çıkardı, iradesini Yehova’nın iradesinin üstüne koydu ve bu yolla fiilen Tanrı’nın yanılabilir olduğunu ilan etti. Papa da aynı yolu izler ve kendisi için yanılmazlık iddia ederek, Tanrı’nın yasasını kendi fikirlerine uyacak şekilde ayarlamaya çalışır; göğün ve yerin Rabbinin tüzüklerinde ve buyruklarında gördüğünü sandığı yanlışları düzeltebileceğini düşünür. Fiilen dünyaya şöyle der: Size Yehova’nınkilerden daha iyi yasalar vereceğim. Bu, göğün Tanrısı’na ne büyük bir hakarettir!” Signs of the Times, 19 Kasım 1894.
Islam, represented by Mohammed in the history of the seventh century also came out of the bottomless pit when the key that was given to Mohammed was turned. When the pit was opened “smoke” came out that darkened the sun and the air. The pioneers correctly identified that the “key” that opened the pit was the battle of Nineveh.
Yedinci yüzyıl tarihindeki Muhammed tarafından temsil edilen İslâm da, Muhammed’e verilmiş olan anahtar çevrildiğinde dipsiz çukurdan çıktı. Çukur açıldığında, güneşi ve havayı karartan “duman” dışarı çıktı. Öncüler, çukuru açan “anahtar”ın Ninova Savaşı olduğunu doğru biçimde tespit ettiler.
When we approach the first three verses on Revelation chapter nine from the pioneer understanding in the context of a triple application of prophecy, we find the prophetic characteristics of those verses that represent the first woe, typify the prophetic characteristics of the third woe that arrives “quickly” at the great earthquake. The Sunday law is represented by the battle of Nineveh.
Vahiy kitabının dokuzuncu bölümünün ilk üç ayetine, peygamberliğin üçlü bir uygulaması bağlamında öncü anlayış açısından yaklaştığımızda, birinci vay’ı temsil eden bu ayetlerin peygamberlik özelliklerinin, büyük depremde “çabucak” gelen üçüncü vay’ın peygamberlik özelliklerini simgelediğini görürüz. Pazar yasası, Ninova savaşı ile temsil edilmektedir.
Peter is responsible for correcting the false prediction of the fireballs of Nashville, and he recognizes that the correct application of Ellen Whites warning of fireballs upon Nashville marks the beginning of “the destruction of thousands of cities almost fully given to idolatry.”
Petrus, Nashville’ın ateş toplarına dair sahte öngörüyü düzeltmekle sorumludur ve Ellen White’ın Nashville üzerine ateş toplarına ilişkin uyarısının doğru uygulanışının, “hemen hemen bütünüyle putperestliğe teslim edilmiş binlerce şehrin yıkımının” başlangıcını işaret ettiğini kabul etmektedir.
The fireballs of Nashville mark the beginning of a period of destruction upon the cities, and it also marks the beginning of the proclamation of the short midnight cry message. That message begins with an unexpected attack from Islam and the period ends with an unexpected attack from Islam at the great earthquake. The period of the proclamation of the midnight cry marks the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which began with the unexpected attack of Islam on 9/11.
Nashville’deki ateş topları, şehirler üzerine gelecek bir yıkım döneminin başlangıcını işaret eder; aynı zamanda kısa gece yarısı çığlığı mesajının ilanının da başlangıcını işaret eder. Bu mesaj, İslam’dan gelen beklenmedik bir saldırıyla başlar ve dönem, büyük deprem sırasında yine İslam’dan gelen beklenmedik bir saldırıyla sona erer. Gece yarısı çığlığının ilan edildiği dönem, 9/11’de İslam’ın beklenmedik saldırısıyla başlamış olan yüz kırk dört binin mühürlenme zamanının sonunu işaret eder.
The sealing of the one hundred and forty-four thousand then began in agreement with the line of Balaam and the ass, where there are three strikes that culminate at the Sunday law, but where the second unexpected attack includes October 7, 2023 upon the ancient glorious land and then at the fireballs of Nashville. All the lines agree, and Peter understands that the unsealing of these truths, which are represented as the dirt brush man gathering up the scattered jewels and casting them into the casket is the work of the Lion of the tribe of Judah.
O halde yüz kırk dört binin mühürlenmesi, Balam ile eşeğin çizgisine uygun olarak başladı; burada Pazar yasasında doruğa ulaşan üç darbe vardır; ancak ikinci beklenmedik saldırı, eski görkemli ülke üzerine 7 Ekim 2023’ü ve ardından Nashville’in ateş toplarını içerir. Bütün çizgiler uyum içindedir ve Petrus, saçılmış mücevherleri toplayıp sandığa atan toz fırçası adam olarak tasvir edilen bu hakikatlerin mühürlerinin açılmasının Yahuda oymağının Aslanı’nın işi olduğunu anlar.
The Lion of Judah identifies Peter’s corrected message of Nashville as occurring in the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand that is represented in the hidden history of verse forty of Daniel eleven, and more specifically in the portion of that hidden history represented in verses eleven through fifteen of the same chapter. In those verses the battle of Raphia and the battle of Panium lead to the Sunday law of verse sixteen, which is represented by the battle of Actium. When the battle of Panium joins the battle of Actium at the Sunday law, the battle of Nineveh is also repeated.
Yahuda Aslanı, Peter’ın Nashville’e ilişkin düzeltilmiş mesajının, Daniel on birinci bölümün kırkıncı ayetinin gizli tarihinde temsil edilen yüz kırk dört bin kişinin mühürlenmesinin son döneminde ve daha özel olarak, aynı bölümün on birinci ila on beşinci ayetlerinde temsil edilen bu gizli tarihin kısmında meydana geldiğini tanımlar. Bu ayetlerde Raphia savaşı ile Panium savaşı, Actium savaşıyla temsil edilen on altıncı ayetteki Pazar yasasına götürür. Panium savaşı Pazar yasasında Actium savaşıyla birleştiğinde, Nineveh savaşı da yeniden tekrarlanır.
The “key” given to Mohammed, the king of Islam, whose name is not only the character of Islam, but also the place of the destruction marked by the battle of Nineveh. The king’s name “in the Hebrew tongue is Abaddon,” and “in the Greek tongue hath his name Apollyon.” The Greek and Hebrew emphasize the Old and New Testaments and instruct us that Abaddon means “the place of destruction” and Apollyon means “the destroyer.” In verse eleven of Revelation nine the king over Islam is Mohammed, but it is also the “angel of the bottomless pit,” which is Satan. Just as the pope is the antichrist as Satan’s right-hand man on earth, Mohammed is also directly controlled by Satan, the angel of the bottomless pit.
İslam’ın kralı Muhammed’e verilen “anahtar”; onun adı yalnızca İslam’ın karakterini değil, aynı zamanda Ninova Savaşı’nın işaret ettiği yıkımın yerini de ifade eder. Kralın adı, “İbranice’de Abaddon,” “Yunanca’da ise adı Apollyon’dur.” Yunanca ve İbranice, Eski ve Yeni Ahitleri vurgular ve bize Abaddon’un “yıkımın yeri,” Apollyon’un ise “yok edici” anlamına geldiğini öğretir. Vahiy dokuzuncu bölümün on birinci ayetinde İslam’ın üzerindeki kral Muhammed’dir; fakat o aynı zamanda “derin çukurun meleği”dir; bu da Şeytan’dır. Papa nasıl yeryüzünde Şeytan’ın sağ kolu olan Mesih karşıtı ise, Muhammed de derin çukurun meleği olan Şeytan tarafından doğrudan yönetilmektedir.
At the Sunday law, the threefold union is forced upon the world and the deadly wound that was delivered to the papacy in 1798, thus marking the end of the Dark Ages is healed. When the deadly wound is healed, the second period of the Dark Ages arrives, and at the great earthquake that is the Sunday law Islam turns the key and smoke as from a furnace blots out the sun and stars as darkness returns. The battle of Nineveh is repeated at the Sunday law, for it is the key that brings the second period of darkness. There national apostasy is followed by national ruin. There “active despotism” bears full sway, for the smoke of Islam that darkens the sun and stars at the battle of Nineveh is as a burning furnace. The “burning furnace” was an element of God’s covenant with Abraham.
Pazar yasasında, üçlü birlik dünyaya zorla dayatılır ve böylece Karanlık Çağların sonunu işaret eden, 1798’de papalığa indirilen ölümcül yara iyileştirilir. Ölümcül yara iyileştirildiğinde, Karanlık Çağların ikinci dönemi gelir; Pazar yasası olan büyük depremde İslâm anahtarı çevirir ve karanlık geri dönerken, ocaktan çıkan duman gibi bir duman güneşi ve yıldızları karartır. Nineve savaşı Pazar yasasında tekrarlanır; çünkü ikinci karanlık dönemini getiren anahtar odur. Orada ulusal irtidatın ardından ulusal yıkım gelir. Orada “etkin despotizm” tam egemenlik sürer; çünkü Nineve savaşında güneşi ve yıldızları karartan İslâm’ın dumanı, yanan bir ocak gibidir. “Yanan ocak”, Tanrı’nın İbrahim’le yaptığı antlaşmanın bir unsuruydu.
And it came to pass, that, when the sun went down, and it was dark, behold a smoking furnace, and a burning lamp that passed between those pieces. Genesis 15:17.
Güneş battığında ve ortalık karardığında vaki oldu ki, işte duman tüten bir ocak ile yanan bir meşale o parçaların arasından geçti. Yaratılış 15:17.
The smoking furnace that passed between Abram’s covenant offerings identified the bondage in Egypt represented in the passage in verse thirteen.
Abram’ın antlaşma kurbanlarının arasından geçen dumanlı fırın, on üçüncü ayette söz konusu edilen pasajda temsil edilen Mısır’daki esareti tanımlıyordu.
And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years. Genesis 15:13.
Ve Abram’a dedi: Kesin olarak bil ki, senin zürriyetin kendilerine ait olmayan bir diyarda garip olacak, onlara kulluk edecekler; ve onlar da kendilerine dört yüz yıl cefa edecekler. Yaratılış 15:13.
A “burning furnace,” such as Nebuchadnezzar’s furnace in chapter three of Daniel represents bondage and slavery, as was the condition of Shadrach, Meshach and Abednego.
Daniel’in üçüncü bölümündeki Nebukadnetsar’ın fırını gibi “yanan fırın”, Şadrak, Meşak ve Abednego’nun içinde bulunduğu durum gibi, esareti ve köleliği temsil eder.
“But like the stars in the vast circuit of their appointed path, God’s purposes know no haste and no delay. Through the symbols of the great darkness and the smoking furnace, God had revealed to Abraham the bondage of Israel in Egypt, and had declared that the time of their sojourning should be four hundred years. “Afterward,” He said, “shall they come out with great substance.” Genesis 15:14.” The Desire of Ages, 33.
“Fakat tayin edilmiş yörüngelerinin engin çemberinde seyreden yıldızlar gibi, Tanrı’nın amaçlarında ne acele ne de gecikme vardır. Tanrı, büyük karanlık ve tüten fırın simgeleri aracılığıyla, İsrail’in Mısır’daki tutsaklığını İbrahim’e açıklamış ve onların gurbetlerinin süresinin dört yüz yıl olacağını bildirmişti. “Sonra,” demişti, “büyük mal ile çıkacaklardır.” Yaratılış 15:14.” Mesih’e Dair Her Şey, 33.
But the Lord hath taken you, and brought you forth out of the iron furnace, even out of Egypt, to be unto him a people of inheritance, as ye are this day. Deuteronomy 4:20.
Fakat RAB sizi aldı ve bugün olduğunuz gibi, kendisine miras halkı olmanız için sizi demir eritme ocağından, yani Mısır’dan çıkardı. Tesniye 4:20.
The smoke that darkens the sun and moon when the key of the battle of Nineveh is turned identifies the persecution that begins in earnest at the Sunday law. The persecution of the Dark Ages then is repeated. The pioneers correctly identified that the battle of Nineveh was the “key” that brought Islam into prophetic history as the first woe in 627. The battle was between Rome and Persia, and it represented a victory for Rome, but it was what is called a Pyrrhic victory. A victory that is actually detrimental to the victor. The phrase comes from a victory by king Pyrrhus of Epirus. After two battles against the Romans (Heraclea in 280 BC and Asculum in 279 BC), he defeated the Roman army but lost a huge portion of his own troops. According to legend, he then said, “One more such victory and we are lost.”
Ninova savaşının anahtarı çevrildiğinde güneşi ve ayı karartan duman, Pazar yasasında ciddiyetle başlayan zulmü tanımlar. Böylece Karanlık Çağlar’ın zulmü tekrar edilir. Öncüler, Ninova savaşının, İslam’ı 627 yılında birinci vay olarak peygamberlik tarihine getiren “anahtar” olduğunu doğru biçimde tespit ettiler. Savaş Roma ile Pers arasında idi ve Roma için bir zaferi temsil ediyordu, ancak bu, Pirus zaferi denilen türden bir zaferdi. Yani, gerçekte galip gelenin aleyhine olan bir zafer. Bu ifade, Epir kralı Pirus’un bir zaferinden gelir. Romalılara karşı yapılan iki savaşın ardından (MÖ 280’de Heraclea ve MÖ 279’da Asculum), Roma ordusunu yenilgiye uğrattı, fakat kendi askerlerinin çok büyük bir bölümünü kaybetti. Efsaneye göre bunun üzerine şöyle dedi: “Böyle bir zafer daha kazanırsak mahvoluruz.”
The battle of Nineveh was a strategic victory for Rome, but when finished neither Rome or Persia had the power to thereafter effectively resist the onslaught of Islam. Persia is the United States and Rome is the papacy in the modern fulfillment of the battle of Nineveh. Medo-Persia as a two-horned power represent the two-horned power of the United States. At the Sunday law the United States is simply one horn, for leading to the Sunday law the image of the beast has been formed, and that formation consists of combining both horns into one. In Daniel eight, there are two horns representing the Medo-Persian Empire, and the Persian horn came up last.
Ninova savaşı Roma için stratejik bir zaferdi; ancak savaş sona erdiğinde ne Roma’nın ne de Pers’in bundan sonra İslâm’ın hücumuna etkili biçimde karşı koyacak gücü kalmıştı. Ninova savaşının çağdaş gerçekleşiminde Pers, Amerika Birleşik Devletleri’dir; Roma ise papalıktır. Med-Pers, iki boynuzlu bir güç olarak Amerika Birleşik Devletleri’nin iki boynuzlu gücünü temsil eder. Pazar yasası sırasında Amerika Birleşik Devletleri artık yalnızca tek bir boynuzdur; zira Pazar yasasına giden süreçte canavarın sureti oluşturulmuştur ve bu oluşum, her iki boynuzun bir araya getirilerek tek boynuz hâline getirilmesinden ibarettir. Daniel sekiz’de Med-Pers İmparatorluğu’nu temsil eden iki boynuz vardır ve Pers boynuzu en son yükselmiştir.
Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.
Sonra gözlerimi kaldırıp baktım; ve işte, ırmağın önünde iki boynuzu olan bir koç duruyordu. İki boynuz da yüksekti; fakat biri ötekinden daha yüksekti, ve daha yüksek olan sonradan çıkmıştı. Daniel 8:3.
The United States’ two horns of Republicanism and Protestantism join into one when church and state come together to form the image of the beast. That formation is fully consummated when the mark of the beast is enforced at the Sunday law. This identifies the United States as simply Persia at the Sunday law. Persia was defeated by Rome at the battle of Nineveh. How Rome defeated Persia is of historical significance, because of the maneuvers of Heraclius, the Roman Emperor.
Amerika Birleşik Devletleri’nin Cumhuriyetçilik ve Protestanlıktan oluşan iki boynuzu, kilise ile devlet canavarın suretini oluşturmak üzere bir araya geldiğinde tek bir hâline gelir. Bu oluşum, Pazar yasasında canavarın işareti zorla uygulatıldığında bütünüyle tamamlanmış olur. Bu, Amerika Birleşik Devletleri’ni Pazar yasasında basitçe Pers olarak tanımlar. Pers, Ninova Muharebesi’nde Roma tarafından yenilgiye uğratılmıştı. Roma’nın Pers’i nasıl yendiği, Roma İmparatoru Heraklius’un manevraları nedeniyle tarihsel bakımdan önem taşımaktadır.
Simply put Heraclius accomplished a surprise attack, as opposed to a straight forward advancing attack. His efforts to accomplish the surprise are noted in history. The surprise included his decision to attack in winter, which was uncommon during those historic times, but it did not stop there. Heraclius started his invasion in mid-September 627 from the north (Armenian highlands). Instead of taking the expected route southward directly toward the Persian capital Ctesiphon, he made a wide arc, moving southeast along the border regions (roughly modern Turkey-Iran border). He then turned south and west, crossing the Great Zab River on December 1, 627. This placed his army on the Nineveh Plateau (east bank of the Tigris River), near the ruins of ancient Nineveh. This movement was from south to north relative to the Persian forces—the opposite of what the Persians anticipated. They expected him to continue pushing south toward Ctesiphon. It caught the Persian commander Rhahzadh off guard and forced him to chase Heraclius into unfavorable terrain. It allowed the Romans to choose the battlefield on the plains near Nineveh. The maneuver prevented the Romans from being trapped between Persian forces and gave them an escape route if needed. Combined with the fog on the day of battle and a feigned retreat tactic during the actual fighting, there were multiple layers of surprise. This bold winter invasion and flanking route deep into Persian territory is considered one of Heraclius’s greatest military achievements. It helped shatter Persian confidence and contributed heavily to the eventual Roman victory in the long war.
Basitçe ifade etmek gerekirse, Herakleios doğrudan ilerleyen bir saldırıdan ziyade sürpriz bir saldırı gerçekleştirdi. Sürprizi gerçekleştirmeye yönelik çabaları tarihte kayıtlıdır. Bu sürpriz, tarihî dönemlerde alışılmadık olan kış mevsiminde saldırma kararını da içeriyordu; ancak mesele bununla sınırlı değildi. Herakleios istilasını 627 yılının Eylül ortasında kuzeyden (Ermeni yaylalarından) başlattı. Beklenen güzergâh olan güneye, doğrudan Pers başkenti Tizpon’a doğru ilerlemek yerine, geniş bir yay çizerek sınır bölgeleri boyunca güneydoğuya yöneldi (kabaca modern Türkiye-İran sınırı boyunca). Ardından güneye ve batıya dönerek 1 Aralık 627’de Büyük Zab Nehri’ni geçti. Bu, ordusunu antik Ninova kalıntılarının yakınında, Ninova Platosu’na (Dicle Nehri’nin doğu kıyısı) yerleştirdi. Bu hareket, Pers kuvvetlerine göre güneyden kuzeye doğruydu—Perslerin beklediğinin tam tersi. Onlar, onun Tizpon’a doğru güneye ilerlemeyi sürdüreceğini bekliyorlardı. Bu durum Pers komutanı Rhahzadh’ı hazırlıksız yakaladı ve onu Herakleios’u elverişsiz araziye kadar takip etmeye zorladı. Bu, Romalılara Ninova yakınlarındaki ovalarda savaş alanını seçme imkânı verdi. Bu manevra, Romalıların Pers kuvvetleri arasında sıkışıp kalmasını engelledi ve gerektiğinde onlara bir kaçış yolu sağladı. Muharebe günündeki sis ve fiilî çarpışma sırasında uygulanan sahte geri çekilme taktiğiyle birleşince, birden çok sürpriz katmanı ortaya çıktı. Pers topraklarının derinliklerine yönelik bu cüretkâr kış istilası ve kuşatma güzergâhı, Herakleios’un en büyük askerî başarılarından biri kabul edilir. Bu, Pers güvenini sarsmaya yardımcı oldu ve uzun savaşta nihai Roma zaferine büyük ölçüde katkıda bulundu.
“In the battle of Nineveh, which was fiercely fought from daybreak to the eleventh hour, twenty-eight standards, besides those which might be broken or torn, were taken from the Persians; the greatest part of their army was cut in pieces, and the victors (the Romans), concealing their own loss, passed the night on the field. The cities and palaces of Assyria were opened for the first time to the Romans.
Şafaktan on birinci saate kadar şiddetle sürdürülen Ninova savaşında, kırılmış yahut parçalanmış olabilecekler dışında, Perslerden yirmi sekiz sancak ele geçirildi; ordularının büyük kısmı kılıçtan geçirildi ve galipler (Romalılar), kendi kayıplarını gizleyerek geceyi savaş meydanında geçirdiler. Asur’un şehirleri ve sarayları ilk kez Romalılara açıldı.
“The Roman emperor was not strengthened by the conquests which he achieved; and a way was prepared at the same time, and by the same means, for the multitudes of Saracens from Arabia, like locusts from the same region, who, propagating in their course the dark and delusive Mohammedan creed, speedily overspread both the Persian and the Roman empire.
“Roma imparatoru, elde ettiği fetihlerle güçlenmedi; ve aynı zamanda, aynı vasıtalarla, Arabistan’dan gelen ve aynı bölgeden çıkan çekirgeler gibi olan Sarazen kalabalıkları için bir yol hazırlanmış oldu; onlar da, ilerleyişleri boyunca karanlık ve aldatıcı Muhammedî akideyi yayarak, hem Pers hem de Roma imparatorluğunu kısa sürede kapladılar.”
“More complete illustration of this fact could not be desired than is supplied in the concluding words of the chapter from Gibbon, from which the preceding extracts are taken. ‘Although a victorious army had been formed under the standard of Heraclius, the unnatural effort seems to have exhausted rather than exercised their strength. While the emperor triumphed at Constantinople or Jerusalem, an obscure town on the confines of Syria was pillaged by the Saracens, and they cut in pieces some troops who advanced to its relief,—an ordinary and trifling occurrence, had it not been the prelude of a mighty revolution. These robbers were the apostles of Mohammed; their frantic valor had emerged from the desert; and in the last eight years of his reign, Heraclius lost to the Arabs the same provinces which he had rescued from the Persians.
Bu gerçeğin daha eksiksiz bir örneği, önceki alıntıların alındığı bölümün son sözlerinde Gibbon tarafından sunulandan daha çok arzu edilemez. “Heraklius’un sancağı altında muzaffer bir ordu teşkil edilmiş olmakla birlikte, bu tabiat dışı gayret, kuvvetlerini çalıştırmaktan çok tüketmiş görünmektedir. İmparator Konstantinopolis’te yahut Yeruşalim’de zafer kazanırken, Suriye sınırlarındaki meçhul bir kasaba Sarazenler tarafından yağmalandı; onu kurtarmaya ilerleyen bazı birlikleri de paramparça ettiler,—eğer büyük bir inkılâbın mukaddimesi olmasaydı, sıradan ve ehemmiyetsiz bir hadise. Bu haydutlar, Muhammed’in havarileriydi; çılgın cesaretleri çölden çıkıp gelmişti; ve Heraklius, saltanatının son sekiz yılı içinde, Araplara, Perslerden geri aldığı aynı eyaletleri kaybetti.”
“‘The spirit of fraud and enthusiasm, whose abode is not in the heavens,’ was let loose on earth. The bottomless pit needed but a key to open it, and that key was the fall of Chosroes. He had contemptuously torn the letter of an obscure citizen of Mecca. But when from his ‘blaze of glory’ he sunk into the ‘tower of darkness’ which no eye could penetrate, the name of Chosroes was suddenly to pass into oblivion before that of Mohammed; and the crescent seemed but to wait its rising till the falling of the star. Chosroes, after his entire discomfiture and loss of empire, was murdered in the year 628; and the year 629 is marked by ‘the conquest of Arabia,’ and ‘the first war of the Mohammedans against the Roman empire.’ ‘And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth; and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit.’ He fell unto the earth. When the strength of the Roman empire was exhausted, and the great king of the East lay dead in his tower of darkness, the pillage of an obscure town on the borders of Syria was ‘the prelude of a mighty revolution.’ ‘The robbers were the apostles of Mohammed, and their frantic valor emerged from the desert.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495–497.
“‘Meskeni göklerde olmayan hile ve coşkunluk ruhu,’ yeryüzüne salıverildi. Derinlikler kuyusunu açmak için yalnızca bir anahtar gerekliydi ve o anahtar Hüsrev’in düşüşüydü. O, Mekke’nin meçhul bir vatandaşının mektubunu küçümseyerek yırtıp atmıştı. Fakat kendi ‘ihtişam alevinden,’ hiçbir gözün nüfuz edemediği ‘karanlık kulesine’ düştüğünde, Hüsrev’in adı birdenbire Muhammed’inkinin önünde unutuluşa gömülecekti; ve hilal, yıldızın batışına dek yalnızca doğuşunu bekliyor gibiydi. Hüsrev, tam bir bozguna uğrayıp imparatorluğunu kaybettikten sonra, 628 yılında öldürüldü; ve 629 yılı, ‘Arabistan’ın fethi’ ile ve ‘Muhammedîlerin Roma imparatorluğuna karşı ilk savaşı’ ile işaretlenmiştir. ‘Ve beşinci melek borazan çaldı; gökten yere düşen bir yıldız gördüm; ve ona derinlikler kuyusunun anahtarı verildi. Ve derinlikler kuyusunu açtı.’ O, yeryüzüne düştü. Roma imparatorluğunun gücü tükenmişken ve Doğu’nun büyük kralı karanlık kulesinde ölü yatarken, Suriye sınırındaki meçhul bir kasabanın yağmalanması ‘muazzam bir devrimin başlangıcı’ idi. ‘Haydutlar Muhammed’in elçileriydi ve onların çılgın cesareti çölden yükseldi.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495–497.
The battle of Nineveh represents modern Rome conquering the United States at the Sunday law, but it is a pyrrhic victory, for a progressive judgment upon Rome begins at the Sunday law.
Nineveh savaşı, modern Roma’nın Pazar yasası sırasında Amerika Birleşik Devletleri’ni fethetmesini temsil eder; ancak bu, pirus zaferidir, çünkü Roma üzerine ilerleyici bir yargı Pazar yasasıyla birlikte başlamaktadır.
Chosroes, was the head of the Persian empire, so Persia representing the United States’ fall at the Sunday law is the key that opens the bottomless pit at the fall of the sixth kingdom of Bible prophecy. It represents the Sunday law of verses sixteen, thirty-one, and forty-one of Daniel eleven, as well as, Revelation thirteen verse eleven.
Hüsrev, Pers İmparatorluğu’nun başıydı; dolayısıyla, Pazar yasası sırasında Amerika Birleşik Devletleri’nin düşüşünü temsil eden Pers, Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığının çöküşünde dipsiz çukuru açan anahtardır. Bu, Daniel on birinci bölümün on altıncı, otuz birinci ve kırk birinci ayetlerindeki Pazar yasasını ve ayrıca Vahiy on üçüncü bölüm on birinci ayeti temsil eder.
Notice the pioneer Stephen Haskell’s comments on the same verses and history:
Aynı ayetler ve tarih üzerine öncü Stephen Haskell’ın yorumlarına dikkat edin:
“The Arabs, or the Saracens, had never exercised any influence in the earth. In the history of nations, these free men of the desert had passed with scarcely a notice. Mohammedanism united the scattered tribes, and sent them forth as the conquerors of nations. The rapid progress which attended the Saracen arms was due, in great measure, to the strife between the Romans and Chosroes, the head of the modern Persian empire. This strife resulted in the fall of the latter. Modern Persia had stood as a barrier wall, keeping in check the power of Mohammed; but when that power fell, the barrier was gone, the ‘bottomless pit’ opened, and the Saracens deluged the world. When the 'bottomless pit was opened, there arose a smoke which hid the face of the sun.' The figure is a strong one, representing the darkening effect of Mohammedanism, as it spread over the face of the earth.” Stephen Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 164, 165.
Araplar ya da Sarazenler, daha önce yeryüzünde hiçbir etki icra etmemişlerdi. Ulusların tarihinde, çölün bu özgür adamları neredeyse hiç fark edilmeden geçip gitmişlerdi. Muhammedcilik dağınık kabileleri birleştirdi ve onları ulusların fatihleri olarak ileri gönderdi. Sarazen ordularına eşlik eden hızlı ilerleyiş, büyük ölçüde Romalılarla modern Pers İmparatorluğu’nun başı olan Hüsrev arasındaki çekişmeden kaynaklanıyordu. Bu çekişme, ikincisinin düşüşüyle sonuçlandı. Modern Pers, Muhammed’in gücünü dizgin altında tutan bir engel duvarı olarak duruyordu; fakat bu güç düşünce, engel ortadan kalktı, “dipten gelen kuyu” açıldı ve Sarazenler dünyayı sel gibi kapladı. “Dipten gelen kuyu açıldığında, güneşin yüzünü gizleyen bir duman yükseldi.” Bu mecaz son derece güçlüdür; Muhammedciliğin yeryüzünün üzerine yayıldıkça meydana getirdiği karartıcı etkiyi tasvir etmektedir. Stephen Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 164, 165.
That barrier wall in Rome’s history is the wall of separation of church and state that is removed at the Sunday law. There is another layer to the pyrrhic victory of Rome over Persia in the battle of Nineveh, for there was a previous battle of Nineveh, representing an Alpha and the battle of 627 representing the Omega. The battle was in 612 BC, roughly twelve hundred years apart. In that battle Assyria was defeated by a threefold confederacy and marked the end of the Assyrian Empire.
Roma’nın tarihinde o engel duvar, Pazar yasasıyla kaldırılan kilise ile devletin ayrılığı duvarıdır. Roma’nın Ninova Savaşı’nda Pers’e karşı kazandığı Pirus zaferinin bir başka katmanı daha vardır; zira daha önceki bir Ninova Savaşı da vardı; bu Alfa’yı, 627 yılındaki savaş ise Omega’yı temsil eder. O savaş MÖ 612 yılında gerçekleşti; aralarında yaklaşık bin iki yüz yıl vardır. O savaşta Asur, üçlü bir konfederasyon tarafından yenilgiye uğratıldı ve bu, Asur İmparatorluğu’nun sonunu belirledi.
A. T. Jones comments on the alpha battle of Nineveh:
A. T. Jones, Ninova’nın alfa mücadelesi hakkında şu yorumu yapar:
“Affairs in the government of Assyria went from bad to worse, so that in 612 BC there was another grand revolt on the part of the same three countries, led this time by Nabopolassar himself. This one was completely successful: Nineveh was made a heap of ruins; and the Assyrian Empire was divided into three great divisions,—Media, holding the northeast and the extreme north, Babylon holding Elam and all the plain and valleys of the Euphrates and the Tigris, and Egypt holding all the country west of the Euphrates. The seal of this alliance between Babylon and Media was the marriage of the daughter of the king of Media to Nebuchadnezzar, son of Nabopolassar. It was in the performance of his part in the alliance against Assyria, that Pharaoh-Necho king of Egypt went up against the king of Assyria to fight against Carchemish by Euphrates when King Josiah of Judah went out to fight with him, and was slain at Megiddo. Then as all this western territory pertained to the king of Egypt, it was in exercise of his legitimate sovereignty, gained by conquest, that he removed Shallum, the son of Josiah, from being king of Judah, and appointed Eliakim king of Judah in his stead, changing his name to Jehoiakim, and laid a tax upon the land.” 1 Chronicles 3:15; 2 Kings 23:31–35.” A. T. Jones, Review and Herald, March 15, 1898.
“Asur hükümetindeki işler giderek kötüden daha kötüye gitti; öyle ki, MÖ 612 yılında bu kez bizzat Nabopolassar’ın önderliğinde aynı üç ülke tarafından bir başka büyük isyan gerçekleştirildi. Bu isyan bütünüyle başarılı oldu: Ninova bir yıkıntı yığını hâline getirildi; ve Asur İmparatorluğu üç büyük bölüme ayrıldı,—kuzeydoğuyu ve en kuzeyi elinde tutan Medya, Elam’ı ve Fırat ile Dicle’nin bütün ovaları ve vadilerini elinde tutan Babil ve Fırat’ın batısındaki bütün ülkeyi elinde tutan Mısır. Babil ile Medya arasındaki bu ittifakın mührü, Medya kralının kızının Nabopolassar’ın oğlu Nebukadnessar ile evlendirilmesi oldu. Yahuda Kralı Yoşiya’nın onunla savaşmak üzere karşı çıkıp Megiddo’da öldürüldüğü sırada, Mısır kralı Firavun-Neko’nun Asur’a karşı ittifaktaki kendi payına düşeni yerine getirirken Fırat kıyısındaki Karkamış’ta Asur kralına karşı savaşmak üzere ilerlemesi de bu çerçevede oldu. O hâlde, bütün bu batı toprakları Mısır kralına ait bulunduğundan, Yoşiya’nın oğlu Şallum’u Yahuda kralı olmaktan uzaklaştırması, onun yerine Elyakim’i Yahuda kralı tayin etmesi, adını da Yehoyakim olarak değiştirmesi ve ülke üzerine vergi koyması, fetihle kazanılmış meşru egemenliğini icra etmesi kapsamında idi.” 1 Tarihler 3:15; 2 Krallar 23:31–35.” A. T. Jones, Review and Herald, 15 Mart 1898.
In the alpha battle of Nineveh of 612 BC, the Assyrian Empire came to an end, just as the sixth kingdom of Bible prophecy ends at the Sunday law. The victor in the battle was a threefold union of Babylon, Egypt and Media. In the warfare of that period King Josiah dies at Megiddo, thus typifying Armageddon. In the omega battle of Nineveh in 627, Islam of the third woe is released as the wall of protection in the Constitution is removed as typified, as Haskell noted of Persia as the “barrier wall” of protection being removed with the defeat of Persia. King Josiah’s death at Megiddo identifies the first battle of Nineveh as being the second battle in the last days. The last of the two battles of Nineveh in 627, when the key is turned and the pit is opened is the first in the last days, for the first will be last. The first battle of Nineveh between Assyria and the threefold union leads to Armageddon. The period of the second Dark Ages begins with the battle of Nineveh and ends with the battle of Nineveh.
MÖ 612’deki Ninova’nın alfa savaşında, Asur İmparatorluğu, tıpkı Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığının Pazar yasasında sona ermesi gibi, sona erdi. Savaşın galibi, Babil, Mısır ve Medya’dan oluşan üçlü bir birlikti. O dönemin savaşları sırasında Kral Yoşiya Megiddo’da ölür; böylece Armagedon’u simgeler. Ninova’nın 627 yılındaki omega savaşında ise, Haskell’in, Pers’in yenilgisiyle birlikte korunmanın “engel duvarı”nın kaldırılmasına dair Pers hakkında belirttiği gibi, Anayasa’daki koruma duvarı kaldırıldığında, üçüncü vay’ın İslam’ı serbest bırakılır. Kral Yoşiya’nın Megiddo’daki ölümü, ilk Ninova savaşının son günlerdeki ikinci savaş olduğunu tanımlar. 627’deki iki Ninova savaşının sonuncusu, anahtarın çevrilip çukurun açıldığı zaman, son günlerdeki ilkidir; çünkü birinci olan son olacaktır. Asur ile üçlü birlik arasındaki ilk Ninova savaşı Armagedon’a götürür. İkinci Karanlık Çağlar dönemi Ninova savaşıyla başlar ve Ninova savaşıyla sona erer.
The facts of the fifth trumpet which is the first woe of Revelation chapter nine is what the pioneers understood to be the clearest historical witness of any passage in the book of Revelation. Uriah Smith expresses that fact as follows:
Vahiy’in dokuzuncu bölümündeki birinci vay olan beşinci boruya ilişkin olgular, öncülerin Vahiy kitabındaki herhangi bir pasajın en açık tarihsel tanıklığı olarak anladıkları şeydir. Uriah Smith bu gerçeği şöyle ifade eder:
“‘VERSE 1. And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit.’
“‘AYET 1. Ve beşinci melek borazanını çaldı; gökten yeryüzüne düşen bir yıldız gördüm; ve dipsiz kuyunun anahtarı ona verildi.’”
“For an exposition of this trumpet, we shall again draw from the writings of Mr. Keith. This writer truthfully says: ‘There is scarcely so uniform an agreement among interpreters concerning any other part of the Apocalypse as respecting the application of the fifth and sixth trumpets, or the first and second woes, to the Saracens and Turks. It is so obvious that it can scarcely be misunderstood. Instead of a verse or two designating each, the whole of the ninth chapter of the Revelation in equal portions, is occupied with a description of both.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495.
“Bu borazanın bir açıklaması için yine Bay Keith’in yazılarından yararlanacağız. Bu yazar haklı olarak şöyle der: ‘Müfessirler arasında, Vahiy’in herhangi başka bir kısmının uygulanışı hususunda, beşinci ve altıncı borazanların yahut birinci ve ikinci vayların Sarazenlere ve Türklere tatbiki konusunda görülen mutabakat kadar yeknesak bir görüş birliği hemen hemen yoktur. Bu o kadar açıktır ki, güçlükle yanlış anlaşılabilir. Her birini belirten bir ya da iki ayet yerine, Vahiy’in dokuzuncu bölümünün tamamı, eşit kısımlar hâlinde, her ikisinin tasviriyle meşguldür.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495.
Peter is at Panium with the responsibility to correct the message of the fireballs of Nashville, and it is seen for the first time that the elements of the first woe perfectly align with the elements of the soon-coming Sunday law. The Lion of the tribe of Judah unsealed this understanding in agreement with other lines of prophecy that He had already put in place. The historians will testify to the significance of the surprise attack accomplished by Rome upon the Persians in 627, and when they do so, they noted Heraclius’ maneuvering around and behind Persia in the winter time as a ploy to keep hidden until the time of the attack.
Petrus, Nashville ateş toplarının mesajını düzeltme sorumluluğuyla Panium’dadır ve ilk kez, birinci vayın unsurlarının yakında gelecek olan Pazar yasasının unsurlarıyla kusursuz biçimde uyum içinde olduğu görülmektedir. Yahuda oymağının Aslanı, Kendisinin daha önce yerleştirmiş olduğu diğer peygamberlik çizgileriyle uyum içinde bu anlayışı mühürlerinden açtı. Tarihçiler, Roma’nın 627 yılında Perslere karşı gerçekleştirdiği sürpriz saldırının önemine tanıklık edeceklerdir; ve bunu yaptıklarında, Herakleios’un kış mevsiminde saldırı zamanına dek gizli kalmak amacıyla Pers’in etrafından ve gerisinden yaptığı manevraları bir hile olarak kaydetmişlerdir.
Sister White informs us that Rome is simply waiting for “vantage ground,” and then she will strike.
Kız Kardeş White bize, Roma’nın yalnızca “elverişli bir zemin” beklediğini ve ardından harekete geçeceğini bildiriyor.
“God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.
“Tanrı’nın Sözü yaklaşan tehlikeye karşı uyarıda bulunmuştur; bu uyarı dikkate alınmazsa, Protestan dünya Roma’nın amaçlarının gerçekte ne olduğunu, ancak tuzaktan kaçmak için artık çok geç olduğunda öğrenecektir. O, sessizce güç kazanmaktadır. Onun öğretileri yasama salonlarında, kiliselerde ve insanların yüreklerinde etkisini göstermektedir. Geçmişteki zulümlerinin yeniden sahneleneceği gizli kuytularda, yüksek ve görkemli yapılarını üst üste yığmaktadır. Vurma zamanı geldiğinde kendi amaçlarını ilerletmek üzere, sinsice ve fark edilmeden güçlerini sağlamlaştırmaktadır. Onun istediği tek şey elverişli bir mevzidir ve bu da kendisine şimdiden verilmektedir. Roma unsurunun amacının ne olduğunu yakında görecek ve hissedeceğiz. Tanrı’nın Sözü’ne inanıp itaat edecek olan herkes bunun sonucunda ayıplanmaya ve zulme uğrayacaktır.” Büyük Mücadele, 581.
As with the Emperor Heraclius, the papacy has been moving toward her goal “stealthily and unexpectedly” in fulfillment of Isaiah chapter twenty-three, where the whore of Tyre is forgotten for the history of the sixth kingdom of Bible prophecy. The secret surprise attack of Heraclius is the world forgetting the papacy from 1798 unto the Sunday law. Line upon line the first woe represents the third and last woe. In the first woe a pronouncement is made that also aligns with the history of Islam and the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
İmparator Herakleios’ta olduğu gibi, papalık da Yeşaya yirmi üçüncü bölümün yerine gelişi olarak, “gizlice ve beklenmedik bir şekilde” hedefine doğru ilerlemekteydi; orada Sur fahişesi, Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığının tarihi boyunca unutulmuştur. Herakleios’un gizli, sürpriz saldırısı, dünyanın 1798’den Pazar yasasına kadar papalığı unutmasıdır. Kural üzerine kural, birinci vay, üçüncü ve son vay’ı temsil eder. Birinci vay’da, aynı zamanda İslam’ın tarihiyle ve yüz kırk dört binin mühürlenmesi dönemiyle de uyumlu olan bir bildiri yapılır.
And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. And to them it was given that they should not kill them, but that they should be tormented five months: and their torment was as the torment of a scorpion, when he striketh a man. And in those days shall men seek death, and shall not find it; and shall desire to die, and death shall flee from them. Revelation 9:4–6.
Ve onlara, yeryüzünün otuna, hiçbir yeşil şeye ve hiçbir ağaca zarar vermemeleri; ancak alınlarında Tanrı’nın mührü bulunmayan insanlara zarar vermeleri emredildi. Onlara, bu insanları öldürmeleri değil, beş ay boyunca işkence etmeleri verildi; ve onların işkencesi, bir akrebin bir insanı soktuğundaki işkence gibiydi. O günlerde insanlar ölümü arayacak, fakat onu bulamayacaklar; ölmeyi arzulayacaklar, ama ölüm onlardan kaçacaktır. Vahiy 9:4–6.
Before the key is turned at the battle of Nineveh, which is the soon-coming Sunday law the one hundred and forty-four thousand are already sealed. At the Sunday law the destruction of the cities which is initiated with the fireballs of Nashville is represented as a period of “five months,” when warfare rages and the second papal blood bath is initiated in fulfillment of the answer given to the martyrs of the Dark Ages in the fifth seal.
Yakında çıkacak Pazar yasası olan Ninova savaşı için anahtar çevrilmeden önce, yüz kırk dört binler çoktan mühürlenmiş olacaktır. Pazar yasasında, Nashville’in ateş toplarıyla başlatılan şehirlerin yıkımı, savaşın şiddetlendiği ve ikinci papalık kan banyosunun, beşinci mührün içinde Orta Çağ şehitlerine verilen cevabın yerine gelmesi olarak başlatıldığı “beş ay”lık bir dönem olarak tasvir edilmektedir.
And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellow servants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled. Revelation 6:9–11.
Ve beşinci mührü açtığında, Allah’ın sözü ve sahip oldukları tanıklık uğruna öldürülmüş olanların canlarını sunağın altında gördüm. Ve yüksek sesle haykırarak şöyle dediler: Ne vakte kadar, ey Rab, mukaddes ve hak olan, yeryüzünde oturanlar üzerinde hüküm vermeyecek ve kanımızın öcünü almayacaksın? Ve onların her birine beyaz kaftanlar verildi; ve kendilerine denildi ki, kendileri gibi öldürülecek olan hem kulluk arkadaşları hem de kardeşleri tamamlanıncaya kadar, daha kısa bir süre istirahat etsinler. Vahiy 6:9–11.
The martyrs of the Dark Ages are the first group that typify the martyrs of Modern Rome during the Sunday law crisis. Before that crisis arrives the one hundred and forty-four thousand are sealed, and that sealing process began at 9/11 with the arrival of Islam of the third woe, and the sprinkling of the latter rain. When the martyrs of the first Dark Ages asked when the papacy would be judged, they were told there will be a second group of martyrs when the Dark Ages are repeated, which is when the key of the battle of Nineveh is fulfilled at the soon-coming Sunday law. Before the second group of martyrs are made up the one hundred and forty-four thousand are sealed, and the period of the sealing that began on 9/11 is identified in the fifth seal, for the conversation there set forth is found in Revelation chapter six, verses NINE through ELEVEN, thus marking the beginning and ending of the sealing with 9/11. The ending introduces the destruction of Islam as set forth in Revelation NINE, ELEVEN, and those who are sealed will have fulfilled the experience of Daniel represented in Daniel NINE, ELEVEN.
Karanlık Çağların şehitleri, Pazar yasası krizi sırasında Modern Roma’nın şehitlerini simgeleyen ilk gruptur. Bu kriz gelmeden önce yüz kırk dört bin mühürlenir ve o mühürlenme süreci, üçüncü vayın İslâmı’nın gelişiyle ve son yağmurun serpilmesiyle 11 Eylül’de başladı. İlk Karanlık Çağların şehitleri papalığın ne zaman yargılanacağını sorduklarında, kendilerine Karanlık Çağlar tekrarlandığında ikinci bir şehit grubunun olacağı söylendi; bu da yakında gelecek Pazar yasasında Nineve savaşının anahtarının yerine geldiği zamandır. İkinci şehit grubu tamamlanmadan önce yüz kırk dört bin mühürlenir ve 11 Eylül’de başlayan mühürlenme dönemi beşinci mühürde tanımlanır; çünkü orada ortaya konulan konuşma Vahiy altıncı bölüm, DOKUZDAN ON BİRE kadar olan ayetlerde bulunmaktadır; böylece mühürlenmenin başlangıcı ve sonu 9/11 ile işaretlenmiş olur. Son, Vahiy DOKUZ, ON BİR’de ortaya konulduğu üzere İslâm’ın yıkımını başlatır ve mühürlenmiş olanlar, Daniel DOKUZ, ON BİR’de temsil edilen Daniel’in tecrübesini yerine getirmiş olacaklardır.
We will continue these things in the next article.
Bu hususlara bir sonraki makalede devam edeceğiz.