It is an acceptable biblical understanding to identify the prophet Ezekiel as thirty years old in his opening verses.
Είναι αποδεκτή βιβλική κατανόηση να ταυτοποιείται ο προφήτης Ιεζεκιήλ ως τριάντα ετών στους εναρκτήριους στίχους του.
Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. In the fifth day of the month, which was the fifth year of king Jehoiachin’s captivity, The word of the Lord came expressly unto Ezekiel the priest, the son of Buzi, in the land of the Chaldeans by the river Chebar; and the hand of the Lord was there upon him. Ezekiel 1:1–3.
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει, ἐν τῷ τετάρτῳ μηνί, τῇ πέμπτῃ τοῦ μηνός, ἐνώ ἤμην ἀνὰ μέσον τῶν αἰχμαλώτων παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ, ἠνοίχθησαν οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδον ὁράσεις Θεοῦ. Τῇ πέμπτῃ τοῦ μηνός, ὅπερ ἦν τὸ πέμπτον ἔτος τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ βασιλέως Ἰωαχείν, ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἦλθεν ρητῶς πρὸς Ἰεζεκιὴλ τὸν ἱερέα, υἱὸν τοῦ Βουζί, ἐν γῇ Χαλδαίων παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ· καὶ ἐκεῖ ἦν ἐπ’ αὐτὸν ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου. Ἰεζεκιὴλ 1:1–3.
Some believe “the thirtieth year” is based upon a specific jubilee cycle, which began with king Josiah and ended with verse one of chapter forty.
Ορισμένοι πιστεύουν ότι «το τριακοστό έτος» βασίζεται σε έναν συγκεκριμένο κύκλο ιωβηλαίου, ο οποίος άρχισε με τον βασιλιά Ιωσία και έληξε με το πρώτο εδάφιο του τεσσαρακοστού κεφαλαίου.
In the five and twentieth year of our captivity, in the beginning of the year, in the tenth day of the month, in the fourteenth year after that the city was smitten, in the selfsame day the hand of the Lord was upon me, and brought me thither. Ezekiel 40:1.
Κατά το εικοστό πέμπτο έτος της αιχμαλωσίας μας, στην αρχή του έτους, τη δεκάτη ημέρα του μηνός, κατά το δέκατο τέταρτο έτος αφού επλήγη η πόλις, κατά την αυτήν ημέραν η χείρ του Κυρίου ήτο επ’ εμέ και με έφερε εκεί. Ιεζεκιήλ 40:1.
Biblical chronologists date verse one of chapter forty as either April 28 or October 22, 573 BC. All the prophets identify the latter days, so the fall date of October 22, 573 BC is the omega date of a line that began fifty years prior in what is called “Josiah’s Great Passover” on May 5, 622 BC.
Οι βιβλικοί χρονολόγοι χρονολογούν το πρώτο εδάφιο του τεσσαρακοστού κεφαλαίου είτε στις 28 Απριλίου είτε στις 22 Οκτωβρίου του 573 π.Χ. Όλοι οι προφήτες προσδιορίζουν τις έσχατες ημέρες, επομένως η φθινοπωρινή ημερομηνία της 22ας Οκτωβρίου 573 π.Χ. αποτελεί την ωμέγα ημερομηνία μιας γραμμής που άρχισε πενήντα έτη νωρίτερα σε αυτό που αποκαλείται «το Μεγάλο Πάσχα του Ιωσία», στις 5 Μαΐου 622 π.Χ.
The number thirty is a symbol of the priests who were to be thirty years old when they began to serve. Whether verse one through three of Ezekiel one, is identifying Ezekiel’s age as thirty, or simply as a symbol of a priest he would also be represented as thirty years old. If the thirty years of verse one is as others believe; representing the thirtieth year since Josiah’s Great Passover in 622 BC, the prophetic implications are still the same.
Ο αριθμός τριάντα είναι σύμβολο των ιερέων, οι οποίοι έπρεπε να είναι τριάντα ετών όταν άρχιζαν να υπηρετούν. Είτε το εδάφιο ένα έως τρία του Ιεζεκιήλ 1 προσδιορίζει την ηλικία του Ιεζεκιήλ ως τριάντα ετών, είτε απλώς τον παρουσιάζει συμβολικά ως ιερέα, θα εικονιζόταν επίσης ως τριάντα ετών. Εάν τα τριάντα έτη του εδαφίου 1 είναι, όπως πιστεύουν άλλοι, αναφορά στο τριακοστό έτος από το Μεγάλο Πάσχα του Ιωσία το 622 π.Χ., οι προφητικές συνεπαγωγές παραμένουν οι ίδιες.
Josiah means “foundation,” and his Great Passover began a jubilee period that ended on October 22 on the Day of Atonement 573 BC. The “jubilee line” from Josiah to October 22 aligns with the history of 1840 to 1844. The foundations of 1840 were represented by king Josiah and also by Josiah Litch. October 22 was represented by the horn of the jubilee trumpet being sounded along with the horn of the Day of Atonement.
Ο Ιωσίας σημαίνει «θεμέλιο», και το Μεγάλο Πάσχα του άρχισε μια περίοδο ιωβηλαίου που έληξε στις 22 Οκτωβρίου, κατά την Ημέρα του Εξιλασμού, το 573 π.Χ. Η «γραμμή του ιωβηλαίου» από τον Ιωσία έως τις 22 Οκτωβρίου ευθυγραμμίζεται με την ιστορία του 1840 έως το 1844. Τα θεμέλια του 1840 αντιπροσωπεύθηκαν από τον βασιλιά Ιωσία και επίσης από τον Josiah Litch. Η 22α Οκτωβρίου αντιπροσωπεύθηκε από το κέρας της ιωβηλαίας σάλπιγγας που ηχούσε μαζί με το κέρας της Ημέρας του Εξιλασμού.
And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:8, 9.
Και θέλεις αριθμήσει εις σεαυτόν επτά σάββατα ετών, επτάκις επτά έτη· και το διάστημα των επτά σαββάτων των ετών θέλει είσθαι εις σε τεσσαράκοντα εννέα έτη. Τότε θέλεις κάμει να ηχήσει η σάλπιγγα του ιωβηλαίου τη δεκάτη ημέρα του εβδόμου μηνός· κατά την ημέραν του εξιλασμού θέλετε κάμει τη σάλπιγγα να ηχήσει εις πάσαν την γην σας. Λευιτικόν 25:8, 9.
Ezekiel is set within the Jubilee line from king Josiah to October 22, a line that represents Revelation ten’s first and second angels from 1840 unto 1844. Ezekiel represents the Millerites of the first and second angels and the one hundred and forty-four thousand of the third angel. Ezekiel represents the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, but his primary prophetic attribute is that he is a prophet.
Ο Ιεζεκιήλ τοποθετείται εντός της γραμμής του Ιωβηλαίου από τον βασιλέα Ιωσία έως την 22α Οκτωβρίου, μια γραμμή η οποία αντιπροσωπεύει τον πρώτο και τον δεύτερο άγγελο του δεκάτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως από το 1840 έως το 1844. Ο Ιεζεκιήλ αντιπροσωπεύει τους Μιλλερίτες του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου και τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες του τρίτου αγγέλου. Ο Ιεζεκιήλ αντιπροσωπεύει την ιερωσύνη των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, αλλά το πρωταρχικό προφητικό του γνώρισμα είναι ότι είναι προφήτης.
Prophet, Priest and King
Προφήτης, Ιερέας και Βασιλιάς
There are three biblical characters that began to serve when thirty years of age. Along with Ezekiel were David and Joseph. Because they all began to serve at the age of thirty, they are all priests. David is a symbol of the king, Joseph is the priest and Ezekiel is the prophet in the threefold kingdom of glory that consists of a prophet, a priest and a king.
Υπάρχουν τρεις βιβλικοί χαρακτήρες που άρχισαν να υπηρετούν σε ηλικία τριάντα ετών. Μαζί με τον Ιεζεκιήλ ήταν ο Δαβίδ και ο Ιωσήφ. Επειδή όλοι τους άρχισαν να υπηρετούν στην ηλικία των τριάντα ετών, είναι όλοι ιερείς. Ο Δαβίδ είναι σύμβολο του βασιλέως, ο Ιωσήφ είναι ο ιερεύς και ο Ιεζεκιήλ είναι ο προφήτης μέσα στην τριπλή βασιλεία της δόξης, η οποία αποτελείται από έναν προφήτη, έναν ιερέα και έναν βασιλέα.
However we might apply the prophet Ezekiel as a symbol, he is a priest, and when applied in the line of the jubilee from Josiah to October 22, Ezekiel is a priest who would represent a priest in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand as typified by the history of 1840 to 1844 and king Josiah to October 22, 573 BC.
Ωστόσο, όπως κι αν εφαρμόσουμε τον προφήτη Ιεζεκιήλ ως σύμβολο, αυτός είναι ιερέας· και όταν εφαρμόζεται στη γραμμή του ιωβηλαίου από τον Ιωσία έως την 22α Οκτωβρίου, ο Ιεζεκιήλ είναι ιερέας ο οποίος θα αντιπροσώπευε έναν ιερέα στον καιρό της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, όπως προτυπώνεται από την ιστορία του 1840 έως το 1844 και του βασιλιά Ιωσία έως την 22α Οκτωβρίου, 573 π.Χ.
Twenty-two
Είκοσι δύο
The Bible is clear that Ezekiel ministered for twenty-two years. “Twenty-two” is a symbol of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of Divinity combined with humanity. In the history represented by Josiah’s Passover unto chapter forty’s October 22’s Jubilee celebration, Josiah’s Passover typified the work of Josiah Litch in 1838 and 1840. That work was setting forth the time prophecies of the first and second woes. It can now be seen that the prophecy of the first and second woes is much larger than the pioneers recognized.
Η Βίβλος καθιστά σαφές ότι ο Ιεζεκιήλ διακόνησε επί είκοσι δύο έτη. Το «είκοσι δύο» είναι σύμβολο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, οι οποίοι αποτελούν το λάβαρο της Θεότητας ενωμένης με την ανθρωπότητα. Στην ιστορία που παριστάνεται από το Πάσχα του Ιωσία έως τον εορτασμό του Ιωβηλαίου της 22ας Οκτωβρίου του τεσσαρακοστού κεφαλαίου, το Πάσχα του Ιωσία προτυποποιούσε το έργο του Josiah Litch κατά το 1838 και 1840. Το έργο εκείνο συνίστατο στην έκθεση των χρονικών προφητειών του πρώτου και του δευτέρου αλίμονο. Τώρα μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι η προφητεία του πρώτου και του δευτέρου αλίμονο είναι πολύ ευρύτερη από όσο αναγνώρισαν οι πρωτοπόροι.
Ezekiel as a biblical prophet identifies more specific dates in his writings than any other biblical author.
Ο Ιεζεκιήλ, ως βιβλικός προφήτης, προσδιορίζει στα γραπτά του περισσότερες συγκεκριμένες χρονολογίες από κάθε άλλον βιβλικό συγγραφέα.
Ezekiel is the omega of the day equaling a year in Bible prophecy. In the book of Numbers, the alpha mention of the day year principle is represented at the first rebellion at Kadesh that brought about forty years of wandering in the wilderness. The last, or omega rebellion is being represented by Ezekiel in chapter four as Jerusalem is destroyed.
Ο Ιεζεκιήλ αποτελεί το ωμέγα της αρχής κατά την οποία μία ημέρα ισοδυναμεί με ένα έτος στη βιβλική προφητεία. Στο βιβλίο των Αριθμών, η άλφα μνεία της αρχής ημέρα-έτος παριστάνεται κατά την πρώτη αποστασία στην Κάδης, η οποία επέφερε σαράντα έτη περιπλάνησης στην έρημο. Η τελευταία, ή ωμέγα, αποστασία παριστάνεται από τον Ιεζεκιήλ στο τέταρτο κεφάλαιο, καθώς η Ιερουσαλήμ καταστρέφεται.
Alpha
Άλφα
After the number of the days in which ye searched the land, even forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, even forty years, and ye shall know my breach of promise. I the Lord have said, I will surely do it unto all this evil congregation, that are gathered together against me: in this wilderness they shall be consumed, and there they shall die. Numbers 14:34, 35.
Κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν, καθ’ ἃς κατασκοπεύσατε τὴν γῆν, σαράκοντα ἡμέρας, μίαν ἡμέραν διὰ ἓν ἔτος, θέλετε βαστάσει τὰς ἀνομίας σας σαράκοντα ἔτη, καὶ θέλετε γνωρίσει τὴν ἀθέτησίν μου. Ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα· βεβαίως θέλω κάμει τοῦτο εἰς πᾶσαν ταύτην τὴν πονηρὰν συναγωγήν, τοὺς συνηγμένους ἐναντίον μου· ἐν ταύτῃ τῇ ἐρήμῳ θέλουσι καταναλωθῆ, καὶ ἐκεῖ θέλουσιν ἀποθάνει. Ἀριθμοί 14:34, 35.
Omega
Ωμέγα
Lie thou also upon thy left side, and lay the iniquity of the house of Israel upon it: according to the number of the days that thou shalt lie upon it thou shalt bear their iniquity. For I have laid upon thee the years of their iniquity, according to the number of the days, three hundred and ninety days: so shalt thou bear the iniquity of the house of Israel. And when thou hast accomplished them, lie again on thy right side, and thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days: I have appointed thee each day for a year. Therefore thou shalt set thy face toward the siege of Jerusalem, and thine arm shall be uncovered, and thou shalt prophesy against it. Ezekiel 4:4–7.
Κείσου και εσύ επί την αριστεράν σου πλευράν και θέσε επ’ αυτής την ανομίαν του οίκου του Ισραήλ· κατά τον αριθμόν των ημερών, καθ’ ας θέλεις κείσθαι επ’ αυτής, θέλεις βαστάσει την ανομίαν αυτών. Διότι εγώ επέθεσα επί σε τα έτη της ανομίας αυτών, κατά τον αριθμόν των ημερών, τριακοσίας ενενήκοντα ημέρας· ούτω θέλεις βαστάσει την ανομίαν του οίκου του Ισραήλ. Και όταν συμπληρώσεις αυτάς, θέλεις κεισθή πάλιν επί την δεξιάν σου πλευράν, και θέλεις βαστάσει την ανομίαν του οίκου του Ιούδα τεσσαράκοντα ημέρας· ημέραν δι’ έτος σε διώρισα. Διά τούτο θέλεις στρέψει το πρόσωπόν σου προς την πολιορκίαν της Ιερουσαλήμ, και ο βραχίων σου θέλει είσθαι απογυμνωμένος, και θέλεις προφητεύσει εναντίον αυτής. Ιεζεκιήλ 4:4–7.
Kadesh and Jerusalem’s destruction represent the alpha and omega rebellion representing the day for a year principle. The “day for a year principle” was the primary rule of the Millerite's and in the history of 1840 to 1844, as typified in the Jubilee line of king Josiah unto October 22. Ezekiel sets forth more dates than any other prophet. Within the dating of Ezekiel, the line of the Jubilee is identified, tying Ezekiel’s witness directly into the history of the first and second angels, and thereafter the history of the third angel.
Η καταστροφή της Καδής και της Ιερουσαλήμ αντιπροσωπεύει την άλφα και ωμέγα αποστασία, αντιπροσωπεύοντας την αρχή ημέρα-δι’ ἔτος. Η «αρχή ημέρα-δι’ ἔτος» υπήρξε ο πρωταρχικός κανόνας των Μιλλεριτών και στην ιστορία από το 1840 έως το 1844, όπως προτυπώνεται στη γραμμή του Ιωβηλαίου από τον βασιλέα Ιωσία έως την 22α Οκτωβρίου. Ο Ιεζεκιήλ παραθέτει περισσότερες χρονολογίες από κάθε άλλον προφήτη. Μέσα στη χρονολόγηση του Ιεζεκιήλ, ταυτοποιείται η γραμμή του Ιωβηλαίου, συνδέοντας τη μαρτυρία του Ιεζεκιήλ άμεσα με την ιστορία του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου, και κατόπιν με την ιστορία του τρίτου αγγέλου.
Along with the “Jubilee line” Ezekiel lies on his side for three hundred and ninety days, then on his other side for forty days. “Four hundred and thirty” is a symbol of the old and new covenants, for Abram’s covenant promise of four hundred years of captivity in Egypt found the second witness of thirty years with the apostle Paul. Together Abram, (later Abraham) of ‘the old’ and Saul, (later Paul) of ‘the new’ combined their witnesses to establish four hundred and thirty years as a symbol of the everlasting covenant. “Three hundred and ninety days” “shalt thou bear the iniquity of the house of Israel.” “And” “thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days.” Together the right side and the left side equal Abram and Paul.
Μαζί με τη «γραμμή του Ιωβηλαίου», ο Ιεζεκιήλ κείται επί της πλευράς αυτού επί τριακόσιες ενενήντα ημέρες, έπειτα δε επί της άλλης πλευράς αυτού επί σαράντα ημέρες. Το «τετρακόσια τριάντα» είναι σύμβολο των παλαιάς και νέας διαθηκών, διότι η διαθηκική υπόσχεση προς τον Άβραμ περί τετρακοσίων ετών αιχμαλωσίας στην Αίγυπτο έλαβε τη δεύτερη μαρτυρία των τριάκοντα ετών με τον απόστολο Παύλο. Μαζί, ο Άβραμ (ύστερα Αβραάμ) του «παλαιού» και ο Σαούλ (ύστερα Παύλος) του «νέου» συνένωσαν τις μαρτυρίες τους, ώστε να εδραιώσουν τα τετρακόσια τριάντα έτη ως σύμβολο της αιωνίου διαθήκης. «Τριακόσιες ενενήντα ημέρες» «θέλεις βαστάσει την ανομίαν του οίκου Ισραήλ». «Και» «θέλεις βαστάσει την ανομίαν του οίκου Ιούδα σαράντα ημέρας». Μαζί, η δεξιά πλευρά και η αριστερή πλευρά ισούνται με τον Άβραμ και τον Παύλο.
The covenant was always based upon obedience or disobedience—life or death. The year day principle in Millerite history was a life or death issue, and the history was announced by the first angel as the everlasting gospel. The “gospel” is a life or death issue, and the life or death testing issue of Millerite history was set within the context of the principle of a day equating to a year. The prediction that empowered the message of the first angel was the three hundred ninety-one years and fifteen days prophecy of the second woe. Within the three hundred and ninety days that Ezekiel laid upon his left side is an illustration of the three hundred and ninety-one years and fifteen days time prophecy of the second woe. It requires prophetic discernment to rightly divide the prophecy, but it is nothing less than the continuing work of the Lion of the tribe of Judah unsealing the message of the midnight cry.
Η διαθήκη βασιζόταν πάντοτε στην υπακοή ή στην ανυπακοή—στη ζωή ή στον θάνατο. Η αρχή ημέρα-έτος στην ιστορία των Μιλλεριτών ήταν ζήτημα ζωής ή θανάτου, και η ιστορία αυτή αναγγέλθηκε από τον πρώτο άγγελο ως το αιώνιο ευαγγέλιο. Το «ευαγγέλιο» είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου, και το δοκιμαστικό ζήτημα ζωής ή θανάτου της ιστορίας των Μιλλεριτών τοποθετήθηκε μέσα στο πλαίσιο της αρχής ότι μία ημέρα ισοδυναμεί με ένα έτος. Η πρόβλεψη που έδωσε ισχύ στο μήνυμα του πρώτου αγγέλου ήταν η προφητεία των τριακοσίων ενενήντα ενός ετών και δεκαπέντε ημερών του δεύτερου αλίμονο. Μέσα στις τριακόσιες ενενήντα ημέρες κατά τις οποίες ο Ιεζεκιήλ έμεινε πλαγιασμένος επί την αριστερή του πλευρά, υπάρχει μια απεικόνιση της χρονικής προφητείας των τριακοσίων ενενήντα ενός ετών και δεκαπέντε ημερών του δεύτερου αλίμονο. Απαιτείται προφητική διάκριση για να διαιρεθεί ορθά η προφητεία, αλλά αυτό δεν είναι τίποτε λιγότερο από το συνεχιζόμενο έργο του Λέοντος της φυλής του Ιούδα, το οποίο αποσφραγίζει το μήνυμα της κραυγής του μεσονυκτίου.
I contend that Ezekiel must be treated as a symbol of the one hundred and forty-four thousand, but primarily as a symbol of the gift of the Spirit of Prophecy, whether represented as a manifestation of a latter-day prophet, or as a manifestation of the covenant people who understand the principle of line upon line methodology.
Υποστηρίζω ότι ο Ιεζεκιήλ πρέπει να θεωρείται σύμβολο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, αλλά πρωτίστως σύμβολο του χαρίσματος του Πνεύματος της Προφητείας, είτε αυτό παριστάνεται ως εκδήλωση ενός προφήτη των εσχάτων ημερών είτε ως εκδήλωση του λαού της διαθήκης, ο οποίος κατανοεί την αρχή της μεθοδολογίας «γραμμή επί γραμμή».
I contend that Ezekiel’s light upon the three hundred and ninety-one years and fifteen days prophecy aligns with the dirt brush man casting the jewels into the larger casket.
Υποστηρίζω ότι το φως του Ιεζεκιήλ επί της προφητείας των τριακοσίων ενενήντα ενός ετών και δεκαπέντε ημερών ευθυγραμμίζεται με τον άνθρωπο με τη βούρτσα για τη σκόνη που ρίχνει τα κοσμήματα στο μεγαλύτερο κιβώτιο.
I contend that the light from Ezekiel is an essential element of the capstone message, when the temple is finished.
Υποστηρίζω ότι το φως από τον Ιεζεκιήλ αποτελεί ουσιώδες στοιχείο του μηνύματος της ακρογωνιαίας λίθου, όταν ο ναός ολοκληρωθεί.
Ezekiel is at October 22 in verse one of chapter forty, and it is there that the vision of the future temple is given to Ezekiel. That temple is the temple of the one hundred and forty-four thousand, of which Ezekiel is a symbol of that number. That group will have passed two tests before they reach the third and litmus test. Ezekiel is portrayed as receiving his light in the temple, and therefore the light he produces as a symbol represents the light that comes when God’s people enter the Most Holy Place in alignment with Daniel chapter ten.
Ὁ Ἰεζεκιὴλ βρίσκεται στην 22α Ὀκτωβρίου, στο πρώτο ἐδάφιο τοῦ τεσσαρακοστοῦ κεφαλαίου, καὶ ἐκεῖ δίδεται στὸν Ἰεζεκιὴλ τὸ ὅραμα τοῦ μελλοντικοῦ ναοῦ. Ὁ ναὸς αὐτὸς εἶναι ὁ ναὸς τῶν ἑκατὸν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων, τῶν ὁποίων ὁ Ἰεζεκιὴλ ἀποτελεῖ σύμβολο αὐτοῦ τοῦ ἀριθμοῦ. Ἡ ὁμάδα αὐτὴ θὰ ἔχει περάσει δύο δοκιμασίες πρὶν φθάσει στὴν τρίτη καὶ καθοριστικὴ δοκιμασία. Ὁ Ἰεζεκιὴλ παριστάνεται ὡς λαμβάνων τὸ φῶς του μέσα στὸν ναό, καὶ ἐπομένως τὸ φῶς ποὺ παράγει ὡς σύμβολο ἀντιπροσωπεύει τὸ φῶς ποὺ ἔρχεται ὅταν ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ εἰσέρχεται στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, σὲ ἐναρμόνιση μὲ τὸ δέκατο κεφάλαιο τοῦ Δανιήλ.
The light of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed, is unsealed just before probation closes.
Το φως της Αποκαλύψεως του Ιησού Χριστού, που αποσφραγίζεται, αποσφραγίζεται ακριβώς πριν κλείσει ο καιρός της δοκιμασίας.
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.
Και μου λέγει: Μη σφραγίσεις τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου· διότι ο καιρός είναι πλησίον. Όστις αδικεί, ας αδικήσει έτι· και όστις είναι μεμιασμένος, ας μιανθή έτι· και όστις είναι δίκαιος, ας δικαιωθή έτι· και όστις είναι άγιος, ας αγιασθή έτι. Αποκάλυψις 22:10, 11.
The “time is at hand” just before probation closes in verse eleven, and the Revelation of Jesus Christ is therefore unsealed at that time, for “the time is at hand.”
Ο «καιρός είναι πλησίον» ακριβώς πριν κλείσει η περίοδος της δοκιμασίας στο εδάφιο ένδεκα, και ως εκ τούτου η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού αποσφραγίζεται κατά τον καιρό εκείνο, διότι «ο καιρός είναι πλησίον».
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.
Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ Θεός, διὰ νὰ δείξῃ εἰς τοὺς δούλους αὐτοῦ τὰ ὅσα πρέπει νὰ γείνωσιν ταχέως· καὶ ἀποστείλας αὐτὴν, ἐφανέρωσεν διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ πρὸς τὸν δοῦλον αὐτοῦ Ἰωάννην· ὅστις ἐμαρτύρησε περὶ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ περὶ τῆς μαρτυρίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ περὶ πάντων ὅσα εἶδεν. Μακάριος ὁ ἀναγινώσκων, καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας ταύτης, καὶ φυλάττοντες τὰ γεγραμμένα ἐν αὐτῇ· διότι ὁ καιρὸς εἶναι πλησίον. Ἀποκάλυψις 1:1–3.
Probation closes for Laodicean Seventh-day Adventism at the Sunday law and Adventism is represented as Jerusalem in chapter nine of Ezekiel. There those who sigh and cry for the abominations done in the land and in the church receive the seal. The sealing takes place when the east winds of Islam are angering the nations, just before probation closes. In Ezekiel chapter eight the four generations of Adventism conclude with the fourth generation being symbolized by the twenty-five leaders bowing to the sun.
Η περίοδος της δοκιμασίας για τον Λαοδικειακό Αντβεντισμό της Εβδόμης Ημέρας λήγει με τον νόμο της Κυριακής, και ο Αντβεντισμός παριστάνεται ως η Ιερουσαλήμ στο ένατο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ. Εκείνοι που στενάζουν και βοούν για τα βδελύγματα που διαπράττονται στη γη και στην εκκλησία λαμβάνουν εκεί τη σφραγίδα. Η σφράγιση λαμβάνει χώρα όταν οι ανατολικοί άνεμοι του Ισλάμ εξοργίζουν τα έθνη, λίγο πριν λήξει η περίοδος της δοκιμασίας. Στο όγδοο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ, οι τέσσερις γενεές του Αντβεντισμού ολοκληρώνονται, με την τέταρτη γενεά να συμβολίζεται από τους είκοσι πέντε ηγέτες που προσκυνούν τον ήλιο.
That vision was given symbolically one day before the Sunday law, or just before the close of probation as represented by six, six, six.
Το όραμα εκείνο δόθηκε συμβολικά μία ημέρα πριν από τον νόμο της Κυριακής, ή ακριβώς πριν από τη λήξη του καιρού της χάριτος, όπως παριστάνεται από το έξι, έξι, έξι.
And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Ezekiel 8:1–4.
Και έγινε εν τω έκτω έτει, εν τω έκτω μηνί, την πέμπτην του μηνός, ενώ εγώ εκάθημαι εν τη οικία μου και οι πρεσβύτεροι του Ιούδα εκάθηντο ενώπιόν μου, ότι εκεί έπεσεν επ’ εμέ η χειρ Κυρίου του Θεού. Τότε είδον, και ιδού, ομοίωμα ως εμφάνισις πυρός· από της εμφανίσεως των οσφύων αυτού και κάτω, πυρ· και από των οσφύων αυτού και άνω, ως εμφάνισις λαμπρότητος, ως το χρώμα του ήλεκτρου. Και εξέτεινε μορφήν χειρός και με έλαβε από πλόκαμον της κεφαλής μου· και το πνεύμα με ύψωσε μεταξύ της γης και του ουρανού και με έφερεν εν οράμασι Θεού εις Ιερουσαλήμ, προς την θύραν της εσωτέρας πύλης της βλεπούσης προς βορράν· όπου ήτο η έδρα του ειδώλου της ζηλοτυπίας, του προκαλούντος εις ζηλοτυπίαν. Και ιδού, η δόξα του Θεού του Ισραήλ ήτο εκεί, κατά το όραμα το οποίον είδον εν τη πεδιάδι. Ιεζεκιήλ 8:1–4.
The vision of the sixth year, sixth month and fifth day came just before ‘666,’ a symbol of the Sunday law, when probation closes for Laodicean Adventism. That vision was “according to the vision” Ezekiel “saw in the plain.” The vision he saw in the plain is found earlier, in chapter three.
Το όραμα του έκτου έτους, του έκτου μηνός και της πέμπτης ημέρας ήλθε ακριβώς πριν από το «666», σύμβολο του νόμου της Κυριακής, όταν κλείνει η δοκιμαστική περίοδος για τον Λαοδικειακό Αντβεντισμό. Το όραμα εκείνο ήταν «κατά το όραμα» που ο Ιεζεκιήλ «είδε στην πεδιάδα». Το όραμα που είδε στην πεδιάδα βρίσκεται νωρίτερα, στο τρίτο κεφάλαιο.
Then I arose, and went forth into the plain: and, behold, the glory of the Lord stood there, as the glory which I saw by the river of Chebar: and I fell on my face. Ezekiel 3:23.
Κατόπιν σηκώθηκα και εξήλθα στην πεδιάδα· και ιδού, η δόξα του Κυρίου στεκόταν εκεί, όπως η δόξα που είδα πλησίον του ποταμού Χεβάρ· και έπεσα κατά πρόσωπον. Ιεζεκιήλ 3:23.
The vision of the “plain”, which was the vision of the sixth year, sixth month and fifth day was the vision Ezekiel had seen earlier at the river of Chebar.
Το όραμα της «πεδιάδας», το οποίο ήταν το όραμα του έκτου έτους, του έκτου μήνα και της πέμπτης ημέρας, ήταν το όραμα που ο Ιεζεκιήλ είχε δει νωρίτερα στον ποταμό Χεβάρ.
Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.
Και έγινε κατά το τριακοστό έτος, κατά τον τέταρτο μήνα, την πέμπτη ημέρα του μηνός, ενώ ήμουν μεταξύ των αιχμαλώτων πλησίον του ποταμού Χεβάρ, ότι οι ουρανοί άνοιξαν και είδα οράματα Θεού. Ιεζεκιήλ 1:1.
The “visions of God” which Ezekiel “saw,” by the river of Chebar, was the vision of the plain, which was also the vision of Ezekiel chapter eight through eleven. Those visions were presented in the context of Ezekiel looking into the sanctuary, which is where the "marah" looking glass vision of chapter ten is accomplished. Ezekiel represents those who partake of the prophetic light radiating from the Most Holy Place as the Revelation of Jesus Christ is brought forth just before the close of probation.
Οι «οράσεις του Θεού» τις οποίες ο Ιεζεκιήλ «είδε» παρά τον ποταμό Χεβάρ, ήταν η όραση της πεδιάδος, η οποία ήταν επίσης η όραση του Ιεζεκιήλ στα κεφάλαια οκτώ έως ένδεκα. Εκείνες οι οράσεις παρουσιάσθηκαν στο πλαίσιο του Ιεζεκιήλ που ατενίζει προς το αγιαστήριο, όπου επιτελείται η όραση του κατόπτρου «marah» του δεκάτου κεφαλαίου. Ο Ιεζεκιήλ αντιπροσωπεύει εκείνους που μετέχουν στο προφητικό φως το οποίο ακτινοβολεί από τα Άγια των Αγίων, καθώς η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού φέρεται στο φως ακριβώς πριν από τη λήξη του καιρού της δοκιμασίας.
When we identify king Josiah’s Jubilee line that begins with Passover and ends on October 22, we are identifying the symbol of the Spring feasts and the Fall feasts as set forth in Leviticus twenty-three. There the spring and fall feasts are set forth with twenty-two verses each, just as Ezekiel’s ministry was for twenty-two years. Aligning Ezekiel in the thirtieth year of the Jubilee line allows Ezekiel’s birth to align with Josiah’s revival. If he was thirty years old in the thirtieth year of the Jubilee cycle, then Ezekiel would be born at Josiah’s reformation.
Όταν εντοπίζουμε τη γραμμή του Ιωβηλαίου του βασιλέως Ιωσία, η οποία αρχίζει με το Πάσχα και λήγει στις 22 Οκτωβρίου, εντοπίζουμε το σύμβολο των εορτών της Άνοιξης και των εορτών του Φθινοπώρου, όπως εκτίθενται στο Λευιτικόν είκοσι τρία. Εκεί οι εορτές της άνοιξης και του φθινοπώρου παρατίθενται με είκοσι δύο εδάφια η καθεμία, ακριβώς όπως η διακονία του Ιεζεκιήλ διήρκεσε είκοσι δύο έτη. Η τοποθέτηση του Ιεζεκιήλ στο τριακοστό έτος της γραμμής του Ιωβηλαίου επιτρέπει να ευθυγραμμισθεί η γέννηση του Ιεζεκιήλ με την αναζωπύρωση του Ιωσία. Εάν ήταν τριάντα ετών κατά το τριακοστό έτος του κύκλου του Ιωβηλαίου, τότε ο Ιεζεκιήλ θα είχε γεννηθεί κατά τη μεταρρύθμιση του Ιωσία.
Ezekiel is a symbol of those who by faith enter into the Most Holy Place. Once there they see the wheels within the wheels representing the complex play of human interactions. As with John in Revelation chapter ten, Ezekiel represents the Millerites, but more directly the one hundred and forty-four thousand. His parallel three-hundred-ninety-one-years and fifteen-days time prophecy illustrates the final judgment of Laodicean Adventism with the destruction of Jerusalem, and it includes the enigma of thirty-eight and forty.
Ο Ιεζεκιήλ είναι σύμβολο εκείνων οι οποίοι, διά της πίστεως, εισέρχονται στα Άγια των Αγίων. Αφού εισέλθουν εκεί, βλέπουν τους τροχούς εν μέσω των τροχών, που αντιπροσωπεύουν την πολύπλοκη διαπλοκή των ανθρωπίνων αλληλεπιδράσεων. Όπως και με τον Ιωάννη στο δέκατο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, ο Ιεζεκιήλ αντιπροσωπεύει τους Μιλλερίτες, αλλά ακόμη πιο άμεσα τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Η παράλληλη χρονική προφητεία του των τριακοσίων ενενήντα ενός ετών και δεκαπέντε ημερών απεικονίζει την τελική κρίση του Λαοδικειανού Αντβεντισμού με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, και περιλαμβάνει το αίνιγμα του τριάντα οκτώ και του σαράντα.
It includes the symbolism of four hundred and thirty years.
Περιλαμβάνει τον συμβολισμό τετρακοσίων τριάντα ετών.
It includes the four-year period represented by 1333 to 1337, 1449 to 1453 and 1840 to 1844.
Περιλαμβάνει την τετραετή περίοδο που αντιπροσωπεύεται από τα έτη 1333 έως 1337, 1449 έως 1453 και 1840 έως 1844.
We will begin our considerations of this most important subject in the next article.
Θα αρχίσουμε την εξέταση αυτού του υψίστης σπουδαιότητος θέματος στο επόμενο άρθρο.
“In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him.” Testimonies, volume 5, 753.
«Στα οράματα που δόθηκαν στον Ησαΐα, στον Ιεζεκιήλ και στον Ιωάννη βλέπουμε πόσο στενά συνδέεται ο ουρανός με τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα επάνω στη γη και πόσο μεγάλη είναι η μέριμνα του Θεού για εκείνους που είναι πιστοί σε Αυτόν.» Testimonies, τόμος 5, 753.
“Christ Himself was the Lord of the temple. When He should leave it, its glory would depart—that glory once visible in the holy of holies over the mercy seat, where the high priest entered only once a year, on the great day of atonement, with the blood of the slain victim (typical of the blood of the Son of God shed for the sins of the world), and sprinkled it upon the altar. This was the Shekinah, the visible pavilion of Jehovah.
«Ο Ίδιος ο Χριστός ήταν ο Κύριος του ναού. Όταν θα τον εγκατέλειπε, η δόξα του θα αποχωρούσε—εκείνη η δόξα που άλλοτε ήταν ορατή στα άγια των αγίων, επάνω από το ιλαστήριο, όπου ο αρχιερέας εισερχόταν μόνο μία φορά τον χρόνο, κατά τη μεγάλη ημέρα του εξιλασμού, με το αίμα του σφαγμένου θύματος (προτυπώνοντας το αίμα του Υιού του Θεού, που χύθηκε για τις αμαρτίες του κόσμου), και το ράντιζε επάνω στο θυσιαστήριο. Αυτή ήταν η Σεκινά, το ορατό περίπτερο του Ιεχωβά.»
“It was this glory that was revealed to Isaiah, when he says, ‘In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple’ [Isaiah 6:1–8 quoted].” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1139.
«Αυτή ήταν η δόξα που αποκαλύφθηκε στον Ησαΐα, όταν λέγει: “Κατὰ τὸ ἔτος τοῦ θανάτου τοῦ βασιλέως Οζίου εἶδον ἔτι τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου, καὶ τὸ κράσπεδον τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἐγέμιζε τὸν ναόν” [Ησαΐας 6:1–8 παρατίθεται].» The Seventh-day Adventist Bible Commentary, τόμος 4, 1139.
“The vision given to Isaiah represents the condition of God’s people in the last days. They are privileged to see by faith the work that is going forward in the heavenly sanctuary. ‘And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament.’ As they look by faith into the holy of holies, and see the work of Christ in the heavenly sanctuary, they perceive that they are a people of unclean lips,—a people whose lips have often spoken vanity, and whose talents have not been sanctified and employed to the glory of God. Well may they despair as they contrast their own weakness and unworthiness with the purity and loveliness of the glorious character of Christ. But if they, like Isaiah, will receive the impression the Lord designs shall be made upon the heart, if they will humble their souls before God, there is hope for them. The bow of promise is above the throne, and the work done for Isaiah will be performed in them. God will respond to the petitions coming from the contrite heart.
«Το όραμα που δόθηκε στον Ησαΐα απεικονίζει την κατάσταση του λαού του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Έχουν το προνόμιο να βλέπουν διά της πίστεως το έργο που προχωρεί στο επουράνιο αγιαστήριο. “Και ηνοίγη ο ναός του Θεού εν τω ουρανώ, και εφάνη εν τω ναώ αυτού η κιβωτός της διαθήκης αυτού.” Καθώς ατενίζουν διά της πίστεως στα άγια των αγίων και βλέπουν το έργο του Χριστού στο επουράνιο αγιαστήριο, αντιλαμβάνονται ότι είναι λαός ακαθάρτων χειλέων,—λαός του οποίου τα χείλη έχουν συχνά λαλήσει ματαιότητα και του οποίου τα χαρίσματα δεν έχουν αγιασθεί και χρησιμοποιηθεί προς δόξαν του Θεού. Δικαιολογημένα μπορούν να απελπίζονται όταν αντιπαραβάλλουν τη δική τους αδυναμία και αναξιότητα προς την καθαρότητα και την ωραιότητα του ενδόξου χαρακτήρα του Χριστού. Αλλά αν αυτοί, όπως ο Ησαΐας, δεχθούν την εντύπωση που ο Κύριος σκοπεύει να γίνει στην καρδιά, αν ταπεινώσουν τις ψυχές τους ενώπιον του Θεού, υπάρχει ελπίδα γι’ αυτούς. Το τόξο της επαγγελίας είναι επάνω από τον θρόνο, και το έργο που έγινε για τον Ησαΐα θα επιτελεσθεί και σε αυτούς. Ο Θεός θα ανταποκριθεί στις δεήσεις που αναβαίνουν από τη συντετριμμένη καρδιά.»
“The object of this great and solemn work of God is to gather together the sheaves for the heavenly garner; for the earth is to be filled with the glory of the Lord. Then let none be dismayed as they see the prevailing wickedness and hear the language coming from unclean lips. When the powers of darkness set themselves in array against the people of God; when Satan shall muster his forces for the last great conflict, and his power seems to be great and almost overwhelming, the clear view of the divine glory, the throne high and lifted up, arched with the bow of promise, will give comfort, assurance, and peace.” Review and Herald, December 22, 1896.
«Ο σκοπός αυτού του μεγάλου και επίσημου έργου του Θεού είναι να συναχθούν τα δεμάτια στην ουράνια αποθήκη· διότι η γη πρόκειται να πληρωθεί με τη δόξα του Κυρίου. Ας μη δειλιάζει, λοιπόν, κανείς, καθώς βλέπει την επικρατούσα πονηρία και ακούει τη γλώσσα που εξέρχεται από ακάθαρτα χείλη. Όταν οι δυνάμεις του σκότους παρατάσσονται εναντίον του λαού του Θεού· όταν ο Σατανάς θα συγκεντρώσει τις δυνάμεις του για την τελευταία μεγάλη σύγκρουση, και η εξουσία του φαίνεται μεγάλη και σχεδόν συντριπτική, η καθαρή θέα της θείας δόξας, του θρόνου υψηλού και επηρμένου, που τοξεύεται από την αψίδα της επαγγελίας, θα δίδει παρηγορία, βεβαίωση και ειρήνη.» Review and Herald, 22 Δεκεμβρίου 1896.
“Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.
«Στις όχθες του ποταμού Χεβάρ, ο Ιεζεκιήλ είδε ανεμοστρόβιλο που φαινόταν να έρχεται από τον βορρά, “νεφέλη μεγάλη, και πυρ αναδιπλούμενον εν εαυτώ, και φέγγος ήτο κύκλω αυτής, και εκ του μέσου αυτής ως όψις ηλέκτρου”. Πλήθος τροχών, οι οποίοι διατέμνονταν μεταξύ τους, κινούνταν από τέσσερα ζώντα όντα. Ψηλά υπεράνω όλων αυτών “ήτο η ομοίωσις θρόνου, ως όψις λίθου σαπφείρου· και επί της ομοιώσεως του θρόνου ήτο ομοίωμα ως όψις ανθρώπου επάνω εις αυτόν”. “Και εφαίνετο εν τοις χερουβίμ μορφή χειρός ανθρώπου υποκάτωθεν των πτερύγων αυτών”. Ιεζεκιήλ 1:4, 26· 10:8. Οι τροχοί ήσαν τόσο περίπλοκοι στη διάταξή τους ώστε, με την πρώτη ματιά, έδιναν την εντύπωση συγχύσεως· κι όμως κινούνταν σε τέλεια αρμονία. Ουράνια όντα, στηριζόμενα και καθοδηγούμενα από το χέρι κάτω από τις πτέρυγες των χερουβίμ, ωθούσαν αυτούς τους τροχούς· επάνω από αυτούς, επί του σαπφείρινου θρόνου, ήταν ο Αιώνιος· και ολόγυρα από τον θρόνο υπήρχε ουράνιο τόξο, το έμβλημα του θείου ελέους.»
“As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.
Καθώς οι τροχοειδείς περιπλοκές τελούσαν υπό την καθοδήγηση της χειρός που ήταν κάτω από τις πτέρυγες των χερουβείμ, έτσι και το περίπλοκο πλέγμα των ανθρωπίνων γεγονότων τελεί υπό θεϊκό έλεγχο. Εν μέσω της έριδος και του θορύβου των εθνών, Εκείνος που κάθεται υπεράνω των χερουβείμ εξακολουθεί να κατευθύνει τις υποθέσεις της γης.
“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.
«Η ιστορία των εθνών, τα οποία το ένα μετά το άλλο κατέλαβαν τον χρόνο και τη θέση που τους είχαν ορισθεί, δίνοντας ασυνείδητα μαρτυρία στην αλήθεια της οποίας τα ίδια δεν γνώριζαν το νόημα, μας ομιλεί. Σε κάθε έθνος και σε κάθε άτομο του σήμερα ο Θεός έχει ορίσει μια θέση στο μεγάλο Του σχέδιο. Σήμερα άνθρωποι και έθνη μετρώνται με το νήμα της στάθμης στο χέρι Εκείνου που δεν σφάλλει. Όλοι, με τη δική τους επιλογή, καθορίζουν το πεπρωμένο τους, και ο Θεός κατευθύνει τα πάντα προς εκπλήρωση των σκοπών Του.
“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.” Education, 178.
«Η ιστορία την οποία ο μέγας ΕΓΩ ΕΙΜΙ έχει χαράξει στον λόγο Του, ενώνοντας κρίκο με κρίκο στην προφητική αλυσίδα, από την αιωνιότητα του παρελθόντος έως την αιωνιότητα του μέλλοντος, μας λέγει πού βρισκόμαστε σήμερα στην πορεία των αιώνων και τι μπορεί να αναμένεται στον χρόνο που έρχεται. Όλα όσα η προφητεία έχει προείπει ότι θα συμβούν, έως την παρούσα στιγμή, έχουν καταγραφεί στις σελίδες της ιστορίας, και μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι όλα όσα μέλλουν ακόμη να έλθουν θα εκπληρωθούν κατά την τάξη τους.» Education, 178.