As we take up the study of the hidden history we will consider both the internal and external lines of prophecy that are now understood as aligning with the history from the time of the end in verse forty unto the Sunday law of verse forty-one. The internal line of that prophetic history is marked by the book of Revelation in chapter eleven and verse eleven. The external line is marked by the book of Daniel in chapter eleven verse eleven. The external line of Daniel eleven—verse eleven arrived in history in 2014, and the internal line of Revelation eleven—verse eleven arrived in history on December 31, 2023. The external line represents the Republican horn of the earth beast and the internal line represents the Protestant horn of the earth beast.
Gizli tarihin incelemesine girişirken, şimdi kırkıncı ayetteki son zaman vaktinden kırk birinci ayetteki Pazar yasasına kadar uzanan tarihle uyumlu olduğu anlaşılan hem içsel hem de dışsal peygamberlik çizgilerini ele alacağız. O peygamberlik tarihinin içsel çizgisi, Vahiy kitabının on birinci bölüm on birinci ayetiyle işaretlenmiştir. Dışsal çizgi ise Daniel kitabının on birinci bölüm on birinci ayetiyle işaretlenmiştir. Daniel 11’in dışsal çizgisi—on birinci ayet—tarihte 2014 yılında gerçekleşti ve Vahiy 11’in içsel çizgisi—on birinci ayet—31 Aralık 2023 tarihinde tarihte gerçekleşti. Dışsal çizgi, yeryüzü canavarının Cumhuriyetçi boynuzunu temsil eder; içsel çizgi ise yeryüzü canavarının Protestan boynuzunu temsil eder.
The United States
Amerika Birleşik Devletleri
The book of Revelation identifies one primary nation as the subject of the latter days. That nation is the earth beast who forces the entire world to worship the papal sea beast. The book of Revelation identifies one primary nation, one confederacy of ten nations and one counterfeit church. The nation is the United States, the earth beast of chapter thirteen, the counterfeit church is the sea beast of chapter thirteen and the biblical ten-king confederacy of evil is the United Nations. Those three powers, represented as the dragon, the beast and the false prophet in Revelation sixteen, lead the world to Armageddon.
Vahiy kitabı, son günlerin konusu olarak bir başlıca ulusu tanımlar. Bu ulus, bütün dünyayı papalık deniz canavarına tapınmaya zorlayan yeryüzü canavarıdır. Vahiy kitabı bir başlıca ulusu, on ulustan oluşan bir konfederasyonu ve bir sahte kiliseyi tanımlar. Ulus, on üçüncü bölümün yeryüzü canavarı olan Amerika Birleşik Devletleri’dir; sahte kilise, on üçüncü bölümün deniz canavarıdır ve kötülüğün Kutsal Kitap’taki on kraldan oluşan konfederasyonu Birleşmiş Milletler’dir. Vahiy on altıda ejderha, canavar ve sahte peygamber olarak tasvir edilen bu üç güç, dünyayı Armagedon’a sürükler.
They are each identified in Daniel eleven, verses forty to forty-five, where the counterfeit church comes to her end between the seas and the glorious holy mountain in verse forty-five, which geographically aligns with Revelation’s Armageddon. Verse forty begins in 1798 when the sea beast, that is the counterfeit church received a deadly wound and the passage ends with that resurrected sea beast, who is the whore of Revelation seventeen dying the second time, thus ending the passage right where it began. The primary nation in both the book of Revelation and Daniel, is the United States, the earth beast of Revelation thirteen’s chapter of rebellion. The earth beast is also the false prophet in chapter sixteen of Revelation, and in verse forty of Daniel eleven, it is the chariots, ships and horsemen.
Onların her biri Daniel on birinci bölümün kırk ile kırk beşinci ayetlerinde tanımlanır; burada sahte kilise, kırk beşinci ayette denizlerin arasında ve görkemli kutsal dağın yanında sonuna gelir; bu da coğrafi olarak Vahiy’deki Armagedon ile örtüşür. Kırkıncı ayet, deniz canavarının, yani sahte kilisenin ölümcül bir yara aldığı 1798’de başlar ve pasaj, yeniden diriltilmiş olan bu deniz canavarının, yani Vahiy on yedideki fahişenin ikinci kez ölmesiyle sona erer; böylece pasaj, tam başladığı yerde son bulur. Hem Vahiy kitabındaki hem de Daniel’deki başlıca ulus, isyanın bölümü olan Vahiy on üçüncü bölümün yer canavarı olan Amerika Birleşik Devletleri’dir. Yer canavarı aynı zamanda Vahiy’nin on altıncı bölümündeki sahte peygamberdir ve Daniel on birinci bölüm kırkıncı ayette savaş arabaları, gemiler ve atlılardır.
Half Truths are No Truth at All
Yarım Hakikatler Hiçbir Şekilde Hakikat Değildir
The nation that is the subject of both Daniel and Revelation in the latter days is the United States and Daniel chapter eleven begins by specifically identifying that nation’s final president. This truth is an established biblical fact which Laodicean Seventh-day Adventists reject by hiding behind a half-truth. The half truth they hide behind on this subject is their agreement that it is the United States that is both the earth beast of Revelation thirteen and also the false prophet of chapter sixteen; yet they refuse to see that Donald Trump is a primary subject of biblical prophecy in the latter days. God never changes and when He interacted with Egypt, Pharoah was a primary subject of the prophetic history, then with Babylon, Nebuchadnezzar and Belshazzar are named. Cyrus was named. Darius was named. The Bible specifically identifies the last ruler of the earth beast, and it is not a casual reference. Adventism knows who the United States is, in end-time prophecy, but cannot see that God addresses both the nation and its leader in every prophetic scenario, and all of those previous sacred histories illustrate the latter days.
Son günlerde hem Daniel’in hem de Vahiy’in konusu olan ulus Amerika Birleşik Devletleri’dir ve Daniel on birinci bölüm, o ulusun son başkanını özellikle tanımlayarak başlar. Bu gerçek, Laodikya dönemindeki Yedinci Gün Adventistlerinin yarım bir gerçeğin arkasına saklanarak reddettikleri, Kutsal Kitapça sabit bir olgudur. Bu konuda arkasına saklandıkları yarım gerçek, Vahiy on üçüncü bölümdeki yer canavarının da, on altıncı bölümdeki sahte peygamberin de Amerika Birleşik Devletleri olduğu hususunda mutabık olmalarıdır; ne var ki, Donald Trump’ın son günlerde Kutsal Kitap peygamberliğinin başlıca konularından biri olduğunu görmeyi reddederler. Tanrı asla değişmez; Mısır’la ilişki kurduğunda, Firavun peygamberlik tarihinin başlıca konusu idi; ardından Babil’le ilgili olarak Nebukadnessar ile Belşatsar adıyla anılmıştır. Koreş adıyla anılmıştır. Darius adıyla anılmıştır. Kutsal Kitap, yer canavarının son hükümdarını özellikle tanımlar ve bu, gelişigüzel bir atıf değildir. Adventizm, son zaman peygamberliğinde Amerika Birleşik Devletleri’nin kim olduğunu bilir; ancak Tanrı’nın her peygamberlik sahnesinde hem ulusa hem de onun önderine hitap ettiğini göremez; önceki bütün o kutsal tarihler de son günleri örneklendirmektedir.
Trump in the Final Vision
Son Görümdeki Trompet
Donald Trump is the first subject in Daniel’s final vision, which is the climax of all the prophetic visions, not simply in the book of Daniel, but the entire Bible.
Donald Trump, Daniel’in yalnızca Daniel kitabındaki değil, tüm Kutsal Kitap’taki peygamberlik görülerinin doruk noktasını teşkil eden son görümündeki ilk öznedir.
The theme of the last vision of prophetic history within God’s Word is Donald Trump. He is the symbol that identifies the footsteps of the external latter-day prophecy of the hidden history of verse forty. He is also the link that identifies and establishes the internal line of the one hundred and forty-four thousand. The one hundred and forty-four thousand are the Protestant horn upon the earth beast of Revelation thirteen, and Donald Trump represents the Republican horn of the same beast. The beast is the Constitution of the United States as represented by the constitutional republican government that initially placed a separation between the two horns, but ultimately unites the horns into an image of the papal sea beast.
Tanrı’nın Sözü içindeki peygamberlik tarihinin son görümünün teması Donald Trump’tır. O, kırkıncı ayetin gizli tarihinin dış son-günler peygamberliğinin adımlarını tanımlayan simgedir. O aynı zamanda yüz kırk dört binin iç hattını tanımlayan ve kuran bağdır. Yüz kırk dört bin, Vahiy on üçteki yer canavarının Protestan boynuzudur ve Donald Trump da aynı canavarın Cumhuriyetçi boynuzunu temsil eder. Canavar, başlangıçta iki boynuz arasında bir ayrılık koyan, fakat nihayetinde boynuzları papal deniz canavarının bir suretinde birleştiren anayasal cumhuriyetçi yönetimle temsil edildiği üzere, Birleşik Devletler Anayasası’dır.
Sister White repeatedly aligns Daniel chapter three’s golden image with the Sunday law of the latter days; so, who does Nebuchadnezzar represent? Adventism will inform you it is the United States, the earth beast of chapter thirteen of Revelation, which equates to identifying that it was Babylon that threw Shadrach, Meshak and Abednego into the fire. It was Nebuchadnezzar that the Bible identifies as the one who was responsible at the Sunday law, so who is Nebuchadnezzar, if it is not the president that rules when the soon coming Sunday law arrives?
Kız Kardeş White, Daniel üçüncü bölümdeki altın heykeli tekrar tekrar son günlerdeki pazar yasasıyla ilişkilendirir; öyleyse Nebukadnetsar kimi temsil etmektedir? Adventizm size bunun, Vahiy’in on üçüncü bölümündeki yeryüzü canavarı olan Amerika Birleşik Devletleri olduğunu söyleyecektir; bu da Şadrak, Meşak ve Abednego’yu ateşe atan gücün Babil olduğunu tespit etmekle eşdeğerdir. Kutsal Kitap’ın pazar yasası sırasında sorumlu olan kişi olarak tanımladığı kişi Nebukadnetsar’dı; öyleyse yakında gelecek olan pazar yasası yürürlüğe girdiğinde hüküm süren başkan değilse, Nebukadnetsar kimdir?
Three
Üç
Daniel’s last vision, which is the vision of the Hiddekel River is broken into three chapters that each align with the characteristics of the three angels of Revelation fourteen. The three chapters represent the first, second and third angels, but they also represent Daniel’s last message. His first message of chapter one also represents the three angels of Revelation fourteen, and in so doing the signature of Alpha and Omega is placed upon chapter one and the vision of the Hiddekel River.
Daniel’ın son görümü, yani Hiddekel Irmağı görümü, Vahiy on dörtteki üç meleğin özellikleriyle uyum gösteren üç bölüme ayrılmıştır. Bu üç bölüm, birinci, ikinci ve üçüncü melekleri temsil eder; ancak aynı zamanda Daniel’ın son mesajını da temsil ederler. Birinci bölümdeki ilk mesajı da Vahiy on dörtteki üç meleği temsil eder ve böylece Alfa ve Omega’nın mührü birinci bölümün ve Hiddekel Irmağı görümünün üzerine konulmuş olur.
Daniel’s last vision is set upon the framework of the Hebrew word “truth,” which is made up of the first, thirteenth and the last and twenty-second letter of the Hebrew alphabet. Chapter ten identifies Daniel as a student of prophecy who is transformed from a Laodicean unto a Philadelphian on the twenty-second day. Daniel is then empowered to understand the unsealed increase of knowledge represented in chapter twelve. The first and last chapters of the vision identify Daniel as a symbol of the one hundred and forty-four thousand, who are genuine students of prophecy.
Daniel’ın son görümü, İbrani alfabesinin birinci, on üçüncü ve son, yani yirmi ikinci harflerinden oluşan İbranice “hakikat” sözcüğünün çerçevesi üzerine kuruludur. Onuncu bölüm, Daniel’ı, yirmi ikinci günde Laodikyalı bir durumdan Filadelfiyalı bir duruma dönüştürülen bir peygamberlik öğrencisi olarak tanımlar. Daniel daha sonra, on ikinci bölümde temsil edilen mühürsüz bilgi artışını anlamaya muktedir kılınır. Görümün ilk ve son bölümleri, Daniel’ı, peygamberliğin gerçek öğrencileri olan yüz kırk dört binin bir simgesi olarak tanımlar.
“Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy.” Testimonies, volume 5, 708.
“İnsanın zihinsel ilerleyişi her ne olursa olsun, bir an için bile, daha büyük ışık için Kutsal Yazılar’ı derinlemesine ve kesintisiz biçimde araştırmaya ihtiyaç olmadığını düşünmesin. Bir halk olarak, bireysel biçimde peygamberlik sözünün öğrencileri olmaya çağrıldık.” Testimonies, cilt 5, 708.
Chapter one identifies the same truths of the Hiddekel River vision, and the Hiddekel River vision’s first chapter identifies the same truth as its third and last chapter. The book of Daniel bears the signature of Alpha and Omega for chapter one identifies the three step testing process of the everlasting gospel and so does chapter twelve. Then within the three chapters which make up Daniel’s final vision, the first chapter is the alpha and the third chapter is the omega. This aligns with Daniel’s first test of what food to eat and his third and final test when he was judged by Nebuchadnezzar after three years. Daniel one’s alpha test was over the methodology of Bible study as represented by eating either the Babylonian fare or the vegetarian fare.
Birinci bölüm, Hiddekel Irmağı görümünün aynı hakikatlerini ortaya koyar; Hiddekel Irmağı görümünün birinci bölümü de, üçüncü ve son bölümünün bildirdiği aynı hakikati ortaya koyar. Daniel kitabı, Alfa ve Omega’nın imzasını taşır; çünkü birinci bölüm sonsuz müjdenin üç aşamalı sınanma sürecini tanımlar ve on ikinci bölüm de aynı şeyi yapar. Ardından, Daniel’in son görümünü oluşturan üç bölümün içinde, birinci bölüm alfa, üçüncü bölüm ise omegadır. Bu, Daniel’in hangi yiyeceği yiyeceğine ilişkin ilk sınanmasıyla ve üç yılın ardından Nebukadnetsar tarafından yargılandığında yaşadığı üçüncü ve son sınanmasıyla uyumludur. Daniel birinci bölümdeki alfa sınaması, Babil yiyeceğini ya da vejetaryen yiyeceği yeme tercihinin temsil ettiği üzere, Kutsal Kitap inceleme yöntemine ilişkindi.
Daniel’s faithfulness to the methodology of “line upon line” allowed him to be found “in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm.” In the omega chapter twelve it is the wise who understand all matters of wisdom that are increased when the prophetic Word is unsealed. Chapter twelve is the omega to chapter one, and it is also the omega to chapter ten, the alpha of the Hiddekel vision. In that alpha chapter ten, Daniel settles into the spiritual experience aligning with the wise settling into the intellectual experience in chapter twelve. Chapter one underlines that it is the methodology of biblical study that allows the student of prophecy to settle into the truth both spiritually and intellectually in order to be sealed.
Daniel’ın “satır üzerine satır” metodolojisine sadakati, onun “kralın kendilerinden sorduğu hikmet ve anlayışa dair bütün meselelerde, onları ülkesindeki bütün büyücülerden ve müneccimlerden on kat üstün bulmasına” imkân verdi. On iki’nin omega bölümünde ise, peygamberlik Sözü mühürsüz kılındığında artan, hikmetle ilgili bütün meseleleri anlayanlar bilgelerdir. On ikinci bölüm, birinci bölümün omegasıdır; aynı zamanda Hiddekel görümünün alfası olan onuncu bölümün de omegasıdır. Alfa olan o onuncu bölümde Daniel, on ikinci bölümde bilge kişilerin zihinsel tecrübeye yerleşmesiyle uyumlu olarak ruhsal tecrübeye yerleşir. Birinci bölüm, peygamberlik öğrencisinin mühürlenebilmesi için hakikate hem ruhsal hem de zihinsel olarak yerleşmesini sağlayan şeyin, Kutsal Kitap inceleme metodolojisi olduğunu vurgular.
Representing the genuine students of prophecy in the latter days, Daniel and the three worthies are the wise who not only understand the increase of knowledge that is unsealed at the time of the end in 1989, but they also understand the increase of knowledge at 9/11. Ultimately, they understand the unsealed increase of knowledge on December 31, 2023.
Son günlerde peygamberliğin hakiki öğrencilerini temsil eden Daniel ile üç sadık kişi, yalnızca 1989 yılında son zamanında mühürleri açılan bilgi artışını anlayan değil, aynı zamanda 11 Eylül’deki bilgi artışını da anlayan hikmet sahipleridir. Nihayetinde, 31 Aralık 2023’te mühürleri açılmış olan bilgi artışını da anlarlar.
In their pursuit of God’s prophetic light, they are changed from the Laodicean Seventh-day Adventist movement of the one hundred and forty-four thousand unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. When the change occurs, they are separated from those who fled from the vision of the looking glass.
Allah’ın peygamberlik ışığının peşinde oldukları için, yüz kırk dört binin Laodikya Yedinci Gün Adventist hareketinden yüz kırk dört binin Filadelfya hareketine dönüştürülürler. Bu değişim gerçekleştiğinde, bakma camı görümlerinden kaçanlardan ayrılırlar.
Message of Human Rebellion
İnsanın İsyanının Mesajı
Chapters ten and twelve address the one hundred and forty-four thousand, for they are the first and third steps in the framework of truth. Once empowered by the internal experience of the looking glass vision of chapter ten, along with being enlightened with the unsealed understanding of Daniel twelve, they are to proclaim the message of human rebellion. The message of human rebellion is represented by the books of Daniel and Revelation, and the message of rebellion is placed within the prophetic framework of the kingdoms of Bible prophecy set forth in Daniel. The prophetic symbolism of the testimony of human rebellion within the book of Daniel is fully represented in chapter eleven. Chapter eleven is a history beginning at the ending of Babylon and the beginning of the Medes and Persians. It is therefore beginning with the deadly wound of Babylon, which typifies the deadly wound of the papacy in 1798. When the papacies’ deadly wound is healed at the soon coming Sunday law, she becomes the head of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. She then is the woman riding the beast in Revelation seventeen, and that woman has Babylon the Great written upon her forehead. At the soon coming Sunday law the deadly wound of both Babylon and the papacy is healed.
Onuncu ve on ikinci bölümler, hakikat çerçevesindeki birinci ve üçüncü adımlar olduklarından, yüz kırk dört bini ele alır. Onuncu bölümdeki bakış aynası görümünün içsel tecrübesiyle güçlendirildikten ve Daniel on ikinin açılmış anlayışıyla aydınlatıldıktan sonra, insani isyan mesajını ilan edeceklerdir. İnsani isyan mesajı, Daniel ve Vahiy kitapları tarafından temsil edilir ve isyan mesajı, Daniel’de ortaya konulan Kutsal Kitap peygamberliğinin krallıklarına ait peygamberlik çerçevesi içine yerleştirilmiştir. Daniel kitabı içindeki insani isyan tanıklığının peygamberlik simgeciliği, on birinci bölümde bütünüyle temsil edilir. On birinci bölüm, Babil’in son buluşuyla Medler ve Perslerin başlangıcında başlayan bir tarihtir. Bu nedenle, 1798’de papalığın ölümcül yarasını simgeleyen Babil’in ölümcül yarasıyla başlamaktadır. Papalığın ölümcül yarası, pek yakında gelecek Pazar yasasında iyileştirildiğinde, ejderhanın, canavarın ve sahte peygamberin üçlü birliğinin başı hâline gelir. O zaman Vahiy on yedide canavara binen kadın odur ve o kadının alnına Büyük Babil yazılmıştır. Pek yakında gelecek Pazar yasasında hem Babil’in hem de papalığın ölümcül yarası iyileştirilir.
The human rebellion represented from the time of Babylon through to the end of the world is the framework of the book of Daniel, and chapter eleven is the external prophetic message that chronicles that rebellion of the last days. That testimony of rebellion found in chapter eleven aligns with and within the last six verses of the chapter. The last six verses are the message of human rebellion, and those last six verses are represented with and within the hidden history of verse forty. In so doing the book of Daniel is reduced to one chapter, which in turn is reduced to six verses of that very chapter, which is in turn reduced to the hidden history of the last half of one verse.
Babil’den dünyanın sonuna kadar temsil edilen insanî isyan, Daniel kitabının çerçevesidir ve on birinci bölüm, son günlerin o isyanını kayda geçiren dışsal peygamberlik mesajıdır. On birinci bölümde bulunan o isyan tanıklığı, bölümün son altı ayetiyle uyum içindedir ve onların sınırları dahilindedir. Son altı ayet, insanî isyanın mesajıdır ve bu son altı ayet, kırkıncı ayetin gizli tarihiyle ve onun içinde temsil edilmektedir. Böylece Daniel kitabı tek bir bölüme indirgenir; bu da kendi içinde o bölümün altı ayetine indirgenir; bu da yine bir ayetin son yarısının gizli tarihine indirgenir.
Chapter eleven represents the thirteenth letter that is preceded by the first and followed by the last letters of the Hebrew alphabet, and the first and last are always the same. The first chapter identifies the wise being separated from the foolish at the looking glass vision and the last chapter identifies the wise being separated from the foolish at the unsealing. Inspiration informs us that the sealing of the one hundred and forty-four thousand is a “settling into the truth, both intellectually and spiritually.” Chapter ten identifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand spiritually and chapter twelve shows the intellectual. Chapter ten identifies three touches and three interactions with heavenly beings. Chapter twelve identifies a three-step purification of the wise that is accomplished by the increase of the intellectual prophetic truth as “purified, made white and tried.” Just as chapter ten has two symbols of three, with the three touches and three heavenly encounters; chapter twelve has the three-step testing process, as well as, three time prophecies.
On birinci bölüm, İbrani alfabesinin ilk ve son harflerinin öncelediği ve izlediği on üçüncü harfi temsil eder; ilk ile son daima aynıdır. İlk bölüm, bakış aynası görümünde bilgenin akılsızdan ayrıldığını tanımlar; son bölüm ise mühürlerin açılmasında bilgenin akılsızdan ayrıldığını tanımlar. İlham bize, yüz kırk dört binin mühürlenmesinin “hakikatte, hem zihinsel hem de ruhsal bakımdan yerleşme” olduğunu bildirir. Onuncu bölüm, yüz kırk dört binin mühürlenmesini ruhsal yönden tanımlar; on ikinci bölüm ise zihinsel yönünü gösterir. Onuncu bölüm, göksel varlıklarla üç dokunuşu ve üç etkileşimi tanımlar. On ikinci bölüm, bilgenin “arınmış, aklanmış ve sınanmış” olarak, zihinsel peygamberlik gerçeğinin artışıyla gerçekleştirilen üç aşamalı arınmasını tanımlar. Nasıl ki onuncu bölümde üç dokunuş ve üç göksel karşılaşma ile üçlü iki simge varsa, on ikinci bölümde de üç aşamalı sınanma süreci ve ayrıca üç zaman peygamberliği vardır.
Chapter ten’s three heavenly encounters bear the signature of truth for the first and last heavenly being to interact with Daniel was the angel Gabriel, and the middle being was Michael. Three angels, but Christ was the angel in the second step. The three touches represent a progressive three-step empowerment of Daniel. Within the passage Daniel identifies the looking glass vision three times, and in so doing he is placing the three looking glass visions within seven references of the mareh vision in chapter ten. Twice the Hebrew word mareh is translated as “appearance,” and twice as “vision,” and three other times it is translated as “vision.” The ‘three other times’ are not mareh, they are the feminine expression of mareh, which is marah. Chapter ten has three touches of progressive empowerment, three heavenly encounters that bear the signature of truth and three looking glass visions that are a part of seven references of the appearance of Christ.
Onuncu bölümdeki göksel üç karşılaşma hakikatin imzasını taşır; çünkü Daniel ile etkileşimde bulunan ilk ve son göksel varlık melek Cebrail’di, ortadaki varlık ise Mikail’di. Üç melek vardır, fakat ikinci aşamadaki melek Mesih’ti. Bu üç dokunuş, Daniel’in ilerleyici üç aşamalı güçlendirilmesini temsil eder. Metin içinde Daniel, ayna benzeri görüme üç kez işaret eder; bunu yaparken de bu üç ayna benzeri görümü, onuncu bölümdeki mareh görümüne yapılan yedi atıfın içine yerleştirmektedir. İbranice mareh sözcüğü iki kez “görünüş” diye, iki kez de “görüm” diye çevrilmiştir; diğer üç yerde de “görüm” diye çevrilmiştir. “Diğer üç yer” mareh değil, mareh’in dişil biçimi olan marah’tır. Onuncu bölümde ilerleyici güçlendirmeye yönelik üç dokunuş, hakikatin imzasını taşıyan üç göksel karşılaşma ve Mesih’in görünüşüne yapılan yedi atfın bir parçası olan üç ayna benzeri görüm bulunmaktadır.
Appearance
Görünüş
The two times mareh is translated as appearance align with the two times it is translated as vision. Together they identify Christ as a symbol that appears as a waymark in prophetic history. In Revelation chapter ten, an angel descends and places one foot on the land and the other on the sea. Sister White informs us the angel was “no less a personage than Jesus Christ.” The angel of Revelation ten is the “appearance” of Christ in prophetic history. He appears in verse thirteen of Daniel chapter eight as Palmoni, and in Revelation chapter five onward He appears as the Lion of the tribe of Judah. Daniel is representing those of the last days who follow the prophetic appearances of Christ, wherever He might go. If they are faithful to do so, they are led to the looking glass vision where the unfaithful flee.
Mareh sözcüğünün “appearance” olarak çevrildiği iki yer, onun “vision” olarak çevrildiği iki yerle örtüşür. Birlikte, Mesih’i peygamberlik tarihinde bir yol işareti olarak beliren bir simge şeklinde tanımlarlar. Vahiy kitabının onuncu bölümünde bir melek iner ve bir ayağını karanın, öteki ayağını denizin üzerine koyar. Sister White bize bu meleğin “İsa Mesih’ten başkası olmayan bir şahsiyet” olduğunu bildirir. Vahiy onuncu bölümün meleği, peygamberlik tarihinde Mesih’in “görünüşü”dür. Daniel sekizinci bölümün on üçüncü ayetinde Palmoni olarak görünür; Vahiy beşinci bölümden itibaren ise Yahuda oymağının Aslanı olarak görünür. Daniel, son günlerde Mesih’in peygamberlikteki görünümlerini, O nereye giderse gitsin, izleyenleri temsil etmektedir. Eğer bunu yapma konusunda sadık kalırlarsa, sadakatsizlerin kaçtığı aynaya bakış görümüne yönlendirilirler.
Chapter twelve’s three-step purification based upon understanding the knowledge that is increased when a prophecy is unsealed is accompanied by three ‘time prophecies,’ which represent three distinct fulfillments for each of the three verses. Verse seven’s twelve hundred and sixty years, verse eleven’s twelve hundred and ninety years and verse twelves thirteen hundred and thirty-five years identify three verses that each contain a time prophecy which was fulfilled in history, and thereafter recognized by the Millerites as historical confirmation of the message they proclaimed. The prediction in the verse, the historical fulfillment and the Millerite application of that history witness to the latter-day fulfillment of those three prophecies. But the Millerites application of time is no longer valid, so the time references in the verses are to be applied as symbols, not as time. The symbolism is established in the verses through applying the verse, the verse’s fulfillment in history and the Millerite presentation of the message.
On ikinci bölümün, bir peygamberlik açıldığında artırılan bilginin anlaşılmasına dayanan üç aşamalı arınması, her bir ayet için üç ayrı yerine gelişi temsil eden üç “zaman peygamberliği” ile birlikte verilir. Yedinci ayetteki bin iki yüz altmış yıl, on birinci ayetteki bin iki yüz doksan yıl ve on ikinci ayetteki bin üç yüz otuz beş yıl, her biri tarihte yerine gelmiş olan bir zaman peygamberliği içeren üç ayeti tanımlar; bunlar daha sonra Millerciler tarafından ilan ettikleri mesajın tarihsel doğrulaması olarak kabul edilmiştir. Ayetteki öngörü, tarihsel yerine geliş ve Millercilerin bu tarihe uygulaması, bu üç peygamberliğin son günlerdeki yerine gelişine tanıklık eder. Ancak Millercilerin zaman uygulaması artık geçerli değildir; bu nedenle ayetlerdeki zaman göndermeleri zaman olarak değil, simgeler olarak uygulanmalıdır. Sembolizm, ayetin kendisinin, ayetin tarihteki yerine gelişinin ve Millercilerin mesajı sunuşunun uygulanması yoluyla ayetlerde ortaya konulmaktadır.
Chapter eleven’s chronology of human rebellion is woven together by leagues, treaties and covenants. The human covenants that are represented within the history of chapter eleven are contrasted with the Divine covenant.
On birinci bölümün insan isyanına ilişkin kronolojisi, ittifaklar, antlaşmalar ve ahitlerle örülmüştür. On birinci bölümün tarihi içinde temsil edilen beşerî ahitler, İlâhî Ahit ile karşıtlık içinde sunulmaktadır.
“In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.
“Bu dünyanın tarihinin son günlerinde, Tanrı’nın buyruklarını tutan halkıyla olan antlaşması yenilenecektir.” Review and Herald, 26 Şubat 1914.
Rome establishes the entire vision, and when papal Rome is first addressed in chapter eleven, she is identified as “them that forsake the holy covenant.” The internal line in Daniel eleven, which is also the internal line within the hidden history of verse forty, represents those who enter into covenant with God in the latter days, and the external line identifies those who forsake that very covenant. In illustrating the class who will not be benefitted by the increase of knowledge in the latter days, their external history is woven upon the prophetic thread of broken human treaties.
Roma bütün görümü tesis eder ve papalık Roması on birinci bölümde ilk kez ele alındığında, “kutsal antlaşmayı terk edenler” olarak tanımlanır. Kırkıncı ayetin gizli tarihi içindeki iç çizgi de olan Daniel on birdeki iç çizgi, ahir günlerde Tanrı ile antlaşmaya girenleri temsil eder; dış çizgi ise tam da o antlaşmayı terk edenleri tanımlar. Ahir günlerde bilginin artışından yarar görmeyecek olan sınıfı tasvir ederken, onların dışsal tarihi, bozulmuş insan antlaşmalarının peygamberlik ipliği üzerine dokunmuştur.
Woven into the internal line of the one hundred and forty-four thousand are multiple symbols and illustrations of the covenant relationship of God with His latter-day remnant people. The symbol of the number “eleven” is one of those truths, and the fact that the eleventh verse of chapter eleven identifies the external and internal vision of the latter days is emphasized by Isaiah identifying the purpose and work of God’s last day covenant people in chapter eleven, and verse eleven.
Yüz kırk dört binlerin iç çizgisine, Allah’ın son günlerdeki bakiye halkıyla olan antlaşma ilişkisinin çoklu sembolleri ve tasvirleri dokunmuştur. “On bir” sayısının sembolü bu hakikatlerden biridir; on birinci bölümün on birinci ayetinin son günlerin dışsal ve içsel görümünü tanımlaması gerçeği, Yeşaya’nın on birinci bölüm ve on birinci ayette Allah’ın son gün antlaşma halkının amacını ve işini belirlemesiyle vurgulanmaktadır.
And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. Isaiah 11:11.
Ve o gün olacak ki, Rab elini ikinci kez uzatacak; halkının arta kalmış olan bakiyesini Asur’dan, Mısır’dan, Patros’tan, Kûş’tan, Elam’dan, Şinar’dan, Hamat’tan ve deniz adalarından geri kazanacaktır. Yeşaya 11:11.
The Scattering
Dağıtılma
In the last days the remnant people of God will have been twice scattered, needing to be gathered. Verse seven of Daniel twelve identifies a scattering of God’s people in the last days, thus representing the twelve hundred and sixty days as a symbol of a scattering.
Son günlerde Tanrı’nın bakiye halkı iki kez dağıtılmış olacak ve toplanmaya ihtiyaç duyacaktır. Daniel on ikinci bölümün yedinci ayeti, son günlerde Tanrı’nın halkının dağıtılacağını belirtir; böylece bin iki yüz altmış günü bir dağılımın simgesi olarak temsil eder.
And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:7.
Ve ırmağın suları üzerinde bulunan, ketenlere bürünmüş adamı işittim; sağ elini ve sol elini göğe kaldırdı ve sonsuza dek yaşayanın adıyla ant içerek dedi ki, bunlar bir vakit, iki vakit ve yarım vakit sürecektir; kutsal halkın kudretini dağıtma işi tamamlandığında, bütün bu şeyler bitmiş olacaktır. Daniel 12:7.
The two witnesses were scattered in Revelation chapter eleven after they gave their testimony.
On birinci bölümde, iki tanık tanıklıklarını verdikten sonra Vahiy’de dağıtıldılar.
And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:7–10.
Ve tanıklıklarını tamamladıklarında, dipsiz kuyudan yükselen canavar onlarla savaşacak, onları yenecek ve öldürecektir. Ve cesetleri, ruhsal anlamda Sodom ve Mısır denilen, Rabbimiz’in de çarmıha gerildiği büyük kentin sokağında yatacaktır. Ve halklardan, oymaklardan, dillerden ve uluslardan olanlar onların cesetlerini üç buçuk gün görecek ve cesetlerinin mezarlara konulmasına izin vermeyeceklerdir. Ve yeryüzünde yaşayanlar onların üzerine sevinecek, şenlik edecek ve birbirlerine armağanlar göndereceklerdir; çünkü bu iki peygamber yeryüzünde yaşayanlara eziyet etmişti. Vahiy 11:7–10.
In the next verse, verse eleven, the two witnesses are resurrected from their death in the street of Sodom and Egypt. That same death is portrayed by Ezekiel as a valley of scattered, dead, dry bones. The two witnesses represent the Republican and Protestant horns that were slain in 2020. The Protestant horn died at its false prediction of July 18, 2020 and the Republican horn died at the stolen election of 2020. Isaiah identifies that when the witnesses are resurrected, which he identifies as being gathered a second time, those witnesses become the ensign that gathers the eleventh-hour workers.
Bir sonraki ayette, on birinci ayette, iki tanık Sodom ve Mısır’ın sokağındaki ölümlerinden diriltilir. Aynı ölüm, Hezekiel tarafından dağılmış, ölü, kuru kemiklerden oluşan bir vadi olarak tasvir edilir. İki tanık, 2020’de öldürülen Cumhuriyetçi ve Protestan boynuzları temsil eder. Protestan boynuz, 18 Temmuz 2020’ye ilişkin sahte öngörüsünde öldü; Cumhuriyetçi boynuz ise 2020’de çalınan seçimde öldü. Yeşaya, tanıkların diriltildiği zamanın, kendisinin ikinci kez toplanma olarak tanımladığı zaman olduğunu belirtir; bu tanıklar, on birinci saat işçilerini toplayan sancak hâline gelir.
And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.
Ve o gün, halklar için sancak olarak dikilecek olan İşay’ın kökü var olacaktır; uluslar ona yönelecek ve onun istirahatgâhı görkemli olacaktır. Ve o gün vaki olacak ki, Rab, halkından geri kalan kalıntıyı yeniden elde etmek üzere elini ikinci kez uzatacaktır; Asur’dan, Mısır’dan, Patros’tan, Kûş’tan, Elam’dan, Şinar’dan, Hamat’tan ve deniz adalarından onları toplayacaktır. Ve uluslar için bir sancak dikecek, İsrail’in sürgün edilmişlerini bir araya getirecek ve Yahuda’nın dağılmış olanlarını yeryüzünün dört bucağından toplayacaktır. İşaya 11:10–12.
When the Lord sets his hand the second time to gather, he assembles “the outcasts of Israel.” The “outcasts of Israel” become the ensign to the Gentiles, and for this reason they must be cast out before they are gathered. They were cast out into Ezekiel’s valley of dead bones and once slain, they laid in the street where also our Lord was crucified, while the other class rejoiced.
Rab ikinci kez toplamak üzere elini uzattığında, “İsrail’in kovulmuşlarını” bir araya getirir. “İsrail’in kovulmuşları” milletlere bir sancak olur ve bu sebeple, toplanmadan önce kovulmuş olmaları gerekir. Onlar Hezekiel’in ölü kemikler vadisine kovuldular ve bir kez öldürüldükten sonra, öteki sınıf sevinirken, Rabbimizin de çarmıha gerildiği sokakta yattılar.
Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:5.
Rab’bin sözüne titreyen sizler, Rab’bin sözünü işitin; Benim adım uğruna sizden nefret eden, sizi dışlayan kardeşleriniz, “Rab yüceltilsin” dediler; fakat O, sizin sevinciniz için görünecek, onlar ise utandırılacaktır. Yeşaya 66:5.
Those who tremble at God’s Word are cast out by their brethren which hated them. Jeremiah identifies what happens to the brethren that hated the ensign.
Tanrı’nın Sözü karşısında titreyenler, kendilerinden nefret eden kardeşleri tarafından dışlanırlar. Yeremya, sancağa nefret besleyen kardeşlerin başına ne geldiğini belirtir.
Therefore thus saith the Lord, Behold, I will bring evil upon them, which they shall not be able to escape; and though they shall cry unto me, I will not hearken unto them. Jeremiah 11:11.
Bu nedenle RAB şöyle diyor: İşte, üzerlerine öyle bir felaket getireceğim ki, ondan kaçamayacaklar; bana feryat edecek olsalar da, onları dinlemeyeceğim. Yeremya 11:11.
The context of verse eleven is God’s covenant, and all the prophets address the last days, so the covenant being discussed is the renewing of the covenant with the one hundred and forty-four thousand.
On birinci ayetin bağlamı Tanrı’nın antlaşmasıdır ve bütün peygamberler son günlere hitap eder; dolayısıyla burada söz konusu edilen antlaşma, yüz kırk dört bin ile yapılan antlaşmanın yenilenmesidir.
The word that came to Jeremiah from the Lord, saying, Hear ye the words of this covenant, and speak unto the men of Judah, and to the inhabitants of Jerusalem; And say thou unto them, Thus saith the Lord God of Israel; Cursed be the man that obeyeth not the words of this covenant, Which I commanded your fathers in the day that I brought them forth out of the land of Egypt, from the iron furnace, saying, Obey my voice, and do them, according to all which I command you: so shall ye be my people, and I will be your God: That I may perform the oath which I have sworn unto your fathers, to give them a land flowing with milk and honey, as it is this day. Then answered I, and said, So be it, O Lord.
RAB’den Yeremya’ya şu söz geldi: “Bu antlaşmanın sözlerini işitin ve bunları Yahuda adamlarına ve Yeruşalim sakinlerine söyle; onlara de ki: İsrail’in Tanrısı RAB şöyle diyor: Bu antlaşmanın sözlerine itaat etmeyen adam lanetli olsun. Atalarınızı Mısır diyarından, demir fırından çıkardığım gün onlara bunu buyurdum; dedim ki: Sesime itaat edin ve size buyurduğum her şeye göre bunları yerine getirin; o zaman siz benim halkım olacaksınız, ben de sizin Tanrınız olacağım. Böylece atalarınıza, kendilerine süt ve bal akan bir diyar vereceğime dair etmiş olduğum andı yerine getireyim; bugün olduğu gibi.” Ben de cevap verip, “Amin, ya RAB” dedim.
Then the Lord said unto me, Proclaim all these words in the cities of Judah, and in the streets of Jerusalem, saying, Hear ye the words of this covenant, and do them. For I earnestly protested unto your fathers in the day that I brought them up out of the land of Egypt, even unto this day, rising early and protesting, saying, Obey my voice. Yet they obeyed not, nor inclined their ear, but walked every one in the imagination of their evil heart: therefore I will bring upon them all the words of this covenant, which I commanded them to do; but they did them not.
Ve RAB bana dedi: Bütün bu sözleri Yahuda kentlerinde ve Yeruşalim sokaklarında ilân ederek de ki: Bu antlaşmanın sözlerini işitin ve onları yerine getirin. Çünkü onları Mısır diyarından çıkardığım günden bugüne dek atalarınızı ciddiyetle uyardım; erkenden kalkıp uyararak, “Sözümü dinleyin” dedim. Ne var ki, dinlemediler, kulak vermediler; tersine, her biri kötü yüreğinin inadıyla yürüdü. Bu yüzden, yapmalarını buyurduğum, fakat yapmadıkları bu antlaşmanın bütün sözlerini üzerlerine getireceğim.
And the Lord said unto me, A conspiracy is found among the men of Judah, and among the inhabitants of Jerusalem. They are turned back to the iniquities of their forefathers, which refused to hear my words; and they went after other gods to serve them: the house of Israel and the house of Judah have broken my covenant which I made with their fathers. Therefore thus saith the Lord, Behold, I will bring evil upon them, which they shall not be able to escape; and though they shall cry unto me, I will not hearken unto them. Jeremiah 11:1–11.
RAB bana dedi ki: Yahuda adamları arasında ve Yeruşalim sakinleri arasında bir fesat bulundu. Sözlerimi işitmeyi reddetmiş olan atalarının suçlarına geri döndüler; ve onlara kulluk etmek üzere başka ilahların ardınca gittiler: İsrail evi ile Yahuda evi, atalarıyla yapmış olduğum antlaşmamı bozdular. Bundan dolayı RAB şöyle diyor: İşte, üzerlerine kaçıp kurtulamayacakları bir felaket getireceğim; ve bana feryat edecek olsalar da onları dinlemeyeceğim. Yeremya 11:1–11.
The subject of the judgment of Laodicean Seventh-day Adventism that Jeremiah identifies is repeated by Ezekiel in chapter eleven, verse eleven.
Yeremya’nın tanımladığı Laodikya dönemindeki Yedinci Gün Adventizminin yargılanması konusu, Hezekiel tarafından on birinci bölümün on birinci ayetinde tekrar edilmektedir.
This city shall not be your caldron, neither shall ye be the flesh in the midst thereof; but I will judge you in the border of Israel. Ezekiel 11:11.
Bu şehir sizin kazanınız olmayacak, siz de onun ortasında et olmayacaksınız; fakat sizi İsrail sınırında yargılayacağım. Hezekiel 11:11.
Inspiration directly identifies the sealing of Ezekiel chapter nine as the very same sealing of the one hundred and forty-four thousand in Revelation seven. Verse eleven of chapter eleven is simply the continuation of Ezekiel’s running narrative of the judgment upon the Seventh-day Adventist church, which Sister White identifies as Jerusalem of Ezekiel chapter nine. Those who did not receive the seal are judged and destroyed in the vision of chapter nine through eleven.
İlham, Hezekiel dokuzuncu bölümdeki mühürlemeyi, Vahiy yedinci bölümdeki yüz kırk dört binin aynı mühürlenişi olarak doğrudan tanımlar. On birinci bölümün on birinci ayeti, Sister White’ın Hezekiel dokuzuncu bölümünün Yeruşalim’i olarak tanımladığı Yedinci Gün Adventist Kilisesi üzerindeki yargıya ilişkin Hezekiel’in süreğen anlatısının yalnızca devamıdır. Mührü almayanlar, dokuzdan on bire kadar olan bölümlerin görümünde yargılanır ve yok edilir.
The vision of 9/11 in Ezekiel identifies the unfaithful as being taken outside of Jerusalem to be judged, thus identifying the final separation of those who profess to be the final church illustrated in the book of Revelation. The symbol of “eleven, eleven” is a symbol of the covenant which the one hundred and forty-four thousand enter into with God. When added together the numbers represent twenty-two, which is a tenth of two hundred and twenty, one of the symbols of the combination of Divinity with humanity.
Hezekiel’deki 9/11 görümü, sadakatsiz olanların yargılanmak üzere Yeruşalim’in dışına çıkarıldığını belirterek, Vahiy kitabında tasvir edilen son kiliseye mensup olduklarını ikrar edenlerin nihai ayrılığını böylece tanımlamaktadır. “On bir, on bir” simgesi, yüz kırk dört binin Tanrı ile girdikleri antlaşmanın bir simgesidir. Sayılar toplandığında yirmi ikiyi temsil eder; bu da, İlahiyatın insanlıkla birleşmesinin simgelerinden biri olan iki yüz yirminin onda biridir.
Two hundred and twenty years between 677 and 457 BC connect Daniel’s prophecy of twenty-three hundred days, with Moses’ time prophecy of seven times. Much can be identified of the two hundred and twenty years as a symbol of the work of the atonement which began when those two prophecies arrived together in 1844. Much can be set forth of what is symbolically represented by the number twenty-two as a tithe of two hundred and twenty, as is the case with the number eleven. What I wish to identify here is the relation between eleven and twenty-two.
MÖ 677 ile 457 arasındaki iki yüz yirmi yıl, Daniel’in iki bin üç yüz gün peygamberliğini Musa’nın yedi vakitlik zaman peygamberliğiyle birbirine bağlar. Bu iki yüz yirmi yılın büyük bir kısmı, bu iki peygamberlik 1844 yılında birlikte gerçekleştiğinde başlayan kefaret işinin bir simgesi olarak tanımlanabilir. İki yüz yirminin onda biri olan yirmi iki sayısının —tıpkı on bir sayısında olduğu gibi— simgesel olarak neyi temsil ettiğine dair çok şey ortaya konabilir. Benim burada belirtmek istediğim şey, on bir ile yirmi iki arasındaki ilişkidir.
We will continue these thoughts in the next article.
Bu düşünceleri bir sonraki makalede sürdüreceğiz.