Within Daniel chapter eleven, there are several lines of prophecy that all align with the last six verses of the chapter. The portion that aligns with the history of verse forty from the time of the end in 1989, until the Sunday law of verse forty-one, is the portion of the prophecy that was sealed until the last days. It is Daniel’s complement of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes. Verse two introduces Trump, the last Republican president, the last President, the President that is the eighth that is of the seven, and he is the richest president that began to stir up the globalists when he announced his candidacy in 2015. Verse ten identifies 1989, and verses eleven and twelve identify the Ukrainian War that began in 2014, with Putin’s victory and following demise.

በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ፣ ሁሉም ከምዕራፉ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች ጋር የሚስማሙ በርካታ የትንቢት መስመሮች አሉ። ከፍጻሜው ዘመን በ1989 ጀምሮ እስከ የእሁድ ሕግ የሆነው የቁጥር አርባ አንድ ዘመን ድረስ ከቁጥር አርባ ታሪክ ጋር የሚጣጣም ክፍል፣ እስከ መጨረሻዎቹ ዘመናት ድረስ የታተመ የነበረው የትንቢቱ ክፍል ነው። እርሱ ፈተና ከመዘጋቷ ጥቂት በፊት የሚፈታው የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ የዳንኤል ተጓዳኝ ነው። ቁጥር ሁለት ትራምፕን ያስተዋውቃል፤ እርሱም የመጨረሻው ሪፐብሊካን ፕሬዚዳንት፣ የመጨረሻው ፕሬዚዳንት፣ ከሰባቱ የሆነው ስምንተኛው ፕሬዚዳንት ሲሆን፣ በ2015 እጩነቱን በአወጀ ጊዜ ዓለም-አቀፍ ተባባሪዎችን ማናወጥ የጀመረው እጅግ ባለጠጋ ፕሬዚዳንት ነው። ቁጥር አሥር 1989ን ይለያል፤ ቁጥሮች አሥራ አንድና አሥራ ሁለትም በ2014 የጀመረውን የዩክሬን ጦርነት፣ ከፑቲን ድልና ከዚያ በኋላ መውደቁ ጋር በአንድነት ይለያሉ።

Verses thirteen through fifteen, describe the third of the three battles of verse forty, beginning with the collapse of the Soviet Union in 1989, then the Ukrainian War, followed by the Battle of Panium, which represents the external struggle of apostate Protestantism in the United States against the globalists of the world.

ከአሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ያሉት ቁጥሮች፣ ከ1989 ጀምሮ በሶቪየት ኅብረት ውድቀት የተነሣውን፣ ከዚያም የዩክሬን ጦርነትን ተከትሎ፣ በመጨረሻም በፓኒዩም ጦርነት የሚወከለውን፣ በአሜሪካ ውስጥ ያለ ከእምነት የራቀ ፕሮቴስታንቲዝም በዓለም የግሎባሊስቶች ላይ የሚያደርገውን ውጫዊ ትግል የሚያመለክተውን፣ የአርባኛው ቁጥር ሦስቱ ጦርነቶች መካከል ሦስተኛውን ይገልጻሉ።

Apostate Protestantism prevails, and establishes the hierarchical relationship of the threefold union that is implemented at the soon coming Sunday law. The beast is Catholicism, and she is the head of the three powers, represented as Jezebel and a multitude of other symbols. She is the whore that reigns over and rides the beast.

ከሃዲ የሆነ ፕሮቴስታንቲዝም ይበረታል፣ እናም በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ የሚተገበረውን የሦስትዮሽ ኅብረት የደረጃ ተዋረዳዊ ግንኙነት ያቋቁማል። አውሬው ካቶሊክነት ነው፣ እርስዋም በኤልዛቤልና በብዙ ሌሎች ምልክቶች የተወከለች የሦስቱ ኃይላት ራስ ናት። እርስዋ በአውሬው ላይ የምትነግሥና የምትቀመጥ ጋለሞታ ናት።

The false prophet is the United States, represented by her husband Ahab, who is the head of the tenfold kingdom of the dragon. The Battle of Panium in 200 BC, typifies the external struggle between globalism and apostate Protestantism. The internal struggle is represented by the revolt in 167 BC, followed by the rededication of the temple as commemorated by Hanukkah in 164 BC, that was then followed by a period from 161 BC to 158 BC, that typifies where the United States erects an image of Catholicism’s union of church and state, as represented by the “league”.

ሐሰተኛው ነቢይ የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ነው፤ እርሷም በባልዋ በአክአብ ተወክላለች፣ እርሱም የዘንዶው ዐሥር እጥፍ መንግሥት ራስ ነው። በ200 ዓ.ዓ. የተካሄደው የፓኒየም ጦርነት፣ በዓለም አቀፋዊነትና በክህደት ወደቀ ፕሮቴስታንቲዝም መካከል ያለውን ውጫዊ ትግል ያመለክታል። ውስጣዊው ትግል ደግሞ በ167 ዓ.ዓ. በተነሣው አመፅ ተወክሏል፤ ከዚያም በ164 ዓ.ዓ. በሐኑካ እንደሚታሰበው የቤተ መቅደሱ ዳግመኛ መቀደስ ተከተለ፤ ከዚያም ከ161 ዓ.ዓ. እስከ 158 ዓ.ዓ. ድረስ ያለ ዘመን ተከተለ፣ ይህም ዩናይትድ ስቴትስ በ“ቃል ኪዳኑ” እንደተወከለው የካቶሊክነት የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ኅብረት ምስል የምታቆምበትን ሁኔታ ያመለክታል።

In verse thirteen, Uriah Smith informs us that fourteen years after the Battle of Raphia, Ptolemy dies through “intemperance and debauchery, and was succeeded by his son, Ptolemy Epiphanes, a child then four or five years old. Antiochus, during the same time, having suppressed rebellion in his kingdom, and reduced and settled the eastern parts in their obedience, was at leisure for any enterprise when young Epiphanes came to the throne of Egypt.” After Putin’s short-lived victory is over, Trump will be ready to deal with the new infant king of Egypt. Before he does so, he will have “suppressed a rebellion” within the United States.

በአሥራ ሦስተኛው ቁጥር ውስጥ፣ ዩራያ ስሚዝ ከራፊያ ጦርነት ከአሥራ አራት ዓመታት በኋላ ጶሌሞን “በስካርና በርኵሰት ሞተ፤ በዚያንም ጊዜ አራት ወይም አምስት ዓመት ዕድሜ ያለው ሕፃን ልጁ ጶሌሞን ኤፒፋኔስ ተተካው። አንጾኮስም፣ በዚያው ጊዜ፣ በመንግሥቱ ውስጥ ያለውን ዓመፅ አጥፍቶ፣ የምሥራቃዊ ክፍሎቹንም አስገዝቶ በታዛዥነት አቆይቶ ካስተካከለ በኋላ፣ ወጣቱ ኤፒፋኔስ ወደ ግብፅ ዙፋን በመጣ ጊዜ ለማንኛውም ድርጅት ዝግጁ ሆኖ ነበር” ብሎ ያሳውቀናል። የፑቲን አጭር ዕድሜ ያለው ድል ከተፈጸመ በኋላ፣ ትራምፕ ከግብፅ አዲሱ ሕፃን ንጉሥ ጋር ለመያዝ ዝግጁ ይሆናል። ይህን ከማድረጉ በፊት፣ በዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ ያለን “ዓመፅ አጥፍቶ” ይሆናል።

When Trump is elected, he will implement laws that have been typified by the Alien and Sedition Acts of 1798, along with suspending “habeas corpus,” as did the first Republican president in response to a Civil War. His actions have also been typified by the actions of president Grant when he dealt with the Ku Klux Klan, and F. D. Roosevelt when he imprisoned the Japanese and others in World War Two, and George Bush the last’s Patriot Act.

ትራምፕ ሲመረጥ፣ በ1798 በወጡት የ«Alien and Sedition Acts» ውስጥ አስቀድሞ የተምሰሉ ሕጎችን ያስፈጽማል፤ እንዲሁም ለእርስ በእርስ ጦርነት ምላሽ ሲሰጥ የመጀመሪያው ሪፐብሊካን ፕሬዚዳንት እንዳደረገው “habeas corpus” ያግዳል። ድርጊቶቹም እንዲሁ ፕሬዚዳንት ግራንት ከኩ ክሉክስ ክላን ጋር ሲያገናኝ በወሰዳቸው እርምጃዎች፣ እና F. D. Roosevelt በሁለተኛው ዓለም ጦርነት ዘመን ጃፓናውያንንና ሌሎችን ሲያስር፣ እንዲሁም በመጨረሻው ጆርጅ ቡሽ የPatriot Act ውስጥ አስቀድሞ ተምሰዋል።

He, as with Seleucus, will suppress the rebellion in the United States, and then turn his eyes toward the “child king” of Egypt. In so doing, he will form an alliance with Philip of Macedon, for Smith records, “At the same time, Philip, king of Macedon, entered into a league with Antiochus to divide the dominions of Ptolemy between them, each proposing to take the parts which lay nearest and most convenient to him. Here was a rising up against the king of the south sufficient to fulfil the prophecy, and the very events, beyond doubt, which the prophecy intended.”

እርሱም፣ እንደ ሴሌውቆስ በአሜሪካ ውስጥ ያለውን ዓመፅ ያፈናል፤ ከዚያም ዓይኖቹን ወደ ግብፅ “ሕፃን ንጉሥ” ያቀናል። ይህን ሲያደርግም፣ ስሚዝ እንደሚመዘግብ፣ ከመቄዶንያው ፊልጶስ ጋር ቃል ኪዳን ያቆማል፤ “በዚያው ጊዜ የመቄዶንያ ንጉሥ ፊልጶስ፣ የጶለሚን ግዛቶች በመካከላቸው እንዲከፋፈሉ ከአንቲዮክስ ጋር ሕብረት ውስጥ ገባ፤ እያንዳንዳቸውም ለራሱ በጣም ቅርብና ምቹ የሆኑትን ክፍሎች ለመውሰድ አቀደ። እነሆ፣ ይህ ትንቢቱን ለመፈጸም በቂ የሆነ በደቡብ ንጉሥ ላይ መነሣት ነበረ፤ ትንቢቱም የፈለገው ክስተት ያለ ጥርጥር ይህ እጅግ ነበር።”

Trump will form a firm alliance with the nations of NATO (the United Nations), to address Russia, and the complexities of resolving the fallout of the collapse of Putin. At that time, according to verse fourteen, and Smith’s commentary, “a new power is introduced.” The papacy will intercede to protect Russia and its satellites from the authority of NATO and the United States, or as Smith’s commentary cites, “Rome spoke; and Syria and Macedonia soon found a change coming over the aspect of their dream. The Romans interfered in behalf of the young king of Egypt, determined that he should be protected from the ruin devised by Antiochus and Philip. This was BC 200, and was one of the first important interferences of the Romans in the affairs of Syria and Egypt.”

ትራምፕ ከኔቶ አሕዛብ (ከተባበሩት መንግሥታት) ጋር ጽኑ ቃል ኪዳናዊ ህብረት ይመሠርታል፣ ሩሲያንም ለመጋፈጥ እና ከፑቲን ውድቀት የተነሣውን ውስብስብ ውጤት ለመፍታት። በዚያን ጊዜ፣ በአሥራ አራተኛው ቁጥርና በስሚዝ አስተያየት መሠረት፣ “አዲስ ኃይል ይገባል።” ጳጳሳዊ ሥርዓቱ ሩሲያንና ሳተላይቶቿን ከኔቶና ከአሜሪካ ባለሥልጣንነት ለመጠበቅ ጣልቃ ይገባል፤ ወይም ደግሞ የስሚዝ አስተያየት እንደሚጠቅሰው፣ “ሮም ተናገረች፤ ሶርያና መቄዶንያም በሕልማቸው ገጽታ ላይ ለውጥ እየመጣ እንዳለ በቅርቡ አገኙ። ሮማውያን በግብፅ ወጣት ንጉሥ ወገን ጣልቃ ገቡ፤ እርሱ ከአንጾክዮስና ከፊልጶስ የታሰበለት ጥፋት እንዲጠበቅ ቈርጠው ነበር። ይህም ከክርስቶስ ልደት በፊት በ200 ዓመት ነበር፣ እናም ሮማውያን በሶርያና በግብፅ ጉዳዮች ውስጥ ካደረጉት የመጀመሪያዎቹ አስፈላጊ ጣልቃ ገብነቶች አንዱ ነበር።”

Rome, the whore of Tyre, then begins to sing her songs and commit fornication with the kings of the earth, in advance of those kings coming into full obedience to her, just two verses later. At that same time, the Battle of Panium occurred. The year 200 BC identifies the whore of Tyre beginning to sing, and she does so in regard to protecting Russia, who the United States and the United Nations have just agreed to divide up for their mutual benefit. The whore prevails over them both, but the “battle” of Panium then takes place and the United States prevails over the United Nations.

ሮም፣ የጢሮስ ጋለሞታ፣ ከዚያ በኋላ የምድር ነገሥታት ሁለት ቁጥሮች በኋላ ሙሉ በሙሉ ለእርሷ ታዛዥ ከመሆናቸው አስቀድሞ፣ መዝሙሮቿን መዘምርና ከእነርሱ ጋር ዝሙት መፈጸም ትጀምራለች። በዚያው ጊዜም፣ የፓኒየም ጦርነት ተከሰተ። ዓ.ዓ. 200 የጢሮስ ጋለሞታ መዘምር መጀመሯን ይለያል፣ እርሷም ይህን የምታደርገው አሜሪካ እና የተባበሩት መንግሥታት ሩሲያን ለጋራ ጥቅማቸው ለመከፋፈል ገና በተስማሙበት ጉዳይ ላይ እርሷን ለመጠበቅ በተመለከተ ነው። ጋለሞታይቱ በሁለቱም ላይ ታሸንፋለች፤ ነገር ግን ከዚያ “የፓኒየም ጦርነት” ይከሰታል፣ አሜሪካም በተባበሩት መንግሥታት ላይ ታሸንፋለች።

Symbolically, thirty-three years later the revolt of Modein begins in the United States. Symbolically, three years later after that, the rededication of so-called Protestantism and a Constitutional Republic is established as represented by Hanukkah. Symbolically, three years after that, the period represented by the league of the Jews with Rome begins.

በምሳሌያዊ ሁኔታ፣ ከሠላሳ ሦስት ዓመታት በኋላ የሞዴይን ዐመፅ በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ይጀምራል። በምሳሌያዊ ሁኔታ፣ ከዚያ በኋላ ሦስት ዓመታት በኋላ፣ በሐኑካህ የሚወከለው የተባለው ፕሮቴስታንቲዝም እና ሕገ-መንግሥታዊ ሪፐብሊክ እንደ ገና መቀደሱ ይቋቋማል። በምሳሌያዊ ሁኔታ፣ ከዚያም በኋላ ሦስት ዓመታት በኋላ፣ በአይሁድ ከሮም ጋር በገቡት ቃል ኪዳን የሚወከለው ዘመን ይጀምራል።

The final movements will be rapid ones, so the history represented by forty-eight years in the verses is describing a series of rapid events that prophecy has specifically identified as beginning at the time of the end in 1989, followed by the second battle of verses eleven and twelve in 2014, followed by 2015, when Trump announced his candidacy for president, and thus began his prophetic work of stirring up globalism. Once Trump begins the work of suppressing the Civil War that is already under way, he will attempt an alliance with the United Nations (NATO—Philip of Macedon), and Rome will begin to sing. The attempted alliance becomes the struggle for supremacy between the two forces that is represented by the Battle of Panium.

ከኋለኞቹ እንቅስቃሴዎች ፈጣን የሆኑ ይሆናሉ፤ ስለዚህ በእነዚያ ጥቅሶች ውስጥ በአርባ ስምንት ዓመታት የተወከለው ታሪክ ትንቢት በተለይ በ1989 የመጨረሻው ዘመን መጀመሪያ እንደሆነ የለየቻቸውን ፈጣን ክስተቶች ተከታታይ ትዕይንት እየገለጸ ነው፤ ከዚያም በ2014 በቁጥር አሥራ አንድና አሥራ ሁለት የተጠቀሰው ሁለተኛው ጦርነት ተከትሎ፣ ከዚያም በ2015 ትራምፕ ለፕሬዚዳንትነት እጩነቱን በአወጀበት ጊዜ፣ በዚህም የዓለም አቀፋዊነትን ለማነሳሳት የትንቢታዊ ሥራውን ጀመረ። ትራምፕ አስቀድሞ በሂደት ላይ ያለውን የእርስ በርስ ጦርነት የመግፈፍ ሥራ እንደጀመረ በኋላ፣ ከተባበሩት መንግሥታት (NATO—ፊልጶስ የመቄዶንያ) ጋር ኅብረት ለመፍጠር ይሞክራል፣ ሮምም መዝሙሩን መዘመር ትጀምራለች። ይህ ለመፍጠር የተሞከረው ኅብረት በፓኒየም ጦርነት የተወከለው በሁለቱ ኃይሎች መካከል ያለው የበላይነት ትግል ይሆናል።

Panium then is the waymark of verse thirteen, where the final rapid movements that precede the Sunday law begin. All the prophets spoke more of the end of the world, than the time in which they lived, and Jesus was of course the greatest of all prophets. Just before the cross, which typifies the Sunday law, that is represented by verse sixteen, Jesus took a trip with His disciples to Panium. His time there, and the lessons He set forth there, align with the soon coming Battle of Panium. Throughout history Panium has had several names, and at the time of Christ the name for Panium was Caesarea Philippi.

ስለዚህ ፓኒየም የአሥራ ሦስተኛው ቁጥር መለያ ሲሆን፣ እዚያ የእሑድ ሕጉን የሚቀድሙ የመጨረሻዎቹ ፈጣን እንቅስቃሴዎች ይጀምራሉ። ነቢያት ሁሉ ከኖሩበት ዘመን ይልቅ ስለ ዓለም ፍጻሜ አብዝተው ተናገሩ፤ ኢየሱስም በእርግጥ ከነቢያት ሁሉ ታላቁ ነበር። የእሑድ ሕጉን የሚወክለው በአሥራ ስድስተኛው ቁጥር የተወከለው መስቀል ከመድረሱ በፊት፣ ኢየሱስ ከደቀ መዛሙርቱ ጋር ወደ ፓኒየም ጉዞ አደረገ። በዚያ ያሳለፈው ጊዜና በዚያ ያቀረባቸው ትምህርቶች፣ በቅርቡ ሊመጣ ካለው የፓኒየም ጦርነት ጋር ይስማማሉ። በታሪክ ሁሉ ፓኒየም በብዙ ስሞች ታውቆ ነበር፤ በክርስቶስም ዘመን ፓኒየም የሚጠራበት ስም ቄሳርያ ፊልጶስዩስ ነበር።

“Jesus and His disciples had now come into one of the towns about Caesarea Philippi. They were beyond the limits of Galilee, in a region where idolatry prevailed. Here the disciples were withdrawn from the controlling influence of Judaism, and brought into closer contact with the heathen worship. Around them were represented forms of superstition that existed in all parts of the world. Jesus desired that a view of these things might lead them to feel their responsibility to the heathen. During His stay in this region, He endeavored to withdraw from teaching the people, and to devote Himself more fully to His disciples.

“ኢየሱስና ደቀ መዛሙርቱ አሁን በቂሳርያ ፊልጶስ አካባቢ ወዳለች ከተሞች አንዲቱ መጥተው ነበር። እነርሱ ከገሊላ ድንበር ውጭ ነበሩ፥ ጣዖት አምልኮ በተስፋፋበት ክልል ውስጥ። በዚህ ስፍራ ደቀ መዛሙርቱ ከአይሁድነት የሚቆጣጠር ተጽእኖ ተለይተው፥ ከአሕዛብ አምልኮ ጋር ይበልጥ በቅርብ ግንኙነት ውስጥ ተገቡ። በዙሪያቸው በዓለም ሁሉ ክፍሎች ውስጥ የነበሩ የአጉል እምነት መልኮች ተወክለው ነበር። ኢየሱስ እነዚህን ነገሮች ማየታቸው ለአሕዛብ ያለባቸውን ኃላፊነት እንዲሰሙ አሰበ። በዚህ ክልል በቆየበት ጊዜ ሕዝቡን ከማስተማር ራሱን ለማራቅ ሞከረ፥ እናም ራሱን ይበልጥ ሙሉ በሙሉ ለደቀ መዛሙርቱ ለመስጠት ተጋጠመ።”

“He was about to tell them of the suffering that awaited Him. But first He went away alone, and prayed that their hearts might be prepared to receive His words. Upon joining them, He did not at once communicate that which He desired to impart. Before doing this, He gave them an opportunity of confessing their faith in Him that they might be strengthened for the coming trial. He asked, ‘Whom do men say that I the Son of man am?’

“ለእርሱ የሚጠብቀውን መከራ ሊነግራቸው ነበር። ነገር ግን ከዚያ በፊት ብቻውን ሄዶ ልባቸው ቃሉን ለመቀበል እንዲዘጋጅ ጸለየ። ከእነርሱ ጋር በተቀላቀለ ጊዜም ሊያስተላልፍላቸው የፈለገውን ነገር ወዲያውኑ አልነገራቸውም። ይህን ከማድረጉ በፊት በእርሱ ላይ ያላቸውን እምነት እንዲመሰክሩ እድል ሰጣቸው፥ እንዲሁም ለሚመጣው ፈተና እንዲበረቱ። እርሱም፦ ‘እኔ የሰው ልጅ ማን ነኝ ብለው ሰዎች ይላሉ?’ ሲል ጠየቃቸው።”

“Sadly the disciples were forced to acknowledge that Israel had failed to recognize their Messiah. Some indeed, when they saw His miracles, had declared Him to be the Son of David. The multitudes that had been fed at Bethsaida had desired to proclaim Him king of Israel. Many were ready to accept Him as a prophet; but they did not believe Him to be the Messiah.

በአሳዛኝ ሁኔታ ደቀ መዛሙርቱ እስራኤል መሲሓቸውን ማወቅ እንዳልቻለች ለመቀበል ተገደዱ። አንዳንዶች በእርግጥ ተአምራቱን ባዩ ጊዜ እርሱን የዳዊት ልጅ መሆኑን አውጥተው ነበር። በቤተሳይዳ የተመገቡት ብዙ ሕዝብ እርሱን የእስራኤል ንጉሥ እንዲሆን ለማወጅ ተመኝተው ነበር። ብዙዎች እርሱን እንደ ነቢይ ለመቀበል ዝግጁ ነበሩ፤ ነገር ግን እርሱ መሲሕ መሆኑን አላመኑም።

“Jesus now put a second question, relating to the disciples themselves: ‘But whom say ye that I am?’ Peter answered, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’

ከዚያም ኢየሱስ ራሳቸውን ደቀ መዛሙርቱን የሚመለከት ሁለተኛ ጥያቄ አቀረበ፤ «እናንተ ግን እኔን ማን ነኝ ትላላችሁ?» ጴጥሮስም መልሶ፦ «አንተ ክርስቶስ፥ የሕያው አምላክ ልጅ ነህ» አለ።

“From the first, Peter had believed Jesus to be the Messiah. Many others who had been convicted by the preaching of John the Baptist, and had accepted Christ, began to doubt as to John’s mission when he was imprisoned and put to death; and they now doubted that Jesus was the Messiah, for whom they had looked so long. Many of the disciples who had ardently expected Jesus to take His place on David’s throne left Him when they perceived that He had no such intention. But Peter and his companions turned not from their allegiance. The vacillating course of those who praised yesterday and condemned today did not destroy the faith of the true follower of the Saviour. Peter declared, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’ He waited not for kingly honors to crown his Lord, but accepted Him in His humiliation.

ከመጀመሪያው ጀምሮ ጴጥሮስ ኢየሱስ መሲሑ መሆኑን አምኖ ነበር። በዮሐንስ መጥምቅ ስብከት ተወቅሰው ክርስቶስንም የተቀበሉ ሌሎች ብዙዎች፣ ዮሐንስ በታሰረ ጊዜና ለሞት በተሰጠ ጊዜ፣ ስለ ዮሐንስ ተልእኮ መጠራጠር ጀመሩ፤ እነርሱም ለረጅም ዘመን የጠበቁት ኢየሱስ መሲሑ መሆኑን አሁን ተጠራጠሩ። ከደቀ መዛሙርቱም ብዙዎች ኢየሱስ በዳዊት ዙፋን ላይ ስፍራውን እንዲይዝ በእጅጉ የጠበቁ ስለ ነበሩ፣ እርሱ እንዲህ ያለ አሳብ እንደሌለው ባዩ ጊዜ ተዉት። ነገር ግን ጴጥሮስና ጓደኞቹ ከታማኝነታቸው አልተመለሱም። ትናንት ያመሰገኑና ዛሬ የኰነኑ ሰዎች የሚያመጡት የመወላወል መንገድ፣ የአዳኙን እውነተኛ ተከታይ እምነት አላጠፋውም። ጴጥሮስ፣ “አንተ ክርስቶስ ነህ፣ የሕያው እግዚአብሔር ልጅ” ብሎ አወጀ። ጌታውን የንጉሥነት ክብር እስኪያክልለው አልጠበቀም፤ ነገር ግን በውርደቱ ውስጥ ሳለ ተቀበለው።

“Peter had expressed the faith of the twelve. Yet the disciples were still far from understanding Christ’s mission. The opposition and misrepresentation of the priests and rulers, while it could not turn them away from Christ, still caused them great perplexity. They did not see their way clearly. The influence of their early training, the teaching of the rabbis, the power of tradition, still intercepted their view of truth. From time to time precious rays of light from Jesus shone upon them, yet often they were like men groping among shadows. But on this day, before they were brought face to face with the great trial of their faith, the Holy Spirit rested upon them in power. For a little time their eyes were turned away from ‘the things which are seen,’ to behold ‘the things which are not seen.’ 2 Corinthians 4:18. Beneath the guise of humanity they discerned the glory of the Son of God.

“ጴጥሮስ የአሥራ ሁለቱን እምነት ገልጦ ነበር። ነገር ግን ደቀ መዛሙርቱ አሁንም የክርስቶስን ተልእኮ ከመረዳት እጅግ ርቀው ነበር። የካህናቱና የአለቆቹ ተቃውሞና የተሳሳተ ውክልና፣ ምንም እንኳ ከክርስቶስ ሊያስመልሳቸው ባይችልም፣ እንዲሁም ታላቅ ግራ መጋባት ያመጣባቸው ነበር። መንገዳቸውን በግልጽ አላዩም ነበር። የቀድሞ ስልጠናቸው ተጽእኖ፣ የረቢዎች ትምህርት፣ የልማድ ኃይል አሁንም የእውነትን እይታቸው ይጋርድ ነበር። ከጊዜ ወደ ጊዜ ከኢየሱስ የሚወጡ ውድ የብርሃን ጨረሮች በላያቸው ይበሩ ነበር፤ ነገር ግን ብዙ ጊዜ በጥላዎች መካከል እንደሚዳበሱ ሰዎች ነበሩ። ነገር ግን በዚያ ቀን፣ ከእምነታቸው ታላቅ ፈተና ጋር ፊት ለፊት ከመጋጠማቸው በፊት፣ መንፈስ ቅዱስ በኃይል በእነርሱ ላይ ዐረፈ። ለአጭር ጊዜ ዓይኖቻቸው ከ‘ሚታዩት ነገሮች’ ተመልሰው ‘የማይታዩትን ነገሮች’ እንዲመለከቱ ሆነ። 2 ቆሮንቶስ 4:18። ከሰብአዊነት መልክ በታች የእግዚአብሔርን ልጅ ክብር አስተውለው ተመለከቱ።”

“Jesus answered Peter, saying, ‘Blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but My Father which is in heaven.’

“ኢየሱስም መልሶ ጴጥሮስን፦ ‘ዮና ልጅ ስምዖን ሆይ፥ አንተ ብፁዕ ነህ፤ ይህን የገለጠልህ በሰማያት ያለው አባቴ እንጂ ሥጋና ደም አይደለምና’ አለው።”

“The truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life. But the possession of this knowledge was no ground for self-glorification. Through no wisdom or goodness of his own had it been revealed to Peter. Never can humanity, of itself, attain to a knowledge of the divine. ‘It is as high as heaven; what canst thou do? deeper than hell; what canst thou know?’ Job 11:8. Only the spirit of adoption can reveal to us the deep things of God, which ‘eye hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of man.’ ‘God hath revealed them unto us by His Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the deep things of God.’ 1 Corinthians 2:9, 10. ‘The secret of the Lord is with them that fear Him;’ and the fact that Peter discerned the glory of Christ was an evidence that he had been ‘taught of God.’ Psalm 25:14; John 6:45. Ah, indeed, ‘blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee.’

ጴጥሮስ ያመነው እውነት የአማኙ እምነት መሠረት ነው። ክርስቶስ ራሱ ይህን ዘላለማዊ ሕይወት መሆኑን አውጥቶ ገልጦአል። ነገር ግን የዚህ ዕውቀት መኖር ለራስ መክበር ምክንያት አልነበረም። ይህ ለጴጥሮስ የተገለጠለት በራሱ ጥበብ ወይም በራሱ በጎነት አይደለም። ሰው በራሱ ኃይል ወደ መለኮታዊው ዕውቀት መድረስ ፈጽሞ አይችልም። “እርሱ ከሰማይ ይልቅ ከፍ ያለ ነው፤ አንተስ ምን ማድረግ ትችላለህ? ከሲኦልም ይልቅ ጥልቅ ነው፤ አንተስ ምን ማወቅ ትችላለህ?” ኢዮብ 11:8። የእግዚአብሔርን ጥልቅ ነገሮች፣ ዓይን ያላየውን፣ ጆሮም ያልሰማውን፣ በሰውም ልብ ያልገባውን፣ ለእኛ ሊገልጥ የሚችለው የልጅነት መንፈስ ብቻ ነው። “እግዚአብሔር ግን በመንፈሱ ለእኛ ገለጠልን፤ መንፈሱ ሁሉን ይመረምራልና፥ የእግዚአብሔርንም ጥልቅ ነገር።” 1 ቆሮንቶስ 2:9, 10። “የእግዚአብሔር ምስጢር እርሱን ለሚፈሩት ነው፤” እናም ጴጥሮስ የክርስቶስን ክብር መለየቱ “ከእግዚአብሔር የተማረ” እንደነበረ ማስረጃ ነበር። መዝሙር 25:14፤ ዮሐንስ 6:45። እውነትም፣ “ስምኦን በርዮና፥ ብፁዕ ነህ፤ ሥጋና ደም ይህን አልገለጠልህምና።”

“Jesus continued: ‘I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build My church; and the gates of hell shall not prevail against it.’ The word Peter signifies a stone,—a rolling stone. Peter was not the rock upon which the church was founded. The gates of hell did prevail against him when he denied his Lord with cursing and swearing. The church was built upon One against whom the gates of hell could not prevail.

ኢየሱስም እንዲህ ሲል ቀጠለ፦ “እኔም ደግሞ እልሃለሁ፣ አንተ ጴጥሮስ ነህ፤ በዚህችም ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ፤ የሲኦልም ደጆች አያሸንፏትም።” ጴጥሮስ የሚለው ቃል ድንጋይ ማለት ነው፤ ይኸውም የሚንከባለል ድንጋይ ነው። ጴጥሮስ ቤተ ክርስቲያን የተመሠረተችበት ዓለት አልነበረም። ጌታውን በእርግማንና በመሐላ በካደ ጊዜ የሲኦል ደጆች በእርሱ ላይ አሸንፈው ነበር። ቤተ ክርስቲያን የተሠራችው የሲኦል ደጆች ሊያሸንፉት በማይችሉት በአንዱ ላይ ነው።

“Centuries before the Saviour’s advent Moses had pointed to the Rock of Israel’s salvation. The psalmist had sung of ‘the Rock of my strength.’ Isaiah had written, ‘Thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious cornerstone, a sure foundation.’ Deuteronomy 32:4; Psalm 62:7; Isaiah 28:16. Peter himself, writing by inspiration, applies this prophecy to Jesus. He says, ‘If ye have tasted that the Lord is gracious: unto whom coming, a living stone, rejected indeed of men, but with God elect, precious, ye also, as living stones, are built up a spiritual house.’ 1 Peter 2:3–5, R. V.

“መድኃኒት ከመምጣቱ ከብዙ ዘመናት በፊት ሙሴ ወደ የእስራኤል መዳን ዐለት ጠቁሞ ነበር። መዝሙረኛውም ‘የኃይሌ ዐለት’ ብሎ ዘምሮአል። ኢሳይያስም፣ ‘ስለዚህ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ ለመሠረት በጽዮን ድንጋይ፣ የተፈተነ ድንጋይ፣ ክቡር የማዕዘን ራስ ድንጋይ፣ የታመነ መሠረት አኖራለሁ’ ብሎ ጽፎአል። ዘዳግም 32:4፤ መዝሙር 62:7፤ ኢሳይያስ 28:16። ጴጥሮስም ራሱ፣ በመንፈስ ቅዱስ መነሣሣት እየጻፈ፣ ይህን ትንቢት በኢየሱስ ላይ ይተግብራል። እርሱም፣ ‘ጌታ መሐሪ እንደ ሆነ ቀምሳችሁ ከሆነ፤ ወደ እርሱ ስትቀርቡ፥ በሰዎች ዘንድ የተጣለ ነገር ግን በእግዚአብሔር ዘንድ የተመረጠ፣ ክቡር የሆነ ሕያው ድንጋይ፤ እናንተ ደግሞ እንደ ሕያዋን ድንጋዮች ሆናችሁ መንፈሳዊ ቤት ትሠራላችሁ’ ይላል። 1 ጴጥሮስ 2:3–5, R. V.”

“‘Other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ.’ 1 Corinthians 3:11. ‘Upon this rock,’ said Jesus, ‘I will build My church.’ In the presence of God, and all the heavenly intelligences, in the presence of the unseen army of hell, Christ founded His church upon the living Rock. That Rock is Himself,—His own body, for us broken and bruised. Against the church built upon this foundation, the gates of hell shall not prevail.

“‘ሌላ መሠረት ማንም ሊያኖር አይችልም፤ የተኖረውም እርሱ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው።’ 1 ቆሮንቶስ 3፡11። ‘በዚህ ዓለት ላይ፣’ ኢየሱስ እንዲህ አለ፣ ‘ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ።’ በእግዚአብሔር ፊት እና በሰማያዊ ፍጡራን ሁሉ ፊት፣ እንዲሁም በማይታየው የሲኦል ሠራዊት ፊት፣ ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያኑን በሕያው ዓለት ላይ መሠረተ። ያ ዓለት ራሱ ነው፤—ስለ እኛ የተሰበረና የተቀጠቀጠ የገዛ ሥጋው ነው። በዚህ መሠረት ላይ የተሠራችውን ቤተ ክርስቲያን የሲኦል ደጆች አያሸንፉአትም።”

“How feeble the church appeared when Christ spoke these words! There was only a handful of believers, against whom all the power of demons and evil men would be directed; yet the followers of Christ were not to fear. Built upon the Rock of their strength, they could not be overthrown.

ክርስቶስ እነዚህን ቃላት በተናገረ ጊዜ ቤተ ክርስቲያን እንዴት ደካማ ሆና ታየች! በሙሉ የአጋንንትና የክፉ ሰዎች ኃይል የሚመራባቸው እጅግ ጥቂት አማኞች ብቻ ነበሩ፤ ሆኖም የክርስቶስ ተከታዮች እንዳይፈሩ ነበር። በኃይላቸው ዓለት ላይ ተመሥርተው ስለነበሩ፣ ሊገለበጡ አይችሉም ነበር።

“For six thousand years, faith has builded upon Christ. For six thousand years the floods and tempests of satanic wrath have beaten upon the Rock of our salvation; but it stands unmoved.

“ስድስት ሺህ ዓመታት ለእምነት መሠረት የሆነው ክርስቶስ ነው። ስድስት ሺህ ዓመታት የሰይጣን ቁጣ ጎርፎችና ማዕበሎች በማዳናችን ዓለት ላይ ቢመቱም፣ እርሱ ግን ሳይናወጥ ቆሞአል።”

“Peter had expressed the truth which is the foundation of the church’s faith, and Jesus now honored him as the representative of the whole body of believers. He said, ‘I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.’

“ጴጥሮስ የቤተ ክርስቲያን እምነት መሠረት የሆነውን እውነት ገልጦ ነበር፤ ኢየሱስም አሁን እርሱን የአማኞች ሁሉ ማኅበር ወኪል አድርጎ አከበረው። እርሱም እንዲህ አለ፦ ‘የሰማያትን መንግሥት ቁልፎች እሰጥሃለሁ፤ በምድርም ላይ የምታስረው ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል፤ በምድርም ላይ የምትፈታው ሁሉ በሰማይ የተፈታ ይሆናል።’”

“‘The keys of the kingdom of heaven’ are the words of Christ. All the words of Holy Scripture are His, and are here included. These words have power to open and to shut heaven. They declare the conditions upon which men are received or rejected. Thus the work of those who preach God’s word is a savor of life unto life or of death unto death. Theirs is a mission weighted with eternal results.

“‘የሰማያት መንግሥት መክፈቻ ቁልፎች’ የክርስቶስ ቃላት ናቸው። የቅዱስ መጽሐፍ ቃላት ሁሉ የእርሱ ናቸው፣ እነርሱም በዚህ ውስጥ ተካተዋል። እነዚህ ቃላት ሰማይን የመክፈትና የመዝጋት ኃይል አላቸው። ሰዎች የሚቀበሉባቸውን ወይም የሚጣሉባቸውን ሁኔታዎች ያውጃሉ። እንግዲህ የእግዚአብሔርን ቃል የሚሰብኩ ሰዎች ሥራ ለሕይወት የሚያደርስ የሕይወት ሽታ ወይም ለሞት የሚያደርስ የሞት ሽታ ነው። የእነርሱ ተልእኮ በዘላለማዊ ውጤቶች የተሸከመ ነው።”

“The Saviour did not commit the work of the gospel to Peter individually. At a later time, repeating the words that were spoken to Peter, He applied them directly to the church. And the same in substance was spoken also to the twelve as representatives of the body of believers. If Jesus had delegated any special authority to one of the disciples above the others, we should not find them so often contending as to who should be the greatest. They would have submitted to the wish of their Master, and honored the one whom He had chosen.

መድኃኒቱ የወንጌልን ሥራ ለጴጥሮስ ብቻውን አልአስተላለፈም። ከዚያ በኋላ ለጴጥሮስ የተናገረውን ቃል ደግሞ ሲያደግም፥ በቀጥታ ለቤተ ክርስቲያን አመለከተው። እንዲሁም በይዘቱ ያው ነገር ለአሥራ ሁለቱ ደግሞ እንደ አማኞች አካል ተወካዮች ተነገራቸው። ኢየሱስ ከሌሎቹ በላይ ለአንዱ ደቀ መዛሙርት ማንኛውንም ልዩ ሥልጣን በሰጠ ኖሮ፥ እነርሱ ማን ከሁሉ የሚበልጥ እንደሚሆን እየተከራከሩ ደጋግመው ሲገኙ ባላገኘናቸው ነበር። ለጌታቸው ፈቃድ ተገዝተው እርሱ የመረጠውንም ባከበሩት ነበር።

“Instead of appointing one to be their head, Christ said to the disciples, ‘Be not ye called Rabbi;’ ‘neither be ye called masters: for one is your Master, even Christ.’ Matthew 23:8, 10.

“ክርስቶስ አንድን ሰው ራሳቸው እንዲሆንላቸው ከመሾም ይልቅ ለደቀ መዛሙርቱ፣ ‘ረቢ ተብላችሁ አትጠሩ፤’ ‘እንዲሁም አስተማሪዎች ተብላችሁ አትጠሩ፤ አስተማሪያችሁ አንዱ ነውና፥ እርሱም ክርስቶስ ነው።’ ማቴዎስ 23፡8, 10።

“‘The head of every man is Christ.’ God, who put all things under the Saviour’s feet, ‘gave Him to be the head over all things to the church, which is His body, the fullness of Him that filleth all in all.’ 1 Corinthians 11:3; Ephesians 1:22, 23. The church is built upon Christ as its foundation; it is to obey Christ as its head. It is not to depend upon man, or be controlled by man. Many claim that a position of trust in the church gives them authority to dictate what other men shall believe and what they shall do. This claim God does not sanction. The Saviour declares, ‘All ye are brethren.’ All are exposed to temptation, and are liable to error. Upon no finite being can we depend for guidance. The Rock of faith is the living presence of Christ in the church. Upon this the weakest may depend, and those who think themselves the strongest will prove to be the weakest, unless they make Christ their efficiency. ‘Cursed be the man that trusteth in man, and maketh flesh his arm.’ The Lord ‘is the Rock, His work is perfect.’ ‘Blessed are all they that put their trust in Him.’ Jeremiah 17:5; Deuteronomy 32:4; Psalm 2:12.

“‘የሰው ሁሉ ራስ ክርስቶስ ነው።’ እግዚአብሔርም ሁሉን ነገር ከአዳኙ እግር በታች ያኖረ፣ ‘ከነገር ሁሉ በላይ ለቤተ ክርስቲያን ራስ እንዲሆን ሰጠው፤ እርስዋም ሥጋው ናት፥ ሁሉን በሁሉ የሚሞላው ሙላቱ ናት።’ 1 ቆሮንቶስ 11፥3፤ ኤፌሶን 1፥22, 23። ቤተ ክርስቲያን በመሠረቷ እንደሆነ በክርስቶስ ላይ ተሠርታለች፤ እንደ ራሷም ክርስቶስን ልትታዘዝ ይገባታል። በሰው ላይ ልትደገፍ ወይም በሰው ልትገዛ አይገባትም። ብዙዎች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የተሰጣቸው የአደራ ስፍራ ሌሎች ሰዎች ምን እንዲያምኑ እና ምን እንዲያደርጉ ለማዘዝ ሥልጣን እንደሚሰጣቸው ይናገራሉ። እግዚአብሔር ይህን ዓይነት ጥያቄ አይፈቅድም። አዳኙ ‘ሁላችሁ ወንድሞች ናችሁ’ ይላል። ሁሉም ለፈተና ይጋለጣሉ፥ ለስሕተትም የሚወድቁ ናቸው። ለመምሪያ በማንኛውም ውስን ፍጡር ላይ ልንደገፍ አንችልም። የእምነት ዐለት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለው ሕያው የክርስቶስ መገኘት ነው። በዚህ ላይ ደካማው ሁሉ ሊደገፍ ይችላል፤ ራሳቸውንም ከሁሉ የበረቱ እንደሆኑ የሚያስቡ ክርስቶስን ኃይላቸው ካላደረጉት ከሁሉ ደካሞች መሆናቸው ይታወቃል። ‘በሰው የሚታመን፥ ሥጋንም ክንዱ የሚያደርግ ሰው የተረገመ ነው።’ ጌታ ‘ዓለት ነው፥ ሥራውም ፍጹም ነው።’ ‘በእርሱ የሚታመኑ ሁሉ ብፁዓን ናቸው።’ ኤርምያስ 17፥5፤ ዘዳግም 32፥4፤ መዝሙር 2፥12።”

“After Peter’s confession, Jesus charged the disciples to tell no man that He was the Christ. This charge was given because of the determined opposition of the scribes and Pharisees. More than this, the people, and even the disciples, had so false a conception of the Messiah that a public announcement of Him would give them no true idea of His character or His work. But day by day He was revealing Himself to them as the Saviour, and thus He desired to give them a true conception of Him as the Messiah.

“ከጴጥሮስ መናዘዝ በኋላ፣ ኢየሱስ እርሱ ክርስቶስ መሆኑን ለማንም እንዳይናገሩ ደቀ መዛሙርቱን አዘዛቸው። ይህ ትእዛዝ የተሰጠው ጻፎችና ፈሪሳውያን ስለነበራቸው የጸና ተቃውሞ ነበር። ከዚህም በላይ፣ ሕዝቡ እንዲሁም ደቀ መዛሙርቱ ስለ መሲሑ እጅግ የተሳሳተ ግንዛቤ ነበራቸውና፣ ስለ እርሱ በአደባባይ መግለጫ መስጠት ስለ ባሕርዩ ወይም ስለ ሥራው እውነተኛ ሐሳብ አይሰጣቸውም ነበር። ነገር ግን ቀን ከቀን እርሱን እንደ አዳኛ ራሱን እየገለጠላቸው ነበር፤ ስለዚህም እንደ መሲሕ ያለውን እውነተኛ ግንዛቤ እንዲያገኙ ይወድ ነበር።”

“The disciples still expected Christ to reign as a temporal prince. Although He had so long concealed His design, they believed that He would not always remain in poverty and obscurity; the time was near when He would establish His kingdom. That the hatred of the priests and rabbis would never be overcome, that Christ would be rejected by His own nation, condemned as a deceiver, and crucified as a malefactor,—such a thought the disciples had never entertained. But the hour of the power of darkness was drawing on, and Jesus must open to His disciples the conflict before them. He was sad as He anticipated the trial.” The Desire of Ages, 411-415.

«ደቀ መዛሙርቱ ክርስቶስ እንደ ዓለማዊ አለቃ እንዲነግሥ አሁንም ይጠብቁ ነበር። ምንም እንኳ ዓላማውን ለረዥም ጊዜ ደብቆ ቢቆይም፣ ሁልጊዜ በድህነትና በግልጽ ያልሆነ ሁኔታ እንደማይቆይ ያምኑ ነበር፤ መንግሥቱን የሚያቆምበት ጊዜ ቀርቦ ነበር። የካህናቱና የረቢዎቹ ጥላቻ ፈጽሞ እንደማይሸነፍ፣ ክርስቶስም በራሱ ሕዝብ እንደሚጣል፣ እንደ አታላይ እንደሚፈረድበት፣ እንዲሁም እንደ ወንጀለኛ እንደሚሰቀል፤—እንዲህ ያለ ሐሳብ ደቀ መዛሙርቱ ፈጽሞ አላሰቡትም ነበር። ነገር ግን የጨለማው ኀይል ሰዓት እየቀረበ ነበር፣ ኢየሱስም ከፊታቸው ያለውን ተጋድሎ ለደቀ መዛሙርቱ ሊገልጥላቸው ይገባው ነበር። ፈተናውን በቅድሚያ ሲያስብ ኀዘንተኛ ነበር።» The Desire of Ages, 411-415.

Verse sixteen of Daniel eleven, represents the soon coming Sunday law in the United States. Just before the hour of that “earthquake” the candidates who are seeking to be among the one hundred and forty-four thousand are awakened from their sleep. What awakens them is a prophetic message. At that point two classes are manifested, and as illustrated in the parable of the ten virgins, one class has oil in the vessels, the other class does not. Verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, not only represent the prophetic history that precedes the Sunday law, they represent the “message”, which, in the context of the parable of the ten virgins, is the “oil,” that the wise will have in order to receive the seal of God and be lifted up as an ensign at the hour of the great earthquake. These articles have now reached the climax of all the articles, for the message that is represented within these verses, is the golden oil that is poured down through the two golden pipes.

የዳንኤል አሥራ አንድ ምዕራፍ አሥራ ስድስተኛው ቁጥር በአሜሪካ አንድ ሆኖ በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ ይወክላል። ከዚያ “ምድር መናወጥ” ሰዓት በቀደም ብሎ፣ ከመቶ አርባ አራቱ ሺህ መካከል ለመሆን የሚፈልጉ ዕጩዎች ከእንቅልፋቸው ይነቃሉ። የሚያነቃቸውም ነቢያዊ መልእክት ነው። በዚያ ጊዜ ሁለት ክፍሎች ይገለጣሉ፤ እንዲሁም በአሥሩ ደናግል ምሳሌ እንደተሳለ፣ አንዱ ክፍል በዕቃዎቹ ውስጥ ዘይት አለው፣ ሌላው ክፍል ግን የለውም። የዳንኤል አሥራ አንድ ምዕራፍ ከአሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ያሉት ቁጥሮች ከእሑድ ሕግ በፊት የሚቀድመውን ነቢያዊ ታሪክ ብቻ ሳይሆን ይወክላሉ፤ እነርሱ “መልእክቱን” ደግሞ ይወክላሉ፣ ይህም በአሥሩ ደናግል ምሳሌ አውድ ውስጥ ጥበበኞቹ የእግዚአብሔርን ማኅተም እንዲቀበሉና በታላቁ ምድር መናወጥ ሰዓት እንደ ዓርማ ከፍ እንዲደረጉ የሚኖራቸው “ዘይት” ነው። እነዚህ ጽሑፎች አሁን ከሁሉም ጽሑፎች ጫፍ ላይ ደርሰዋል፤ ምክንያቱም በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ የተወከለው መልእክት፣ በሁለቱ ወርቃማ ቱቦዎች ውስጥ ወርዶ የሚፈስ ወርቃማ ዘይት ነው።

We will continue this study in the next article.

እኛ ይህን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

“Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’

“እውነትን እንናገራለን የሚሉ ሰዎች ሰይጣንን እስከሚያገለግሉ ድረስ፣ የሲኦል ጨለማ ጥላው ስለ እግዚአብሔርና ስለ ሰማይ ያላቸውን እይታ ይዘጋባቸዋል። የመጀመሪያ ፍቅራቸውን እንደጡ ሰዎች ይሆናሉ። ዘላለማዊ እውነታዎችን ማየት አይችሉም። እግዚአብሔር ለእኛ ያዘጋጀው በዘካርያስ ምዕራፍ 3 እና 4፣ እንዲሁም 4፥12–14 ተመስሎ ቀርቧል፤ ‘እኔም ደግሜ መልሼ እንዲህ አልሁት፦ በሁለቱ የወርቅ ቱቦዎች ውስጥ ከራሳቸው የወርቅ ዘይቱን የሚፈስሱ እነዚህ ሁለት የወይራ ቅርንጫፎች ምንድር ናቸው? እርሱም መልሶ እንዲህ አለኝ፦ እነዚህ ምን እንደሆኑ አታውቅምን? እኔም፦ ጌታዬ ሆይ፣ አላውቅም አልሁ። እርሱም እንዲህ አለ፦ እነዚህ በምድር ሁሉ ጌታ አጠገብ የሚቆሙ ሁለቱ የተቀቡት ናቸው።’”

“The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

“ጌታ በሀብት ሁሉ የተሞላ ነው። በእርሱ ዘንድ የመሣሪያና የሥራ አቅርቦት እጥረት የለም። ጨለማ ጥላዎች በዙሪያችን የሚሰበሰቡት በእምነት እጥረታችን፣ በምድራዊነታችን፣ በቀላልና ከንቱ ንግግራችን፣ እንዲሁም በውይይታችን ውስጥ በሚገለጥ ባለማመናችን ምክንያት ነው። ክርስቶስ ፈጽሞ የሚወደድ፣ ከአሥር ሺህም መካከል የበለጠ እንደ ሆነው በቃልም ሆነ በባሕርይ አይገለጥም። ነፍስ ራሷን ወደ ከንቱነት ለማንሣት ስትረካ፣ የጌታ መንፈስ ለእርሷ ትንሽ ብቻ ሊያደርግ ይችላል። አጭር እይታችን ጥላውን ያያል እንጂ ከዚያ በላይ ያለውን ክብር ማየት አይችልም። መላእክት አራቱን ነፋሳት እየያዙ ናቸው፤ እነዚህም ራሱን ከመቆጣጠር አልፎ ሊፈታ እና በምድር ሁሉ ገጽ ላይ ሊገሰግስ የሚሻ የተቆጣ ፈረስ እንደሆነ ተመስለው ቀርበዋል፤ በመንገዱም ላይ ጥፋትንና ሞትን ይሸከማሉ።”

“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

“በዘላለማዊው ዓለም ዳርቻ ላይ እያለን እንቅልፍ እንተኛለንን? ደካሞች፣ ቀዝቃዛዎችና ሙታን እንሆናለንን? እነሆ፣ በቤተ ክርስቲያኖቻችን ውስጥ የእግዚአብሔር መንፈስና ትንፋሽ በሕዝቡ ውስጥ እንዲነፍስ እንዴት በተመኘን፤ እነርሱም በእግራቸው ላይ ቆመው እንዲኖሩ። መንገዱ ጠባብ እንደሆነ፣ በሩም የተጠበበ እንደሆነ ማየት ያስፈልገናል። ነገር ግን በዚያ የተጠበበ በር ስናልፍ፣ ስፋቱ ወሰን የለውም።” Manuscript Releases, volume 20, 217.

“The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

“በምድር ሁሉ ጌታ አጠገብ የቆሙት የተቀቡት ሰዎች፣ አስቀድሞ ለሰይጣን እንደ መሸፈኛ ኪሩብ የተሰጠውን ስፍራ ይይዛሉ። ዙፋኑን በሚከብቡት ቅዱሳን ፍጥረታት አማካኝነት፣ ጌታ ከምድር ነዋሪዎች ጋር የማያቋርጥ ግንኙነት ያቆያል። ወርቃማው ዘይት እግዚአብሔር መብራቶቻቸው እንዳይንቀጠቀጡና እንዳይጠፉ የሚያበራቸውን ለአማኞች የሚያቀርበውን ጸጋ ይወክላል። ይህ ቅዱስ ዘይት በእግዚአብሔር መንፈስ መልእክቶች ከሰማይ ባይፈስስ፣ የክፉ ኃይሎች በሰዎች ላይ ሙሉ ቁጥጥር ይኖራቸው ነበር።”

“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

“እግዚአብሔር ወደ እኛ የሚልካቸውን መልእክቶች ሳንቀበል ስንቀር እርሱ ይከበራል አይደለም። እንዲሁም ለበጨለማ ውስጥ ላሉ እንዲተላለፍ ወደ ነፍሳችን ሊፈስሰው የሚፈልገውን ወርቃማ ዘይት እንከለክላለን። ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትቀበሉት ውጡ’ የሚለው ጥሪ በሚመጣበት ጊዜ፣ ቅዱሱን ዘይት ያልተቀበሉ፣ በልባቸውም የክርስቶስን ጸጋ ያልከበቡ ሰዎች፣ እንደ ሞኞቹ ደናግል፣ ጌታቸውን ለመገናኘት ዝግጁ እንዳልሆኑ ያገኛሉ። ዘይቱን ለማግኘት በራሳቸው ውስጥ ኃይል የላቸውም፣ ሕይወታቸውም ይፈርሳል። ነገር ግን የእግዚአብሔር ቅዱስ መንፈስ ከተለመነ፣ እኛም እንደ ሙሴ፣ ‘ክብርህን አሳየኝ’ ብለን ከለመንን፣ የእግዚአብሔር ፍቅር በልባችን ውስጥ ይፈስሳል። በወርቃማዎቹ ቱቦዎች አማካይነት ወርቃማው ዘይት ወደ እኛ ይተላለፋል። ‘በሠራዊት ጌታ ይላል፦ በመንፈሴ እንጂ በኃይል ወይም በጉልበት አይደለም።’ የጽድቅን ፀሐይ ብሩህ ጨረሮች በመቀበል፣ የእግዚአብሔር ልጆች በዓለም ውስጥ እንደ ብርሃኖች ያበራሉ።” Review and Herald, July 20, 1897.