Η Κρυμμένη Ιστορία του Εδαφίου Σαράντα - Αριθμός Δέκα

«Ο άγγελος που ενώνεται στη διακήρυξη του μηνύματος του τρίτου αγγέλου πρόκειται να φωτίσει ολόκληρη τη γη με τη δόξα του. Εδώ προλέγεται ένα έργο παγκόσμιας εμβέλειας και ασυνήθιστης ισχύος. Το κίνημα της παρουσίας του Χριστού των ετών 1840–44 υπήρξε ένδοξη εκδήλωση της δύναμης του Θεού· το μήνυμα του πρώτου αγγέλου μεταφέρθηκε σε κάθε ιεραποστολικό σταθμό του κόσμου, και σε ορισμένες χώρες υπήρξε το μεγαλύτερο θρησκευτικό ενδιαφέρον που έχει παρατηρηθεί σε οποιαδήποτε χώρα από τη Μεταρρύθμιση του δέκατου έκτου αιώνα· αλλά αυτά πρόκειται να ξεπεραστούν από το ισχυρό κίνημα υπό την τελευταία προειδοποίηση του τρίτου αγγέλου.» The Great Controversy, 611.

«Τη νύχτα προχθές πέρασε ενώπιόν μου μια εξαιρετικά εντυπωσιακή σκηνή. Είδα μια τεράστια σφαίρα φωτιάς να πέφτει ανάμεσα σε μερικά ωραία μέγαρα, προκαλώντας την άμεση καταστροφή τους. Άκουσα μερικούς να λένε: “Γνωρίζαμε ότι οι κρίσεις του Θεού επρόκειτο να έλθουν επάνω στη γη, αλλά δεν γνωρίζαμε ότι θα έρχονταν τόσο σύντομα.” Άλλοι έλεγαν: “Γνωρίζατε! Γιατί, λοιπόν, δεν μας το είπατε; Εμείς δεν γνωρίζαμε.” Από παντού άκουγα τέτοια λόγια να λέγονται.» Επιστολή 217, 1904.

Και είχαν βασιλέα επάνω τους, ο οποίος είναι ο άγγελος της αβύσσου, του οποίου το όνομα στην εβραϊκή γλώσσα είναι Αβαδδών, αλλά στην ελληνική γλώσσα έχει το όνομα Απολλύων. Αποκάλυψις 9/11.

«Οι άγγελοι συγκρατούν τους τέσσερις ανέμους, που παριστάνονται ως εξαγριωμένο άλογο το οποίο επιδιώκει να ελευθερωθεί και να ορμήσει επάνω στο πρόσωπο ολόκληρης της γης, φέροντας καταστροφή και θάνατο στο πέρασμά του.

«Θα κοιμόμαστε επάνω ακριβώς στο χείλος του αιωνίου κόσμου; Θα είμαστε νωθροί και ψυχροί και νεκροί; Ω, είθε να είχαμε στις εκκλησίες μας το Πνεύμα και την πνοή του Θεού εμφυσημένα στον λαό Του, ώστε να σταθούν στα πόδια τους και να ζήσουν. Χρειάζεται να δούμε ότι η οδός είναι στενή και η πύλη τεθλιμμένη. Αλλά καθώς διερχόμαστε από τη στενή πύλη, το πλάτος της είναι απεριόριστο.» Manuscript Releases, τόμος 20, 217.

Καὶ ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου προχώρησε περαιτέρω καὶ ἐστάθη ἐν στενῷ τόπῳ, ὅπου δὲν ὑπῆρχε ὁδὸς νὰ ἐκκλίνει οὔτε πρὸς τὰ δεξιὰ οὔτε πρὸς τὰ ἀριστερά. Καὶ ὅτε ἡ ὄνος εἶδε τὸν ἄγγελον τοῦ Κυρίου, ἔπεσε κάτω ὑπὸ τὸν Βαλαάμ· καὶ ἐξανήφθη ἡ ὀργὴ τοῦ Βαλαάμ, καὶ ἐπάταξε τὴν ὄνον μὲ ῥάβδον. Καὶ ὁ Κύριος ἤνοιξε τὸ στόμα τῆς ὄνου, καὶ εἶπε πρὸς τὸν Βαλαάμ· Τί σοι ἔπραξα, ὥστε μὲ ἐπάταξες αὐτὲς τὶς τρεῖς φορές; Ἀριθμοί 22:26–28.

«Και τώρα έρχεται ο λόγος ότι δήθεν έχω δηλώσει πως η Νέα Υόρκη πρόκειται να σαρωθεί από παλιρροϊκό κύμα; Αυτό ουδέποτε το είπα. Έχω πει, καθώς έβλεπα τα μεγάλα κτίρια να υψώνονται εκεί, όροφο επάνω σε όροφο: “Τι φοβερές σκηνές θα διαδραματιστούν όταν ο Κύριος εγερθεί για να συγκλονίσει φοβερά τη γη! Τότε θα εκπληρωθούν τα λόγια της Αποκάλυψης 18:1–3.” Ολόκληρο το δέκατο όγδοο κεφάλαιο της Αποκάλυψης είναι προειδοποίηση για ό,τι πρόκειται να έρθει επάνω στη γη. Δεν έχω, όμως, ιδιαίτερο φως σχετικά με το τι πρόκειται να συμβεί στη Νέα Υόρκη, παρά μόνο ότι γνωρίζω πως κάποια ημέρα τα μεγάλα κτίρια εκεί θα καταρριφθούν από τη στροφή και την ανατροπή της δύναμης του Θεού. Από το φως που μου έχει δοθεί, γνωρίζω ότι καταστροφή βρίσκεται στον κόσμο. Ένας λόγος από τον Κύριο, ένα άγγιγμα της ισχυρής Του δύναμης, και αυτά τα ογκώδη οικοδομήματα θα πέσουν. Θα διαδραματιστούν σκηνές, η φοβερότητα των οποίων δεν μπορούμε να φανταστούμε». Review and Herald, 5 Ιουλίου 1906.

Ο λαός μου αφανίζεται εξαιτίας ελλείψεως γνώσεως· επειδή απέρριψες τη γνώση, και εγώ θα σε απορρίψω, ώστε να μην είσαι ιερέας για μένα· επειδή λησμόνησες τον νόμο του Θεού σου, και εγώ θα λησμονήσω τα παιδιά σου. Ωσηέ 4:6.

«Όταν βρισκόμουν στο Νάσβιλ, είχα μιλήσει προς τον λαό, και κατά τη νυχτερινή ώρα εμφανίσθηκε μια πελώρια σφαίρα φωτιάς, η οποία ήλθε κατευθείαν από τον ουρανό και στάθηκε πάνω από το Νάσβιλ. Από εκείνη τη σφαίρα εκτοξεύονταν φλόγες σαν βέλη· σπίτια κατακαίονταν· σπίτια κλονίζονταν και κατέρρεαν. Μερικοί από τους δικούς μας ανθρώπους στέκονταν εκεί. “Είναι ακριβώς όπως το περιμέναμε”, είπαν, “αυτό περιμέναμε.” Άλλοι έστριβαν τα χέρια τους μέσα στην αγωνία και κραύγαζαν προς τον Θεό για έλεος. “Το γνωρίζατε”, είπαν, “γνωρίζατε ότι αυτό ερχόταν, και ποτέ δεν είπατε ούτε μία λέξη για να μας προειδοποιήσετε!” Έμοιαζαν σαν να ήταν έτοιμοι σχεδόν να τους κατασπαράξουν, στη σκέψη ότι ποτέ δεν τους το είχαν πει ούτε τους είχαν δώσει οποιαδήποτε προειδοποίηση.» Manuscript 188, 1905.