መጽሐፈ ዳንኤል - መቶ ሰማንያ አንድ

“ኢየሱስና ደቀ መዛሙርቱ አሁን በቂሳርያ ፊልጶስ አካባቢ ወዳለች ከተሞች አንዲቱ መጥተው ነበር። እነርሱ ከገሊላ ድንበር ውጭ ነበሩ፥ ጣዖት አምልኮ በተስፋፋበት ክልል ውስጥ። በዚህ ስፍራ ደቀ መዛሙርቱ ከአይሁድነት የሚቆጣጠር ተጽእኖ ተለይተው፥ ከአሕዛብ አምልኮ ጋር ይበልጥ በቅርብ ግንኙነት ውስጥ ተገቡ። በዙሪያቸው በዓለም ሁሉ ክፍሎች ውስጥ የነበሩ የአጉል እምነት መልኮች ተወክለው ነበር። ኢየሱስ እነዚህን ነገሮች ማየታቸው ለአሕዛብ ያለባቸውን ኃላፊነት እንዲሰሙ አሰበ። በዚህ ክልል በቆየበት ጊዜ ሕዝቡን ከማስተማር ራሱን ለማራቅ ሞከረ፥ እናም ራሱን ይበልጥ ሙሉ በሙሉ ለደቀ መዛሙርቱ ለመስጠት ተጋጠመ።”

“ለእርሱ የሚጠብቀውን መከራ ሊነግራቸው ነበር። ነገር ግን ከዚያ በፊት ብቻውን ሄዶ ልባቸው ቃሉን ለመቀበል እንዲዘጋጅ ጸለየ። ከእነርሱ ጋር በተቀላቀለ ጊዜም ሊያስተላልፍላቸው የፈለገውን ነገር ወዲያውኑ አልነገራቸውም። ይህን ከማድረጉ በፊት በእርሱ ላይ ያላቸውን እምነት እንዲመሰክሩ እድል ሰጣቸው፥ እንዲሁም ለሚመጣው ፈተና እንዲበረቱ። እርሱም፦ ‘እኔ የሰው ልጅ ማን ነኝ ብለው ሰዎች ይላሉ?’ ሲል ጠየቃቸው።”

በአሳዛኝ ሁኔታ ደቀ መዛሙርቱ እስራኤል መሲሓቸውን ማወቅ እንዳልቻለች ለመቀበል ተገደዱ። አንዳንዶች በእርግጥ ተአምራቱን ባዩ ጊዜ እርሱን የዳዊት ልጅ መሆኑን አውጥተው ነበር። በቤተሳይዳ የተመገቡት ብዙ ሕዝብ እርሱን የእስራኤል ንጉሥ እንዲሆን ለማወጅ ተመኝተው ነበር። ብዙዎች እርሱን እንደ ነቢይ ለመቀበል ዝግጁ ነበሩ፤ ነገር ግን እርሱ መሲሕ መሆኑን አላመኑም።

ከዚያም ኢየሱስ ራሳቸውን ደቀ መዛሙርቱን የሚመለከት ሁለተኛ ጥያቄ አቀረበ፤ «እናንተ ግን እኔን ማን ነኝ ትላላችሁ?» ጴጥሮስም መልሶ፦ «አንተ ክርስቶስ፥ የሕያው አምላክ ልጅ ነህ» አለ።

ከመጀመሪያው ጀምሮ ጴጥሮስ ኢየሱስ መሲሑ መሆኑን አምኖ ነበር። በዮሐንስ መጥምቅ ስብከት ተወቅሰው ክርስቶስንም የተቀበሉ ሌሎች ብዙዎች፣ ዮሐንስ በታሰረ ጊዜና ለሞት በተሰጠ ጊዜ፣ ስለ ዮሐንስ ተልእኮ መጠራጠር ጀመሩ፤ እነርሱም ለረጅም ዘመን የጠበቁት ኢየሱስ መሲሑ መሆኑን አሁን ተጠራጠሩ። ከደቀ መዛሙርቱም ብዙዎች ኢየሱስ በዳዊት ዙፋን ላይ ስፍራውን እንዲይዝ በእጅጉ የጠበቁ ስለ ነበሩ፣ እርሱ እንዲህ ያለ አሳብ እንደሌለው ባዩ ጊዜ ተዉት። ነገር ግን ጴጥሮስና ጓደኞቹ ከታማኝነታቸው አልተመለሱም። ትናንት ያመሰገኑና ዛሬ የኰነኑ ሰዎች የሚያመጡት የመወላወል መንገድ፣ የአዳኙን እውነተኛ ተከታይ እምነት አላጠፋውም። ጴጥሮስ፣ “አንተ ክርስቶስ ነህ፣ የሕያው እግዚአብሔር ልጅ” ብሎ አወጀ። ጌታውን የንጉሥነት ክብር እስኪያክልለው አልጠበቀም፤ ነገር ግን በውርደቱ ውስጥ ሳለ ተቀበለው።

“ጴጥሮስ የአሥራ ሁለቱን እምነት ገልጦ ነበር። ነገር ግን ደቀ መዛሙርቱ አሁንም የክርስቶስን ተልእኮ ከመረዳት እጅግ ርቀው ነበር። የካህናቱና የአለቆቹ ተቃውሞና የተሳሳተ ውክልና፣ ምንም እንኳ ከክርስቶስ ሊያስመልሳቸው ባይችልም፣ እንዲሁም ታላቅ ግራ መጋባት ያመጣባቸው ነበር። መንገዳቸውን በግልጽ አላዩም ነበር። የቀድሞ ስልጠናቸው ተጽእኖ፣ የረቢዎች ትምህርት፣ የልማድ ኃይል አሁንም የእውነትን እይታቸው ይጋርድ ነበር። ከጊዜ ወደ ጊዜ ከኢየሱስ የሚወጡ ውድ የብርሃን ጨረሮች በላያቸው ይበሩ ነበር፤ ነገር ግን ብዙ ጊዜ በጥላዎች መካከል እንደሚዳበሱ ሰዎች ነበሩ። ነገር ግን በዚያ ቀን፣ ከእምነታቸው ታላቅ ፈተና ጋር ፊት ለፊት ከመጋጠማቸው በፊት፣ መንፈስ ቅዱስ በኃይል በእነርሱ ላይ ዐረፈ። ለአጭር ጊዜ ዓይኖቻቸው ከ‘ሚታዩት ነገሮች’ ተመልሰው ‘የማይታዩትን ነገሮች’ እንዲመለከቱ ሆነ። 2 ቆሮንቶስ 4:18። ከሰብአዊነት መልክ በታች የእግዚአብሔርን ልጅ ክብር አስተውለው ተመለከቱ።”

“ኢየሱስም መልሶ ጴጥሮስን፦ ‘ዮና ልጅ ስምዖን ሆይ፥ አንተ ብፁዕ ነህ፤ ይህን የገለጠልህ በሰማያት ያለው አባቴ እንጂ ሥጋና ደም አይደለምና’ አለው።”

ጴጥሮስ ያመነው እውነት የአማኙ እምነት መሠረት ነው። ክርስቶስ ራሱ ይህን ዘላለማዊ ሕይወት መሆኑን አውጥቶ ገልጦአል። ነገር ግን የዚህ ዕውቀት መኖር ለራስ መክበር ምክንያት አልነበረም። ይህ ለጴጥሮስ የተገለጠለት በራሱ ጥበብ ወይም በራሱ በጎነት አይደለም። ሰው በራሱ ኃይል ወደ መለኮታዊው ዕውቀት መድረስ ፈጽሞ አይችልም። “እርሱ ከሰማይ ይልቅ ከፍ ያለ ነው፤ አንተስ ምን ማድረግ ትችላለህ? ከሲኦልም ይልቅ ጥልቅ ነው፤ አንተስ ምን ማወቅ ትችላለህ?” ኢዮብ 11:8። የእግዚአብሔርን ጥልቅ ነገሮች፣ ዓይን ያላየውን፣ ጆሮም ያልሰማውን፣ በሰውም ልብ ያልገባውን፣ ለእኛ ሊገልጥ የሚችለው የልጅነት መንፈስ ብቻ ነው። “እግዚአብሔር ግን በመንፈሱ ለእኛ ገለጠልን፤ መንፈሱ ሁሉን ይመረምራልና፥ የእግዚአብሔርንም ጥልቅ ነገር።” 1 ቆሮንቶስ 2:9, 10። “የእግዚአብሔር ምስጢር እርሱን ለሚፈሩት ነው፤” እናም ጴጥሮስ የክርስቶስን ክብር መለየቱ “ከእግዚአብሔር የተማረ” እንደነበረ ማስረጃ ነበር። መዝሙር 25:14፤ ዮሐንስ 6:45። እውነትም፣ “ስምኦን በርዮና፥ ብፁዕ ነህ፤ ሥጋና ደም ይህን አልገለጠልህምና።”

ኢየሱስም እንዲህ ሲል ቀጠለ፦ “እኔም ደግሞ እልሃለሁ፣ አንተ ጴጥሮስ ነህ፤ በዚህችም ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ፤ የሲኦልም ደጆች አያሸንፏትም።” ጴጥሮስ የሚለው ቃል ድንጋይ ማለት ነው፤ ይኸውም የሚንከባለል ድንጋይ ነው። ጴጥሮስ ቤተ ክርስቲያን የተመሠረተችበት ዓለት አልነበረም። ጌታውን በእርግማንና በመሐላ በካደ ጊዜ የሲኦል ደጆች በእርሱ ላይ አሸንፈው ነበር። ቤተ ክርስቲያን የተሠራችው የሲኦል ደጆች ሊያሸንፉት በማይችሉት በአንዱ ላይ ነው።

“መድኃኒት ከመምጣቱ ከብዙ ዘመናት በፊት ሙሴ ወደ የእስራኤል መዳን ዐለት ጠቁሞ ነበር። መዝሙረኛውም ‘የኃይሌ ዐለት’ ብሎ ዘምሮአል። ኢሳይያስም፣ ‘ስለዚህ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ ለመሠረት በጽዮን ድንጋይ፣ የተፈተነ ድንጋይ፣ ክቡር የማዕዘን ራስ ድንጋይ፣ የታመነ መሠረት አኖራለሁ’ ብሎ ጽፎአል። ዘዳግም 32:4፤ መዝሙር 62:7፤ ኢሳይያስ 28:16። ጴጥሮስም ራሱ፣ በመንፈስ ቅዱስ መነሣሣት እየጻፈ፣ ይህን ትንቢት በኢየሱስ ላይ ይተግብራል። እርሱም፣ ‘ጌታ መሐሪ እንደ ሆነ ቀምሳችሁ ከሆነ፤ ወደ እርሱ ስትቀርቡ፥ በሰዎች ዘንድ የተጣለ ነገር ግን በእግዚአብሔር ዘንድ የተመረጠ፣ ክቡር የሆነ ሕያው ድንጋይ፤ እናንተ ደግሞ እንደ ሕያዋን ድንጋዮች ሆናችሁ መንፈሳዊ ቤት ትሠራላችሁ’ ይላል። 1 ጴጥሮስ 2:3–5, R. V.”

“‘ሌላ መሠረት ማንም ሊያኖር አይችልም፤ የተኖረውም እርሱ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው።’ 1 ቆሮንቶስ 3፡11። ‘በዚህ ዓለት ላይ፣’ ኢየሱስ እንዲህ አለ፣ ‘ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ።’ በእግዚአብሔር ፊት እና በሰማያዊ ፍጡራን ሁሉ ፊት፣ እንዲሁም በማይታየው የሲኦል ሠራዊት ፊት፣ ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያኑን በሕያው ዓለት ላይ መሠረተ። ያ ዓለት ራሱ ነው፤—ስለ እኛ የተሰበረና የተቀጠቀጠ የገዛ ሥጋው ነው። በዚህ መሠረት ላይ የተሠራችውን ቤተ ክርስቲያን የሲኦል ደጆች አያሸንፉአትም።”

ክርስቶስ እነዚህን ቃላት በተናገረ ጊዜ ቤተ ክርስቲያን እንዴት ደካማ ሆና ታየች! በሙሉ የአጋንንትና የክፉ ሰዎች ኃይል የሚመራባቸው እጅግ ጥቂት አማኞች ብቻ ነበሩ፤ ሆኖም የክርስቶስ ተከታዮች እንዳይፈሩ ነበር። በኃይላቸው ዓለት ላይ ተመሥርተው ስለነበሩ፣ ሊገለበጡ አይችሉም ነበር።

“ስድስት ሺህ ዓመታት ለእምነት መሠረት የሆነው ክርስቶስ ነው። ስድስት ሺህ ዓመታት የሰይጣን ቁጣ ጎርፎችና ማዕበሎች በማዳናችን ዓለት ላይ ቢመቱም፣ እርሱ ግን ሳይናወጥ ቆሞአል።”

“ጴጥሮስ የቤተ ክርስቲያን እምነት መሠረት የሆነውን እውነት ገልጦ ነበር፤ ኢየሱስም አሁን እርሱን የአማኞች ሁሉ ማኅበር ወኪል አድርጎ አከበረው። እርሱም እንዲህ አለ፦ ‘የሰማያትን መንግሥት ቁልፎች እሰጥሃለሁ፤ በምድርም ላይ የምታስረው ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል፤ በምድርም ላይ የምትፈታው ሁሉ በሰማይ የተፈታ ይሆናል።’”

“‘የሰማያት መንግሥት መክፈቻ ቁልፎች’ የክርስቶስ ቃላት ናቸው። የቅዱስ መጽሐፍ ቃላት ሁሉ የእርሱ ናቸው፣ እነርሱም በዚህ ውስጥ ተካተዋል። እነዚህ ቃላት ሰማይን የመክፈትና የመዝጋት ኃይል አላቸው። ሰዎች የሚቀበሉባቸውን ወይም የሚጣሉባቸውን ሁኔታዎች ያውጃሉ። እንግዲህ የእግዚአብሔርን ቃል የሚሰብኩ ሰዎች ሥራ ለሕይወት የሚያደርስ የሕይወት ሽታ ወይም ለሞት የሚያደርስ የሞት ሽታ ነው። የእነርሱ ተልእኮ በዘላለማዊ ውጤቶች የተሸከመ ነው።”

መድኃኒቱ የወንጌልን ሥራ ለጴጥሮስ ብቻውን አልአስተላለፈም። ከዚያ በኋላ ለጴጥሮስ የተናገረውን ቃል ደግሞ ሲያደግም፥ በቀጥታ ለቤተ ክርስቲያን አመለከተው። እንዲሁም በይዘቱ ያው ነገር ለአሥራ ሁለቱ ደግሞ እንደ አማኞች አካል ተወካዮች ተነገራቸው። ኢየሱስ ከሌሎቹ በላይ ለአንዱ ደቀ መዛሙርት ማንኛውንም ልዩ ሥልጣን በሰጠ ኖሮ፥ እነርሱ ማን ከሁሉ የሚበልጥ እንደሚሆን እየተከራከሩ ደጋግመው ሲገኙ ባላገኘናቸው ነበር። ለጌታቸው ፈቃድ ተገዝተው እርሱ የመረጠውንም ባከበሩት ነበር።

“ክርስቶስ አንድን ሰው ራሳቸው እንዲሆንላቸው ከመሾም ይልቅ ለደቀ መዛሙርቱ፣ ‘ረቢ ተብላችሁ አትጠሩ፤’ ‘እንዲሁም አስተማሪዎች ተብላችሁ አትጠሩ፤ አስተማሪያችሁ አንዱ ነውና፥ እርሱም ክርስቶስ ነው።’ ማቴዎስ 23፡8, 10።

“‘የሰው ሁሉ ራስ ክርስቶስ ነው።’ እግዚአብሔርም ሁሉን ነገር ከአዳኙ እግር በታች ያኖረ፣ ‘ከነገር ሁሉ በላይ ለቤተ ክርስቲያን ራስ እንዲሆን ሰጠው፤ እርስዋም ሥጋው ናት፥ ሁሉን በሁሉ የሚሞላው ሙላቱ ናት።’ 1 ቆሮንቶስ 11፥3፤ ኤፌሶን 1፥22, 23። ቤተ ክርስቲያን በመሠረቷ እንደሆነ በክርስቶስ ላይ ተሠርታለች፤ እንደ ራሷም ክርስቶስን ልትታዘዝ ይገባታል። በሰው ላይ ልትደገፍ ወይም በሰው ልትገዛ አይገባትም። ብዙዎች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የተሰጣቸው የአደራ ስፍራ ሌሎች ሰዎች ምን እንዲያምኑ እና ምን እንዲያደርጉ ለማዘዝ ሥልጣን እንደሚሰጣቸው ይናገራሉ። እግዚአብሔር ይህን ዓይነት ጥያቄ አይፈቅድም። አዳኙ ‘ሁላችሁ ወንድሞች ናችሁ’ ይላል። ሁሉም ለፈተና ይጋለጣሉ፥ ለስሕተትም የሚወድቁ ናቸው። ለመምሪያ በማንኛውም ውስን ፍጡር ላይ ልንደገፍ አንችልም። የእምነት ዐለት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለው ሕያው የክርስቶስ መገኘት ነው። በዚህ ላይ ደካማው ሁሉ ሊደገፍ ይችላል፤ ራሳቸውንም ከሁሉ የበረቱ እንደሆኑ የሚያስቡ ክርስቶስን ኃይላቸው ካላደረጉት ከሁሉ ደካሞች መሆናቸው ይታወቃል። ‘በሰው የሚታመን፥ ሥጋንም ክንዱ የሚያደርግ ሰው የተረገመ ነው።’ ጌታ ‘ዓለት ነው፥ ሥራውም ፍጹም ነው።’ ‘በእርሱ የሚታመኑ ሁሉ ብፁዓን ናቸው።’ ኤርምያስ 17፥5፤ ዘዳግም 32፥4፤ መዝሙር 2፥12።”

“ከጴጥሮስ መናዘዝ በኋላ፣ ኢየሱስ እርሱ ክርስቶስ መሆኑን ለማንም እንዳይናገሩ ደቀ መዛሙርቱን አዘዛቸው። ይህ ትእዛዝ የተሰጠው ጻፎችና ፈሪሳውያን ስለነበራቸው የጸና ተቃውሞ ነበር። ከዚህም በላይ፣ ሕዝቡ እንዲሁም ደቀ መዛሙርቱ ስለ መሲሑ እጅግ የተሳሳተ ግንዛቤ ነበራቸውና፣ ስለ እርሱ በአደባባይ መግለጫ መስጠት ስለ ባሕርዩ ወይም ስለ ሥራው እውነተኛ ሐሳብ አይሰጣቸውም ነበር። ነገር ግን ቀን ከቀን እርሱን እንደ አዳኛ ራሱን እየገለጠላቸው ነበር፤ ስለዚህም እንደ መሲሕ ያለውን እውነተኛ ግንዛቤ እንዲያገኙ ይወድ ነበር።”

«ደቀ መዛሙርቱ ክርስቶስ እንደ ዓለማዊ አለቃ እንዲነግሥ አሁንም ይጠብቁ ነበር። ምንም እንኳ ዓላማውን ለረዥም ጊዜ ደብቆ ቢቆይም፣ ሁልጊዜ በድህነትና በግልጽ ያልሆነ ሁኔታ እንደማይቆይ ያምኑ ነበር፤ መንግሥቱን የሚያቆምበት ጊዜ ቀርቦ ነበር። የካህናቱና የረቢዎቹ ጥላቻ ፈጽሞ እንደማይሸነፍ፣ ክርስቶስም በራሱ ሕዝብ እንደሚጣል፣ እንደ አታላይ እንደሚፈረድበት፣ እንዲሁም እንደ ወንጀለኛ እንደሚሰቀል፤—እንዲህ ያለ ሐሳብ ደቀ መዛሙርቱ ፈጽሞ አላሰቡትም ነበር። ነገር ግን የጨለማው ኀይል ሰዓት እየቀረበ ነበር፣ ኢየሱስም ከፊታቸው ያለውን ተጋድሎ ለደቀ መዛሙርቱ ሊገልጥላቸው ይገባው ነበር። ፈተናውን በቅድሚያ ሲያስብ ኀዘንተኛ ነበር።» The Desire of Ages, 411-415.

“እውነትን እንናገራለን የሚሉ ሰዎች ሰይጣንን እስከሚያገለግሉ ድረስ፣ የሲኦል ጨለማ ጥላው ስለ እግዚአብሔርና ስለ ሰማይ ያላቸውን እይታ ይዘጋባቸዋል። የመጀመሪያ ፍቅራቸውን እንደጡ ሰዎች ይሆናሉ። ዘላለማዊ እውነታዎችን ማየት አይችሉም። እግዚአብሔር ለእኛ ያዘጋጀው በዘካርያስ ምዕራፍ 3 እና 4፣ እንዲሁም 4፥12–14 ተመስሎ ቀርቧል፤ ‘እኔም ደግሜ መልሼ እንዲህ አልሁት፦ በሁለቱ የወርቅ ቱቦዎች ውስጥ ከራሳቸው የወርቅ ዘይቱን የሚፈስሱ እነዚህ ሁለት የወይራ ቅርንጫፎች ምንድር ናቸው? እርሱም መልሶ እንዲህ አለኝ፦ እነዚህ ምን እንደሆኑ አታውቅምን? እኔም፦ ጌታዬ ሆይ፣ አላውቅም አልሁ። እርሱም እንዲህ አለ፦ እነዚህ በምድር ሁሉ ጌታ አጠገብ የሚቆሙ ሁለቱ የተቀቡት ናቸው።’”

“ጌታ በሀብት ሁሉ የተሞላ ነው። በእርሱ ዘንድ የመሣሪያና የሥራ አቅርቦት እጥረት የለም። ጨለማ ጥላዎች በዙሪያችን የሚሰበሰቡት በእምነት እጥረታችን፣ በምድራዊነታችን፣ በቀላልና ከንቱ ንግግራችን፣ እንዲሁም በውይይታችን ውስጥ በሚገለጥ ባለማመናችን ምክንያት ነው። ክርስቶስ ፈጽሞ የሚወደድ፣ ከአሥር ሺህም መካከል የበለጠ እንደ ሆነው በቃልም ሆነ በባሕርይ አይገለጥም። ነፍስ ራሷን ወደ ከንቱነት ለማንሣት ስትረካ፣ የጌታ መንፈስ ለእርሷ ትንሽ ብቻ ሊያደርግ ይችላል። አጭር እይታችን ጥላውን ያያል እንጂ ከዚያ በላይ ያለውን ክብር ማየት አይችልም። መላእክት አራቱን ነፋሳት እየያዙ ናቸው፤ እነዚህም ራሱን ከመቆጣጠር አልፎ ሊፈታ እና በምድር ሁሉ ገጽ ላይ ሊገሰግስ የሚሻ የተቆጣ ፈረስ እንደሆነ ተመስለው ቀርበዋል፤ በመንገዱም ላይ ጥፋትንና ሞትን ይሸከማሉ።”

“በዘላለማዊው ዓለም ዳርቻ ላይ እያለን እንቅልፍ እንተኛለንን? ደካሞች፣ ቀዝቃዛዎችና ሙታን እንሆናለንን? እነሆ፣ በቤተ ክርስቲያኖቻችን ውስጥ የእግዚአብሔር መንፈስና ትንፋሽ በሕዝቡ ውስጥ እንዲነፍስ እንዴት በተመኘን፤ እነርሱም በእግራቸው ላይ ቆመው እንዲኖሩ። መንገዱ ጠባብ እንደሆነ፣ በሩም የተጠበበ እንደሆነ ማየት ያስፈልገናል። ነገር ግን በዚያ የተጠበበ በር ስናልፍ፣ ስፋቱ ወሰን የለውም።” Manuscript Releases, volume 20, 217.

“በምድር ሁሉ ጌታ አጠገብ የቆሙት የተቀቡት ሰዎች፣ አስቀድሞ ለሰይጣን እንደ መሸፈኛ ኪሩብ የተሰጠውን ስፍራ ይይዛሉ። ዙፋኑን በሚከብቡት ቅዱሳን ፍጥረታት አማካኝነት፣ ጌታ ከምድር ነዋሪዎች ጋር የማያቋርጥ ግንኙነት ያቆያል። ወርቃማው ዘይት እግዚአብሔር መብራቶቻቸው እንዳይንቀጠቀጡና እንዳይጠፉ የሚያበራቸውን ለአማኞች የሚያቀርበውን ጸጋ ይወክላል። ይህ ቅዱስ ዘይት በእግዚአብሔር መንፈስ መልእክቶች ከሰማይ ባይፈስስ፣ የክፉ ኃይሎች በሰዎች ላይ ሙሉ ቁጥጥር ይኖራቸው ነበር።”

“እግዚአብሔር ወደ እኛ የሚልካቸውን መልእክቶች ሳንቀበል ስንቀር እርሱ ይከበራል አይደለም። እንዲሁም ለበጨለማ ውስጥ ላሉ እንዲተላለፍ ወደ ነፍሳችን ሊፈስሰው የሚፈልገውን ወርቃማ ዘይት እንከለክላለን። ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትቀበሉት ውጡ’ የሚለው ጥሪ በሚመጣበት ጊዜ፣ ቅዱሱን ዘይት ያልተቀበሉ፣ በልባቸውም የክርስቶስን ጸጋ ያልከበቡ ሰዎች፣ እንደ ሞኞቹ ደናግል፣ ጌታቸውን ለመገናኘት ዝግጁ እንዳልሆኑ ያገኛሉ። ዘይቱን ለማግኘት በራሳቸው ውስጥ ኃይል የላቸውም፣ ሕይወታቸውም ይፈርሳል። ነገር ግን የእግዚአብሔር ቅዱስ መንፈስ ከተለመነ፣ እኛም እንደ ሙሴ፣ ‘ክብርህን አሳየኝ’ ብለን ከለመንን፣ የእግዚአብሔር ፍቅር በልባችን ውስጥ ይፈስሳል። በወርቃማዎቹ ቱቦዎች አማካይነት ወርቃማው ዘይት ወደ እኛ ይተላለፋል። ‘በሠራዊት ጌታ ይላል፦ በመንፈሴ እንጂ በኃይል ወይም በጉልበት አይደለም።’ የጽድቅን ፀሐይ ብሩህ ጨረሮች በመቀበል፣ የእግዚአብሔር ልጆች በዓለም ውስጥ እንደ ብርሃኖች ያበራሉ።” Review and Herald, July 20, 1897.