My desire is to set forth the prophetic testimony of Joel in such a fashion that Joel’s testimony can be recognized in what Peter was saying and doing at Pentecost. I am certain the Bible is clear about what Peter was doing and saying at Pentecost, but I am seeking to understand what Peter was prophetically typifying in the history of the latter rain, when he placed the message of Pentecost in the terms of a fulfillment of the book of Joel.
Amacım, Yoel’in peygamberlik tanıklığını, bu tanıklığın Petrus’un Pentikost’ta söyledikleri ve yaptıklarında tanınabilmesi için ortaya koymaktır. Kutsal Kitap’ın, Petrus’un Pentikost’ta ne yaptığı ve söylediği konusunda açık olduğundan eminim; ancak ben, Petrus Pentikost mesajını Yoel kitabının yerine gelişi olarak ifade ettiğinde, son yağmurun tarihinde tipolojik olarak neyi temsil ettiğini anlamaya çalışıyorum.
Peter is a symbol of the remnant people of God, and is not only illustrated at Pentecost, but also at Caesarea Philippi in Matthew 16. Caesarea Philippi is located in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, three verses which set forth a battle that was first fulfilled during the historical period when Caesarea Philippi was named Panium. Verses thirteen through fifteen precede verse sixteen, which identifies the Sunday law in the United States. Verse ten identifies the collapse of the Soviet Union in 1989. Verses ten to sixteen of Daniel eleven represent 1989 unto the Sunday law, and that period is the “hidden history” of verse forty of the same chapter.
Petrus, Tanrı’nın artakalan halkının bir simgesidir ve yalnızca Pentekost’ta değil, Matta 16’da Sezariye Filipi’de de tasvir edilir. Sezariye Filipi, Daniel’in on birinci bölümünün on üçten on beşe kadar olan ayetlerinde yer alır; bu üç ayet, Sezariye Filipi’nin Panium olarak adlandırıldığı tarihsel dönemde ilk kez gerçekleşen bir savaşı ortaya koyar. On üçten on beşe kadar olan ayetler, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasını tanımlayan on altıncı ayetten önce gelir. Onuncu ayet, 1989’da Sovyetler Birliği’nin çöküşünü işaret eder. Daniel’in on birinci bölümünün onuncu ila on altıncı ayetleri, 1989’dan Pazar yasasına kadar olan dönemi temsil eder ve bu dönem, aynı bölümün kırkıncı ayetinin “gizli tarihi”dir.
The Hidden History in BOLDFACE
BOLDFACE'deki Gizli Tarih
1798
bin yedi yüz doksan sekiz
And at the time of the end shall the king of the south push at him:
Ve son zamanda Güney Kralı ona saldıracak:
1989
1989
But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress.
Ama oğulları kışkırtılacak ve büyük kuvvetler toplayacaklar; kuzeyin kralı ise ona karşı kasırga gibi, savaş arabalarıyla, atlılarla ve birçok gemiyle gelecek; ülkelere girecek, taşacak ve taşıp geçecek. Ve muhakkak biri gelip taşacak ve içinden geçecek; sonra geri dönecek ve kışkırtılacak, hatta kendi kalesine kadar.
2014 the battle of Raphia
2014 Raphia Savaşı
And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it.
Ve güneyin kralı öfkeye kapılacak, ileri çıkıp onunla, yani kuzeyin kralıyla savaşacak; o da büyük bir kalabalık çıkaracak; ama kalabalık onun eline teslim edilecek. Kalabalığı aldıktan sonra, yüreği gururlanacak; on binlercesini yere serecek; ama bununla güçlenmeyecek.
The battle of Panium (Caesarea Philippi)
Panium Savaşı (Filipus Sezariyesi)
For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches.
Çünkü kuzeyin kralı geri dönecek, öncekinden daha büyük bir kuvvet hazırlayacak ve birkaç yıl sonra büyük bir ordu ve çok servetle mutlaka gelecek.
And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.
Ve o günlerde güneyin kralına karşı pek çok kişi başkaldıracak; senin halkından haydutlar da görü gerçekleşsin diye kendilerini yüceltecekler; ama düşecekler.
So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand.
Öyle ki kuzeyin kralı gelip bir kuşatma rampası kuracak ve en tahkimli kentleri ele geçirecek; güneyin kuvvetleri dayanamayacak, onun seçkin birlikleri de dayanamayacak; karşı koyacak hiçbir güç bulunmayacak.
The Sunday law in the USA
ABD'deki Pazar yasası
But he that cometh against him shall do according to his own will, and “none shall stand” before him: and “he shall stand” in the glorious land, which by his hand shall be consumed. He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:40, 10–16, 41, 42.
Fakat ona karşı gelen, kendi isteğine göre yapacaktır; ve 'hiç kimse duramayacaktır' onun önünde; ve 'o duracaktır' görkemli diyarda; orası onun eliyle tüketilecektir. O ayrıca görkemli diyara girecek ve birçok ülke yıkılacaktır; fakat şunlar onun elinden kurtulacaktır: Edom, Moav ve Ammon oğullarının önderi. Elini ülkelerin üzerine de uzatacak; ve Mısır diyarı kurtulamayacaktır. Daniel 11:40, 10-16, 41, 42.
When Peter is prophetically at Caesarea Philippi (Panium), and Pentecost it is the time of the latter rain, which locates him in the ‘hidden history’ of verse forty. I intend to address the current Ukrainian War represented in verse eleven of chapter eleven and the coming war of Panium of verses thirteen to fifteen that leads to the Third World War which are the external events between 1989 and the Sunday law, but we are currently identifying the history of the third angel from October 22, 1844 unto the formation of a legal church in 1863.
Petrus peygamberlik bağlamında Sezariye Filipi’de (Panium) olduğunda ve Pentekost da geç yağmurun zamanı olduğunda, bu onu kırkıncı ayetin 'gizli tarihi' içine yerleştirir. Ben, on birinci bölümün on birinci ayetinde temsil edilen güncel Ukrayna Savaşı’nı ve on üç ile on beşinci ayetlerdeki, Üçüncü Dünya Savaşı’na götüren yaklaşan Panium savaşını ele almayı amaçlıyorum; bunlar 1989 ile Pazar yasası arasındaki dışsal olaylardır, fakat biz şu anda üçüncü meleğin tarihini 22 Ekim 1844’ten 1863’te yasal bir kilisenin kurulmasına kadar belirliyoruz.
The line illustrates the arrival of the third angel on 9/11 (1844) unto the Sunday law (1863). The Sunday law was typified by the Emancipation Proclamation announcing freedom, thus typifying the Sunday law where freedom is removed. Freedom proclaimed by the first Republican president, typifying the freedom removed by the last Republican president—who is prophetically destined to become a dictator at the Sunday law.
Bu hat, üçüncü meleğin 9/11 (1844) tarihinde gelişinden Pazar yasasına (1863) kadar olanı gösterir. Pazar yasası, özgürlüğü ilan eden Köleliğin Kaldırılması Bildirgesi ile tiplenmişti; böylece özgürlüğün kaldırıldığı Pazar yasasının tipini ortaya koyuyordu. İlk Cumhuriyetçi başkan tarafından ilan edilen özgürlük, son Cumhuriyetçi başkan - peygamberliğe göre Pazar yasasında bir diktatöre dönüşecek olan - tarafından kaldırılan özgürlüğün tipini oluşturur.
“When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.” Testimonies, volume 5, 711.
Ulusumuz, devlet yönetiminin ilkelerinden bir Pazar yasasını yürürlüğe koyacak ölçüde vazgeçtiğinde, Protestanlık bu eylemle Papalıkla el ele verecektir; bu, uzun zamandır yeniden fiilî bir despotluğa sıçramak için fırsatını hevesle kollayan tiranlığa can vermekten başka bir şey olmayacaktır. Tanıklıklar, 5. cilt, 711.
742 BC was the alpha history that began the time prophecies of Isaiah seven verse eight, that reached the omega fulfillment in 1863. In 742 Ahaz, king of the southern kingdom of Judah was entering a Civil War against the ten northern tribes who made up the northern kingdom. The history of 742 BC was illustrated in Judah, the literal glorious land of Scriptures, that was populated by literal Jews and represented in the passage by the wicked and foolish king Ahaz—thus typifying the omega history of 1863. The omega history of 1863 is fulfilled within the period the United States reigns as the earth beast, the sixth kingdom of Bible prophecy. The United States is the spiritual glorious land, made up of Protestant Christianity who are biblically spiritual Jews. The Civil War between north and south in 742 BC at the alpha history illustrated the Civil War between north and south in the omega history of 1863. Together those two witnesses illustrate the external history leading up to the Sunday law where the spiritual glorious land will once again be divided into two classes.
MÖ 742, Yeşaya 7:8’in zaman peygamberliklerini başlatan alfa tarihiydi ve 1863’te omega tamamlanmasına ulaştı. MÖ 742’de güney krallığı Yahuda’nın kralı Ahaz, kuzey krallığını oluşturan on kuzey oymağına karşı bir iç savaşa giriyordu. MÖ 742’deki tarih, Kutsal Yazıların sözcük anlamındaki görkemli diyarı olan ve bizzat Yahudilerin yaşadığı Yahuda’da, bu pasajda kötü ve akılsız kral Ahaz tarafından temsil edilerek tasvir edildi; böylece 1863’ün omega tarihini örnekledi. 1863’ün omega tarihi, Amerika Birleşik Devletleri’nin Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığı olan yeryüzü canavarı olarak hüküm sürdüğü dönemde yerine gelir. Amerika Birleşik Devletleri, Kutsal Kitap’a göre ruhsal Yahudiler olan Protestan Hristiyanlıktan oluşan ruhsal görkemli diyardır. Alfa tarih olan MÖ 742’de kuzey ile güney arasındaki iç savaş, 1863’ün omega tarihindeki kuzey ile güney arasındaki iç savaşı örnekledi. Birlikte bu iki tanık, ruhsal görkemli diyarın yeniden iki sınıfa ayrılacağı Pazar yasasına giden dış tarihi tasvir eder.
In 742 BC, the northern power represented an alliance between Israel’s ten northern tribes and Syria, thus typifying an alliance with an outside power, as was fulfilled when the support of the pro-slavery papacy was given to the pro-slavery southern states in the Civil War. The outside ally of Syria in 742 BC, and the outside ally of the papacy in the Civil War, identifies the alliance of the world-globalists with the globalist Democrats in their warfare against MAGA-ism, a warfare that began in 2015 when the fourth and richest president stood up, and in doing so stirred up the entire realm of Grecia according to Daniel eleven, verse two. That stirring is identifying the awakening of the heathen in the book of Joel. “Grecia” and “heathen” are symbols of the dragon power that leads the world to Armageddon in alliance with the beast and the false prophet.
MÖ 742'de kuzey gücü, İsrail'in kuzeydeki on kabilesi ile Suriye arasındaki bir ittifakı temsil ediyordu ve böylece dış bir güçle yapılan bir ittifakı sembolize ediyordu; bu, İç Savaş sırasında kölelik yanlısı papalığın desteği kölelik yanlısı güney eyaletlerine verildiğinde gerçekleşti. MÖ 742'de Suriye'nin dış müttefiki ve İç Savaş'ta papalığın dış müttefiki, dünya çapındaki küreselcilerin MAGA'cılığa karşı yürüttükleri savaşta küreselci Demokratlarla kurdukları ittifakı tanımlar; bu savaş, dördüncü ve en zengin başkan ayağa kalktığında 2015'te başladı ve böylece Daniel on bir, ikinci ayete göre Grecia diyarının tamamını kışkırttı. Bu kışkırtma, Yoel kitabındaki putperestlerin uyanışını tanımlamaktadır. "Grecia" ve "putperestler", canavar ve sahte peygamberle ittifak halinde dünyayı Armagedon'a götüren ejderha gücünün sembolleridir.
In 2015 the heathen were awakened to the prophetic call to Joel’s valley of Jehosophat, that he also called the valley of judgment. In 2015 Donald Trump announced his presidential candidacy, thus stirring up the globalist empire represented as Grecia and the heathen began their march to Armageddon, and only one year after the beginning of the Ukrainian War in fulfillment of verse eleven of Daniel eleven.
2015 yılında, Yoel'in "yargı vadisi" diye de adlandırdığı Jehosophat Vadisi'ne yönelik peygamberlik çağrısına putperestler uyandırıldı. 2015 yılında Donald Trump başkanlık adaylığını açıkladı; böylece Grecia olarak temsil edilen küreselci imparatorluğu kışkırttı ve putperestler Armagedon'a yürüyüşlerine başladı; yalnızca bir yıl sonra da, Daniel on birin on birinci ayetinin yerine gelişi olarak Ukrayna Savaşı başladı.
The civil wars of 742 BC and 1863 identify the history of the Sunday law, which marks the end of the sixth kingdom of Bible prophecy. That sixth kingdom began with the Revolutionary War, so the end of the sixth kingdom at the Sunday law identifies the repetition of the Revolutionary War, at the very time that the Civil War is taking place. The definition of and the labelling of either a Civil or Revolutionary war is based upon perspective. What the Democrats are now doing through lawfare, embezzlement, fraud, illegal immigration and propaganda they call a color-revolution, but those souls opposed to their globalist maneuvers consider the very same activities as the instigation of ‘civil’ unrest. Is Antifa a criminal or a hero?
MÖ 742 ve 1863’teki iç savaşlar, Kutsal Kitap kehanetindeki altıncı krallığın sonunu işaretleyen Pazar yasasının tarihini ortaya koyar. Söz konusu altıncı krallık Devrim Savaşıyla başladı; dolayısıyla Pazar yasasıyla altıncı krallığın sona ermesi, tam da İç Savaşın yaşandığı bir zamanda Devrim Savaşının tekrarını işaret eder. Bir savaşın “iç savaş” mı yoksa “devrim savaşı” mı olarak tanımlanıp adlandırılması bakış açısına bağlıdır. Demokratların bugün hukuku silah olarak kullanma, zimmete para geçirme, dolandırıcılık, yasa dışı göç ve propaganda yoluyla yaptıklarına kendileri “renkli devrim” diyor; ancak küreselci manevralarına karşı olanlar aynı faaliyetleri “sivil” huzursuzluğun kışkırtılması olarak görüyor. Antifa bir suçlu mu yoksa bir kahraman mı?
The two historical wars represent a single divisive war that takes place in the history of the last Republican president. As with the first Republican president the warfare will be won by the last Republican president, who was also typified by the first President, who was also the victor of the Revolutionary War. The MAGA revolution, according to the Democrats, is producing the current ‘civil unrest.’ Depending on your personal political persuasion, the current war is either a revolutionary war or a civil war. Prophetically it is both.
İki tarihsel savaş, son Cumhuriyetçi başkanın döneminde gerçekleşen tek bir bölücü savaşı temsil eder. İlk Cumhuriyetçi başkanda olduğu gibi, ilk Başkan tarafından da simgelenen son Cumhuriyetçi başkan bu savaşı kazanacaktır; ilk Başkan aynı zamanda Bağımsızlık Savaşı’nın da galibiydi. Demokratlara göre MAGA devrimi mevcut ‘toplumsal huzursuzluğu’ yaratıyor. Kişisel siyasi eğiliminize bağlı olarak, mevcut savaş ya bir devrim savaşıdır ya da bir iç savaştır. Kehanete göre ikisi de.
1863 represents the Sunday law and so does 1844, when the third angel arrived with the message of the Sunday law. The period of 1844 unto 1863 bears the signature of the Sunday law from beginning to end. In 1846 the marriage of the Whites, the observance of Sabbath and the name change from Harmen to White marked that the marriage that was entered into on October 22, 1844 had been consummated, and that consummation marked the beginning of the testing process of the third angel, just as the three-fold Sabbath test of manna marked the beginning of ten tests following the baptism of the Red Sea.
1863 Pazar yasasını temsil eder; 1844 de öyle, zira üçüncü melek Pazar yasasının mesajıyla 1844’te geldi. 1844’ten 1863’e kadar olan dönem baştan sona Pazar yasasının damgasını taşır. 1846’da White’ların evliliği, Şabat’ın tutulması ve ismin Harmen’den White’a değişmesi, 22 Ekim 1844’te akdedilen evliliğin tamamlandığını gösterdi ve bu tamamlanma, üçüncü meleğin sınama sürecinin başlangıcını işaret etti; tıpkı Kızıldeniz vaftizini izleyen on sınamanın başlangıcını manna ile ilgili üçlü Şabat sınamasının işaretlemesi gibi.
The manna was the first test and represented the tenth test at Kadesh for both represent the third angel’s message and therefore the Sunday law.
Manna ilk sınavdı ve Kadeş’teki onuncu sınavı temsil ediyordu, çünkü ikisi de üçüncü meleğin mesajını ve dolayısıyla Pazar yasasını temsil eder.
“Every week during their long sojourn in the wilderness the Israelites witnessed a threefold miracle, designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath: a double quantity of manna fell on the sixth day, none on the seventh, and the portion needed for the Sabbath was preserved sweet and pure, when if any were kept over at any other time it became unfit for use.” Patriarchs and Prophets, 296.
"Çöldeki uzun konaklamaları boyunca her hafta, İsrailliler Şabat'ın kutsallığını zihinlerine kazımak için tasarlanmış üçlü bir mucizeye tanık oldular: altıncı gün iki kat manna yağardı, yedinci gün hiç yağmazdı; Şabat için gereken pay ise tatlı ve saf halde korunurdu; oysa başka herhangi bir zamanda ertesi güne bırakılanı kullanılamaz hale gelirdi." Atalar ve Peygamberler, 296.
The first of ten tests was the “manna” test representing the threefold message of the three angels of Revelation fourteen. As with the manna, the angels represent the threefold warning against worship upon the first day of the week. The threefold manna miracle was “designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath,” which is of course the design of the third angel. The first of the three miracles represented by the manna, involved “eating” the heavenly bread, and “eating” is an alpha symbol of the latter rain period. The second miracle, represents the second angel’s message where inspiration “doubles” words and phrases to mark the period represented by Babylon’s two falls, for Babylon is fallen, is fallen. The second miracle was the “doubling” of the amount of manna on the sixth day. The third miracle was the preservation of the bread of the seventh-day Sabbath.
On sınavın ilki, Vahiy on dörtteki üç meleğin üçlü mesajını temsil eden "manna" sınavıydı. Mannada olduğu gibi, melekler haftanın ilk gününde ibadete karşı üçlü uyarıyı temsil eder. Üçlü manna mucizesi, "Şabat'ın kutsallığını zihinlerine kazımak üzere tasarlanmıştı," ki bu elbette üçüncü meleğin amacıdır. Mannayla temsil edilen üç mucizeden ilki, göksel ekmeği "yemeyi" içeriyordu ve "yemek", son yağmur döneminin bir alfa sembolüdür. İkinci mucize, ilhamın, Babil’in iki düşüşüyle temsil edilen dönemi işaretlemek için sözleri ve ifadeleri "iki kez" tekrarladığı ikinci meleğin mesajını temsil eder; çünkü "Babil yıkıldı, yıkıldı." İkinci mucize, altıncı gün manna miktarının "ikiye katlanması"ydı. Üçüncü mucize ise yedinci gün Şabat'ının ekmeğinin muhafaza edilmesiydi.
As a type of the three angels, the manna is the first angel, and therefore must contain the entire story, which in Revelation fourteen is the story of all three angels. The first angel is a fractal of all three angels’ messages. A fractal is a complex geometric shape that can be split into parts, each of which is a reduced-size copy of the whole. This property is called self-similarity. Fractals often have intricate detail no matter how much you zoom in. Fractals occur in mathematics, biology, physics, geology, chemistry, astronomy, engineering and many other fields of understanding.
Üç meleğin bir tipi olarak manna birinci melektir; bu nedenle, Vahiy 14’te üç meleğin tümünün hikâyesi olan bütün anlatıyı içermelidir. Birinci melek, üç meleğin mesajlarının bir fraktalıdır. Fraktal, parçalarına ayrılabilen ve her bir parçası bütünün küçültülmüş bir kopyası olan karmaşık bir geometrik şekildir. Bu özelliğe öz-benzerlik denir. Fraktallar, ne kadar büyütürseniz büyütün, çoğu zaman karmaşık ayrıntılar barındırır. Fraktallar, matematik, biyoloji, fizik, jeoloji, kimya, astronomi, mühendislik ve daha birçok alanda ortaya çıkar.
The “three-step structure” of the three angels in Revelation chapter fourteen is represented in the message of the first angel, thus making the first angel a “fractal” of the three angels. The first three chapters of the book of Daniel represent the first, second and third angels’ messages respectively, and Daniel chapter one contains the same “three-step structure” represented in the three chapters, and as in the three angels in relation to the first angel.
Vahiy’in on dördüncü bölümündeki üç meleğin “üç aşamalı yapısı”, birinci meleğin mesajında temsil edilir; böylece birinci melek, üç meleğin bir “fraktalı” hâline gelir. Daniel kitabının ilk üç bölümü sırasıyla birinci, ikinci ve üçüncü meleğin mesajlarını temsil eder; Daniel’in birinci bölümü ise, hem bu üç bölümde ortaya konan hem de üç meleğin birinci melekle ilişkisi açısından söz konusu olan aynı “üç aşamalı yapıyı” barındırır.
The threefold miracle of the manna was to be eaten and Daniel chapter one is about eating. Daniel passed the diet test by choosing pulse over the diet of Babylon. He was then tested for his appearance and his appearance produced a separation between his countenance and the countenance of those who ate Babylon’s food. The second angel’s message is the call to separate from Babylon during a separation history where two classes are developed and then manifested. That second test for Daniel led to the third test of Nebuchadnezzar, which was the third test in chapter one and typified the golden image test of chapter three, which Sister White repeatedly identifies as the Sunday law, which is the third angel’s message. Daniel chapter one is a fractal of the first three chapters of Daniel and those three chapters represent the three angels of Revelation fourteen, of which the first angel and chapter one of Daniel are both fractals of all three angels and all three chapters.
Mannanın üçlü mucizesi yenilmek içindi ve Daniel kitabının birinci bölümü yemekle ilgilidir. Daniel, Babil’in sofrası yerine sebzeyi seçerek beslenme sınavını geçti. Daha sonra görünüşü açısından sınandı ve bu, onun çehresi ile Babil’in yiyeceğini yiyenlerin çehresi arasında bir ayrım ortaya çıkardı. İkinci meleğin mesajı, iki sınıfın geliştirilip sonra açığa çıktığı bir ayrışma süreci sırasında Babil’den ayrılma çağrısıdır. Daniel için o ikinci sınav, Nebukadnezar’ın üçüncü sınavına yol açtı; bu, birinci bölümdeki üçüncü sınavdı ve üçüncü bölümdeki altın put sınavının bir tipiydi; Kardeş White bu sınavı defalarca, üçüncü meleğin mesajı olan Pazar yasası olarak tanımlar. Daniel kitabının birinci bölümü, Daniel’in ilk üç bölümünün bir fraktalıdır ve bu üç bölüm, Vahiy’in on dördüncü bölümündeki üç meleği temsil eder; bunlardan hem birinci melek hem de Daniel’in birinci bölümü, üç meleğin ve üç bölümün tümünün fraktallarıdır.
“Every week during their long sojourn in the wilderness the Israelites witnessed a threefold miracle, designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath: a double quantity of manna fell on the sixth day, none on the seventh, and the portion needed for the Sabbath was preserved sweet and pure, when if any were kept over at any other time it became unfit for use.
Uzun süren çöl konaklayışları boyunca her hafta İsrailoğulları, Şabat’ın kutsallığını zihinlerine yerleştirmek için düzenlenmiş üçlü bir mucizeye tanık olurdu: altıncı gün iki kat manna yağardı, yedinci gün ise hiç yağmazdı; ve Şabat için gereken pay bozulmadan tatlı ve saf kalırdı; oysa başka herhangi bir zamanda artanı saklansaydı, kullanılamaz hale gelirdi.
“In the circumstances connected with the giving of the manna, we have conclusive evidence that the Sabbath was not instituted, as many claim, when the law was given at Sinai. Before the Israelites came to Sinai they understood the Sabbath to be obligatory upon them. In being obliged to gather every Friday a double portion of manna in preparation for the Sabbath, when none would fall, the sacred nature of the day of rest was continually impressed upon them. And when some of the people went out on the Sabbath to gather manna, the Lord asked, ‘How long refuse ye to keep My commandments and My laws?’” Patriarchs and Prophets, 296.
Mannanın verilmesiyle bağlantılı koşullarda, pek çok kişinin iddia ettiği gibi, yasa Sina'da verildiğinde Şabat'ın tesis edilmediğine dair kesin kanıtımız vardır. İsrailliler Sina'ya gelmeden önce Şabat'ın kendileri için bağlayıcı olduğunu biliyorlardı. Şabat gününde manna düşmeyeceği için, Şabat'a hazırlık olarak her Cuma iki kat manna toplamaya zorunlu tutulmaları, dinlenme gününün kutsal niteliğini onlara durmaksızın hatırlatıyordu. Ve halktan bazıları Şabat günü manna toplamak için dışarı çıktığında, Rab sordu: "Ne zamana kadar buyruklarımı ve yasalarımı tutmayı reddedeceksiniz?" Atalar ve Peygamberler, 296.
Gathering and eating the manna, is typifying John in chapter ten of Revelation taking (gathering) the little book out of the angel’s hand and then eating it.
Manna’nın toplanıp yenmesi, Vahiy’in onuncu bölümünde Yuhanna’nın meleğin elinden küçük kitabı alıp (toplayıp) sonra yemesini tipolojik olarak simgeler.
And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. Revelation 10:9.
Ve ben meleğe gidip ona dedim: Bana o küçük kitabı ver. O da bana dedi: Onu al ve yiyip bitir; karnını acılaştıracak, ama ağzında bal gibi tatlı olacaktır. Vahiy 10:9.
John first had to go to the angel and ask, then he had to “take” the little book, and then he had to “eat” it. John is representing the three steps of the first angel by going to and asking the angel, followed by the second step of taking and the third of eating. Gathering and or eating, is the first of the three tests of the manna, but it contains a fractal of all three manna tests. Gathering and eating the manna, is typifying Jeremiah.
Önce John’un meleğin yanına gidip sorması gerekiyordu, sonra küçük kitabı "alması", ardından da onu "yemesi" gerekiyordu. John, meleğe gidip ona sormakla birinci meleğin üç adımını temsil ediyor; bunu "almak" olan ikinci adım ve "yemek" olan üçüncü adım izliyor. Toplamak ve/veya yemek, mannanın üç sınamasından birincisidir, ancak üç manna sınamasının tümünün bir fraktalını içerir. Mannayı toplamak ve yemek, Jeremiah’ı tip olarak temsil eder.
Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.
Sözlerin bulundu, ben de onları yedim; sözün bana yüreğimin sevinci ve coşkusu oldu: çünkü senin adınla çağrılıyorum, ey orduların Tanrısı Rab. Yeremya 15:16.
His “words were found” by Jeremiah seeking and then asking for the little book. His word was found when the manna was gathered. Gathering and eating the manna, is typifying Ezekiel who ate the book given to him and in doing so identifies that to refuse to eat the book was to be as the rebellious house.
Yeremya arayıp sonra küçük kitabı isteyince O’nun “sözleri bulundu”. Mannanın toplandığı sırada O’nun sözü bulundu. Mannayı toplamak ve yemek, kendisine verilen kitabı yiyen Ezekiel’i simgeler ve böylece, kitabı yemeyi reddetmenin isyankâr ev gibi olmak anlamına geldiğini gösterir.
But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel.
Ama sen, İnsanoğlu, sana söylediğim sözleri işit; o isyankâr ev gibi isyankâr olma; ağzını aç ve sana verdiğimi ye. Ben baktığımda, işte bana bir el gönderildi; ve bak, elinde bir kitap tomarı vardı. Onu önümde açtı; içi de dışı da yazılıydı; üzerinde ağıtlar, yas ve felaket yazılıydı. Ayrıca bana şöyle dedi: İnsanoğlu, bulduğunu ye; bu tomarı ye ve git, İsrail halkına konuş.
So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 2:8–3:3.
Ben de ağzımı açtım ve o bana o tomarı yedirdi. Ve bana dedi ki: İnsanoğlu, karnını doyur ve sana verdiğim bu tomarla bağırsaklarını doldur. Böylece onu yedim; ağzımda bal gibi tatlıydı. Hezekiel 2:8–3:3.
If Ezekiel refused to eat the little book he would be in the rebellious house, and the “roll” of the “book” he was to eat was represented as “lamentations, and mourning, and woe,” representing a threefold message in the last days. The threefold message of the last days is the three angels messages of Revelation fourteen, and the context which Ezekiel presents those three messages, is the context of Islam and the third woe. The three messages possess an alpha and an omega, and the third is “woe,” a primary symbol of Islam, so the alpha must agree with the omega, therefore the “lamentations” represent the lamentations that began at 9/11 with the arrival of the seventh trumpet and third woe which would progressively escalate on into the seven last plagues. At the Sunday law “earthquake” of Revelation eleven, the third woe cometh quickly, and inspiration informs us that the unrighteous decree of Isaiah ten is that Sunday law. The verse begins by stating “woe” upon those who make unrighteous decrees.
Hezekiel küçük kitabı yemeyi reddetseydi isyankâr ev halkının arasında yer alırdı ve yemesi gereken “kitabın” “tomarı”, “ağıtlar, yas ve eyvah” olarak temsil edilmişti; bu da son günlerde üçlü bir mesajı temsil ediyordu. Son günlerin üçlü mesajı, Vahiy on dörtteki üç meleğin mesajlarıdır ve Hezekiel’in bu üç mesajı sunduğu bağlam, İslam ve üçüncü eyvah bağlamıdır. Bu üç mesaj bir alfa ve bir omega taşır ve üçüncüsü, İslam’ın birincil sembolü olan “eyvah”tır; dolayısıyla alfa omegayla uyumlu olmalıdır; bu nedenle “ağıtlar”, yedinci borazanın ve üçüncü eyvahın gelişiyle 11 Eylül’de başlayan ve giderek son yedi belaya kadar tırmanacak olan ağıtları temsil eder. Vahiy on birdeki Pazar yasası “depremi” sırasında üçüncü eyvah hızla gelir ve ilham, Yeşaya onuncu bölümdeki haksız fermanın o Pazar yasası olduğunu bildirir. Ayet, haksız fermanlar çıkaranların üzerine “eyvah” diyerek başlar.
Eating the manna was the first of three tests, the second was the “doubling” on the preparation day. And what were the preparing for? They were preparing for the Sabbath test, which is the third angel’s message.
Mannayı yemek, üç sınavdan birincisiydi; ikincisi ise hazırlık günündeki "ikiye katlama"ydı. Peki neye hazırlanıyorlardı? Üçüncü meleğin mesajı olan Şabat sınavına hazırlanıyorlardı.
That threefold miracle was also the first or alpha test of ten tests. God gave manna at the first step, then He gave a ‘double’ portion at the second step, but none at the third. The third test is different than the first two tests, for the third is the litmus test. Those three tests represent the alpha of a ten-step testing process that leads to the first Kadesh.
O üçlü mucize aynı zamanda on imtihanın ilki, yani alfa imtihanıydı. Tanrı ilk adımda manna verdi, sonra ikinci adımda ‘iki kat’ pay verdi, ama üçüncüde hiç vermedi. Üçüncü imtihan, ilk iki imtihandan farklıdır; çünkü üçüncüsü turnusol testidir. Bu üç imtihan, ilk Kadeş’e götüren on adımlı bir imtihan sürecinin alfasını temsil eder.
If you search the various theologians, you will find many lists of the ten tests that reach their conclusion at the first Kadesh. Almost all of them include the Red Sea as one of the ten tests, some include historical waymarks before the Red Sea during the plagues. They are all wrong.
Çeşitli ilahiyatçıları araştırırsanız, ilk Kadeş’te sonuçlanan on sınamaya dair pek çok liste bulursunuz. Bunların neredeyse hepsinde Kızıldeniz, on sınamadan biri olarak yer alır; bazıları ise belalar sırasında Kızıldeniz’den önceki tarihî dönüm noktalarını da içerir. Bunların hepsi yanlıştır.
The first test is the manna. Paul identifies that the Red Sea crossing was baptism.
İlk imtihan kudret helvasıdır. Pavlus, Kızıldeniz'den geçişin bir vaftiz olduğunu belirtir.
Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea. 1 Corinthians 10:1, 2.
Ayrıca, kardeşler, habersiz kalmanızı istemem: atalarımızın hepsi bulutun altında bulundu, hepsi denizden geçti; ve hepsi bulutta ve denizde Musa’ya bağlanmak üzere vaftiz edildi. 1. Korintliler 10:1-2.
Moses typifies Jesus, and Jesus’ baptism identifies a testing process, threefold in nature, beginning with and emphasizing the test of appetite. The cross was typified by the Passover in Egypt. When they came out on the other side of the Red Sea, Christ was resurrected as the first fruit offering. When He came out of the watery grave at the hands of John the Baptist, Christ (the first fruit offering) began a forty-day testing process. After He was resurrected as typified by His baptism, there were forty days that Christ interacted with the disciples’ face to face. The testing process begins after the Red Sea crossing, as certainly as Christ was driven by the Spirit into the wilderness as soon as He came out of the water.
Musa İsa’yı temsil eder; İsa’nın vaftizi ise doğası gereği üçlü olan, iştah sınavıyla başlayan ve onu vurgulayan bir sınanma sürecini tanımlar. Çarmıh, Mısır’daki Fısıh’ta simgelenmişti. Kızıldeniz’in öte yakasına çıktıklarında, Mesih ilk ürün sunusu olarak diriltildi. Vaftizci Yahya aracılığıyla su mezarından çıktığında, Mesih (ilk ürün sunusu) kırk günlük bir sınanma sürecine başladı. Vaftiziyle simgelenen dirilişinden sonra, Mesih kırk gün boyunca öğrencileriyle yüz yüze görüştü. Sınanma süreci, Kızıldeniz’i geçtikten sonra başlar; tıpkı Mesih sudan çıkar çıkmaz Ruh tarafından çöle sürüldüğü gibi.
The first test for Christ was appetite, for the Bread of Heaven took up His anointed work right where Adam had fallen. The first test after the Red Sea is the threefold manna test typifying the threefold test upon the Bread of Heaven. Christ’s testing began after He came out of the water, so the ten tests must also begin ‘after’ they came out of the water. Christ was then confronted with a threefold test, set within the context of appetite, as typified by the threefold test of the manna that began after the Spirit had driven ancient Israel out of Egypt and into the wilderness.
Mesih için ilk sınama iştahtı; çünkü gökten inen ekmek, meshedilmiş hizmetini Adem’in düştüğü yerde üstlendi. Kızıldeniz’den sonraki ilk sınama, gökten inen ekmek üzerindeki üçlü sınamayı simgeleyen üçlü manna sınamasıdır. Mesih’in sınanması sudan çıktıktan sonra başladı; bu yüzden on sınama da onların sudan çıktıktan 'sonra' başlamalıdır. Sonra Mesih, iştah bağlamında yer alan üçlü bir sınamayla karşı karşıya kaldı; bu, Ruh’un kadim İsrail’i Mısır’dan çıkarıp çöle sevk etmesinden sonra başlayan manna’nın üçlü sınamasıyla simgelenmişti.
The other lists that conjecture about what rebellions are represented by the ten tests that culminate at Kadesh identify Aaron’s golden calf rebellion as one of those ten tests, but they are wrong.
Kadeş’te sonuçlanan on sınamanın hangi isyanları temsil ettiğine dair tahmin yürüten diğer listeler, Aaron’un altın buzağı isyanını o on sınamadan biri olarak tanımlar, ama yanılıyorlar.
The provocation of the golden calf represents two tests. It is an essential element of the golden calf’s symbolism. The idolatry manifested when the people thought God would not see, was followed by the return of Moses. Then the people made a choice to remain idolaters in full view of God, as represented by Moses.
Altın buzağı fitnesi iki imtihanı temsil eder. Bu, altın buzağının sembolizminin vazgeçilmez bir unsurudur. Halk Tanrı'nın görmeyeceğini sandığında ortaya çıkan putperestliğin ardından Musa geri döndü. Sonra halk, Musa'nın temsil ettiği üzere Tanrı'nın gözleri önünde putperest kalmayı seçti.
In the twofold escalating rebellion, we see a prophetic division in the tribes, when the tribe of Levi became exclusively assigned to the sanctuary work, for until that rebellion, the sanctuary work was to be accomplished by the firstborn of every tribe. No longer would that be the case. Now the faithful tribe of Levi would maintain the temple. “Division” or separation into ‘two’ is an element of the prophetic characteristic of the golden calf.
İki aşamalı, giderek tırmanan isyanda, Levi oymağı kutsal mekân hizmetiyle münhasıran görevlendirildiğinde oymaklar arasında peygamberî nitelik taşıyan bir bölünme görüyoruz. Çünkü o isyana kadar, kutsal mekân hizmeti her oymaktan ilk doğanlar tarafından yerine getirilecekti. Artık bu böyle olmayacaktı. Şimdi sadık Levi oymağı tapınağın hizmetini üstlenecekti. "Bölünme" ya da 'ikiye' ayrılma, altın buzağının peygamberî özelliğinin bir unsurudur.
Aaron’s rebellion typified the rebellion of Jeroboam, the first king of the northern kingdom of Israel. Jeroboam ‘doubles’ the golden calves, placing one in Bethel and one in Dan. Aaron and Jeroboam are representing parallel histories, which is the history of the formation of the image of the beast. The history of the image of the beast is fulfilled in two periods, divided by the Sunday law in the United States. The image of the beast is a symbol of the combination of church and state which is set up first in the United States, and then in the world.
Harun’un isyanı, İsrail’in kuzey krallığının ilk kralı Yerovam’ın isyanının bir örneğiydi. Yerovam altın buzağıları "ikiye katlar"; birini Beytel’e, birini de Dan’a yerleştirir. Harun ile Yerovam, paralel tarihleri temsil eder; bu da canavarın suretinin oluşum tarihidir. Canavarın suretinin tarihi, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasıyla iki döneme bölünerek gerçekleşir. Canavarın sureti, önce Amerika Birleşik Devletleri’nde, ardından dünyada kurulan kilise ile devletin birleşiminin bir simgesidir.
There is always a division associated with symbols of the image of the beast. With Aaron it was the separation of the Levites, with Jeroboam it was the separation of the twelve tribes into two southern and ten northern tribes.
Canavar imgesinin sembolleriyle bağlantılı olarak her zaman bir bölünme vardır. Harun söz konusu olduğunda bu, Levililerin ayrılmasıydı; Yeroboam söz konusu olduğunda ise on iki kabilenin iki güney ve on kuzey kabilesine ayrılmasıydı.
The symbol of that relationship of church and state is called “the image of the beast” by John in the book of Revelation. Aaron and Jeroboams’ golden calves were images of a beast, and the beast they were images of is Babylon, for the first kingdom of Bible prophecy is represented by a head of “gold” in Daniel chapter two. The image of the beast represents two tests, for the test is first brought upon the earth beast—the United States, then in chapter thirteen of Revelation the United States forces the world to set up an image to the beast. The first test is the USA, then the world.
Kilise ile devlet arasındaki ilişkinin simgesine, Vahiy kitabında Yuhanna tarafından "canavarın heykeli" adı verilir. Harun ile Yarovam'ın altın buzağıları bir canavarın tasvirleriydi ve onların tasvir ettikleri canavar Babil'dir; çünkü Kutsal Kitap peygamberliğinde ilk krallık, Daniel kitabının ikinci bölümünde "altın" bir başla temsil edilir. Canavarın heykeli iki sınavı temsil eder; çünkü sınav önce yerden çıkan canavar — Amerika Birleşik Devletleri — üzerinde uygulanır, sonra Vahiy'in on üçüncü bölümünde Amerika Birleşik Devletleri dünyayı canavarın heykelini dikmeye zorlar. İlk sınav ABD'dedir, sonra dünya.
“As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.
“Din özgürlüğünün ülkesi olan Amerika, vicdanı zorlayıp insanları sahte şabbata saygı göstermeye mecbur etmekte Papalık ile birleştiğinde, yeryüzündeki her ülkeden halklar onun örneğini izlemeye yöneltilecektir.” Testimonies, cilt 6, 18.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
“Yabancı uluslar Amerika Birleşik Devletleri’nin örneğini izleyeceklerdir. Öncülüğü o etse de, aynı kriz dünyanın her yerindeki halkımızın üzerine gelecektir.” Testimonies, cilt 6, s. 395.
The golden calf rebellion is twofold and marks two of the first nine tests which lead to the tenth and final test at the first Kadesh. When Aaron and Jeroboams’ rebellions are brought together “line upon line” you find Aaron, the high priest representing a church and Jeroboam, the king of Israel, representing the state. The two lines together are a symbol of a church state combination. Jeroboam’s two altars were set up in Bethel, (meaning church) and Dan (meaning judgment) and together representing the combination of church and state. With these points in place, we will begin to identify the ten tests.
Altın buzağı isyanı iki yönlüdür ve ilk Kadeş’teki onuncu ve son sınamaya götüren ilk dokuz sınamadan ikisini işaret eder. Harun’un ve Yerovam’ın isyanları “satır üzerine satır” bir araya getirildiğinde, kiliseyi temsil eden başkâhin Harun’u ve devleti temsil eden İsrail’in kralı Yerovam’ı görürsünüz. Bu iki satır birlikte bir kilise-devlet birleşiminin simgesidir. Yerovam’ın iki sunağı Beytel’de (anlamı kilise) ve Dan’da (anlamı yargı) kurulmuştu ve birlikte kilise ile devletin birleşimini temsil ediyordu. Bu noktalar ışığında, on sınamayı belirlemeye başlayacağız.
The ten tests are set within the context of the Sabbath rest (Hebrews 3–4). They begin with the threefold miracle of the manna and its lesson upon the Sabbath and it ends at the tenth test, the first Kadesh. That first Kadesh is “the day of provocation in the Scriptures,” and Paul places the final rebellion in the context of the Sabbath test. The alpha test was the Sabbath, as symbolized by manna, and the tenth and omega test at the first Kadesh was also the Sabbath rest. Alpha and Omega always represents the end with the beginning.
Bu on sınav, Şabat dinlenişi bağlamında yer alır (İbraniler 3-4). Mannanın üçlü mucizesi ve onun Şabat’la ilgili dersiyle başlar ve onuncu sınav olan ilk Kadeş’te sona erer. O ilk Kadeş, “Kutsal Yazılar’daki isyan günü”dür ve Pavlus son isyanı Şabat sınavı bağlamına yerleştirir. Alfa sınavı, mannayla simgelenen Şabat idi; ilk Kadeş’teki onuncu ve omega sınavı da Şabat dinlenişiydi. Alfa ve Omega daima sonu başlangıçla birlikte temsil eder.
Wherefore (as the Holy Ghost saith, Today if ye will hear his voice, Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness: When your fathers tempted me, proved me, and saw my works forty years. Wherefore I was grieved with that generation, and said, They do alway err in their heart; and they have not known my ways. So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.)
Bu nedenle (Kutsal Ruh şöyle der: Bugün O’nun sesini işitirseniz, yüreklerinizi katılaştırmayın; çölde denenme günündeki isyanda olduğu gibi: Atalarınız o zaman beni sınadılar, beni denediler ve kırk yıl boyunca işlerimi gördüler. Bu nedenle o kuşaktan hoşnut olmadım ve şöyle dedim: Yüreklerinde her zaman saparlar; yollarımı da bilmediler. Bu yüzden öfkemle ant içtim: Huzuruma girmeyecekler.)
Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God. But exhort one another daily, while it is called Today; lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin. For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end;
Dikkat edin, kardeşler, içinizden herhangi birinizde, yaşayan Tanrı’dan uzaklaşmaya götüren imansız ve kötü bir yürek bulunmasın. Ama her gün, “Bugün” denildiği sürece, birbirinizi teşvik edin; günahın aldatıcılığıyla içinizden birinizin yüreği katılaşmasın diye. Çünkü başlangıçtaki güvenimizi sona dek sarsılmaz biçimde tutarsak, Mesih’e paydaş oluruz.
While it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts, as in the provocation. For some, when they had heard, did provoke: howbeit not all that came out of Egypt by Moses. But with whom was he grieved forty years? was it not with them that had sinned, whose carcases fell in the wilderness? And to whom sware he that they should not enter into his rest, but to them that believed not? So we see that they could not enter in because of unbelief.
Şöyle denildiği gibi: Bugün O’nun sesini işitirseniz, isyanda olduğu gibi yüreklerinizi katılaştırmayın. Çünkü bazıları, işittiklerinde isyan ettiler; ne var ki Musa aracılığıyla Mısır’dan çıkanların hepsi değil. Peki, kırk yıl boyunca kimlere öfkelendi? Günah işleyenlere, cesetleri çölde kalanlara değil miydi? Ve huzuruna giremeyeceklerine ant içtiği kimlerdi? İnanmayanlar değil mi? Öyleyse, imansızlık yüzünden içeri giremediklerini görüyoruz.
Let us therefore fear, lest, a promise being left us of entering into his rest, any of you should seem to come short of it. For unto us was the gospel preached, as well as unto them: but the word preached did not profit them, not being mixed with faith in them that heard it.
Öyleyse korkalım; O’nun dinlenişine girmek için bize bırakılmış bir vaat dururken, aranızdan birinin ondan yoksun kalmış gibi görünmesi olmasın. Çünkü müjde bize de onlara olduğu gibi duyuruldu; ama duyurulan söz onlara yarar sağlamadı, çünkü işitenlerde imanla birleşmedi.
For we which have believed do enter into rest, as he said, As I have sworn in my wrath, if they shall enter into my rest: although the works were finished from the foundation of the world. For he spake in a certain place of the seventh day on this wise, And God did rest the seventh day from all his works. And in this place again, If they shall enter into my rest.
Çünkü iman etmiş olan bizler huzura giriyoruz; nitekim şöyle demiştir: Öfkem üzerine ant içtim: Huzuruma girmeyecekler. Oysa işler dünyanın kuruluşundan beri tamamlanmıştı. Çünkü yedinci günle ilgili olarak bir yerde şöyle der: Tanrı bütün işlerinden yedinci günde dinlendi. Ve yine burada: Huzuruma girmeyecekler.
Seeing therefore it remaineth that some must enter therein, and they to whom it was first preached entered not in because of unbelief: Again, he limiteth a certain day, saying in David, Today, after so long a time; as it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts.
Şu hâlde, oraya girmesi gereken bazıları hâlâ vardır; ilkin kendilerine duyurulanlar ise imansızlık yüzünden içeri girmediler. Yine, Davut’ta şöyle diyerek belirli bir günü belirler: “Bugün, bunca uzun zamandan sonra”; nitekim denildiği gibi: “Bugün O’nun sesini işitirseniz, yüreklerinizi katılaştırmayın.”
For if Jesus had given them rest, then would he not afterward have spoken of another day.
Çünkü İsa onları rahata kavuşturmuş olsaydı, daha sonra başka bir günden söz etmezdi.
There remaineth therefore a rest to the people of God. For he that is entered into his rest, he also hath ceased from his own works, as God did from his. Let us labour therefore to enter into that rest, lest any man fall after the same example of unbelief. Hebrews 3:8–4:11.
Öyleyse Tanrı’nın halkı için bir dinleniş kalmaktadır. Çünkü O’nun dinlenişine giren kişi, Tanrı’nın kendi işlerinden dinlendiği gibi, kendi işlerinden de dinlenmiştir. Bu nedenle o dinlenişe girmek için gayret edelim; kimse aynı imansızlık örneğini izleyerek düşmesin. İbraniler 3:8-4:11.
At “the day of provocation” the message of Joshua and Caleb was rejected. The passage is based upon a class who will not enter in, because of unbelief in a message they have heard. The message is represented by “rest.”
"İsyan günü"nde Yeşu ile Kaleb’in mesajı reddedildi. Bu bölüm, duydukları bir mesaja iman etmedikleri için içeri girmeyecek bir gruba dayanır. Mesaj "dinlenme" ile temsil edilir.
“Those who are unwilling to give the Lord faithful, earnest, loving service will not find spiritual rest in this life nor in the life to come. ‘There remaineth therefore a rest to the people of God. . . . Let us labor therefore to enter into that rest, lest any man fail after the same example of unbelief.’ The rest here spoken of is the rest of grace, obtained by following the prescription. ‘Labor diligently.’” Pacific Union Recorder, November 7, 1901.
Rab’be sadık, içten, sevgi dolu hizmet sunmaya istekli olmayanlar ne bu yaşamda ne de gelecek yaşamda ruhsal istirahat bulamayacaklardır. ‘Buna göre, Tanrı’nın halkı için bir istirahat kalıyor. ... Öyleyse, hiç kimse aynı imansızlık örneğini izleyerek ondan yoksun kalmasın diye o istirahate girmek için gayret edelim.’ Burada sözü edilen istirahat, reçeteye uyarak elde edilen lütuf istirahatidir. ‘Gayretle çalışın.’ Pacific Union Recorder, 7 Kasım 1901.
The “rest” is a message represented by the message of Joshua and Caleb. Paul employs the truths associated with the seventh-day Sabbath as a symbol of the message of “rest” that was rejected by those who were destined to die in the wilderness.
“Dinlenme”, Yeşu ve Kaleb’in mesajıyla temsil edilen bir mesajdır. Pavlus, çölde ölmeye mahkûm olanların reddettiği “dinlenme” mesajının bir sembolü olarak, yedinci gün Şabatı ile ilişkili gerçekleri kullanır.
The expression, “Today if ye will hear his voice” is the same as the book of Revelation’s emphasis upon any man who hears the voice of the Spirit, which is to hear the message of the Spirit, which is the message of the latter rain, which is the message of the “rest.” At Kadesh that voice sounded and the rebels selected a new leader to return them to Egypt. The history of this provocation is addressed in Psalm 95 and by Paul in Hebrews. The history identifies the failure of ancient Israel at their tenth test. The alpha test of the ten tests began with the threefold miracle of the manna representing the three angels’ messages, the Law of God, the Sabbath rest, the Bread of Heaven, obedience and judgment—and the last of the ten tests was the test of the “rest.” The “rest” of grace as Sister White states, is the symbol of the latter rain. Kadesh is a symbol of the test of either accepting or rejecting the message of the latter rain that is presented “line upon line.”
“Bugün O’nun sesini işitirseniz” ifadesi, Vahiy kitabının Ruh’un sesini işiten herkese yaptığı vurguyla aynıdır; bu da Ruh’un mesajını işitmek, yani geç yağmurun mesajını, yani “dinlenme” mesajını işitmek demektir. Kadeş’te o ses duyuldu ve isyancılar onları Mısır’a geri götürmesi için yeni bir önder seçtiler. Bu isyanın tarihi Mezmur 95’te ve Pavlus tarafından İbraniler’de ele alınır. Bu tarih, eski İsrail’in onuncu imtihanındaki başarısızlığını ortaya koyar. On imtihanın alfa imtihanı, mannanın üçlü mucizesiyle başladı; bu mucize üç meleğin mesajlarını, Tanrı’nın Yasası’nı, Sebt dinlenmesini, Gökten gelen Ekmek’i, itaati ve yargıyı temsil ediyordu; on imtihanın sonuncusu ise “dinlenme” imtihanıydı. Sister White’ın belirttiği gibi lütfun “dinlenmesi”, geç yağmurun sembolüdür. Kadeş, “satır üstüne satır” sunulan geç yağmur mesajını kabul etme ya da reddetme imtihanının bir simgesidir.
Line upon line the “rest” is the outpouring of the Holy Spirit represented as the latter rain. The “rest” is also the seventh-day Sabbath, the very seal that is placed upon the faithful during the latter rain period. The “rest” is the grace that represents the power imparted to the one hundred and forty-four thousand when their sins are forever blotted out. That grace is not alone the power that is imparted representing sanctification, but is also the grace that provides justification when Christ’s blood is used to remove the sins of the repentant soul. The “rest” of grace is the message of the righteousness of Christ, a righteousness that provides the grace (power) to live without sinning, and the grace that transforms a Laodicean unto a Philadelphian. Once transformed by the grace of justification, the former Laodicean, as a Philadelphian, through the power of grace, walks upon the sanctified pathway that leads to glorification. The “rest” is the message of the third angel, as represented as “justification by faith in verity.” This being the case, Kadesh pointed to 1888.
Satır üstüne satır, "dinlenme" geç yağmur olarak temsil edilen Kutsal Ruh’un dökülüşüdür. "Dinlenme" aynı zamanda yedinci gün Şabatıdır; geç yağmur döneminde sadıkların üzerine konulan mührün ta kendisidir. "Dinlenme", günahları sonsuza dek silinip yok edildiğinde yüz kırk dört bine verilen gücü temsil eden lütuftur. Bu lütuf, yalnızca kutsallaştırmayı temsil eden bahşedilen güç değildir; aynı zamanda Mesih’in kanı tövbekâr canın günahlarını kaldırmak için kullanıldığında aklanmayı sağlayan lütuftur. Lütfun "dinlenmesi", Mesih’in doğruluğu mesajıdır; günah işlemeksizin yaşamaya lütuf (güç) sağlayan bir doğruluk ve bir Laodikyalıyı bir Filadelfyalıya dönüştüren lütuf. Aklanma lütfuyla dönüştürüldükten sonra, eski Laodikyalı, bir Filadelfyalı olarak, lütfun gücüyle yüceltmeye götüren kutsallaştırılmış yolda yürür. "Dinlenme", "hakikatte imanla aklanma" olarak temsil edilen üçüncü melek bildirisi mesajıdır. Bu böyle olduğuna göre, Kadeş 1888’i işaret ediyordu.
The first Kadesh identifies the message of “rest” that is the “gospel” message. The everlasting gospel is ‘the work of Christ in introducing a threefold testing process which develops and then manifests two classes of worshippers.’ The message of the everlasting gospel of “rest” at the first Kadesh represents the threefold message of the everlasting gospel that is governed by the threefold work of the Holy Spirit who convicts of sin, righteousness and judgment. Those three steps are the identical three testing steps in the test of the manna!
İlk Kadeş, “müjde” mesajı olan “istirahat” mesajını tanımlar. Sonsuz müjde, ‘Mesih’in, tapınanların iki sınıfını geliştirip sonra açığa çıkaran üçlü bir sınama sürecini başlatma işidir.’ İlk Kadeş’teki “istirahat” konulu sonsuz müjde mesajı, günah, doğruluk ve yargı konusunda ikna eden Kutsal Ruh’un üçlü işi tarafından yönetilen sonsuz müjdenin üçlü mesajını temsil eder. Bu üç adım, manna sınamasındaki aynı üç sınama adımıdır!
The ten tests begin with a threefold testing process, emphasizing the Law of God, the Sabbath and mankind’s responsibility to eat and digest God’s message. The first of the ten tests was threefold as was the tenth. The first test employs the manna, as a symbol of the Bread of Heaven exalting the seventh-day Sabbath. The last test employs “rest,” as the symbol of the final testing process of the latter rain which culminates at the Sunday law, where those who represent the Bread of Heaven are lifted up as an ensign of the Sabbath.
On sınav, Tanrı'nın Yasası'nı, Sebt'i ve insanlığın Tanrı'nın mesajını yiyip sindirme sorumluluğunu vurgulayan üç aşamalı bir sınama süreciyle başlar. On sınavın ilki de, onuncusu gibi, üçlüydü. İlk sınav, yedinci gün Sebti'ni yücelten Göğün Ekmeği'nin bir simgesi olarak mannayı kullanır. Son sınav ise, Pazar yasasında doruğa ulaşan son yağmurun nihai sınama sürecinin simgesi olarak "dinlenme"yi kullanır; orada Göğün Ekmeği'ni temsil edenler Sebt'in sancağı olarak yükseltilir.
The beginning of the ten tests as with the ending of the ten tests emphasize the Sabbath, and the gospel message associated with the Sabbath, which is the everlasting gospel of the third angel. The first Kadesh is the omega of the ten tests, so the alpha of the ten tests must possess the same characteristics. Kadesh represented 1863, when the Lord had desired to finish His work and take His people home, but the entrance into the Promised Land was delayed.
On sınavın başlangıcı da, bitişi de Sebt Günü’nü ve Sebt Günü ile ilişkili olan müjdeyi vurgular; bu, üçüncü meleğin ebedi müjdesidir. İlk Kadeş, on sınavın omegasıdır; dolayısıyla on sınavın alfası da aynı özelliklere sahip olmalıdır. Kadeş, Rab’bin işini bitirip halkını eve götürmek istediği, ancak Vaat Edilen Topraklar’a girişin geciktirildiği 1863’ü temsil ediyordu.
“By reading the following scriptures we shall see how God regarded ancient Israel:
Aşağıdaki kutsal metinleri okuyarak, Tanrı'nın eski İsrail'e nasıl baktığını göreceğiz:
“‘For the Lord hath chosen Jacob unto Himself, and Israel for His peculiar treasure.’ Psalm 135:4.
‘Çünkü Rab Yakup’u kendisi için, İsrail’i de özel hazinesi olarak seçti.’ Mezmur 135:4.
“‘For thou art an holy people unto the Lord thy God, and the Lord hath chosen thee to be a peculiar people unto Himself, above all the nations that are upon the earth.’ Deuteronomy 14:2.
‘Çünkü sen, Rab Tanrın için kutsal bir halksın; Rab de seni, yeryüzündeki bütün uluslardan üstün, kendisine özel bir halk olman için seçti.’ Yasa’nın Tekrarı 14:2.
“‘For thou art an holy people unto the Lord thy God: the Lord thy God hath chosen thee to be a special people unto Himself, above all people that are upon the face of the earth. The Lord did not set His love upon you, nor choose you, because ye were more in number than any people; for ye were the fewest of all people.’ Deuteronomy 7:6, 7.
'Çünkü sen Tanrın Rab'be kutsal bir halksın: Tanrın Rab seni, yeryüzündeki bütün halklardan üstün ve kendisine ait özel bir halk olman için seçti. Rab sizi, herhangi bir halktan daha kalabalık olduğunuz için sevmedi ve seçmedi; çünkü siz bütün halklar arasında en az sayıdaydınız.' Yasa'nın Tekrarı 7:6, 7.
“‘For wherein shall it be known here that I and Thy people have found grace in Thy sight? is it not in that Thou goest with us? so shall we be separated, I and Thy people, from all the people that are upon the face of the earth.’ Exodus 33:16.
'Çünkü burada, ben ve halkın senin gözünde lütuf bulduğumuzu neyle bileceğiz? Bizimle birlikte yürümen değil mi? Böylece ben ve halkın, yeryüzündeki bütün halklardan ayrı kılınacağız.' Çıkış 33:16.
“How frequently ancient Israel rebelled, and how often they were visited with judgments, and thousands slain, because they would not heed the commands of God who had chosen them! The Israel of God in these last days are in constant danger of mingling with the world and losing all signs of being the chosen people of God. Read again Titus 2:13–15. We are here brought down to the last days, when God is purifying unto Himself a peculiar people. Shall we provoke Him as did ancient Israel? Shall we bring His wrath upon us by departing from Him and mingling with the world, and following the abominations of the nations around us?” Testimonies, volume 1, 282, 283.
"Eski İsrail ne kadar sık isyan etti; kendilerini seçmiş olan Tanrı’nın buyruklarına kulak asmadıkları için ne kadar sık yargılarla karşılaştılar ve binlercesi öldürüldü! Bu son günlerde Tanrı’nın İsrail’i, dünya ile kaynaşma ve Tanrı’nın seçilmiş halkı olduklarına dair bütün belirtileri yitirme tehlikesiyle sürekli karşı karşıyadır. Titus 2:13-15’i tekrar okuyun. Burada, Tanrı’nın kendisine ait bir halkı arındırdığı son günlere getiriliyoruz. Eski İsrail’in yaptığı gibi O’nu öfkelendirecek miyiz? Ondan uzaklaşıp dünyayla kaynaşarak ve çevremizdeki ulusların iğrençliklerini takip ederek O’nun gazabını üzerimize mi çekeceğiz?" Tanıklıklar, cilt 1, 282, 283.
Sister White asks, “Shall we provoke Him as did ancient Israel?” We provoke him by mingling with the world, which is symbolized by Egypt, the very place that the rebels at Kadesh sought a leader to lead them back to. In 1863 the desire to return to Egypt and the selection of a new leader is represented by inspiration as desiring to be associated with the world.
Sister White şöyle soruyor: "Eski İsrail'in yaptığı gibi O'nu kışkırtacak mıyız?" Onu dünyayla kaynaşarak kışkırtırız; dünya, Kadeş’teki isyancıların kendilerini geri götürmesi için bir önder aradıkları yer olan Mısır’la simgelenir. 1863’te Mısır’a geri dönme arzusu ve yeni bir önder seçilmesi, vahiy tarafından dünyayla özdeşleşme isteği olarak temsil edilir.
The passage we are now considering was preceded by Sister White’s commentary of ancient Israel not entering into the rest. In the context of their continuous rebellion, she set forth the verses identifying how God wished to relate to His bride, but His bride refused. The following passage leads into what we just read.
Şu anda incelediğimiz pasajın öncesinde, Sister White’ın eski İsrail’in o dinlenmeye girememesine dair bir yorumu yer alıyordu. Onların sürekli isyanı bağlamında, Tanrı’nın geliniyle nasıl ilişki kurmak istediğini ortaya koyan ayetleri sundu; fakat gelini bunu reddetti. Aşağıdaki pasaj, az önce okuduğumuza giriş niteliğindedir.
In the passage she records, “God required His people to trust in Him alone. He did not wish them to receive help from those who did not serve Him.” In 1863, Laodicean Millerite Adventism formed an alliance with the government of the United States to help in their efforts to prevent their young men from being drafted into the deadliest war in American history.
Kaleme aldığı pasajda şöyle kaydediyor: "Tanrı, halkının yalnızca Kendisine güvenmesini istedi. Kendisine hizmet etmeyenlerden yardım almalarını istemiyordu." 1863’te Laodicean Millerite Adventizmi, genç erkeklerinin Amerikan tarihindeki en ölümcül savaşa askere alınmasını önleme çabalarına yardımcı olmak için Amerika Birleşik Devletleri hükümetiyle bir ittifak kurdu.
“We here read the warnings which God gave to ancient Israel. It was not His good pleasure that they should wander so long in the wilderness; He would have brought them immediately to the Promised Land had they submitted and loved to be led by Him; but because they so often grieved Him in the desert, He sware in His wrath that they should not enter into His rest, save two who wholly followed Him. God required His people to trust in Him alone. He did not wish them to receive help from those who did not serve Him.
Burada Tanrı’nın kadim İsrail’e verdiği uyarıları okuyoruz. Onların çölde bu kadar uzun süre dolaşmaları O’nun isteği değildi; O’na boyun eğip O’nun tarafından yönetilmeyi sevselerdi, onları hemen Vaadedilmiş Ülke’ye götürürdü; fakat çölde O’nu defalarca kederlendirdikleri için, O da öfkesinde, O’nu bütünüyle izleyen iki kişi dışında O’nun huzuruna giremeyeceklerine yemin etti. Tanrı halkının yalnızca O’na güvenmesini istedi. O’na hizmet etmeyenlerden yardım almalarını istemedi.
“Please read Ezra 4:1–5: ‘Now when the adversaries of Judah and Benjamin heard that the children of the captivity builded the temple unto the Lord God of Israel; then they came to Zerubbabel, and to the chief of the fathers, and said unto them, Let us build with you: for we seek your God, as ye do; and we do sacrifice unto Him since the days of Esarhaddon king of Assur, which brought us up hither. But Zerubbabel, and Jeshua, and the rest of the chief of the fathers of Israel, said unto them, Ye have nothing to do with us to build an house unto our God; but we ourselves together will build unto the Lord God of Israel, as King Cyrus the king of Persia hath commanded us. Then the people of the land weakened the hands of the people of Judah, and troubled them in building, and hired counselors against them, to frustrate their purpose.’
Lütfen Ezra 4:1-5'i okuyun: 'Yahuda ve Benyamin'in düşmanları, sürgünden dönenlerin İsrail'in Tanrısı Rab'be tapınağı inşa ettiklerini duyunca, Zerubbabil'e ve aile reislerine gelip onlara şöyle dediler: Sizinle birlikte inşa edelim; çünkü biz de sizin gibi Tanrınızı arıyoruz; bizi buraya getiren Asur kralı Esarhaddon'un günlerinden beri de O'na kurban sunuyoruz. Ama Zerubbabil, Yeşua ve İsrail'in diğer aile reisleri onlara şöyle dediler: Tanrımız için bir ev yapmak konusunda bizimle hiçbir işiniz yok; biz ise, Pers kralı Koreş'in bize emrettiği gibi, İsrail'in Tanrısı Rab'be kendimiz birlikte inşa edeceğiz. Bunun üzerine ülkenin halkı Yahuda halkının cesaretini kırdı, inşaatta onları rahatsız etti ve amaçlarını bozmak için onlara karşı danışmanlar tuttu.'
“Ezra 8:21–23: ‘Then I proclaimed a fast there, at the river of Ahava, that we might afflict ourselves before our God, to seek of Him a right way for us, and for our little ones, and for all our substance. For I was ashamed to require of the king a band of soldiers and horsemen to help us against the enemy in the way: because we had spoken unto the king, saying, The hand of our God is upon all them for good that seek Him; but His power and His wrath is against all them that forsake Him. So we fasted and besought our God for this: and He was entreated of us.’
Ezra 8:21-23: "O zaman orada, Ahava Irmağı'nda, Tanrımızın önünde kendimizi alçaltalım, bizim için, çocuklarımız için ve bütün varlığımız için O'ndan doğru yolu isteyelim diye oruç ilan ettim. Çünkü yolda düşmana karşı bize yardım etsinler diye kraldan bir asker ve atlı birliği istemeye utandım; çünkü krala, 'Tanrımızı arayanların tümünün üzerinde, onların iyiliği için O'nun eli vardır; ama O'nu terk edenlerin hepsine karşı gücü ve öfkesi vardır' demiştik. Böylece oruç tuttuk ve bunun için Tanrımıza yalvardık; O da yakarışımıza kulak verdi."
“The prophet and these fathers did not regard the people of the land as worshipers of the true God, and though these professed friendship and wished to help them, they dared not unite with them in anything relating to His worship. When going up to Jerusalem to build the temple of God and to restore His worship, they would not ask help of the king to assist them in the way, but by fasting and prayer sought the Lord for help. They believed that God would defend and prosper His servants in their efforts to serve Him. The Creator of all things needs not the help of His enemies to establish His worship. He asks not the sacrifice of wickedness, nor accepts the offerings of those who have other gods before the Lord.
Peygamber ve bu atalar, ülkenin halkını gerçek Tanrı’ya tapanlar olarak görmüyorlardı; bunlar dostluk beyan ediyor ve onlara yardım etmek istediklerini söylüyor olsalar da, O’na ibadetle ilgili hiçbir konuda onlarla birleşmeye cesaret etmediler. Tanrı’nın tapınağını inşa etmek ve O’nun ibadetini yeniden tesis etmek için Yeruşalim’e giderlerken, yolda kendilerine yardım etmesi için kraldan yardım istemediler; bunun yerine oruç ve dua ile Rab’den yardım dilediler. Tanrı’nın, Kendisine hizmet etme çabalarında kullarını koruyacağına ve başarılı kılacağına inanıyorlardı. Her şeyin Yaratıcısı, ibadetinin tesis edilmesi için düşmanlarının yardımına ihtiyaç duymaz. Kötülerin kurbanını istemez, Rab’den başka ilahları olanların sunularını da kabul etmez.
“We often hear the remark: ‘You are too exclusive.’ As a people we would make any sacrifice to save souls, or lead them to the truth. But to unite with them, to love the things that they love, and have friendship with the world, we dare not, for we should then be at enmity with God.” Testimonies, volume 1, 281, 282.
Şu eleştiriyi sık sık duyarız: "Çok dışlayıcısınız." Bir halk olarak ruhları kurtarmak ya da onları gerçeğe yöneltmek için her türlü fedakârlığı yaparız. Ama onlarla birleşmeye, onların sevdiklerini sevmeye ve dünyayla dostluk kurmaya cesaret edemeyiz; çünkü o zaman Tanrı’ya düşman olmuş oluruz. Tanıklıklar, cilt 1, 281, 282.
Sister White states, in conjunction with her commentary of the rebellion of Kadesh, “The Creator of all things needs not the help of His enemies to establish His worship. He asks not the sacrifice of wickedness, nor accepts the offerings of those who have other gods before the Lord.” In 1863, the movement of Laodicean Millerite Adventism became a church and formed an alliance with the power that would enforce Sunday worship upon the nation and thereafter the world.
Ellen White, Kadeş’teki isyana ilişkin yorumu bağlamında şöyle der: “Her şeyin Yaratıcısı, kendi ibadetini kurmak için düşmanlarının yardımına ihtiyaç duymaz. Kötülüğün kurbanını istemez ve Rab’den önce başka ilahları olanların sunularını kabul etmez.” 1863’te, Laodikyalı Millerci Adventizm hareketi bir kiliseye dönüştü ve Pazar günü ibadetini önce ulusa, ardından da dünyaya dayatacak güçle bir ittifak kurdu.
In the next article, we will continue our considerations of the prophetic lines that contribute to 1863, which is the capstone of the prophetic period of 1844 unto 1863.
Bir sonraki makalede, 1844’ten 1863’e kadar olan peygamberlik döneminin zirve noktası olan 1863’e götüren peygamberlik çizgilerine dair değerlendirmelerimizi sürdüreceğiz.
The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun. Is there any thing whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us. I know that, whatsoever God doeth, it shall be for ever: nothing can be put to it, nor any thing taken from it: and God doeth it, that men should fear before him. That which hath been is now; and that which is to be hath already been; and God requireth that which is past. Ecclesiastes 1:9, 10; 3:14, 15.
Olmuş olan, olacak olandır; yapılmış olan, yapılacak olandır; güneşin altında yeni hiçbir şey yoktur. “Bak, bu yeni” denilebilecek bir şey var mı? O, bizden önceki eski zamanlarda zaten olmuştu. Tanrı ne yaparsa yapsın, sonsuza dek sürer; ona bir şey katılamaz, ondan bir şey eksiltilemez; Tanrı bunu, insanların O’nun önünde korkmaları için yapar. Olmuş olan şimdi de var; olacak olan çoktan olmuştur; Tanrı da geçmiş olanı arar. Vaiz 1:9, 10; 3:14, 15.