Ang Basahon ni Daniel - Numero Usa ka Gatus ug Kasiyam ug Pito

Karon atong giila nga ang usa sa mga hitabo nga gisimbolohan sa pito ka mga dalugdog mao ang buluhaton ni Cristo sa pagtigom pag-usab sa Iyang katawhan sa ikaduhang higayon, nga Iyang gisugdan pagbuhat niadtong Hulyo, 2023. Ang kasaysayan sa mga Millerite nagpaila nga kini nga buluhaton matuman uban sa pakiggubat sa Islam ingon nga hulagwayng-likuranan sa mensahe.

Ang mensahe mao ang Pinadayag ni Jesu-Cristo, nga hubaran sa patik sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay, apan kana nga mensahe gidala pinaagi sa (gibutang sulod sa konteksto sa) mensahe sa ikatulong kaalaotan. Sa gayod nga panahon nga ang Ginoo nag-uy-od pag-usab sa Iyang kamot sa ikaduhang higayon niadtong 1849, si Sister White naghisgot mahitungod sa pag-uyog sa mga nasuko nga nasod, nga maoy usa ka simbolo sa Islam.

Gipamatud-an sa mga historyador nga ang nakapakurog sa mga nasod sa Europa niadtong 1848 mao ang mga kalihokan sa mga kasundalohan sa Islam, kay sa pagtagna sila gisimbolohan ingon nga gahum nga nagpasuko sa mga nasod. Sa unang pagpamatuod sa Ginoo nga nagbuklad sa Iyang kamot sa ikaduhang higayon diha sa kasaysayan sa 1840 ngadto sa 1844, ang mensahe sa Tunga-tungang Paghilak miabut sa camp meeting sa Exeter. Gikan didto hangtod sa Oktubre 22, 1844, ang mensahe mikatag sa sidlakang baybayon sa Estados Unidos sama sa usa ka balod sa taob. Kadtong kalihokan gitipoan na pinaagi sa madaugon nga pagsulod ni Cristo sa Jerusalem, ug usa ka asno ang midala kang Cristo ngadto sa Jerusalem.

Ang mensahe sa Tunga‑tungang Gabii nga Pagsinggit nagrepresentar sa tibuok propetikong mensahe sa Pinadayag ni Jesucristo, apan kana nga Pinadayag gibutang sulod sa konteksto sa Islam sa ikatulong kaalaotan nga nagpungot sa mga nasod, kay ang Islam mao ang nagdala sa mensahe nga mao ang Pinadayag ni Jesucristo. Si Jesus mao ang Leon sa banay ni Juda, ug Siya nalangkit sa mensahe sa “asno.”

Pinaagi sa Juda nga ang “pagkatigom sa mga katawhan” matuman. Si Cristo, ingon nga Juda, mao usab ang “Punoan sa Ubas,” ug ang “piniling punoan sa ubas” ginabugkos ngadto sa “nati sa asno.” Ang Iyang “mga sapot” gihugasan sa “vino,” nga mao ang “dugo sa mga ubas.” Si Cristo misugod sa pag-ula sa Iyang dugo didto sa Getsemani, sa dihang Siya naningot ug dugo, ug ang Getsemani nagakahulogan sa “giukanan sa olibo.” Gikan sa Getsemani ngadto sa krus, giula Niya ang Iyang bililhong dugo aron tigumon ang tanang mga tawo ngadto sa Iyang kaugalingon.

Ang buluhaton ni Cristo sa pagdani sa tanang tawo ngadto sa Iyang kaugalingon usa ka proseso nga may duha ka lakang, kay una Niyang tigumon ang “mga sinalikway sa Israel,” ug dayon gamiton Niya sila ingon nga usa ka timaan aron pagadanihon ang Iyang laing panon.

Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang mga “karnero” nga nakaila Kaniya. Ang “ubang mga karnero” mao ang Iyang panon nga manggula gikan sa Babilonia sa diha nga ilang makita ug madungog ang bandila. Sa dili pa Niya ituboy ang Iyang bandila, nga mao ang Iyang mga karnero, Iyang tigumon una sila sa ikaduhang higayon. Kana nga linya sa sagradong kasaysayan nagkauyon sa mga bersikulo trese hangtod kinse sa Daniel kapitulo onse, ug busa nagkauyon sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kap-atan. Kini nagrepresentar sa linya sa tinuod nga Protestanteng sungay nga nagpadayon sulod sa kasaysayan sa apostatang Protestanteng sungay, sa apostatang Republikang sungay, ug sa pag-abot sa bigaong babaye sa Tiro, sa dili pa ang balaod sa Domingo sa bersikulo kap-atan ug usa. Ang linya sa tinuod nga Protestanteng sungay nagrepresentar sa kasaysayan ug usab sa mensahe diin ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo gitimrihan.

Ang “mga hininginlan sa Israel” nagrepresentar ug usa ka laray nga kasukwahi sa “katilingban sa mga mayubiton,” sumala sa pag-ila kanila ni Jeremias, o ingon sa “sinagoga ni Satanas” sumala sa pag-ila kanila ni Juan diha sa Pinadayag kapitulo dos ug tres diin gihisgutan ang iglesia sa Smirna ug Filadelfia. Ang mga taga-Filadelfia nagrepresentar sa “usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo” sa Pinadayag kapitulo siete, ug ang Smirna mao ang “dakong panon” sa mao rang kapitulo, nga dili maisip. Ang duha ka hut-ong sa mga tinubos sa kaulahiang mga adlaw anaa sa pakiglalis batok niadtong mga namakak, ug anaa sa sinagoga ni Satanas, ug nagaangkon nga sila mao ang katawohan sa Dios, kay nagaingon man sila nga sila mga Judio.

Ang linya sa tinuod nga Protestante nga sungay naglangkob sa kontrobersiya nga anaa tali kanila ug sa kanhing katawhan sa tugon nga niadtong panahona ginabiyaan na. Sa mao rang kasaysayan ang matinumanon anaa usab sa kontrobersiya batok sa linya sa apostatang Protestantismo ug Katolisismo. Kining tulo ka relihiyosong mga entidad nagrepresentar sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga propeta sa mikrolebel sulod sa linya sa tinuod nga Protestante nga sungay.

Atong gihisgutan na kining bahina kaniadto, ug sa pagbuhat niana atong naila nga ang hugpong sa mga pulong nga “nominal church” ug ang hugpong sa mga pulong nga “nominal Adventist” adunay lahi nga kahulogan ug paggamit sa dihang gisulat ni Sister White ang maong mga pulong. Apan ang mga manalagna misulti labaw pa alang sa kaulahiang mga adlaw kay sa ilang kaugalingong kasaysayan, busa niining bahina ang nominal church sa kaulahiang mga adlaw mao ang apostatang Protestante. Ang pulong nga “nominal” nagpasabot og “sa ngalan lamang.”

Ang gitawag nga Protestante nga iglesia mihunong sa pagprotesta batok sa Roma niadtong 1844, sa dihang misukol sila sa pagsulod pinaagi sa pagtuo ngadto sa Labing Balaan nga Dapit, diin mahimo unta nilang maila nga ang Igpapahulay sa ikapito nga adlaw mao ang husto nga adlaw sa pagsimba. Hinonoa, gipadayon nila ang pagsimba sa adlaw, nga mao ang timaan sa Katolisismo. Dili mahimo ang “pagprotesta” batok sa Roma, nga mao lamang ang kahulogan sa pulong nga “Protestante,” kon gidawat mo ang iyang simbolo sa awtoridad, nga ang iglesiang Romano sa makadaghan na nga higayon nagpaila nga mao ang iyang awtoridad sa pag-usab sa adlaw sa pagsimba diha sa Biblia gikan sa Igpapahulay sa ikapito nga adlaw ngadto sa Domingo.

Ang “nominal nga mga Adventista” mao kadtong nagaangkon nga sila mga Seventh-day Adventist, apan sila usab giila ingon kang Judas, nga mao ang simbolo sa usa ka tinun-an nga nagbudhi sa iyang pag-angkon. Ang nominal nga iglesia sa Seventh-day Adventist magadumot sa mga “balaan,” ug unya kadtong mga balaan “mahimong” “usa ka dili mailhan nga katawohan.” Nagadumot sila sa dili mailhang mga balaan, “tungod sa Igpapahulay,” kamatuoran nga dili nila “ikasalikway.” Ang kamatuoran sa Igpapahulay sa kasaysayan ni Sister White mao ang Igpapahulay sa ikapitong adlaw, apan kini nagalarawan sa kamatuoran sa Igpapahulay sa katapusang mga adlaw, nga dili mahimong ikasalikway, ug kana mao ang doktrina nga unang gisalikway sa Laodicean nga Seventh-day Adventism sa ilang pagsukol niadtong 1863. Kana nga doktrina mao ang unang pundasyonal nga kamatuoran nga nadiskobrehan ni William Miller, ug kini nagarepresentar sa mga pundasyonal nga kamatuoran sa Adventismo nga gidumilian sa nominal nga mga Adventista sa paglakaw niini, ingon sa girepresentahan sa karaang mga alagianan ni Jeremias. Kana nga kamatuoran sa Igpapahulay mao ang “pito ka panahon,” sa Levitico 26.

Ang linya sa tinuod nga Protestantismo nga gilangkoban sa Philadelphia ug Smyrna ginabudhi niadtong mga girepresentar ingon si Judas. Si Judas nakigsaad sa pagbudhi kang Jesus sa tulo ka higayon, sa ingon nagpaila sa usa ka progresibong pagbudhi nga miuna ug natapos didto sa krus. Ang bersikulo sais sa Daniel onse nagrepresenta sa balaod sa Domingo, nga gitipo sa krus. Busa, sa mga bersikulo nga nag-una sa balaod sa Domingo sa bersikulo sais, nga mao usab ang balaod sa Domingo sa bersikulo kwarentay-uno, usa ka tulo-ka-hagdan nga pagbudhi igapahamtang batok sa mga balaan sa ulahing mga adlaw. Ang pagbudhi mahitabo sulod sa yugto sa dihang ang Ginoo nagatigum sa Iyang bandila sa ulahing mga adlaw sa ikaduhang higayon.

Gipaila ni Isaias ang makasaysayanong kahimtang alang niining pahayag diha sa bersikulo 10, pinaagi sa hugpong nga “niadtong adlawa.” Busa, kana nga “adlaw” nailhan na diha sa mga bersikulo nga nag-una sa bersikulo 10. Sa dihang atong subayon kining piho nga asoy nga matagnaon paingon sa usa ka reperensiya nga nagtugot kanato sa pag-ila kon kanus-a ang “niadtong adlawa,” moabot kita sa bersikulo 1 sa kapitulo 10.

Gipasabot ni Sister White ang “dili matarong nga kasugoan” niini nga bersikulo ingon nga ang hapit nang moabut nga balaod sa Domingo:

Ang konteksto sa Ginoo nga nagtigum pag-usab sa Iyang katawohan sa ikaduhang higayon nahimutang sa kasaysayan sa nagkaduol nga krisis sa balaod sa Domingo, kay sa bersikulo dose sa ikanapulog kapitulo, si Isaias naghisgot sa Ginoo nga magatapus ug usa ka buluhaton taliwala sa Iyang katawohan sa dili pa Niya ipahamtang ang Iyang ehekutibong paghukom batok sa dili matarong nga sugo, nga mao ang balaod sa Domingo.

Ang “buhat ibabaw sa Zion ug sa Jerusalem,” nga “pagabuhaton” sa Ginoo sa dili pa magsugod ang silot batok sa kapapahan sa balaod sa Domingo, mao ang pagtimri sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Diha sa Ezequiel kapitulo siyam, ang tawo nga may sudlanan sa tinta sa magsusulat moagi sa Jerusalem nga nagabutang ug timaan ibabaw niadtong “nanag-agulo ug nanaghilak tungod sa mga dulumtanan nga ginabuhat sa yuta” ug sa iglesia. Kana nga buluhaton nagalakip sa proseso sa Ginoo sa pagtigom pag-usab sa mga sinalikway sa Israel sa ikaduhang higayon. Iyang tigumon sila gikan sa upat ka suok sa yuta, ug ang “upat ka suok sa yuta” girepresentahan sa walo ka heyograpikal nga mga dapit. Ang walo mao ang simbolo sa proseso sa pagsulay sa hulagway sa mananap, sa ingon nagaila nga ang kataposang pagtigom niadtong mahimong bandila mahitabo sulod sa panahon nga ang pagsulay sa hulagway sa mananap ginatuman sa yuta.

Ang panaghiusa nga gisimbolo ni “Ephraim” nga “dili masina kang Juda, ug si Juda” nga “dili magsamok kang Ephraim,” mahitabo sa dihang ang mga kaaway ni Juda pagaputlon. Sa matagnaong paagi, ang kanhing katawhan sa tugon, nga gisimbolo ni Judas, o ang sinagoga ni Satanas, o ang katigoman sa mga mayubiton, o ang mga Protestante sa kasaysayan sa mga Millerite, o ang mga Judio sa kasaysayan ni Cristo, “pagaputlon” sa unang kapakyasan. Sa dihang gisimbolo ni Jeremias ang maong kasaysayan, siya gisugo nga dili na gayud makabalik sa katigoman sa mga mayubiton, bisan pa sila makahimo sa pagbalik kaniya kon sila mopili sa paghinulsol.

Gikan sa Hulyo 18, 2020 hangtod sa balaod sa Dominggo ang Ginoo nagtigum sa Iyang katawhan sa kataposang mga adlaw sa ikaduhang higayon. Iyang gitigum sila gikan sa tibuok kalibotan, sulod sa usa ka yugto sa panahon sa dihang Iyang gitapus ang Iyang tibuok buluhaton ibabaw sa Juda ug Jerusalem. Nianang panahon sa pagselyo, ang katawhan sa Dios sa kataposang mga adlaw mahimong mailhan lamang sa pipila, apan bisan pa niana atubangon nila ang usa ka tulo-ka-bahin nga panaghiusa nga mosupak sa ilang buluhaton.

Ang Katolisismo mao ang mananap sa tulo-ka-pilo nga panaghiusa, ug usa sa iyang mga anak nga babaye mao ang pundok nga giila ni Sister White ingon nga ngalan-lamang nga iglesia. Sila nagrepresentar sa mini nga manalagna. Ang ngalan-lamang nga mga Adventista nga Laodicean, nga girepresentahan ni Judas, mao ang dragon niini nga paglarawan. Ang pagrebelde sa 1863 gitipoan pinaagi sa pagrebelde sa karaang Israel sa unang Kadesh, sa dihang ilang gipili ang pagsalikway sa mensahe ni Josue ug Caleb ug ang pagbalik ngadto sa Egipto. Ang Egipto usa ka simbolo sa dragon.

Ang pagrebelde sa Kadesh nagrepresentar sa ikanapulong pagsulay sulod sa usa ka proseso sa pagsulay nga miresulta sa pagsalikway ug kamatayon sa piniling katawhan nga gipagula gikan sa Ehipto, ug nagtimaan sa katapusang pagsulay sa usa ka proseso sa pagsulay nga gidala ibabaw sa Philadelphian Millerite Adventism niadtong Oktubre 22, 1844 ug natapos pinaagi sa pagrebelde sa 1863. Sa tumang katapusan sa kasaysayan sa karaang Israel, ang mga Judio “misinggit, ‘Ipapahawa siya, ipapahawa siya, ilansang siya sa krus.’ Si Pilato miingon kanila, ‘Ilansang ko ba sa krus ang inyong Hari?’ Mitubag ang mga pangulong sacerdote, ‘Wala kamiy hari gawas kang Cesar.’” Sa nahaunang pagrebelde ug sa ulahing pagrebelde, ang kanhing katawhan sa tugon mipili sa pag-ila sa usa ka simbolo sa dragon (Ehipto ug paganong Roma) ingon nga ilang hari.

Niadtong Hulyo 18, 2020, ang “mga kabatok sa Juda” “giputol,” ug ang templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo gitukod. Ang nahibilin na lamang mao nga ang templo pagahinloan, sa wala pa ang Mensahero sa Tugon mokalit pag-abot sa Iyang templo. Ang templo sa kasaysayan sa mga Millerite gitukod sulod sa kap-atan ug unom ka tuig gikan sa 1798 hangtod sa 1844. Sa unang kapakyasan niadtong Abril 19, 1844, ang mga Protestante giputol ug nahimong kabahin sa sinagoga ni Satanas, sa katilingban sa mga mayubiton, usa ka anak nga babaye sa Roma. Gikan niadtong taknaa hangtod sa Oktubre 22, 1844, usa ka proseso sa paghinlo ang nahitabo sa wala pa ang mga matinumanon misunod kang Cristo ngadto sa Labing Balaang Dapit, aron Iyang matuman ang buhat sa paghiusa sa Iyang Pagka-Dios ngadto sa ilang pagkatawo.

Ang kasaysayan sa tinuod nga Protestante nga sungay, nga pagatigumon sa ikaduhang higayon sa dili pa ang dili-matarong nga sugo, aron sila mahimong bandila nga gamiton sa Dios sa pagtawag sa Iyang laing panon gikan sa Babilonia, nagakahitabo sa mao rang panahon diin ang apostatang Republikano ug Protestante nga mga sungay nagahiusa, nagapakighilawas sa espirituhanong paagi, ug sa ingon nahimong usa ka unod, o usa ka templo, nga mao ang larawan sa mananap. Ang templo sa Dios sa samang higayon nagaporma sa larawan ni Cristo.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.