Leviticus twenty-three presents the spring and the fall feasts, and the representation of the feasts is divinely profound in the structure, and in the perfect alignment of the beginning and ending structures, within the overall structure. The spring feasts and fall feasts align with one another. The chapter bears witness of Palmoni, the wonderful numberer over and over again. The chapter soundly and marvelously connects with the latter-day message of the one hundred and forty-four thousand.

Levililər iyirmi üçdə yaz və payız bayramları təqdim olunur və bayramların təmsili quruluşda, həmçinin ümumi quruluş daxilində başlanğıc və son quruluşların kamil uyğunluğunda ilahi dərəcədə dərindir. Yaz bayramları ilə payız bayramları bir-birinə uyğun gəlir. Bu fəsil təkrar-təkrar Palmoninin, o ecazkar sayaçının şahidliyini daşıyır. Bu fəsil yüz qırx dörd minlik son günlər xəbəri ilə möhkəm və heyrətamiz surətdə bağlıdır.

The number “23” represents the atonement, which is the combination of Divinity and humanity. The name Leviticus represents the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, for all the prophets speak of the latter days, and the priests of the latter days are those who Peter identifies as a holy priesthood. Peter’s holy priesthood is the wise who understand the increase of knowledge that produces the message of the Midnight Cry. The foolish, or wicked as Daniel identifies them, reject the increase of knowledge, and Hosea informs us that for this reason they are rejected as priests.

“23” rəqəmi ilahiliklə bəşəriyyətin birləşməsi olan kəffarəni təmsil edir. Levililər kitabı adı yüz qırx dörd min nəfərin kahinliyini təmsil edir, çünki bütün peyğəmbərlər axır günlərdən danışırlar, və axır günlərin kahinləri Peterin müqəddəs kahinlik kimi tanıtdığı şəxslərdir. Peterin müqəddəs kahinliyi Bilik artımını anlayan müdriklərdir; bu artım Gecəyarısı Fəryadının xəbərini doğurur. Daniyelın onları adlandırdığı kimi, ağılsızlar, yaxud pislər, bilik artımını rədd edirlər və Hoşea bizə bildirir ki, məhz buna görə onlar kahinlikdən rədd edilirlər.

My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. Hosea 4:6, 7.

Xalqım bilik çatışmazlığı üzündən məhv olur; sən biliyi rədd etdiyin üçün Mən də səni rədd edəcəyəm ki, Mənə kahin olmayasan; madem ki, Allahının qanununu unutdun, Mən də sənin övladlarını unudacağam. Onlar çoxaldıqca Mənə qarşı günah etdilər; buna görə də onların izzətini rüsvayçılığa çevirəcəyəm. Huşə 4:6, 7.

The drunkards of Ephraim, who Isaiah also calls the “crown of glory” have their glory turned into “shame.” Hosea specifically identifies that those who reject the increase of knowledge of the latter days are the Laodicean Seventh-day Adventist church, for he recorded, “My people.” His people will be rejected as priests, and it happens in the final and fourth generation, for He is to forget their children, and children represent the last generation.

Yeşayanın həmçinin “şöhrət tacı” adlandırdığı Efrayimin sərxoşlarının şöhrəti “rüsvayçılığa” çevrilmişdir. Hoşea xüsusilə bildirir ki, axır günlərin bilik artımını rədd edənlər Laodikeyadakı Yeddinci Gün Adventist kilsəsidir, çünki o yazmışdır: “Mənim xalqım.” Onun xalqı kahinlər kimi rədd ediləcəkdir və bu, sonuncu və dördüncü nəsildə baş verir, çünki O, onların övladlarını unutmalıdır; övladlar isə son nəsli təmsil edir.

At—one—ment

Kəffarə

The title of “Leviticus 23,” means “the atonement of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.” This truth can be deduced with simply the name of the book in connection with the chapter number. The atonement, which Leviticus twenty-three addresses means “at-one-ment,” and is identifying the combination of Divinity and humanity. That combination is represented with a multitude of symbols in God’s Word, one of which is that the human temple is to be combined with the Divine temple.

“Levililər 23” başlığı “yüz qırx dörd minin kahinliyinin kəffarəsi” mənasını verir. Bu həqiqət sadəcə kitabın adı ilə fəsil nömrəsinin əlaqəsindən çıxarıla bilər. Levililər iyirmi üçüncü fəsildə bəhs olunan kəffarə “birlik halına gətirmə” mənasını daşıyır və İlahiliklə bəşəriyyətin birləşməsini ifadə edir. Bu birləşmə Allahın Kəlamında saysız-hesabsız rəmzlərlə təmsil olunur; onlardan biri də budur ki, insan məbədi İlahi məbədlə birləşdirilməlidir.

The human temple has a framework of “23” male and “23” female chromosomes. Peter identifies that the priesthood of the one hundred and forty-four thousand are a “spiritual house.” Those chromosomes join together as does a man and woman, and what God has joined together, let no man put asunder. The marriage is another symbol of the at-one-ment. Leviticus “23” means the combination of the temple of the Heavenly High Priest, with the temple of the priests who are the one hundred and forty-four thousand.

İnsan məbədinin quruluşu “23” kişi və “23” qadın xromosomundan ibarətdir. Peter bildirir ki, yüz qırx dörd min nəfərin kahinliyi “ruhani ev”dir. Həmin xromosomlar kişi ilə qadının birləşdiyi kimi birləşir və Allahın birləşdirdiyini qoy heç kim ayırmasın. Evlilik də barışdırmanın başqa bir rəmzidir. Levililər “23”, Səmavi Baş Kahinin məbədinin, yüz qırx dörd min nəfər olan kahinlərin məbədi ilə birləşməsi deməkdir.

Twenty-two Verses

İyirmi iki ayə

The spring feasts in Leviticus twenty-three are represented in the first twenty-two verses of the chapter, and the fall feasts are represented in the last twenty-two verses of the chapter. The last verse is verse forty-four, a symbol of 1844, when the antitypical Day of Atonement began on the tenth day of the seventh month, in fulfillment of Leviticus twenty-three. Chapter twenty-three is divided into two periods of twenty-two verses, both twenty-two verse periods are logically connected by being feasts, but also logically separated by Christ’s courtyard and holy place ministry, represented by the springtime and His Most Holy Place ministry represented by the fall.

Levililər iyirmi üçdəki yaz bayramları fəslin ilk iyirmi iki ayəsində təmsil olunur, payız bayramları isə fəslin son iyirmi iki ayəsində təmsil olunur. Son ayə qırx dördüncü ayədir; bu, 1844-cü ilin rəmzidir; həmin vaxt Levililər iyirmi üçün yerinə yetməsi olaraq, yeddinci ayın onuncu günündə antitipik Kəffarə Günü başlandı. İyirmi üçüncü fəsil iyirmi iki ayədən ibarət iki dövrə bölünür; hər iki iyirmi iki ayəlik dövr bayramlar olmaq etibarilə məntiqi surətdə bir-biri ilə bağlıdır, lakin həmçinin Məsihin həyət və müqəddəs yer xidmətini yaz mövsümü təmsil etdiyi kimi, Onun Ən Müqəddəs Yerdəki xidmətinin payızla təmsil olunması baxımından da məntiqi surətdə bir-birindən ayrılır.

22

22

Both the spring and fall feasts are represented by twenty-two verses, and the verses align with the witness of the Hebrew alphabet, which consists of “22” letters. “22” is a tithe of “220,” which is a symbol of the combination of Divinity and humanity. “220” represents the starting of both the 2,520 years of the scattering of Judah, and the 2,300 years until the Day of Atonement. The starting point of the 2,520 was 677 BC and the starting point for the 2,300 was 457 BC, thus identifying two hundred and twenty years as the link between the prophecy of the trampling down of God’s host and the prophecy of the trampling down of God’s sanctuary. Both those prophecies ended at the antitypical Day of Atonements’ arrival on October 22, 1844.

Həm yaz, həm də payız bayramları iyirmi iki ayə ilə təmsil olunur və bu ayələr “22” hərfdən ibarət olan İbrani əlifbasının şahidliyinə uyğun gəlir. “22”, İlahiliklə bəşəriyyətin birləşməsinin rəmzi olan “220”nin onda biridir. “220” həm Yəhudanın səpələnməsinin 2.520 ilinin, həm də Kəffarə Gününə qədər olan 2.300 ilin başlanmasını təmsil edir. 2.520-nin başlanğıc nöqtəsi e.ə. 677-ci il, 2.300-ün başlanğıc nöqtəsi isə e.ə. 457-ci il idi; beləliklə, Allahın ordusunun tapdalanması peyğəmbərliyi ilə Allahın məbədinin tapdalanması peyğəmbərliyi arasında əlaqə kimi iki yüz iyirmi il müəyyən edilir. Bu peyğəmbərliklərin hər ikisi 22 oktyabr 1844-cü ildə antitipik Kəffarə Gününün gəlişi ilə sona çatdı.

On that date, the work of Christ in combining the human temple with the Divine temple began, and at that time, both Habakkuk 2:20 and John 2:20 were fulfilled. Habakkuk identified the Divine was then in the Most Holy Place, and John recorded that the Millerite temple that was to enter by faith into that Most Holy Place had completed the forty-six-year period, that marked the erection of the Millerite human temple from 1798 unto 1844. The history of “46” years, consisting of “23” and “23” is represented by the work of William Miller who first began to present the message of that history in 1831, “220” years after the publication of the King James Bible. The Divine Word published in 1611, was combined with a human messenger “220” years later in 1831. Both the spring and fall feasts are represented by “22” verses.

Həmin tarixdə Məsihin insan məbədini İlahi məbədlə birləşdirmək işi başladı və həmin vaxt həm Habakkuk 2:20, həm də John 2:20 yerinə yetdi. Habakkuk İlahi Varlığın o zaman Ən Müqəddəs Yerdə olduğunu göstərdi, John isə qeydə aldı ki, imanla həmin Ən Müqəddəs Yerə daxil olmalı olan Millerçi məbəd, 1798-ci ildən 1844-cü ilədək Millerçi insan məbədinin qurulmasını göstərən qırx altı illik dövrü tamamlamışdı. “23” və “23”dən ibarət olan “46” ilin tarixi, bu tarixin xəbərini ilk dəfə 1831-ci ildə təqdim etməyə başlayan William Millerin işi ilə təmsil olunur; bu isə King James Bible-ın nəşrindən “220” il sonraydı. 1611-ci ildə nəşr olunmuş İlahi Kəlam, “220” il sonra, 1831-ci ildə bir insan elçisi ilə birləşdirildi. Həm yaz, həm də payız bayramları “22” ayə ilə təmsil olunur.

Twenty-two verses of two lines of the same subject demands that prophetically the first twenty-two verses are to be laid over the top of the next twenty-two verses. In aligning the two lines in this fashion you are joining the work of the courtyard and holy place, represented in the spring feasts with the work of Christ in the Most Holy Place. At this prophetic level it represents the joining of two temples, which illustrates Christ’s work of at-one-ment.

Eyni mövzulu iki sətirdən ibarət iyirmi iki ayə, peyğəmbərlik baxımından, ilk iyirmi iki ayənin sonrakı iyirmi iki ayənin üzərinə yerləşdirilməsini tələb edir. Bu iki sətiri bu şəkildə uyğunlaşdırarkən, yaz bayramlarında təmsil olunan həyət və müqəddəs yer xidmətini Məsihin Ən Müqəddəs Yerdəki işi ilə birləşdirirsiniz. Bu peyğəmbərlik səviyyəsində bu, iki məbədin birləşdirilməsini təmsil edir ki, bu da Məsihin barışdırma işini nümayiş etdirir.

When verses one through twenty-two are aligned with verse twenty-three through forty-four, a prophetic line is established that is witnessed to by the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, and by the symbolism represented by the number “22” and also by the symbolism represented by the feasts in accompaniment with those feasts fulfillment in sacred history.

Birincidən iyirmi ikinci ayəyədək olan ayələr iyirmi üçüncü ayədən qırx dördüncü ayəyədək olan ayələrlə uyğunlaşdırıldıqda, İbrani əlifbasının iyirmi iki hərfinin şəhadət etdiyi peyğəmbərlik xətti müəyyən olunur; həm “22” rəqəminin ifadə etdiyi rəmzi məna, həm də bayramların və həmin bayramların müqəddəs tarixdəki yerinə yetməsinin təmsil etdiyi rəmzi məna bunu təsdiqləyir.

The beginning of the spring feasts first identifies the seventh-day Sabbath and the ending of the fall feasts identifies the seventh-year Sabbath. Christ, as Alpha and Omega placed the Sabbath at the beginning and ending of the two witnesses of “22” in the line of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.

Yaz bayramlarının başlanğıcı əvvəlcə yeddinci gün Şənbəsini müəyyən edir, payız bayramlarının sonu isə yeddinci il Şənbəsini müəyyən edir. Məsih, Alfa və Omeqa olaraq, yüz qırx dörd minin kahinlik xəttində “22”nin iki şahidinin əvvəlində və sonunda Şənbəni yerləşdirmişdir.

The seventh-day Sabbath was the special light at the beginning of the antitypical Day of Atonement in 1844, and the light of the seventh-year Sabbath is the light at the end. The seventh-day Sabbath was also the first holy convocation of Leviticus “23,” as is the seventh-year Sabbath the last holy convocation in the chapter. Sabbath is the alpha and omega of the priest’s line in chapter “23.” The first, and seventh-day Sabbath is the alpha of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, and the last, and seventh-year Sabbath is the omega of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.

Yeddinci gün Şənbəsi 1844-cü ildə antitipik Kəffarə Gününün başlanğıcında xüsusi nur idi və yeddinci il Şənbəsinin nuru isə sonundakı nurdur. Yeddinci gün Şənbəsi həmçinin Levililər “23”dəki ilk müqəddəs çağırış idi; necə ki, yeddinci il Şənbəsi də həmin fəsildəki son müqəddəs çağırışdır. Şənbə “23”cü fəsildə kahinin xəttinin alfası və omeqasıdır. İlk, yəni yeddinci gün Şənbəsi yüz qırx dörd minin kahinliyinin alfasıdır, son, yəni yeddinci il Şənbəsi isə yüz qırx dörd minin kahinliyinin omeqasıdır.

“Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

“Allahla ünsiyyətdə olanlar Salehliyın Günəşinin nurunda yeriyirlər. Onlar Allahın qarşısında öz yollarını pozaraq Öz Xilaskarlarını hörmətdən salmırlar. Səmavi nur onların üzərinə saçılır. Onlar bu yer üzünün tarixinin sonuna yaxınlaşdıqca, Məsih və Ona aid peyğəmbərliklər barəsindəki bilikləri xeyli artır. Onlar Allahın gözündə sonsuz dəyərə malikdirlər; çünki Onun Oğlu ilə vəhdətdədirlər. Allahın kəlamı onlar üçün son dərəcə gözəl və cəzbedicidir. Onlar onun əhəmiyyətini görürlər. Həqiqət onlara açılır. Bədənə gəlmə təlimi zərif bir şəfəqlə nurlanır. Onlar görürlər ki, Müqəddəs Yazı bütün sirləri açan və bütün çətinlikləri həll edən açardır. Nuru qəbul etməyə və nurda yeriməyə istəksiz olanlar təqvalılığın sirrini anlaya bilməyəcəklər, lakin çarmıxı götürüb İsanın ardınca getməkdən çəkinməyənlər Allahın nurunda nur görəcəklər.” The Southern Watchman, 4 aprel 1905.

Here, “near the close of this earth’s history,” at the end of the antitypical Day of Atonement, the “doctrine of the incarnation” is invested with a “soft” radiance as was the doctrine of the seventh-day Sabbath at the beginning of the antitypical Day of Atonement.

Burada, “bu dünyanın tarixinin sonuna yaxın”, antitipik Kəffarə Gününün sonunda, “təcəssüm doktrinası”, antitipik Kəffarə Gününün başlanğıcında yeddinci gün şənbəsi doktrinasında olduğu kimi, “mülayim” bir parıltı ilə bürünmüşdür.

“Jesus raised the cover of the ark, and I beheld the tables of stone on which the Ten Commandments were written. I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.

“İsa əhd sandığının qapağını qaldırdı və mən On Əmrin yazıldığı daş lövhələri gördüm. On hökmün lap mərkəzində dördüncü əmri görəndə heyrətə gəldim; onun ətrafını zərif bir işıq haləsi çevrələmişdi. Mələk dedi: ‘Göyləri, yeri və onlarda olan hər şeyi yaradan diri Allahı müəyyən edən on əmrdən yalnız budur. Yerin təməlləri qoyulanda, şənbənin təməli də o zaman qoyuldu.’” Testimonies, cild 1, 75.

The seventh-day Sabbath, which is a “foundation,” begins Leviticus “23” and the seventh-year Sabbath ends the testimony of the priests as represented by the spring and fall feasts. The seventh-year Sabbath represents the temple that is built upon the foundation. The seventh-year Sabbath at the end is represented by the 2,520, just as the seventh-day Sabbath is represented by the 2,300. The seventh-year Sabbath represents the “doctrine of the incarnation.” The seventh-day Sabbath is the sign of the Creator and the seventh-year Sabbath is the sign of Divinity combined with humanity.

“Bünövrə” olan yeddinci gün Şənbəsi Levililər “23”ü başlayır və bahar və payız bayramları ilə təmsil olunan kahinlərin şəhadətini yeddinci il Şənbəsi tamamlayır. Yeddinci il Şənbəsi bünövrə üzərində tikilən məbədi təmsil edir. Sonda olan yeddinci il Şənbəsi, yeddinci gün Şənbəsinin 2,300 ilə təmsil olunduğu kimi, 2,520 ilə təmsil olunur. Yeddinci il Şənbəsi “təcəssüm təlimi”ni təmsil edir. Yeddinci gün Şənbəsi Yaradanın əlamətidir və yeddinci il Şənbəsi ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsinin əlamətidir.

Aligning the Lines

Xətlərin Uyğunlaşdırılması

When we align the spring feasts with the fall feasts in Leviticus twenty-three, the feast of Passover, is followed the next day by the seven-day feast of unleavened bread, and the feast of first fruits follows the day after the seven-day feast of unleavened bread begins. Three waymarks in three days.

Levililər iyirmi üçdəki yaz bayramlarını payız bayramları ilə uyğunlaşdırdıqda, Pasxa bayramından sonra ertəsi gün yeddi günlük Mayasız Çörək bayramı gəlir və İlk Məhsul bayramı isə yeddi günlük Mayasız Çörək bayramının başlanmasından sonrakı gün gəlir. Üç gündə üç nişanə.

The period of seven days that makes up the feast of unleavened bread begins with a holy convocation and ends with the same. The day after the feast of unleavened bread begins, the feast of first fruits arrives, and it includes the spring barley first fruit offering. Pentecost, also called the feast of weeks occurs fifty days after the feast of first fruits, which marks the beginning of a seven-week period that ends on the forty-ninth day, which is followed by Pentecost, meaning fifty.

Mayasız çörək bayramını təşkil edən yeddi günlük dövr müqəddəs bir yığıncaqla başlayır və eyni ilə başa çatır. Mayasız çörək bayramı başlandıqdan sonrakı gün ilk məhsullar bayramı gəlir və bu bayrama yaz arpasının ilk məhsul təqdiməsi daxildir. Həftələr bayramı da adlandırılan Pentikost, ilk məhsullar bayramından əlli gün sonra baş verir; bu isə qırx doqquzuncu gündə sona çatan yeddi həftəlik bir dövrün başlanğıcını göstərir və onun ardınca “əlli” mənasını verən Pentikost gəlir.

Passover begins at even on the fourteenth. Passover is not a holy convocation.

Pasxa ayının on dördündə axşamçağı başlayır. Pasxa müqəddəs yığıncaq deyil.

Then on the fifteenth day, the seven-day feast of unleavened bread arrives. The first day and the last day of the seven-day feast is holy convocations.

Sonra on beşinci gün yeddi günlük mayasız çörək bayramı başlayır. Yeddi günlük bayramın birinci günü və sonuncu günü müqəddəs toplantılardır.

The next day, the sixteenth day, the day of first fruits arrives. Then the seven weeks that are marked by the feast of Pentecost begins, and Pentecost is one of the seven holy convocations represented in the spring and fall feasts. First fruits is not a holy convocation.

Növbəti gün, on altıncı gün, ilk məhsullar günü gəlir. Sonra Əllinci Gün bayramı ilə işarələnən yeddi həftə başlayır və Əllinci Gün yaz və payız bayramlarında təmsil olunan yeddi müqəddəs yığıncaqdan biridir. İlk məhsullar isə müqəddəs yığıncaq deyildir.

Then on the first day of the seventh month the feast of trumpets, is a holy convocation.

Sonra yeddinci ayın birinci günündə şeypurlar bayramı müqəddəs bir toplantıdır.

The Day of Atonement on the tenth day of the seventh month is a holy convocation, but not a feast.

Yeddinci ayın onuncu günündə olan Kəffarə Günü müqəddəs yığıncaqdır, lakin bayram deyildir.

The first day of the feast of Tabernacles is a holy convocation. After the seven-day feast there is the eighth day of tabernacles, though the eighth day is considered outside the periods represented by the feasts. That eighth day is a holy convocation.

Çardaqlar bayramının birinci günü müqəddəs toplantıdır. Yeddi günlük bayramdan sonra çardaqların səkkizinci günü gəlir, halbuki səkkizinci gün bayramların təmsil etdiyi dövrlərdən kənarda hesab olunur. O səkkizinci gün müqəddəs toplantıdır.

This equates to seven holy convocations when you include the seventh-day Sabbath that introduces the feasts. Seven holy convocations and seven feasts, though they align differently than the holy convocations. The first and last waymarks are Sabbaths, first for day, then for the year. Within the feasts that are identified between the alpha and omega Sabbaths there are seven feasts and five holy convocations. If you include the alpha seventh-day Sabbath and the omega seventh-year Sabbath you have seven holy convocations and seven feasts. It is understood that the eighth day of Tabernacles is not part of the feasts, and creates the enigma of the eighth being of the seven. The point I am identifying here is that Jesus, as Palmoni organized the variations of numbers within chapter “23” in an absolutely astonishing fashion.

Bu, bayramları tanıdan yeddinci gün Şənbəsini də daxil etdikdə yeddi müqəddəs toplantıya bərabər olur. Yeddi müqəddəs toplantı və yeddi bayram vardır, baxmayaraq ki, bunlar müqəddəs toplantılarla fərqli şəkildə uyğunlaşır. Birinci və sonuncu waymark-lar Şənbələrdir: əvvəl gün üçün, sonra isə il üçün. Alfa və omeqa Şənbələri arasında müəyyən edilən bayramların daxilində yeddi bayram və beş müqəddəs toplantı vardır. Əgər alfa yeddinci gün Şənbəsini və omeqa yeddinci il Şənbəsini daxil etsəniz, yeddi müqəddəs toplantı və yeddi bayram əldə edirsiniz. Başa düşülür ki, Çardaqlar bayramının səkkizinci günü bayramların bir hissəsi deyildir və səkkizincinin yeddinin içində olması müəmmasını yaradır. Burada göstərdiyim məqam budur ki, İsa, Palmoni olaraq, “23”cü fəsildə sayların müxtəlifliklərini tamamilə heyrətamiz bir şəkildə təşkil etmişdir.

Spring

Bahar

The spring feasts contain a seven-day feast period of unleavened bread, containing an alpha holy convocation at the beginning and an omega holy convocation at the end. Pentecost is the third holy convocation in the spring feasts. Pentecost arrives after a seven-week period, that ends with a feast on the fiftieth day. The spring feasts are marked by four feast days and three periods. Passover, unleavened bread, first fruits and Pentecost are the four feast days, and the three periods are the seven days of unleavened bread, the forty-nine days that precede and include the fiftieth day of Pentecost and the first three days which are a period consisting of three steps.

Yaz bayramları mayasız çörəyin yeddi günlük bayram dövrünü ehtiva edir; bu dövrün başlanğıcında alfa müqəddəs toplantısı, sonunda isə omeqa müqəddəs toplantısı vardır. Pentikost yaz bayramları içində üçüncü müqəddəs toplantıdır. Pentikost yeddi həftəlik bir dövrdən sonra gəlir və bu dövr əllinci gündəki bayramla tamamlanır. Yaz bayramları dörd bayram günü və üç dövrlə səciyyələnir. Pasxa, Mayasız Çörək, İlk Məhsullar və Pentikost dörd bayram günüdür; üç dövr isə mayasız çörəyin yeddi günü, Pentikostun əllinci günündən əvvəl gələn və onu da əhatə edən qırx doqquz gün, habelə üç mərhələdən ibarət bir dövr olan ilk üç gündür.

The first fruit offering of the Passover period aligns with the first fruit offering on the day of Pentecost; the first fruit offerings of barley in Passover’s three-day period, and the first fruit offering of wheat on Pentecost at the conclusion of the Pentecostal season of forty-nine, slash— fifty days.

Pasxa dövrünün ilk məhsul təqdimatı Pentikost günündəki ilk məhsul təqdimatı ilə uyğunluq təşkil edir; Pasxanın üç günlük dövründə arpanın ilk məhsul təqdimatları və Pentikostda Pentikost mövsümünün qırx doqquz—yaxud əlli gününün sonunda buğdanın ilk məhsul təqdimatı.

Fall

Süqut

The fall feasts begin with a specific feast day that initiates a ten-day period which leads to judgment. Five days after judgment a feast of seven days, of which the first and last day of the seven days are identified as holy convocations. From the fifteenth unto the twenty-second day the feast of Tabernacles is celebrated and then on the twenty-third day the Sabbath of the land is marked.

Payız bayramları hökmə aparan on günlük bir dövrü başlatan müəyyən bir bayram günü ilə başlayır. Hökm­dən beş gün sonra yeddi günlük bir bayram gəlir; bu yeddi günün birinci və sonuncu günü müqəddəs toplantılar kimi müəyyən edilmişdir. On beşinci gündən iyirmi ikinci günədək Çardaqlar bayramı qeyd olunur, sonra isə iyirmi üçüncü gün torpağın Şənbəsi qeyd edilir.

When we take the fall feasts and place them over the top of the spring feasts, we have two lines that are both represented by twenty-two verses, thus they are represented by the twenty-two letters of the Hebrew alphabet. When this is done, the first waymark is the holy convocation of the seventh-day Sabbath, and the last waymark is the holy convocation of the seventh-year Sabbath.

Payız bayramlarını yaz bayramlarının üzərinə qoyduqda, hər ikisi iyirmi iki ayə ilə təmsil olunan iki xətt əldə edirik; beləliklə, onlar ivrit əlifbasının iyirmi iki hərfi ilə təmsil olunurlar. Bu edildikdə, birinci nişan yeddinci gün Şənbəsinin müqəddəs yığıncağı, sonuncu nişan isə yeddinci il Şənbəsinin müqəddəs yığıncağıdır.

Also in the fifteenth day of the seventh month, when ye have gathered in the fruit of the land, ye shall keep a feast unto the Lord seven days: on the first day shall be a sabbath, and on the eighth day shall be a sabbath. Leviticus 23:39.

Həmçinin yeddinci ayın on beşinci günündə, torpağın məhsulunu yığdığınız zaman, Rəbb üçün yeddi gün bayram edəcəksiniz; birinci gün Şənbə olacaq, səkkizinci gün də Şənbə olacaq. Levililər 23:39.

Pentecost was the early rain and Tabernacles is the latter rain. The outpouring of the Holy Spirit at Pentecost was represented by a day, and the outpouring represented by Tabernacles is a period that concludes, and then is followed by a Sabbath, that is the eighth day, of seven days. The Sabbath which follows the final manifestation of the outpouring of the Holy Spirit represents the Sabbath of the earth resting for one thousand years.

Əllinci gün erkən yağış idi, Çardaqlar bayramı isə axırıncı yağışdır. Əllinci gündə Müqəddəs Ruhun tökülməsi bir günlə təmsil olunurdu, Çardaqlar bayramı ilə təmsil olunan tökülmə isə başa çatan bir dövrdür və sonra onun ardınca yeddi günün səkkizinci günü olan bir Şənbə gəlir. Müqəddəs Ruhun tökülməsinin son təzahüründən sonra gələn bu Şənbə, yer üzünün min il ərzində dincələcəyi Şənbəni təmsil edir.

“In the time of trouble we all fled from the cities and villages, but were pursued by the wicked, who entered the houses of the saints with a sword. They raised the sword to kill us, but it broke, and fell as powerless as a straw. Then we all cried day and night for deliverance, and the cry came up before God. The sun came up, and the moon stood still. The streams ceased to flow. Dark, heavy clouds came up and clashed against each other. But there was one clear place of settled glory, whence came the voice of God like many waters, which shook the heavens and the earth. The sky opened and shut and was in commotion. The mountains shook like a reed in the wind, and cast out ragged rocks all around. The sea boiled like a pot and cast out stones upon the land. And as God spoke the day and the hour of Jesus’ coming and delivered the everlasting covenant to His people, He spoke one sentence, and then paused, while the words were rolling through the earth. The Israel of God stood with their eyes fixed upward, listening to the words as they came from the mouth of Jehovah, and rolled through the earth like peals of loudest thunder. It was awfully solemn. And at the end of every sentence the saints shouted, ‘Glory! Alleluia!’ Their countenances were lighted up with the glory of God; and they shone with the glory, as did the face of Moses when he came down from Sinai. The wicked could not look on them for the glory. And when the never-ending blessing was pronounced on those who had honored God in keeping His Sabbath holy, there was a mighty shout of victory over the beast and over his image.

“Bəla vaxtında hamımız şəhərlərdən və kəndlərdən qaçdıq, lakin müqəddəslərin evlərinə qılıncla girən pislər tərəfindən təqib olunurduq. Onlar bizi öldürmək üçün qılıncı qaldırdılar, amma o qırıldı və saman çöpü qədər gücsüz olaraq yerə düşdü. Sonra hamımız xilas üçün gecə-gündüz fəryad etdik və bu fəryad Allahın hüzuruna yüksəldi. Günəş doğdu, ay isə yerində dayandı. Axarlar axmağını dayandırdı. Qaranlıq, ağır buludlar qalxıb bir-biri ilə toqquşdu. Lakin orada sabit izzətin bir aydın məkanı var idi; oradan çoxlu suların səsi kimi Allahın səsi gəldi və göyləri də, yeri də sarsıtdı. Göy açılıb bağlanır, təlatüm içində idi. Dağlar küləkdəki qamış kimi titrədi və hər yana kələ-kötür qayalar püskürdü. Dəniz qazan kimi qaynadı və quru üzərinə daşlar atdı. Allah İsanın gəlişinin gününü və saatını bəyan edib Öz xalqına əbədi əhdi çatdırarkən bir cümlə söylədi, sonra isə sözlər yer üzərində yayılarkən dayanıb gözlədi. Allahın İsraili gözlərini yuxarı dikmiş halda dayanmış, Yehovanın ağzından çıxan və ən gur göy gurultusunun şaqqıltıları kimi yer üzərində yayılan sözlərə qulaq asırdı. Bu olduqca heybətli və təntənəli idi. Hər cümlənin sonunda müqəddəslər: ‘İzzət! Alleluia!’ deyə hayqırırdılar. Onların çöhrələri Allahın izzəti ilə işıqlanmışdı; və onlar izzətlə parlayırdılar, necə ki Musa Sina dağından enərkən üzü parlayırdı. Pislər izzətdən ötrü onlara baxa bilmirdilər. Allahın Şənbəsini müqəddəs tutaraq Ona hörmət etmiş olanların üzərinə sonu olmayan bərəkət elan ediləndə, vəhşinin və onun surətinin üzərində qüdrətli bir qələbə nidası qopdu.”

“Then commenced the jubilee, when the land should rest.” Early Writings, 34.

“O zaman yubiley başlandı; o vaxt ölkə dincəlməli idi.” Early Writings, 34.

The jubilee is the fiftieth year, after seven cycles of seven years, which is the 49 days that lead to the fiftieth day of Pentecost. When the line of the fall feasts is brought together with the spring feasts there are 49 days that lead to Pentecost, which marks the beginning of the seven-day period of Tabernacles. Pentecost and Tabernacles align, and together they identify the period of the latter rain that begins at the soon-coming Sunday law and continues until probation closes, the Lord returns and then the earth rests, as represented by the seventh-year Sabbath, that is the eighth of the seven in the feast of Tabernacles.

Yubiley yeddilik yeddiillik dövrdən sonra gələn əllinci ildir; bu isə Pentikostun əllinci gününə aparan 49 gündür. Payız bayramları silsiləsi yaz bayramları ilə birləşdirildikdə, Pentikosta aparan 49 gün meydana çıxır; Pentikost isə Çardaqlar bayramının yeddi günlük dövrünün başlanğıcını göstərir. Pentikost və Çardaqlar bayramı bir-biri ilə uyğunlaşır və birlikdə onlar tezliklə gələcək bazar qanunu ilə başlayan, möhlət bağlanana, Rəbb qayıdana və sonra yer üzü istirahət edənədək davam edən axır yağış dövrünü müəyyən edir; bu da Çardaqlar bayramındakı yeddinin səkkizincisi olan yeddinci ilin Şənbəsi ilə təmsil olunur.

When we bring both lines of twenty-two verses together, we do so for several reasons. Both lines are twenty-two verses, twenty-two being a tithe of 220, a symbol of the combination of Divinity and humanity.

İyirmi iki ayədən ibarət olan hər iki xətti bir araya gətirdikdə, bunu bir neçə səbəbə görə edirik. Hər iki xətt iyirmi iki ayədən ibarətdir; iyirmi iki, 220-nin onda biridir və İlahiliklə insanlığın vəhdətinin rəmzidir.

Both lines represent the Hebrew alphabet of twenty-two letters.

Hər iki sıra iyirmi iki hərfdən ibarət olan İbrani əlifbasını təmsil edir.

Both lines represent the feasts.

Hər iki xətt bayramları təmsil edir.

Both lines represent the two harvest seasons of the year.

Hər iki xətt ilin iki məhsul mövsümünü təmsil edir.

Both lines represent Christ work in the courtyard, holy place and Most Holy Place. Leviticus means the priests, and Jesus is the Heavenly High Priest. For these reasons, we are justified in applying the line upon line methodology to the forty-four verses of Leviticus twenty-three.

Hər iki xətt Məsihin həyətdə, Müqəddəs Yerdə və Ən Müqəddəs Yerdə gördüyü işi təmsil edir. Levililər kahinlər deməkdir, İsa isə səmavi Baş Kahindir. Bu səbəblərə görə, Levililər kitabının iyirmi üçüncü fəslindəki qırx dörd ayəyə “sətir üzərinə sətir” metodologiyasını tətbiq etməkdə haqlıyıq.

Pentecost was the early rain for Christianity and Tabernacles is the latter rain for Christianity. We therefore align the spring “day of Pentecost” with the fall seven days of Tabernacles. When Sister White stated, “In the time of trouble we all fled from the cities and villages” she is identifying the time when God’s people are living in the wilderness due to persecution. Living in booths during the Tabernacle season typifies the history that leads directly to the Sabbath jubilee rest for the earth.

Əlligünlüyün bayramı xristianlıq üçün erkən yağış idi və Çardaqlar bayramı xristianlıq üçün axır yağışdır. Buna görə də biz yaz fəslindəki “Əlligünlük günü”nü payızdakı Çardaqlar bayramının yeddi günü ilə uyğunlaşdırırıq. Sister White belə dedikdə: “Dar vaxtında hamımız şəhərlərdən və kəndlərdən qaçdıq”, o, təqib üzündən Allahın xalqının çöldə yaşadığı zamanı müəyyən edir. Çardaqlar mövsümündə komalarda yaşamaq, yer üzü üçün Şənbə yubiley istirahətinə birbaşa aparan tarixi səciyyələndirir.

The Day of Pentecost marks the beginning of seven days of Tabernacles. Then the jubilee is represented by the eighth day, that is of the seven days of Tabernacles. Five days before the feast of Tabernacles was the Day of Atonement. Thus, five days before Pentecost that marks the beginning of Tabernacles—judgment is marked. Ten days before the judgment of the Day of Atonement is the feast of Trumpets. When the lines are combined five days before the Sunday law, represented by Pentecost, judgment is marked. Ten days before that, the feast of Trumpets is marked.

Pentikost Günü Çardaqların yeddi gününün başlanğıcını göstərir. Sonra yubiley səkkizinci günlə, yəni Çardaqların yeddi günündən sonrakı günlə təmsil olunur. Çardaqlar bayramından beş gün əvvəl Kəffarə Günü idi. Beləliklə, Çardaqların başlanğıcını göstərən Pentikostdan beş gün əvvəl — hökm qeyd olunur. Kəffarə Gününün hökmündən on gün əvvəl Borular bayramı gəlir. Xətlər birləşdirildikdə, Pentikostla təmsil olunan bazar qanunundan beş gün əvvəl hökm qeyd olunur. Ondan on gün əvvəl isə Borular bayramı qeyd olunur.

The baptism of Christ represented His death, burial and resurrection. Those three steps are represented by His death at Passover, His burial and rest upon the Sabbath, and His resurrection on Sunday. The three days of His death, burial and resurrection are one waymark that consists of three steps. We therefore start the combination of the two lines of spring and fall feasts at the resurrection. The resurrection of the third day begins a forty-nine-day period that leads to Pentecost, which is the Sunday law. That forty-nine-day period is preceded by the feast of unleavened bread, that begins one day before and extends five days beyond the day of first fruits.

Məsihin vəftizi Onun ölümünü, dəfnini və dirilməsini təmsil edirdi. Bu üç mərhələ Onun Pasxada ölümü, Şənbə günü dəfni və istirahəti, və bazar günü dirilməsi ilə təmsil olunur. Onun ölümünün, dəfninin və dirilməsinin üç günü üç mərhələdən ibarət olan bir yol nişanəsidir. Buna görə də yaz və payız bayramlarının iki xəttinin birləşməsinə dirilmədən başlayırıq. Üçüncü günün dirilməsi Pentikosta aparan qırx doqquz günlük bir dövrü başlayır; bu isə bazar qanunudur. Həmin qırx doqquz günlük dövrdən əvvəl mayasız çörək bayramı gəlir; bu bayram bir gün əvvəl başlayır və ilk məhsullar günündən beş gün sonrayadək davam edir.

From the resurrection of the first fruits unto the Sunday law is forty-nine days, the Sunday law being the fiftieth day. Five days before the Sunday law judgment is represented, and ten days before that judgment the warning of the trumpets is marked. Resurrection is the first waymark, then five days later the period of unleavened bread concludes. Thirty days after unleavened bread ends, the warning of the trumpets occurs. Ten days later the judgment of the Day of Atonement is marked and five days later the Sunday law of Pentecost arrives.

İlk bəhrələrin dirilməsindən bazar günü qanununadək qırx doqquz gün var; bazar günü qanunu isə əllinci gündür. Bazar günü qanunundan beş gün əvvəl hökm təmsil olunur, həmin hökmdən on gün əvvəl isə şeypurların xəbərdarlığı qeyd olunur. Dirilmə ilk nişandır; sonra, beş gün sonra mayasız çörək dövrü başa çatır. Mayasız çörək dövrü bitdikdən otuz gün sonra şeypurların xəbərdarlığı baş verir. Ondan on gün sonra Kəffarə Gününün hökmü qeyd olunur və beş gün sonra Əllinci Günün bazar günü qanunu yetişir.

This identifies seven waymarks in the line upon line application of the spring and fall feasts; the beginning of unleavened bread, the resurrection, the end of unleavened bread, the warning of trumpets, judgment, Pentecost and the latter rain. Those seven waymarks are set within an alpha seventh-day Sabbath and an omega seventh-year Sabbath. The seven waymarks couched between the two Sabbaths isolate and identify a five-day period, followed by a thirty-day period, a ten-day period, a five-day period and a seven-day period.

Bu, yazı üzərinə yazı tətbiqində bahar və payız bayramlarının xətti üzrə yeddi nişanəni müəyyən edir: mayasız çörəyin başlanğıcı, dirilmə, mayasız çörəyin sonu, şeypurların xəbərdarlığı, hökm, Pentikost və son yağış. Bu yeddi nişanə bir alfa yeddinci gün Şənbəsi və bir omeqa yeddinci il Şənbəsi daxilində yerləşdirilmişdir. İki Şənbə arasında yerləşdirilmiş bu yeddi nişanə beş günlük bir dövrü, ardınca otuz günlük bir dövrü, on günlük bir dövrü, beş günlük bir dövrü və yeddi günlük bir dövrü təcrid edərək müəyyən edir.

When we then align Christ’s resurrection, we find a forty-day period where He instructed the disciples “face to face” and thereafter ascended. Then for ten days the disciples were in the upper room. Those ten days concluded at the Day of Pentecost, which is the Sunday law. This adds a forty-day period and ten-day period to the line of priests represented by Leviticus “23.”

Sonra Məsihin dirilməsini uyğunlaşdırdıqda, görürük ki, O, qırx günlük bir müddət ərzində şagirdlərə “üz-üzə” təlim verdi və bundan sonra səmaya yüksəldi. Sonra on gün ərzində şagirdlər yuxarı otaqda idilər. Həmin on gün Əllinci Gün bayramında başa çatdı ki, bu da bazar günü qanunudur. Bu, Levililər “23” ilə təmsil olunan kahinlər xəttinə qırx günlük bir müddət və on günlük bir müddət əlavə edir.

From the resurrection there is five days to the end of unleavened bread, then thirty days to the trumpet warning, then five days to Christ’s ascension, then five days to judgment, then five days to Pentecost’s seven days of the latter rain.

Dirilmədən mayasız çörək bayramının sonuna qədər beş gün, sonra şeypur xəbərdarlığınadək otuz gün, sonra Məsihin göyə yüksəlişinədək beş gün, sonra mühakiməyədək beş gün, sonra isə Əllinci Gün bayramının son yağışın yeddi gününədək beş gün vardır.

The beginning of the seven days of unleavened bread is followed the next day by the resurrection of first fruits. The resurrection occurs within the seven days of unleavened bread, and five days after the resurrection the period of unleavened bread ends.

Mayasız çörək bayramının yeddi gününün başlanğıcını ertəsi gün ilk bəhrələrin dirilməsi izləyir. Dirilmə mayasız çörəyin yeddi günü daxilində baş verir və dirilmədən beş gün sonra mayasız çörək dövrü başa çatır.

Thirty days after the end of unleavened bread the trumpets mark a warning.

Mayasız çörək bayramının bitməsindən otuz gün sonra şeypurlar bir xəbərdarlığı bildirir.

Five days after the warning of the trumpets Christ ascended after teaching for forty days. His ascension marked the beginning of ten days in the upper room.

Surilərin xəbərdarlığından beş gün sonra Məsih qırx gün ərzində təlim verdikdən sonra göyə qalxdı. Onun göyə yüksəlişi yuxarı otaqda keçən on günün başlanğıcını göstərdi.

Then five days after His ascension judgment is marked.

Sonra, Onun göyə yüksəlişindən beş gün sonra hökm nişanlanır.

Five days later the Sunday law of Pentecost opens the seven-day period of the latter rain.

Beş gün sonra, Pentikostun bazar qanunu son yağışın yeddi günlük dövrünü açır.

The one hundred and forty-four thousand are those who follow the Lamb whithersoever He goeth. Elijah and Moses were slain on July 18, 2020. They were slain where also our Lord was crucified. Christ’s resurrection typified the resurrection of December 31, 2023. Before that date, in July of 2023, a voice in the wilderness began to sound a message represented as unleavened bread. Leaven represents error, hypocrisy and sin, and the message from the wilderness was unleavened. From December 31, 2023 through to the Sunday law, Leviticus “23” has designed a framework of the atonement of the one hundred and forty-four thousand. That framework aligns with Miller’s dream, Malachi three and Revelation nineteens’ windows of heaven. It aligns with the third and ninth hour in the sacred week from 27 to 34 AD.

Yüz qırx dörd min Quzunun hara getsə, Onun ardınca gedənlərdir. İlyas və Musa 18 iyul 2020-ci ildə öldürüldü. Onlar həmçinin Rəbbimizin çarmıxa çəkildiyi yerdə öldürüldülər. Məsihin dirilməsi 31 dekabr 2023-cü il dirilməsinin bir rəmzi idi. Həmin tarixdən əvvəl, 2023-cü ilin iyulunda, səhrada bir səs mayasız çörəklə təmsil olunan bir xəbəri səsləndirməyə başladı. Maya xətanı, ikiüzlülüyü və günahı təmsil edir, səhradan gələn xəbər isə mayasız idi. 31 dekabr 2023-cü ildən bazar qanununa qədər, Levililər “23” yüz qırx dörd minin kəffarəsi üçün bir çərçivə müəyyən etmişdir. Həmin çərçivə Millerin yuxusu, Malaki üçüncü fəsil və Vəhy on doqquzun göylərin pəncərələri ilə uyğunluq təşkil edir. O, miladdan sonra 27-dən 34-ə qədər olan müqəddəs həftədə üçüncü və doqquzuncu saatla da uyğunluq təşkil edir.

We will continue these things in the next article.

Bu məsələləri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

“‘By knowledge shall the chambers be filled with all precious and pleasant riches.’

“Biliklər hər cür qiymətli və xoş sərvətlə bilik vasitəsilə doldurulacaqdır.”

“For the mind and the soul, as well as for the body, it is God’s law that strength is acquired by effort. It is exercise that develops. In harmony with this law, God has provided in His word the means for mental and spiritual development.

“Bədən üçün olduğu kimi, ağıl və can üçün də qüvvənin səylə əldə olunması Allahın qanunudur. İnkişafı təmin edən məşqdir. Bu qanuna uyğun olaraq, Allah Öz Kəlamında zehni və ruhani inkişaf üçün vasitələr təmin etmişdir.

“The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.

“Müqəddəs Kitabda insanların istər bu həyat, istərsə də gələcək həyat üçün hazırlanmaq məqsədilə anlamalı olduqları bütün prinsiplər vardır. Və bu prinsiplər hamı tərəfindən anlaşıla bilər. Onun təlimini dəyərləndirməyə meyilli olan heç kəs Müqəddəs Kitabdan bircə parçanı belə oxuyub ondan faydalı bir fikir əldə etmədən qala bilməz. Lakin Müqəddəs Kitabın ən dəyərli təlimi arabir və ya əlaqəsiz tədqiqatla əldə edilmir. Onun böyük həqiqət sistemi tələsik və ya diqqətsiz oxucu tərəfindən qavranılacaq şəkildə təqdim edilməmişdir. Onun xəzinələrinin çoxu səthin xeyli dərinliyində yerləşir və yalnız səylə aparılan araşdırma və davamlı əmək vasitəsilə əldə oluna bilər. O böyük bütövü təşkil edən həqiqətlər axtarılıb tapılmalı və bir yerə toplanmalıdır: ‘orada bir az, burada bir az.’ Yeşaya 28:10.”

“When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.

“Beləcə araşdırılıb bir araya gətirildikdə, onların bir-birinə tamamilə uyğunlaşdırılmış olduğu görünəcək. Hər bir Müjdə digərlərinin tamamlayıcısıdır, hər bir peyğəmbərlik digərinin izahıdır, hər bir həqiqət isə başqa bir həqiqətin inkişafıdır. Yəhudi nizamının timsalları Müjdə vasitəsilə aydınlaşdırılır. Allahın Kəlamındakı hər bir prinsipin öz yeri, hər bir faktın öz mənası vardır. Və bu tam quruluş həm niyyətində, həm də icrasında Öz Müəllifi barəsində şəhadət verir. Belə bir quruluşu Sonsuz Olandan başqa heç bir ağıl nə düşünə, nə də yarada bilərdi.”

“In searching out the various parts and studying their relationship, the highest faculties of the human mind are called into intense activity. No one can engage in such study without developing mental power.

Müxtəlif hissələri araşdırıb onların qarşılıqlı əlaqəsini öyrənərkən, insan zehninin ən yüksək qabiliyyətləri gərgin fəaliyyətə cəlb olunur. Heç kəs belə bir tədqiqatla məşğul olub da zehni gücünü inkişaf etdirmədən qala bilməz.

“And not alone in searching out truth and bringing it together does the mental value of Bible study consist. It consists also in the effort required to grasp the themes presented. The mind occupied with commonplace matters only, becomes dwarfed and enfeebled. If never tasked to comprehend grand and far-reaching truths, it after a time loses the power of growth. As a safeguard against this degeneracy, and a stimulus to development, nothing else can equal the study of God’s word. As a means of intellectual training, the Bible is more effective than any other book, or all other books combined. The greatness of its themes, the dignified simplicity of its utterances, the beauty of its imagery, quicken and uplift the thoughts as nothing else can. No other study can impart such mental power as does the effort to grasp the stupendous truths of revelation. The mind thus brought in contact with the thoughts of the Infinite cannot but expand and strengthen.

“Həqiqəti araşdırıb ortaya çıxarmaq və onu bir araya gətirməkdə olduğu kimi, Müqəddəs Kitabın tədqiqinin zehni dəyəri təkcə bunda deyil. O, həm də təqdim olunan mövzuları dərk etmək üçün tələb olunan səydədir. Yalnız adi, gündəlik məsələlərlə məşğul olan ağıl cılızlaşır və zəifləyir. Əgər o, heç vaxt böyük və uzaq təsirli həqiqətləri anlamaq üçün işlədilməzsə, bir müddətdən sonra inkişaf etmək qüvvəsini itirir. Bu cür tənəzzülə qarşı bir mühafizə vasitəsi və inkişaf üçün bir təşviq olaraq, Allahın Kəlamının tədqiqi ilə müqayisə edilə biləcək başqa heç nə yoxdur. Əqli tərbiyə vasitəsi olaraq Müqəddəs Kitab hər hansı başqa kitabdan, yaxud bütün başqa kitabların cəmindən daha təsirlidir. Onun mövzularının əzəməti, ifadələrinin ləyaqətli sadəliyi, təsvirlərinin gözəlliyi düşüncələri heç bir başqa şeyin bacarmadığı kimi canlandırır və yüksəldir. Vəhyin heyrətamiz həqiqətlərini dərk etmək üçün göstərilən səy qədər zehni qüvvə verə bilən başqa heç bir tədqiqat yoxdur. Beləcə Sonsuz Olanın düşüncələri ilə təmasa gətirilən ağıl hökmən genişlənir və möhkəmlənir.”

“And even greater is the power of the Bible in the development of the spiritual nature. Man, created for fellowship with God, can only in such fellowship find his real life and development. Created to find in God his highest joy, he can find in nothing else that which can quiet the cravings of the heart, can satisfy the hunger and thirst of the soul. He who with sincere and teachable spirit studies God’s word, seeking to comprehend its truths, will be brought in touch with its Author; and, except by his own choice, there is no limit to the possibilities of his development.

“Müqəddəs Kitabın ruhani təbiətin inkişafındakı qüdrəti isə daha da böyükdür. Allahla ünsiyyət üçün yaradılmış insan yalnız belə bir ünsiyyətdə öz həqiqi həyatını və inkişafını tapa bilər. Ən yüksək sevincini Allahda tapmaq üçün yaradılmış olan insan, ürəyin həsrətlərini sakitləşdirə, canın aclıq və susuzluğunu doyura biləcək olanı başqa heç nədə tapa bilməz. Səmimi və öyrənməyə açıq ruhla Allahın kəlamını tədqiq edən, onun həqiqətlərini dərk etməyə can atan kəs onun Müəllifi ilə təmasa gətiriləcəkdir; və öz seçimi istisna olmaqla, onun inkişaf imkanlarının heç bir həddi yoxdur.”

“In its wide range of style and subjects the Bible has something to interest every mind and appeal to every heart. In its pages are found history the most ancient; biography the truest to life; principles of government for the control of the state, for the regulation of the household—principles that human wisdom has never equaled. It contains philosophy the most profound, poetry the sweetest and the most sublime, the most impassioned and the most pathetic. Immeasurably superior in value to the productions of any human author are the Bible writings, even when thus considered; but of infinitely wider scope, of infinitely greater value, are they when viewed in their relation to the grand central thought. Viewed in the light of this thought, every topic has a new significance. In the most simply stated truths are involved principles that are as high as heaven and that compass eternity.

“Üslub və mövzu baxımından geniş əhatəsi ilə Müqəddəs Kitab hər bir zehni maraqlandıracaq, hər bir qəlbə xitab edəcək bir şeyə malikdir. Onun səhifələrində ən qədim tarix; həyata ən sadiq tərcümeyi-hal; dövlətin idarə olunması, ailə həyatının tənzimlənməsi üçün elə idarəetmə prinsipləri vardır ki, insan hikməti onlara heç vaxt tay ola bilməmişdir. Onda ən dərin fəlsəfə, ən şirin və ən ülvi, ən coşqun və ən təsirli poeziya vardır. Hətta bu cür nəzərdən keçirildikdə belə, Müqəddəs Kitab yazıları hər hansı insan müəllifinin əsərlərindən dəyər baxımından ölçüyəgəlməz dərəcədə üstündür; lakin böyük mərkəzi fikirlə əlaqəsi baxımından nəzərdən keçirildikdə, onların əhatə dairəsi sonsuz dərəcədə daha geniş, dəyəri isə sonsuz dərəcədə daha böyükdür. Bu fikirin işığında baxıldıqda, hər bir mövzu yeni məna qazanır. Ən sadə şəkildə ifadə olunmuş həqiqətlərdə belə göylər qədər uca və əbədiyyəti əhatə edən prinsiplər vardır.”

“The central theme of the Bible, the theme about which every other in the whole book clusters, is the redemption plan, the restoration in the human soul of the image of God. From the first intimation of hope in the sentence pronounced in Eden to that last glorious promise of the Revelation, ‘They shall see His face; and His name shall be in their foreheads’ (Revelation 22:4), the burden of every book and every passage of the Bible is the unfolding of this wondrous theme,—man’s uplifting,—the power of God, ‘which giveth us the victory through our Lord Jesus Christ.’ 1 Corinthians 15:57.

“Müqəddəs Kitabın mərkəzi mövzusu, bütün kitab boyunca digər bütün mövzuların ətrafında cəmləşdiyi mövzu, xilas planıdır, insan qəlbində Allahın surətinin bərpa olunmasıdır. Edendə verilmiş hökm içində ifadə olunan ümidin ilk işarəsindən tutmuş Vəhydəki o son əzəmətli vədə qədər — ‘Onlar Onun üzünü görəcəklər; və Onun adı onların alınlarında olacaqdır’ (Vəhy 22:4) — Müqəddəs Kitabın hər kitabının və hər parçasının əsas məğzi bu ecazkar mövzunun açılıb göstərilməsidir, — insanın ucaldılması, — Allahın qüdrəti, ‘Rəbbimiz İsa Məsih vasitəsilə bizə qələbə verən’ qüdrət. 1 Korinflilərə 15:57.”

“He who grasps this thought has before him an infinite field for study. He has the key that will unlock to him the whole treasure house of God’s word.

“Bu fikri dərk edən şəxsin qarşısında tədqiq üçün sonsuz bir sahə açılır. Onda Allahın Kəlamının bütün xəzinə evini onun üzünə açacaq açar vardır.

“The science of redemption is the science of all sciences; the science that is the study of the angels and of all the intelligences of the unfallen worlds; the science that engages the attention of our Lord and Saviour; the science that enters into the purpose brooded in the mind of the Infinite—‘kept in silence through times eternal’ (Romans 16:25, R.V.); the science that will be the study of God’s redeemed throughout endless ages. This is the highest study in which it is possible for man to engage. As no other study can, it will quicken the mind and uplift the soul.

“Xilas elmi bütün elmlərin elmidir; mələklərin və günaha düşməmiş aləmlərin bütün ağıllı varlıqlarının araşdırdığı elm; Rəbbimiz və Xilaskarımızın diqqətini cəlb edən elm; Sonsuz Olanın zehnində bəslənmiş məqsədin içinə daxil olan elm — «əzəli zamanlar boyu sükut içində saxlanılmış» (Romalılara 16:25, R.V.); Allahın xilas olunmuşlarının sonsuz əsrlər boyu araşdıracağı elm. Bu, insanın məşğul ola biləcəyi ən uca tədqiqatdır. Heç bir başqa tədqiqatın edə bilməyəcəyi kimi, o, zehni canlandıracaq və canı yüksəldəcəkdir.

“‘The excellency of knowledge is, that wisdom giveth life to them that have it.’ ‘The words that I speak unto you,’ said Jesus, ‘they are spirit, and they are life.’ ‘This is life eternal, that they should know Thee the only true God, and Him whom Thou didst send.’ Ecclesiastes 7:12; John 6:63; 17:3, R.V.

“‘Biliyin üstünlüyü bundadır ki, hikmət ona sahib olanlara həyat verir.’ İsa dedi: ‘Mənim sizə söylədiyim sözlər ruhdur və həyatdır.’ ‘Əbədi həyat isə budur ki, onlar yeganə həqiqi Allah olan Səni və göndərdiyin Kəsi tanısınlar.’ Vaiz 7:12; Yəhya 6:63; 17:3, R.V.”

“The creative energy that called the worlds into existence is in the word of God. This word imparts power; it begets life. Every command is a promise; accepted by the will, received into the soul, it brings with it the life of the Infinite One. It transforms the nature and re-creates the soul in the image of God.

Aləmləri varlığa çağıran yaradıcı qüvvə Allahın kəlamındadır. Bu kəlam qüdrət verir; həyat doğurur. Hər əmr bir vəddir; iradə tərəfindən qəbul edilib cana daxil olduqda, özü ilə Sonsuz Olanın həyatını gətirir. O, təbiəti dəyişdirir və canı Allahın surətində yenidən yaradır.

“The life thus imparted is in like manner sustained. ‘By every word that proceedeth out of the mouth of God’ (Matthew 4:4) shall man live.

Beləliklə verilən həyat eyni qayda ilə də davam etdirilir. “İnsan Allahın ağzından çıxan hər bir sözlə yaşayacaqdır” (Matta 4:4).

“The mind, the soul, is built up by that upon which it feeds; and it rests with us to determine upon what it shall be fed. It is within the power of everyone to choose the topics that shall occupy the thoughts and shape the character. Of every human being privileged with access to the Scriptures, God says, ‘I have written to him the great things of My law.’ ‘Call unto Me, and I will answer thee, and show thee great and mighty things, which thou knowest not.’ Hosea 8:12; Jeremiah 33:3.

“Ağıl, can, nə ilə qidalanırsa, onunla qurulub inkişaf edir; və onun nə ilə qidalanacağını müəyyən etmək bizim ixtiyarımızdadır. Hər kəsin düşüncələri məşğul edəcək və xarakteri formalaşdıracaq mövzuları seçmək imkanı vardır. Müqəddəs Yazılara çıxış imtiyazına malik olan hər bir insan barədə Allah belə deyir: «Qanunumun böyük həqiqətlərini ona yazmışam». «Mənə yalvar, sənə cavab verəcəyəm və bilmədiyin böyük və qüdrətli şeyləri sənə göstərəcəyəm». Huşə 8:12; Yeremya 33:3.

“With the word of God in his hands, every human being, wherever his lot in life may be cast, may have such companionship as he shall choose. In its pages he may hold converse with the noblest and best of the human race, and may listen to the voice of the Eternal as He speaks with men. As he studies and meditates upon the themes into which ‘the angels desire to look’ (1 Peter 1:12), he may have their companionship. He may follow the steps of the heavenly Teacher, and listen to His words as when He taught on mountain and plain and sea. He may dwell in this world in the atmosphere of heaven, imparting to earth’s sorrowing and tempted ones thoughts of hope and longings for holiness; himself coming closer and still closer into fellowship with the Unseen; like him of old who walked with God, drawing nearer and nearer the threshold of the eternal world, until the portals shall open, and he shall enter there. He will find himself no stranger. The voices that will greet him are the voices of the holy ones, who, unseen, were on earth his companions—voices that here he learned to distinguish and to love. He who through the word of God has lived in fellowship with heaven, will find himself at home in heaven’s companionship.” Education, 123–127.

“Allahın Kəlamı əlində olmaqla, hər bir insan, həyatdakı qisməti haraya düşmüş olursa-olsun, seçdiyi cür bir yoldaşlığa malik ola bilər. Onun səhifələrində o, bəşər nəslinin ən nəcib və ən yaxşı nümayəndələri ilə söhbət edə bilər və Əbədinin insanlarla danışarkən səsini dinləyə bilər. O, ‘mələklərin belə baxmağa arzuladığı’ (1 Peter 1:12) mövzuları araşdırıb onlar üzərində düşünərkən, onların yoldaşlığına da sahib ola bilər. O, səmavi Müəllimin addımlarını izləyə və Onun dağda, düzdə və dəniz kənarında təlim verdiyi vaxtkı kimi sözlərini dinləyə bilər. O, bu dünyada göyün ab-havası içində yaşaya, yer üzünün kədərli və sınağa çəkilən övladlarına ümid düşüncələri və müqəddəsliyə yönələn arzular bəxş edə bilər; özü isə Gözəgörünməzlə getdikcə daha yaxın və daha yaxın ünsiyyətə daxil olaraq; qədimdə Allahla yürüyən o şəxs kimi, əbədi dünyanın astanasına getdikcə daha çox yaxınlaşaraq, nəhayət qapılar açılanadək və o, oraya daxil olanadək. O, özünü orada yad birisi kimi görməyəcək. Onu qarşılayacaq səslər, görünməz halda yer üzündə onun yoldaşları olmuş müqəddəs şəxslərin səsləri olacaq—burada ikən ayırd etməyi və sevməyi öyrəndiyi səslər. Allahın Kəlamı vasitəsilə göylə ünsiyyətdə yaşamış olan kəs, özünü göyün yoldaşlığı içində evindəki kimi hiss edəcək.” Education, 123–127.