Ezekiel is identified as the “mourning prophet” for he is a symbol of the one hundred and forty-four thousand, who in chapter nine of his book are mourning (sighing and crying) for the abominations done in the land and in the church. In the passage from Testimonies we cited in the last article Sister White penned, “The prophet himself was a stranger in a strange land, where boundless ambition and savage cruelty reigned supreme. That which he saw and heard of human tyranny and wrong distressed his soul, and he mourned bitterly day and night.”
Si Ezekiel giila nga “nagbangotan nga propeta,” kay siya usa ka simbolo sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, nga diha sa ikasiyam nga kapitulo sa iyang basahon nagabangotan (nanghupaw ug naghilak) tungod sa mga kangil-ad nga butang nga gihimo sa yuta ug sa iglesia. Sa pahayag gikan sa Testimonies nga atong gisitar sa miaging artikulo, gisulat ni Sister White, “Ang propeta mismo usa ka dumuloong sa usa ka dumuloong nga yuta, diin ang walay-utlanan nga ambisyon ug mapintas nga kabangis naghari nga labaw sa tanan. Ang iyang nakita ug nadungog mahitungod sa tawhanong pagpanlupig ug kasaypanan nakapasubo sa iyang kalag, ug siya nagbangotan sa mapait gayod adlaw ug gabii.”
The one hundred and forty-four thousand are the “outcasts of Israel,” who were scattered, as represented by Ezekiel being taken into captivity. The sealing process represented in Ezekiel nine is the same as Revelation seven, and both those chapters are represented as taking place in the latter days.
Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang “mga sinalikway sa Israel,” nga nagkatibulaag, sumala sa girepresentar pinaagi sa pagkabihag ni Ezekiel. Ang proseso sa pagpatik nga girepresentar diha sa Ezekiel nuebe mao ra ang mao sa Pinadayag pito, ug kining duha ka mga kapitulo girepresentar nga mahitabo sa ulahing mga adlaw.
“This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision.” Testimonies to Ministers, 445.
“Ang maong pagselyo sa mga alagad sa Dios mao ra usab ang gipakita kang Ezekiel diha sa panan-awon.” Testimonies to Ministers, 445.
From the throne, God directs the cherubim who in turn manage the wheels. Ezekiel was to understand from the vision that God was in control, even in the period when everything appeared to be in confusion. Sister White says “in like manner” after setting forth the structure of God on the throne, directing the cherubim who managed the affairs of earth, as she describes John in the sanctuary where Christ walked among the seven churches. Ezekiel and John are symbols of those who live in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who, as inspiration records, “The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of.”
Gikan sa trono, ang Dios maoy nagmando sa mga querubin, ug sila usab maoy nagadumala sa mga ligid. Gipasabot kang Ezekiel pinaagi sa panan-awon nga ang Dios maoy nagagahum, bisan pa sa panahon nga ang tanang butang daw anaa sa kalibog. Si Sister White nagaingon og “sa susamang paagi” human niyang ipadayag ang kahimtang sa Dios didto sa trono, nga nagamando sa mga querubin nga maoy nagdumala sa mga kalihokan sa yuta, sa dihang iyang gihulagway si Juan didto sa santuwaryo diin si Cristo naglakaw taliwala sa pito ka mga iglesia. Si Ezekiel ug si Juan mga simbolo niadtong mga buhi sa panahon sa pagsilyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga, sumala sa giulat sa inspirasyon, “The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of.”
Certainly when Sister White penned those words, those words were true, but in the sealing time they find their perfect fulfillment. Twenty years ago or so, would you have thought that what is now transpiring in the world in conjunction with the swarming of the locusts of Islam? Locusts as a symbol of Islam in chapter nine of Revelation includes the migration in nature of the Locusts of northern Africa. Those swarming locusts of Africa's migration path aligns with the geography that was taken over by Islam. Islam is a descendant of Ishmael, and Ishmael’s mother was Hagar. Hagar means “flight” or “to flee.” In Arabic the name is usually rendered Hajar (هاجر), and it is connected to the same root that gives us Hijra (the migration/flight of Muhammad). The roots of Islam are associated with not only the swarming of locusts, but the roots include the meaning of migration. Did anyone ever dream that illegal immigration was a manifestation of the locust of Islam?
Sa pagkatinuod, sa dihang gisulat ni Sister White kadtong mga pulonga, matuod gayod kadto; apan sa panahon sa pagtimri, didto nila hingkaplagan ang ilang hingpit nga katumanan. Mga baynte ka tuig na ang milabay o kapin pa, mahunahuna ba ninyo nga ang karon nahitabo sa kalibotan may kalabutan sa pagpanon sa mga dulon sa Islam? Ang mga dulon ingon nga simbolo sa Islam sa ikasiyam nga kapitulo sa Pinadayag nagalakip sa paglalin sa kinaiyahan sa mga dulon sa amihanang Aprika. Kadtong nagpanon nga mga dulon, sa ilang agianan sa paglalin sa Aprika, nagtandi sa heograpiya nga giilog sa Islam. Ang Islam kaliwat ni Ismael, ug ang inahan ni Ismael mao si Hagar. Ang Hagar nagkahulogan og “pagkalagiw” o “pagkalagiw palayo.” Sa Arabiko, ang ngalan kasagarang isulat nga Hajar (هاجر), ug kini nalambigit sa mao rang gamot nga maoy naghatag kanato sa Hijra (ang paglalin/pagkalagiw ni Muhammad). Ang mga gamot sa Islam nalangkit dili lamang sa pagpanon sa mga dulon, kondili ang mga gamot niini naglakip usab sa kahulogan sa paglalin. Kinsa ba kaha ang nakadamgo nga ang iligal nga imigrasyon usa ka pagpakita sa dulon sa Islam?
Did anyone dream that the global communists would form an alliance with the Islamic hordes? Both Islam and the globalists dragon power ascend from the bottomless pit in Revelation 9/11 respectively, and the bottomless pit represents a manifestation of satanic power. Both of the current allies are instruments of Satan according to the Scriptures of truth.
Aduna bay nakadamgo nga ang mga pangkalibotang komunista magporma ug usa ka alyansa uban sa mga panon sa Islam? Ang Islam ug ang gahum sa dragon sa mga globalista kapuwa mitungha gikan sa bung-aw nga walay kinutuban diha sa Pinadayag 9/11, ug ang bung-aw nga walay kinutuban nagrepresentar sa usa ka pagpadayag sa satanikong gahum. Ang duha ka kasamtangang kaalyado maoy mga galamiton ni Satanas sumala sa mga Kasulatan sa kamatuoran.
“‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.
“‘Sa diha nga mahuman na nila [nagatapos na] ang ilang pagpamatuod.’ Ang panahon diin ang duha ka mga saksi kinahanglan managna nga sinul-oban ug sako natapos niadtong 1798. Sa nagkaduol na sila sa pagtapos sa ilang buluhaton diha sa kangitngit, gubat himoon batok kanila sa gahum nga gihulagway ingon nga ‘ang mananap nga mokawas gikan sa kahiladman nga walay kinutoban.’ Sa daghan sa mga nasod sa Uropa ang mga gahum nga nagdumala sa Simbahan ug Estado sulod sa mga siglo gikontrolar ni Satanas pinaagi sa pagpataliwala sa kapapahan. Apan dinhi gipadayag ang usa ka bag-ong pagpakita sa satanikanhong gahum.” The Great Controversy, 268.
Sister White here identifies the arrival of socialism in the French Revolution period, while also noting that Satan also controls the papal power. The papal power also comes out of the bottomless pit in Revelation seventeen and in chapter nine of Revelation, Islam is the smoke which came from the bottomless pit. The point still remains; did inspiration truly mean, “The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of?” Who dreamed that Islam would now be spread across Europe and now descending upon the Americas? Did you dream the locusts would be spread across the globe by the globalists of the United Nations, the European Union and the democratic party of the United States?
Dinhi giila ni Sister White ang pag-abot sa sosyalismo sa panahon sa Rebolusyong Pranses, samtang iyang usab namatikdan nga si Satanas nagdumala usab sa gahom sa kapapahan. Ang gahom sa kapapahan usab mogula gikan sa bung-aw nga walay kinailadman diha sa Pinadayag disi-siyete, ug sa kapitulo nuwebe sa Pinadayag, ang Islam mao ang aso nga migula gikan sa bung-aw nga walay kinailadman. Nagpabilin gihapon ang maong punto; tinuod ba nga ang inspirasyon nagpasabot, “Ang mga talan-awon nga pagahimoon sa atong kalibotan wala pa gani mahandom”? Kinsa man ang nakadamgo nga ang Islam karon mokatap na sa tibuok Uropa ug karon nagakunsad na ngadto sa mga Amerika? Nakadamgo ba ikaw nga ang mga dulon igakatag sa tibuok kalibotan pinaagi sa mga globalista sa United Nations, sa European Union, ug sa Democratic Party sa Estados Unidos?
Who dreamed that the educational institutions would be overcome by the communist and Islamic alliance that is now being paid for by tax dollars of citizens that never intended their tax dollars would be employed to destroy the nation supplying the tax dollars.
Kinsa ba ang nagdamgo nga ang mga institusyong pang-edukasyon pagadaugon sa alyansang Komunista ug Islamiko nga karon ginapondohan sa salapi sa buhis sa mga lungsoranon nga wala gayod magtinguha nga ang ilang salapi sa buhis gamiton aron laglagon ang nasod nga maoy naghatag nianang salapi sa buhis.
Who dreamed Great Britain would promote an uphold white girls being gang raped, kidnapped and imprisoned and murdered by Islam? Many point out the fact that every communist system ever located in human history has been a complete failure, but the fruit of the socialism of Britain is as much a condemnation of socialism, as the failure of the system’s economic and political philosophies.
Kinsa man ang makadamgo nga ang Great Britain magpasiugda ug magtuboy sa pag-antos sa mga puting babaye nga ginabiktima sa grupong pagpanglugos, gikidnap, gipriso, ug gipatay tungod sa Islam? Daghan ang nagpunting sa kamatuoran nga ang matag komunistang sistema nga nahimutang sukad sa tibuok kasaysayan sa tawo nahimong hingpit nga kapakyasan, apan ang bunga sa sosyalismo sa Britanya usa ka paghusga batok sa sosyalismo sama usab sa kapakyasan sa pang-ekonomiya ug pang-politika nga mga pilosopiya sa maong sistema.
Who would have dreamed that the merchants of the earth would be allowed to introduce poisons to accomplish mass murder of over seventeen million people?
Kinsa man ang makadahom nga tugotan ang mga negosyante sa yuta sa pagpaila ug mga hilo aron mapatuman ang pangmasang pagpatay sa kapin sa napulog-pito ka milyon ka mga tawo?
Who dreamed men such as George Soros, Bill Gates and Anthony Fauci would be allowed to accomplish their demonic deeds of evil with absolutely no consequences?
Kinsa ba ang makahunahuna nga ang mga tawo sama nila George Soros, Bill Gates, ug Anthony Fauci tugotan sa pagtuman sa ilang demonyong mga buhat sa kadautan nga walay bisan unsang sangpotanan?
When Sister White stated the scenes enacted would not be dreamed about, she did so in the context of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. She was following her comments on Christ warning in Matthew twenty-four where she recorded, “These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming.”
Sa dihang gipahayag ni Sister White nga ang mga talan-awon nga pagabuhaton dili man lang mahandom, gibuhat niya kini sulod sa konteksto sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Gisundan niya ang iyang mga komento bahin sa pasidaan ni Cristo diha sa Mateo bente kuatro, diin iyang gitala, “Kini nga mga leksyon alang sa atong kaayohan. Kinahanglan nga ilig-on nato ang atong pagtuo diha sa Dios, kay anaa gayud sa atong atubangan ang usa ka panahon nga mosulay sa mga kalag sa mga tawo. Si Cristo, didto sa Bukid sa mga Olibo, nagsaysay pag-usab sa makahahadlok nga mga paghukom nga magauna sa Iyang ikaduhang pag-anhi.”
The lessons she had just referred to were the illustrations of both Ezekiel and John in the sanctuary learning to understand that God is in control of all things. In the confusion and rebellion that is now under way, a confusion and rebellion that will only escalate as history moves forward, those who are God’s messengers, as represented by not only Ezekiel and John in the temple, but also Isaiah will only navigate the history in a fashion that glorifies the Lord if they understand that even the things we never dreamed of are still under the control of God.
Ang mga leksiyon nga iyang bag-o pa lamang gihisgutan mao ang mga hulagway ni Ezequiel ug ni Juan didto sa santuwaryo, nga nagakat-on sa pagsabot nga ang Dios mao ang nagagahum sa tanang mga butang. Diha sa kalibog ug pagrebelde nga karon nagapadayon, usa ka kalibog ug pagrebelde nga mosamot lamang sa pagtaas samtang ang kasaysayan nagapadayon, kadtong mga sinugo sa Dios, ingon sa girepresentar dili lamang ni Ezequiel ug ni Juan sa templo, kondili usab ni Isaias, makalatas lamang sa kasaysayan sa paagi nga nagahimaya sa Ginoo kon ilang masabtan nga bisan ang mga butang nga wala gayud nato mahandom-an anaa gihapon ilalom sa pagkontrolar sa Dios.
Those wheels intersecting the other wheels include the events that were never dreamed of, and they are the events that transpire in the sealing time that began on 9/11. The lessons that are to be learned are only learned by those who by faith enter into the Most Holy Place and see Christ and His light shining from the Ark of the Covenant. When that glory is viewed as represented by Daniel in chapter ten, the class that is benefitted from the light is separated from those who fled from the vision.
Kadtong mga ligid nga nagtagbo sa ubang mga ligid naglakip sa mga hitabo nga wala gayud mahandom, ug mao kini ang mga hitabo nga mahitabo sa panahon sa pagpatik nga nagsugod niadtong 9/11. Ang mga leksiyon nga pagakat-onon, pagakat-onon lamang niadtong mga pinaagi sa pagtoo mosulod sa Labing Balaan nga Dapit ug makakita kang Cristo ug sa Iyang kahayag nga nagadan-ag gikan sa Kaha sa Tugon. Sa dihang kana nga himaya makita sumala sa girepresentahan ni Daniel diha sa ikapulo nga kapitulo, ang pundok nga nakabenepisyo gikan sa kahayag pagabulagon gikan niadtong nangalagiw gikan sa panan-awon.
And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:7.
Ug ako lamang, si Daniel, ang nakakita sa panan-awon; kay ang mga lalaking kauban ko wala makakita sa panan-awon; apan daku nga pagkurog ang midangat kanila, busa mikalagiw sila aron motago sa ilang kaugalingon. Daniel 10:7.
There is much more to be derived from the passage in the previous article, but we will address a wheel as we close this article. We have noted in the last article the symbolism of the number twenty-five and before that we spent time on the number thirty. The light from the book of Ezekiel is not simply symbolic numbers, but it is worthwhile to first familiarize ourselves with some of those numerical symbols before beginning to bring some clarity out of the confusion.
Daghan pang makuha gikan sa maong tudling sa miaging artikulo, apan hisgutan nato ang usa ka ligid sa pagtapos niining artikulo. Atong namatikdan sa miaging artikulo ang simbolismo sa numero nga kaluhaan ug lima, ug sa wala pa kana migahin kita ug panahon sa numero nga katloan. Ang kahayag nga gikan sa basahon ni Ezekiel dili lamang mga simbolikong numero, apan angay nga una kitang makapamilyar sa pipila nianang mga simbolong numerikal sa dili pa kita magsugod sa pagpagula ug pipila ka katin-awan gikan sa kalibog.
Seventeen
Disisiyete
The three two-hundred and fifty-year prophecies identify a seventeen-year period that begins at the end of the history of the church of Smyrna. From 313 to 330, seventeen years typify the setting up of the image of the beast.
Ang tulo ka tagna nga tag-duha ka gatos ug kalim-an ka tuig nagtimaan sa usa ka napulog-pito ka tuig nga yugto nga nagsugod sa katapusan sa kasaysayan sa iglesia sa Smyrna. Gikan sa 313 ngadto sa 330, ang napulog-pito ka tuig naghulagway sa pagpahimutang sa larawan sa mapintas nga mananap.
The two hundred and fifty years that began in 457 BC ended in 207 BC, ten years after the battle of Raphia and seven years before the battle of Panium. From Raphia to Panium was seventeen years, and it represents the hidden history of verse forty as set forth in verses eleven through fifteen of Daniel eleven.
Ang duha ka gatos ug kalim-an ka tuig nga nagsugod niadtong 457 BC natapos niadtong 207 BC, napulo ka tuig human sa gubat sa Raphia ug pito ka tuig sa wala pa ang gubat sa Panium. Gikan sa Raphia ngadto sa Panium may napulog-pito ka tuig, ug kini naghulagway sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kap-atan, ingon sa gipakita sa mga bersikulo onse hangtod kinse sa Daniel onse.
Ptolemy IV Philopator (also known as Ptolemy IV) was the ruler who won the Battle of Raphia in 217 BC. He reigned as king (and pharaoh) of Ptolemaic Egypt from 221 BC to 204 BC, thus he reigned for seventeen years. He began his reign before the battle of Raphia, but died before the battle of Panium.
Si Ptolemy IV Philopator (nga nailhan usab nga Ptolemy IV) mao ang magmamando nga midaog sa Gubat sa Raphia niadtong 217 BC. Naghari siya ingon nga hari (ug paraon) sa Ptolemaikong Ehipto gikan sa 221 BC hangtod sa 204 BC, busa naghari siya sulod sa napulog pito ka tuig. Gisugdan niya ang iyang paghari sa wala pa ang gubat sa Raphia, apan namatay sa wala pa ang gubat sa Panium.
The battle of Raphia representing the Ukrainian War began in 2014 when the United States brought about a color revolution in the Ukraine. Ptolemy IV, the king of the south typifies Vladimir Putin, who began his reign in 2000, the year before the sealing of the one hundred and forty-four thousand in 2001 began. As with Ptolemy, Putin began to reign before the Ukrainian war, typified by the battle of Raphia beginning in 2014. Before Panium, Putin, as typified by Ptolemy, is removed. Putin began to reign in 2000, thus aligning with the beginning of the sealing time that began the next year in 2001. Seventeen symbolic years as represented by Ptolemy identifies the period Putin reigns, and he does so during the sealing time.
Ang gubat sa Raphia nga nagrepresentar sa Gubat sa Ukraine nagsugod niadtong 2014 sa dihang ang Tinipong Bansa nagpatungha ug usa ka color revolution sa Ukraine. Si Ptolemy IV, ang hari sa habagatan, naghulagway kang Vladimir Putin, kinsa nagsugod sa iyang paghari niadtong 2000, ang tuig sa wala pa magsugod niadtong 2001 ang pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Sama kang Ptolemy, si Putin nagsugod sa paghari sa wala pa ang gubat sa Ukraine, nga gihulagway pinaagi sa gubat sa Raphia nga nagsugod niadtong 2014. Sa wala pa ang Panium, si Putin, sumala sa paghulagway kaniya ni Ptolemy, pagapahawaon. Si Putin nagsugod sa paghari niadtong 2000, busa nagakaangay kini sa sinugdanan sa panahon sa pagpatik nga nagsugod sa misunod nga tuig, niadtong 2001. Napulog pito ka simbolikong mga tuig, sumala sa girepresentahan ni Ptolemy, nagaila sa yugto sa panahon nga si Putin naghari, ug gibuhat niya kini sulod sa panahon sa pagpatik.
Trump represented by the conclusion of the two hundred and fifty years that began in 457 BC is located in the same hidden history as Putin, a history that is seventeen years long beginning at the battle of Raphia. The dragon (Putin) and false prophet (Trump) are located within the hidden history. In that history the beast, represented as “the robbers of thy people” symbolizing the papal power is located at the end of the seventeen years from Raphia to Panium.
Ang Trump nga girepresentahan pinaagi sa pagtapos sa duha ka gatus ug kalim-an ka tuig nga nagsugod niadtong 457 BC anaa sa mao gihapong tinagong kasaysayan sama kang Putin, usa ka kasaysayan nga napulog-pito ka tuig ang gitas-on nga nagsugod sa gubat sa Raphia. Ang dragon (Putin) ug ang mini nga propeta (Trump) anaa sulod nianang tinagong kasaysayan. Niadtong maong kasaysayan ang mananap, nga girepresentahan isip “ang mga tulisan sa imong katawohan” nga nagsimbolo sa gahum sa pagka-papa, anaa sa katapusan sa napulog-pito ka tuig gikan sa Raphia ngadto sa Panium.
The year 321 represents the Sunday law in the United States, and 321 is located within a seventeen-year period from the Edict of Milan in 313 unto the division of the empire in 330.
Ang tuig 321 nagrepresentar sa balaod sa Dominggo sa Estados Unidos, ug ang 321 nahimutang sulod sa napulog-pito ka tuig nga yugto gikan sa Edict of Milan niadtong 313 hangtod sa pagkabahin sa emperyo niadtong 330.
The history represented from Josiah’s Great Passover as it is called, begins the seventeenth Jubilee cycle of the Jews. From Josiah’s Passover, which is the greatest revival in the Old Testament unto October 22, represents the Millerite history from August 11, 1840 unto October 22, 1844, but more importantly it represents the history of 9/11 unto the Sunday law. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is represented by the seventeenth Jubilee cycle from Josiah unto October 22. Seventeen is a symbol associated with the major events of the sealing time, and the number seventeen is a point where Ezekiel’s wheels intersect.
Ang kasaysayan nga girepresentahan sukad sa Dakong Paskuwa ni Josias, ingon sa pagtawag niini, nagsugod sa ikanapulog-pito nga siklo sa Jubileo sa mga Judio. Gikan sa Paskuwa ni Josias, nga mao ang labing dako nga pagpabuhi sa Daang Tugon, hangtod sa Oktubre 22, nagarepresentar kini sa kasaysayan sa mga Millerita gikan sa Agosto 11, 1840 hangtod sa Oktubre 22, 1844, apan labi pang mahinungdanon, nagarepresentar kini sa kasaysayan gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Dominggo. Ang panahon sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo girepresentahan sa ikanapulog-pito nga siklo sa Jubileo gikan kang Josias hangtod sa Oktubre 22. Ang napulog-pito usa ka simbolo nga nalambigit sa dagkong mga hitabo sa panahon sa pagpatik, ug ang numero nga napulog-pito mao ang usa ka punto diin nagtagbo ang mga ligid ni Ezequiel.
In the hidden history of verse forty of Daniel, as represented in verses ten through fifteen of the same chapter the dragon is associated with the number “17” by Ptolemy’s reign. The history of verses eleven’s battle of Raphia unto verse fifteen’s battle of Raphia is “17” years. That history places Donald Trump in the middle of the seventeen years represented by those two battles. The image of the beast that is formed and set up by Trump in the United States is represented by “17” years from 313 to 330. In verse one of chapter one Ezekiel is in the thirtieth year of the “17th” Jubilee cycle. Did you ever dream that the number seventeen represented one of the wheels Ezekiel saw in the Most Holy Place?
Sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kap-atan sa Daniel, sumala sa gihulagway sa mga bersikulo napulo hangtod kinse sa maong kapitulo, ang dragon nalambigit sa numero nga “17” pinaagi sa paghari ni Ptolemy. Ang kasaysayan gikan sa gubat sa Raphia sa bersikulo onse hangtod sa gubat sa Raphia sa bersikulo kinse kay “17” ka tuig. Kana nga kasaysayan nagbutang kang Donald Trump sa taliwala sa napulog pito ka tuig nga girepresentahan niadtong duha ka mga gubat. Ang larawan sa mananap nga naporma ug gipahimutang ni Trump sa Tinipong Bansa girepresentahan sa “17” ka tuig gikan sa 313 hangtod sa 330. Sa bersikulo uno sa kapitulo uno, si Ezequiel atua sa ikakatloan ka tuig sa “17th” nga siklo sa Jubileo. Nakadamgo ka ba gayud nga ang numero nga napulog pito nagrepresentar sa usa sa mga ligid nga nakita ni Ezequiel sa Labing Balaan nga Dapit?
Ezekiel is a symbol of those during the sealing time who have by faith entered into the Most Holy Place. They are Peter’s priests.
Si Ezekiel usa ka simbolo niadtong mga anaa sa panahon sa pagpatik nga pinaagi sa pagtuo misulod ngadto sa Labing Balaan nga Dapit. Sila mao ang mga pari ni Pedro.
Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.
Kamo usab, ingon nga mga buhing bato, ginatukod kamo ngadto sa usa ka espirituhanong balay, usa ka balaan nga pagkapari, aron sa paghalad ug espirituhanong mga halad, nga kahimut-an sa Dios pinaagi kang Jesu-Cristo. 1 Pedro 2:5.
They have been commissioned to present a message to God’s former covenant people who are then being passed by, though they are forewarned, God’s former covenant people will not see or hear.
Gitugyan sila sa pagdala ug usa ka mensahe ngadto sa kanhing katawhang nakigsaad sa Dios, nga niadtong panahona ginabiyaan na, bisan pa man nga sila gipasidan-an nang daan, ang kanhing katawhang nakigsaad sa Dios dili makakita ni makadungog.
And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. And he said unto me, Son of man, go, get thee unto the house of Israel, and speak with my words unto them. For thou art not sent to a people of a strange speech and of an hard language, but to the house of Israel; Not to many people of a strange speech and of an hard language, whose words thou canst not understand. Surely, had I sent thee to them, they would have hearkened unto thee. But the house of Israel will not hearken unto thee; for they will not hearken unto me: for all the house of Israel are impudent and hardhearted. Behold, I have made thy face strong against their faces, and thy forehead strong against their foreheads. As an adamant harder than flint have I made thy forehead: fear them not, neither be dismayed at their looks, though they be a rebellious house. Ezekiel 3:3–9.
Ug miingon siya kanako, Anak sa tawo, pakan-a ang imong tiyan, ug pun-a ang imong kinasuloran niining basahong linukot nga akong gihatag kanimo. Unya gikaon ko kini; ug kini didto sa akong baba matam-is sama sa dugos. Ug miingon siya kanako, Anak sa tawo, lakaw, adtoa ang balay sa Israel, ug isulti kanila ang akong mga pulong. Kay wala ikaw ipadala ngadto sa usa ka katawhan nga lahi ug sinultihan ug lisod ug pinulongan, kondili ngadto sa balay sa Israel; Dili ngadto sa daghang katawhan nga lahi ug sinultihan ug lisod ug pinulongan, kansang mga pulong dili nimo masabtan. Sa pagkamatuod, kon ngadto kanila ko ikaw ipadala, sila mamati unta kanimo. Apan ang balay sa Israel dili mamati kanimo; kay dili sila mamati kanako: kay ang tibook balay sa Israel masukihon ug magahi ug kasingkasing. Ania karon, gihimo ko ang imong nawong nga mabaskog batok sa ilang mga nawong, ug ang imong agtang nga mabaskog batok sa ilang mga agtang. Sama sa diamante nga mas gahi pa kay sa santik gihimo ko ang imong agtang: ayaw kahadlok kanila, ni malisang sa ilang mga tinan-aw, bisan pa sila usa ka masukihong balay. Ezekiel 3:3–9.
Ezekiel is directed to proclaim a message to the former covenant people as represented by the Protestants of Millerite history and the Laodicean Seventh-day Adventist church in the latter days. If he refuses to proclaim the message the blood of those left unwarned will be upon him.
Si Ezekiel gisugo sa pagmantala ug usa ka mensahe ngadto sa kanhing katawhan sa tugon, ingon nga girepresentahan sa mga Protestante sa kasaysayan sa mga Millerite ug sa iglesia nga Laodiceanong Seventh-day Adventist sa ulahing mga adlaw. Kon siya mosalikway sa pagmantala sa mensahe, ang dugo niadtong mga gibiyaan nga walay pasidaan maanaa kaniya.
Son of man, I have made thee a watchman unto the house of Israel: therefore hear the word at my mouth, and give them warning from me. When I say unto the wicked, Thou shalt surely die; and thou givest him not warning, nor speakest to warn the wicked from his wicked way, to save his life; the same wicked man shall die in his iniquity; but his blood will I require at thine hand. Yet if thou warn the wicked, and he turn not from his wickedness, nor from his wicked way, he shall die in his iniquity; but thou hast delivered thy soul. Again, When a righteous man doth turn from his righteousness, and commit iniquity, and I lay a stumblingblock before him, he shall die: because thou hast not given him warning, he shall die in his sin, and his righteousness which he hath done shall not be remembered; but his blood will I require at thine hand. Nevertheless if thou warn the righteous man, that the righteous sin not, and he doth not sin, he shall surely live, because he is warned; also thou hast delivered thy soul. Ezekiel 3:17–21.
Anak sa tawo, gihimo ko ikaw nga magbalantay alang sa balay sa Israel: busa pamatia ang pulong gikan sa akong baba, ug pasidan-i sila alang kanako. Sa diha nga moingon ako sa dautan, Ikaw sa pagkatinuod mamatay; ug ikaw dili mopasidaan kaniya, ni mosulti aron pasidan-an ang dautan gikan sa iyang dautang dalan, aron luwason ang iyang kinabuhi; kana nga dautang tawo mamatay sa iyang kasal-anan; apan ang iyang dugo pangayoon ko sa imong kamot. Apan kon pasidan-an mo ang dautan, ug siya dili motalikod gikan sa iyang pagkadautan, ni gikan sa iyang dautang dalan, siya mamatay sa iyang kasal-anan; apan giluwas mo ang imong kalag. Usab, sa diha nga ang usa ka matarong nga tawo motalikod gikan sa iyang pagkamatarong, ug magbuhat ug kasal-anan, ug ibutang ko ang usa ka kapangdolan sa iyang atubangan, siya mamatay: tungod kay wala mo siya mapasidan-i, siya mamatay sa iyang sala, ug ang iyang pagkamatarong nga iyang gibuhat dili na hinumdoman; apan ang iyang dugo pangayoon ko sa imong kamot. Bisan pa niana, kon pasidan-an mo ang matarong nga tawo, aron ang matarong dili makasala, ug siya dili makasala, siya sa pagkatinuod mabuhi, tungod kay siya napasidan-an; ug giluwas mo usab ang imong kalag. Ezekiel 3:17–21.
In the first ‘eleven’ chapters of Ezekiel, he is shown the destruction of Jerusalem, illustrated by the visions by the river Chebar, the plain and Jerusalem. He is commissioned to proclaim a warning of the impending judgment upon Jerusalem. The warning message of the impending judgment upon Jerusalem is the warning given first to the Laodicean Seventh-day Adventist church. The warning identifies the judgment and rejection of God’s people in Jerusalem who do not possess the seal of God. The warning typified by Ezekiel is the warning of the soon-coming Sunday law.
Sa unang “onse” ka mga kapitulo sa Ezekiel, gipakita kaniya ang pagkalaglag sa Jerusalem, nga gihulagway pinaagi sa mga panan-awon daplin sa suba sa Chebar, sa kapatagan ug sa Jerusalem. Gitugyanan siya sa pagmantala sa usa ka pasidaan mahitungod sa haduol nga paghukom batok sa Jerusalem. Ang mensahe sa pasidaan mahitungod sa haduol nga paghukom batok sa Jerusalem mao ang pasidaan nga unang gihatag sa iglesia sa mga Laodicea nga Seventh-day Adventist. Ang pasidaan nagaila sa paghukom ug pagsalikway sa katawohan sa Dios didto sa Jerusalem nga wala makabaton sa timri sa Dios. Ang pasidaan nga gihulagway pinaagi ni Ezekiel mao ang pasidaan sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo.
In those first eleven chapters where these truths are set forth, Ezekiel is made dumb, and only speaks thereafter when God specifically opens his mouth, and this continues until the destruction of Jerusalem, when he again can speak.
Niadtong unang napulog usa ka mga kapitulo diin gipadayag kining mga kamatuoran, si Ezekiel gihimong amang sa pagsulti, ug mosulti lamang siya human niana kon espesipikong ablihan sa Dios ang iyang baba; ug kini nagpadayon hangtod sa pagkalaglag sa Jerusalem, sa dihang makahimo na siya pag-usab sa pagsulti.
Then the spirit entered into me, and set me upon my feet, and spake with me, and said unto me, Go, shut thyself within thine house. But thou, O son of man, behold, they shall put bands upon thee, and shall bind thee with them, and thou shalt not go out among them: And I will make thy tongue cleave to the roof of thy mouth, that thou shalt be dumb, and shalt not be to them a reprover: for they are a rebellious house. But when I speak with thee, I will open thy mouth, and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God; He that heareth, let him hear; and he that forbeareth, let him forbear: for they are a rebellious house. Ezekiel 3:24–27.
Unya ang Espiritu misulod kanako, ug gipatindog ako sa akong mga tiil, ug misulti kanako, ug miingon kanako, Lakaw, panirado sulod sa imong balay. Apan ikaw, O anak sa tawo, ania karon, butangan ka nila ug mga gapos, ug gapuson ka nila pinaagi niini, ug dili ka makagula ngadto sa ilang taliwala: Ug ipapilit Ko ang imong dila sa alingagngag sa imong baba, aron mama ka, ug dili ka mahimong magbadlong kanila: kay sila maoy usa ka masukihong panimalay. Apan sa diha nga mosulti Ako kanimo, buk-on Ko ang imong baba, ug magaingon ka kanila, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Ang nagapatalinghug, patalinghuga siya; ug ang nagadumili, padumilia siya: kay sila maoy usa ka masukihong panimalay. Ezekiel 3:24–27.
When Jerusalem fell, Ezekiel could once again speak.
Sa dihang napukan ang Jerusalem, si Ezekiel nakasulti pag-usab.
And it came to pass in the twelfth year of our captivity, in the tenth month, in the fifth day of the month, that one that had escaped out of Jerusalem came unto me, saying, The city is smitten. Now the hand of the Lord was upon me in the evening, afore he that was escaped came; and had opened my mouth, until he came to me in the morning; and my mouth was opened, and I was no more dumb. Ezekiel 33:21, 22.
Ug nahitabo kini sa ikanapulo ug duha ka tuig sa among pagkabihag, sa ikanapulo ka bulan, sa ikalima ka adlaw sa bulan, nga may usa nga nakaikyas gikan sa Jerusalem nga mianhi kanako, nga nagaingon, Ang siyudad gilaglag. Karon ang kamot sa Ginoo diha kanako sa pagkahapon, sa wala pa moabut ang nakaikyas; ug gibuka Niya ang akong baba, hangtod nga siya miabut kanako sa kabuntagon; ug ang akong baba nabuka, ug ako wala na maamang. Ezekiel 33:21, 22.
The fall of Jerusalem represents the fall of the Laodicean Seventh-day Adventist church in the latter days. That fall occurs while those who were sealed in Jerusalem in chapter nine are then lifted up as the church triumphant. The Laodicean’s within Jerusalem are taken out, and the one hundred and forty-four thousand are lifted up as the kingdom of glory is established. That kingdom of glory was typified by the establishment of the kingdom of grace at the cross. The kingdom of grace at the cross aligns with the kingdom of glory at the Sunday law, and those two kingdoms are placed into the sequence of prophetic history located in the book of Ezekiel. The first eleven chapters, when Ezekiel is placed within the context of the sanctuary is about the purification of God’s church as His people change from the church militant, that is defined as being made up of wheat and tares, into the church triumphant, that is made up of the wheat offering of Pentecost.
Ang pagkahulog sa Jerusalem nagrepresentar sa pagkahulog sa iglesia sa Laodicea nga Seventh-day Adventist sa ulahing mga adlaw. Kana nga pagkahulog mahitabo samtang kadtong mga gitimrihan sa Jerusalem sa ikasiyam nga kapitulo pagabayawon ingon nga ang iglesia nga madaugon. Ang mga Laodiceanhon sulod sa Jerusalem pagakuhaon, ug ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo pagabayawon samtang ang gingharian sa himaya pagatukoron. Kana nga gingharian sa himaya gitipoan pinaagi sa pagkatukod sa gingharian sa grasya didto sa krus. Ang gingharian sa grasya didto sa krus nagtugbang sa gingharian sa himaya sa balaod sa Dominggo, ug kining duha ka gingharian gibutang sa han-ay sa propetikong kasaysayan nga makita sa basahon ni Ezekiel. Ang unang napulog-usa ka mga kapitulo, sa dihang si Ezekiel ibutang sulod sa konteksto sa santuwaryo, mahitungod sa paghinlo sa iglesia sa Dios samtang ang Iyang katawhan mobalhin gikan sa iglesia nga nakiggubat, nga gihubit ingon nga gilangkuban sa trigo ug mga bunglayon, ngadto sa iglesia nga madaugon, nga gilangkuban sa halad nga trigo sa Pentecostes.
And thou, profane wicked prince of Israel, whose day is come, when iniquity shall have an end, Thus saith the Lord God; Remove the diadem, and take off the crown: this shall not be the same: exalt him that is low, and abase him that is high. I will overturn, overturn, overturn, it: and it shall be no more, until he come whose right it is; and I will give it him. Ezekiel 21:25–27.
Ug ikaw, mahugawng dautan nga prinsipe sa Israel, kansang adlaw miabut na, sa dihang ang kasal-anan pagatapuson na, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios: Kuhaa ang purongpurong sa saserdote, ug kuhaa ang korona: kini dili na mamahimong sama sa kaniadto: ibayaw siya nga ubos, ug ipaubos siya nga hataas. Akg balihon, balihon, balihon kini: ug kini mawagtang na, hangtud nga moanhi siya nga kaniya niini ang katungod; ug ihatag ko kini kaniya. Ezekiel 21:25–27.
Zedekiah was the final king of Judah, and he is the “wicked prince of Israel, whose day is come” in the verses. Nebuchadnezzar was about to take Jerusalem and Zedekiah’s crown was to be removed by Babylon who would be overturned by the Medes and Persians, who would in turn be overturned by the Greeks, who would be overturned by Rome. The third overturning arrives at Rome, which is the history when the King “whose right it is” will receive the crown of the kingdom of grace at the setting up of that kingdom at the cross.
Si Zedekias mao ang kataposang hari sa Juda, ug siya mao ang “dautang principe sa Israel, kang kinsang adlaw miabut na” diha sa mga bersikulo. Si Nabucodonosor hapit na mokuha sa Jerusalem ug ang korona ni Zedekias pagakuhaon sa Babilonia, nga pagaibugwakon sa mga Medo ug mga Persiahanon, nga sa ilang pagkatunhay pagaibugwakon usab sa mga Griyego, ug sila pagaibugwakon sa Roma. Ang ikatulong pag-ibugwak moabot sa Roma, nga mao ang kasaysayan diin ang Hari “kang kinsa kini may katungod” makadawat sa korona sa gingharian sa grasya sa pagpatindog niana nga gingharian didto sa krus.
“To the ‘profane wicked prince’ had come the day of final reckoning. ‘Remove the diadem,’ the Lord decreed, ‘and take off the crown.’ Not until Christ Himself should set up His kingdom was Judah again to be permitted to have a king. ‘I will overturn, overturn, overturn, it,’ was the divine edict concerning the throne of the house of David; ‘and it shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’ Ezekiel 21:25–27.” Prophets and Kings, 451.
“Alang sa ‘mahugaw nga daotan nga principe’ miabot na ang adlaw sa katapusang paghukom. ‘Kuhaa ang purongpurong sa saserdote,’ nagmando ang Ginoo, ‘ug tangtanga ang korona.’ Hangtod nga si Cristo Mismo magatukod sa Iyang gingharian, ang Juda dili na tugotan pag-usab nga adunay hari. ‘Pagabungkagon ko, pagabungkagon ko, pagabungkagon ko kini,’ mao ang balaang sugo mahitungod sa trono sa balay ni David; ‘ug kini mawala na, hangtod nga moanhi Siya nga kaniya ang katungod; ug ihatag ko kini Kaniya.’ Ezekiel 21:25–27.” Prophets and Kings, 451.
In the time of the latter rain, which began when the judgment of the living began on 9/11 Christ sets up his kingdom of glory.
Sa panahon sa ulahing ulan, nga nagsugod sa dihang ang paghukom sa mga buhi nagsugod niadtong 9/11, gitukod ni Cristo ang iyang gingharian sa himaya.
“When the four angels let go, Christ will set up His kingdom.” Spalding and Magan, 3.
“Sa diha nga buhian na sa upat ka mga manulonda, pagatukoron ni Cristo ang Iyang gingharian.” Spalding and Magan, 3.
A period of preparation begins at 9/11 and at the Sunday law the glorious holy mountain is lifted up above all the hills and mountains.
Ang usa ka panahon sa pagpangandam nagsugod sa 9/11, ug sa balaod sa Domingo ang mahimayaong balaang bukid ginabayaw ibabaw sa tanang kabungtoran ug kabukiran.
The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:1–3.
Ang pulong nga nakita ni Isaias nga anak ni Amoz mahitungod sa Juda ug sa Jerusalem. Ug mahitabo sa ulahing mga adlaw, nga ang bukid sa balay sa Ginoo pagatukoron sa kinatumyan sa mga bukid, ug pagabayawon labaw sa mga bungtod; ug ang tanang mga nasod modagayday ngadto niini. Ug daghang mga katawohan manglakaw ug moingon, Umari kamo, ug mosaka kita sa bukid sa Ginoo, ngadto sa balay sa Dios ni Jacob; ug tudloan niya kita sa iyang mga dalan, ug kita magalakaw sa iyang mga alagianan: kay gikan sa Zion mogula ang kasugoan, ug ang pulong sa Ginoo gikan sa Jerusalem. Isaias 2:1–3.
On 9/11 the winds were released and then restrained, thus marking the beginning of the setting up of the kingdom of Daniel two, that is represented as a rock cut out of the mountain that fills the whole earth.
Niadtong 9/11 ang mga hangin gibuhian ug unya gipugngan, sa ingon nagtimaan sa sinugdanan sa pagpahimutang sa gingharian sa Daniel dos, nga gihulagway ingon nga usa ka bato nga giputol gikan sa bukid nga mipuno sa tibuok yuta.
“This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
“Kining panglantaw gihatag niadtong 1847 sa dihang diyutay pa kaayo ang mga igsoon nga Adventista nga nagtuman sa Igpapahulay, ug gikan niini diyutay ra ang naghunahuna nga ang pagtuman niini may igo nga kamahinungdanon aron magbutang ug linya tali sa katawhan sa Dios ug sa mga dili tumotoo. Karon ang katumanan nianang panglantaw nagsugod na sa makita. Ang ‘pagsugod nianang panahon sa kagul-anan,’ nga gihisgotan dinhi, wala magtumong sa panahon nga ang mga hampak magsugod na sa ibubo, kondili sa usa ka mubo nga yugto sa wala pa kini ibubo, samtang si Cristo anaa pa sa balaang puloy-anan. Nianang panahona, samtang ang buluhaton sa kaluwasan nagakahuman na, ang kagul-anan moabut ibabaw sa yuta, ug ang mga nasud mangasuko, apan pugngan aron dili mapugngan ang buluhaton sa ikatulong manulonda. Nianang panahona ang ‘ulahing ulan,’ o ang pagpabag-o gikan sa presensya sa Ginoo, moabut aron maghatag ug gahum sa makusog nga tingog sa ikatulong manulonda, ug sa pag-andam sa mga balaan sa pagbarog sa panahon nga ang pito ka ulahing mga hampak igabubo na.” Early Writings, 85.
Christ sets up His everlasting kingdom during the time of the latter rain, and His kingdom includes the kingdom of grace that was established at the cross and also His kingdom of glory at the Sunday law. Zedekiah to Babylon (1st kingdom), to Medo-Persia (2nd kingdom), to Greece (3rd kingdom) and on to pagan Rome (4th kingdom) identifies the history leading to the kingdom of grace. That history identifies a parallel historical sequence from Papal Rome (spiritual Babylon 5th kingdom), unto the United States (spiritual Medo-Persia 6th kingdom), unto the United Nations (spiritual Greece 7th kingdom) and on unto the threefold union of the dragon, the beast and false prophet, that together make up modern Rome (spiritual Rome 8th kingdom that is of the seven).
Gitukod ni Cristo ang Iyang walay-kataposang gingharian sa panahon sa ulahing ulan, ug ang Iyang gingharian naglakip sa gingharian sa grasya nga natukod didto sa krus ug usab sa Iyang gingharian sa himaya sa balaod sa Domingo. Si Sedequias paingon sa Babilonia (unang gingharian), paingon sa Medo-Persia (ikaduhang gingharian), paingon sa Gresya (ikatulong gingharian), ug dayon paingon sa pagano nga Roma (ikaupat nga gingharian) nagtimaan sa kasaysayan nga nagdala ngadto sa gingharian sa grasya. Kana nga kasaysayan nagtimaan sa usa ka managsama nga han-ay sa kasaysayan gikan sa Papadong Roma (espirituwal nga Babilonia, ikalimang gingharian), ngadto sa Tinipong Bansa sa Amerika (espirituwal nga Medo-Persia, ikaunom nga gingharian), ngadto sa Nagkahiusang mga Nasod (espirituwal nga Gresya, ikapitong gingharian), ug dayon ngadto sa tulo-ka-bahin nga panaghiusa sa dragon, sa mananap, ug sa mini nga manalagna, nga sa tingub naglangkob sa modernong Roma (espirituwal nga Roma, ikawalong gingharian nga gikan sa pito).
The triumph of that kingdom in Daniel two is represented by a rock, and God’s faithful are stones in the temple.
Ang kadaugan nianang gingharian sa Daniel dos gilarawan pinaagi sa usa ka bato, ug ang mga matinumanong katawhan sa Dios mao ang mga bato sa templo.
Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.
Kamo usab, ingon nga buhing mga bato, gitukod kamo ingon nga usa ka espirituhanong balay, usa ka balaang pagkasacerdote, aron sa paghalad ug espirituhanong mga halad, nga kahimut-an sa Dios pinaagi kang Jesu-Cristo. 1 Pedro 2:5.
That everlasting kingdom triumphs over the kingdoms of the world and fills the entire world. In Ezekiel chapter forty to the end of his book, that same kingdom is represented as a temple which fills the world with the water of life.
Kadtong gingharian nga walay kataposan modaug batok sa mga gingharian sa kalibotan ug mopuno sa tibook kalibotan. Sa Ezekiel kapitulo kwarenta hangtod sa kataposan sa iyang basahon, kana rang gihapong gingharian gihulagway ingon nga usa ka templo nga nagapuno sa kalibotan sa tubig sa kinabuhi.
We will continue these things in the next article.
Padayonon nato kining mga butanga sa sunod nga artikulo.