According to inspiration, when it comes to inspiration, “every fact has its bearing,” and “every principle has its bearing.”
İlahi vəhyə görə, ilham məsələsinə gəlincə, “hər bir faktın öz əhəmiyyəti vardır” və “hər bir prinsipin öz əhəmiyyəti vardır.”
“The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.
“Müqəddəs Kitabda insanların həm bu həyat, həm də gələcək həyat üçün hazırlanmış olmaları naminə dərk etmələri lazım olan bütün prinsiplər vardır. Və bu prinsiplər hamı tərəfindən başa düşülə bilər. Onun təlimini qiymətləndirmək ruhuna malik olan heç kəs Müqəddəs Kitabdan tək bir parçanı oxuyub ondan hansısa faydalı bir fikir qazanmamış qala bilməz. Lakin Müqəddəs Kitabın ən dəyərli təlimi arabir və ya əlaqəsiz şəkildə aparılan araşdırma ilə əldə edilmir. Onun böyük həqiqət sistemi tələsik və ya laqeyd oxucu tərəfindən dərk ediləcək şəkildə təqdim olunmamışdır. Onun bir çox xəzinələri səthin çox dərinliklərində yerləşir və yalnız ciddi axtarış və ardıcıl səylə əldə oluna bilər. Bu böyük bütövü təşkil edən həqiqətlər axtarılıb tapılmalı və bir yerə toplanmalıdır, “orada bir az, burada bir az”. Yeşaya 28:10.
“When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.” Education, 123.
“Onlar beləliklə araşdırılıb bir yerə toplandıqda, bir-birinə tamamilə uyğunlaşdırılmış olduqları görünəcəkdir. Hər bir Müjdə digərlərinin tamamlayıcısıdır, hər bir peyğəmbərlik başqa birinin izahıdır, hər bir həqiqət başqa bir həqiqətin inkişafıdır. Yəhudi nizamının timsalları Müjdə vasitəsilə aydın edilir. Allahın Kəlamındakı hər bir prinsipin öz yeri, hər bir faktın öz əhəmiyyəti vardır. Və bu kamil quruluş həm niyyətində, həm də icrasında Öz Müəllifi barədə şəhadət verir. Belə bir quruluşu Sonsuz Olandan başqa heç bir ağıl nə təsəvvür edə, nə də yarada bilərdi.” Education, 123.
The fact of the matter is that the Hebrew expression “ereb boqer” is found eight times in the Bible. It is always translated as “evening and morning,” with the exception of Daniel 8:14 where it is rendered as “days.” According to inspiration verse fourteen is the “foundation and central pillar of the Advent faith.”
Həqiqət budur ki, “ereb boqer” adlı ivrit ifadəsi Müqəddəs Kitabda səkkiz dəfə rast gəlinir. Daniel 8:14-də “günlər” kimi verilməsi istisna olmaqla, o həmişə “axşam və səhər” kimi tərcümə olunur. İlhamın ifadəsinə görə, on dördüncü ayə “Advent imanının əsası və mərkəzi sütunu”dur.
“The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.
“Başqalarının hamısından daha artıq dərəcədə Advent imanının həm təməli, həm də mərkəzi sütunu olmuş Müqəddəs Yazı belə idi: «İki min üç yüz axşama-səhərə qədər; sonra müqəddəs məkan təmizlənəcək». [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.
The fact therefore is that the “days” in the verse is the eighth time of the seven times that Hebrew expression is employed. And the biblical phenomenon of God’s prophetic guidance of the translators of the King James version purposely associated the biblical enigma of the eighth being of the seven in the verse that represents one of two visions in chapter eight. One word translated as “vision” in chapter eight is the Hebrew word “chazon,” and the other is “mareh.” “Mareh” means appearance and the “mareh” vision is the vision of Christ’s appearance in God’s prophetic Word. The “mareh” vision of Daniel 8:14 identifies that Christ was to appear and suddenly come to His temple on October 22, 1844. All these truths are facts, and they have their bearing upon the verse that is the central pillar, and the central pillar is not a doctrine or a prophecy that was fulfilled on October 22, 1844, the fact is that the verse is Christ, the central pillar.
Beləliklə, həqiqət budur ki, ayədəki “günlər” sözü həmin ivrit ifadəsinin işlədildiyi yeddi dəfənin səkkizinci vaxtıdır. Və Allahın Kral Ceyms tərcüməsinin tərcüməçilərinə verdiyi peyğəmbərlik yönləndirməsinin bibliya hadisəsi, qəsdən, səkkizinci olanın yeddiyə aid bibliya müəmməsini səkkizinci fəsildəki iki görüntüdən birini təmsil edən ayə ilə əlaqələndirmişdir. Səkkizinci fəsildə “görüntü” kimi tərcümə olunan sözlərdən biri ivritcə “chazon”, digəri isə “mareh” sözüdür. “Mareh” zahiri görünüş deməkdir və “mareh” görüntüsü Allahın peyğəmbərlik Kəlamında Məsihin zühurunun görüntüsüdür. Daniel 8:14-dəki “mareh” görüntüsü göstərir ki, Məsih 22 oktyabr 1844-cü ildə zühur etməli və qəflətən Öz məbədinə gəlməli idi. Bütün bu həqiqətlər faktdır və onların mərkəzi sütun olan ayə ilə əlaqəsi vardır; mərkəzi sütun isə 22 oktyabr 1844-cü ildə yerinə yetmiş bir təlim və ya peyğəmbərlik deyil, həqiqət budur ki, həmin ayə Məsihin Özüdür, mərkəzi sütundur.
“While in this state of despondency, I had a dream that made a deep impression upon my mind. I dreamed of seeing a temple, to which many persons were flocking. Only those who took refuge in that temple would be saved when time should close; all who remained outside would be forever lost. The multitudes without who were going about their various ways, derided and ridiculed those who were entering the temple, and told them that this plan of safety was a cunning deception, that in fact there was no danger whatever to avoid. They even laid hold of some to prevent them from hastening within the walls.
“Bu ümidsizlik halında olarkən, zehnimdə dərin təəssürat buraxan bir yuxu gördüm. Yuxumda bir məbəd gördüm; çoxlu adamlar ora axışırdı. Vaxt tamamlandıqda yalnız o məbədə sığınanlar xilas olacaqdı; çöldə qalanların hamısı əbədi olaraq həlak olacaqdı. Çöldə olan və öz müxtəlif yolları ilə gedib-gələn izdihamlar məbədə daxil olanları lağa qoyur, onlara istehza edir və deyirdilər ki, bu xilas planı hiyləgər bir aldatmacadır, əslində isə çəkiniləsi heç bir təhlükə yoxdur. Hətta bəzilərini divarların içinə tələsməklərinə mane olmaq üçün tutub saxlayırdılar.”
“Fearful of being ridiculed, I thought best to wait until the multitude dispersed, or until I could enter unobserved by them. But the numbers increased instead of diminishing, and fearful of being too late, I hastily left my home and pressed through the crowd. In my anxiety to reach the temple I did not notice or care for the throng that surrounded me.
“İstehzaya məruz qalmaqdan qorxaraq, izdiham dağılana, yaxud onların diqqətini çəkmədən içəri girə bilənədək gözləməyi daha münasib hesab etdim. Lakin sayları azalmaq əvəzinə artdı və gecikməkdən qorxaraq, tələsik evimdən çıxdım və izdihamın arasından irəlilədim. Məbədə çatmaq təşvişi içində məni əhatə edən kütləni nə hiss etdim, nə də ona əhəmiyyət verdim.
“On entering the building, I saw that the vast temple was supported by one immense pillar, and to this was tied a lamb all mangled and bleeding. We who were present seemed to know that this lamb had been torn and bruised on our account. All who entered the temple must come before it and confess their sins. Just before the lamb were elevated seats, upon which sat a company looking very happy. The light of heaven seemed to shine upon their faces, and they praised God and sang songs of glad thanksgiving that seemed like the music of the angels. These were they who had come before the lamb, confessed their sins, received pardon, and were now waiting in glad expectation of some joyful event.
“Binaya daxil olarkən gördüm ki, o nəhəng məbəd bir əzəmətli sütun üzərində dayanırdı və bu sütuna tamamilə parça-parça edilmiş, qan içində olan bir quzu bağlanmışdı. Orada olan bizlər sanki bilirdik ki, bu quzu bizim uğrumuzda didilmiş və əzilmişdi. Məbədə daxil olanların hamısı onun önünə gəlməli və öz günahlarını etiraf etməli idi. Quzunun lap önündə hündür oturacaqlar vardı; onların üzərində çox xoşbəxt görünən bir dəstə əyləşmişdi. Səmavi nur onların üzlərinə saçılırmış kimi görünürdü və onlar Allaha həmd edir, mələklərin musiqisi kimi səslənən şad minnətdarlıq nəğmələri oxuyurdular. Bunlar quzunun önünə gəlmiş, günahlarını etiraf etmiş, bağışlanma almış və indi hansısa sevincli bir hadisəni şad ümidlə gözləyənlər idi.
“Even after I had entered the building, a fear came over me, and a sense of shame that I must humble myself before these people; but I seemed compelled to move forward, and was slowly making my way around the pillar in order to face the lamb, when a trumpet sounded, the temple shook, shouts of triumph arose from the assembled saints, an awful brightness illuminated the building, then all was intense darkness. The happy people had all disappeared with the brightness, and I was left alone in the silent horror of night.
“Hətta binaya daxil olduqdan sonra da məni bir qorxu bürüdü və bu adamların qarşısında özümü alçaltmalı olduğum barədə bir xəcalət hissi üzərimə gəldi; lakin sanki irəliləməyə məcbur edilirdim və quzu ilə üz-üzə gəlmək üçün sütunun ətrafından yavaş-yavaş yol alırdım ki, bu zaman bir şeypur səsləndi, məbəd sarsıldı, toplaşmış müqəddəslərdən zəfər nidaları yüksəldi, dəhşətli bir parlaqlıq binanı işıqlandırdı, sonra isə hər yanı qatı zülmət bürüdü. O xoşbəxt insanlar parlaqlıqla birlikdə hamısı yox olub getmişdilər və mən gecənin səssiz dəhşəti içində tək qalmışdım.
“I awoke in agony of mind, and could hardly convince myself that I had been dreaming. It seemed to me that my doom was fixed; that the Spirit of the Lord had left me, never to return.” Experience and Teachings, 24, 25.
“Mən şiddətli ruhi iztirab içində oyandım və bunun yalnız yuxu olduğuna özümü güclə inandıra bildim. Mənə elə gəlirdi ki, taleyim artıq müəyyənləşmişdir; Rəbbin Ruhu məni tərk etmişdi və bir daha heç vaxt qayıtmayacaqdı.” Experience and Teachings, 24, 25.
We are now being tested as to whether we will enter the temple and thereafter confess our sins and secure the blessing of His justification. This last call to enter the temple is surrounded by obstacles to prevent our individual entrance, but should we now hesitate, we will be “left alone in the silent horror of night.” But this is not my only point.
İndi sınaqdan keçirilirik ki, görək məbədə daxil olacağıqmı və bundan sonra günahlarımızı etiraf edib Onun bəraətinin bərəkətini əldə edəcəyikmi. Məbədə daxil olmaq üçün bu son çağırış, hər birimizin daxil olmasının qarşısını almaq üçün maneələrlə əhatə olunmuşdur; lakin əgər indi tərəddüd etsək, “gecənin səssiz dəhşəti içində tək buraxılacağıq.” Lakin mənim yeganə demək istədiyim bu deyil.
Purposeful emphasis was placed upon this most important verse by including the distinction of the word “days,” that carries with it the prophetic enigma that eight is of the seven, which is one of the wheels in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In the period of the sealing, the Protestant horn and the Republican horn of the sixth kingdom of Bible prophecy will both fulfill the enigma that the eighth is of the seven. Of the eight presidents since the time of the end in 1989, Trump became the sixth king of the sixth kingdom, and after he won his second term, he became the eighth that is of the seven. In the action of the United Sates in repeating the Edict of Milan in 313, the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand will become the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. The sealing time concludes at the Sunday law where the papacy’s deadly wound is healed, and she thus fulfills the enigma of Revelation seventeen as the eight that is of the seven. One fact, represented in one Hebrew phrase, as one English word; brings the verse that identifies the opening of the judgment into the verse that identifies the close of judgment in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.
Bu ən mühüm ayəyə məqsədli vurğu, “günlər” sözünün fərqləndirilməsinin daxil edilməsi ilə verilmişdir; bu söz özü ilə birlikdə belə bir peyğəmbərlik müəmmasını daşıyır ki, səkkiz yeddidəndir və bu, yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtındakı çarxlardan biridir. Möhürlənmə dövründə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı səltənətinin protestant buynuzu ilə respublikaçı buynuzu hər ikisi də səkkizincinin yeddidən olması müəmmasını yerinə yetirəcəkdir. Sonun vaxtı olan 1989-cu ildən bəri keçən səkkiz prezident içərisində Tramp altıncı səltənətin altıncı padşahı oldu və ikinci müddətini qazandıqdan sonra yeddidən olan səkkizinci oldu. Birləşmiş Ştatların 313-cü ildə Milan Fərmanını təkrarlaması əməlində, yüz qırx dörd minin Laodikeya hərəkatı yüz qırx dörd minin Filadelfiya hərəkatına çevriləcəkdir. Möhürlənmə vaxtı, papalığın ölümcül yarasının sağaldığı bazar qanununda sona çatır və beləliklə o, Vəhy kitabının on yeddinci fəslinin müəmmasını yeddidən olan səkkiz kimi yerinə yetirir. Bir həqiqət, bir ibrani ifadəsində, bir ingilis sözü kimi təqdim olunaraq, hökmün açılışını müəyyən edən ayəni yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtında hökmün bağlanışını müəyyən edən ayəyə gətirir.
Every fact has its place, and there is only one expression where a numerical construction of a ‘number’ times another ‘number’ in the New Testament, and only two in the Old Testament. The alpha of the ‘numerical construction’ is in Genesis.
Hər bir faktın öz yeri vardır və Əhdi-Cədiddə bir “ədəd”in başqa bir “ədəd”ə vurulması şəklində ədədi quruluşun ifadə olunduğu yalnız bir yer, Əhdi-Ətiqdə isə cəmi iki yer vardır. “Ədədi quruluş”un alfası Yaradılış kitabındadır.
If Cain shall be avenged sevenfold, truly Lamech seventy and sevenfold. Genesis 4:24.
Əgər Qabilə görə qisas yeddiqat alınacaqsa, doğrudan da Ləməkə görə yetmiş yeddiqat alınacaq. Yaradılış 4:24.
The omega ‘numerical construction’ is in Matthew.
Omega «ədədi quruluşu» Matta İncilindədir.
Then came Peter to him, and said, Lord, how oft shall my brother sin against me, and I forgive him? till seven times? Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:21, 22.
O zaman Peter Ona yaxınlaşıb dedi: Ya Rəbb, qardaşım mənə qarşı neçə dəfə günah etsə, onu bağışlayım? Yeddi dəfəyədəkmi? İsa ona dedi: Sənə demirəm, yeddi dəfəyədək; əksinə, yetmiş dəfə yeddiyədək. Matthew 18:21, 22.
These passages represent the first and last time in the Bible where a number is identified to be multiplied with another number. There are many numbers, but the alpha of Genesis and the omega of Matthew possess the identical numerical construction, and they employ the same two numbers of ‘seven’ and ‘seventy.’
Bu parçalar Müqəddəs Kitabda bir ədədin başqa bir ədədlə vurulmalı olduğu göstərilən ilk və son məqamı təmsil edir. Çoxlu ədədlər vardır, lakin Yaradılışın alfası ilə Matta kitabının omeqası eyni ədədi quruluşa malikdir və onların hər ikisində eyni iki ədəd — “yeddi” və “yetmiş” — işlədilir.
Between the alpha and omega; the middle, and only other place where this numerical construction exists is in Leviticus twenty-five. There the two numbers are not ‘seven’ and ‘seventy,’ but ‘seven times seven years.’
Alfa ilə omega arasında; bu ədədi quruluşun mövcud olduğu orta hissə və yeganə başqa yer Levililər 25-dədir. Orada bu iki rəqəm “yeddi” və “yetmiş” deyil, “yeddi dəfə yeddi il”dir.
And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Leviticus 25:8.
Özün üçün yeddi il şənbətini, yeddi dəfə yeddi ili sayacaqsan; və yeddi il şənbətinin müddəti sənin üçün qırx doqquz il olacaqdır. Levililər 25:8.
The middle numerical construction once again employs the number ‘seven,’ but not the number ‘seventy.’ The passage where it is located contains a blessing for obedience, and also a curse for disobedience. The blessings of freeing of slaves and restoration of land, is contrasted with the curse of seven times, that is mentioned four times in chapter twenty-six of Leviticus. The blessing included the Lord’s sustenance during the years the land rested, and a double blessing in the year of Jubilee, and the cursing of chapter twenty-six is the counterpart in the covenant warning of the two chapters.
Orta ədədi quruluş bir daha “yeddi” rəqəmindən istifadə edir, lakin “yetmiş” rəqəmindən yox. Onun yerləşdiyi parça itaətə görə xeyir-duanı, itaətsizliyə görə isə lənəti ehtiva edir. Qulların azad edilməsi və torpağın bərpası ilə bağlı xeyir-dualar, Levililər kitabının iyirmi altıncı fəslində dörd dəfə qeyd olunan yeddiqat lənətlə qarşı-qarşıya qoyulur. Xeyir-duaya torpağın istirahət etdiyi illərdə Rəbbin təminatı və Yubiley ilində ikiqat bərəkət daxil idi; iyirmi altıncı fəslin lənəti isə bu iki fəslin əhd xəbərdarlığında onun qarşılığıdır.
The middle numerical construction appears in Leviticus 25:8 (‘seven times seven years’). It is immediately paired with the fourfold ‘seven times’ judgment of Leviticus 26. Thus, the middle numerical construction represents both a blessing and a curse, forming a doubled testimony in the book of Leviticus. The numerical construction of either the blessing or the curse of the Jubilee are placed between the judgment of Lamech, and Jesus’ identification of the limit of probationary time. All three together are identifying a probationary limit, which when concluded will manifest one class who is blessed and one class who is cursed. The alpha and omega, representing the first and third angel’s messages identify four hundred and ninety, as the symbol of probationary time. When this is coupled with the curse or blessing of the Jubilee, the facts become important as we approach the study of Ezekiel chapter one verse one that places Ezekiel in the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle.
Orta sayısal quruluş Levililər 25:8-də görünür (“yeddi dəfə yeddi il”). O, dərhal Levililər 26-dakı dördqat “yeddi dəfə” hökmü ilə qoşalaşdırılır. Beləliklə, orta sayısal quruluş həm xeyir-duanı, həm də lənəti təmsil edir və Levililər kitabında ikiqat şəhadət təşkil edir. Yubileyin istər xeyir-duasının, istərsə də lənətinin sayısal quruluşu Lamekin hökmü ilə İsanın sınaq vaxtının həddini müəyyən etməsi arasında yerləşdirilmişdir. Bu üçünün hamısı birlikdə bir sınaq həddini müəyyən edir; bu hədd başa çatdıqda, biri xeyir-dua almış, digəri isə lənətlənmiş olan iki sinif zahir olacaq. Birinci və üçüncü mələyin xəbərlərini təmsil edən alfa və omeqa dörd yüz doxsanı sınaq vaxtının rəmzi kimi müəyyən edir. Bu, Yubileyin lənəti və ya xeyir-duası ilə birləşdirildikdə, faktlar Hizqiyal 1:1-in, Hizqiyalı on yeddinci Yubiley silsiləsinin otuzuncu ilində yerləşdirən araşdırmasına yaxınlaşdıqca əhəmiyyət kəsb edir.
That Jubilee cycle ended on October 22, 573 BC and typified not only October 22, 1844, but also the soon-coming Sunday law. We are now in 2026 which is the forty-seventh year of the seventieth Jubilee cycle. This Jubilee cycle has been typified by the ‘seventeenth’ Jubilee cycle where Ezekiel stood in the thirtieth year. He was standing in the temple, representing the one hundred and forty-four thousand who by faith have entered into the Most Holy Place at the end of the judgment, as did the faithful after October 22, 1844. To miss the “fact” of where Ezekiel is at in prophetic history in chapter one and verse one, is to lose your “bearing.”
Həmin Yubiley dövrü e.ə. 573-cü ilin 22 oktyabrında başa çatdı və o, yalnız 1844-cü ilin 22 oktyabrını deyil, həm də tezliklə gələcək bazar qanununu təmsil edirdi. Biz indi 2026-cı ildəyik ki, bu da yetmişinci Yubiley dövrünün qırx yeddinci ilidir. Bu Yubiley dövrü, Yezekelin otuzuncu ildə dayandığı “on yeddinci” Yubiley dövrü ilə təmsil olunmuşdur. O, məbəddə dayanırdı və hökmün sonunda iman vasitəsilə Ən Müqəddəs Yerə daxil olmuş yüz qırx dörd mini təmsil edirdi; necə ki, 1844-cü ilin 22 oktyabrından sonra sadiq qalanlar da belə etmişdilər. Birinci fəslin birinci ayəsində Yezekelin peyğəmbərlik tarixində harada olduğunu göstərən “faktı” gözdən qaçırmaq, öz “istiqamətini” itirmək deməkdir.
After viewing the glory of the Lord given by the river Chebar, Ezekiel is humbled into the dust as was Daniel, Isaiah and John. Then all four of the examples provide elements of the anointing of those who are to give the message to a church that will not see or hear.
Kəvar çayı kənarında verilən Rəbbin izzətini gördükdən sonra, Yezekel Daniel, Yeşaya və Yəhya kimi torpağa qədər alçaldılır. Sonra bu dörd nümunənin hamısı görməyəcək və eşitməyəcək bir kilsəyə xəbəri çatdırmalı olanların məsh olunmasının ünsürlərini təqdim edir.
There are six dates in the book of Ezekiel that address Jerusalem. We have previously addressed the first and last dates found in chapter one, verse one and two, and then in chapter forty, verse one. I have addressed the second date found in chapter eight and verse one, but only in its symbolic representation, and not locating it in connection with the siege and destruction of Jerusalem, and the entire book revolves around that axle. Jerusalem was destroyed at the end of 586/585 BC. And in Ezekiel 33:21 a fugitive arrives with the news of Jerusalem’s fall.
Hizqiyal kitabında Yerusəlimə aid altı tarix vardır. Biz daha əvvəl birinci və sonuncu tarixləri — birinci fəslin birinci və ikinci ayələrində, sonra isə qırxıncı fəslin birinci ayəsində verilən tarixləri — nəzərdən keçirmişik. Səkkizinci fəslin birinci ayəsində tapılan ikinci tarixi də mən araşdırmışam, lakin yalnız onun rəmzi təmsilçiliyi baxımından, onu Yerusəlimin mühasirəsi və dağıdılması ilə əlaqələndirərək yerini müəyyən etmədən; halbuki bütün kitab həmin ox ətrafında fırlanır. Yerusəlim e.ə. 586/585-ci ilin sonunda dağıdıldı. Və Hizqiyal 33:21-də bir qaçqın Yerusəlimin süqutu xəbəri ilə gəlir.
And it came to pass in the twelfth year of our captivity, in the tenth month, in the fifth day of the month, that one that had escaped out of Jerusalem came unto me, saying, The city is smitten. Now the hand of the Lord was upon me in the evening, afore he that was escaped came; and had opened my mouth, until he came to me in the morning; and my mouth was opened, and I was no more dumb. Ezekiel 33:21, 22.
Və belə oldu: əsirliyimizin on ikinci ilində, onuncu ayda, ayın beşinci günündə Yerusəlimdən qaçıb xilas olmuş bir adam yanıma gəlib dedi: «Şəhər vuruldu». Qaçıb xilas olmuş o adam gəlməzdən əvvəl, axşamçağı Rəbbin əli mənim üzərimdə idi; səhər o mənim yanıma gələnədək ağzımı açmışdı; ağzım açıldı və artıq lal deyildim. Yezekel 33:21, 22.
In the twelfth year the city was smitten, and Ezekiel is then free to speak upon his own volition. The vision of Ezekiel chapter eight was in the sixth year, thus roughly six years before the city was smitten.
On ikinci ildə şəhər vuruldu və Hizqiyal bundan sonra öz iradəsi ilə danışmaqda azaddır. Hizqiyal kitabının səkkizinci fəslindəki görüntü altıncı ildə idi; deməli, bu, şəhərin vurulmasından təxminən altı il əvvəl olmuşdu.
And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Ezekiel 8:1.
Və altıncı ildə, altıncı ayda, ayın beşinci günündə belə oldu: mən öz evimdə oturmuşdum və Yəhuda ağsaqqalları qarşımda oturmuşdular; o zaman orada Xudavənd Rəbbin əli üzərimə endi. Hezqel 8:1.
The next year, which was the seventh year, the Elders sought Ezekiel to inquire of the Lord.
Növbəti il, yeddinci ildə, Ağsaqqallar Rəbbdən soruşmaq üçün Yezekielin yanına gəldilər.
And it came to pass in the seventh year, in the fifth month, the tenth day of the month, that certain of the elders of Israel came to enquire of the Lord, and sat before me. Ezekiel 20:1.
Və yeddinci ildə, beşinci ayda, ayın onuncu günündə belə oldu ki, İsrail ağsaqqallarından bəziləri Rəbdən soruşmaq üçün gəlib qarşımda oturdular. Yezekel 20:1.
Then in the ninth year, the year and a half year siege began.
Sonra doqquzuncu ildə, bir il yarımlıq mühasirə başlandı.
Again in the ninth year, in the tenth month, in the tenth day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, write thee the name of the day, even of this same day: the king of Babylon set himself against Jerusalem this same day. Ezekiel 24:1, 2.
Yenə doqquzuncu ildə, onuncu ayda, ayın onuncu günündə Rəbbin sözü mənə nazil olub dedi: “Ey bəşər oğlu, bu günün adını, məhz bu eyni günün adını yaz; Babil padşahı məhz bu eyni gündə Yerusəlimə qarşı səf düzəltdi.” Yezekel 24:1, 2.
Each of these dates represent specific waymarks of the latter days, for Paul says ancient Israel is an example for those who live at the end of the world.
Bu tarixlərin hər biri axır günlərin müəyyən əlamət nişanələrini təmsil edir, çünki Paul deyir ki, qədim İsrail dünyanın sonunda yaşayanlar üçün bir nümunədir.
Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. Wherefore let him that thinketh he standeth take heed lest he fall. 1 Corinthians 10:11, 12.
Bütün bu şeylər onlara ibrət üçün baş verdi; və dünyanın son çağları üzərinə gəlmiş olan bizə nəsihət olsun deyə yazıldı. Buna görə də ayaqda durduğunu düşünən kəs yıxılmamaq üçün diqqətli olsun. 1 Korinflilərə 10:11, 12.
All six of the dates that concern Jerusalem occur between the first date in chapter one verse one and the last date found in chapter forty, verse one. Those two dates mark the fifth year of chapter one, which was 592 BC and the twenty-fifth year of chapter forty, which was 573 BC. At the line upon line level Ezekiel has a line for Egypt, which includes the reference of Tyre, and a line for Jerusalem. The line of Egypt has seven direct waymarks, (when Tyre is included) and Jerusalem has six. With these two lines are the line of Josiah and the seventeenth Jubilee cycle. Yet the line that is portrayed without a direct date is found in chapter four, and the line of chapter four possesses several of the wheels Ezekiel saw when he looked into the Most Holy Place. It is also laden with several symbolic truths.
Yerusəlimə aid olan altı tarixin hamısı birinci fəslin birinci ayəsindəki ilk tarixlə qırxıncı fəslin birinci ayəsindəki son tarix arasında baş verir. Bu iki tarix birinci fəslin beşinci ilini, yəni e.ə. 592-ci ili, və qırxıncı fəslin iyirmi beşinci ilini, yəni e.ə. 573-cü ili göstərir. Sətir-sətir səviyyəsində Hizqiyalın Misir üçün bir xətti vardır ki, buna Sur haqqında istinad da daxildir, və Yerusəlim üçün də bir xətti vardır. Misir xəttinin yeddi birbaşa yol nişanı vardır (Sur da daxil edildikdə), Yerusəlimin isə altı. Bu iki xətlə yanaşı, Yoşiyanın xətti və on yeddinci Yubiley dövrü də vardır. Lakin birbaşa tarix olmadan təsvir edilən xətt dördüncü fəsildə tapılır və dördüncü fəslin xətti Hizqiyalın Ən Müqəddəs Yerə baxarkən gördüyü çarxların bir neçəsinə malikdir. O, həmçinin bir neçə simvolik həqiqətlə də yüklənmişdir.
430
430
The number four hundred and thirty represents the everlasting covenant, and in chapter four Ezekiel is employed by the Lord as a living parable, a parable which includes the number four hundred and thirty.
Dörd yüz otuz sayı əbədi əhdi təmsil edir və dördüncü fəsildə Hizqiyal Rəbb tərəfindən diri bir məsəl kimi istifadə olunur; bu məsəl də dörd yüz otuz sayını əhatə edir.
Thou also, son of man, take thee a tile, and lay it before thee, and pourtray upon it the city, even Jerusalem: And lay siege against it, and build a fort against it, and cast a mount against it; set the camp also against it, and set battering rams against it round about. Moreover take thou unto thee an iron pan, and set it for a wall of iron between thee and the city: and set thy face against it, and it shall be besieged, and thou shalt lay siege against it. This shall be a sign to the house of Israel. Lie thou also upon thy left side, and lay the iniquity of the house of Israel upon it: according to the number of the days that thou shalt lie upon it thou shalt bear their iniquity. For I have laid upon thee the years of their iniquity, according to the number of the days, three hundred and ninety days: so shalt thou bear the iniquity of the house of Israel. And when thou hast accomplished them, lie again on thy right side, and thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days: I have appointed thee each day for a year. Therefore thou shalt set thy face toward the siege of Jerusalem, and thine arm shall be uncovered, and thou shalt prophesy against it. And, behold, I will lay bands upon thee, and thou shalt not turn thee from one side to another, till thou hast ended the days of thy siege. Ezekiel 4:1–8.
Sən də, ey bəşər oğlu, bir kirəmit götür, onu önünə qoy və onun üzərində şəhəri, yəni Yerusəlimi təsvir et. Ona qarşı mühasirə qur, ona qarşı istehkam tik, ona qarşı torpaq səddi qaldır; ona qarşı ordugah qur və ətrafına qoçbaşları düzəlt. Bundan başqa, özün üçün dəmir bir tava götür və onu özünlə şəhər arasında dəmir divar kimi qoy; üzünü ona tərəf çevir; o, mühasirəyə alınacaq və sən ona qarşı mühasirə quracaqsan. Bu, İsrail nəslinə bir əlamət olacaq. Sən də sol böyrün üstə uzan və İsrail nəslinin təqsirini onun üzərinə qoy; onun üstə uzanacağın günlərin sayına görə onların təqsirini daşıyacaqsan. Çünki onların təqsirinin illərini günlərin sayına görə, üç yüz doxsan gün olaraq sənin üzərinə qoydum; beləliklə İsrail nəslinin təqsirini daşıyacaqsan. Və onları tamam etdikdən sonra yenə sağ böyrün üstə uzan, və Yəhuda nəslinin təqsirini qırx gün daşıyacaqsan; sənə hər günü bir ilə təyin etdim. Buna görə də üzünü Yerusəlimin mühasirəsinə tərəf çevirəcəksən, qolun açıq olacaq və ona qarşı peyğəmbərlik edəcəksən. Və bax, sənin üstünə bağlar qoyacağam, və sən mühasirənin günlərini tamamlayanadək bir böyründən o birinə dönməyəcəksən. Yezekel 4:1–8.
The siege of Jerusalem, as illustrated by Ezekiel is a “sign,” just as the siege against Jerusalem brought by Cestius in the year 66. Commenting on Jesus identifying the destruction of Jerusalem, Sister White informs us that the “direct” fulfillment of the destruction of Jerusalem is in the latter days. The sign of the destruction upon the two witnesses represented by Nebuchadnezzar and Cestius identify that the sign of the siege, is the sign of the approaching Sunday law.
Yezekelin təsvir etdiyi Yerusəlimin mühasirəsi bir “əlamət”dir; necə ki, 66-cı ildə Kestiusun Yerusəlimə qarşı gətirdiyi mühasirə də belə olmuşdu. İsanın Yerusəlimin məhvinə işarə etdiyini şərh edərkən, Sister White bizə bildirir ki, Yerusəlimin məhvinin “birbaşa” yerinə yetməsi axır günlərdədir. Navuxodonosor və Kestius tərəfindən təmsil olunan iki şahid üzərinə gələn məhvin əlaməti göstərir ki, mühasirə əlaməti yaxınlaşan bazar qanununun əlamətidir.
A Day for a Year
Bir Gün Bir İl üçün
Within the passage we are considering we also see the omega biblical reference to the premier rule of prophetic interpretation of William Miller in the foundational movement of the first and second angel’s messages. The alpha of the day for a year principle was also an omega symbol, for the alpha of the day for a year principle was set forth in the book of Numbers as the tenth and final test, which Israel failed, and therefore brought upon themselves death in the wilderness over the forty years of wilderness wandering.
Nəzərdən keçirdiyimiz parça daxilində biz həmçinin birinci və ikinci mələyin xəbərlərinin təməl hərəkatında William Millerin peyğəmbərlik təfsirinin başlıca qaydasına dair omeqa Müqəddəs Kitab istinadını da görürük. Günə bir il prinsipi üçün alfa həmin günün omeqa rəmzi də idi, çünki günə bir il prinsipi Saylar kitabında İsrailin uğursuz olduğu onuncu və son sınaq kimi irəli sürülmüşdü; buna görə də onlar öz üzərlərinə çöldə qırx il sərgərdan dolaşmaları boyunca səhrada ölümü gətirdilər.
And your children shall wander in the wilderness forty years, and bear your whoredoms, until your carcases be wasted in the wilderness. After the number of the days in which ye searched the land, even forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, even forty years, and ye shall know my breach of promise. I the Lord have said, I will surely do it unto all this evil congregation, that are gathered together against me: in this wilderness they shall be consumed, and there they shall die. Numbers 14:33–35.
Övladlarınız qırx il çöldə sərgərdan gəzəcək və sizin zinakarlıqlarınızın cəzasını çəkəcəklər, ta ki cəsədləriniz çöldə yox olub tükənincəyədək. Ölkəni araşdırdığınız günlərin sayına görə, yəni qırx günə görə, hər günə bir il hesab edilərək, qırx il təqsirlərinizin cəzasını çəkəcəksiniz və Mənim vədimdən dönməyimi biləcəksiniz. Mən Rəbb dedim, Mənə qarşı bir yerə toplaşmış bu bütün şər cəmiyyətinə bunu hökmən edəcəyəm: onlar bu çöldə məhv ediləcəklər və orada öləcəklər. Saylar 14:33–35.
The prophetic implications that the day for a year principle is identified in the final rebellion of the ten-step testing process beginning at the Red Sea crossing, and that the same principle is again proclaimed as Jerusalem is to be besieged and destroyed must be understood and applied into the passage we are considering, as is the significance of the “siege” being the “sign.”
Qırmızı dənizin keçilməsindən başlayaraq on mərhələli sınaq prosesinin son üsyanında gün-ili prinsipi müəyyən edildiyinə dair peyğəmbərlik məzmunlu nəticələr, eləcə də Yerusəlim mühasirəyə alınıb məhv edilmək üzrə ikən həmin prinsipin yenidən elan olunması, nəzərdən keçirdiyimiz parçaya daxil edilməli, dərk olunmalı və tətbiq edilməlidir; necə ki, “mühasirə”nin “əlamət” olması da öz əhəmiyyətinə görə nəzərə alınmalıdır.
The line of history that is brought together when employing the “siege” of Jerusalem as the sign must be recognized, for it becomes an "axle" so to speak, and metaphorically the sign of the siege, has many spokes attached. The sign of the siege is perhaps the most important passage in Ezekiel, and the sign allows the Lion of the tribe of Judah to bring perfection out of what first appeared to Ezekiel to be confusion. The “sign” of the siege, the year for a day principle, and the prophetic lines brought together by the siege, must be considered in the context that four hundred and thirty represents the everlasting covenant.
Yerusəlimin “mühasirəsi”nin əlamət kimi işlədilməsi zamanı bir araya gətirilən tarix xətti tanınmalıdır, çünki o, necə deyərlər, bir “ox”a çevrilir və məcazi olaraq mühasirə əlamətinə çoxlu şüalar bağlanır. Mühasirə əlaməti, bəlkə də, Yezekieldə ən mühüm parçadır və bu əlamət Yəhuda qəbiləsinin Şirinə, əvvəlcə Yezekielə qarışıqlıq kimi görünən şeydən kamillik hasil etməyə imkan verir. Mühasirənin “əlaməti”, bir gün üçün bir il prinsipi və mühasirənin bir araya gətirdiyi peyğəmbərlik xətləri, dörd yüz otuzun əbədi əhdi təmsil etməsi kontekstində nəzərdən keçirilməlidir.
The Covenant
Əhd
And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years. Genesis 15:13.
Və O, Avrama dedi: Yəqin bil ki, sənin nəslin özlərinə məxsus olmayan bir ölkədə qərib olacaq, onlara qulluq edəcək; və onlar dörd yüz il ərzində onlara zülm edəcəklər. Yaradılış 15:13.
The Lord entered into covenant with Abraham in a three-step process, and the first of those three steps included the prophecy that Abraham’s descendents would be captives in Egypt for four hundred years. The second step Abraham was given the rite of circumcision, and the third step was the sacrifice of Isaac on Mount Moriah. Four hundred years was identified in the alpha of three steps the Lord took in raising up and entering into covenant with a chosen people. That chosen covenant people were divorced from God at the stoning of Stephen in the year 34, and thereafter Paul, the chosen apostle to the Gentiles identified that four hundred years as—four hundred and thirty years.
Rəbb İbrahimlə əhdi üç mərhələli bir proseslə bağladı və həmin üç mərhələdən birincisinə İbrahimin nəslinin dörd yüz il Misirdə əsir olacağına dair peyğəmbərlik daxil idi. İkinci mərhələdə İbrahimə sünnət ayini verildi, üçüncü mərhələ isə Moriya dağında İshaqın qurban edilməsi idi. Seçilmiş bir xalqı yetişdirib onunla əhdə girərkən Rəbbin atdığı üç addımın alfasında dörd yüz il göstərilmişdi. Həmin seçilmiş əhd xalqı bizim eranın 34-cü ilində Stefanın daşqalaq edilməsi zamanı Allahdan boşandı və bundan sonra başqa millətlər üçün seçilmiş həvari Pavel həmin dörd yüz ili dörd yüz otuz il kimi müəyyən etdi.
And this I say, that the covenant, that was confirmed before of God in Christ, the law, which was four hundred and thirty years after, cannot disannul, that it should make the promise of none effect. Genesis 3:17.
Bunu da deyirəm ki, Allah tərəfindən Məsihdə əvvəldən təsdiq edilmiş əhdi, ondan dörd yüz otuz il sonra gələn Qanun ləğv edə bilməz ki, vədi qüvvədən salmış olsun. Yaradılış 3:17.
The number that represents the covenant is four hundred and thirty, but the two witnesses of Abram and Saul, who both had their names changed to Abraham and Paul respectively, identify two distinct periods that make up the whole number of four hundred and thirty. When God changes a soul’s name, it is a symbol of a covenant relationship between that soul and God. The four hundred and thirty years is therefore a sum that is produced by the addition of two distinct numbers, as with Abraham’s four hundred and Paul’s addition of thirty. Ezekiel laid upon his left side for three hundred and ninety days, and then on his right side for forty days; identifying two numbers whose sum total is four hundred and thirty.
Əhdi təmsil edən rəqəm dörd yüz otuzdur; lakin adları müvafiq olaraq İbrahim və Paula dəyişdirilmiş olan Abram və Şaulun iki şahidi, dörd yüz otuzluq tam rəqəmi təşkil edən iki fərqli dövrü müəyyən edir. Allah bir canın adını dəyişdirdikdə, bu, həmin can ilə Allah arasında olan əhd münasibətinin rəmzidir. Buna görə də dörd yüz otuz il, iki ayrı rəqəmin toplanması ilə əmələ gələn bir cəmdir; necə ki, İbrahimin dörd yüzü və Paulun əlavə etdiyi otuz belədir. Yezekel üç yüz doxsan gün sol böyrü üstə, sonra isə qırx gün sağ böyrü üstə uzandı; bununla cəmi dörd yüz otuz olan iki rəqəmi müəyyən etdi.
In Genesis chapter eleven the covenant of death that was brought about immediately after the flood through the rebellion of Nimrod identifies the distinction between two covenants. The elements of the tower of Babel testify to a satanic save yourself covenant people who were to be judged and scattered. In the same chapter, the genealogy of the Hebrews is introduced by the birth of Eber, marking the beginning of a chosen people to represent the covenant of life, in contrast with Nimrod’s covenant of death.
Yaradılış kitabının on birinci fəslində, tufandan dərhal sonra Nimrodun üsyanı vasitəsilə meydana gələn ölüm əhdi iki əhd arasındakı fərqi müəyyən edir. Babil qülləsinin ünsürləri mühakimə edilərək dağıdılmalı olan, şeytani “özünü xilas et” əhd xalqına şəhadət edir. Həmin fəslin özündə, İberin doğulması ilə İbranilərin nəsil şəcərəsi təqdim olunur və bununla Nimrodun ölüm əhdinin əksinə olaraq, həyat əhdini təmsil etmək üçün seçilmiş bir xalqın başlanğıcı qeyd edilir.
And Eber lived four and thirty years, and begat Peleg: And Eber lived after he begat Peleg four hundred and thirty years, and begat sons and daughters. And Peleg lived thirty years, and begat Reu. Genesis 11:16–18.
Və Eber otuz dörd il yaşadı və Pelegi doğdu; Eber Pelegi doğduqdan sonra dörd yüz otuz il yaşadı və oğullar və qızlar doğdu. Peleg otuz il yaşadı və Reunu doğdu. Yaradılış 11:16–18.
In chapter ten of Genesis Eber and Peleg are first mentioned.
Yaradılış kitabının onuncu fəslində Eber və Pelegdən ilk dəfə bəhs olunur.
And unto Eber were born two sons: the name of one was Peleg; for in his days was the earth divided; and his brother’s name was Joktan. Genesis 10:25.
Eberin iki oğlu oldu; birinin adı Peleg idi; çünki onun günlərində yer üzü bölündü; qardaşının adı isə Yoktan idi. Yaradılış 10:25.
Peleg means division or splitting, and in the days of Peleg the division of two classes of covenant people is marked by the history of the tower of Babel and Nimrod’s rebellion. Eber lived to be four hundred and sixty-four years, but after Peleg (division) was born he lived four hundred and thirty years. Every fact has its bearing, and four hundred and thirty is the number Paul assigns to the covenant prophecy of Abraham. Although the number four hundred and thirty is identified with Eber’s life after the birth of Peleg, the first thirty-four years of his life is expressed as “four and thirty years,” which is of course thirty-four years, but at the simple expression of those thirty-four years it reads “four” and “thirty” (430). Then came four hundred and thirty, then the first expression of Peleg’s life is “thirty.”
Peleg bölünmə və ya parçalanma deməkdir və Pelegin günlərində əhd xalqının iki sinfə ayrılması Babel qülləsinin tarixi və Nimrodun üsyanı ilə işarələnir. Eber dörd yüz altmış dörd il yaşadı, lakin Peleg (bölünmə) doğulduqdan sonra dörd yüz otuz il yaşadı. Hər bir faktın öz mənası vardır və dörd yüz otuz Pavelin İbrahimin əhd peyğəmbərliyinə aid etdiyi saydır. Dörd yüz otuz sayı Eberin Pelegin doğumundan sonrakı həyatı ilə əlaqələndirilsə də, onun həyatının ilk otuz dörd ili “dörd və otuz il” kimi ifadə edilir ki, bu da, əlbəttə, otuz dörd ildir; lakin həmin otuz dörd ilin sadə ifadəsində “dörd” və “otuz” (430) oxunur. Sonra dörd yüz otuz gəldi, sonra isə Pelegin həyatının ilk ifadəsi “otuz”dur.
Eber is the root of the name Hebrew and it is the first mention of the Hebrews, who were to be the chosen people of the covenant. Eber means to cross over, thus typifying the covenant people who cross over from the earth to the new earth as Abraham’s children did when they crossed over the Red Sea to the Promised land. The forty-year wilderness wandering impeded that crossing over, but at the end of the forty years they crossed over the Jordan to the Promised Land, thus typifying the final crossing over of God’s people. Peleg represents the history when the division of mankind into two covenant people first occurred at Nimrod’s tower. The symbol of Nimrod’s covenant of death is confusion, and the symbol of the Hebrew covenant of life is the four hundred and thirty years of Eber’s life before the division represented by Peleg. The name Peleg also marks a symbolic numerical truth, for the four hundred and thirty years of Eber is divided into two numbers, and Peleg represents a distinction of the four hundred with the number thirty.
Eber İbrani adının köküdür və əhdin seçilmiş xalqı olacaq İbranilərin ilk dəfə xatırlandığı yerdir. Eber “o tərəfə keçmək” mənasını verir; beləliklə, bu, İbrahimin övladlarının Qırmızı dənizi keçərək Vəd edilmiş diyara getdikləri kimi, yerdən yeni yerə keçən əhd xalqını simvolizə edir. Qırx illik səhrada sərgərdanlıq bu o tərəfə keçidi əngəllədi, lakin qırx ilin sonunda onlar İordan çayını keçərək Vəd edilmiş Torpağa daxil oldular; bununla da Allahın xalqının son keçidini simvolizə etdilər. Peleg bəşəriyyətin iki əhd xalqına bölünməsinin ilk dəfə Nimrodun qülləsində baş verdiyi tarixi təmsil edir. Nimrodun ölüm əhdinin rəmzi qarışıqlıqdır, İbrani həyat əhdinin rəmzi isə Peleglə təmsil olunan bölünmədən əvvəl Eberin ömrünün dörd yüz otuz ilidir. Peleg adı həmçinin simvolik say həqiqətini göstərir, çünki Eberin dörd yüz otuz ili iki rəqəmə bölünür və Peleg otuz sayı ilə dörd yüzün fərqləndirilməsini təmsil edir.
Four hundred and thirty possesses two parts. The four hundred years of Abraham’s covenant along with the additional thirty years marked by Paul. The increase of knowledge that produces the final revival of God’s people is represented in Daniel chapter twelve, where the two-part symbol of the everlasting covenant is specifically identified, and it is set forth in verses 9/11.
Dörd yüz otuz iki hissədən ibarətdir. İbrahimin əhdinin dörd yüz ili ilə yanaşı, Paul tərəfindən qeyd edilən əlavə otuz il. Allahın xalqının son oyanışını doğuran biliyin artması Danielin on ikinci fəslində təmsil olunur; orada əbədi əhdin iki hissəli rəmzi açıq şəkildə müəyyən edilir və 9/11-ci ayələrdə təqdim olunur.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Daniel 12:9–11.
Və o dedi: Öz yolunla get, ey Daniel; çünki sözlər axır zamanadək bağlanmış və möhürlənmişdir. Çoxları paklanacaq, ağardılacaq və sınanacaq; lakin pislər pislik edəcək; və pislərdən heç biri anlamayacaq; amma müdriklər anlayacaqlar. Və gündəlik qurbanın aradan qaldırıldığı və viranəlik törədən iyrəncliyin qurulduğu vaxtdan etibarən min iki yüz doxsan gün olacaqdır. Daniel 12:9–11.
The final unsealing that produces a three-step testing process as represented in verse ten as “purified, and made white, and tried,” is associated with the twelve hundred and ninety years. The pioneer understanding of the verse is that the removal of the resistance of paganism in 508, began a thirty-year process that led to the setting up of the papacy as the fifth kingdom of Bible prophecy in 538, who then reigned as the fifth kingdom of Bible prophecy until the twelve hundred and sixty years concluded in 1798. The thirty years from 508 until 538 is also represented by Paul as a “falling away first,” in 2 Thessalonians.
Onuncu ayədə “təmizlənəcəklər, ağardılacaqlar və sınaqdan keçiriləcəklər” kimi ifadə olunan üçmərhələli sınaq prosesini hasil edən son açılma, min iki yüz doxsan illə əlaqələndirilir. Ayənin pioner anlayışına görə, 508-ci ildə bütpərəstliyin müqavimətinin aradan qaldırılması, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin beşinci padşahlığı kimi papalığın 538-ci ildə qurulmasına gətirib çıxaran otuz illik bir prosesi başlatdı; bundan sonra o, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin beşinci padşahlığı kimi min iki yüz altmış il 1798-ci ildə başa çatanadək hökm sürdü. 508-ci ildən 538-ci ilə qədər olan bu otuz il, həmçinin Pavel tərəfindən 2 Saloniklilərdə “əvvəlcə bir dönüklük” kimi təqdim olunur.
In 2 Thessalonians the subject is the relationship between pagan Rome and papal Rome, the fourth and fifth kingdoms of prophecy respectively. It is in this chapter of Thessalonians that William Miller discovered that the “daily” in the book of Daniel represented pagan Rome, and Miller further discovered that the “daily” in Daniel was always presented in connection with the abomination or the transgression of desolation. The abomination and transgression of desolation in the book of Daniel represent what John identifies in the book of Revelation as the image of the beast and the mark of the beast, respectively.
2 Saloniklilərə məktubda mövzu, peyğəmbərlikdə müvafiq olaraq dördüncü və beşinci padşahlıqlar olan bütpərəst Roma ilə papalıq Romanın qarşılıqlı əlaqəsidir. Məhz Saloniklilərə aid bu fəsildə Uilyam Miller aşkar etdi ki, Daniel kitabındakı “gündəlik” bütpərəst Romanı təmsil edir və Miller daha sonra müəyyən etdi ki, Danieldəki “gündəlik” həmişə viranəlik iyrəncliyi və ya viranəlik üsyanı ilə əlaqədar təqdim olunur. Daniel kitabındakı viranəlik iyrəncliyi və viranəlik üsyanı, Vəhy kitabında Yəhyanın müvafiq olaraq vəhşinin surəti və vəhşinin nişanı kimi müəyyən etdiyi şeyləri təmsil edir.
William Miller based most, if not all, of his prophetic applications upon his identification of two desolating powers, represented as the “daily” (pagan Rome), and the second desolating power, which is expressed two ways, as the transgression of desolation (the combination of church and state), in the Revelation—as the image of beast (the papal prophetic structure), and the abomination of desolation (the worship of the sun) in Revelation—as the mark of the beast. The understanding derived by Miller from Paul’s presentation in 2 Thessalonians was a primary foundational understanding of Miller, who is the symbol of the foundations of Adventism. Paul claims that those who do not love the truth represented in chapter two of 2 Thessalonians are those who receive strong delusion.
William Miller öz peyğəmbərlik tətbiqlərinin çoxunu, bəlkə də hamısını, “daimi” (bütpərəst Roma) kimi təmsil olunan iki viranedici qüvvəni və ikinci viranedici qüvvəni müəyyənləşdirməsi üzərində əsaslandırmışdı; bu ikinci qüvvə iki şəkildə ifadə olunur: viranəliyin günahı kimi (kilsə ilə dövlətin birləşməsi), Vəhydə isə vəhşinin surəti kimi (papalıq peyğəmbərlik quruluşu), həmçinin viranəliyin iyrəncliyi kimi (günəşə ibadət), Vəhydə isə vəhşinin nişanı kimi. Millerin 2 Saloniklilərə məktubda Paulun təqdimatından çıxardığı anlayış, Adventizmin təməllərinin rəmzi olan Miller üçün əsaslı və ilkin təməl anlayış idi. Paul iddia edir ki, 2 Saloniklilər məktubunun ikinci fəslində təmsil olunan həqiqəti sevməyənlər, güclü azğınlığı qəbul edənlərdir.
In Daniel’s three verses (Daniel 12:9–11) the symbolic understanding in the latter days cannot include the application of time, for as of October 22, 1844; the application of prophetic time is no longer valid. The 9/11 verses represent two distinct periods of thirty years and twelve hundred and sixty years. The numbers forty and the number twelve hundred and sixty are both symbols of a prophetic wilderness, and are prophetically interchangeable. Therefore, twelve hundred and sixty can be understood as forty, and forty is the tithe of four hundred. The 9/11 verses symbolize the number of the everlasting covenant, as represented by four hundred (Abraham) in connection with thirty (Paul). The ‘wilderness’ represented by ‘twelve hundred and sixty’ aligns with a ‘wilderness of ‘forty’, and four, is a tithe of four hundred. Thirty is thirty. Four hundred and thirty is produced by the number four hundred added to the number thirty, which in Ezekiel chapter four is represented as three hundred and ninety added to the number forty.
Danielun üç ayəsində (Daniel 12:9–11) axır günlərdəki simvolik anlayış vaxta tətbiqi ehtiva edə bilməz, çünki 22 oktyabr 1844-cü il tarixindən etibarən peyğəmbərlik zamanının tətbiqi artıq etibarlı deyildir. 9/11 ayələri otuz il və min iki yüz altmış il olmaqla iki ayrı dövrü təmsil edir. Qırx rəqəmi ilə min iki yüz altmış rəqəmi hər ikisi peyğəmbərlik səhrasının simvollarıdır və peyğəmbərlik baxımından bir-birini əvəz edə bilər. Buna görə də min iki yüz altmış qırx kimi başa düşülə bilər, qırx isə dörd yüzün onda biridir. 9/11 ayələri, otuzla (Paul) əlaqədə dörd yüzlə (İbrahim) təmsil olunduğu kimi, əbədi əhdin sayını simvolizə edir. “Min iki yüz altmış” ilə təmsil olunan “səhra”, “qırx”lıq bir “səhra” ilə uzlaşır və dörd, dörd yüzün onda biridir. Otuz, otuzdur. Dörd yüz otuz, dörd yüz rəqəminin üzərinə otuz rəqəmi əlavə edilməklə əmələ gəlir; bu da Yezekel kitabının dördüncü fəslində üç yüz doxsanın üzərinə qırx rəqəminin əlavə edilməsi ilə təmsil olunur.
The 9/11 verses in chapter twelve represent the middle of three prophetic periods in the chapter, and they are a symbol of the everlasting covenant that is unsealed in the latter days. The unsealing of the meaning of four hundred and thirty in the latter days is brought about in chapter four of Ezekiel.
On ikinci fəsildəki 9/11 ayələri həmin fəsildəki üç peyğəmbərlik dövrünün ortasını təmsil edir və onlar axır günlərdə möhürü açılan əbədi əhdin rəmzidir. Axır günlərdə dörd yüz otuzun mənasının möhürünün açılması Yezekelin dördüncü fəslində həyata keçirilir.
The Lion of the tribe of Judah is now unsealing the final warning message to those who have by faith entered into the Most Holy Place with Ezekiel, John, Daniel and Isaiah. That truth is opened up in conjunction with the lifting up of those represented not only as the outcasts of Israel, but as the ensign of the one hundred and forty-four thousand. That truth is set within the context of the covenant represented by Abraham’s four hundred years in conjunction with the covenant represented by Paul’s thirty years. That truth is set forth in Daniel twelve’s 9/11 verses, that represent the middle of three symbolic periods, which were correctly understood by the Millerites. The middle 9/11 truth that is being unsealed in Daniel twelve is represented in Ezekiel’s three hundred and ninety days and forty days. Those days are opened up to Ezekiel in the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle, and Ezekiel, as a priest represents the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who are in the middle test, of three tests.
Yəhuda qəbiləsinin Aslanı indi, iman vasitəsilə Hizqiyal, Yəhya, Daniel və Yeşaya ilə birlikdə Ən Müqəddəs Məqama daxil olmuş olanlara son xəbərdarlıq ismarıcını möhürdən açır. Həmin həqiqət yalnız İsrailin qovulmuşları kimi deyil, həm də yüz qırx dörd minin bayrağı kimi təmsil olunanların ucaldılması ilə əlaqədar olaraq açılır. Həmin həqiqət İbrahimin dörd yüz ili ilə təmsil olunan əhdin, Paulun otuz ili ilə təmsil olunan əhdlə əlaqəsi çərçivəsində yerləşdirilmişdir. Həmin həqiqət Daniel on ikinci fəslin 9/11 ayələrində bəyan olunur; bu ayələr Millerçilər tərəfindən düzgün başa düşülmüş üç rəmzi dövrün ortasını təmsil edir. Daniel on ikinci fəsildə möhürdən açılan orta 9/11 həqiqəti Hizqiyalın üç yüz doxsan günü və qırx günü ilə təmsil olunur. Bu günlər Yubileyin on yeddinci silsiləsinin otuzuncu ilində Hizqiyala açılır və Hizqiyal, kahin olaraq, üç sınaqdan ibarət olanların ortadakı sınağında olan yüz qırx dörd minin kahinliyini təmsil edir.
Ezekiel, is marked within the temple test on the “fifth day” of the “fourth month,” which in Millerite history marked the very middle (“midway”) of the seventh-months that began at the first disappointment on April 19, 1844, and ended on October 22 of the same year.
Yezekel, “dördüncü ay”ın “beşinci günü”ndə məbəd sınağı daxilində işarələnmişdir; bu tarix Millerçi tarixdə 19 aprel 1844-cü ildə baş verən ilk məyusluqla başlanıb həmin ilin 22 oktyabrında başa çatan yeddinci ayların tam ortasını (“yarı yolunu”) göstərirdi.
“In the summer of 1844, midway between the time when it had been first thought that the 2300 days would end, and the autumn of the same year, to which it was afterward found that they extended, the message was proclaimed in the very words of Scripture: ‘Behold, the Bridegroom cometh!’” The Great Controversy, 398.
“1844-cü ilin yayında, 2300 günün sona çatacağı ilk əvvəl düşünüldüyü vaxtla, sonradan onların qədər uzandığı məlum olan həmin ilin payızı arasında, xəbər Müqəddəs Yazının məhz öz sözləri ilə elan edildi: “Budur, Bəy gəlir!”” Böyük Mübarizə, 398.
July 21, 1844 was midway in the seven sacred months, and on that date Samuel Snow was at the Boston Tabernacle presenting his message of the Midnight Cry. There, for the first time in a public presentation he “proclaimed in the very words of Scripture: ‘Behold, the Bridegroom cometh!’” We are now symbolically standing with Ezekiel in the Boston Tabernacle, shortly before the lifting up of the messengers of the midnight cry go forth like a tidal wave. The prophetic process of lifting up the ensign is represented in the prophetic line of Islam in Revelation chapter nine. Ezekiel chapter four provides the second witness and the conclusion of that prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days, and he does so in chapter four.
1844-cü il iyulun 21-i yeddi müqəddəs ayın tam ortasına düşürdü və həmin tarixdə Samuel Snow Boston Tabernakelində özünün Gecəyarısı Fəryadı ismarıcını təqdim edirdi. Orada, ictimai təqdimatda ilk dəfə olaraq, o, “Müqəddəs Yazının lap öz sözləri ilə belə bəyan etdi: ‘Budur, Bəy gəlir!’” Biz indi rəmzi olaraq Ezekiellə birlikdə Boston Tabernakelində dayanmışıq; elə bir az əvvəl ki, gecəyarısı fəryadının müjdəçilərinin yüksəldilməsi coşqun dalğa kimi irəliyə yayılıb getsin. Bayrağın qaldırılmasının peyğəmbərlik prosesi Vəhy kitabının doqquzuncu fəslində İslamın peyğəmbərlik xəttində təmsil olunur. Ezekielin dördüncü fəsli ikinci şahidi təqdim edir və üç yüz doxsan bir il və on beş günə aid həmin peyğəmbərliyin nəticəsini ortaya qoyur; və bunu dördüncü fəsildə edir.
We will continue these things in the next article.
Bu məsələləri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.