I have been drawing from a passage in Testimonies that provides various lines of truth in connection with the experience of Ezekiel, Isaiah and John within the sanctuary. John turned to see a voice behind him in Revelation chapter one.
Tanıklıklar’da, Hezekiel, Yeşaya ve Yuhanna’nın tapınak içindeki deneyimiyle bağlantılı olarak çeşitli hakikat çizgileri sunan bir pasajdan yararlanıyordum. Yuhanna, Vahiy’in birinci bölümünde, arkasındaki sesi görmek üzere döndü.
I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks. Revelation 1:10–12.
Rab’bin gününde Ruh’ta idim; arkamdan borazan sesine benzer yüksek bir ses işittim; şöyle diyordu: Ben Alfa ve Omega’yım, ilk ve sonum; ve gördüğün şeyleri kitaba yaz ve Asya’da bulunan yedi kiliseye gönder: Efes’e, İzmir’e, Bergama’ya, Tiyatira’ya, Sardes’e, Filadelfiya’ya ve Laodikya’ya. Benimle konuşan sesi görmek için döndüm. Döndüğümde yedi altın şamdan gördüm. Vahiy 1:10–12.
From the isle of Patmos and then into the heavenly sanctuary, where John sees the vision of Christ that Sister White informs us of, is the same vision that Daniel saw in chapter ten of his book.
Patmos adasından ve ardından Yuhanna’nın, Kızkardeş White’ın bize bildirdiği üzere, Mesih’e dair görüme tanık olduğu göksel tapınağa kadar uzanan bu görüm, Daniel’in kitabının onuncu bölümünde gördüğü aynı görümdür.
“‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all.... Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude’ (Daniel 10:2–6).
“‘O günlerde ben Daniel, üç tam hafta boyunca yas tutuyordum. Hoş ekmek yemedim; ağzıma ne et ne de şarap girdi; ayrıca kendimi hiç yağlamadım.... Sonra gözlerimi kaldırıp baktım, ve işte, keten giysilere bürünmüş, beline Uphaz’ın hâlis altını kuşanmış bir adam vardı. Bedeni de zebercet gibiydi, yüzü şimşeğin görünüşü gibi, gözleri ateş meşaleleri gibi, kolları ve ayakları cilâlı tunç renginde idi; sözlerinin sesi ise bir kalabalığın sesi gibiydi’ (Daniel 10:2–6).”
“This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. Our Lord comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days.” Sanctified Life, 49.
“Bu tasvir, Mesih’in Patmos Adası’nda Yuhanna’ya vahyedildiği zaman verilen tasvire benzemektedir. Tanrı’nın Oğlu’ndan daha aşağı olmayan bir şahsiyet Daniel’e göründü. Rabbimiz, son günlerde neler vuku bulacağını Daniel’e öğretmek üzere başka bir göksel ulakla birlikte gelir.” Sanctified Life, 49.
The first nine verses identify how the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before the close of human probation. The revelation was given by God to Jesus, who gave it to Gabriel, who gave it to John with a commission for John to send the message to the seven churches. Isaiah received his commission to do the same in chapter six, and Ezekiel received the same mandate in chapters two and three. John is a prisoner when he receives his commission, Ezekiel and Daniel are captives in Babylon and Isaiah is living in the history of the wicked king Ahaz of Judah.
İlk dokuz ayet, İsa Mesih’in Vahyinin insanlığın deneme süresi sona ermeden hemen önce nasıl mühürlerinin açıldığını ortaya koyar. Vahiy, Tanrı tarafından İsa’ya verildi; İsa onu Cebrail’e verdi; Cebrail de Yuhanna’ya, Yuhanna’nın mesajı yedi kiliseye göndermesi göreviyle verdi. Yeşaya da altıncı bölümde aynı şeyi yapmak üzere görevini aldı; Hezekiel ise ikinci ve üçüncü bölümlerde aynı buyruğu aldı. Yuhanna görevini aldığında bir mahkûmdur; Hezekiel ile Daniel Babil’de sürgündür; Yeşaya ise Yahuda’nın kötü kralı Ahaz’ın tarihsel döneminde yaşamaktadır.
“There were wheels within wheels in an arrangement so complicated that at first sight they appeared to Ezekiel to be all in confusion. But when they moved, it was with beautiful exactness and in perfect harmony. Heavenly beings were impelling these wheels, and, above all, upon the glorious sapphire throne, was the Eternal One; while round about the throne was the encircling rainbow, emblem of grace and love. Overpowered by the terrible glory of the scene, Ezekiel fell upon his face, when a voice bade him arise and hear the word of the Lord. Then there was given him a message of warning for Israel.” Testimonies, 751.
“Birbirinin içinde tekerlekler vardı; düzenleri öylesine karmaşıktı ki, ilk bakışta Hezekiel’e her şey tam bir kargaşa içinde görünmüştü. Fakat hareket ettiklerinde, güzel bir kusursuzlukla ve tam bir uyum içinde hareket ediyorlardı. Göksel varlıklar bu tekerlekleri sevk ediyordu; ve hepsinin üzerinde, görkemli safir taht üzerinde, Ebedî Olan bulunuyordu; tahtın çevresinde ise lütuf ve sevginin simgesi olan kuşatıcı gökkuşağı vardı. Sahnenin dehşet verici görkemi karşısında ezilen Hezekiel yüzüstü yere kapandı; o sırada bir ses ona kalkmasını ve Rab’bin sözünü işitmesini buyurdu. Sonra ona İsrail için bir uyarı mesajı verildi.” Testimonies, 751.
Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. Isaiah 6:8.
Ayrıca Rab’bin sesini işittim; diyordu ki: Kimi göndereyim, bizim için kim gidecek? O zaman ben dedim: İşte ben, beni gönder. Yeşaya 6:8.
“This vision was given to Ezekiel at a time when his mind was filled with gloomy forebodings. He saw the land of his fathers lying desolate...
“Bu görü, Hezekiel’e, zihninin kasvetli önsezilerle dolu olduğu bir zamanda verildi. O, atalarının ülkesini viraneye dönmüş halde gördü...”
“In like manner, when God was about to open to the beloved John the history of the church for future ages, He gave him an assurance of the Saviour’s interest and care for His people by revealing to him ‘One like unto the Son of man,’ walking among the candlesticks, which symbolized the seven churches. …
“Aynı şekilde, Tanrı kilisenin gelecekteki çağlara ait tarihini sevgili Yuhanna’ya açmak üzereyken, ona, Kurtarıcı’nın halkına yönelik ilgisini ve özenini, ‘insanoğluna benzer Biri’ni, yedi kiliseyi simgeleyen şamdanların arasında yürür halde ona göstererek güvence altına aldı. …”
“These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. …
“Bu dersler bizim yararımız içindir. İmanımızı Tanrı’ya dayandırmamız gerekir; çünkü hemen önümüzde, insanların ruhlarını deneyecek bir zaman bulunmaktadır. …”
“We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecy is fast fulfilling. The Lord is at the door. There is soon to open before us a period of overwhelming interest to all living. The controversies of the past are to be revived; new controversies will arise. The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of. Satan is at work through human agencies. Those who are making an effort to change the Constitution and secure a law enforcing Sunday observance little realize what will be the result. A crisis is just upon us.
“Büyük ve ciddî olayların eşiğinde duruyoruz. Peygamberlik süratle gerçekleşiyor. Rab kapıdadır. Çok geçmeden, yaşayan herkes için ezici derecede ilgi uyandıracak bir dönem önümüzde açılacaktır. Geçmişin çekişmeleri yeniden canlandırılacak; yeni çekişmeler ortaya çıkacaktır. Dünyamızda sahnelenecek olaylar henüz tasavvur bile edilmemiştir. Şeytan, insan aracılar vasıtasıyla çalışmaktadır. Anayasa’yı değiştirmeye ve Pazar gününe riayeti zorunlu kılan bir yasa çıkarmaya gayret edenler, bunun sonucunun ne olacağını pek az fark etmektedir. Bir kriz hemen üzerimize gelmektedir.”
“But God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of His church, in His own charge. …
“Fakat Tanrı’nın kulları bu büyük buhranda kendilerine güvenmemelidirler. Yeşaya’ya, Hezekiel’e ve Yuhanna’ya verilen görümlerde, göğün yeryüzünde cereyan eden olaylarla ne kadar yakından bağlantılı olduğunu ve Tanrı’nın Kendisine sadık olanlar için gösterdiği ihtimamın ne denli büyük olduğunu görürüz. Dünya bir yöneticiden yoksun değildir. Yaklaşan olayların düzeni Rab’bin elindedir. Göğün Haşmeti, Kendi kilisesinin işleri kadar ulusların kaderini de bizzat Kendi gözetimi altında tutmaktadır. …”
“In Ezekiel’s vision God had His hand beneath the wings of the cherubim. This is to teach His servants that it is divine power that gives them success. He will work with them if they will put away iniquity and become pure in heart and life.
“Hezekiel’in görümünde, Tanrı’nın eli keruvların kanatlarının altındaydı. Bu, kullarına başarı verenin ilahî kudret olduğunu öğretmek içindir. Eğer onlar fesadı bırakır, yürek ve yaşam bakımından pak olurlarsa, O da onlarla birlikte çalışacaktır.
“The bright light going among the living creatures with the swiftness of lightning represents the speed with which this work will finally go forward to completion. …
“Canlı yaratıkların arasında şimşeğin hızıyla gidip gelen parlak ışık, bu işin sonunda tamamlanışa doğru hangi süratle ilerleyeceğini temsil eder. …”
“Brethren, it is no time now for mourning and despair, no time to yield to doubt and unbelief. Christ is not now a Saviour in Joseph’s new tomb, closed with a great stone and sealed with the Roman seal; we have a risen Saviour. He is the King, the Lord of hosts; He sitteth between the cherubim; and amid the strife and tumult of nations He guards His people still. He who ruleth in the heavens is our Saviour. He measures every trial. He watches the furnace fire that must test every soul. When the strongholds of kings shall be overthrown, when the arrows of God’s wrath shall strike through the hearts of His enemies, His people will be safe in His hands.” Testimonies, volume 5, 752–754.
“Kardeşler, şimdi yas ve umutsuzluk zamanı değildir; kuşkuya ve imansızlığa teslim olma zamanı değildir. Mesih artık Yusuf’un, büyük bir taşla kapatılmış ve Roma mührüyle mühürlenmiş yeni mezarında bulunan bir Kurtarıcı değildir; bizim dirilmiş bir Kurtarıcımız vardır. O Kral’dır, Orduların Rabbi’dir; keruvlar arasında oturur; ve ulusların çekişmesi ve kargaşası ortasında halkını hâlâ korumaktadır. Göklerde hüküm süren O, bizim Kurtarıcımızdır. Her denemeyi ölçer. Her canı sınaması gereken fırın ateşini gözetler. Kralların kaleleri yıkılacağı zaman, Tanrı’nın gazabının okları düşmanlarının yüreklerini delip geçeceği zaman, O’nun halkı O’nun ellerinde güvende olacaktır.” Testimonies, cilt 5, 752–754.
Four biblical witnesses attest to the fact that the message of the Revelation of Jesus Christ is given to those persons who are typified by these prophet’s experiences in the sanctuary. It is when we enter into the heavenly sanctuary that we are given the message which we have been ordained to proclaim. The “furnace fire” which tests “every soul” is the furnace of Malachi three.
Dört kutsal yazı tanığı, İsa Mesih’in Vahyi’nin mesajının, mâbedde bu peygamberin tecrübeleriyle simgelenen kişilere verildiği gerçeğine tanıklık eder. Bildirmek üzere tayin edilmiş olduğumuz mesaj, göksel mâbede girdiğimizde bize verilir. “Her canı” sınayan “fırın ateşi”, Malaki üçüncü bölümdeki fırındır.
But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:2–4.
Fakat O’nun geliş gününe kim dayanabilir? ve göründüğünde kim ayakta kalabilir? Çünkü O, arıtıcının ateşi gibi ve çamaşırcıların sabunu gibidir: Ve gümüşü arıtan ve temizleyen biri gibi oturacak; Levi oğullarını arıtacak ve onları altınla gümüş gibi saflaştıracaktır; ta ki Rab’be doğruluk içinde bir sunu sunabilsinler. O zaman Yahuda’nın ve Yeruşalim’in sunusu, eski günlerde olduğu gibi, önceki yıllarda olduğu gibi, Rab’be hoş gelecektir. Malaki 3:2–4.
The refiner knows that the silver has been in the furnace for the correct amount of time when the silver is so pure that it reflects the refiner’s face. This fact about how silver was anciently refined, aligns with the causative verb “marah” that Daniel saw in chapter ten. In these final days the Lord is leading His people into the sanctuary to test, purify and purge the candidates to be a part of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. In this period of time, “He will work with” us, “if” we “will put away iniquity and become pure in heart and life.” Some as in Daniel ten flee from that experience, but those, symbolized by Daniel do see the great looking glass vision of the revelation of Jesus Christ will, as Isaiah illustrates have their lips touched with a coal from the altar and will be purified and prepared to give a message to both an apostate church, and then the world.
Arıtıcı, gümüşün kendi yüzünü yansıtacak denli saflaştığında, onun ocakta gerekli süre boyunca kalmış olduğunu bilir. Gümüşün eski çağlarda nasıl arıtıldığına ilişkin bu gerçek, Daniel’in onuncu bölümde gördüğü “marah” etken fiiliyle uyumludur. Bu son günlerde Rab, halkını tapınağa yönelterek yüz kırk dört binlik sancağın bir parçası olmaya aday olanları denemek, arıtmak ve temizlemek istemektedir. Bu zaman diliminde O, “eğer” biz “fesadı uzaklaştırır ve yürekle yaşamda pak hâle gelirsek”, “bizimle çalışacaktır.” Daniel on’da olduğu gibi bazıları bu tecrübeden kaçar; fakat Daniel ile simgelenenler, İsa Mesih’in vahyine ait o büyük aynasal görümü gerçekten görenler, Yeşaya’nın tasvir ettiği üzere dudakları sunaktaki bir korla dokundurulacak olanlar, hem irtidat etmiş bir kiliseye, hem de ardından dünyaya bir mesaj vermek üzere arıtılacak ve hazırlanacaklardır.
The message is presented to those faithful souls in the sanctuary. Leviticus twenty-three when aligned with the Pentecostal season is designed to reflect the Ark of the covenant in the Most Holy Place. By faith the structure of the chapter’s messages identifies three waymarks within the sacred history that the furnace test is accomplished. Divinely profound—the prophetic structure of chapter twenty-three allows the student of prophecy to locate Ezekiel in verse one of chapter one.
Mesaj, mabetteki o sadık canlara sunulmaktadır. Levililer yirmi üç, Pentikost mevsimiyle uyumlu hâle getirildiğinde, En Kutsal Yer’deki Ahit Sandığı’nı yansıtacak şekilde tasarlanmıştır. İmanla, bölümün mesajlarının yapısı, kutsal tarih içerisinde fırın sınavının tamamlandığını gösteren üç nişan noktasını belirler. İlahî bakımdan derin olan yirmi üçüncü bölümün peygamberlik yapısı, peygamberlik öğrencisinin Hezekiel’i birinci bölümün birinci ayetinde konumlandırmasına imkân verir.
Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. In the fifth day of the month, which was the fifth year of king Jehoiachin’s captivity. Ezekiel 1:1, 2.
Otuzuncu yılda, dördüncü ayda, ayın beşinci gününde, Kebar Irmağı kıyısında sürgünler arasında bulunurken, gökler açıldı ve Tanrı’dan görümler gördüm. Ayın beşinci günüydü; Kral Yehoyakin’in sürgün edilişinin beşinci yılıydı. Hezekiel 1:1, 2.
As a priest during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, Ezekiel is in the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle, five years before the third of three sieges of Jerusalem by Nebuchadnezzar in 587 BC. The thirtieth year in the verse is thirty years after the greatest revival of Old Testament history, and it is in the fifth day of the fifth year, thus placing the number five upon Ezekiel's testimony. In the two opening verses we find thirty identified once and the number five mentioned three times. In the structure of Leviticus twenty-three aligned with the Pentecostal season the second test represented by thirty reaches to the feast of trumpets, the five days to the ascension of Christ, then five days to the day of atonement, then five days to the waymark representing both the former (Pentecost) and latter (Tabernacles) rain. The structure presents thirty, followed by three steps of five. Ezekiel is in the temple and the structure of Leviticus twenty-three is the Ark.
Hezekiel, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanı sırasında bir kâhin olarak, Nebukadnetsar’ın MÖ 587’de Yeruşalim’i üç kuşatmasından üçüncüsünden beş yıl önce, on yedinci Jubile döngüsünün otuzuncu yılındadır. Ayetteki otuzuncu yıl, Eski Ahit tarihindeki en büyük uyanıştan otuz yıl sonrasıdır ve beşinci yılın beşinci günündedir; böylece Hezekiel’in tanıklığı üzerine beş sayısı konulmuş olur. Açılıştaki ilk iki ayette otuz bir kez tanımlanmış, beş sayısı ise üç kez anılmıştır. Pentikost mevsimiyle hizalanmış Levililer yirmi üç yapısında, otuzla temsil edilen ikinci sınama borazanlar bayramına kadar ulaşır; beş gün Mesih’in göğe yükselişine, ardından beş gün kefaret gününe, ardından beş gün de hem ilk (Pentikost) hem de son (Çardaklar Bayramı) yağmuru temsil eden işaret taşına ulaşır. Yapı, otuzun ardından beşten oluşan üç adım sunmaktadır. Hezekiel tapınaktadır ve Levililer yirmi üçün yapısı Ahit Sandığı’dır.
The history attests to the fact that Ezekiel at the point is five years before a symbolic siege that concludes typifying the soon-coming Sunday law as represented by the destruction of Jerusalem. The number ‘five’ is a primary element of the design of Leviticus twenty-three, as is the number thirty.
Tarih, bu noktada Hezekiel’in, Yeruşalim’in yıkımıyla temsil edilen ve pek yakında gelecek olan Pazar yasasını tipolojik olarak simgeleyen bir kuşatmanın sona erişinden beş yıl önce bulunduğu gerçeğine tanıklık etmektedir. “Beş” sayısı, “otuz” sayısı gibi, Levililer yirmi üçün tasarımının başlıca unsurlarından biridir.
It has been shown in these articles that when the first twenty-two verses of the chapter are aligned with the final twenty-two verses, and then together those two lines of twenty-two verses are aligned with the Pentecostal season that the three-step testing process, which is the furnace fire of Malachi are clearly illustrated. The three steps possess an alpha and omega in the first and third steps that consists of a series of four waymarks that represent one step.
Bu makalelerde, bölümün ilk yirmi iki ayeti son yirmi iki ayetle hizalandığında ve ardından bu yirmi iki ayetlik iki çizgi birlikte Pentikost mevsimiyle hizalandığında, Malaki’nin ateşli fırını olan üç aşamalı sınanma sürecinin açıkça resmedildiği gösterilmiştir. Bu üç aşamanın birinci ve üçüncü aşamalarında, birer aşamayı temsil eden dört işaretten oluşan bir dizi içinde bir alfa ve omega bulunmaktadır.
Passover, followed by the feast of unleavened bread, followed by the first fruit offering of barley, then ‘five’ days to the end of the feast of unleavened bread. Those four waymarks make up the first test, and Jesus always illustrates the end by the beginning, and the third test is also made up of four waymarks. The feast of trumpets, then the ascension of Christ followed by the day of atonement, and then five days later the arrival of both Pentecost and Tabernacles. Pentecost is the symbol of the former rain and Tabernacles is a symbol of the latter rain. In the Leviticus twenty-three model both Pentecost and Tabernacles align.
Fısıh, ardından Mayasız Ekmek Bayramı, ardından arpanın ilk ürün takdimesi ve sonra Mayasız Ekmek Bayramı’nın sonuna kadar ‘beş’ gün. Bu dört işaret noktası birinci denemeyi oluşturur ve İsa sonu her zaman başlangıçla örnekler; üçüncü deneme de yine dört işaret noktasından oluşur. Borazanlar Bayramı, sonra Mesih’in göğe yükselişi, ardından Kefaret Günü ve ardından beş gün sonra hem Pentikost’un hem de Çardaklar Bayramı’nın gelişi. Pentikost ilk yağmurun simgesidir ve Çardaklar Bayramı da son yağmurun bir simgesidir. Levililer yirmi üç modelinde hem Pentikost hem de Çardaklar Bayramı aynı hizaya gelir.
Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.
Öyleyse sevinin, ey Siyon çocukları, ve Tanrınız RAB’de coşun; çünkü size ilk yağmuru ölçülü olarak verdi; ve sizin için yağmuru, ilk yağmuru da son yağmuru da ilk ayda yağdıracaktır. Yoel 2:23.
The final testing and purification process began on December 31, 2023. The first test was the foundational test symbolized by the controversy of the “robbers of thy people” that divided the group who had been previously tried by the disappointment of July 18, 2020.
Nihai sınanma ve arındırma süreci 31 Aralık 2023 tarihinde başladı. İlk sınama, 18 Temmuz 2020’deki hayal kırıklığıyla daha önce denenmiş olan grubu bölen “senin halkının zorbaları” tartışmasıyla simgelenen temel sınamaydı.
“In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Manuscript Releases, volume 1, 47.
“Tarih ve peygamberlikte Tanrı’nın Sözü, hakikat ile yanılgı arasındaki uzun süreli çatışmayı tasvir eder. Bu çatışma hâlâ sürmektedir. Olmuş olan şeyler tekrar edilecektir. Eski tartışmalar yeniden canlandırılacak ve durmaksızın yeni teoriler ortaya çıkacaktır. Fakat, inançlarında ve peygamberliğin gerçekleşmesinde birinci, ikinci ve üçüncü meleğin mesajlarının ilanında bir rol üstlenmiş olan Tanrı’nın halkı, nerede durduklarını bilir. Onlar, has altından daha değerli bir tecrübeye sahiptirler. Sonuna kadar güvenlerinin başlangıcını sarsılmaz biçimde koruyarak, kaya gibi dimdik durmalıdırlar.” Manuscript Releases, cilt 1, 47.
In Leviticus twenty-three the first test is represented by a prophetic combination of three followed five days later by the end of unleavened bread. Passover was day one, the feast of unleavened bread was the second day and the first fruits offering was the third day. Five days later the feast of unleavened bread ended. The prophetic structure of the first of three tests is also represented in the third and final test. In that third waymark, made up of three waymarks followed by one, the feast of trumpets is day one, and Christ’s ascension is five days later, then the day of atonement follows five days later, then five days later both Pentecost and the feast of Tabernacles mark the soon-coming Sunday law, which is represented in the book of Ezekiel as the destruction of Jerusalem.
Levililer yirmi üçte ilk sınama, üçten oluşan peygamberliksel bir birleşimle ve bunu beş gün sonra mayasız ekmek bayramının sonu izleyerek temsil edilir. Fısıh birinci gündü, mayasız ekmek bayramı ikinci gündü ve ilk ürünler takdimesi üçüncü gündü. Beş gün sonra mayasız ekmek bayramı sona erdi. Üç sınamadan ilkinin peygamberliksel yapısı, üçüncü ve son sınamada da temsil edilir. Üç nirengi noktasından oluşup ardından bir başkasının geldiği o üçüncü nirengi noktasında, borazanlar bayramı birinci gündür ve Mesih’in göğe yükselişi beş gün sonradır; ardından Kefaret Günü beş gün sonra gelir; sonra beş gün sonra hem Pentikost hem de Çardaklar Bayramı, Hezekiel kitabında Yeruşalim’in yıkımı olarak temsil edilen pek yakında gelecek Pazar yasasını işaretler.
Between the end of the feast of unleavened bread and the feast of trumpets there are thirty days, that not only represent a symbol of a priest, but also the second test of the three tests represented within the Divine illustration.
Mayasız Ekmek Bayramı’nın sonu ile Borazanlar Bayramı arasında otuz gün vardır; bu günler yalnızca bir kâhinin simgesini değil, aynı zamanda İlahi tasvir içinde temsil edilen üç sınavdan ikincisini de temsil eder.
The baptism of Christ illustrates the three waymarks of Passover, unleavened bread and first fruits, for those three waymarks represent Christ’s death, burial and resurrection. Those three steps which are followed by five days to the fourth step, represented by the end of the feast of unleavened bread. The baptism presents the three steps in one brief moment when John baptized his Messiah. The spring feasts separates those three steps by one day each, and the fall feasts separates those three steps by five days.
Mesih’in vaftizi, Fısıh, Mayasız Ekmek ve İlk Ürünler olmak üzere üç işaret taşını örneklendirir; zira bu üç işaret taşı, Mesih’in ölümünü, gömülüşünü ve dirilişini temsil eder. Dördüncü adıma kadar beş günün izlediği bu üç adım, Mayasız Ekmek Bayramı’nın sonuyla temsil edilir. Vaftiz, Yahya Mesih’ini vaftiz ettiğinde, bu üç adımı tek ve kısa bir anda sunar. İlkbahar bayramları bu üç adımı her birini birer gün ayırarak birbirinden ayırır; sonbahar bayramları ise bu üç adımı beşer gün arayla ayırır.
When we apply the first test of the spring feasts as a combination of three waymarks that are followed by one waymark five days later; and then apply the fall feasts as three waymarks that are followed five days later by one waymark, there is a prophetic structure established which consists of an alpha waymark of three followed by five days, which is then followed by thirty days, and the third test of the fall feasts as a waymark of three followed by five days—the structure illustrates the first test as covering a total of five days, followed by a second test of thirty days that reach to the third waymark of five days. Five plus thirty, plus five is forty (5 + 30 + 5 = 40).
İlkbahar bayramlarının ilk sınamasını, beş gün sonra gelen bir alameti izleyen üç alametin birleşimi olarak uyguladığımızda; ardından sonbahar bayramlarını da, beş gün sonra tek bir alametin izlediği üç alamet olarak uyguladığımızda, üçten oluşan bir alfa alametinin ardından beş gün, sonra otuz gün ve sonbahar bayramlarının üçüncü sınamasının, beş gün sonra gelen üçten oluşan bir alamet olarak yer aldığı peygamberliksel bir yapı kurulmuş olur—bu yapı, ilk sınamanın toplam beş günü kapsadığını; bunun ardından, beş günlük üçüncü alamete ulaşan otuz günlük ikinci bir sınamanın geldiğini göstermektedir. Beş artı otuz artı beş kırktır (5 + 30 + 5 = 40).
Christ’s baptism was immediately followed by forty days, that concluded with three tests. Much more can be recognized in the structure of Leviticus twenty-three in combination with the Pentecostal season, but at another level the chapter represents the Ark in the Most Holy Place.
Mesih’in vaftizini hemen kırk gün izledi; bu süre üç sınamayla sonuçlandı. Levililer yirmi üçüncü bölümünün yapısında, Pentikost mevsimiyle birlikte ele alındığında, çok daha fazlası fark edilebilir; ancak başka bir düzeyde bu bölüm, En Kutsal Yer’deki Ahit Sandığı’nı temsil eder.
The spring and fall feasts in Leviticus twenty-three are placed in the middle of two Sabbaths. Those two Sabbaths represent the two covering cherubs and the waymarks of the Pentecostal season aligned with Leviticus twenty-three represent the Ark and the two covering cherubs. Ezekiel is taken into the sanctuary in chapter one, and when he is taken there, he is located five days before the siege which leads to the destruction of Jerusalem typifying the soon-coming Sunday law. The Sunday law is represented by Pentecost and Tabernacles in Leviticus twenty-three. Ezekiel is in the thirtieth year, and thirty is the period of the second of the three tests that make up the furnace fire of Malachi three. The second test is represented by thirty days, just as Ezekiel is in the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle that began at Josiah’s Great Passover, as the historians refer to it. Ezekiel is five years before the siege that lasted eighteen months, and he is in the temple, which is the middle of the three final tests that purify and purge the remnant. Peter was at Caesarea-Philippi (Panium), also in the middle of three tests, as represented by Panium (Caesarea-Philippi), the mount of Transfiguration and the cross.
Levililer yirmi üçteki ilkbahar ve sonbahar bayramları iki Sebt’in ortasına yerleştirilmiştir. Bu iki Sebt, örtücü iki kerubu temsil eder ve Pentikost mevsiminin Levililer yirmi üç ile hizalanmış işaret taşları, Ahit Sandığı’nı ve örtücü iki kerubu temsil eder. Hezekiel birinci bölümde mabede götürülür ve oraya götürüldüğünde, yakında gelecek olan Pazar yasasını simgeleyen Yeruşalim’in yıkımına yol açan kuşatmadan beş gün önceki zamanda bulunmaktadır. Pazar yasası, Levililer yirmi üçte Pentikost ve Çardak Bayramı ile temsil edilmektedir. Hezekiel otuzuncu yıldadır ve otuz, Malaki üçteki ateş fırınını oluşturan üç sınamadan ikincisinin dönemidir. İkinci sınama otuz gün ile temsil edilir; tıpkı tarihçilerin Yoşiya’nın Büyük Fısıh’ı diye andıkları olayla başlayan on yedinci Jubile devresinin otuzuncu yılında Hezekiel’in bulunması gibi. Hezekiel on sekiz ay süren kuşatmadan beş yıl öncededir ve tapınaktadır; bu da artakalanları arındırıp temizleyen son üç sınamanın ortasıdır. Petrus da Kayserya Filipi’de (Panium), yine üç sınamanın ortasındaydı; bu da Panium (Kayserya Filipi), Başkalaşım dağı ve çarmıh ile temsil edilmektedir.
In 592 BC Ezekiel is supernaturally made “dumb” and only speaks when God opens his mouth. That condition continues until the fall of Jerusalem in 585/6 BC. God had caused him to speak when the siege began, the day “the desire of” his “eyes” died, but he was not allowed to speak freely until Jerusalem “the desire of” Israel’s “eyes” had fallen. Jerusalem’s fall represents the soon-coming Sunday law, and it is there that John the Baptist’s father, a priest of the eighth course, who was made dumb while serving in the temple, which is where Ezekiel was (in vision) was also made dumb for about nine months. It was on the eighth day after John’s birth, when John was being circumcised that he was allowed to speak. Two prophets made dumb while in the sanctuary. The third prophet to be made dumb while viewing Christ in the sanctuary was Daniel. In chapter ten, Daniel is in the sanctuary, and just as he is being touched a second of three times he is made dumb. At the middle point Daniel is made dumb.
MÖ 592’de Hezekiel doğaüstü bir şekilde “dilsiz” kılınır ve ancak Tanrı onun ağzını açtığında konuşur. Bu durum, MÖ 585/6’da Yeruşalim’in düşüşüne kadar sürer. Kuşatma başladığı gün, kendi “gözlerinin arzusunun” öldüğü vakitte Tanrı onun konuşmasına sebep olmuştu; fakat İsrail’in “gözlerinin arzusu” olan Yeruşalim düşmeden ona serbestçe konuşma izni verilmemişti. Yeruşalim’in düşüşü yakında gelecek olan Pazar yasasını temsil eder; ve Vaftizci Yahya’nın babası, sekizinci sınıftan bir kâhin olan, tapınakta hizmet ederken dilsiz kılınan kişi de—Hezekiel’in de (görümde) bulunduğu yer orasıydı—yaklaşık dokuz ay boyunca dilsiz kılınmıştı. Yahya’nın doğumundan sonraki sekizinci günde, Yahya sünnet edilirken, onun konuşmasına izin verildi. Kutsal mekânda dilsiz kılınan iki peygamber. Mesih’i kutsal mekânda seyrederken dilsiz kılınan üçüncü peygamber ise Daniel’di. Onuncu bölümde Daniel kutsal mekândadır ve üç dokunuşun ikincisiyle kendisine dokunulduğu sırada dilsiz kılınır. Orta noktada Daniel dilsiz kılınır.
And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. Daniel 10:15, 16.
Ve bana böyle sözler söylediğinde, yüzümü yere çevirdim ve dilsiz kaldım. Ve işte, insanoğullarının benzerine benzer biri dudaklarıma dokundu; o zaman ağzımı açtım, konuştum ve önümde durana dedim ki: Ey efendim, görü sayesinde acılarım üzerime döndü ve hiç kuvvetim kalmadı. Daniel 10:15, 16.
Speaking
Konuşma
The symbolism of “speaking” is marked at the soon-coming Sunday law when the United States speaks as a dragon, Balaam’s ass speaks, Habakkuk’s vision speaks and does not lie. The three dumb prophets who are made dumb while in the sanctuary, speak at the destruction of Jerusalem. With Zachariah, he speaks to identify that his son’s new name is correct, thus typifying tho Philadelphian's who are given a new name.
“Konuşma” simgeselliği, Amerika Birleşik Devletleri’nin bir ejderha gibi konuştuğu, Balam’ın eşeğinin konuştuğu, Habakkuk’un görümlerinin konuşup yalan söylemediği yakında gelecek olan Pazar yasasında belirginleşir. Tapınakta bulundukları sırada dilsiz kılınan üç dilsiz peygamber, Yeruşalim’in yıkılışı sırasında konuşur. Zekeriya ile birlikte, oğlunun yeni adının doğru olduğunu belirtmek için konuşur; böylece kendilerine yeni bir ad verilen Filadelfiyalıları simgeler.
Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. Revelation 3:12.
Galip geleni Tanrımın mabedinde bir sütun yapacağım; o da artık dışarı çıkmayacaktır. Onun üzerine Tanrımın adını, Tanrımdan gökten inen Tanrımın kentinin, yani yeni Yeruşalim’in adını ve kendi yeni adımı yazacağım. Vahiy 3:12.
Zachariah was given a tablet to write the new family name of John.
Zekeriya’ya Yahya’nın yeni aile adını yazması için bir levha verildi.
And it came to pass, that on the eighth day they came to circumcise the child; and they called him Zacharias, after the name of his father. And his mother answered and said, Not so; but he shall be called John. And they said unto her, There is none of thy kindred that is called by this name. And they made signs to his father, how he would have him called. And he asked for a writing table, and wrote, saying, His name is John. And they marvelled all. And his mouth was opened immediately, and his tongue loosed, and he spake, and praised God. Luke 1:59–64.
Ve vaki oldu ki, sekizinci günde çocuğu sünnet etmeye geldiler; ve ona babasının adı üzere Zekeriya adını verdiler. Annesi ise cevap verip dedi: Hayır; fakat onun adı Yuhanna olacaktır. Ve ona dediler: Senin akrabaların arasında bu adla çağrılan hiç kimse yoktur. Ve babasına, ona ne ad vermek istediğini işaretlerle sordular. O da bir yazı levhası isteyip şöyle yazdı: Onun adı Yuhanna’dır. Ve hepsi hayrete düştüler. Ve o anda ağzı açıldı, dili çözüldü; konuştu ve Tanrı’yı övdü. Luka 1:59–64.
John’s new name aligns with the church of Philadelphia, and the name Zachariah aligns with Laodicea as represented by Zachariah’s unbelief in the message of the third angel. All the prophets address the latter days, and latter days are the history of the third angel. So the angel that brought the message must be the third angel. Zachariah refused to understand that the Lord would pass by the Laodicean Seventh-day Adventist church. There is more to say about the restoration of the voice in these prophets, but we will continue to move towards and understanding of Josiah’s prophetic line.
Yuhanna’nın yeni adı Filadelfiya kilisesiyle uyumludur; Zekeriya adı ise, Zekeriya’nın üçüncü meleğin mesajına iman etmemesiyle temsil edilen Laodikya ile uyumludur. Bütün peygamberler son günlere hitap eder ve son günler, üçüncü meleğin tarihidir. Öyleyse mesajı getiren melek, üçüncü melek olmalıdır. Zekeriya, Rab’bin Laodikyalı Yedinci Gün Adventist kilisesinin yanından geçip gideceğini anlamayı reddetti. Bu peygamberlerde sesin yeniden ihyasına ilişkin söylenecek daha çok şey vardır; ancak Yoşiya’nın peygamberlik çizgisini anlamaya doğru ilerlemeye devam edeceğiz.
Josiah’s Wheel
Yoşiya’nın Tekerleği
We have addressed the seventeenth Jubilee cycle that began at Josiah’s Passover in 622 BC, but the line of Josiah begins well before 622 BC. The rebellion of Israel that brought Saul to the throne as Israel’s first king marked forty years that king Saul would rule, followed by forty years that king David would rule, followed by forty years that Solomon would rule. The rejection of God that so offended the prophet Samuel occurred in 1097 BC, and begins a prophetic line of rebellion that ended at the cross when the Jews pronounced, they had no king, but Caesar.
MÖ 622’de Yoşiya’nın Fısıh Bayramı ile başlayan on yedinci Yubil döngüsünü ele aldık; ancak Yoşiya’nın hattı MÖ 622’den çok daha önce başlamaktadır. İsrail’in, Saul’u İsrail’in ilk kralı olarak tahta çıkaran isyanı, kral Saul’un hüküm süreceği kırk yılı işaret etti; bunu kral Davud’un hüküm süreceği kırk yıl, ardından da Süleyman’ın hüküm süreceği kırk yıl izledi. Peygamber Samuel’i böylesine gücendiren Tanrı’nın reddedilişi MÖ 1097’de gerçekleşti ve Yahudilerin çarmıhta, kendileri için Sezar’dan başka kral olmadığını ilan ettikleri vakit sona eren isyana dair peygamberlik hattını başlattı.
But they cried out, Away with him, away with him, crucify him. Pilate saith unto them, Shall I crucify your King? The chief priests answered, We have no king but Caesar. John 19:15.
Fakat onlar, “Onu ortadan kaldır, onu ortadan kaldır, çarmıha ger!” diye haykırdılar. Pilatus onlara dedi: “Kralınızı mı çarmıha gereyim?” Başkâhinler cevap verdiler: “Kayser’den başka kralımız yoktur.” Yuhanna 19:15.
In 1097, three kings would reign for forty years each until the death of Solomon in 977 BC, when the kingdom then divided into north and south.
MÖ 1097’de, Süleyman’ın ölümüne dek her biri kırk yıl hüküm sürecek üç kral tahta çıkacaktı; Süleyman’ın MÖ 977’de ölümü üzerine krallık kuzey ve güney olarak ikiye bölündü.
And afterward they desired a king: and God gave unto them Saul the son of Cis, a man of the tribe of Benjamin, by the space of forty years. Acts 13:21.
Bundan sonra bir kral istediler; Tanrı da onlara Benyamin oymağından, Kiş oğlu Saul’u kırk yıl süreyle verdi. Elçilerin İşleri 13:21.
David was thirty years old when he began to reign, and he reigned forty years. In Hebron he reigned over Judah seven years and six months: and in Jerusalem he reigned thirty and three years over all Israel and Judah. 2 Samuel 2:4, 5.
Davud krallık etmeye başladığında otuz yaşındaydı ve kırk yıl krallık etti. Hevron’da Yahuda üzerine yedi yıl altı ay krallık etti; Yeruşalim’de ise bütün İsrail ve Yahuda üzerine otuz üç yıl krallık etti. 2 Samuel 2:4, 5.
Solomon’s reign began in 971 BC; the foundation of the Temple was laid in Solomon’s fourth year (967 BC). Construction lasted seven years (1 Kings 6:37–38), and the Temple was completed in the eighth month of Solomon’s eleventh year. The formal dedication took place in the seventh month (the month of Ethanim), during the Feast of Tabernacles (1 Kings 8; 2 Chronicles 5–7). The kings, the Temple and the nation each are represented in the history with a four-hundred-and-ninety-year period that distinctly marks a prophetic period in relation to either the kings, the Temple or the nation.
Süleyman’ın hükümranlığı MÖ 971’de başladı; Mabed’in temeli Süleyman’ın dördüncü yılında (MÖ 967) atıldı. İnşa yedi yıl sürdü (1 Krallar 6:37–38) ve Mabed, Süleyman’ın on birinci yılının sekizinci ayında tamamlandı. Resmî adanma ise yedinci ayda (Etanim ayı), Çardak Bayramı sırasında gerçekleşti (1 Krallar 8; 2 Tarihler 5–7). Krallar, Mabed ve ulusun her biri tarihte, krallarla, Mabed’le yahut ulusla ilgili peygamberliksel bir dönemi belirgin biçimde işaret eden dört yüz doksan yıllık bir dönemle temsil edilmektedir.
Daniel was taken captive in 607 BC, though the majority of biblical chronologists identify 605 BC. The historical record must align with the prophetic testimony, and the symbolism of the events that are historically marked on the line of history that begins with the desire for a king in 1097 BC demands upon several prophetic witnesses that 607 BC is the accurate application, and not 605 BC. 607 BC marks the end of four-hundred and ninety years in the line of kings, but it also begins one of the three primary representations of seventy years that occur in the line. 607 BC marks the end of seventy years that began with the captivity of Manasseh in 677 BC. The first representation of the symbol of four hundred and ninety years (that possesses three witnesses in the line), concludes where one of the three witnesses of seventy years ends and another witness of seventy years begins the mathematical structure testifies to 607 BC, in spite of the idea that Daniel was taken captive in 605 BC.
Daniel MÖ 607’de tutsak alındı; her ne kadar Kutsal Kitap kronolojisiyle uğraşanların çoğunluğu MÖ 605 tarihini benimsese de. Tarihsel kayıt, peygamberlik tanıklığıyla uyum içinde olmalıdır; ayrıca MÖ 1097’de kral isteme arzusuyla başlayan tarih çizgisi üzerinde tarihsel olarak işaretlenmiş olayların simgeselliği, birkaç peygamberlik tanığı bakımından MÖ 607’nin doğru uygulama olduğunu, MÖ 605’in ise olmadığını zorunlu kılar. MÖ 607, krallar çizgisindeki dört yüz doksan yılın sonunu işaret eder; ancak aynı zamanda, bu çizgide ortaya çıkan yetmiş yılın üç temel temsillerinden birini de başlatır. MÖ 607, MÖ 677’de Manaşşe’nin tutsak alınmasıyla başlamış olan yetmiş yılın sonunu işaret eder. Dört yüz doksan yıl simgesinin ilk temsili (ki bu çizgide üç tanığa sahiptir), yetmiş yılın üç tanığından birinin sona erdiği ve yetmiş yılın başka bir tanığının başladığı noktada sonuçlanır; matematiksel yapı, Daniel’in MÖ 605’te tutsak alındığı düşüncesine rağmen, MÖ 607’ye tanıklık etmektedir.
Within the line that contains a period of 490 years associated with the kings from 1097 BC unto 607 BC, there is also 490 years from the dedication of Solomon’s Temple unto the dedication of the post-exile Temple by Zerubbabel in 516 BC. That 490 years consists of 420 years from Solomon’s dedication in his eleventh year, added to the 70 years the Temple was desolate during the captivity equaling 490 years. The third decree of Artaxerxes came 59 years later in 457 BC, and marks the beginning of 490 years that were “determined” (cut off, Daniel 9:24) for God’s people which concluded in the year 34 at the stoning of Stephen. There is of course, many other profound chronological witnesses in the prophetic line that begins with the foundational apostasy of rejecting God and the Spirit of Prophecy in 1097 BC and ends when Stephen saw Christ standing at the right hand of God. Within this testimony we find the prophetic wheel of Josiah.
MÖ 1097’den MÖ 607’ye kadar olan krallarla ilişkili 490 yıllık dönemi içeren çizgi içinde, Süleyman’ın Mabedi’nin adanışından sürgün sonrası Mabed’in Zerubbabel tarafından MÖ 516’da adanışına kadar uzanan 490 yıllık bir dönem de bulunmaktadır. Bu 490 yıl, Süleyman’ın krallığının on birinci yılında yaptığı adanıştan itibaren 420 yılın, tutsaklık sırasında Mabed’in 70 yıl harap kalmış olmasıyla birlikte eklenmesiyle toplam 490 yıl etmektedir. Artahşasta’nın üçüncü buyruğu 59 yıl sonra, MÖ 457’de verildi ve Tanrı’nın halkı için “takdir edilmiş” (“kesilmiş”, Daniel 9:24) olan 490 yılın başlangıcını işaret etti; bu dönem, MS 34 yılında İstefanos’un taşlanmasıyla sona erdi. Elbette, MÖ 1097’de Tanrı’nın ve Peygamberlik Ruhunun reddedilmesiyle başlayan temel sapkınlıktan, İstefanos’un Mesih’i Tanrı’nın sağında durmakta gördüğü ana kadar uzanan peygamberlik çizgisinde daha birçok derin kronolojik tanıklıklar bulunmaktadır. Bu tanıklık içinde Yoşiya’nın peygamberlik çarkını buluruz.
I say “foundational apostasy,” for the beginning of the line identifies when Israel rejected God as King, in their desire to have a worldly king thus marking the foundation of Israel’s human monarchy. I also write this for the wheel of Josiah, which means “foundation of God,” is a symbol of both the foundation and the foundational apostasy of God’s people.
“Temel apostazi” diyorum; çünkü çizginin başlangıcı, İsrail’in dünyevî bir krala sahip olma arzusu içinde Tanrı’yı Kral olarak reddettiği anı teşhis eder; böylece İsrail’in beşerî monarşisinin temelini işaretler. Bunu ayrıca Yoşiya çarkı için de yazıyorum; zira “Tanrı’nın temeli” anlamına gelen bu çark, Tanrı halkının hem temelinin hem de temel apostazisinin bir simgesidir.
When Solomon died and the twelve tribes divided into north and south Jeroboam’s dedication of the counterfeit system of worship was rebuked by the disobedient prophet, and his rebuke contained the prophecy of a coming king named Josiah. At the foundational apostasy of Jeroboam and the ten northern tribes the prophecy of Josiah and his revival that is marked by the Great Passover of 622 BC was predicted. That revival was brought about by the discovery of the writings of Moses’ and the pronouncement of judgment upon God’s people for their continual apostasy. When the words from the writings of Moses were read to king Josiah, it produced the greatest revival of Old Testament history. The prophecy of a future child being born named Josiah also contained of the prophetic condemnation of the foundational apostasy levelled against king Jeroboam by the disobedient prophet.
Süleyman öldüğünde ve on iki oymağın kuzey ile güney olarak bölünmesi üzerine, Yeroboam’ın sahte tapınma düzenini adaması, itaatsiz peygamber tarafından azarlanmıştı; bu azarlama, Yoşiya adında gelecek bir kralın peygamberliğini de içeriyordu. Yeroboam’ın ve kuzeydeki on oymağın temel niteliğindeki irtidadı sırasında, MÖ 622 yılındaki Büyük Fısıh ile belirginleşen Yoşiya’ya ve onun ihyasına ilişkin peygamberlik önceden bildirilmişti. Bu ihya, Musa’nın yazılarının bulunması ve Tanrı’nın halkı üzerine, sürekli irtidatları nedeniyle hükmün ilan edilmesiyle meydana geldi. Musa’nın yazılarındaki sözler Kral Yoşiya’ya okunduğunda, Eski Ahit tarihinin en büyük ihyasını ortaya çıkardı. Gelecekte Yoşiya adını taşıyan bir çocuğun doğacağına ilişkin peygamberlik, aynı zamanda itaatsiz peygamber tarafından Kral Yeroboam’a yöneltilen temel nitelikteki irtidadın peygamberlik mahiyetindeki mahkûmiyetini de içeriyordu.
The curse of Moses as Daniel calls it, is the “seven times” of Leviticus twenty-six, and it became the foundational discovery of William Miller who is the symbol of the foundational truths of Adventism. The empowerment of Miller’s message on August 11, 1840 was brought about through the work of “Josiah” Litch in 1838 and 1840. In 1863 those foundations were set aside and the “seven times” became a symbol of not only the foundational truths of the Philadelphian Millerites, but also the symbol of the rebellion of Laodicean Millerism against the foundations. The history of the Millerites of the first and second angels possesses the symbolism of “Josiah,” that will be repeated to the very letter in the history of the one hundred and forty-four thousand. The wheel of Josiah reaches back to the witchcraft of king Saul and then all the way to the spewing out of the Laodicean Seventh-day Adventist church at the Sunday law. Josiah’s wheel in Ezekiel is now in the process of being unsealed as the climax of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
Daniel’in adlandırdığı şekliyle Musa’nın lâneti, Levililer yirmi altıncı bölümdeki “yedi vakit”tir; ve bu, Adventizmin temel gerçeklerinin simgesi olan William Miller’in temel keşfi hâline gelmiştir. Miller’in mesajının 11 Ağustos 1840’taki güçlendirilmesi, 1838 ve 1840 yıllarında “Yoşiya” Litch’in çalışması aracılığıyla gerçekleşmiştir. 1863’te bu temeller bir kenara bırakıldı ve “yedi vakit”, yalnızca Filadelfiyalı Milleritlerin temel gerçeklerinin değil, aynı zamanda Laodikyalı Millerizmin bu temellere karşı isyanının da bir simgesi hâline geldi. Birinci ve ikinci meleğin Milleritlerinin tarihi, “Yoşiya”nın simgeselliğini taşımaktadır; bu simgesellik yüz kırk dört binin tarihinde harfi harfine tekrarlanacaktır. Yoşiya’nın çarkı Kral Saul’un büyücülüğüne kadar uzanır ve oradan da Pazar yasasında Laodikyalı Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin ağızdan çıkarılmasına dek gider. Hezekiel’deki Yoşiya’nın çarkı, şimdi yüz kırk dört binin mühürlenmesinin doruk noktası olarak mührünün açılması sürecindedir.
We will continue these things in the next article.
Bu hususlara bir sonraki makalede devam edeceğiz.