At the beginning of Millerite history in 1798, the vision of the Ulai River in the book of Daniel was unsealed, producing an increase of knowledge that tested and manifested two classes of worshippers. The Ulai vision represents the internal message for God’s people as represented by the seven churches of Revelation chapters two and three. At the end of the prophetic history that began in 1798, at the Exeter camp meeting from August 12–17, 1844, the message of the Midnight Cry was unsealed when the Lion of the tribe of Judah removed His hand from a hidden truth, which produced an increase of knowledge that tested and manifested two classes of worshippers.
Millerci hareketin başlangıcında, 1798'de, Daniel kitabındaki Ulai Nehri görümü mühürden açıldı; bu da bilginin artmasına yol açarak ibadet edenlerin iki sınıfını sınadı ve açığa çıkardı. Ulai görümü, Vahiy kitabının ikinci ve üçüncü bölümlerindeki yedi kiliseyle temsil edildiği üzere, Tanrı’nın halkı için içsel mesajı temsil eder. 1798’de başlayan peygamberlik tarihinin sonunda, 12-17 Ağustos 1844’te Exeter kamp toplantısında, Yahuda oymağından olan Aslan elini gizli bir hakikatin üzerinden çektiğinde Gece Yarısı Çığlığı mesajı mühürden açıldı; bu da bilginin artmasına yol açarak ibadet edenlerin iki sınıfını sınadı ve açığa çıkardı.
In 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States, the vision of the Hiddekel River in the book of Daniel was unsealed, producing an increase of knowledge that tested and manifested two classes of worshippers. The Hiddekel vision represents the external message of the enemies of God’s people as represented by the seven seals in the book of Revelation. At the end of the prophetic history that began in 1989, beginning in the last couple of weeks of July, 2023, the Lion of the tribe of Judah began the process of unsealing the message of the Midnight Cry by removing His hand from a hidden truth, which is producing an increase of knowledge that is testing and will ultimately manifest two classes of worshippers among God’s people.
1989'da, Daniel kitabının on birinci bölümünün kırkıncı ayetinde anlatıldığı gibi, eski Sovyetler Birliği'ni temsil eden ülkeler papalık ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından silip süpürüldüğünde, Daniel kitabındaki Hiddekel Nehri görümünün mühürleri açıldı ve ibadet edenlerin iki sınıfını sınayan ve ortaya çıkaran bir bilgide artış meydana geldi. Hiddekel Nehri görümü, Vahiy kitabındaki yedi mühürle temsil edildiği gibi, Tanrı'nın halkının düşmanlarının dışsal mesajını temsil eder. 1989'da başlayan peygamberî tarihin sonunda, 2023 Temmuz ayının son birkaç haftasında başlayarak, Yahuda oymağının Aslanı, saklı bir gerçeğin üzerinden elini çekerek Gece Yarısı Çığlığı mesajının mühürlerini açma sürecini başlattı; bu da Tanrı'nın halkı arasında bir bilgide artış meydana getiriyor, onları sınıyor ve nihayetinde ibadet edenlerin iki sınıfını açığa çıkaracaktır.
In the first verse of John chapter fourteen, Christ encourages the disciples to let not their hearts be troubled.
Yuhanna'nın on dördüncü bölümünün birinci ayetinde, Mesih öğrencilerini yüreklerinin tasalanmaması için cesaretlendirir.
Let not your heart be troubled: ye believe in God, believe also in me. John 14:1.
Yüreğiniz sıkılmasın; Tanrı’ya iman edin, bana da iman edin. Yuhanna 14:1.
Within hours Christ was arrested and shortly thereafter He was crucified, buried and resurrected. After ascending to the Father, He returned to His disciples.
Saatler içinde Mesih tutuklandı ve çok geçmeden çarmıha gerildi, gömüldü ve dirildi. Baba’ya yükseldikten sonra öğrencilerine geri döndü.
And as they thus spake, Jesus himself stood in the midst of them, and saith unto them, Peace be unto you. But they were terrified and affrighted, and supposed that they had seen a spirit. And he said unto them, Why are ye troubled? and why do thoughts arise in your hearts? Luke 24:36–38.
Onlar böyle konuşurken, İsa’nın kendisi ortalarında durdu ve onlara, “Size esenlik olsun!” dedi. Ama onlar dehşete kapılıp korktular ve bir ruh gördüklerini sandılar. O da onlara, “Niçin kaygılısınız? Yüreklerinizde neden kuşkular doğuyor?” dedi. Luka 24:36-38.
The first disappointment in a reform line occurs when God’s people forget a previously revealed truth. The disciples had forgotten what Jesus had told them less than a week before their fear and disappointment was manifested at the crisis of the cross. The first disappointment is followed by a time of tarrying, which in the parable of the ten virgins is represented by the absence of the Bridegroom. Jesus had directly told the disciples He was going to His Father but would be back. The foreknowledge He had provided the disciples did not prevent them from being overwhelmed by the crisis. In the context of the parable of the ten virgins, a crisis is where character is manifested, but never developed. Jesus had chosen and ordained the disciples, and he told them that very truth before the crisis.
Bir reform çizgisindeki ilk hayal kırıklığı, Tanrı’nın halkı daha önce vahyedilmiş bir hakikati unuttuğunda ortaya çıkar. Çarmıh krizinde korkuları ve hayal kırıklıkları ortaya çıktığında, öğrenciler İsa’nın onlara bundan bir haftadan daha kısa bir süre önce söylediklerini unutmuşlardı. İlk hayal kırıklığını, on bakire benzetmesinde Damat’ın bulunmayışıyla temsil edilen bir bekleme süresi izler. İsa, Babası’na gideceğini ama geri döneceğini öğrencilerine açıkça söylemişti. Onlara önceden verdiği bilgi, kriz karşısında bunalmalarını engellemedi. On bakire benzetmesinin bağlamında kriz, karakterin geliştirildiği değil, açığa çıktığı yerdir. İsa, öğrencileri seçmiş ve görevlendirmişti; üstelik tam da bu gerçeği onlara krizden önce söylemişti.
Ye have not chosen me, but I have chosen you, and ordained you, that ye should go and bring forth fruit, and that your fruit should remain: that whatsoever ye shall ask of the Father in my name, he may give it you. John 15:16.
Siz beni seçmediniz, ben sizi seçtim ve gidip meyve veresiniz ve meyveniz kalıcı olsun diye sizi atadım; öyle ki Baba’dan benim adımla dilediğiniz her şeyi size versin. Yuhanna 15:16.
Yet even though they were chosen, it did not prevent them from being overwhelmed by the crisis.
Yine de, seçilmiş olmaları krizin altında kalmalarını engellemedi.
“Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.
Karakter bir krizle açığa çıkar. Gece yarısı o ciddi ses, 'İşte damat geliyor; onu karşılamaya çıkın' diye ilan ettiğinde, uyuyan bakireler uykularından uyandılar ve bu olay için hazırlık yapmış olanların kimler olduğu görüldü. Her iki taraf da ansızın yakalandı, ama biri bu acil duruma hazırlıklıydı, diğeri ise hazırlıksız bulundu. Karakter, koşullar tarafından açığa çıkar. Acil durumlar, karakterin gerçek cevherini ortaya çıkarır. Ani ve beklenmedik bir felaket, bir kayıp ya da kriz, beklenmedik bir hastalık ya da ıstırap, ruhu ölümle yüz yüze getiren herhangi bir şey, karakterin gerçek iç yüzünü ortaya çıkaracaktır. Tanrı’nın sözünün vaatlerine gerçek bir iman olup olmadığı açığa çıkacaktır. Ruhun lütufla desteklenip desteklenmediği, kandille birlikte kapta yağ bulunup bulunmadığı da açığa çıkacaktır.
“Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.
"Sınanma zamanları herkese gelir. Tanrı'nın sınaması ve denemesi altında nasıl davranırız? Kandillerimiz sönüyor mu? Yoksa hâlâ onları yanar hâlde mi tutuyoruz? Lütuf ve hakikatle dolu O'nunla olan bağımız aracılığıyla her beklenmedik duruma hazırlıklı mıyız? Beş akıllı bakire, karakterlerini beş akılsız bakireye aktaramadı. Karakter, bireyler olarak bizim tarafımızdan şekillendirilmelidir." Review and Herald, 17 Ekim 1895.
The Revelation of Jesus Christ that is identified in the first verses of the book of Revelation is the final warning message to the church and thereafter to the world. That revelation is unsealed just before the close of probation by the Lion of the tribe of Judah who has been identified in Revelation chapter five as the only one who is worthy to open the book that was sealed.
Vahiy kitabının ilk ayetlerinde belirtilen İsa Mesih’in Vahyi, önce kiliseye, ardından da dünyaya verilen son uyarı mesajıdır. Bu vahyin mührü, Vahiy’in beşinci bölümünde mühürlü kitabı açmaya layık tek kişi olarak tanımlanan Yahuda oymağından Aslan tarafından, sınama süresinin kapanmasından hemen önce açılır.
And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. Revelation 5:5.
İhtiyarlardan biri bana dedi: “Ağlama; işte, Yahuda oymağından olan Aslan, Davut’un kökü, kitabı açmak ve onun yedi mührünü çözmek için galip geldi.” Vahiy 5:5.
The Lion of the tribe of Judah is also the “root of David,” and He is also “the son of David” and He is also the Lord of David. The connection represented by the Lion of the tribe of Judah identifies that when the Lion of the tribe of Judah seals or unseals a truth, he does so by employing the rule of first mention, that identifies the end of a thing by the beginning of a thing as represented by Jesus as the “root of David.” When a truth is unsealed at ‘a’ time of the end, a purification process is initiated as represented in Daniel twelve.
Yahuda oymağının Aslanı aynı zamanda "Davut'un kökü"dür; O, aynı zamanda "Davut'un oğlu"dur ve O, Davut'un Rab'bidir. Yahuda oymağının Aslanı'nın temsil ettiği bağlantı, Yahuda oymağının Aslanı bir gerçeği mühürlediğinde ya da mühürünü açtığında, bunu bir şeyin sonunu o şeyin başlangıcına göre belirleyen "ilk söz ediliş kuralı"nı kullanarak yaptığını ortaya koyar; bu da, İsa'nın "Davut'un kökü" olarak tasvir edilmesiyle gösterilir. Bir gerçek sonun "bir" zamanında mühürü açıldığında, Daniel on ikide ifade edildiği gibi bir arınma süreci başlatılır.
“It was the Lion of the tribe of Judah who unsealed the book and gave to John the revelation of what should be in these last days. Daniel stood in his lot to bear his testimony, which was sealed until the time of the end, when the first angel’s message should be proclaimed to our world. These matters are of infinite importance in these last days, but while ‘many shall be purified, and made white, and tried,’ ‘the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand.’” Manuscript Releases, volume 18, 14, 15.
Kitabın mühürlerini açan ve bu son günlerde neler olacağını Yuhanna’ya vahyeden, Yahuda oymağının Aslanıydı. Daniel, tanıklığını vermek için kendisine düşen yerde durdu; bu tanıklık, birinci meleğin mesajının dünyamıza ilan edileceği, sonun zamanı gelene dek mühürlüydü. Bu meseleler bu son günlerde ölçülemez derecede önem taşır; ne var ki 'birçokları arınacak, aklanacak ve sınanacak', 'kötüler ise kötülük edecek; kötülerden hiçbiri anlamayacak.' Manuscript Releases, cilt 18, 14, 15.
The work of Jesus as the Lion of the tribe of Judah is of infinite importance, but “none” of the “wicked shall understand” his work or the message that is unsealed.
İsa’nın Yahuda oymağının Aslanı olarak yaptığı iş sonsuz önem taşır, fakat kötülerden hiçbiri onun işini ya da mührü açılmış mesajı anlamayacaktır.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.
Ve dedi: Yoluna git, Daniel; çünkü bu sözler son zamana dek kapatılıp mühürlenmiştir. Birçoğu arınacak, aklanacak ve sınanacak; ama kötüler kötülük edecek; kötülerden hiçbiri anlamayacak, ama bilge olanlar anlayacak. Daniel 12:9, 10.
The testing process is represented by three steps; “purified, made white, and tried.” These three steps represent the three steps of “the everlasting gospel,” which in the first angel’s message is represented as fear God (purified), give him glory (made white) for the hour of His judgment is come (tried). Those three steps are the ‘truth,’ as represented by the first letter, thirteenth letter and last letter of the Hebrew alphabet and when those letters are brought together in that order, the Hebrew word “truth” is created.
Sınama süreci üç adımla temsil edilir: "arınmış, beyazlatılmış ve sınanmış". Bu üç adım, "ebedî müjde"nin üç adımını temsil eder; birinci meleğin mesajında şu şekilde temsil edilir: Tanrı'dan korkun (arınmış), O'na yücelik verin (beyazlatılmış), çünkü O'nun yargısının saati gelmiştir (sınanmış). Bu üç adım, İbranice alfabenin birinci, on üçüncü ve son harfleriyle temsil edilen "hakikat"tir ve bu harfler o sırayla bir araya getirildiğinde İbranice "hakikat" kelimesi oluşur.
Those three steps are the ‘way,’ for God’s way, according to Asaph in Psalms 77:13 is in the sanctuary where in the courtyard a sinner is purified by the shedding of blood. The blood is thereafter taken into the holy place which represents sanctification which is the process of being “made white.”
Bu üç adım ‘yol’dur; çünkü Asaf’a göre Mezmurlar 77:13’te Tanrı’nın yolu, avluda bir günahkârın kan dökülerek arındırıldığı kutsal yerdedir. Kan daha sonra kutsal yere götürülür; bu yer, ‘beyaz kılınma’ süreci olan kutsallaştırmayı temsil eder.
And one of the elders answered, saying unto me, What are these which are arrayed in white robes? and whence came they? And I said unto him, Sir, thou knowest. And he said to me, These are they which came out of great tribulation, and have washed their robes, and made them white in the blood of the Lamb. Revelation 7:13, 14.
İhtiyarlardan biri cevap verip bana dedi: Beyaz giysilere bürünmüş olanlar kimlerdir ve nereden geldiler? Ben de ona dedim: Efendim, sen bilirsin. O da bana dedi: Bunlar büyük sıkıntıdan çıkanlardır; giysilerini yıkamış ve onları Kuzu’nun kanında beyazlatmışlardır. Vahiy 7:13-14.
The justified and sanctified sinner is then prepared to be “tried” in the judgment represented by the Most Holy Place. Jesus is the “way”, the “truth” and the “life”. The way is the beginning, the truth is the middle and the life is the end. If we are purified by the first step, we are on the way, which is the path of the justified.
Aklanmış ve kutsanmış günahkâr, daha sonra En Kutsal Yer ile simgelenen yargıda "yargılanmaya" hazırlanır. İsa "yol", "gerçek" ve "yaşam"dır. "Yol" başlangıçtır, "gerçek" orta aşamadır ve "yaşam" sondur. İlk adımla arınırsak, yoldayız; bu da aklanmışların yoludur.
But the path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day. Proverbs 4:18.
Fakat doğruların yolu, parlayan ışık gibidir; tam gün oluncaya dek gittikçe daha çok parlar. Özdeyişler 4:18.
The second step is the manifestation of righteousness that is accomplished by His truth, for His Word is truth.
İkinci adım, O'nun gerçeğiyle gerçekleşen doğruluğun tezahürüdür, çünkü O'nun Sözü gerçektir.
Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.
Onları gerçeğinle kutsal kıl; senin sözün gerçektir. Yuhanna 17:17.
Those justified are represented by step one, the sanctified are represented by step two. The first two steps prepare those who are justified and sanctified to enter into judgment and receive eternal life. Jesus is the way, the truth and the life.
Aklananlar birinci adımla, kutsal kılınanlar ikinci adımla temsil edilir. İlk iki adım, aklananları ve kutsal kılınanları yargıya girip sonsuz yaşamı almaya hazırlar. İsa, yol, gerçek ve yaşamdır.
“Righteousness within is testified to by righteousness without. He who is righteous within is not hard-hearted and unsympathetic, but day by day he grows into the image of Christ, going on from strength to strength. He who is being sanctified by the truth will be self-controlled, and will follow in the footsteps of Christ until grace is lost in glory. The righteousness by which we are justified is imputed; the righteousness by which we are sanctified is imparted. The first is our title to heaven, the second is our fitness for heaven.” Review and Herald, June 4, 1895.
İçteki doğruluğa, dıştaki doğruluk tanıklık eder. İçi doğrulukla dolu olan kişi katı yürekli ve merhametsiz değildir; tersine, günbegün Mesih’in benzerliğine doğru olgunlaşır, kuvvetten kuvvete ilerler. Hakikat aracılığıyla kutsallaştırılan kişi özdenetimli olacaktır ve lütuf yücelikte kaybolana dek Mesih’in ayak izlerini takip edecektir. Aklanmış olduğumuz doğruluk atfedilmiştir; kutsallaştırıldığımız doğruluk ise verilmiştir. İlki göğe giriş hakkımızdır, ikincisi ise göğe uygunluğumuzdur. Review and Herald, 4 Haziran 1895.
John chapter fourteen through chapter seventeen repeatedly addresses the issues of the disciple’s reaction when Christ leaves them to go to His Father. He promises to return, and he understood, (though the disciples did not), that the soon-coming crisis would produce a profound disappointment. Woven into the four chapters is the identification and definition of the Holy Spirit as the “Comforter.” The Holy Spirit is identified four times as the “Comforter” in the gospel of John, and once in first John, but there the word is translated as “advocate.” It is located nowhere else in the New Testament.
Yuhanna’nın 14. bölümünden 17. bölümüne kadar olan kısım, Mesih’in onları bırakıp Baba’sına gittiğinde öğrencilerin tepkisine ilişkin meseleleri defalarca ele alır. O, geri döneceğine söz verir ve (öğrenciler anlamasa da) yaklaşan krizin derin bir hayal kırıklığı doğuracağını biliyordu. Bu dört bölüme, Kutsal Ruh’un "Tesellici" olarak tanıtılması ve tanımlanması da işlenmiştir. Kutsal Ruh, Yuhanna İncili’nde dört kez "Tesellici" olarak anılır ve bir kez de 1. Yuhanna’da geçer; ancak orada sözcük "savunucu" olarak çevrilmiştir. Yeni Antlaşma’nın başka hiçbir yerinde geçmez.
The Old Testament has a Hebrew word that has been translated as “comforter” in Ecclesiastes four verse one and in Lamentations chapter one verses nine and sixteen. All three of those references identify that oppressors have oppressed God’s people and they have no comforter to support them in the distress and disappointment they find themselves in.
Eski Antlaşma’da, Vaiz 4:1’de ve Ağıtlar 1:9 ile 1:16’da "tesellici" olarak çevrilen bir İbranice kelime vardır. Bu üç atıf da, zalimlerin Tanrı’nın halkına zulmettiğini ve onların, içinde bulundukları sıkıntı ve hayal kırıklığında kendilerini destekleyecek bir tesellici bulunmadığını ortaya koyar.
The identification of the Holy Spirit as the “Comforter” is placed in the passage that Jesus is seeking to prepare the disciples for the great disappointment that lies just hours ahead. In that context He emphasizes that even in His absence the Holy Spirit will be present to provide them with comfort. In identifying the Holy Spirit in the context of the Comforter, Jesus specifies the characteristics of the work that the Comforter will accomplish.
Kutsal Ruh’un “Tesellici” olarak tanıtılması, İsa’nın sadece birkaç saat sonra yaşanacak büyük hayal kırıklığına öğrencilerini hazırlamaya çalıştığı bölümde yer alır. Bu bağlamda, kendi yokluğunda bile Kutsal Ruh’un onlara teselli sağlamak üzere yanlarında olacağını vurgular. Kutsal Ruh’u Tesellici bağlamında tanımlarken, İsa Tesellici’nin yerine getireceği hizmetin niteliklerini belirtir.
Jesus’ repeated references of His departure and return, places that very subject at the top of the list in terms of the primary theme of the passage.
İsa’nın ayrılışı ve dönüşüne tekrar tekrar değinmesi, pasajın ana teması açısından tam da bu konuyu en ön sıraya yerleştirir.
John 14:2–4, 18, 19, 28, 16:5–7, 10, 28, 17:11–13 are verses that directly address the tarrying time in the parable of the ten virgins. Included with the previous verses is the following passage that through repetition emphasizes the tarrying time, for “the Lord does not repeat things that are of no great consequence.”
Yuhanna 14:2-4, 18, 19, 28, 16:5-7, 10, 28, 17:11-13, on bakire benzetmesindeki gecikme zamanını doğrudan ele alan ayetlerdir. Önceki ayetlere ek olarak, tekrar yoluyla bu gecikme zamanını vurgulayan aşağıdaki bölüm de yer almaktadır; zira "Rab büyük önem taşımayan şeyleri tekrarlamaz."
A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me, because I go to the Father. Then said some of his disciples among themselves, What is this that he saith unto us, A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me: and, Because I go to the Father? They said therefore, What is this that he saith, A little while? we cannot tell what he saith. Now Jesus knew that they were desirous to ask him, and said unto them, Do ye inquire among yourselves of that I said, A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me? Verily, verily, I say unto you, That ye shall weep and lament, but the world shall rejoice: and ye shall be sorrowful, but your sorrow shall be turned into joy. A woman when she is in travail hath sorrow, because her hour is come: but as soon as she is delivered of the child, she remembereth no more the anguish, for joy that a man is born into the world. And ye now therefore have sorrow: but I will see you again, and your heart shall rejoice, and your joy no man taketh from you. John 16:16–22.
Az sonra beni artık görmeyeceksiniz; ve yine, az sonra beni göreceksiniz, çünkü Baba’ya gidiyorum. Bunun üzerine öğrencilerinden bazıları kendi aralarında, “Bize söylediği şu söz ne demek: ‘Az sonra beni görmeyeceksiniz; ve yine, az sonra beni göreceksiniz’; ve, ‘Çünkü Baba’ya gidiyorum’?” diye konuştular. Böylece, “Söylediği ‘az sonra’ nedir? Ne demek istediğini anlayamıyoruz,” dediler. İsa ise onların kendisine sormak istediklerini biliyordu ve onlara dedi ki: “Kendi aranızda benim, ‘Az sonra beni görmeyeceksiniz; ve yine, az sonra beni göreceksiniz,’ dediğim sözler üzerine mi konuşuyorsunuz? Doğrusu, doğrusu size söylüyorum: Siz ağlayıp yas tutacaksınız, ama dünya sevinecek; siz kederleneceksiniz, ama kederiniz sevince dönüşecek. Kadın doğum sancısı çektiğinde kederlidir, çünkü saati gelmiştir; ama çocuğu doğurur doğurmaz, dünyaya bir insan geldiği için duyduğu sevinçten artık o sıkıntıyı hatırlamaz. Siz de şimdi kederlisiniz; ama ben sizi yine göreceğim, yürekleriniz sevinecek ve sevincinizi sizden hiç kimse alamaz.” Yuhanna 16:16-22.
At least twenty-one verses in chapter fourteen through chapter seventeen identify the period of time in which the disciples would need to wait for Christ to return. That period of time would begin at Christ’s death and continue until His return from His Father. The time they were to wait for His return symbolizes the tarrying time in the parable of the ten virgins. As with Luke’s account of the disciples of Emmaus, the disappointment of the cross is prophetically typifying the beginning of the tarrying time that follows the first disappointment.
On dördüncü bölümden on yedinci bölüme kadar en az yirmi bir ayet, öğrencilerin Mesih'in dönüşünü beklemek zorunda kalacakları zaman dilimini belirler. Bu zaman dilimi, Mesih'in ölümüyle başlayıp O'nun Baba'dan dönüşüne kadar sürecekti. O'nun dönüşünü beklemeleri gereken bu süre, on bakire benzetmesindeki bekleyiş dönemini simgeler. Luka'nın Emmaus'taki öğrencilerle ilgili anlatımında olduğu gibi, çarmıhın yol açtığı hayal kırıklığı, ilk hayal kırıklığını izleyen bekleyiş döneminin başlangıcını tipolojik olarak simgeler.
In the first passage of the first book of the Bible we find the creation story and we recognize the three persons of the heavenly trio. In the first passage of the last book of the Bible we find the three persons of the heavenly trio. In the four chapters we are considering we find the three persons of the heavenly trio. Recognizing this fact allows us to lay John’s four chapters over the prophetic line of Genesis chapter one verse one through to chapter two verse three and over Revelation chapter one verses one through eleven.
Kutsal Kitap'ın ilk kitabının ilk pasajında yaratılış anlatısını bulur ve göksel üçlünün üç şahsını tanırız. Kutsal Kitap'ın son kitabının ilk pasajında göksel üçlünün üç şahsını buluruz. Ele aldığımız dört bölümde göksel üçlünün üç şahsını buluruz. Bu gerçeği fark etmek, Yuhanna'nın dört bölümünü Yaratılış birinci bölüm birinci ayetten ikinci bölüm üçüncü ayete kadar uzanan peygamberlik çizgisiyle ve Vahiy birinci bölüm birinci ayetten on birinci ayete kadar olan kısımla örtüştürmemize olanak tanır.
In the passage Jesus says to Thomas that if a person has seen Jesus, they have seen the Father. The passage also identifies that Christ is the one who comforted the disciples by his presence, but that when he leaves, He would send “another” “comforter.” The Holy Spirit is the comforter, but Christ was also the comforter.
Bu pasajda İsa, Tomas’a, bir kimse İsa’yı gördüyse Baba’yı da görmüş olur, der. Pasaj ayrıca, Mesih’in varlığıyla öğrencilerini teselli edenin kendisi olduğunu, ama ayrıldığında “başka” bir “tesellici” göndereceğini belirtir. Kutsal Ruh tesellicidir, ama Mesih de teselliciydi.
If ye had known me, ye should have known my Father also: and from henceforth ye know him, and have seen him. Philip saith unto him, Lord, show us the Father, and it sufficeth us. Jesus saith unto him, Have I been so long time with you, and yet hast thou not known me, Philip? he that hath seen me hath seen the Father; and how sayest thou then, Show us the Father? John 14:7–9.
Eğer beni tanımış olsaydınız, Babamı da tanırdınız; artık O’nu tanıyorsunuz ve O’nu gördünüz. Filipus O’na, “Rab, bize Baba’yı göster; bu bize yeter,” dedi. İsa ona dedi: “Bunca zamandır sizinle birlikteyim; yine de beni tanımadın mı, Filipus? Beni gören, Baba’yı görmüştür. Öyleyse nasıl oluyor da, ‘Bize Baba’yı göster’ diyorsun?” Yuhanna 14:7-9.
Thomas represents those in Adventism that refuse to see the testimony of the relationship of the heavenly trio, in spite of the fact that they probably have read the testimonies which uphold that truth over and over.
Thomas, Adventizm içinde, muhtemelen o gerçeği destekleyen tanıklıkları defalarca okumuş olmalarına rağmen, göksel üçlü arasındaki ilişkiye dair tanıklığı görmeyi reddedenleri temsil eder.
And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you forever; Even the Spirit of truth; whom the world cannot receive, because it seeth him not, neither knoweth him: but ye know him; for he dwelleth with you, and shall be in you. I will not leave you comfortless: I will come to you. Yet a little while, and the world seeth me no more; but ye see me: because I live, ye shall live also. John 14:16–19.
Ben Baba’dan dileyeceğim ve O da size, sonsuza dek sizinle olsun diye, başka bir Yardımcı verecek; yani Gerçeğin Ruhu. Dünya O’nu kabul edemez; çünkü O’nu ne görür ne de tanır. Ama siz O’nu tanırsınız; çünkü O şimdi aranızda yaşıyor ve içinizde olacaktır. Sizi öksüz bırakmayacağım; size geleceğim. Kısa bir süre sonra dünya artık beni görmeyecek; ama siz beni göreceksiniz. Çünkü ben yaşıyorum, siz de yaşayacaksınız. Yuhanna 14:16-19.
If we have seen Jesus, we have seen the Father. Jesus is the “Comforter” and the Holy Spirit is “another Comforter.” If we have seen Jesus, we have seen the Father and we have seen the Comforter. Of the five times the word comforter is used in the Bible, they are all employed by the apostle John. In the fifth reference the word is translated as “advocate.”
İsa’yı gördüysek, Baba’yı görmüşüzdür. İsa “Tesellici”dir ve Kutsal Ruh “başka bir Tesellici”dir. İsa’yı gördüysek, Baba’yı ve Tesellici’yi görmüşüzdür. Kutsal Kitap’ta “Tesellici” sözcüğü beş kez geçer; bunların hepsi de Elçi Yuhanna tarafından kullanılmıştır. Beşinci atıfta ise sözcük “savunucu” olarak çevrilmiştir.
My little children, these things write I unto you, that ye sin not. And if any man sin, we have an advocate with the Father, Jesus Christ the righteous. 1 John 2:1.
Yavrularım, günah işlememeniz için bunları size yazıyorum. Ama biri günah işlerse, Baba’nın huzurunda bizi savunan bir savunucumuz var: Doğru olan İsa Mesih. 1. Yuhanna 2:1.
If any man sin, we have a Comforter, Jesus Christ the righteous. An advocate is one who intercedes in behalf of the sinner. Paul identifies Jesus’ work as our advocate.
Bir kimse günah işlerse, bizim bir tesellicimiz var: doğru olan İsa Mesih. Savunucu, günahkârın lehine aracılık eden kişidir. Pavlus, İsa’nın hizmetini bizim savunucumuz olarak tanımlar.
Who is he that condemneth? It is Christ that died, yea rather, that is risen again, who is even at the right hand of God, who also maketh intercession for us. Romans 8:34.
Mahkûm eden kimdir? Ölmüş—dahası yeniden dirilmiş—Tanrı’nın sağında bulunan ve bizim için de şefaat eden Mesih’tir. Romalılar 8:34.
Jesus is the sinner’s advocate, which includes that He is the comforter. In the same chapter Paul had previously identified that the Holy Spirit also makes intercession for us.
İsa, günahkârın savunucusudur; bu da onun tesellici olduğunu içerir. Aynı bölümde Pavlus, Kutsal Ruh'un da bizim için şefaat ettiğini daha önce belirtmişti.
Likewise the Spirit also helpeth our infirmities: for we know not what we should pray for as we ought: but the Spirit itself maketh intercession for us with groanings which cannot be uttered. And he that searcheth the hearts knoweth what is the mind of the Spirit, because he maketh intercession for the saints according to the will of God. Romans 8:26, 27.
Aynı şekilde, Ruh da zayıflıklarımıza yardım eder; çünkü gerektiği gibi ne için dua etmemiz gerektiğini bilmiyoruz; ama Ruh, sözle ifade edilemeyen iniltilerle bizim için aracılık eder. Yürekleri araştıran, Ruhun düşüncesinin ne olduğunu bilir; çünkü Ruh, Tanrı’nın isteğine göre kutsallar için aracılık eder. Romalılar 8:26, 27.
Jesus and the Holy Spirit are both identified as the Comforter, and therefore they are both advocates that make intercession for us. The three persons of the heavenly trio are all represented in the passage of John we are considering, and when brought together with the first testimony of the first book of the Bible and the first testimony of the last book of the Bible the light concerning the relationship and work of the three persons of the godhead is magnified.
İsa ve Kutsal Ruh’un her ikisi de Tesellici olarak tanımlanır; bu nedenle ikisi de bizim için şefaatte bulunan savunuculardır. Üzerinde durduğumuz Yuhanna pasajında göksel üçlünün üç kişisi de temsil edilmektedir ve Kutsal Kitap’ın ilk kitabının ilk tanıklığı ile son kitabının ilk tanıklığıyla birlikte ele alındığında, Tanrılığın üç kişisinin ilişkileri ve işleriyle ilgili ışık daha da artar.
“The Father cannot be described by the things of earth. The Father is all the fullness of the Godhead bodily, and is invisible to mortal sight. The Son is all the fullness of the Godhead manifested. The word of God declares Him to be ‘the express image of His person.’ ‘God so loved the world that He gave His only begotten Son, that whosoever believeth in Him should not perish, but have everlasting life.’ Here is shown the personality of the Father.
Baba, yeryüzüne ait şeylerle anlatılamaz. Baba, Tanrılığın bütün doluluğunu bedensel olarak taşır ve ölümlü gözlere görünmezdir. Oğul ise Tanrılığın bütün doluluğunun açığa çıkmış hâlidir. Tanrı sözü, O’nun ‘öz varlığının tam sureti’ olduğunu bildirir. ‘Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlunu verdi; öyle ki, O’na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, ama sonsuz yaşama kavuşsun.’ Burada Babanın kişiliği gösterilmektedir.
“The Comforter that Christ promised to send after He ascended to heaven, is the Spirit in all the fullness of the Godhead, making manifest the power of divine grace to all who receive and believe in Christ as a personal Saviour. There are three living persons of the heavenly trio. In the name of these three powers,—the Father, the Son, and the Holy Ghost, those who receive Christ by living faith are baptized, and these powers will cooperate with the obedient subjects of heaven in their efforts to live the new life in Christ.
Mesih'in göğe yükselişinden sonra göndermeyi vaat ettiği Tesellici, Tanrılığın bütün doluluğuna sahip olan Ruh'tur; Mesih'i kişisel Kurtarıcı olarak kabul edip O'na iman eden herkese Tanrısal lütfun gücünü açığa çıkarır. Göksel üçlüyü oluşturan üç yaşayan kişi vardır. Bu üç gücün, yani Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla, Mesih'i yaşayan bir imanla kabul edenler vaftiz edilir; ve bu güçler, Mesih'te yeni yaşamı sürdürme çabalarında göğün itaatkâr tebaasıyla işbirliği yapacaklardır.
“What is the sinner to do?—Believe in Christ. He is Christ’s property, bought with the blood of the Son of God. Through test and trial the Saviour redeemed human beings from the slavery of sin. What then must we do to be saved from sin?—Believe on the Lord Jesus Christ as the sin-pardoning Saviour. He who confesses his sin and humbles his heart will receive forgiveness. Jesus is the sin-pardoning Saviour as well as the only begotten Son of the infinite God. The pardoned sinner is reconciled to God through Jesus Christ our Deliverer from sin. Keeping in the path of holiness, he is a subject of the grace of God. There is brought to him full salvation, joy, and peace, and the true wisdom that comes from God.
Günahkâr ne yapmalı?-Mesih'e iman etmelidir. O, Tanrı'nın Oğlu'nun kanıyla satın alınmış, Mesih'e aittir. Sınanma ve denenme aracılığıyla Kurtarıcı, insanları günahın köleliğinden kurtardı. Öyleyse günahtan kurtulmak için ne yapmalıyız?-Günahları bağışlayan Kurtarıcı olarak Rab İsa Mesih'e iman edin. Günahını itiraf edip yüreğini alçaltan kişi bağışlanma bulacaktır. İsa, günahları bağışlayan Kurtarıcıdır; aynı zamanda sonsuz Tanrı'nın biricik Oğludur. Bağışlanan günahkâr, günahtan Kurtarıcımız İsa Mesih aracılığıyla Tanrı'yla barıştırılır. Kutsallık yolunda kaldığı sürece Tanrı'nın lütfu altındadır. Ona tam kurtuluş, sevinç ve esenlik ve Tanrı'dan gelen gerçek bilgelik verilir.
“Faith in the atoning blood of Jesus Christ is the assurance of pardon. Christ can cleanse away all sin. Simple reliance on that power day by day will give the human agent keen wisdom to discern what will keep the soul in these last days from the bondage of sin. By faith and prayer, through the knowledge of Christ, he is to work out his own salvation.
İsa Mesih’in kefaret kanına iman, bağışlanmanın güvencesidir. Mesih bütün günahları temizleyebilir. O güce her gün sade bir güvenle dayanmak, insana bu son günlerde ruhunu günahın esaretinden koruyacak olanı ayırt etmesi için keskin bir bilgelik verir. İman ve dua ile, Mesih’i tanıma yoluyla, kişi kendi kurtuluşunu gerçekleştirmelidir.
“The Holy Spirit recognizes and guides us into all truth. God has given His only begotten Son, that whosoever believeth in Him should not perish but have everlasting life. Christ is the sinner’s Saviour. Christ’s death has redeemed the sinner. This is our only hope. If we make a full surrender of self, and practice the virtues of Christ, we shall gain the prize of eternal life.
Kutsal Ruh gerçeği ayırt eder ve bizi bütün gerçeğe yöneltir. Tanrı, O’na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, ama sonsuz yaşama kavuşsun diye biricik Oğlu’nu verdi. İsa Mesih günahkârın Kurtarıcısıdır. İsa Mesih’in ölümü günahkârı kurtarmıştır. Bu bizim tek umudumuzdur. Benliğimizi bütünüyle teslim eder ve İsa Mesih’in erdemlerini yaşarsak, sonsuz yaşam ödülüne kavuşacağız.
“‘He that believeth in the Son, hath the Father also.’ He who has continual faith in the Father and the Son has the Spirit also. The Holy Spirit is his comforter, and he never departs from the truth.” Bible Training School, March 1, 1906.
"'Oğul'a iman edenin Babası da vardır.' Baba'ya ve Oğul'a sürekli iman edenin Ruh'u da vardır. Kutsal Ruh onun tesellicisidir ve o asla gerçekten ayrılmaz." Bible Training School, 1 Mart 1906.
Beyond the added light of the work and relationship of the heavenly trio, the identification of the heavenly trio in the passage provides a witness that these four chapters are to be aligned with the message that is now being unsealed by the Lion of the tribe of Judah.
Göksel üçlünün faaliyet ve ilişkisine dair getirilen ek ışığın ötesinde, söz konusu pasajda göksel üçlünün kimliğinin belirlenmesi, bu dört bölümün, Yahuda oymağının Aslanı tarafından şimdi mühürü açılmakta olan mesajla uyumlu hâle getirilmesi gerektiğine tanıklık sağlar.
The witness in the story of the disciples of Emmaus, represents three testimonies that identify that the disappointment and tarrying times that followed the cross represents the disappointment and tarrying time that follows the first disappointment. There is another witness that upholds that the history represented in John’s four chapters represents the circumstances of the first disappointment.
Emmaus’taki öğrencilerin hikâyesindeki tanıklık, çarmıhtan sonra yaşanan hayal kırıklığı ve bekleme zamanlarının, ilk hayal kırıklığını izleyen hayal kırıklığı ve bekleme zamanını temsil ettiğini tespit eden üç tanıklığı ortaya koyar. Yuhanna’nın dört bölümünde temsil edilen tarihin, ilk hayal kırıklığının koşullarını temsil ettiğini doğrulayan başka bir tanıklık daha vardır.
The final verse of the creation story that is the first truth mentioned in God’s Word ends with three words, and each of those words begin with one of the three letters that create the word truth, and they do so in the correct order. The creation story in Genesis begins with the words, “In the beginning” and it ends with the three words “God created and made.”
Tanrı'nın Sözünde anılan ilk hakikat olan yaratılış anlatısının son ayeti üç kelimeyle biter ve bu kelimelerin her biri, hakikat kelimesini oluşturan üç harften biriyle, üstelik doğru sırayla başlar. Yaratılış'taki yaratılış anlatısı "Başlangıçta" sözleriyle başlar ve "Tanrı yarattı ve yaptı" biçimindeki üç kelimeyle sona erer.
The first letter of those three words when combined create the word truth. The creation story starts with the “beginning” and ends with the word symbolically represented by the letters that represent the Alpha and Omega. So too, in the opening passage of the last book of the Bible Jesus is twice identified as the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last. Those three letters which represent the Alpha and Omega provide still another witness that the passage in John must be brought together with the prophetic line at the beginning of Genesis and the prophetic line at the beginning of Revelation. That testimony is recognized within the description of the work of the Comforter. The work of the Comforter is the three-step work represented by those same three Hebrew letters. The signature of Alpha and Omega allows us to place these four chapters in the context of the message of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes.
O üç kelimenin ilk harfleri birleştirildiğinde “hakikat” kelimesini oluşturur. Yaratılış anlatısı “başlangıç” ile başlar ve Alfa ve Omega’yı temsil eden harflerle simgesel olarak ifade edilen kelimeyle biter. Aynı şekilde, Kutsal Kitap’ın son kitabının açılış bölümünde İsa iki kez Alfa ve Omega, başlangıç ve son, ilk ve son olarak tanımlanır. Alfa ve Omega’yı temsil eden o üç harf, Yuhanna’daki pasajın Yaratılış’ın başındaki peygamberlik sözüyle ve Vahiy’in başındaki peygamberlik sözüyle bir araya getirilmesi gerektiğine dair bir başka tanıklık daha sunar. Bu tanıklık, Tesellici’nin hizmetinin tanımlanışında görülür. Tesellici’nin hizmeti, aynı üç İbranice harfle temsil edilen üç aşamalı bir hizmettir. Alfa ve Omega’nın imzası, bu dört bölümü, sınama dönemi kapanmadan hemen önce mührü açılan İsa Mesih’in Vahyi mesajının bağlamına yerleştirmemize imkân sağlar.
The seven thunders represent four specific waymarks (points in time) and three specific periods of time that begin with the waymark of the descent of an angel that is to lighten the earth with His glory. That waymark was a point in time. The second waymark (point in time) is the first disappointment, that ushers in the period of the tarrying time. The tarrying time leads to the third waymark (point in time) where a truth is unsealed and that produces a movement. The movement concludes at the fourth waymark (point in time) represented as judgment. Those four waymarks and the three periods of time each represent a thunder, totaling seven thunders. They also represent a four-three combination.
Yedi gök gürlemesi, yeryüzünü O’nun yüceliğiyle aydınlatacak bir meleğin inişini işaret eden kilometre taşıyla başlayan dört belirli kilometre taşını (zaman noktalarını) ve üç belirli zaman dönemini temsil eder. O kilometre taşı bir zaman noktasıydı. İkinci kilometre taşı (zaman noktası), gecikme dönemini başlatan ilk hayal kırıklığıdır. Gecikme dönemi, bir gerçeğin mührünün açıldığı ve bunun bir hareket ortaya çıkardığı üçüncü kilometre taşına (zaman noktasına) götürür. Hareket, yargı olarak temsil edilen dördüncü kilometre taşında (zaman noktasında) sona erer. Bu dört kilometre taşı ve üç zaman dönemi, her biri bir gök gürlemesini temsil eder; böylece toplamda yedi gök gürlemesi olur. Bunlar ayrıca dört-üç kombinasyonunu da temsil eder.
In earlier articles we have identified that the pioneer understanding of the seven churches, the seven seals and the seven trumpets acknowledge a ‘four-three combination.’ The first four churches, seals and trumpets are distinct from the last three churches, seals and trumpets. The seven thunders represent four waymarks, but within those four waymarks are three periods of time. The divine combination of ‘four and three’ that in the book of Revelation is established upon three witnesses (churches, seals and trumpets), and those witnesses testify to the validity of the ‘four and three’ combination of the book of Revelation’s seven thunders.
Önceki makalelerde, yedi kilise, yedi mühür ve yedi boruya ilişkin öncülerin anlayışının bir “dört-üç kombinasyonunu” kabul ettiğini tespit ettik. İlk dört kilise, mühür ve boru, son üç kilise, mühür ve borudan farklıdır. Yedi gök gürlemesi dört yol işaretini temsil eder; ancak bu dört yol işareti içinde üç zaman dönemi vardır. Vahiy kitabındaki ilahi “dört ve üç” kombinasyonu, üç tanık (kiliseler, mühürler ve borular) üzerine kuruludur; bu tanıklar da Vahiy kitabının yedi gök gürlemesindeki “dört ve üç” kombinasyonunun geçerliliğine tanıklık eder.
Yet embedded within the line of history represented by the seven thunders is another hidden and distinct line of prophecy that possesses three waymarks that are distinct from the symbol represented as seven thunders. Therefore, when we consider the prophetic relation of the seven thunders with the hidden history that is now being unsealed, we find that the seven thunders present four waymarks (points in time) and the hidden history presents three waymarks (points in time.) Like unto the churches, seals, trumpets and thunders the hidden history represents three waymarks that are connected with the four waymarks of the seven thunders. The hidden history also possesses a three-four combination.
Yine de, yedi gök gürültüsüyle temsil edilen tarih çizgisinin içine gömülü, yedi gök gürültüsü sembolünden farklı üç işaret noktasına sahip gizli ve kendine özgü başka bir peygamberlik çizgisi vardır. Bu nedenle, şimdi mührü açılmakta olan gizli tarihle yedi gök gürültüsünün peygamberlik ilişkisini ele aldığımızda, yedi gök gürültüsünün dört işaret noktası (zaman noktaları) sunduğunu, gizli tarihin ise üç işaret noktası (zaman noktaları) sunduğunu görürüz. Tıpkı kiliseler, mühürler, borazanlar ve gök gürültüleri gibi, gizli tarih de yedi gök gürültüsünün dört işaret noktasıyla bağlantılı üç işaret noktasını temsil eder. Gizli tarih ayrıca bir üç-dört kombinasyonuna sahiptir.
In the hidden history which is embedded within the seven thunders, there are three distinct waymarks that are each a ‘point in time,’ and the first and last of those three waymarks represent a disappointment. There is a distinct ‘period of time’ between the first and second waymarks and a distinct ‘period of time’ between the second and third points in time. The word “disappointment” evolved from the concept of a missed appointment and carries with its definition the emphasis of a point in time. Midnight is also a specific time. The hidden history is portrayed by three points in time separated by two periods of time; the tarrying time and the seventh month movement.
Yedi gök gürültüsünün içine gömülü olan gizli tarihte, her biri birer 'zaman noktası' olan üç belirgin işaret taşı vardır ve bu üç işaret taşının ilki ile sonuncusu bir hayal kırıklığını temsil eder. Birinci ile ikinci işaret taşları arasında belirgin bir 'zaman aralığı' ve ikinci ile üçüncü zaman noktaları arasında da belirgin bir 'zaman aralığı' vardır. "Disappointment" sözcüğü kaçırılmış bir randevu kavramından evrilmiştir ve tanımıyla birlikte bir zaman noktasına vurgu taşır. Gece yarısı da belirli bir zamandır. Gizli tarih, iki zaman aralığıyla ayrılmış üç zaman noktasıyla tasvir edilir; gecikme zamanı ve yedinci ay hareketi.
The first waymark of the hidden history identifies a disappointment and the last waymark also identifies a disappointment. Therefore, from the first disappointment on unto the last disappointment is a hidden line of prophecy that possesses the same three steps as do all reform lines. It also possesses the signature of Alpha and Omega, for the three letters that create “truth” correspond to the three waymarks that begin and end with a disappointment. That hidden history within the seven thunders is the truth that the Lion of the tribe of Judah is currently unsealing.
Gizli tarihin ilk yol işareti bir hayal kırıklığına işaret eder ve son yol işareti de bir hayal kırıklığına işaret eder. Dolayısıyla, ilk hayal kırıklığından son hayal kırıklığına kadar, tüm reform çizgilerinde olduğu gibi aynı üç adımı barındıran gizli bir peygamberlik çizgisi vardır. Ayrıca Alfa ve Omega’nın imzasını taşır; çünkü "hakikat"i oluşturan üç harf, başlangıcı da sonu da bir hayal kırıklığı olan üç yol işaretine karşılık gelir. Yedi gök gürültüsü içindeki o gizli tarih, Yahuda oymağının Aslanı’nın şu anda mührünü çözmekte olduğu hakikattir.
The passage in John we are considering is introduced in the previous chapter with the Last Supper, emphasizing that the message of these four chapters is to be eaten. Those four chapters end with the walk to Gethsemane. The narrative takes place in the movement from the eating until the crisis of the cross begins. Prophetically the setting of the four chapters defines the last message that is to be eaten before the judgment. The message that leads to judgment closing, is the message that is unsealed in the book of Revelation, just before judgment closes.
Yuhanna’da ele aldığımız pasaj, bir önceki bölümdeki Son Akşam Yemeği ile başlar ve bu dört bölümün mesajının yenmesi gerektiğini vurgular. Bu dört bölüm, Getsemani’ye yürüyüşle sona erer. Anlatı, yemekten haçtaki krizin başladığı ana kadar uzanan süreçte gerçekleşir. Peygamberane bir bakışla, bu dört bölümün bağlamı, yargıdan önce yenmesi gereken son mesajı tanımlar. Yargının kapanışına götüren mesaj, yargı kapanmadan hemen önce Vahiy Kitabı’nda mühürü açılan mesajdır.
The disciples and Jesus are at the point in prophetic history where they are being informed of the tarrying time. In Millerite history the Lord removed His hand to produce the understanding of the message of the Midnight Cry, but the understanding that produced the message of Samuel Snow also informed the Millerites that they were in the tarrying time of the ten virgins. The disciples had just eaten the Last Supper and as they were digesting the message Christ explained the tarrying time in John’s four chapters.
Öğrenciler ve İsa, peygamberlik tarihinde, gecikme zamanından haberdar edildikleri bir noktadadırlar. Millerci tarihte Rab, Gece Yarısı Çığlığı mesajının anlaşılmasını sağlamak için elini çekti; ancak Samuel Snow’un mesajını ortaya çıkaran anlayış, Millercilere aynı zamanda on bakirenin gecikme zamanında bulunduklarını da bildirdi. Öğrenciler az önce Son Akşam Yemeği’ni yemişlerdi ve mesajı hazmederlerken Mesih, Yuhanna’nın dört bölümünde gecikme zamanını açıkladı.
Samuel Snow’s understanding can be documented as a series of articles, that developed the final understanding represented as the Midnight Cry message. As his message was developing, he also presented the message at a series of camp meetings. The series of articles leading to the camp meetings ultimately brought him to the Exeter camp meeting, which lasted six days. Prophetically the message of the Midnight Cry is progressively developed over a period of time. The four chapters in John take place in the prophetic history where the message is being developed.
Samuel Snow'un anlayışı, Gece Yarısı Çığlığı mesajı olarak temsil edilen nihai anlayışı geliştiren bir dizi makaleyle belgelendirilebilir. Mesajı gelişirken, onu bir dizi kamp toplantısında da sundu. Kamp toplantılarına zemin hazırlayan makale dizisi, nihayetinde onu altı gün süren Exeter kamp toplantısına götürdü. Peygamberlik açısından, Gece Yarısı Çığlığı mesajı zaman içinde kademeli olarak gelişir. Yuhanna'daki dört bölüm, mesajın geliştirildiği peygamberlik tarihinde yer alır.
In John’s four chapters we have the work of the Holy Spirit defined as three steps; conviction of sin, righteousness and judgment. These three steps are also the three waymarks of the hidden history embedded within the seven thunders.
Yuhanna’nın dört bölümünde Kutsal Ruh’un işi üç adım olarak tanımlanır: günah, doğruluk ve yargı konusunda ikna etmek. Bu üç adım aynı zamanda yedi gök gürlemesinin içinde gömülü gizli tarihin üç yol işaretidir.
Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will show you things to come. He shall glorify me: for he shall receive of mine, and shall show it unto you. John 16:7–14.
Yine de size gerçeği söylüyorum: Benim gitmem sizin yararınızadır; çünkü ben gitmezsem, Tesellici size gelmeyecek; ama gidersem, onu size göndereceğim. O geldiğinde, dünyayı günah, doğruluk ve yargı konusunda ikna edecek: Günah konusunda, çünkü bana iman etmezler; doğruluk konusunda, çünkü Baba’ya gidiyorum ve artık beni görmeyeceksiniz; yargı konusunda, çünkü bu dünyanın hükümdarı yargılanmıştır. Size söyleyecek daha çok şeyim var, ama siz şimdi bunları kaldıramazsınız. Ne var ki, gerçeğin Ruhu gelince, sizi bütün gerçeğe yöneltecek; çünkü kendiliğinden konuşmayacak, ne duyarsa onu konuşacak ve olacakları size bildirecek. O beni yüceltecek; çünkü benim olandan alıp size bildirecek. Yuhanna 16:7-14.
In Millerite history, Jesus did not return to end the tarrying time at the Midnight Cry. He removed His hand, and poured out or sent the Holy Spirit. The Holy Spirit represented as the Comforter, came to dispel the disappointment. He came to provide comfort to those who have been chosen, but who were perplexed by the disappointment of a failed prediction.
Millerit tarihinde, İsa Gece Yarısı Çağrısı’nda gecikme dönemini sona erdirmek için geri dönmedi. Elini çekti ve Kutsal Ruh’u döktü ya da gönderdi. Tesellici olarak anılan Kutsal Ruh, hayal kırıklığını gidermek için geldi. Seçilmiş olup da başarısız bir tahminin yol açtığı hayal kırıklığı yüzünden şaşkınlığa düşenlere teselli vermek için geldi.
We have previously pointed out that the apostle John, Ezekiel and Jeremiah all are illustrated eating the little book that is sweet as honey in the mouth. There is a purposeful distinction between those three prophets, that is often missed.
Daha önce, Havari Yuhanna, Hezekiel ve Yeremya’nın ağızda bal gibi tatlı olan küçük kitabı yerken tasvir edildiğini belirtmiştik. Bu üç peygamber arasında sıkça gözden kaçan kasıtlı bir ayrım vardır.
Ezekiel is used to illustrate those who ate the little book, and are given a message to take to God’s apostate church. Ezekiel represents that the book that is eaten identifies the work that is then to be accomplished. He represents the message given to the former chosen people of God. His message is what binds the former chosen people into bundles destined for the fire. In John’s four chapters Jesus identifies the purpose of Ezekiel’s work.
Hezekiel, küçük kitabı yiyenleri ve Tanrı’nın yoldan çıkmış kilisesine iletmeleri için kendilerine bir mesaj verilenleri örneklemek üzere kullanılır. Hezekiel, yenilen kitabın, ardından yerine getirilecek işi belirlediğini gösterir. O, Tanrı’nın önceden seçilmiş halkına verilen mesajı temsil eder. Onun mesajı, önceden seçilmiş halkı ateşe atılmak üzere demetler halinde bağlayan şeydir. Yuhanna’nın dört bölümünde İsa, Hezekiel’in çalışmasının amacını belirler.
Remember the word that I said unto you, The servant is not greater than his lord. If they have persecuted me, they will also persecute you; if they have kept my saying, they will keep yours also. But all these things will they do unto you for my name’s sake, because they know not him that sent me. If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. He that hateth me hateth my Father also. If I had not done among them the works which none other man did, they had not had sin: but now have they both seen and hated both me and my Father. But this cometh to pass, that the word might be fulfilled that is written in their law, They hated me without a cause. But when the Comforter is come, whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, he shall testify of me. John 15:20–26.
Size söylediğim sözü hatırlayın: Kul efendisinden üstün değildir. Bana zulmettilerse, size de zulmedeceklerdir; sözümü tuttularsa, sizin sözünüzü de tutacaklar. Ama bütün bunları size benim adım uğruna yapacaklar; çünkü beni göndereni tanımıyorlar. Gelmemiş ve onlara konuşmamış olsaydım, günahları olmazdı; ama şimdi günahları için bir mazeretleri yok. Benden nefret eden, Babamdan da nefret eder. Aralarında başka hiç kimsenin yapmadığı işleri yapmamış olsaydım, günahları olmazdı; ama şimdi hem beni hem de Babamı gördüler ve ikimizden de nefret ettiler. Ama bu, yasalarında yazılı olan şu söz yerine gelsin diye oluyor: 'Benden sebepsiz yere nefret ettiler.' Ama Baba'dan size göndereceğim, Baba'dan çıkan Gerçeğin Ruhu olan Tesellici geldiğinde, O benim hakkımda tanıklık edecek. Yuhanna 15:20-26.
Ezekiel’s work, that began when he ate the book represents the presentation of a message that will be rejected, but the rejection is the evidence that they hate God and have fully filled their cup of probationary time.
Hezekiel'in hizmeti, kitabı yediğinde başlayan, reddedilecek bir mesajın sunumunu temsil eder; fakat bu reddediş, onların Tanrı'dan nefret ettiklerinin ve sınanma sürelerinin kadehini tamamen doldurduklarının kanıtıdır.
And he said unto me, Son of man, I send thee to the children of Israel, to a rebellious nation that hath rebelled against me: they and their fathers have transgressed against me, even unto this very day. For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them. Ezekiel 2:3–5.
Ve bana dedi ki: İnsanoğlu, seni İsrailoğullarına, bana isyan etmiş asi bir ulusa gönderiyorum; onlar ve ataları bugüne dek bana karşı geldiler. Çünkü yüzsüz çocuklardır ve yürekleri katıdır. Seni onlara gönderiyorum; onlara şöyle diyeceksin: “Rab Tanrı böyle diyor.” Dinleseler de dinlemeseler de (çünkü asi bir halktır), yine de aralarında bir peygamberin bulunduğunu bilecekler. Hezekiel 2:3-5.
Ezekiel’s work was as a witness against the former covenant people, as was Christ with the quibbling Jews and thus Ezekiel’s message is the final warning message that binds the former covenant people as tares as a bundle, destined for the fire of destruction.
Hezekiel’in görevi, tıpkı Mesih’in tartışmacı Yahudilere karşı duruşunda olduğu gibi, eski antlaşmanın halkının aleyhine bir tanıklıktı; böylece Hezekiel’in mesajı da eski antlaşmanın halkını yabani otlar gibi demet halinde bağlayarak yıkım ateşine mahkûm eden son uyarı mesajıdır.
“I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 118.
Sonra üçüncü meleği gördüm. Bana eşlik eden meleğim şöyle dedi: “Korkunçtur onun işi. Dehşetlidir görevi. O, buğdayı zizanilerden ayıracak ve göksel ambar için buğdayı mühürleyecek ya da bağlayacak olan melektir. Bu şeyler zihnin tamamını, bütün dikkati meşgul etmelidir.” Erken Yazılar, 118.
The work represented with the eating of the little book begins when the mighty angel descends with a little book in his hand. In the first angel’s history that took place on August 11, 1840 and in the history of the third angel it took place on September 11, 2001. Both those dates represent fulfillments of prophecies associated with either Islam of the second woe or Islam of the third woe respectively. That is why Isaiah in chapter twenty-two, when describing the crisis in the valley of vision for the Philadelphians and the Laodiceans identifies that the Laodiceans, which were the chosen people of Protestantism in 1840 and Adventism who were the chosen people in 2001 were “bound by the archers.” The archers of Bible prophecy are Islam, and when the vision of Islam was fulfilled in 1840 and in 2001, the former chosen people rejected the prophecy of Islam as presented by those represented by Ezekiel. They were there and then bound as tares. The work of Ezekiel was to remove the “cloak” covering “their sin,” which is represented by Jesus as hatred for God.
Küçük kitabın yenmesiyle temsil edilen çalışma, güçlü meleğin elinde küçük bir kitapla inmesiyle başlar. Birinci meleğin tarihinde bu 11 Ağustos 1840’ta, üçüncü meleğin tarihinde ise 11 Eylül 2001’de gerçekleşti. Bu iki tarih, sırasıyla ikinci vay ile ilişkili İslam’a ve üçüncü vay ile ilişkili İslam’a dair peygamberliklerin yerine gelişlerini temsil eder. Bu yüzden Yeşaya, yirmi ikinci bölümde, Filadelfyalılar ve Laodikyalılar için görü vadisindeki krizi tasvir ederken, 1840’ta Protestanlığın seçilmiş halkı olan Laodikyalıların ve 2001’de seçilmiş halk olan Adventistlerin “okçular tarafından bağlandığını” belirtir. Kutsal Kitap peygamberliğinde okçular İslam’dır ve İslam’la ilgili görü 1840’ta ve 2001’de yerine geldiğinde, önceki seçilmiş halk, Hezekiel ile temsil edilenler tarafından sunulan İslam peygamberliğini reddetti. Onlar orada ve o anda delice olarak bağlandılar. Hezekiel’in görevi, “günahlarını” örten “örtüyü” kaldırmaktı; bu, İsa tarafından Tanrı’ya yönelik nefret olarak temsil edilir.
The burden of the valley of vision. What aileth thee now, that thou art wholly gone up to the housetops? Thou that art full of stirs, a tumultuous city, a joyous city: thy slain men are not slain with the sword, nor dead in battle. All thy rulers are fled together, they are bound by the archers: all that are found in thee are bound together, which have fled from far. Isaiah 22:1–3.
Görüm Vadisi üzerine bildiri. Sana şimdi ne oldu da bütünüyle damlara çıktın? Sen, hareketle dolu, kargaşalı bir kent, sevinçli bir kent! Senin öldürülenlerin ne kılıçla öldürüldüler ne de savaşta öldüler. Önderlerinin hepsi birlikte kaçtı; okçular tarafından bağlandılar. İçinde bulunanların hepsi—uzaklardan kaçmış olanlar—hep birlikte bağlandılar. Yeşaya 22:1-3.
And God was with the lad [Ishmael]; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:20.
Ve Tanrı çocuk [İsmail] ile birlikteydi; büyüdü, çölde yaşadı ve okçu oldu. Yaratılış 21:20.
Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.
Görüm olmadığında halk perişan olur; ama yasayı tutan ne mutludur. Özdeyişler 29:18.
Jeremiah represents those that ate the book when the mighty angel descended that was to lighten the earth with his glory, but who experienced the disappointment of the failed prediction of 1843. Jeremiah considers prophetically if God had lied. That reference connects Jeremiah with Habakkuk two.
Yeremya, yeryüzünü görkemiyle aydınlatmak üzere inen güçlü melek indiğinde kitabı yiyip 1843’teki gerçekleşmeyen kehanetin doğurduğu hayal kırıklığını yaşayanları temsil eder. Yeremya peygamberce Tanrı’nın yalan söylemiş olup olmadığını sorgular. Bu atıf Yeremya’yı Habakkuk 2 ile ilişkilendirir.
I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.
Nöbetimde duracağım, kuleye çıkacağım ve bana ne diyeceğini, azarlandığımda ne karşılık vereceğimi görmek için gözeteceğim. Rab bana cevap verdi ve dedi ki: Görüyü yaz, levhalar üzerine açıkça yaz ki onu okuyan koşabilsin. Çünkü bu görü belirlenmiş bir zaman içindir; sona doğru konuşacak ve yalan söylemeyecektir. Gecikse de onu bekle; çünkü mutlaka gelecektir, gecikmeyecektir. İşte, kibirlenenin canı onun içinde doğru değildir; ama doğru kişi imanıyla yaşayacaktır. Habakkuk 2:1-4.
John was used to symbolize those who experienced the sweetness and the bitter disappointment, representing the entire history of August 11, 1840 until October 22, 1844.
John, tatlılığı ve acı hayal kırıklığını yaşayanları simgelemek için kullanıldı; 11 Ağustos 1840'tan 22 Ekim 1844'e kadar olan dönemin tamamını temsil ediyordu.
And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. Revelation 10:9, 10.
Ve meleğe gidip ona dedim: “Küçük kitabı bana ver.” O da bana dedi: “Al ve ye; karnını acılaştıracak, ama ağzında bal gibi tatlı olacaktır.” Ben de küçük kitabı meleğin elinden aldım ve yedim; ağzımda bal gibi tatlıydı; onu yedikten hemen sonra karnım acılaştı. Vahiy 10:9, 10.
Ezekiel represents the work of presenting the prophetic message that binds off the former chosen people that was initiated when the angel descended on August 11, 1840 and September 11, 2001.
Hezekiel, meleğin 11 Ağustos 1840 ve 11 Eylül 2001 tarihlerinde inişiyle başlatılan, eski seçilmiş halkı mühürleyen peygamberlik mesajını sunma görevini temsil eder.
But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 2:8–3:3.
Ama sen, insanoğlu, sana söylediklerimi dinle; o isyankâr ev gibi sen de isyankâr olma; ağzını aç ve sana verdiğimi ye. Ben baktığımda, işte bana bir el uzatıldı; ve elinde bir kitap tomarı vardı. Onu önümde açtı; ve içi de dışı da yazılıydı; üzerinde ağıtlar, inlemeler ve “vahlar” yazılıydı. Ayrıca bana dedi ki: “İnsanoğlu, bulduğunu ye; bu tomarı ye ve İsrail evine git, onlara konuş.” Böylece ağzımı açtım ve o bana o tomarı yedirdi. Ve bana dedi ki: “İnsanoğlu, karnını bununla doyur ve sana verdiğim bu tomarla içini doldur.” Sonra onu yedim; ağzımda bal gibi tatlıydı. Hezekiel 2:8-3:3.
Jeremiah represents the history of August 11, 1840 until just before the Midnight Cry.
Yeremya, 11 Ağustos 1840'tan Gece Yarısı Çığlığı'ndan hemen öncesine kadar uzanan tarihi temsil eder.
Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.
Sözlerini buldum ve yedim; sözün bana yüreğimin sevinci ve coşkusu oldu; çünkü adınla çağrılıyorum, ey orduların Tanrısı RAB. Alaycıların topluluğunda oturmadım, sevinmedim; elinden dolayı tek başıma oturdum; çünkü beni gazapla doldurdun. Acım neden sürekli, iyileşmeyi reddeden yarım neden onulmaz? Bana tümden bir yalancı gibi mi olacaksın, kuruyan sular gibi mi? Bunun için RAB şöyle diyor: Eğer geri dönersen, seni yine getireceğim ve huzurumda duracaksın; değerli olanı değersiz olandan çıkarırsan, benim ağzım gibi olacaksın. Bırak onlar sana dönsün; ama sen onlara dönme. Bu halka karşı seni sağlam bir tunç duvar yapacağım; sana karşı savaşacaklar, ama sana üstün gelemeyecekler; çünkü seni kurtarmak ve seni kurtarıp özgür kılmak için seninleyim, diyor RAB. Seni kötülerin elinden kurtaracağım, seni zalimlerin elinden kurtaracağım. Yeremya 15:16-21.
Jeremiah represents our current history and message. The current message is the Midnight Cry message that is being progressively developed at the point when God’s people represented by Jeremiah have been “filled” with “indignation” thinking their “pain” was to be “perpetual” and their “wound incurable,” a wound that was never to be healed. They have separated from the “assembly of mockers.” They no longer “rejoice” as they had when they first had eaten the book and it had been the “rejoicing of” their “heart.”
Yeremya bugünkü tarihimizi ve mesajımızı temsil eder. Mevcut mesaj, Yeremya’nın temsil ettiği Tanrı halkının 'öfke' ile 'doldurulduğu', 'acıları'nın 'sürekli' olduğunu ve yaralarının 'iyileşmez', asla iyileşmeyecek bir yara olduğunu düşündükleri noktada aşama aşama geliştirilmekte olan Gece Yarısı Çığlığı mesajıdır. Onlar 'alay edenlerin meclisi'nden ayrıldılar. Artık, kitabı ilk kez 'yediklerinde' ve bunun 'yüreklerinin' 'sevinci' olduğu zamandaki gibi 'sevinmiyorlar'.
But there is counsel for those in that condition. “If thou return” and also “if thou take forth the precious from the vile” then God will return unto them. In the Hebrew “will I bring thee again” in the passage means, God will return unto them, if they return unto Him.
Fakat o durumda olanlar için bir öğüt vardır. “Eğer geri dönersen” ve ayrıca “eğer kıymetliyi değersiz olandan çıkarırsan” o zaman Tanrı onlara geri dönecektir. İbranice metinde geçen “seni yine getireceğim” ifadesi, onların O’na dönerlerse Tanrı’nın onlara döneceği anlamına gelir.
Submit yourselves therefore to God. Resist the devil, and he will flee from you. Draw nigh to God, and he will draw nigh to you. Cleanse your hands, ye sinners; and purify your hearts, ye double minded. Be afflicted, and mourn, and weep: let your laughter be turned to mourning, and your joy to heaviness. Humble yourselves in the sight of the Lord, and he shall lift you up. James 4:7–10.
Öyleyse Tanrı’ya boyun eğin. İblise direnin, sizden kaçacaktır. Tanrı’ya yaklaşın, o da size yaklaşacaktır. Ellerinizi temizleyin, ey günahkârlar; yüreklerinizi arındırın, ey kararsızlar. Kederlenin, yas tutun ve ağlayın; gülüşünüz yasa, sevinciniz hüzne dönsün. Rab’bin huzurunda alçaltın kendinizi, o da sizi yüceltecektir. Yakup 4:7-10.
If they will draw nigh unto God, He will draw nigh unto them. If they will do these things, then they will “stand before” the Lord and they will be God’s “mouth.” Further he instructs Jeremiah (us) that he will make His people a “fenced brazen wall” for the “wicked” and thereafter the “terrible” are going to bring a war against those represented by Jeremiah. The “wicked” are Daniel’s representation of Matthew’s foolish virgins. The “terrible” represents the three-fold union of modern Babylon during the Sunday law crisis.
Eğer Tanrı’ya yaklaşacak olurlarsa, O da onlara yaklaşacaktır. Eğer bunları yaparlarsa, o zaman Rab’bin “önünde duracaklar” ve Tanrı’nın “ağzı” olacaklar. Ayrıca Yeremya’ya (bize), halkını “kötüler”e karşı “tahkim edilmiş tunç bir duvar” yapacağını bildirir ve ardından “korkunçlar” Yeremya tarafından temsil edilenlere karşı bir savaş açacaklardır. “Kötüler”, Matta’daki akılsız bakireler için Daniel’in kullandığı temsildir. “Korkunçlar”, Pazar günü yasası krizi sırasında modern Babil’in üçlü birliğini temsil eder.
The three prophets’ testimonies all address the same history, but they address three different aspects of the same history. Jeremiah represents those who have just experienced the first disappointment, but have not yet reached the waymark of the Midnight Cry. This is where we have been since July 18, 2020. The question is whether we will return. If we do, we will “speak” for the Lord at the very time the United States “speaks” as a dragon.
Üç peygamberin tanıklıklarının tümü aynı tarihi ele alır, ancak aynı tarihin üç farklı yönüne odaklanırlar. Yeremya, ilk hayal kırıklığını yeni yaşamış, fakat Gece Yarısı Çığlığı'nın dönüm noktasına henüz ulaşmamış olanları temsil eder. Biz 18 Temmuz 2020'den beri bu noktadayız. Soru şu: Geri dönecek miyiz? Dönersek, tam da Amerika Birleşik Devletleri bir ejderha gibi "konuşurken" biz Rab için "konuşacağız".
The history Jeremiah is illustrating is our current history and it is the history represented by the three hidden waymarks within the seven thunders. It is also the history where the passage in John is prophetically set, for the emphasis of the four chapters in John is the work of the Holy Spirit in comforting Jeremiah who is questioning whether he has believed a lie, and whether the message that tasted so sweet was actually failed waters.
Yeremya’nın tasvir ettiği tarih, bugünkü tarihimizdir ve yedi gök gürlemesi içindeki üç gizli yol işaretiyle temsil edilen tarihtir. Ayrıca, Yuhanna’daki pasajın peygamberlik açısından konumlandırıldığı tarih de budur; çünkü Yuhanna’daki dört bölümün vurgusu, yalan bir şeye inanıp inanmadığını ve tadı böylesine tatlı gelen mesajın aslında kuruyan sular olup olmadığını sorgulayan Yeremya’yı teselli etmedeki Kutsal Ruh’un işidir.
Jeremiah therefore represents the history from September 11, 2001 onward to July 18, 2020 when the tarrying time began as represented by three and a half symbolic days after. When I say “symbolic” I am not referring to a time prediction. I am saying that July 18, 2020 is when the two witnesses, the Bible and the Spirit of Prophecy were slain and their dead bodies were left in the street for three and a half days in Revelation eleven.
Dolayısıyla Yeremya, 11 Eylül 2001’den itibaren, bekleme zamanının başladığı 18 Temmuz 2020’ye kadar olan tarihi temsil eder; bu başlangıç, üç buçuk sembolik gün sonra olarak temsil edilir. “Sembolik” dediğimde bir zaman tahminine atıfta bulunmuyorum. Şunu söylüyorum: 18 Temmuz 2020, iki tanığın—Kutsal Kitap ve Peygamberlik Ruhu’nun—öldürüldüğü ve cesetlerinin Vahiy 11’de üç buçuk gün boyunca sokakta bırakıldığı tarihtir.
And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth. And if any man will hurt them, fire proceedeth out of their mouth, and devoureth their enemies: and if any man will hurt them, he must in this manner be killed. These have power to shut heaven, that it rain not in the days of their prophecy: and have power over waters to turn them to blood, and to smite the earth with all plagues, as often as they will. And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:3–10.
Ve iki tanığıma güç vereceğim; çul kuşanmış olarak bin iki yüz altmış gün peygamberlik edecekler. Bunlar, yeryüzünün Tanrısının önünde duran iki zeytin ağacı ve iki şamdandır. Onlara zarar vermek isteyen olursa, ağızlarından ateş çıkar ve düşmanlarını yiyip bitirir; onlara zarar vermek isteyen, bu yolla öldürülecektir. Bunların, peygamberlik ettikleri günlerde yağmur yağmasın diye göğü kapatma yetkisi vardır; suları kana çevirme ve diledikleri kadar sık yeryüzünü her türlü belayla vurma yetkileri de vardır. Tanıklıklarını tamamladıklarında, dipsiz çukurdan çıkan canavar onlara savaş açacak, onları yenecek ve öldürecek. Cesetleri, ruhsal anlamda Sodom ve Mısır diye adlandırılan, Rabbimizin de çarmıha gerildiği o büyük kentin sokağında yatacak. Halklardan, boylardan, dillerden ve uluslardan olanlar onların cesetlerini üç buçuk gün boyunca görecek ve cesetlerinin mezara konmasına izin vermeyecekler. Yeryüzünde yaşayanlar onlara sevinecek, eğlenecek ve birbirlerine armağanlar gönderecek; çünkü bu iki peygamber yeryüzünde yaşayanlara azap çektirmişti. Vahiy 11:3-10.
The witness presented by Jeremiah’s condition is located after the disappointment, but before the Midnight Cry. Jeremiah needed to return before he could be the voice of the message of the Midnight Cry. This is our condition today. It is also the historical setting of the four chapters in John that we are considering, and it is also the history represented by the hidden history within the seven thunders.
Yeremya’nın durumunun sunduğu tanıklık, hayal kırıklığından sonra, fakat Gece Yarısı Çağrısı’ndan önce yer alır. Yeremya, Gece Yarısı Çağrısı’nın mesajının sesi olabilmeden önce geri dönmeliydi. Bu, bugün bizim durumumuzdur. Ayrıca ele aldığımız Yuhanna’daki dört bölümün tarihsel bağlamı budur ve aynı zamanda yedi gök gürlemesi içindeki gizli tarihin temsil ettiği tarihtir.
If we consider the light connected with the “Comforter” in John’s four-chapter testimony, we find abundant evidence to recognize the narrative is about July 18, 2020, the disappointment and tarrying time, the message of the Midnight Cry which is unsealed, and the coming judgment of the Sunday law. The chapters are building upon the prophetic structure of the hidden history.
Yuhanna’nın dört bölümlük tanıklığında “Tesellici” ile bağlantılı ışığı dikkate alırsak, anlatının 18 Temmuz 2020, hayal kırıklığı ve bekleyiş zamanı, mühürü açılmış Gece Yarısı Çığlığı mesajı ve Pazar Yasası’nın yaklaşan yargısı hakkında olduğunu fark etmemizi sağlayan bolca kanıt buluruz. Bölümler, gizli tarihin peygamberliksel yapısı üzerine inşa edilmektedir.
If we are to be as God’s mouth in the soon coming crisis our work now is to “take forth the precious from the vile,” or as James identifies the same work, we are to “cleanse” our “hands, ye sinners; and purify your hearts, ye double minded. Be afflicted, and mourn, and weep: let your laughter be turned to mourning, and your joy to heaviness. Humble yourselves in the sight of the Lord, and he shall lift you up” as an ensign in the very near future.
Eğer yakında gelecek krizde Tanrı’nın sözcüsü olacaksak, şimdiki görevimiz “değerliyi değersizden ayırmak”tır; ya da Yakup’un aynı işi tanımladığı gibi, “ellerinizi temizleyin, ey günahkârlar; yüreklerinizi arındırın, ey iki düşünceliler. Sıkıntı çekin, yas tutun ve ağlayın; gülüşünüz yasa, sevinciniz kedere dönsün. Rabbin önünde alçakgönüllü olun ve O sizi yüceltecektir” — çok yakın bir gelecekte bir sancak olarak.
And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:12.
Ve uluslara bir sancak dikecek, İsrail’in sürgünlerini toplayacak ve Yahuda’nın dağılmışlarını yeryüzünün dört bucağından bir araya getirecek. Yeşaya 11:12.
We will bring our consideration of these four chapters to a conclusion in the next article.
Bu dört bölüme ilişkin incelememizi bir sonraki makalede sonuçlandıracağız.