Η Κρυμμένη Ιστορία του Στίχου Σαράντα - Αριθμός Τριάντα Δύο

Όταν λοιπόν δείτε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, τὸ λεχθὲν διὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου, νὰ ἵσταται ἐν τῷ ἁγίῳ τόπῳ, (ὁ ἀναγινώσκων νοείτω). Κατὰ Ματθαῖον 24:15.

«Ενώ αυτές οι προφητείες έλαβαν μερική εκπλήρωση κατά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, έχουν αμεσότερη εφαρμογή στις έσχατες ημέρες.

«Στεκόμαστε στο κατώφλι μεγάλων και σοβαρών γεγονότων. Η προφητεία εκπληρώνεται ταχέως. Ο Κύριος είναι προ των θυρών. Σύντομα πρόκειται να ανοιχθεί ενώπιόν μας μια περίοδος συντριπτικού ενδιαφέροντος για όλους τους ζωντανούς. Οι αντιπαραθέσεις του παρελθόντος πρόκειται να αναζωπυρωθούν· νέες αντιπαραθέσεις θα ανακύψουν. Οι σκηνές που πρόκειται να εκτυλιχθούν στον κόσμο μας δεν έχουν ακόμη καν ονειρευτεί.» Testimonies, τόμος 5, σ. 753.

Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, λάβε σεαυτῷ μίαν πλίνθον, καὶ θέσ᾽ αὐτὴν ἔμπροσθέν σου, καὶ σχεδίασον ἐπ᾽ αὐτῆς τὴν πόλιν, αὐτήν, τὴν Ἱερουσαλήμ· καὶ πολιορκησον αὐτήν, καὶ οἰκοδόμησον ἐναντίον αὐτῆς προτείχισμα, καὶ ἐπίχωσον ἐναντίον αὐτῆς χαράκωμα· στήσον καὶ στρατόπεδον ἐναντίον αὐτῆς, καὶ παράταξον κριοὺς κύκλῳ ἐναντίον αὐτῆς. Καὶ σὺ, λάβε σεαυτῷ τηγάνιον σιδηροῦν, καὶ θὲς αὐτὸ εἰς τοῖχον σιδηροῦν ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς πόλεως· καὶ στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπ᾽ αὐτήν, καὶ ἔσται ἐν πολιορκίᾳ, καὶ σὺ πολιορκήσεις αὐτήν. Τοῦτο ἔσται σημεῖον τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ.

Και συ, πλαγίασε επί την αριστεράν σου πλευράν και επίθες επ’ αυτήν την ανομίαν του οίκου του Ισραήλ· κατά τον αριθμόν των ημερών καθ’ ας θέλεις πλαγιάζει επ’ αυτής, θέλεις βαστάζει την ανομίαν αυτών. Διότι εγώ επέθεσα επί σε τα έτη της ανομίας αυτών, κατά τον αριθμόν των ημερών, τριακοσίας ενενήκοντα ημέρας· ούτω θέλεις βαστάζει την ανομίαν του οίκου του Ισραήλ. Και όταν συμπληρώσεις αυτάς, πάλιν πλαγίασε επί την δεξιάν σου πλευράν, και θέλεις βαστάζει την ανομίαν του οίκου του Ιούδα τεσσαράκοντα ημέρας· εκάστην ημέραν δι’ έν έτος σε διώρισα. Διά τούτο θέλεις στρέψει το πρόσωπόν σου προς την πολιορκίαν της Ιερουσαλήμ, και ο βραχίων σου θέλει είσθαι αποκεκαλυμμένος, και θέλεις προφητεύσει εναντίον αυτής. Και ιδού, εγώ θέλω επιθέσει επί σε δεσμά, και δεν θέλεις στρέψει σεαυτόν από της μιάς πλευράς επί την άλλην, εωσού συμπληρώσεις τας ημέρας της πολιορκίας σου. Ιεζεκιήλ 4:1–8.

Υἱὲ ἀνθρώπου, κατοικεῖς ἐν μέσῳ οἴκου ἀποστάτου, οἵτινες ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς διὰ νὰ βλέπωσι, καὶ δὲν βλέπουσιν· ἔχουσιν ὦτα διὰ νὰ ἀκούωσι, καὶ δὲν ἀκούουσιν· διότι εἶναι οἶκος ἀποστάτης. Διὰ τοῦτο, σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἑτοίμασον διὰ σεαυτόν σκεύη μεταναστεύσεως, καὶ μετανάστευσον ἡμέραν ἐνώπιον αὐτῶν· καὶ θέλεις μεταναστεύσει ἀπὸ τοῦ τόπου σου εἰς ἄλλον τόπον ἐνώπιον αὐτῶν· ἴσως συλλογισθῶσι, καίτοι εἶναι οἶκος ἀποστάτης. Καὶ θέλεις ἐκφέρει τὰ σκεύη σου ἡμέραν ἐνώπιον αὐτῶν, ὡς σκεύη μεταναστεύσεως· καὶ θέλεις ἐξέλθει ἑσπέρας ἐνώπιον αὐτῶν, καθὼς ἐξέρχονται οἱ πορευόμενοι εἰς αἰχμαλωσίαν. Ἐνώπιον αὐτῶν θέλεις διανοίξει διὰ τείχους, καὶ δι’ αὐτοῦ θέλεις ἐκφέρει αὐτά. Ἐνώπιον αὐτῶν θέλεις βαστάσει αὐτὰ ἐπὶ τῶν ὤμων σου, καὶ θέλεις ἐκφέρει αὐτὰ ἐν τῷ λυκαυγεῖ· θέλεις καλύψει τὸ πρόσωπόν σου, ὥστε νὰ μὴ βλέπῃς τὴν γῆν· διότι σὲ ἔθεσα διὰ σημεῖον εἰς τὸν οἶκον Ἰσραήλ. Ἰεζεκιὴλ 12:2–6.

Υἱὲ ἀνθρώπου, δεν σου είπε ο οίκος Ισραήλ, ο οίκος ο αποστάτης, Τι πράττεις; Είπε προς αυτούς, Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Το χρησμικόν τούτο αφορά τον άρχοντα εν Ιερουσαλήμ και πάντα τον οίκον Ισραήλ που είναι εν μέσω αυτών. Είπε, Εγώ είμαι το σημείον σας· καθώς έπραξα, ούτω θέλει γείνει εις αυτούς· θέλουσι μεταχθή και υπάγει εις αιχμαλωσίαν. Ιεζεκιήλ 12:9–11.

«Καθένας από τους αρχαίους προφήτες μίλησε λιγότερο για τη δική τους εποχή παρά για τη δική μας, ώστε η προφητεία τους να ισχύει για εμάς. “Ταύτα δε πάντα συνέβαινον εις εκείνους ως παραδείγματα· και εγράφησαν προς νουθεσίαν ημών, εις τους οποίους τα τέλη των αιώνων έφθασαν.” Α΄ Κορινθίους 10:11. “Εις τους οποίους απεκαλύφθη ότι ουχί δι’ εαυτούς, αλλά δι’ ημάς υπηρέτουν ταύτα, τα οποία τώρα ανηγγέλθησαν εις εσάς διά των κηρυξάντων το ευαγγέλιον εις εσάς εν Πνεύματι Αγίω αποσταλέντι απ’ ουρανού· εις τα οποία επιθυμούσιν άγγελοι να παρακύψωσι.” Α΄ Πέτρου 1:12....»

«Η Αγία Γραφή έχει συγκεντρώσει και συνδέσει μαζί τους θησαυρούς της για αυτή την τελευταία γενεά. Όλα τα μεγάλα γεγονότα και οι επίσημες πράξεις της ιστορίας της Παλαιάς Διαθήκης έχουν επαναληφθεί, και επαναλαμβάνονται, στην εκκλησία κατά αυτές τις έσχατες ημέρες.» Selected Messages, βιβλίο 3, 338, 339.

Και πάλιν, κατά το ένατο έτος, κατά τον δέκατο μήνα, κατά τη δεκάτη ημέρα του μηνός, ήλθε προς εμέ ο λόγος του Κυρίου, λέγων· Υιέ ανθρώπου, γράψον εις σεαυτόν το όνομα της ημέρας, αυτής ταύτης της ημέρας· ο βασιλεύς της Βαβυλώνος εστράτευσε εναντίον της Ιερουσαλήμ αυτήν ταύτην την ημέραν.

Και εκφώνησε παραβολή προς τον οίκον τον αποστάτην, και είπε προς αυτούς· Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Στήσε λέβητα, στήσε αυτόν, και επίσης βάλε ύδωρ εις αυτόν· σύναξε τα τεμάχια αυτού εις αυτόν, παν αγαθόν τεμάχιον, τον μηρόν και τον ώμον· γέμισον αυτόν με εκλεκτά οστά. Λάβε το εκλεκτόν του ποιμνίου, και καύσον επίσης τα οστά υπό αυτόν, και κάμε να βράση καλώς, και ας εψηθούν τα οστά αυτού εντός αυτού. Διά τούτο ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Ουαί εις την πόλιν των αιμάτων, εις τον λέβητα του οποίου η σκωρία είναι εν αυτώ, και του οποίου η σκωρία δεν εξήλθεν εξ αυτού! εξάγαγε αυτόν τεμάχιον προς τεμάχιον· μηδείς κλήρος ας πέση επ’ αυτόν. Διότι το αίμα αυτής είναι εν μέσω αυτής· έθεσεν αυτό επί κορυφής βράχου· δεν εξέχεεν αυτό επί της γης, διά να σκεπασθή με χώμα· διά να αναβιβάση οργήν προς εκδίκησιν, έθεσα το αίμα αυτής επί κορυφής βράχου, ώστε να μη σκεπασθή.

Διὰ τοῦτο, οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οὐαὶ εἰς τὴν πόλιν τῶν αἱμάτων! Καὶ ἐγὼ θέλω κάμει μέγαν τὸν σωρὸν διὰ τὴν φωτιάν. Σώρευσον ξύλα, ἄναψον τὴν φωτιάν, κατάφαγε τὴν σάρκα, καρύκευσέ την καλῶς, καὶ ἀς κατακαῶσι τὰ ὀστᾶ. Ἔπειτα στῆσον αὐτὴν κενὴν ἐπὶ τὰ ἄνθρακα αὐτῆς, διὰ νὰ θερμανθῇ ὁ χαλκὸς αὐτῆς καὶ νὰ πυρακτωθῇ, καὶ διὰ νὰ λιώσῃ μέσα εἰς αὐτὴν ἡ ἀκαθαρσία αὐτῆς, ὥστε νὰ καταναλωθῇ ἡ σκουριά αὐτῆς. Ἐκοπίασεν ἑαυτὴν μὲ ψεύδη, καὶ ἡ πολλὴ σκουριά αὐτῆς δὲν ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς· ἡ σκουριά αὐτῆς θὰ μείνῃ εἰς τὴν φωτιάν. Μέσα εἰς τὴν ἀκαθαρσίαν σου εἶναι ἀσέλγεια· ἐπειδὴ ἐγώ σε ἐκαθάρισα, καὶ σὺ δὲν ἐκαθαρίσθης, δὲν θὰ καθαρισθῇς πλέον ἀπὸ τὴν ἀκαθαρσίαν σου, ἕως οὗ καταπαύσω τὸν θυμόν μου ἐπὶ σέ. Ἐγὼ, ὁ Κύριος, ἐλάλησα· τοῦτο θὰ γίνῃ, καὶ ἐγὼ θὰ τὸ πράξω· δὲν θὰ ὑποστρέψω, οὔτε θὰ φεισθῶ, οὔτε θὰ μεταμεληθῶ· κατὰ τὰς ὁδοὺς σου καὶ κατὰ τὰ ἔργα σου θὰ σε κρίνωσι, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων· Υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ, ἀφαιρῶ ἀπὸ σοῦ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν ὀφθαλμῶν σου ἐν πληγῇ· ἀλλὰ οὔτε πενθήσεις οὔτε κλαύσεις, οὔτε τὰ δάκρυά σου θὰ ῥεύσουν. Στέναζε ἐν σιωπῇ, πένθος διὰ νεκρὸν μὴ κάμῃς· δέσε τὸ κάλυμμα τῆς κεφαλῆς σου ἐπάνω σου, καὶ βάλε τὰ ὑποδήματά σου εἰς τοὺς πόδας σου, καὶ μὴ καλύψῃς τὰ χείλη σου, καὶ μὴ φάγῃς ἄρτον ἀνθρώπων. Καὶ ἐλάλησα πρὸς τὸν λαὸν τὸ πρωί· καὶ τὸ ἑσπέρας ἀπέθανεν ἡ γυνή μου· καὶ ἔπραξα τὸ πρωί καθὼς προσετάχθην. Καὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς ἐμέ· Δὲν θὰ μᾶς εἴπῃς τί σημαίνουν δι’ ἡμᾶς ταῦτα, ὅτι πράττεις οὕτως;

Τότε τους αποκρίθηκα: Ο λόγος του Κυρίου ήλθε προς εμέ, λέγων· Λάλησε προς τον οίκο του Ισραήλ· Οὕτω λέγει Κύριος ο Θεός· Ιδού, εγώ θα βεβηλώσω το αγιαστήριό μου, το καύχημα της δυνάμεώς σας, τον πόθο των οφθαλμών σας και εκείνο που σπλαγχνίζεται η ψυχή σας· και οι υιοί σας και οι θυγατέρες σας, τους οποίους αφήσατε, θα πέσουν διά μαχαίρας. Και θα πράξετε καθώς εγώ έπραξα· δεν θα καλύψετε τα χείλη σας ούτε θα φάγετε τον άρτο των ανθρώπων. Και τα καλύμματά σας θα είναι επάνω στις κεφαλές σας, και τα υποδήματά σας στα πόδια σας· δεν θα πενθήσετε ούτε θα κλάψετε· αλλά θα σαπίζετε μέσα στις ανομίες σας και θα στενάζετε ο ένας προς τον άλλον. Έτσι ο Ιεζεκιήλ είναι για σας σημείο· κατά πάντα όσα αυτός έπραξε θα πράξετε· και όταν τούτο συμβεί, τότε θα γνωρίσετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός. Ιεζεκιήλ 24:1–24.

«Όταν ο Χριστός κοίταξε κάτω από την κορυφή του Όρους των Ελαιών, είδε αυτή την κατάσταση να επικρατεί σε κάθε εκκλησία. Οι προειδοποιήσεις απευθύνονται προς όλους όσοι ακολουθούν τα ίχνη του λαού της Ιερουσαλήμ, ο οποίος είχε τόσο μεγάλο φως. Αυτός ο λαός βρίσκεται ενώπιόν μας ως προειδοποίηση. Απορρίπτοντας τις προειδοποιήσεις του Θεού στις ημέρες μας, οι άνθρωποι επαναλαμβάνουν την αμαρτία της Ιερουσαλήμ. Ο Κύριος βλέπει εκείνο που ο ανθρώπινος παράγοντας δεν βλέπει και δεν θέλει να δει—την έκβαση όλων των ανθρώπινων επινοήσεων στο Battle Creek. Έχει κάνει ό,τι θα μπορούσε να κάνει ένας Θεός. Έχει αστράψει φως μπροστά στα μάτια του λαού, ώστε οι αμαρτίες τους να μη φθάσουν στο όριο όπου η μετάνοια δεν μπορεί πλέον να γίνει αισθητή. Αλλά, μέσω μιας μακράς πορείας απομάκρυνσης από δίκαιες και ορθές αρχές, οι άνθρωποι έχουν θέσει τον εαυτό τους σε θέση όπου το φως και η αλήθεια, η δικαιοσύνη και το έλεος, δεν διακρίνονται. Αυτή η πορεία έχει γίνει μέρος αυτής της ίδιας της φύσεώς τους.» Testimonies, τόμος 8, σ. 68.

Καθὼς ὁ Ἰεζεκιὴλ εἶναι εἰς ὑμᾶς σημεῖον, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξεν ἐκεῖνος θέλετε πράξει· καὶ ὅταν τοῦτο ἔλθῃ, τότε θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἰμὶ Κύριος ὁ Θεός. Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἆρά γε δὲν θὰ εἶναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ καθ’ ἣν ἀφαιρέσω ἀπ’ αὐτῶν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν, τὴν χαρὰν τῆς δόξης αὐτῶν, τὸ ποθούμενον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον προσκολλᾶται ἡ ψυχὴ αὐτῶν, τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν, ὅτι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὁ διασωθεὶς θὰ ἔλθῃ πρὸς σέ, διὰ νὰ τὸ ἀκούσῃς με τὰ ὦτά σου; Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ τὸ στόμα σου θὰ ἀνοιχθῇ πρὸς τὸν διασωθέντα, καὶ θὰ λαλήσῃς καὶ δὲν θὰ εἶσαι πλέον ἄλαλος· καὶ θὰ εἶσαι εἰς αὐτοὺς σημεῖον, καὶ θὰ γνωρίσουν ὅτι ἐγὼ εἰμὶ ὁ Κύριος. Ἰεζεκιήλ 24:24–27.

Αλλά καθώς ήσαν αι ημέραι του Νώε, ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Διότι καθώς κατά τας ημέρας τας προ του κατακλυσμού έτρωγον και έπινον, ενυμφεύοντο και ενυμφεύοντο, έως της ημέρας καθ’ ην ο Νώε εισήλθεν εις την κιβωτόν, και δεν ενόησαν έως ότου ήλθεν ο κατακλυσμός και παρέσυρεν άπαντας· ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Ματθαίος 24:37–39.

Και ο Ενώχ επίσης, ο έβδομος από τον Αδάμ, προφήτευσε γι’ αυτούς, λέγοντας: Ιδού, ο Κύριος έρχεται με μυριάδες των αγίων αυτού, για να εκτελέσει κρίση εναντίον όλων και να ελέγξει όλους τους ασεβείς ανάμεσά τους για όλα τα έργα της ασέβειάς τους, τα οποία διέπραξαν ασεβώς, και για όλα τα σκληρά λόγια που ασεβείς αμαρτωλοί έχουν λαλήσει εναντίον αυτού. Ιούδα 1:14, 15.

Και είδα άλλο θηρίο να ανεβαίνει από τη γη· και είχε δύο κέρατα όμοια με αρνίου, και ελάλει ως δράκων. Αποκάλυψη 13:11.

Και ο Κύριος άνοιξε το στόμα της όνου, και είπε προς τον Βαλαάμ: Τι σου έκαμα, ώστε με επάταξες αυτές τις τρεις φορές; Και ο Βαλαάμ είπε προς την όνον: Επειδή με ενέπαιξες· είθε να είχα μάχαιρα στην χείρα μου, διότι τώρα θα σε εφόνευα. Και η όνος είπε προς τον Βαλαάμ: Δεν είμαι εγώ η όνος σου, επάνω στην οποία ιππεύεις αφότου με απέκτησες έως την ημέρα αυτή; συνήθισα ποτέ να πράττω έτσι προς εσένα; Και εκείνος είπε: Όχι. Αριθμοί 22:28–30.

Διότι η όρασις είναι ακόμη διά καιρόν ωρισμένον, αλλά εις το τέλος θέλει λαλήσει και δεν θέλει ψευσθή· και αν βραδύνη, πρόσμενε αυτήν· διότι βεβαίως θέλει ελθεί, δεν θέλει βραδύνει. Αββακούμ 2:3.

Διὰ τί ὁ πόνος μου εἶναι διαρκής, καὶ ἡ πληγή μου ἀνίατος, ἥτις ἀρνεῖται νὰ ἰαθῇ; Μήπως θὰ γίνῃς ἐντελῶς εἰς ἐμὲ ὡς ψεύστης, ὡς ὕδατα ποὺ ἐκλείπουν; Διὰ τοῦτο, οὕτως λέγει ὁ Κύριος, Ἐὰν ἐπιστρέψῃς, τότε θὰ σὲ ἐπαναφέρω, καὶ θὰ σταθῇς ἐνώπιόν μου· καὶ ἐὰν ἀποχωρίσῃς τὸ τίμιον ἀπὸ τοῦ εὐτελοῦς, θὰ εἶσαι ὡς τὸ στόμα μου· αὐτοὶ θὰ ἐπιστρέψουν πρὸς σέ· σὺ ὅμως μὴ ἐπιστρέψῃς πρὸς αὐτούς. Ἰερεμίας 15:18, 19.

Και ο Ζαχαρίας είπε προς τον άγγελο· Πώς θέλω γνωρίσει τούτο; διότι εγώ είμαι γέρων, και η γυνή μου είναι προβεβηκυία εις την ηλικίαν αυτής. Και αποκριθείς ο άγγελος είπε προς αυτόν· Εγώ είμαι ο Γαβριήλ, ο παριστάμενος ενώπιον του Θεού· και απεστάλην να λαλήσω προς σε και να σε ευαγγελίσω ταύτα. Και ιδού, θέλεις είσθαι σιωπών και μη δυνάμενος να λαλήσεις, έως της ημέρας καθ’ ην θέλουσι γείνει ταύτα, επειδή δεν επίστευσας εις τους λόγους μου, οίτινες θέλουσι πληρωθή εις τον καιρόν αυτών.

Και ο λαός ανέμενε τον Ζαχαρία, και εθαύμαζε ότι εβράδυνε τόσο πολύ μέσα στον ναό. Και όταν εξήλθε, δεν ηδύνατο να μιλήσει προς αυτούς· και ενόησαν ότι είχε δει οπτασία μέσα στον ναό· διότι τους έκανε νεύματα και παρέμενε άλαλος. Λουκάς 1:18–22.

Κατά τις ημέρες του Ηρώδη, βασιλέως της Ιουδαίας, υπήρχε κάποιος ιερεύς ονόματι Ζαχαρίας, από την εφημερία του Αβιά· και η σύζυγός του ήταν από τις θυγατέρες του Ααρών, και το όνομά της ήταν Ελισάβετ. Και ήσαν αμφότεροι δίκαιοι ενώπιον του Θεού, περιπατούντες άμεμπτοι σε όλες τις εντολές και τα διατάγματα του Κυρίου. Και δεν είχαν τέκνο, διότι η Ελισάβετ ήταν στείρα, και αμφότεροι ήσαν ήδη προχωρημένοι στην ηλικία. Και συνέβη, ενώ αυτός ασκούσε την ιερατική διακονία ενώπιον του Θεού κατά τη σειρά της εφημερίας του, σύμφωνα με το έθος της ιερατικής υπηρεσίας, να λάχει σε αυτόν να θυμιάσει όταν εισήλθε στον ναό του Κυρίου. Και όλο το πλήθος του λαού προσευχόταν έξω κατά την ώρα του θυμιάματος. Λουκάς 1:5–10.

Και εφάνη εις αυτόν άγγελος Κυρίου, ιστάμενος εκ δεξιών του θυσιαστηρίου του θυμιάματος. Και όταν ο Ζαχαρίας τον είδε, εταράχθη, και φόβος επέπεσεν επ’ αυτόν. Αλλ’ ο άγγελος είπε προς αυτόν, Μη φοβού, Ζαχαρία· διότι η δέησίς σου εισηκούσθη· και η γυνή σου Ελισάβετ θέλει γεννήσει εις σε υιόν, και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ιωάννην. Και θέλεις έχει χαράν και αγαλλίασιν, και πολλοί θέλουσι χαρεί διά την γέννησιν αυτού. Διότι θέλει είσθαι μέγας ενώπιον του Κυρίου, και οίνον και σίκερα δεν θέλει πίει, και θέλει πλησθή Πνεύματος Αγίου έτι εκ κοιλίας της μητρός αυτού. Και πολλούς των υιών Ισραήλ θέλει επιστρέψει προς Κύριον τον Θεόν αυτών. Και αυτός θέλει προπορευθή προ προσώπου αυτού εν πνεύματι και δυνάμει Ηλίου, διά να επιστρέψει τας καρδίας των πατέρων προς τα τέκνα, και τους απειθείς εις φρόνησιν δικαίων· διά να ετοιμάσει εις τον Κύριον λαόν προδιατεθειμένον. Και είπε ο Ζαχαρίας προς τον άγγελον, Πώς θέλω γνωρίσει τούτο; διότι εγώ είμαι γέρων, και η γυνή μου προβεβηκυία εις την ηλικίαν αυτής. Και αποκριθείς ο άγγελος είπε προς αυτόν, Εγώ είμαι ο Γαβριήλ, ο παριστάμενος ενώπιον του Θεού, και απεστάλην διά να λαλήσω προς σε και να σε ευαγγελίσω ταύτα. Λουκάς 1:11–19.

Ιδού, εγώ αποστέλλω προς εσάς Ηλίαν τον προφήτην προτού έλθη η ημέρα του Κυρίου, η μεγάλη και φοβερά· και αυτός θέλει επιστρέψει την καρδίαν των πατέρων προς τα τέκνα και την καρδίαν των τέκνων προς τους πατέρας αυτών, μήποτε έλθω και πατάξω την γην με κατάραν. Μαλαχίας 4:5, 6.

«Η τάξη εκείνη που δεν αισθάνεται θλίψη για τη δική της πνευματική παρακμή, ούτε πενθεί για τις αμαρτίες των άλλων, θα αφεθεί χωρίς τη σφραγίδα του Θεού. Ο Κύριος δίνει εντολή στους αγγελιαφόρους Του, στους άνδρες που κρατούν στα χέρια τους όπλα εξολόθρευσης: “Πηγαίνετε πίσω του μέσα από την πόλη, και πατάξτε· ας μη φεισθεί ο οφθαλμός σας, ούτε να σπλαχνισθείτε· θανατώσατε ολοκληρωτικά γέροντες και νέους, παρθένους και μικρά παιδιά και γυναίκες· αλλά μη πλησιάσετε κανέναν άνθρωπο επάνω στον οποίο είναι το σημείο· και αρχίστε από το αγιαστήριό Μου. Τότε άρχισαν από τους πρεσβυτέρους που ήσαν μπροστά στον οίκο.”»

«Εδώ βλέπουμε ότι η εκκλησία—το αγιαστήριο του Κυρίου—ήταν η πρώτη που αισθάνθηκε το πλήγμα της οργής του Θεού. Οι πρεσβύτεροι, εκείνοι στους οποίους ο Θεός είχε δώσει μεγάλο φως και οι οποίοι είχαν σταθεί ως φύλακες των πνευματικών συμφερόντων του λαού, είχαν προδώσει την εμπιστοσύνη που τους είχε ανατεθεί. Είχαν υιοθετήσει τη θέση ότι δεν χρειάζεται να αναμένουμε θαύματα και τη φανερή εκδήλωση της δύναμης του Θεού όπως στις προηγούμενες ημέρες. Οι καιροί έχουν αλλάξει. Αυτά τα λόγια ενισχύουν την απιστία τους, και λέγουν: Ο Κύριος δεν θα πράξει καλό, ούτε θα πράξει κακό. Είναι υπερβολικά ελεήμων ώστε να επισκεφθεί τον λαό Του με κρίση. Έτσι, “Ειρήνη και ασφάλεια” είναι η κραυγή ανδρών που ποτέ πλέον δεν θα υψώσουν τη φωνή τους σαν σάλπιγγα, για να δείξουν στον λαό του Θεού τις παραβάσεις τους και στον οίκο του Ιακώβ τις αμαρτίες τους. Αυτοί οι άλαλοι κύνες, που δεν ήθελαν να γαυγίσουν, είναι εκείνοι που αισθάνονται τη δίκαιη εκδίκηση ενός προσβεβλημένου Θεού. Άνδρες, νεάνιδες και μικρά παιδιά, όλοι αποθνήσκουν μαζί». Testimonies, τόμος 5, σ. 211.

Και μετά τας ημέρας εκείνας συνέλαβεν η Ελισάβετ, η γυνή αυτού, και έκρυπτεν εαυτήν επί πέντε μήνας, λέγουσα· Ούτω με εμεταχειρίσθη ο Κύριος εν ταις ημέραις καθ’ ας επέβλεψεν επ’ εμέ, διά να αφαιρέση το όνειδός μου μεταξύ των ανθρώπων. Και εν τω έκτω μηνί απεστάλη ο άγγελος Γαβριήλ από του Θεού εις πόλιν της Γαλιλαίας, ονομαζομένην Ναζαρέτ. Λουκάς 1:24–26.

Καὶ ἀνασταθεῖσα ἡ Μαρία ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐπορεύθη μετὰ σπουδῆς εἰς τὴν ὀρεινὴν, εἰς πόλιν τοῦ Ἰούδα· καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ζαχαρίου καὶ ἠσπάσατο τὴν Ἐλισάβετ. Καὶ ἐγένετο, ὡς ἤκουσεν ἡ Ἐλισάβετ τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας, ἐσκίρτησεν τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς· καὶ ἐπλήσθη Πνεύματος Ἁγίου ἡ Ἐλισάβετ, καὶ ἀνεφώνησε φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπεν· Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου. Καὶ πόθεν μοι τοῦτο, ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρὸς ἐμέ; Ἰδοὺ γάρ, ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτησεν ἐν ἀγαλλιάσει τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ μου. Καὶ μακαρία ἡ πιστεύσασα· διότι θὰ ἐκπληρωθοῦν ὅσα ἐλαλήθησαν πρὸς αὐτὴν ἀπὸ Κυρίου. Λουκᾶς 1:39–45.

«Άγγελοι εστάλησαν για να βοηθήσουν τον ισχυρό άγγελο από τον ουρανό, και άκουσα φωνές που φαίνονταν να αντηχούν παντού: “Εξέλθετε εξ αυτής, ο λαός Μου, διά να μη γίνετε συμμέτοχοι των αμαρτιών αυτής και διά να μη λάβετε εκ των πληγών αυτής. Διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού, και ο Θεός ενθυμήθη τας ανομίας αυτής.” Το μήνυμα αυτό εφαίνετο να είναι προσθήκη εις το τρίτο μήνυμα, συνενούμενο με αυτό, καθώς η κραυγή του μεσονυκτίου συνενώθη με το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου το 1844. Η δόξα του Θεού ανεπαύετο επί των υπομονετικών αγίων που ανέμεναν, και εκείνοι, άφοβοι, έδιδαν την τελευταία επίσημη προειδοποίηση, αναγγέλλοντας την πτώση της Βαβυλώνος και καλώντας τον λαό του Θεού να εξέλθει εξ αυτής, ώστε να διαφύγει το φοβερό αυτής τέλος.» Early Writings, 277.

Ἀλλ᾽ ἐνήργησα ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, ἵνα μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ἐν μέσῳ τῶν ὁποίων ἦσαν, ἐνώπιον τῶν ὁποίων ἐγνώρισα ἐμαυτὸν εἰς αὐτούς, ἐξάγων αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου. Διὸ τοὺς ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ εἰσήγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν ἔρημον. Καὶ ἔδωκα αὐτοῖς τὰ προστάγματά μου καὶ ἐδήλωσα αὐτοῖς τὰ κρίματά μου, τὰ ὁποῖα ἐὰν πράξῃ ἄνθρωπος, θέλει ζήσει δι’ αὐτῶν.

Επιπλέον δε, τους έδωσα και τα σάββατά μου, για να είναι σημείο μεταξύ εμού και αυτών, ώστε να γνωρίζουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος που τους αγιάζω. Αλλά ο οίκος του Ισραήλ αποστάτησε εναντίον μου στην έρημο· δεν περπάτησαν σύμφωνα με τα προστάγματά μου και καταφρόνησαν τις κρίσεις μου, τις οποίες, αν πράξει άνθρωπος, θα ζήσει δι’ αυτών· και τα σάββατά μου βεβήλωσαν πολύ. Τότε είπα ότι θα εκχύσω επάνω τους τον θυμό μου στην έρημο, για να τους εξολοθρεύσω. Αλλά ενήργησα χάριν του ονόματός μου, ώστε να μη βεβηλωθεί ενώπιον των εθνών, ενώπιον των οποίων τους εξήγαγα. Και ακόμη ύψωσα το χέρι μου προς αυτούς στην έρημο, ότι δεν θα τους έφερνα στη γη που τους είχα δώσει, την ρέουσα γάλα και μέλι, που είναι η δόξα όλων των γαιών· επειδή καταφρόνησαν τις κρίσεις μου και δεν περπάτησαν σύμφωνα με τα προστάγματά μου, αλλά βεβήλωσαν τα σάββατά μου· διότι η καρδιά τους πήγαινε πίσω από τα είδωλά τους. Πλην όμως ο οφθαλμός μου τους λυπήθηκε, ώστε να μη τους αφανίσω, και δεν έκαμα πλήρες τέλος αυτών στην έρημο. Αλλά είπα προς τα τέκνα τους στην έρημο· Μη περπατείτε κατά τα προστάγματα των πατέρων σας, ούτε να τηρείτε τις κρίσεις τους, ούτε να μιαίνεστε με τα είδωλά τους· εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας· περπατείτε σύμφωνα με τα προστάγματά μου και τις κρίσεις μου φυλάττετε και πράττετέ τες· και αγιάζετε τα σάββατά μου, και αυτά θα είναι σημείο μεταξύ εμού και υμών, ώστε να γνωρίζετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας. Ιεζεκιήλ 20:9–20.

Κατόπιν ήλθαν προς εμέ κάποιοι από τους πρεσβυτέρους του Ισραήλ και εκάθισαν ενώπιόν μου. Και ήλθε προς εμέ ο λόγος του Κυρίου, λέγων: Υιέ ανθρώπου, οι άνθρωποι αυτοί έστησαν τα είδωλά τους μέσα στην καρδιά τους και έθεσαν το πρόσκομμα της ανομίας τους ενώπιον του προσώπου τους· να ερωτηθώ τάχα καθόλου από αυτούς; Διά τούτο, λάλησε προς αυτούς και ειπέ προς αυτούς· Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Κάθε άνθρωπος από τον οίκο του Ισραήλ, ο οποίος στήνει τα είδωλά του μέσα στην καρδιά του και θέτει το πρόσκομμα της ανομίας του ενώπιον του προσώπου του, και έρχεται προς τον προφήτη, εγώ ο Κύριος θα αποκρίνομαι σε εκείνον που έρχεται σύμφωνα με το πλήθος των ειδώλων του· ώστε να συλλάβω τον οίκο του Ισραήλ μέσα στην ίδια τους την καρδιά, επειδή όλοι έχουν αποξενωθεί από εμένα εξαιτίας των ειδώλων τους.

Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ· Οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεός· Μετανοήσατε καὶ ἀποστράφητε ἀπὸ τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ ἀποστρέψατε τὰ πρόσωπά σας ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων ὑμῶν. Διότι πᾶς ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, ἢ ἐκ τοῦ ξένου τοῦ παροικοῦντος ἐν τῷ Ἰσραήλ, ὅστις ἀποχωρίζεται ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ἀναβιβάζει τὰ εἴδωλα αὐτοῦ εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ, καὶ θέτει τὸ πρόσκομμα τῆς ἀνομίας αὐτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἔρχεται πρὸς προφήτην διὰ νὰ ἐρωτήσῃ αὐτὸν περὶ ἐμοῦ, ἐγὼ, ὁ Κύριος, θέλω ἀποκριθῇ εἰς αὐτὸν δι’ ἐμαυτοῦ· καὶ θέλω στρέψει τὸ πρόσωπόν μου ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου, καὶ θέλω καταστήσει αὐτὸν σημεῖον καὶ παροιμίαν, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Κύριος. Καὶ ἐὰν ὁ προφήτης πλανηθῇ, ὅταν λαλήσῃ λόγον, ἐγὼ, ὁ Κύριος, ἐπλάνησα τὸν προφήτην ἐκεῖνον, καὶ θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπ’ αὐτόν, καὶ θέλω ἀπολέσει αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου Ἰσραήλ. Καὶ θέλουσι βαστάσει τὴν τιμωρίαν τῆς ἀνομίας αὐτῶν· ἡ τιμωρία τοῦ προφήτου θέλει εἶσθαι καθὼς ἡ τιμωρία ἐκείνου ὅστις ζητεῖ παρ’ αὐτοῦ· ὥστε ὁ οἶκος Ἰσραὴλ νὰ μὴ πλανᾶται πλέον ἀπ’ ἐμοῦ, μηδὲ νὰ μολύνεται πλέον μὲ πάσας τὰς παραβάσεις αὐτῶν· ἀλλὰ νὰ εἶναι λαός μου, καὶ ἐγὼ νὰ εἶμαι Θεὸς αὐτῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός. Ἰεζεκιὴλ 14:1–11.

Και οι διαβάτες που θα διαβαίνουν μέσα από τη γη, όταν κάποιος δει οστό ανθρώπου, τότε θα στήσει κοντά του σημείο, έως ότου οι θάπτοντες το θάψουν στην κοιλάδα του Αμών-Γωγ. Και επίσης το όνομα της πόλεως θα είναι Αμωνά. Έτσι θα καθαρίσουν τη γη. Ιεζεκιήλ 39:15, 16.

Καὶ ἐγὼ θέλω συνάψει μετ’ αὐτῶν διαθήκην εἰρήνης· διαθήκη αἰώνιος θέλει εἶσθαι μετ’ αὐτῶν· καὶ θέλω στηρίξει αὐτούς, καὶ πληθύνει αὐτούς, καὶ θέλω θέσει τὸ ἁγιαστήριόν μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ ἡ σκηνή μου θέλει εἶσθαι μετ’ αὐτῶν· καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ θέλουσιν εἶσθαι λαός μου. Καὶ τὰ ἔθνη θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Κύριος ὁ ἁγιάζων τὸν Ἰσραήλ, ὅταν τὸ ἁγιαστήριόν μου ᾖ ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα. Ἰεζεκιήλ 37:26–28.