ሎዶቅያ - ቁጥር አምስት

በመልካም ሁኔታ፣ ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናትና ሰባቱ ማኅተሞች የአንድ ታሪክ ውስጣዊና ውጫዊ መስመሮችን የሚወክሉ ተመሳሳይ ምልክቶች እንደሆኑ ሊገባቸው ይገባል። እንዲሁም የመጨረሻዎቹን ሦስት ቤተ ክርስቲያናትና የመጨረሻዎቹን ሦስት ማኅተሞች ስንመለከት፣ በእድገት የሚሄድ ታሪክን የሚወክለው ታሪካዊ መስመር የእነዚህ ምልክቶች ዋና ጉዳይ እንዳልሆነ ማስታወስ ደግሞ አስፈላጊ ነው። ቤተ ክርስቲያናቱ በተመሳሳይ ታሪኮች አውድ ውስጥ ሲተገበሩ፣ የታሪክ ግስጋሴ የምልክቱ አስፈላጊ ክፍል ነው፤ ነገር ግን የመጨረሻዎቹ ሦስት ቤተ ክርስቲያናትና ማኅተሞች በራሳቸው ምልክት እንደሚታዩ ሲወሰዱ እንዲህ አይደለም።

እንደ ምልክት የቀረቡት የመጨረሻዎቹ ሦስት ቤተ ክርስቲያናት ስለ ሦስት ቡድኖች ግንኙነት እና በተለያዩ ቤተ ክርስቲያናት የተወከሉት የአምልኮ ሰጪዎች ሦስቱ ቡድኖች በእርስ በእርሳቸው ያላቸውን የመስተጋብር እንቅስቃሴ ይመለከታሉ። የመጨረሻዎቹ ሦስት ማኅተሞች በሙሴና በኤልያስ የተወከሉትን የእግዚአብሔር ሕዝብ ይለዩ ያሳያሉ። ኤልያስ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን ሲወክል፣ ሙሴ ጻድቃን ሙታንን ይወክላል።

እኅት ዋይት አምስተኛው ማኅተም “ወደፊት ያለ የጊዜ ወቅት” እንደሚመለከት ያሳውቀናል። የአምስተኛው ማኅተም ጥቅሶች እግዚአብሔር በጨለማው ዘመን የእግዚአብሔርን ሕዝብ ስለ ገደለው ጵጵስናን መቼ እንደሚፈርድ ይጠይቃሉ። መልሱም በ“ዘመኑ መጨረሻ” እግዚአብሔር ጵጵስናን ስለ እነርሱ ግድያ እንደሚፈርድበት እንዲሁም በእሁድ ሕግ ቀውስ ጊዜ ደግሞ በጵጵስናው የሚገደሉ ሌላ የጵጵስና ሰማዕታት ቡድን ስለሚኖር ተሰጠ።

መነሳሳት ደግሞ ከመሠዊያው በታች ያሉት ነፍሳት፣ እግዚአብሔር ጳጳሳዊውን ሥርዓት መቼ እንደሚፈርድ ለማወቅ የሚመኙት፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ምድርን በክብሩ ከሚያበራው መልአክ ሁለቱ ድምፆች ጋር እንደተያያዙ ያረጋግጣል።

በራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት የካቶሊክነት ፍርድ እጥፍ ነው፤ ምክንያቱም በዚያና በዚያን ጊዜ በ“የመጨረሻ ዘመናት” ለምትገድላቸው ብቻ ሳይሆን፣ በጵጵስና አገዛዝ የጨለማ ዘመናት ውስጥ ለተገደሉት ሰለባዎች ደግሞ ትቀጣለች።

ስድስተኛው ማኅተም በሰባቱ የመጨረሻ መቅሠፍቶች ወቅት ከክርስቶስ ዳግም ምጽአት በቅርብ የሚቀድሙትን ክስተቶች ከመጽሐፍ ቅዱስ የታወቁ ምሳሌዎች አንዱን ያቀርባል። ይህም በራእይ ምዕራፍ ሰባት መግቢያ ይጠናቀቃል፤ እርሱም በስድስተኛው ማኅተም የመጨረሻ ቁጥር ውስጥ ለተነሣው “ማን ሊቆም ይችላል?” ለሚለው ጥያቄ መልስን ይሰጣል። ሰባቱ የመጨረሻ መቅሠፍቶች ሲመጡ የሚያበቃው በእሑድ ሕግ ቀውስ ውስጥ እንደ እግዚአብሔር ዓላማ የሚቆሙ ሁለት ቡድኖች አሉ። እነዚህ ሁለቱ ቡድኖች በኤልያስ የተወከሉት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እና በሙሴ የተወከለው “ብዙ ሕዝብ” ናቸው። እነዚህ ሁለቱ የሙሴና የኤልያስ ምልክቶች በዓለም መጨረሻ የሚቆሙት እነርሱ እንደሆኑ አስቀድመው ተለይተው ነበር፤ ምክንያቱም ሁለቱም ከክርስቶስ ጋር በመለወጥ ተራራ ላይ ቆመው ነበር።

ከጨለማው ዘመን የመጀመሪያው የጳጳሳዊ ሰማዕታት ቡድን ነጭ ልብስ ተሰጣቸው፤ እንዲሞላ ድረስ እንዲጠብቁት የተነገራቸው ሁለተኛው ቡድን ደግሞ ነጭ ልብስ የለበሰው “ታላቁ ብዙ ሕዝብ” ነው። አምስተኛውና ስድስተኛው ማኅተም የአምስተኛውንና የስድስተኛውን ቤተ ክርስቲያናት ትይዩ ታሪክ አያቀርቡም፤ በ“ዘመኑ መጨረሻ” ለጌታ እንደ ዓላማ የሚቆሙትን ሁለቱን ቡድኖች በተመለከተ ምስክርነት ያቀርባሉ። እነዚህ ሁለት ቡድኖች በራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ያሉትን የሁለቱን ድምፆች መልእክቶች የሚያውጁ ናቸው። ከዚያም የሚታወጀው መልእክት በጴንጤቆስጤ ታሪክና በአድቬንቲዝም መጀመሪያ በእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ እንደ ምሳሌ እንደተገለጠው ከመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ጋር ይታጀባል።

ከራእይ ምዕራፍ ሰባት ውስጥ በኤልያስና በሙሴ የተወከሉትን የሚያስተዋውቀውን ጥያቄ ስድስተኛው ማኅተም ካነሣ በኋላ፣ ሰባተኛው ማኅተም ይከፈታል እናም በእነዚያ ሁለት ቡድኖች ላይ የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስን ይገልጻል። በመግለጫው ውስጥ ለግማሽ ሰዓት ዝምታ እንዳለ ልብ ሊባል ይገባል። በሰባተኛው ማኅተም መከፈት የተወከለው የኋለኛው ዝናብ መፍሰስ የዝምታ ጊዜን ያካትታል።

በአሁኑ ጊዜ በተጠቀሰው በThe Great Controversy ክፍል እንደተመለከተው፣ ኃያሉ መልአክ በሚወርድበትና ምድርን በክብሩ በሚያበራበት ጊዜ የኋለኛው ዝናብ መፍሰስ ይጀምራል። የኋለኛው ዝናብ “የኒው ዮርክ ከተማ ታላላቅ ሕንጻዎች ተደርመው በወደቁበት” በመስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም. ጀመረ።

በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 ላይ የኋለኛው ዝናብ መውረድ ጀመረ፤ የዚያም ዝናብ መፍሰስ በኤልያስና በሙሴ የተወከሉት ላይ ይወርዳል፥ ዝምታ የሚኖርበትንም ዘመን ያካትታል። ለሙሴና ለኤልያስ የሚሆነው የዝምታ ዘመን ደግሞ በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ ተወክሎ ይታያል፤ በዚያም ዓለምን ያስጨነቁት እነዚያ ሁለት ነቢያት በጎዳናዎች ላይ “ተገደሉ።” ነገር ግን ከሦስት ቀን ተኩል በኋላ ከሆሬብ ዋሻ ወጥተው ወደ ሰማይ ዐረጉ። በኋለኛው ዝናብ ታሪክ ውስጥ፥ በእነዚያ ሁለት መልእክተኞች የተወከለው መልእክት ይገደላል እና ወደ ጎዳና ይጣላል፤ ነገር ግን እስኪነሡ ድረስ አይቀበርም። ይህ አሁን የይሁዳ ነገድ አንበሳ እየፈታው ካለው ዋና ዋና እውነቶች አንዱ ነው።

የመጨረሻዎቹ ሦስት ማኅተሞች በኤልያስና በሙሴ የተወከለውን የእግዚአብሔር ሕዝብ የመጨረሻ እንቅስቃሴ እየለዩ ያመለክታሉ። ያ እንቅስቃሴ ይሞታል እና ከሞትም ይነሣል። እርሱ እንቅስቃሴ ነው፤ ምክንያቱም አድቬንቲዝም እስከ 1863 ድረስ ቀጥሎ በነበረ እንቅስቃሴ ጀመረ፤ በዚያን ጊዜም ዊልያም ሚለር እንዲያውቅ የተመራበትን የመጀመሪያውን እውነት ወደ ጎን አኖሩ። በ1863 እንቅስቃሴው ተፈጸመ፤ ምክንያቱም በ1863 በሕጋዊ ሁኔታ ቤተ ክርስቲያን ሆኑ። አልፋና ኦሜጋ የቀሪውን ሕዝቡን እንደ እንቅስቃሴ ከጀመረ፣ እንደ እንቅስቃሴም እንደሚያበቃው አጥብቆ ያስረዳል።

አሁን ስለ ሰባቱ ቤተክርስቲያናትና ስለ ሰባቱ ማኅተሞች አጠቃላይ እይታውን ጨርሰናል። በመጨረሻዎቹ ሦስት ማኅተሞች ውስጥ በሙሴና በኤልያስ የተወከሉ ሁለት የዋጁ ወገኖችን እናያለን። እነዚያ ማኅተሞች ሁሉ ስለ ራእይ አሥራ ስምንት ያለው ብርቱ መልአክ ይመሰክራሉ። እርሱ በመስከረም 11, 2001 በወረደ ጊዜ፣ በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ላይ ባለው ንቅናቄ እንደ ቀድሞ ምሳሌ በቀረበው፣ በአድቬንቲዝም መጨረሻ ላይ ባለው ንቅናቄ ውስጥ ያሉ ሁለት የአምላኪዎች ወገኖችን ለመግለጥና ለመለየት የተዘጋጀ ወደ ማንጻት ሂደት ሁለት የዋጁ ወገኖች ገቡ። ዳንኤል እርሱ ክፉዎች ብሎ የሚጠራቸው አንዱ ወገን የእውቀትን መጨመር እንደማያስተውል ይገልጣል፤ ጥበበኞቹ ግን ያስተውላሉ። ማቴዎስ ከማኅተሙ የተፈታውን እውቀት ማስተዋል የጎደለው ሰው፣ ድንግልን ሞኝ እንደሚያደርጋት ያሳውቀናል። ጥበበኛዎቹ ድንግልናዎች በእኩለ ሌሊት ቀውስ ውስጥ የእውቀትን መጨመር እንደተረዱና እንዳላቸው ያሳያሉ። ጥበበኞቹና ሞኞቹ በፊላዴልፍያ ቤተክርስቲያን ወይም በሎዶቅያ ቤተክርስቲያን ይወከላሉ። የሎዶቅያ ክፉዎች፣ ሞኞች ድንግልናዎች ከጌታ አፍ ሊተፉ ነው፤ ጥበበኞቹ ግን በግምባራቸው ላይ የእግዚአብሔርን ስም፣ ወይም ባሕርዩን ይቀበላሉ። ስድስተኛይቱ ቤተክርስቲያን ፊላዴልፍያ ጥበበኞቹን የምትወክል ከሆነ፣ እንዴት ሰባተኛይቱ ቤተክርስቲያን ሎዶቅያ ክፉዎቹን ትወክላለች? ይህ እንዲህ ከሆነ፣ ተከታታይነቱ ከሥርዓቱ ወጥቶአል፤ አይደለምን? መልሱ ግን እርግጥ በአልፋና በኦሜጋ ይፈታል።

በእግዚአብሔር የመጀመሪያው የስም መለያ ያለው ሕዝብ፣ ጥንታዊት እስራኤል መጀመሪያ ላይ፣ ሙሴ በዚያ በስም መለያ ያለው ሕዝብ መጨረሻ ላይ ያለውን ክርስቶስ ተምሳሌት ሆኖ አመለከተ።

በመጀመሪያው ስም የተለየ የእግዚአብሔር ሕዝብ መጨረሻ ላይ፣ ዮሐንስ መጥምቁ ለክርስቶስ የመጀመሪያ ምጽአት መንገድን ያዘጋጀው የኤልያስ መልእክተኛ ነበር። ከዚያም ኢየሱስ መሥዋዕቱን በመስቀል ላይ ያቀርብ ነበር፣ ከዚያ በኋላም በሰማያዊው መቅደስ ቅዱስ ስፍራ የሊቀ ካህንነቱን ሥራ ይጀምር ነበር። በሁለተኛው ስም የተለየ የእግዚአብሔር ሕዝብ፣ ዘመናዊቷ እስራኤል፣ መጀመሪያ ላይ፣ ዊልያም ሚለር ለክርስቶስ ሁለተኛ ምጽአት መንገድን ያዘጋጀው የኤልያስ መልእክተኛ ነበር። ከዚያም ኢየሱስ ድንገት ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ገብቶ ፍርድን ጀመረ። በሁለተኛው ስም የተለየ የእግዚአብሔር ሕዝብ መጨረሻ ላይ፣ ክርስቶስ የሕያዋንን ፍርድ ዘመን እንዲጀምር፣ በሰማይ ሊቀ ካህን ሆኖ የሚሠራውን ሥራ እንዲያበቃ እና ሁለተኛ ምጽአቱን እንዲፈጽም፣ የመጨረሻው የኤልያስ መልእክተኛ መንገዱን አዘጋጀ።

ዊልያም ሚለር መልእክተኛውን ብቻ ሳይሆን እርሱ ጋር የተያያዘውን እንቅስቃሴም ያመለክታል።

በጥንታዊቷ እስራኤል መጀመሪያ ላይ፣ እግዚአብሔር ሙሴን ጠራ፤ እርሱም በግብፅ የተበላሸ ትምህርትን ለአርባ ዓመታት ተቀብሎ ነበር፣ ይህም የግብፅ ተጽእኖ ከባህርዩ ለማስወገድ በምድረ በዳ ኑሮ አርባ ዓመታትን አስፈለገ። ከተወለደ ከአርባ ዓመት በኋላ፣ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ከግብፅ ለማውጣት እርሱ እንደተመረጠ ሲያስተውል፣ ሙሴ ሰብዓዊ ኃይልን ተጠቅሞ ግብፃዊውን ገደለ። ከዚያ አርባ ዓመት በኋላ፣ በሚነደው ቊጥቋጦ ዘንድ የእግዚአብሔርን ጥሪ ተቃወመ። በመጨረሻ ጥሪውን ከተቀበለ በኋላም፣ በሞት እስኪያስፈራራ ድረስ ልጁን እንዲገረዝ የተሰጠውን ትእዛዝ ቸል አለ። በተስፋይቱ ምድር ዳርቻ ላይ፣ ዐመፀ እናም ዐለቱን ለሁለተኛ ጊዜ መታው። በጥንታዊቷ እስራኤል መጀመሪያ ላይ፣ ሙሴ የሎዶቅያ ሰው የሚያሳዩ የባህርይ ባሕሪያትን ይዞ ነበር። ይህን ሲያደርግም፣ በጥንታዊቷ እስራኤል መጨረሻ ላይ ክርስቶስን በምሳሌነት መወከሉን ጨምሮ፣ ከፍ ያለውንና ቅዱሱን ጥሪውን እንዲሁም ፈጸመ። ክርስቶስ ግን፣ ከሚከራከሩት አይሁድ፣ ወይም አይሁድ ነን የሚሉ ነገር ግን እንዳልሆኑት ጋር ሲታገል፣ የፊላዴልፍያ ሰው ባህርይን ወከለ። በጥንታዊቷ እስራኤል መጀመሪያ ላይ ሙሴ፣ ወርቅንና ዓይን መቀቢያን እንዲሁም ነጭ ልብስን የሚፈልግ የሎዶቅያ ሰውን ወከለ። በመጨረሻ ግን ክርስቶስ የፊላዴልፍያ ሰው ነው።

በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ላይ፣ በሰርዴስ ልብሳቸውን ያልነከሱትን ጥቂቶች የሚወክል ዊልያም ሚለር፣ እንዲሁም ከእርሱ ጋር የተያያዘው እንቅስቃሴ ደግሞ፣ ፊላዴልፊያዊ ነበር። በአድቬንቲዝም መጨረሻ፣ በ1989 የፍጻሜውን ዘመን ያስተዋለው እንቅስቃሴ ሙሴ እንደነበረ ሁሉ ላኦዲቅያዊ ነበር። የሚለራዊያን እንቅስቃሴ የFuture for Americaን እንቅስቃሴ በአይነት ይወክላል፤ ነገር ግን በትንቢታዊው ማስጠንቀቂያ መሠረት የመጀመሪያው እንቅስቃሴ በፊላዴልፊያ ዘመን በፊላዴልፊያውያን ተፈጽሞ ሲሆን፣ የመጨረሻው እንቅስቃሴ ደግሞ በላኦዲቅያ ዘመን በላኦዲቅያውያን ይፈጸማል።

እኔ ከ1989 ጀምሮ ያለውን የዚህ ንቅናቄ ትንቢታዊ ታሪክ ከFuture for America ታሪክ ጋር ከተያያዙ ከማንኛውም ሌላ ሰው ይልቅ የበለጠ ምስክር ነኝ፤ እናም እኔ ራሴ ከ1989 ጀምሮ ያለውን ታሪክ እንደ ተረጋገጠ ሎዶቅያዊ አድቬንቲስት በግል እንዳለፍሁበት እመሰክራለሁ። በዚያ መንገድ ላይ ምስክርነቴን የሚያጸኑ ብዙ ነፍሳት አሉ። እንዲሁም በአድቬንቲዝም መጨረሻ ከንቅናቄው ጋር የተያያዙት ሰዎች ደግሞ የተረጋገጡ ሎዶቅያዊ አድቬንቲስቶች እንደነበሩ በእርግጠኝነት ልመሰክር እችላለሁ። የመጀመሪያው በስም የተለየ ሕዝብ በአንድ ሎዶቅያዊ ይጀምራል፤ እርሱም ፊላዴልፊያዊ ይሆናል፥ በፊላዴልፊያዊም ያበቃል። ሁለተኛው በስም የተለየ ሕዝብ በፊላዴልፊያዊ ይጀምራል፥ ፊላዴልፊያዊ እንዲሆን በተጠራ ሎዶቅያዊም ያበቃል። ይህ የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ነው።

መሪውና ከእርሱ ጋር የተባበሩት ያሉበት አስከፊ፣ አሳዛኝ መንፈሳዊ ዕውርነት ቢኖርም፣ እግዚአብሔር ከ1989 ጀምሮ እስከ አሁን ድረስ የተፈጸሙትን ትንቢታዊ ምልክቶች አሁንም እየመራና እየተቆጣጠረ ነበር። መሪውና ከእርሱ ጋር የተባበሩት ያሉበት መንፈሳዊ ዕርቃንነትና ድህነት ቢኖርም፣ እግዚአብሔር ሊፈታ ወደደውን እውነቶች መፈታት አሁንም እየመራ ነበር። ከ“እውነቱ” ፈጽሞ የማይለይ በሆነው ምሕረቱ፣ ላኦዴቅያዊ እንዲሞት ከዚያም ፊላዴልፊያዊ ሆኖ እንዲነሣ የሚያስችል የንጽህና ሂደት አዘጋጀ። ይህ ሞትና ትንሣኤ በዳንኤልና በራእይ መጻሕፍት ጸሐፊዎች ተመስሎ ታይቶአል፤ ሁለቱም በምሳሌያዊ ሁኔታ ተገድለው ከዚያም ተነሥተዋል። ዮሐንስ በሚፈላ ዘይት ውስጥ ከመጣሉ ሞት ተነሥቶ ነበር፤ ዳንኤልም ከተራቡ አንበሶች ጉድጓድ። ስለዚህ አንድ መጽሐፍ የሆኑት እነዚህ ሁለት መጻሕፍት፣ አሁን እየተፈታ ያለው መልእክት አካል እንደሆነ ለሞትና ለትንሣኤ ምልክት አጽንኦት ይሰጣሉ።

በ“የመጨረሻዎቹ ቀኖች” የምርመራ ፍርድ እንቅስቃሴ ውስጥ፣ (በሚለራይት እንቅስቃሴ የተምሳሌት ሆኖ የቀረበው) የዘመን ፍጻሜ እየቀረበ ሳለ፣ እግዚአብሔር መሪውና እንቅስቃሴው እንዲገደሉ ከዚያም በኋላ እንዲነሡ አቀደ። በሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት አውድ ውስጥ፣ ሎዶቅያ በጁላይ 18, 2020 ተገደለች እና እየቀረበ ካለው የእሑድ ሕግ በፊት እንደ ፊላዴልፊያ ትነሣ ነበር። የተነሣው እንቅስቃሴ ከሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት ውስጥ የሚሆን ነበር፣ ነገር ግን ስምንተኛው ይሆናል። እንቅስቃሴው ስምንተኛው ይሆናል፤ ማለትም ከሰባቱ አንዱ ነው።

ይህ ትንቢታዊ ምስጢር እስከ አሁን ባይታወቅም በራእይ መጽሐፍ ውስጥ በብዙ ምስክሮች የተደገፈ ነው። በዚህ የጊዜ ዘመን አሁን እኛ እየገባን ያለነው ወደ አውሬው ምስል ፈተና ነው፤ ይህም እህት ዋይት እንደምታሳውቀን ከእሁድ ሕግ በፊት የሚመጣው ፈተና ነው። የእግዚአብሔር ማኅተም በዚያ ታሪክ የፊላዴልፊያ ሰዎች ላይ የሚታተመው በእሁድ ሕግ ጊዜ ነው። ነገር ግን የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት የሚመጣውን የአውሬውን ምስል ፈተና ማለፍ አለባቸው።

በዚህ የአሁኑ ታሪክ ዘመን፣ ቀድሞ ሪፐብሊካኒዝምና ፕሮቴስታንቲዝም ተብለው የተለዩት ሁለቱ ቀንዶች አስቀድመው ወደ ዲሞክራሲ እና ወደ ከሃዲ ፕሮቴስታንቲዝም ተለውጠዋል። እነዚያ ሁለቱ ቀንዶች ፈጽመው በአንድነት ሲጣመሩ፣ ከዚያ አንድ ኃይል፣ አንድ ቀንድ ይሆናሉ። በዚያው ዘመን፣ እግዚአብሔር እውነተኛውን የፕሮቴስታንቲዝም ቀንድ ይለይና ከአውሬው ምስል ለማስጠንቀቅ ከፍ ያደርገዋል። እነዚያ ሁለቱ ቀንዶች ዩናይትድ ስቴትስ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት መሆኗን እስክታቆም ድረስ እርስ በርሳቸው ትይዩ ሆነው ይሄዳሉ።

ራእይ አሥራ ሰባት የሚለየው፣ የዘንዶው (የተባበሩት መንግሥታት)፣ የአውሬው (የጳጳሳዊ ኃይል) እና የሐሰተኛው ነቢይ (የዩናይትድ ስቴትስ) ሦስት እጥፍ ኅብረት ከሰባቱ ራሶች የሆነውን ስምንተኛውን ራስ የሚወክል ኃይል መሆኑን ነው። እነዚያ ሰባት ራሶች በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት የተገለጡት መንግሥታት ሲሆኑ፣ በባቢሎን ይጀምራሉ፤ ከዚያም ሜዶ-ፋርስ፣ ግሪክ እና ከዚያም አረማዊቷ ሮም ይከተላሉ። ከዚያም አምስተኛው መንግሥት ጳጳሳዊቷ ሮም ናት፣ እርስዋም በትንቢታዊ መልኩ በ1798 ገዳይ ቍስል ተቀበለች። በዚያ የታሪክ ወቅት ስድስተኛው በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት የተገለጠው መንግሥት፣ ዩናይትድ ስቴትስ፣ በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ እስኪገለበጥ ድረስ ዙፋኑን ወጣች።

መላውን ዓለም የአውሬውን ምስል እንዲያቆም በሚያስገድድ ኃይል የተባበሩት መንግሥታት በዚያን ጊዜ ለመታሰር ይገደዳሉ። በዚያ ነጥብ ላይ ስድስተኛው መንግሥት ደግሞ ገዳይ ቁስል ተቀብሎአል፤ ነገር ግን ዩናይትድ ስቴትስ በዚያን ጊዜ መላውን ዓለም በተባበሩት መንግሥታት ላይ ያለውን አመራርዋን እንዲቀበል ታስገድዳለች፥ እንዲሁም ሦስት-እጥፍ ኅብረትን ለማስተዳደር ያለውን የጳጳሳት መንበር የሥነ ምግባር ሥልጣን ደግሞ እንዲቀበሉ ትጠይቃለች።

በመንፈስ መሪነት ውስጥ የ“አውሬው ምስል” ብቸኛው ትርጓሜ ይህ ነው፤ እርሱም ቤተ ክርስቲያን (የጳጳሳት ኃይል) እና መንግሥት (ተባበሩት መንግሥታት፣ ከአሥሩ ነገሥታት ሌሎቹን ዘጠኙን ዩናይትድ ስቴትስ ሲቆጣጠር) የሚያመለክት መዋሃድ መሆኑን ያሳያል። ኤልዛቤል የጳጳሳት ኃይል ናት፤ አክዓብ ደግሞ የሰሜኑ አሥር ነገዶች ንጉሥ የሆነችው ዩናይትድ ስቴትስ ናት።

የአሜሪካ አንድነት ስቴትስ በእሁድ ሕግ ጊዜ ሲወድቅ፣ ከ1798 ጀምሮ የተረሳችው ጢሮስ (ጵጵስና) “ታስታወሳለች” እና አታላይ ዘፈኖቿን መዘምር ትጀምራለች። በኤለን ዋይት ጽሑፎች ውስጥ “ብሔራዊ ጥፋት” ተብሎ በተወከለው የገንዘብ ውድቀት ምክንያት፣ የአሜሪካ አንድነት ስቴትስ በመጽሐፍ ቅዱስ የተገለጸውን እያንዳንዱን ሰው እጅ በእርሱ ላይ የሚያነሣ ኃይል ለመቃወም መላውን ዓለም በአንድነት ማሰባሰብ ትገደዳለች። ያ ኃይል እስልምና ነው፤ ይህም በእስልምና አባት ተብሎ በሚታወቀው በእስማኤል ተወክሎ ተገልጿል።

ዩናይትድ ስቴትስ ከሌሎቹ ዘጠኙ ነገሥታት ጋር ቃል ኪዳን ትፈጥራለች፥ የመሪነት ስፍራውንም ትይዛለች። ይህን የምታደርገው ግን ለአጭር ጊዜ ብቻ ነው፤ ከዚያም ኢዛቤል አክአብን እንደ ተቆጣጠረችው ሁሉ፥ የጳጳሳዊው ኃይል በሁሉ ላይ ራስ እንዲሆን አጥብቃ ትጠይቃለች።

እንግዲህ፣ የአስተዋይ ዘንዶው፣ የአውሬውና የሐሰተኛው ነቢይ የሦስትዮሽ ጥምረት በአንድነት ወደ አርማጌዶን ይዘምታሉ። ቁጥር ስምንት ትንሣኤን ይወክላል፤ በትንቢትም ለሞት የሚያደርስ ቍስል እንደ ተቀበለ የተጠቀሰው መንግሥት አምስተኛው መንግሥት ማለትም የጳጳሳዊ ሥልጣን ነበር። ጳጳሳዊነት ሲነሣ ስምንተኛው መንግሥት ይሆናሉ፤ የዚያንም የሦስትዮሽ ኅብረት መቆጣጠር ይሰጣቸዋል፤ ያም ስምንተኛው መንግሥት ከሰባቱ መንግሥታት ውስጥ ለሞት የሚያደርስ ቍስል እንደ ተቀበለ የተለየው አንዱ ራስ ነው፤ ነገር ግን መንፈሳዊ መገለጥ የዚያን ለሞት የሚያደርስ ቍስል መፈወስ ደግሞ ይለያል።

አምስተኛው መንግሥት፣ ስድስተኛው መንግሥት እና ሰባተኛው መንግሥት በዚያ ጊዜ እያንዳንዳቸው የራሳቸውን መንግሥታት ሁሉ አጥተው ስለሚሆኑ፣ የእያንዳንዳቸው መንግሥታት ሁሉ የአምላክነትን ሦስትዮሽ አቀራረብ በማስመሰል፣ ከሦስት ክፍሎች የተዋቀረ አንድ መንግሥት ሆነው በአንድነት እንደገና ይነሣሉ።

ስድስተኛው መንግሥት በጠቦት የሚመስሉ ሁለት ቀንዶች ጀምሮ እንደ ዘንዶ የሚናገር አንድ ቀንድ ሆኖ የሚያበቃ ሲሆን፣ የአውሬው ምስል ስለሚሆን የጳጳሳዊውን ኃይል ትንቢታዊ ባሕርይ ይይዛል። ከሰባቱ የነበረው የተነሣው ስምንተኛ መንግሥት በዋነኝነት የተወከለው አውሬው፣ ማለትም ጳጳሳዊው ኃይል ነው። ነገር ግን ከሰባቱ መሆን የስምንተኛው ያ ትንቢታዊ እንቆቅልሽ በቀጥታ ከሁሉ ይልቅ የሚፈጽመው ጳጳሳዊው ኃይል ቢሆንም፣ አሜሪካ የጵጵስናውን ምስል ትሠራለች፤ ስለዚህም በትንቢታዊ መልኩ ከጳጳሳዊው ኃይል ጋር ተመሳሳይ ባሕርያትን ታፈራለች።

የተባበሩት ስቴትስ በ1798 ተጀመረች፤ ምክንያቱም በኢሳይያስ ሃያ ሦስት መሠረት ጢሮስ፣ የጳጳሳዊው ኃይል፣ እስከ ስድስተኛው መንግሥት መጨረሻ ድረስ እንዲረሳ ነበር። 1798 በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ላይ ለሚለራውያን የፍጻሜው ዘመን ነበር። እስከ 1844 የጸደይ ወራት ድረስ፣ ሚለራዊ አድቬንቲዝም ከአሜሪካ መንግሥትን ከሚወክለው የሪፐብሊካኒዝም ቀንድ ጋር ትይዩ የሚሄደውን የፕሮቴስታንቲዝም መጎናጸፊያ ተቀብሎ ነበር። ሁለቱ ቀንዶች በአንድ እንስሳ ላይ ስለሆኑ፣ በታሪክ ውስጥ አብረው ይቀጥላሉ። የአድቬንቲዝም መጀመሪያና መጨረሻ ከሪፐብሊካን ቀንድ ጋር ትይዩ ይሄዳል። ከ1798 ጀምሮ፣ ፕሮቴስታንቶች የመጀመሪያውን የመላእክት መልእክት እስኪከልክሉ ድረስ ያለው ታሪክ፣ እግዚአብሔር ያንን የፕሮቴስታንት ቀንድ ያቆመበት ዘመን ነበር። እርሱም ይህን ያደረገው ከሪፐብሊካን ቀንድ ጋር እንዳደረገው ሁሉ በፈተና ሂደት ነበር። ስለ እነዚህ ትይዩ ቀንዶች የሚነገር ብዙ ነገር አለ፣ ነገር ግን አሁን አይደለም።

የሪፐብሊካን ቀንድ ዝሙትን የሚፈጽመው ከእውነተኛው የፕሮቴስታንት ቀንድ ጋር ሳይሆን ከከሃዲ ፕሮቴስታንቲዝም ጋር ነው፤ ምክንያቱም እውነተኛው ቀንድ የበጉ ሙሽራ ናትና ድንግልም ናት። ከፍጻሜው ዘመን ጀምሮ በ1989 ሰባት ፕሬዚዳንቶች ነበሩ። ከእነዚያ ፕሬዚዳንቶች ስድስተኛው ፕሬዚዳንት የሞት ቍስል የተቀበለው፣ በአድቬንቲዝም መጨረሻ ያለው እንቅስቃሴ ደግሞ የሞት ቍስል የተቀበለበት በዚያው ዓመት ነው። ከፍጻሜው ዘመን ጀምሮ በ1989 ስምንተኛው ፕሬዚዳንት፣ የተፈወሰ የሞት ቍስል የተቀበለው ያ ሰው ይሆናል። እርሱ ከሰባቱ ውስጥ የሆነ ፕሬዚዳንት መሆን ይገባዋል። በዚያው ጊዜም፣ በ2020 ስድስተኛው ፕሬዚዳንት የሞት ቍስሉን በተቀበለ ጊዜ፣ አሁን የፕሮቴስታንትነትን ካባ ተሸክሞ ያለው ቀንድ ደግሞ ተገደለ። እንደ ካቶሊክነት አውሬው፣ እንዲሁም እንደ ከሃዲ ፕሮቴስታንቲዝም የአውሬው ምስል፣ እንዲሁ ደግሞ ከእውነተኛው የፕሮቴስታንትነት ቀንድ ጋር ነው። የፕሮቴስታንትነት ቀንድ ስድስተኛይቱ ቤተ ክርስቲያን ሆና ስምንተኛ እንደምትሆን፣ ነገር ግን ከሰባቱ እንደሆነች ተመልክታለች።

እነዚህን አቤቱታዎች ስትፈትኑ፣ የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት የሚፈታው መልእክት፣ መጀመሪያው ፍጻሜውን እንደሚያብራራ በሚያሳይ ዐውድ ውስጥ እንደሚቀርብ በእርግጥ አስታውሱ። ያ መልእክት፣ የዓለምን ፍጻሜ ለመለየት መጽሐፍ ቅዱሳዊ ታሪክን ከዓለም ታሪክ ጋር የሚያስማማውን “ሂስቶሪሲዝም” የተባለውን ስነ-ዘዴ በመጠቀም ይቀርባል። ያ መልእክት ከምድር ይወጣል።

ይህ በዚያ ክፍል ውስጥ “ምድር” እንደ “አገር” ብቻ መለየቷ አይደለም። በመዝሙረ ዳዊት ያለው ክፍል “አገሩን” እንደ በራእይ አሥራ ሦስት ያለችው “የምድር” አውሬ መለየቱን ብቻ ሳይሆን፣ “እውነት” ከምድር እንደሚ “በቅል” ደግሞ ይገልጻል።

ዩናይትድ ስቴትስ “የሚበቅል” የምድር አውሬ ናት። ስለዚህ፣ በእነዚህ ጽሑፎች ውስጥ የቀረቡትን አቤቱታዎች ስትፈትኑ፣ መነሳሳት መልእክቱ መጨረሻው በመጀመሪያው እንደሚገለጥ ላይ የተመሠረተ እንደሚሆን፣ በታሪክ መስመር ላይ ከታሪክ መስመር ጋር በማስቀመጥ እንደሚቀርብ፣ እና ከዩናይትድ ስቴትስ የሚመጣ ድምፅ መሆን እንዳለበት ትገልጻለች። እርግጥ ነው፣ በዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ ሐሰተኛ ድምፆች አሉ፤ ነገር ግን እንደ እግዚአብሔር ቃል እና በእርሱ ሥልጣን መሠረት፣ ከዩናይትድ ስቴትስ ውጭ የሚገኝ ወይም መነሻው ከዚያ ውጭ የሆነ ማንኛውም መልእክተኛ ወይም አገልግሎት ሐሰተኛ ብርሃን ነው። አድቬንቲዝም በዩናይትድ ስቴትስ በአንድ ሰው ድምፅ እና በዚያው በተቋቋመ ንቅናቄ ተጀመረ። ኢየሱስ የአንድ ነገርን መጨረሻ በአንድ ነገር መጀመሪያ ይገልጻል።

መንፈስ ለቤተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ።