There are ‘thirteen’ references to dates in the book of Ezekiel; six address Jerusalem, six address Egypt and one Tyre. All the references are set within the context of rebellion, which the number ‘thirteen’ symbolizes. The year after Ezekiel’s wife died from a stroke, marking the beginning of the third siege, Ezekiel was commanded to speak against Egypt, identifying that it would be desolate for forty years.
Adunay “napulog tulo” ka mga paghisgot sa mga petsa diha sa basahon ni Ezekiel; unom naghisgot sa Jerusalem, unom naghisgot sa Egipto ug usa sa Tiro. Ang tanang mga paghisgot nahimutang sulod sa konteksto sa pagsukol, nga gisimbulo sa gidaghanon nga “napulog tulo.” Sa tuig human mamatay ang asawa ni Ezekiel tungod sa estrok, nga nagtimaan sa pagsugod sa ikatulong paglibot, si Ezekiel gisugo sa pagsulti batok sa Egipto, nga nagpaila nga kini mahimong biniyaan sulod sa kap-atan ka tuig.
And I will make the land of Egypt desolate in the midst of the countries that are desolate, and her cities among the cities that are laid waste shall be desolate forty years: and I will scatter the Egyptians among the nations, and will disperse them through the countries. Yet thus saith the Lord God; At the end of forty years will I gather the Egyptians from the people whither they were scattered: And I will bring again the captivity of Egypt, and will cause them to return into the land of Pathros, into the land of their habitation; and they shall be there a base kingdom. Ezekiel 29:12–14.
Ug himoon ko ang yuta sa Ehipto nga biniyaan sa kinataliwad-an sa mga nasod nga biniyaan, ug ang iyang mga siyudad sa taliwala sa mga siyudad nga nangagun-ob mamahimong biniyaan sulod sa kap-atan ka tuig; ug patibulaagon ko ang mga Ehiptohanon ngadto sa mga nasod, ug patlaagon ko sila sa tibuok kayutaan. Apan mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Sa katapusan sa kap-atan ka tuig tigumon ko ang mga Ehiptohanon gikan sa mga katawhan diin sila gipatibulaag: Ug ibalik ko ang pagkabinihag sa Ehipto, ug pabalikon ko sila ngadto sa yuta sa Pathros, ngadto sa yuta sa ilang puloy-anan; ug didto sila mahimong usa ka ubos nga gingharian. Ezekiel 29:12–14.
The siege began in 587 BC, when Ezekiel was commanded to speak. In verse ‘seventeen’, 571 BC identifies that Egypt will be given to Babylon for services rendered. Bible chronologists suggest 567 BC unto 527 BC as the forty-year period identified in the verses, and from the initial message of judgment proclaimed in 587 BC until verse seventeen’s pronouncement in 571 BC that the Lord had given Egypt into the hand of Nebuchadnezzar, we find a ‘seventeen-year’ period.
Ang paglikos nagsugod niadtong 587 BC, sa dihang gisugo si Ezekiel sa pagsulti. Sa bersikulo nga ‘napulog pito’, ang 571 BC nagpaila nga ihatag ang Ehipto ngadto sa Babilonya isip bayad sa mga serbisyong nahatag. Ang mga tigtuon sa kronolohiya sa Bibliya nagsugyot nga ang 567 BC hangtod sa 527 BC mao ang kap-atan ka tuig nga yugto nga gitino sa mga bersikulo, ug gikan sa unang mensahe sa paghukom nga gimantala niadtong 587 BC hangtod sa pamahayag sa bersikulo nga napulog pito niadtong 571 BC nga gihatag na sa Ginoo ang Ehipto ngadto sa kamot ni Nebuchadnezzar, atong makita ang usa ka ‘napulog pito ka tuig’ nga yugto.
Nebuchadnezzar’s army fought a long, difficult campaign against Tyre (the siege lasted about 13 years, roughly 586–573 BC). The soldiers worked extremely hard (every head was made bald and every shoulder rubbed bare from carrying loads), yet they received no significant wages or spoil from Tyre itself. Because of this unprofitable labor, God determined to give Egypt to Nebuchadnezzar as compensation (“wages”) for the work his army did against Tyre.
Ang kasundalohan ni Nabucodonosor nakiggubat sa usa ka hataas ug malisod nga kampanya batok sa Tiro (ang paglikos milungtad ug mga 13 ka tuig, mga 586–573 BC). Ang mga sundalo naningkamot pag-ayo pag-ayo (ang matag ulo nahimong upaw ug ang matag abaga nahaplasan hangtod nahuboan tungod sa pagpas-an sa mga luwan), apan wala silay nadawat nga mahinungdanong suhol o inagaw gikan sa Tiro mismo. Tungod niining walay kapuslanan nga paghago, gituyo sa Dios nga ihatag ang Egipto kang Nabucodonosor ingon nga bayad (“suhol”) alang sa buhat nga gihimo sa iyang kasundalohan batok sa Tiro.
And in the same house remain, eating and drinking such things as they give: for the labourer is worthy of his hire. Go not from house to house. Luke 10:7.
Ug magpabilin kamo sa maong balay, nga nagakaon ug nagainom sa mga butang nga ilang igahatag; kay ang mamumuo takus sa iyang suhol. Ayaw kamo pagbalhin gikan sa usa ka balay ngadto sa lain. Lucas 10:7.
Nebuchadnezzar therefore took Tyre first, and after the thirteen-year siege he was given Egypt. Before he took Tyre, he took Jerusalem in 586 BC; then he accomplished a siege of thirteen years against Tyre, and thereafter Egypt. Jerusalem was taken in 586 BC, and the siege of Tyre began in 586 BC and went unto 573 BC. The number thirteen is associated with the United States.
Busa, giilog una ni Nabucodonosor ang Tiro, ug human sa napulog tulo ka tuig nga paglikos, gihatag kaniya ang Ehipto. Sa wala pa niya mailog ang Tiro, giilog niya ang Jerusalem niadtong 586 BC; unya gipahigayon niya ang napulog tulo ka tuig nga paglikos batok sa Tiro, ug pagkahuman niana giilog niya ang Ehipto. Giilog ang Jerusalem niadtong 586 BC, ug ang paglikos sa Tiro nagsugod niadtong 586 BC ug milungtad hangtod sa 573 BC. Ang numerong napulog tulo nalangkit sa Estados Unidos.
Sister White informs us that Jerusalem in the book of Ezekiel represents the Laodicean Seventh-day Adventist church, and Nebuchadnezzar, the king of the north represents the papal power in the latter days. In the historical illustration of chapter twenty-nine, the latter-day robbers of thy people representing papal Rome, conquers three entities in the chapter. First he takes Jerusalem, then Tyre and finally Egypt.
Si Sister White nagpahibalo kanato nga ang Jerusalem sa basahon ni Ezekiel nagrepresentar sa Laodiceanong Iglesia Adventista sa Ikapitong Adlaw, ug si Nabucodonosor, ang hari sa amihanan, nagrepresentar sa gahum sa kapapahan sa ulahing mga adlaw. Sa historikal nga ilustrasyon sa kapitulo baynte nuebe, ang mga tulisan sa imong katawhan sa ulahing mga adlaw nga nagrepresentar sa papal nga Roma, mopildi sa tulo ka mga entidad diha sa kapitulo. Una, kuhaon niya ang Jerusalem, unya ang Tiro, ug sa katapusan ang Ehipto.
Judgment begins at the house of God and the horn of Protestantism in the United States is first conquered in advance of the Sunday law. The horn of apostate Protestantism in the United States includes the Laodicean Seventh-day Adventist church that represents the “former” covenant people who are passed by as was ancient Israel in the year 34 and as were the Protestants in 1844. The passing by of those former covenant people of God in 34 and 1844 is represented in the prophetic history of the twenty-three-hundred-year prophecy of Daniel 8:14. Judgment begins with the house of God and the horn of Protestantism is judged in advance of the horn of Republicanism.
Ang paghukom magsugod sa balay sa Dios, ug ang sungay sa Protestantismo sa Estados Unidos maoy unang mabuntog sa wala pa ang balaod sa Domingo. Ang sungay sa apostatang Protestantismo sa Estados Unidos naglakip sa Laodiceanhong iglesia sa mga Adventista sa Ikapitong Adlaw nga naghawas sa “kanhi” nga katawhan sa pakigsaad nga gilabyan, sama sa karaang Israel niadtong tuig 34 ug sa mga Protestante niadtong 1844. Ang pagkalabyi niadtong kanhing katawhan sa pakigsaad sa Dios niadtong 34 ug 1844 gihulagway diha sa matagnaong kasaysayan sa duha ka libo ug tulo ka gatos ka tuig nga tagna sa Daniel 8:14. Ang paghukom magsugod sa balay sa Dios, ug ang sungay sa Protestantismo hukman una pa sa sungay sa Republikanismo.
For the time is come that judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel of God? 1 Peter 4:17.
Kay miabut na ang panahon nga ang paghukom kinahanglan magsugod sa balay sa Dios; ug kon kini mag-una pagsugod kanato, unsa kaha ang mahimong katapusan niadtong wala motuman sa ebanghelyo sa Dios? 1 Pedro 4:17.
The first mention of the judgment of Egypt is located in the first verse of chapter twenty-nine, and the last date mentioned in connection with Egypt by Ezekiel is in verse ‘seventeen’ of the same chapter. The chapter identifies modern Rome first overcoming the horn of Protestantism and then Tyre, which represents the horn of Republicanism that is overcome at the soon-coming Sunday law. When Tyre (the United States) is conquered by Nebuchadnezzar at the Sunday law, Egypt is also given into his hands. At that point the deadly wound of papacy is healed. Not only is the papacy’s deadly wound then healed, but Ezekiel informs us this happens during the period of the latter rain.
Ang unang paghisgot sa paghukom sa Ehipto makita diha sa unang bersikulo sa kapitulo baynte-nuwebe, ug ang ulahing petsa nga gihisgotan ni Ezekiel maylabot sa Ehipto anaa sa bersikulo “dyesi-siyete” sa maong kapitulo. Gipaila sa kapitulo nga ang modernong Roma una nga mopukan sa sungay sa Protestantismo ug dayon sa Tiro, nga nagalarawan sa sungay sa Republicanismo nga mapukan sa haduol nang umabot nga balaod sa Domingo. Sa dihang ang Tiro (ang Tinipong Bansa) mapildi ni Nabucodonosor sa balaod sa Domingo, ang Ehipto itugyan usab ngadto sa iyang mga kamot. Nianang tungora, mamaayo ang makamatay nga samad sa pagka-papa. Dili lamang nga mamaayo na niadto ang makamatay nga samad sa pagka-papa, kondili gipahibalo kanato ni Ezekiel nga kini mahitabo sulod sa panahon sa ulahing ulan.
In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:21.
Nianang adlawa, akong pahimoon nga moturok ang sungay sa balay sa Israel, ug ihatag ko kanimo ang pag-abli sa baba sa taliwala nila; ug mahibalo sila nga ako mao ang Ginoo. Ezekiel 29:21.
Jacob and Israel
Jacob ug Israel
Isaiah identifies that Israel buds out, blossoms and fills the whole earth with fruit. It is rain that brings about the three steps of budding, blossoming and fruit bearing, and according to Isaiah, the latter rain arrives when the “rough wind” is stayed. He further identifies that during the period of budding, blossoming and fruit-bearing the sins of Jacob are to be purged, and the Hebrew word translated as “purged” is atoned for.
Gipaila ni Isaias nga ang Israel moturok, mamulak, ug mopuno sa tibuok yuta sa bunga. Ang ulan mao ang nagapahinabo sa tulo ka mga lakang sa pagturok, pagpamulak, ug pagpamunga, ug sumala kang Isaias, ang ulahing ulan moabot sa dihang ang “kusog nga hangin” pahunongon. Dugang pa niyang gipaila nga sulod sa panahon sa pagturok, pagpamulak, ug pagpamunga ang mga sala ni Jacob pagahinloan, ug ang Hebreohanong pulong nga gihubad nga “pagahinloan” mao ang pagtabon-sa-sala.
In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:8, 9.
Sa hustong sukod, sa diha nga kini moturok, ikaw makiglalis batok niini: iyang pugngan ang iyang mabangis nga hangin sa adlaw sa hangin sa sidlakan. Busa pinaagi niini pagahinloan ang kasal-anan ni Jacob; ug mao kini ang tibook nga bunga sa pagwagtang sa iyang sala; sa diha nga himoon niya ang tanang mga bato sa halaran nga sama sa mga batong-apog nga gipanugmok ug gibuak, ang mga kakahoyan ug ang mga larawan dili na makatindog. Isaias 27:8, 9.
When the four winds (his rough wind) of strife are restrained, the sealing of the one hundred and forty-four thousand begins, and the wise and wicked of Adventism are ultimately separated, and all of this is accomplished in the “day of the east wind.” The sealing time began with a sprinkling at 9/11 and it ends with a full outpouring at the Sunday law when the earth is then filled with fruit. The sealing time is a progressive purification and purging in agreement with Malachi three. But in the seventeen-year period represented by the beginning and ending dates of Ezekiel twenty-nine, the conquering of the sixth kingdom of Bible prophecy occurs as represented by Jerusalem, a symbol of the horn of Protestantism—the church—and Tyre, a symbol of the horn of Republicanism—the state. Just after the end of the thirteen-year siege of Tyre, the conquering of the seventh kingdom of ten kings represented by Egypt takes place. The three conquerings of Jerusalem, Tyre and Egypt occur when “the horn of the house of Israel” buds forth and is given an opening of the mouth.
Sa dihang mapugngan ang upat ka hangin (ang iyang mapintas nga hangin) sa panagbangi, magsugod ang pagpamatik sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, ug sa kataposan mabulag ang mga maalamon ug ang mga daotan sa Adventismo, ug kining tanan matuman sa “adlaw sa hangin sa sidlakan.” Ang panahon sa pagpamatik nagsugod sa usa ka pagwisik sa 9/11 ug matapos kini sa bug-os nga pagbubo sa panahon sa balaod sa Domingo, sa dihang ang yuta mapuno na sa bunga. Ang panahon sa pagpamatik maoy usa ka anam-anam nga pagputli ug paghinlo uyon sa Malaquias tulo. Apan sulod sa napulog-pito ka tuig nga yugto nga gihulagway sa mga petsa sa pagsugod ug pagtapos sa Ezequiel kawhaan ug siyam, mahitabo ang pagbuntog sa ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia, sumala sa gihulagway sa Jerusalem, usa ka simbolo sa sungay sa Protestantismo—ang iglesia—ug sa Tiro, usa ka simbolo sa sungay sa Republikanismo—ang estado. Diha-diha human sa pagtapos sa napulog-tulo ka tuig nga paglikos sa Tiro, mahitabo ang pagbuntog sa ikapitong gingharian sa napulo ka hari nga gihulagway sa Ehipto. Ang tulo ka pagbuntog sa Jerusalem, Tiro ug Ehipto mahitabo sa dihang moturok ang “sungay sa balay sa Israel” ug hatagan kini og pagbuka sa baba.
The dumbness of both the priest Ezekiel and the priest Zacharias ends at the Sunday law, when the United States and Balaam’s ass both speak. The Lord gives the house of Israel the “opening of the mouth” at the Sunday law. Jacob’s sins have then been purged and his name is changed to the house of Israel. The message they proclaim is represented by the third witness of prophetic dumbness represented by Daniel, who is then given the message of Daniel chapter eleven, which is also the vision of Habakkuk that then ‘speaks and does not lie.’ Ezekiel, Zacharias and Daniel align with the proclamation of the loud cry of the third angel, as does Jeremiah in chapter fifteen where he is promised to be God’s mouth if he would rebound from the first disappointment.
Ang pagkaamang sa pari nga si Ezequiel ug sa pari nga si Zacarias matapos sa panahon sa balaod sa Domingo, sa dihang ang Estados Unidos ug ang asno ni Balaam parehong mosulti. Gihatagan sa Ginoo ang balay sa Israel sa “pag-abli sa baba” sa panahon sa balaod sa Domingo. Nahinloan na niadtong panahona ang mga sala ni Jacob ug giusab ang iyang ngalan ngadto sa balay sa Israel. Ang mensahe nga ilang gimantala gihulagway sa ikatulong saksi sa matagnaong pagkaamang nga girepresentahan ni Daniel, kinsa gihatagan dayon sa mensahe sa Daniel kapitulo onse, nga mao usab ang panan-awon ni Habacuc nga unya ‘mosulti ug dili mamakak.’ Sila si Ezequiel, Zacarias ug Daniel nagtukma sa pagmantala sa makusog nga singgit sa ikatulong manulonda, ingon man si Jeremias sa kapitulo kinse diin gisaad kaniya nga mahimo siyang baba sa Dios kon makabangon siya gikan sa unang kasagmuyo.
Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. Jeremiah 15:18, 19.
Ngano nga ang akong kasakit walay paghunong, ug ang akong samad dili na mamaayo, nga nagdumili sa pagkaayo? Mahimo ba nga ikaw alang kanako maingon sa usa ka malimbongon, ug sama sa mga tubig nga mapakyas? Busa mao kini ang giingon sa Ginoo: Kon ikaw mobalik, nan pabalikon ko ikaw pag-usab, ug ikaw motindog sa akong atubangan; ug kon pagulaon mo ang bililhon gikan sa walay kapuslanan, ikaw mahimong sama sa akong baba; pabalikon sila nganha kanimo, apan ayaw ikaw pagbalik ngadto kanila. Jeremias 15:18, 19.
Jesus illustrates the end with the beginning and at 9/11 the sprinkling brought forth buds and the plant of Jacob began to grow, and ultimately when the iniquity of Jacob is purged, the house of Israel will speak. The budding out at 9/11 that was accomplished by the rain is typifying a budding out at the end of the sealing time, when the “horn” of the house of Israel buds out, right where the horns of apostate Protestantism and Republicanism are overcome by Nebuchadnezzar.
Gihulagway ni Jesus ang katapusan pinaagi sa sinugdanan, ug sa 9/11 ang pagwisik nagpamulak ug mga putot ug ang tanom ni Jacob misugod sa pagtubo, ug sa katapusan sa dihang mapapas na ang kasal-anan ni Jacob, ang balay sa Israel mosulti. Ang pagpamurok sa 9/11 nga natuman pinaagi sa ulan nagtimaan sa usa ka pagpamurok sa katapusan sa panahon sa pagpatik, sa dihang ang “sungay” sa balay sa Israel mamurok, diha mismo sa dapit diin ang mga sungay sa apostatang Protestante ug Republikano pildihon ni Nabucodonosor.
At that point the false horn of Protestantism is contrasted with the true horn of Protestantism as typified by Aaron’s rod that budded in distinction to the other rods of the tribes of Israel. The two dates in chapter twenty-nine of Ezekiel identify the history of the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand at the soon-coming Sunday law.
Nianang higayona, gipakita ang kalainan tali sa bakak nga sungay sa Protestantismo ug sa tinuod nga sungay sa Protestantismo, nga gisagisag sa sungkod ni Aaron nga nanalingsing, dili sama sa ubang mga sungkod sa mga tribo sa Israel. Ang duha ka petsa sa kapitulo kawhaan ug siyam sa Ezekiel nagpaila sa kasaysayan sa pagbayaw sa bandila sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo diha sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo.
The process of the budding, blooming and filling the earth with fruit began at the sprinkling of the latter rain on 9/11, just as the Pentecostal season began with Christ breathing a few drops upon His disciples that led to Pentecost when the full outpouring took place. The budding of 9/11 at the beginning of the purging of Jacob (the supplanter), which is the sealing time, typified the budding of the house of Israel (the overcomer) at the Sunday law. The budding at the end is marking a distinction between the former covenant people and the one hundred and forty-four thousand, just as the outpouring of fire on Mount Carmel made a distinction between the prophet Elijah and the prophets of Baal. The distinction is represented by a class who are prophetically ashamed for a counterfeit peace and safety message, and the other class are prophetically joyful, and they will never be ashamed.
Ang proseso sa pagpanalingsing, pagpamulak ug pagpuno sa yuta sa bunga nagsugod sa pagsablig sa ulahing ulan sa 9/11, maingon nga ang panahon sa Pentekostes nagsugod sa paghuyop ni Cristo og pipila ka tulo ngadto sa Iyang mga tinun-an, nga misangpot sa Pentekostes sa dihang nahitabo ang bug-os nga pagbubo. Ang pagpanalingsing sa 9/11 sa sinugdanan sa pagputli kang Jacob (ang mangingilog), nga mao ang panahon sa pagpatik, naglarawan sa pagpanalingsing sa panimalay sa Israel (ang mananaog) sa panahon sa balaod sa Domingo. Ang pagpanalingsing sa kataposan nagpaila sa kalainan tali sa kanhing katawhan sa pakigsaad ug sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, maingon nga ang pagbubo sa kalayo sa Bukid sa Carmel nagpaila sa kalainan tali sa propetang Elijah ug sa mga propeta ni Baal. Ang maong kalainan gihulagway sa usa ka pundok nga, sa matagnaong diwa, naulawan tungod sa usa ka mini nga mensahe sa kalinaw ug kahilwasan, samtang ang laing pundok, sa matagnaong diwa, malipayon, ug dili gayod sila maulawan.
The Six Dates of Egypt
Ang Unom ka mga Petsa sa Ehipto
Ezekiel identifies four other dates associated with Egypt, and two of those dates mark the eleventh year, and the other two dates mark the twelfth year of the captivity.
Gitino ni Ezekiel ang upat pa ka petsa nga may kalabotan sa Ehipto, ug ang duha niini nga mga petsa nagtimaan sa ikanapulog usa ka tuig, samtang ang laing duha ka petsa nagtimaan sa ikanapulog duha ka tuig sa pagkabihag.
The Siege of the Eleventh Year
Ang Paglibot sa Ikapulog-usa ka Tuig
And it came to pass in the eleventh year, in the first month, in the seventh day of the month, that the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, I have broken the arm of Pharaoh king of Egypt; and, lo, it shall not be bound up to be healed, to put a roller to bind it, to make it strong to hold the sword. Ezekiel 30:20, 21.
Ug nahitabo sa ikanapulog-usa ka tuig, sa nahaunang bulan, sa ikapito ka adlaw sa bulan, nga ang pulong ni Jehova midangat kanako, nga nagaingon: Anak sa tawo, gibali ko ang bukton ni Faraon nga hari sa Egipto; ug, ania karon, kini dili bugkosan aron mamaayo, sa pagbutang ug panyo sa pagbugkos niini, aron himoon kini nga kusgan sa pagkupot sa espada. Ezekiel 30:20, 21.
And it came to pass in the eleventh year, in the third month, in the first day of the month, that the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, speak unto Pharaoh king of Egypt, and to his multitude; Whom art thou like in thy greatness? Ezekiel 31:1, 2.
Ug nahitabo sa ikanapulog-usa ka tuig, sa ikatulong bulan, sa nahaunang adlaw sa bulan, nga ang pulong ni Jehova midangat kanako, nga nagaingon: Anak sa tawo, isulti kang Faraon, hari sa Egipto, ug sa iyang panon: Kang kinsa ba ikaw ikatandi sa imong pagkadaku? Ezekiel 31:1, 2.
In the eleventh year of the captivity, Egypt and Pharaoh’s arms are broken, and Babylon’s arms are strengthened in chapter thirty. In the eleventh year in chapter thirty-one, the fall of Egypt and its impact upon the world are identified.
Sa ikanapulog usa ka tuig sa pagkabihag, gibali ang mga bukton sa Ehipto ug ni Paraon, ug gipalig-on ang mga bukton sa Babilonya diha sa kapitulo katloan. Sa ikanapulog usa ka tuig, diha sa kapitulo katloan ug usa, gipakita ang pagkapukan sa Ehipto ug ang epekto niini sa kalibotan.
The Twelfth Year & Jerusalem’s Fall
Ang Ikaduhang Napulog Duha ka Tuig ug ang Pagkapukan sa Jerusalem
The two dates in the twelfth year are located in Ezekiel thirty-two.
Ang duha ka mga petsa sa ikanapulog-duha nga tuig anaa sa Ezekiel 32.
And it came to pass in the twelfth year, in the twelfth month, in the first day of the month, that the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, take up a lamentation for Pharaoh king of Egypt, and say unto him, Thou art like a young lion of the nations, and thou art as a whale in the seas: and thou camest forth with thy rivers, and troubledst the waters with thy feet, and fouledst their rivers. Thus saith the Lord God; I will therefore spread out my net over thee with a company of many people; and they shall bring thee up in my net. Ezekiel 32:1–3.
Ug nahitabo sa ikanapulog-duha ka tuig, sa ikanapulog-duha ka bulan, sa nahaunang adlaw sa bulan, nga ang pulong ni Jehova miabut kanako, nga nagaingon, Anak sa tawo, pagbangon ug usa ka pagbangotan alang kang Faraon nga hari sa Egipto, ug ingna siya, Ikaw sama sa usa ka batan-ong leon sa mga nasud, ug ikaw ingon sa usa ka dakong mananap sa mga dagat: ug migula ka uban sa imong mga suba, ug gisamok mo ang katubigan pinaagi sa imong mga tiil, ug gihugawan mo ang ilang mga suba. Mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova; Busa pagabuklaron ko ang akong pukot ibabaw kanimo uban sa panon sa daghang mga katawohan; ug pagadad-on ka nila sa ibabaw sa akong pukot. Ezekiel 32:1–3.
It came to pass also in the twelfth year, in the fifteenth day of the month, that the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, wail for the multitude of Egypt, and cast them down, even her, and the daughters of the famous nations, unto the nether parts of the earth, with them that go down into the pit. Ezekiel 32:17, 18.
Ug nahitabo usab sa ikanapulo ug duha ka tuig, sa ikanapulo ug lima ka adlaw sa bulan, nga ang pulong ni Jehova miabot kanako, nga nagaingon: Anak sa tawo, pagminatay tungod sa panon sa katawhan sa Egipto, ug ihulog sila paubos, siya ug ang mga anak nga babaye sa mga inilang nasud, ngadto sa labing ubos nga mga dapit sa yuta, uban niadtong mga manaog ngadto sa gahong. Ezekiel 32:17, 18.
Pharaoh and His Multitude
Si Faraon ug ang Iyang Panon
In chapter thirty-one’s pronouncement upon Egypt, the final verses state:
Sa pagpamulong batok sa Ehipto sa kapitulo traynta ug usa, ang katapusang mga bersikulo nagaingon:
I made the nations to shake at the sound of his fall, when I cast him down to hell with them that descend into the pit: and all the trees of Eden, the choice and best of Lebanon, all that drink water, shall be comforted in the nether parts of the earth. They also went down into hell with him unto them that be slain with the sword; and they that were his arm, that dwelt under his shadow in the midst of the heathen. To whom art thou thus like in glory and in greatness among the trees of Eden? yet shalt thou be brought down with the trees of Eden unto the nether parts of the earth: thou shalt lie in the midst of the uncircumcised with them that be slain by the sword. This is Pharaoh and all his multitude, saith the Lord God. Ezekiel 31:16–18.
Gipakurog ko ang mga nasod sa tingog sa iyang pagkapukan, sa diha nga gipakanaog ko siya ngadto sa impiyerno uban kanila nga manaog ngadto sa gahong; ug ang tanang mga kahoy sa Eden, ang pinili ug labing maayo sa Lebanon, ang tanan nga moinom ug tubig, pagalipayon sa kinaubsang mga dapit sa yuta. Sila usab nanaug ngadto sa impiyerno uban kaniya ngadto kanila nga gipamatay pinaagi sa espada; ug sila nga maoy iyang bukton, nga nagpuyo ilalom sa iyang landong sa taliwala sa mga pagano. Kang kinsa ba ikaw sa ingon niana mahisama sa himaya ug sa pagkadaku taliwala sa mga kahoy sa Eden? Apan ipakaugdaw ikaw uban sa mga kahoy sa Eden ngadto sa kinaubsang mga dapit sa yuta: mohigda ikaw sa taliwala sa mga walay circuncisión uban kanila nga gipamatay pinaagi sa espada. Kini mao si Faraon ug ang tibook niyang panon, nagaingon ang Ginoong Dios. Ezekiel 31:16–18.
In chapter thirty-two’s pronouncement upon Egypt, the final verses repeat and enlarge upon chapter thirty-one and include a parallel ending statement.
Sa pahayag batok sa Ehipto diha sa kapitulo katloan ug duha, ang kataposang mga bersikulo nagsubli ug nagpalapad sa gihisgotan sa kapitulo katloan ug usa ug naglakip og usa ka kaamgid nga panghingapos nga pahayag.
For I have caused my terror in the land of the living: and he shall be laid in the midst of the uncircumcised with them that are slain with the sword, even Pharaoh and all his multitude, saith the Lord God. Ezekiel 32:32.
Kay gipadala Ko ang Akong kahadlok sa yuta sa mga buhi; ug siya ibutang sa taliwala sa mga walay sirkunsisyon uban kanila nga gipamatay pinaagi sa espada, mao si Faraon ug ang tibook niyang panon, nagaingon ang Ginoong Dios. Ezequiel 32:32.
The Seventeen years of Chapter Twenty-nine
Ang Napulog-Pito ka Tuig sa Kapitulo Baynte-Nuwebe
The dates located in the seventeen-year period represented in chapter twenty-nine identify Nebuchadnezzar conquering Egypt, and a forty-year period of desolation of Egypt. Forty represents a wilderness, typifying the thousand years that the earth is desolate.
Ang mga petsa nga nahimutang sulod sa napulog-pito ka tuig nga yugto nga gihulagway sa kapitulo 29 nagtimaan sa pagdaug ni Nabucodonosor sa Egipto, ug sa kap-atan ka tuig nga panahon sa pagkalaglag sa Egipto. Ang kap-atan nagrepresentar sa kamingawan, nga naghulagway sa usa ka libo ka tuig nga ang yuta nahimong biniyaan.
I beheld the earth, and, lo, it was without form, and void; and the heavens, and they had no light. I beheld the mountains, and, lo, they trembled, and all the hills moved lightly. I beheld, and, lo, there was no man, and all the birds of the heavens were fled. I beheld, and, lo, the fruitful place was a wilderness, and all the cities thereof were broken down at the presence of the Lord, and by his fierce anger. For thus hath the Lord said, The whole land shall be desolate; yet will I not make a full end. Jeremiah 4:23–27.
Gitan-aw ko ang yuta, ug, ania karon, walay dagway ug haw-ang; ug ang mga langit, ug sila walay kahayag. Gitan-aw ko ang kabukiran, ug, ania karon, sila nangurog, ug ang tanang kabungtoran nauyog sa kahayag. Gitan-aw ko, ug, ania karon, walay tawo, ug ang tanang mga langgam sa kalangitan nangalagiw. Gitan-aw ko, ug, ania karon, ang mabungahong dapit nahimong kamingawan, ug ang tanan niyang mga siyudad nangagun-ob sa atubangan sa Ginoo, ug tungod sa iyang mapintas nga kasuko. Kay mao kini ang giingon sa Ginoo, Ang tibook nga yuta mahimong biniyaan; apan dili ko kini laglagon sa hingpit. Jeremias 4:23–27.
At the end of Ezekiel twenty-nine’s forty years of the desolation of Egypt, the final resurrection of the wicked and their ultimate destruction are set forth.
Sa kataposan sa kap-atan ka tuig nga pagkaawaaw sa Ehipto nga gihisgotan sa Ezekiel kawhaan ug siyam, gihulagway ang kataposang pagkabanhaw sa mga daotan ug ang ilang kataposang pagkalaglag.
Fear, and the pit, and the snare, are upon thee, O inhabitant of the earth. And it shall come to pass, that he who fleeth from the noise of the fear shall fall into the pit; and he that cometh up out of the midst of the pit shall be taken in the snare: for the windows from on high are open, and the foundations of the earth do shake. The earth is utterly broken down, the earth is clean dissolved, the earth is moved exceedingly. The earth shall reel to and fro like a drunkard, and shall be removed like a cottage; and the transgression thereof shall be heavy upon it; and it shall fall, and not rise again. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall punish the host of the high ones that are on high, and the kings of the earth upon the earth. And they shall be gathered together, as prisoners are gathered in the pit, and shall be shut up in the prison, and after many days shall they be visited. Isaiah 24:17–22.
Ang kahadlok, ug ang lungag, ug ang lit-ag, anaa sa ibabaw mo, O pumoluyo sa yuta. Ug mahitabo, nga ang modagan gikan sa kasaba sa kahadlok mahulog ngadto sa lungag; ug ang mogula gikan sa kinataliwad-an sa lungag madakpan sa lit-ag: kay ang mga tamboanan gikan sa kahitas-an naablihan, ug ang mga patukoranan sa yuta nangurog. Ang yuta hingpit nga nabuak, ang yuta nahilis sa hingpit, ang yuta natandog sa hilabihan gayud. Ang yuta magkiay-kiayngadto ug nganhi sama sa usa ka hubog, ug mapahilayo sama sa usa ka payag; ug ang kalapasan niini mahimong mabug-at sa ibabaw niini; ug kini mapukan, ug dili na mobangon pag-usab. Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang Ginoo magasilot sa panon sa mga hataas nga anaa sa kahitas-an, ug sa mga hari sa yuta nga anaa sa yuta. Ug sila pagatigumon sa tingub, maingon sa mga binilanggo nga pagatigumon ngadto sa lungag, ug pagasirhan sa bilanggoan, ug human sa daghang mga adlaw pagaduawon sila. Isaias 24:17–22.
The message of Ezekiel that is brought together by the six dates associated with Egypt is identifying the earthly dragon power’s ultimate destruction, which begins at the soon-coming Sunday law and continues on through to the final destruction of the wicked Egyptians at the end of the millennium.
Ang mensahe ni Ezekiel nga gihiusa pinaagi sa unom ka petsa nga nalangkit sa Ehipto nagpaila sa kataposang pagkalaglag sa yutan-ong gahom sa dragon, nga magsugod sa hapit nang pag-abot sa balaod sa Domingo ug magpadayon hangtod sa kataposang paglaglag sa mga daotang Ehiptohanon sa kataposan sa milenyo.
In the prophetic testimony the beast and the false prophet reach their end at the lake of fire, which represents the Second Coming of Christ, but the dragon power’s lake of fire destruction is at the end of the millennium.
Diha sa mapanagnong pagpamatuod, ang mapintas nga mananap ug ang mini nga propeta moabot sa ilang katapusan didto sa linaw nga kalayo, nga naghulagway sa Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo, apan ang pagkalaglag sa gahum sa dragon diha sa linaw nga kalayo mahitabo sa katapusan sa milenyo.
And the beast was taken, and with him the false prophet that wrought miracles before him, with which he deceived them that had received the mark of the beast, and them that worshipped his image. These both were cast alive into a lake of fire burning with brimstone. And the remnant were slain with the sword of him that sat upon the horse, which sword proceeded out of his mouth: and all the fowls were filled with their flesh. Revelation 19:20, 21.
Ug ang mapintas nga mananap gidakop, ug uban kaniya ang mini nga propeta nga nagbuhat ug mga milagro sa iyang atubangan, nga pinaagi niini gilimbongan niya kadtong nakadawat sa timaan sa mapintas nga mananap, ug kadtong misimba sa iyang larawan. Silang duha gilabay nga buhi ngadto sa linaw nga kalayo nga nagadilaab uban sa asupre. Ug ang nanghibilin gipamatay pinaagi sa espada niya nga naglingkod sa kabayo, nga ang maong espada migula gikan sa iyang baba; ug ang tanang mga langgam nangabusog sa ilang unod. Pinadayag 19:20, 21.
The beast and false prophet end prophetically at the second return of Christ, but the dragon meets his fate one thousand years later at the third return of Christ.
Ang mapintas nga mananap ug ang mini nga propeta sa pagtagna matapos sa ikaduhang pagbalik ni Cristo, apan ang dragon moabot sa iyang silot usa ka libo ka tuig sa ulahi sa ikatulong pagbalik ni Cristo.
And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season. Revelation 20:1–3.
Ug nakita ko ang usa ka manulonda nga nanaug gikan sa langit, nga may yawi sa kahiladman nga walay kinutoban ug usa ka dakung kadena diha sa iyang kamot. Ug iyang gigunitan ang dragon, ang karaang bitin, nga mao ang Yawa ug si Satanas, ug gigapos siya sulod sa usa ka libo ka tuig, Ug iyang gitambog siya ngadto sa kahiladman nga walay kinutoban, ug gitak-opan siya, ug gibutangan siyag timri sa ibabaw niya, aron dili na niya malimbongan ang mga nasud hangtud nga matuman ang usa ka libo ka tuig: ug human niana kinahanglan nga buhian siya sa makadiyot. Pinadayag 20:1–3.
The Eleventh and Twelfth Years
Ang Ikapulog-usa ug Ikapulog-duha ka mga Tuig
The ‘seventeen’-year period set forth in Ezekiel twenty-nine’s two dates began in the tenth year of the captivity and ended in the twenty-seventh year. The messages of chapters thirty and thirty-one were set forth in the eleventh year, and the two dates set forth in chapter thirty-two were given in the twelfth year of the captivity. The seventeen-year period that began in the tenth year, roughly at the beginning of the siege of Jerusalem, was followed by the two Egyptian messages of the eleventh year set forth in chapters thirty and thirty-one. Together the two messages of the eleventh year represent a message just prior to the Sunday law. The other two Egyptian messages of the twelfth year occurred at or shortly after the destruction of Jerusalem in 586 BC.
Ang yugto nga ‘napulog pito’ ka tuig nga gipakita sa duha ka petsa sa kapitulo kawhaag siyam sa Ezekiel nagsugod sa ikanapulo nga tuig sa pagkabihag ug natapos sa ikakawhaag pito nga tuig. Ang mga mensahe sa kapitulo katloan ug sa kapitulo katloan ug usa gipahayag sa ikanapulog usa nga tuig, ug ang duha ka petsa nga gipakita sa kapitulo katloan ug duha gihatag sa ikanapulog duha nga tuig sa pagkabihag. Ang yugto nga napulog pito ka tuig nga nagsugod sa ikanapulo nga tuig, mga panahon sa pagsugod sa paglikos sa Jerusalem, gisundan sa duha ka mensahe mahitungod sa Ehipto sa ikanapulog usa nga tuig nga gipahayag sa kapitulo katloan ug sa kapitulo katloan ug usa. Kon hiusahon, ang duha ka mensahe sa ikanapulog usa nga tuig nagrepresentar sa usa ka mensahe nga nag-una dayon sa balaod sa Domingo. Ang laing duha ka mensahe mahitungod sa Ehipto sa ikanapulog duha nga tuig nahitabo sa panahon sa pagkaguba sa Jerusalem niadtong 586 sa wala pa si Kristo o wala madugay human niini.
The message of Christ’s coming is proclaimed as part of the Midnight Cry message that changes to the loud cry message at the Sunday law. Two messages of Egypt are proclaimed before the Sunday law and two messages of Egypt are proclaimed at or just after the Sunday law. The doubling of the messages that are given in the same year, during the siege that culminates at the destruction of Jerusalem and the other two messages at the Sunday law, typifies the second angel’s message, where there is always a doubling.
Ang mensahe sa pag-anhi ni Cristo gimantala isip bahin sa mensahe sa Singgit sa Tungang Gabii nga mausab ngadto sa mensahe sa makusog nga singgit sa panahon sa balaod sa Domingo. Duha ka mensahe sa Ehipto ang gimantala sa wala pa ang balaod sa Domingo, ug duha ka mensahe sa Ehipto ang gimantala sa panahon sa balaod sa Domingo o diha-diha human niini. Ang pagdoble sa mga mensahe nga gihatag sa samang tuig, panahon sa paglikos nga mosangko sa pagkalaglag sa Jerusalem, ug ang laing duha ka mensahe sa panahon sa balaod sa Domingo, nagsilbing tipo sa mensahe sa ikaduhang manulonda, diin kanunay adunay pagdoble.
A second message is always followed by the third message.
Ang ikaduhang mensahe sa kanunay gisundan sa ikatulong mensahe.
“By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.
“Pinaagi sa pluma ug sa tingog kinahanglan natong ipatingog ang pagmantala, nga ipakita ang ilang han-ay ug ang paggamit sa mga tagna nga nagdala kanato ngadto sa mensahe sa ikatulong manulonda. Dili mahimong may ikatulo nga walay nahauna ug ikaduha. Kining mga mensahe kinahanglan natong ihatag ngadto sa kalibutan pinaagi sa mga publikasyon ug sa mga pakigpulong, nga ipakita diha sa linya sa kasaysayang matagnaon ang mga butang nga nahitabo na ug ang mga butang nga mahitabo pa.” Selected Messages, book 2, 104, 105.
At the third message the door of probation is closed. Probation closes for the United States at the Sunday law and probation closes for the world when Michael stands up. Both closed doors represent a third message that is always preceded by the second message that is always a twofold message.
Sa ikatulong mensahe, sirhan ang pultahan sa kaluoy. Ang panahon sa kaluoy alang sa Estados Unidos matapos sa pagpatuman sa balaod sa Domingo, ug ang panahon sa kaluoy alang sa kalibotan matapos sa dihang motindog si Miguel. Kining duha ka siradong pultahan nagrepresentar sa usa ka ikatulong mensahe nga kanunayng giunhan sa ikaduhang mensahe, nga kanunayng usa ka mensahe nga adunay duha ka bahin.
The empowerment of the second angel is accomplished when it is joined by the message of the Midnight Cry. The two messages pronounced upon mankind, as represented by Ezekiel’s pronouncements upon Egypt in chapters thirty and thirty-one, identify when the message of the Midnight Cry joins the second angel, and the two messages of chapter thirty-two are identifying the empowerment of the third angel in the loud cry.
Ang paghatag ug gahom sa ikaduhang manulonda matuman sa dihang mahiusa niini ang mensahe sa Singgit sa Tungang Gabii. Ang duha ka mensahe nga gipahayag ngadto sa katawhan, ingon nga gihulagway sa mga pahayag ni Ezekiel batok sa Ehipto sa kapitulo katloan ug sa kapitulo katloan ug usa, nagpaila kon kanus-a mahiusa ang mensahe sa Singgit sa Tungang Gabii sa ikaduhang manulonda, ug ang duha ka mensahe sa kapitulo katloan ug duha nagpaila sa paghatag ug gahom sa ikatulong manulonda diha sa makusog nga singgit.
Ezekiel’s wheels of the complex interplay of human events identify the last warning for mankind, which is the third angel’s warning, and the third angel is made up of the first and second angels’ warnings. The Midnight Cry before the Sunday law and the loud cry after the Sunday law are represented by Ezekiel’s four dates that fall within the ‘seventeen’ years of chapter twenty-nine’s alpha and omega dates that align with the hidden history of Daniel eleven verse forty, as represented in verses eleven through sixteen of the same chapter.
Ang mga ligid ni Ezekiel nga naghulagway sa masalimuot nga panaglambigit sa mga panghitabo sa katawhan nagpaila sa kataposang pasidaan alang sa katawhan, nga mao ang pasidaan sa ikatulong anghel, ug ang ikatulong anghel gilangkoban sa mga pasidaan sa unang anghel ug sa ikaduhang anghel. Ang Singgit sa Tungang Gabii sa wala pa ang balaod sa Domingo ug ang makusog nga singgit human sa balaod sa Domingo gihulagway sa upat ka petsa ni Ezekiel nga nahisulod sa ‘napulog pito’ ka tuig tali sa mga petsang alfa ug omega sa kapitulo kawhaan ug siyam nga nahiuyon sa tinagong kasaysayan sa Daniel kapitulo napulog usa bersikulo kap-atan, ingon sa gihulagway sa mga bersikulo napulog usa hangtod sa napulog unom sa mao rang kapitulo.
In Daniel chapter ten, Daniel, as with Ezekiel, is made dumb. Daniel’s dumbness is brought about in the middle of three touches; the first and third touches came from the angel Gabriel and the middle touch was the touch of Christ. Daniel, as with Peter between Caesarea-Philippi and the cross, is in the middle. In the middle Peter saw the glorified Christ, as did Daniel in chapter ten. The middle of the three angels is the second message, which is a combination of two messages.
Sa Daniel kapitulo napulo, si Daniel, sama kang Ezekiel, gipahimong amang. Ang pagkamaang ni Daniel nahitabo sa taliwala sa tulo ka paghikap; ang nahaunang ug ang ikatulong paghikap gikan sa manulonda nga si Gabriel ug ang kinataliwad-ang paghikap mao ang paghikap ni Cristo. Si Daniel, sama kang Pedro tali sa Cesarea-Filipos ug sa krus, anaa sa taliwala. Sa taliwala nakita ni Pedro ang gihimaya nga si Cristo, maingon man si Daniel sa kapitulo napulo. Ang taliwala sa tulo ka mga manulonda mao ang ikaduhang mensahe, nga usa ka paghiusa sa duha ka mga mensahe.
5th Day of the 4th Month & 1844
Ikalimang Adlaw sa Ikaupat nga Bulan & 1844
In Ezekiel chapter one, verses one and two, Ezekiel is at the fifth day of the fourth month, which aligns with the middle of the seventh month movement in 1844. Ezekiel is midway between April 19 and October 22, 1844, just as was Samuel Snow, the messenger of the Midnight Cry in 1844, when he presented his first clear view of the message in Boston, 93 days after April 19 and 93 days before the door closed on October 22, 1844. Samuel Snow was in Boston on July 21, 1844, midway in the seventh month movement, unaware that he was prophetically standing with Peter at the Mount of Transfiguration, Ezekiel in the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle and Daniel’s second touch during the looking glass vision of chapter ten.
Sa Ezekiel kapitulo usa, mga bersikulo usa ug duha, si Ezekiel anaa sa ikalimang adlaw sa ikaupat nga bulan, nga motakdo sa tungatunga sa kalihokan sa ikapitong bulan niadtong 1844. Si Ezekiel nahimutang sa tungatunga tali sa Abril 19 ug Oktubre 22, 1844, sama usab kang Samuel Snow, ang mensahero sa Singgit sa Tungang Gabii niadtong 1844, sa dihang iyang gipresentar sa Boston ang iyang unang tin-aw nga paglantaw sa mensahe, 93 ka adlaw human sa Abril 19 ug 93 ka adlaw sa wala pa masira ang pultahan niadtong Oktubre 22, 1844. Si Samuel Snow didto sa Boston niadtong Hulyo 21, 1844, sa tungatunga sa kalihokan sa ikapitong bulan, nga wala masayod nga sa matagnaong diwa nagbarog siya kauban ni Peter sa Bukid sa Pagkausab sa Panagway, ni Ezekiel sa ikakatloan nga tuig sa ikanapulog pito nga siklo sa Jubileo, ug ni Daniel sa ikaduhang paghikap kaniya panahon sa panan-awon sa salamin sa kapitulo napulo.
Tyre
Tiro
Before we return to the dating of Ezekiel’s six references of Jerusalem, we should first identify the one date that was proclaimed against Tyre.
Sa dili pa kita mobalik sa pagtakda sa petsa sa unom ka mga paghisgot ni Ezequiel bahin sa Jerusalem, kinahanglan una natong ilhon ang usa ka petsa nga gipahibalo batok sa Tiro.
And it came to pass in the eleventh year, in the first day of the month, that the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, because that Tyrus hath said against Jerusalem, Aha, she is broken that was the gates of the people: she is turned unto me: I shall be replenished, now she is laid waste: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, O Tyrus, and will cause many nations to come up against thee, as the sea causeth his waves to come up. And they shall destroy the walls of Tyrus, and break down her towers: I will also scrape her dust from her, and make her like the top of a rock. It shall be a place for the spreading of nets in the midst of the sea: for I have spoken it, saith the Lord God: and it shall become a spoil to the nations. And her daughters which are in the field shall be slain by the sword; and they shall know that I am the Lord. For thus saith the Lord God; Behold, I will bring upon Tyrus Nebuchadrezzar king of Babylon, a king of kings, from the north, with horses, and with chariots, and with horsemen, and companies, and much people.
Ug nahitabo sa ikanapulog-usa ka tuig, sa nahaunang adlaw sa bulan, nga ang pulong ni Jehova miabut kanako, nga nagaingon: Anak sa tawo, tungod kay ang Tiro miingon batok sa Jerusalem, Aha, siya nabungkag, siya nga maoy ganghaan sa mga katawohan; siya nabalhin nganhi kanako: mapuno ako, karon nga siya nahimong awaaw: Busa mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova; Ania karon, ako batok kanimo, O Tiro, ug pahunungdan ko nga daghang mga nasod motungha batok kanimo, ingon sa dagat nga nagapatungha sa iyang mga balud. Ug ilang laglagon ang mga kuta sa Tiro, ug gub-on ang iyang mga torre: bakbakon ko usab ang iyang abog gikan kaniya, ug himoon ko siya nga sama sa tumoy sa usa ka bato. Siya mahimong dapit sa pagpabuklad sa mga pukot sa taliwala sa dagat; kay ako namulong niini, nagaingon ang Ginoong Jehova: ug siya mahimong tulokbonon sa mga nasod. Ug ang iyang mga anak nga babaye nga anaa sa kapatagan pagapatyon pinaagi sa espada; ug sila mahibalo nga ako mao si Jehova. Kay mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova; Ania karon, ipadala ko batok sa Tiro si Nabucodonosor nga hari sa Babilonia, usa ka hari sa mga hari, gikan sa amihanan, uban sa mga kabayo, ug uban sa mga carro, ug uban sa mga magkakabayo, ug mga panon, ug daghang katawohan.
He shall slay with the sword thy daughters in the field: and he shall make a fort against thee, and cast a mount against thee, and lift up the buckler against thee. And he shall set engines of war against thy walls, and with his axes he shall break down thy towers. By reason of the abundance of his horses their dust shall cover thee: thy walls shall shake at the noise of the horsemen, and of the wheels, and of the chariots, when he shall enter into thy gates, as men enter into a city wherein is made a breach. With the hoofs of his horses shall he tread down all thy streets: he shall slay thy people by the sword, and thy strong garrisons shall go down to the ground. And they shall make a spoil of thy riches, and make a prey of thy merchandise: and they shall break down thy walls, and destroy thy pleasant houses: and they shall lay thy stones and thy timber and thy dust in the midst of the water. And I will cause the noise of thy songs to cease; and the sound of thy harps shall be no more heard. And I will make thee like the top of a rock: thou shalt be a place to spread nets upon; thou shalt be built no more: for I the Lord have spoken it, saith the Lord God.
Patyon niya pinaagi sa espada ang imong mga anak nga babaye sa kapatagan; ug magatukod siya ug kuta batok kanimo, ug magapahimulos siya ug bungtod nga sinalibay batok kanimo, ug iisa niya ang taming batok kanimo. Ug ibutang niya ang mga hinanali sa gubat batok sa imong mga kuta, ug pinaagi sa iyang mga wasay pagapukan niya ang imong mga torre. Tungod sa kadaghan sa iyang mga kabayo, ang ilang abog motabon kanimo; ang imong mga kuta mokurog tungod sa dinahunog sa mga mangangabayo, ug sa mga ligid, ug sa mga karo, sa diha nga siya mosulod na sa imong mga ganghaan, ingon sa pagsulod sa mga tawo ngadto sa usa ka ciudad diin may nahimong guba. Uban sa mga kuko sa iyang mga kabayo pagatamakan niya ang tanan mong kadalanan; patyon niya ang imong katawohan pinaagi sa espada, ug ang imong mga malig-ong kuta mangapukan ngadto sa yuta. Ug ilang pagatulison ang imong mga bahandi, ug himuon nga inagaw ang imong patigayon; ug pagagub-on nila ang imong mga kuta, ug laglagon ang imong maanindot nga mga balay; ug igasalibay nila ang imong mga bato ug ang imong mga kahoy ug ang imong abog ngadto sa taliwala sa katubigan. Ug akong pahunongon ang dinahunog sa imong mga awit; ug ang tingog sa imong mga alpa dili na pagadunggon. Ug himoon ko ikaw nga ingon sa tumoy sa usa ka bato: mahimo kang dapit sa pagpahawid ug mga pukot; dili ka na pagatukoron pag-usab: kay ako, si Jehova, namulong niini, nagaingon ang Ginoong Jehova.
Thus saith the Lord God to Tyrus; Shall not the isles shake at the sound of thy fall, when the wounded cry, when the slaughter is made in the midst of thee? Then all the princes of the sea shall come down from their thrones, and lay away their robes, and put off their broidered garments: they shall clothe themselves with trembling; they shall sit upon the ground, and shall tremble at every moment, and be astonished at thee. And they shall take up a lamentation for thee, and say to thee, How art thou destroyed, that wast inhabited of seafaring men, the renowned city, which wast strong in the sea, she and her inhabitants, which cause their terror to be on all that haunt it! Now shall the isles tremble in the day of thy fall; yea, the isles that are in the sea shall be troubled at thy departure. For thus saith the Lord God; When I shall make thee a desolate city, like the cities that are not inhabited; when I shall bring up the deep upon thee, and great waters shall cover thee; When I shall bring thee down with them that descend into the pit, with the people of old time, and shall set thee in the low parts of the earth, in places desolate of old, with them that go down to the pit, that thou be not inhabited; and I shall set glory in the land of the living; I will make thee a terror, and thou shalt be no more: though thou be sought for, yet shalt thou never be found again, saith the Lord God. Ezekiel 26:1–21.
Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios ngadto sa Tiro; Dili ba mokurog ang mga pulo tungod sa tingog sa imong pagkapukan, sa diha nga ang mga samaran maninggit, sa diha nga ang pag-ihaw pagahimoon diha sa imong kinataliwad-an? Unya ang tanang mga principe sa dagat manaog gikan sa ilang mga trono, ug ibutang nila sa daplin ang ilang mga kupo, ug huboon nila ang ilang mga bisti nga binordahan: managsul-ob sila sa pagkurog; manlingkod sila sa yuta, ug mangurog sila sa matag gutlo, ug mangahibulong sila tungod kanimo. Ug manag-awit sila ug pagbakho alang kanimo, ug moingon sila kanimo, Naunsa ka sa imong pagkalaglag, ikaw nga gipuy-an sa mga tawong maglalawig sa dagat, ang bantugang siyudad, nga kusgan sa dagat, siya ug ang iyang mga pumoluyo, nga nakapahinabo sa ilang kahadlok sa tanang nanagpuyo didto! Karon ang mga pulo mokurog sa adlaw sa imong pagkapukan; oo, ang mga pulo nga anaa sa dagat mabalaka tungod sa imong pagkahanaw. Kay mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Sa diha nga himoon ko ikaw nga usa ka kamingawan nga siyudad, sama sa mga siyudad nga walay pumoluyo; sa diha nga pasak-on ko ang kahiladman ibabaw kanimo, ug ang dagkung mga tubig motabon kanimo; Sa diha nga dad-on ko ikaw paubos uban kanila nga nanaug ngadto sa lubnganan, uban sa katawohan sa karaang panahon, ug ibutang ko ikaw sa ubos nga mga dapit sa yuta, sa mga dapit nga dugay nang biniyaan, uban kanila nga nanaug ngadto sa lubnganan, aron dili ka na pagapuy-an; ug ibutang ko ang himaya sa yuta sa mga buhi; Himoon ko ikaw nga usa ka kalisang, ug dili ka na; bisan pa pangitaon ka, dili ka na gayud hikaplagan pag-usab, nagaingon ang Ginoong Dios. Ezekiel 26:1–21.
The message of Tyre was proclaimed the year that Jerusalem was destroyed, and it represents the overthrow of the sixth kingdom of Bible prophecy at the soon-coming Sunday law. At the Sunday law, the United States (Tyre) prophetically rejoices because it has overthrown Jerusalem, which Sister White identifies as the Laodicean Seventh-day Adventist church, which Ezekiel calls the “gates of the people.” Tyre identifies that Jerusalem “was” the gates of the people in the past tense. A “gate” is a church prophetically.
Ang mensahe bahin sa Tiro gipahibalo sa tuig nga gilaglag ang Jerusalem, ug kini nagrepresentar sa pagkapukan sa ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia sa haduol nang umalabot nga balaod sa Domingo. Sa balaod sa Domingo, ang Estados Unidos (Tiro) sa paagi sa tagna nagakalipay tungod kay napukan niini ang Jerusalem, nga giila ni Sister White ingon nga Laodicean nga iglesia sa Seventh-day Adventist, nga gitawag ni Ezekiel nga ang “mga ganghaan sa katawhan.” Gipaila sa Tiro nga ang Jerusalem “mao kaniadto” ang mga ganghaan sa katawhan, sa porma sa nangagi. Ang “ganghaan” sa paagi sa tagna usa ka iglesia.
And he was afraid, and said, How dreadful is this place! this is none other but the house of God, and this is the gate of heaven. And Jacob rose up early in the morning, and took the stone that he had put for his pillows, and set it up for a pillar, and poured oil upon the top of it. And he called the name of that place Bethel: but the name of that city was called Luz at the first. Genesis 28:17–19.
Ug nahadlok siya, ug miingon, Pagkahadlokan gayud niining dapita! kini dili lain kondili ang balay sa Dios, ug kini mao ang ganghaan sa langit. Ug si Jacob mibangon sayo sa buntag, ug gikuha ang bato nga iyang gihimong ulunan, ug gipatindog niya kini ingon nga usa ka haligi, ug gibuboan niya ug lana ang tumoy niini. Ug gitawag niya ang ngalan niadtong dapita nga Bethel: apan ang ngalan niadtong lungsora kaniadto mao ang Luz. Genesis 28:17–19.
The word “Bethel” means house of God, and Tyre rejoices that it has forced the Laodicean Seventh-day Adventist church to accept the enforcement of the worship of the sun. But in spite of the misguided celebration of those enforcing the worship of the sun, God through Ezekiel states, “I am against thee, O Tyrus, and will cause many nations to come up against thee, as the sea causeth his waves to come up. And they shall destroy the walls of Tyrus, and break down her towers.”
Ang pulong nga “Bethel” nagkahulogang balay sa Dios, ug nagmaya ang Tyre tungod kay napugos niini ang Laodiceanhong iglesia sa mga Adventista sa Ikapitong Adlaw sa pagdawat sa pagpatuman sa pagsimba sa adlaw. Apan bisan pa sa sayop nga pagmaya sa mga nagpatuman sa pagsimba sa adlaw, ang Dios nagpahayag pinaagi kang Ezekiel, “Ako batok kanimo, O Tyrus, ug pasak-on ko ang daghang nasod batok kanimo, maingon nga ang dagat nagpasaka sa iyang mga balod. Ug gub-on nila ang mga paril sa Tyrus, ug lumpagon ang iyang mga torre.”
The “walls of Tyrus” represent the protection of Tyrus. A “wall” is the symbol of the Ten Commandments.
Ang “mga kuta sa Tyrus” nagrepresentar sa panalipod sa Tyrus. Ang “kuta” mao ang simbolo sa Napulo ka mga Sugo.
“The prophet here describes a people who, in a time of general departure from truth and righteousness, are seeking to restore the principles that are the foundation of the kingdom of God. They are repairers of a breach that has been made in God’s law—the wall that He has placed around His chosen ones for their protection, and obedience to whose precepts of justice, truth, and purity is to be their perpetual safeguard.” Prophets and Kings, 677.
“Ang propeta dinhi naghulagway sa usa ka katawhan nga, sa panahon sa kinatibuk-ang pagtalikod gikan sa kamatuoran ug pagkamatarong, naninguha sa pagpahiuli sa mga prinsipyo nga mao ang patukoranan sa gingharian sa Dios. Sila mao ang mga mag-uuli sa usa ka nangabungkag nga bahin nga nahimo sa kasugoan sa Dios—ang kuta nga Iyang gibutang libot sa Iyang mga pinili alang sa ilang panalipod, ug ang pagkamasinugtanon sa mga tulomanon niini mahitungod sa hustisya, kamatuoran, ug kaputli mao ang ilang walay hunong nga panalipod.” Prophets and Kings, 677.
God’s law is a wall of protection, but walls in the plural represent the two principles that ‘protected’ and produced the prosperity and success of Tyrus, a symbol of the Republican horn of the United States.
Ang balaod sa Dios usa ka paril nga panalipod, apan ang mga paril, sa plural nga porma, nagrepresentar sa duha ka prinsipyo nga ‘nanalipod’ ug mipatungha sa kauswagan ug kalamposan sa Tyrus, usa ka simbolo sa Republikanong sungay sa Estados Unidos.
“‘And he had two horns like a lamb.’ The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as ‘coming up’ in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that ‘all men are created equal’ and endowed with the inalienable right to ‘life, liberty, and the pursuit of happiness.’ And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth. …
“‘Ug siya may duha ka sungay nga sama sa nating karnero.’ Ang mga sungay nga sama sa nating karnero nagpakita sa pagkabatan-on, pagka-inosente, ug kalumo, nga haom nga naghulagway sa kinaiya sa Estados Unidos sa dihang kini gipakita ngadto sa propeta nga ‘mitungha’ niadtong 1798. Taliwala sa mga Kristohanong biniyaan nga unang mikalagiw ngadto sa Amerika ug nangita ug dalangpanan gikan sa paglupig sa hari ug sa pagkadili-mapailubon sa mga pari, daghan ang mihukom sa pagpatukod ug usa ka kagamhanan ibabaw sa halapad nga patukoranan sa sibil ug relihiyosong kagawasan. Ang ilang mga panglantaw nakakaplag ug dapit diha sa Declaration of Independence, nga naglatid sa dakong kamatuoran nga ‘ang tanang tawo gibuhat nga managsama’ ug gihatagan sa dili mabalhin nga katungod sa ‘kinabuhi, kagawasan, ug pagpangita sa kalipay.’ Ug ang Constitution naggarantiya sa katawhan sa katungod sa kaugalingong paggobyerno, pinaagi sa pagtakda nga ang mga representante nga gipili pinaagi sa boto sa katawhan mao ang maghimo ug magdumala sa mga balaod. Gihatag usab ang kagawasan sa relihiyosong pagtoo, nga ang matag tawo gitugotan sa pagsimba sa Dios sumala sa mga mando sa iyang tanlag. Ang Republicanism ug Protestantism nahimong mga pundamental nga prinsipyo sa nasod. Kining mga prinsipyo mao ang tinago sa iyang gahom ug kauswagan. Ang mga dinaugdaug ug gipakaubos sa tibuok Cristiandad mitalikod ngadto niining yutaa uban ang interes ug paglaom. Milyon-milyon ang nangita sa iyang mga baybayon, ug ang Estados Unidos mitindog ngadto sa usa ka kahimtang taliwala sa labing gamhanang mga nasod sa kalibotan. …”
“The lamblike horns and dragon voice of the symbol point to a striking contradiction between the professions and the practice of the nation thus represented. The ‘speaking’ of the nation is the action of its legislative and judicial authorities. By such action it will give the lie to those liberal and peaceful principles which it has put forth as the foundation of its policy. The prediction that it will speak ‘as a dragon’ and exercise ‘all the power of the first beast’ plainly foretells a development of the spirit of intolerance and persecution that was manifested by the nations represented by the dragon and the leopardlike beast. And the statement that the beast with two horns ‘causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast’ indicates that the authority of this nation is to be exercised in enforcing some observance which shall be an act of homage to the papacy.
Ang mga sungay nga sama sa nating karnero ug ang tingog nga sama sa dragon sa maong simbolo nagpunting sa usa ka talagsaong panagsumpaki tali sa mga gipahayag ug sa binuhatan sa nasod nga niini girepresentar. Ang “pagsulti” sa nasod mao ang lihok sa iyang mga lehislatibo ug hudisyal nga mga awtoridad. Pinaagi sa maong lihok pamatud-an niini nga bakak ang maong liberal ug malinawon nga mga prinsipyo nga iyang gipadayag isip patukoranan sa iyang polisiya. Ang tagna nga kini mosulti “ingon sa usa ka dragon” ug mogamit sa “tanang gahum sa nahaunang mananap” sa dayag nagtagna sa usa ka pagpalambo sa espiritu sa pagkadili-matugoton ug paglutos nga gipadayag sa mga nasod nga girepresentar sa dragon ug sa mananap nga sama sa leopardo. Ug ang pahayag nga ang mananap nga may duha ka sungay “nagapugos sa yuta ug kanila nga nanagpuyo didto sa pagsimba sa nahaunang mananap” nagpakita nga ang awtoridad niini nga nasod pagagamiton sa pagpugos sa pagbantay sa usa ka tulumanon nga mahimong usa ka buhat sa pagpasidungog ngadto sa pagkapapa.
“Such action would be directly contrary to the principles of this government, to the genius of its free institutions, to the direct and solemn avowals of the Declaration of Independence, and to the Constitution. The founders of the nation wisely sought to guard against the employment of secular power on the part of the church, with its inevitable result—intolerance and persecution. The Constitution provides that ‘Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof,’ and that ‘no religious test shall ever be required as a qualification to any office or public trust under the United States.’ Only in flagrant violation of these safeguards to the nation’s liberty, can any religious observance be enforced by civil authority. But the inconsistency of such action is no greater than is represented in the symbol. It is the beast with lamblike horns—in profession pure, gentle, and harmless—that speaks as a dragon.” The Great Controversy, 441, 442.
“Ang maong lihok mahimong dayagng supak gayod sa mga prinsipyo niining kagamhanan, sa kinaiyang espiritu sa iyang gawasnong mga institusyon, sa direkta ug solemning mga pamahayag sa Deklarasyon sa Independensiya, ug sa Konstitusyon. Ang mga magtutukod sa nasod maalamong naninguha sa pagpugong batok sa paggamit sa sekular nga gahom sa bahin sa iglesia, uban sa dili malikayang sangpotanan niini—pagkadili-matugtanon ug paglutos. Ang Konstitusyon naglatid nga ‘ang Kongreso dili maghimo ug balaod mahitungod sa pagpatukod sa relihiyon, o sa pagdili sa gawasnong pagpatuman niini,’ ug nga ‘walay relihiyosong pagsulay nga pagakinahanglanon ingon nga kwalipikasyon alang sa bisan unsang katungdanan o pagsalig sa publiko ilalom sa Tinipong Bansa.’ Sa hayag lamang nga paglapas niining mga panalipod sa kagawasan sa nasod, mahimo nga ang bisan unsang relihiyosong pagbantay ipatuman pinaagi sa sibil nga awtoridad. Apan ang pagkasumpaki sa maong lihok dili labaw pa kay sa gilarawan diha sa simbolo. Mao kini ang mananap nga may mga sungay nga sama sa nati sa karnero—sa pag-angkon putli, malumo, ug dili makadaot—apan mosulti ingon sa usa ka dragon.” The Great Controversy, 441, 442.
The foundation of the United States is represented by the Declaration of Independence and the Constitution which represent Protestantism and Republicanism respectively. The “walls” of protection and prosperity are Republicanism and Protestantism, and at the Sunday law the principles of both the Declaration of Independence and the Constitution are overturned, for Nebuchadnezzar “shall set engines of war against thy walls, and with his axes he shall break down thy towers.”
Ang pundasyon sa Tinipong Bansa sa Amerika girepresentahan sa Deklarasyon sa Kagawasan ug sa Konstitusyon, nga nagarepresentar sa Protestantismo ug sa Republikanismo matag-usa. Ang mga “paril” sa panalipod ug kauswagan mao ang Republikanismo ug Protestantismo, ug sa balaod sa Domingo ang mga prinsipyo sa Deklarasyon sa Kagawasan ug sa Konstitusyon pukanon, kay si Nabucodonosor “magapahimutang ug mga galamiton sa gubat batok sa imong mga paril, ug pinaagi sa iyang mga wasay iyang pukanon ang imong mga torre.”
At the Sunday law all the “towers” are broken down, and a tower is a symbol of a church whose foundational philosophy is represented by an effort of man to save himself. Speaking of Nimrod, the great rebel, and his tower, we are informed in Prophets and Kings, “When the tower had been partially completed, a portion of it was occupied as a dwelling place for the builders; other apartments, splendidly furnished and adorned, were devoted to their idols. The people rejoiced in their success, and praised the gods of silver and gold, and set themselves against the Ruler of heaven and earth.” At the Sunday law Tyrus rejoices that Jerusalem has been overthrown, but national apostasy is followed by national ruin, and the king of the north will then overthrow the walls and towers of the United States.
Sa panahon sa balaod sa Domingo, ang tanang “torre” gub-on, ug ang usa ka torre simbolo sa usa ka iglesia kansang batakang pilosopiya girepresentahan sa paningkamot sa tawo nga luwason ang iyang kaugalingon. Mahitungod kang Nimrod, ang dakong rebelde, ug sa iyang torre, gipahibalo kita diha sa Mga Propeta ug mga Hari, “Sa dihang ang torre nahuman na sa bahin, usa ka bahin niini gigamit ingong puloy-anan sa mga magtutukod; ang ubang mga lawak, nga gisangkapan ug gidayandayanan sa maanindot nga paagi, gigahin alang sa ilang mga diosdios. Ang katawhan nagmaya sa ilang kalamposan, ug midayeg sa mga dios nga hinimo sa pilak ug bulawan, ug mibarog batok sa Magmamando sa langit ug yuta.” Sa panahon sa balaod sa Domingo, magmaya ang Tyrus tungod kay napukan na ang Jerusalem, apan ang nasodnong apostasya pagasundan sa nasodnong kalaglagan, ug unya ang hari sa amihanan moguba sa mga paril ug mga torre sa Estados Unidos.
We will begin to take up the six dates of Jerusalem in Ezekiel in the next article.
Sugdan nato pagsugod hisgotan sa sunod nga artikulo ang unom ka mga petsa sa Jerusalem diha sa Ezekiel.