Η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού - Αριθμός Δώδεκα

Βρισκόμαστε στη διαδικασία εξέτασης των κεφαλαίων ένδεκα έως δεκατρία της Αποκαλύψεως, όπου βρίσκουμε όλους τους ανταγωνιστές στην τελική δοκιμαστική μάχη της μεγάλης διαμάχης, η οποία λαμβάνει χώρα στο πεδίο μάχης του πρώτου ουρανού. Οι ανταγωνιστές είναι οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες και το πολύ πλήθος που εξέρχεται από τη Βαβυλώνα ως δευτερεύουσα δύναμη, εναντίον των Ηνωμένων Εθνών, της Καθολικής Εκκλησίας, των Ηνωμένων Πολιτειών και του ίδιου του Σατανά. Οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες και το πολύ πλήθος είναι ο στρατός του Θεού, εκπροσωπώντας το μήνυμα του τρίτου αγγέλου, και αμφότερες οι πλευρές στον πόλεμο έρχονται επίσης αντιμέτωπες με τον στρατό της κρίσεως του Θεού, που αντιπροσωπεύεται όχι από τον τρίτο άγγελο, αλλά από το τρίτο αλίμονο.

Προκειμένου να προσδιορίσουμε ορισμένα χαρακτηριστικά που συνέβαλαν στη δολοφονία των Ρεπουμπλικανικών και Προτεσταντικών κεράτων το 2020, επιδιώκουμε να εντοπίσουμε προφητικά χαρακτηριστικά που εμφανίζονται στη μάχη της ανθρωπότητας στον πρώτο ουρανό, από τον νόμο της Κυριακής έως ότου εγερθεί ο Μιχαήλ. Σε εκείνη την ιστορία ολόκληρος ο κόσμος εξαναγκάζεται να ανεγείρει εικόνα προς το θηρίο. Η ιστορία εκείνη είναι επανάληψη της ιστορίας των Ηνωμένων Πολιτειών από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 έως τον σύντομα επερχόμενο νόμο της Κυριακής, ο οποίος διαιρεί αυτές τις δύο παράλληλες ιστορίες. Ως παράλληλες ιστορίες, αμφότερες αντιπροσωπεύουν μία μαρτυρία προς την άλλη ιστορία. Ό,τι λαμβάνει χώρα στη μία από αυτές τις ιστορίες, θα λάβει χώρα και στην άλλη ιστορία. Η δεύτερη ιστορία είναι εκείνη στην οποία επικεντρώνονται τα κεφάλαια δώδεκα και δεκατρία της Αποκάλυψης, και προτιθέμεθα να κατανοήσουμε τη δεύτερη μαρτυρία, ώστε να ρίξουμε προφητικό φως επάνω στην πρώτη ιστορία, η οποία τώρα έχει σχεδόν ολοκληρωθεί.

Οι τρεις δυνάμεις που οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα παρουσιάζονται στα κεφάλαια δώδεκα και δεκατρία. Η δύναμη του δράκοντος μνημονεύεται πρώτη.

Η αδελφή White μάς πληροφορεί ότι ο δράκων στο κεφάλαιο αυτό είναι ο Σατανάς, αλλά, υπό δευτερεύουσα έννοια, είναι η παγανιστική Ρώμη. Τόσο ο Σατανάς όσο και η παγανιστική Ρώμη προτυπώνουν τα Ηνωμένα Έθνη. Τα δέκα κέρατα του θηρίου αντιπροσωπεύουν την πονηρή συνομοσπονδία των δέκα βασιλέων στην Αποκάλυψη δεκαεπτά. Αυτοί οι δέκα βασιλείς παριστάνονται στην Αποκάλυψη δεκαεπτά, και εκεί ταυτοποιούνται ως η έβδομη βασιλεία της βιβλικής προφητείας. Το θηρίο παρίσταται ως έχον επτά κεφαλές με επτά διαδήματα, πράγμα που το χαρακτηρίζει ως την έβδομη βασιλεία της βιβλικής προφητείας. Στον Δανιήλ δύο παρίστανται ως η πνευματική Ελλάδα, και είναι επίσης ο Αχαάβ στη μαρτυρία του Όρους Κάρμηλος, και είναι οι δέκα εχθροί του Ψαλμού ογδόντα τρία.

Η δεύτερη επίγεια δύναμη του εχθρού που αναφέρεται στα κεφάλαια δώδεκα και δεκατρία της Αποκάλυψης είναι το θηρίο που ανεβαίνει από τη θάλασσα, το οποίο η Αδελφή Ουάιτ ταυτοποιεί ευθέως ως τον Καθολικισμό.

Ο Ιωάννης στεκόταν επί του αιγιαλού στο πρώτο εδάφιο, και βλέπει ένα θηρίο να αναδύεται από τη θάλασσα, και κατόπιν βλέπει ένα θηρίο να αναβαίνει από τη γη. Η αδελφή Ουάιτ προσδιορίζει ότι ο χρόνος κατά τον οποίο ο Ιωάννης είδε τα δύο θηρία ήταν το 1798, διότι εκείνο ήταν το έτος κατά το οποίο ο παπισμός «στερήθηκε τη δύναμή του», λαμβάνοντας έτσι ένα θανατηφόρο τραύμα που τελικώς θα θεραπευόταν.

Ο Ιωάννης στρέφει το βλέμμα του προς τα πίσω στην ιστορία όταν βλέπει το θηρίο που αναβαίνει από τη θάλασσα, το οποίο είναι ο παπισμός. Κοιτάζοντας προς τα εμπρός στην ιστορία, βλέπει το θηρίο που αναβαίνει από τη γη, το οποίο είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Γι’ αυτό το θηρίο από τη θάλασσα είναι προφητικώς διαμορφωμένο όπως είναι. Ανατρέχοντας προς τα πίσω από το 1798, ο Ιωάννης βλέπει πρώτα «επτά κεφαλές και δέκα κέρατα», σημειώνοντας το σημείο στην ιστορία κατά το οποίο τρία από τα κέρατα εκριζώθηκαν, για να γίνει τόπος στο ισχυρό κέρας του παπισμού, το οποίο ελάλησε μεγάλα πράγματα.

Προτού αφαιρεθούν εκείνα τα τρία κέρατα των Ερούλων, των Οστρογότθων και των Βανδάλων, η ειδωλολατρική Ρώμη παριστανόταν με «δέκα διαδήματα». Εκείνα τα δέκα διαδήματα αντιπροσωπεύουν την ειδωλολατρική Ρώμη. Έπειτα ο Ιωάννης προσδιορίζει τη λεοπάρδαλη της Ελλάδος, κατόπιν την άρκτο της Μηδοπερσίας και έπειτα τον λέοντα της Βαβυλώνος.

Δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο του Καθολικισμού που να είναι χριστιανικό, και το θηρίο της θαλάσσης αντιπροσωπεύει τον συνδυασμό όλων των προηγουμένων ειδωλολατρικών βασιλείων της βιβλικής προφητείας. Το θηρίο της θαλάσσης παρουσιάζεται σε αντίστροφη ιστορική σειρά, διότι ο Ιωάννης ανατρέχει στην ιστορία. Πρώτα είδε την εξουσία που εγκαθιδρύθηκε όταν αφαιρέθηκαν τα τρία κέρατα — την παπική εξουσία. Έπειτα είδε δέκα κέρατα με δέκα διαδήματα — την ειδωλολατρική Ρώμη. Κατόπιν είδε τη λεοπάρδαλη — την Ελλάδα. Έπειτα είδε την αρκούδα — τη Μηδοπερσία. Τέλος είδε το λιοντάρι — τη Βαβυλώνα. Η περιγραφή του θηρίου της θαλάσσης αποτελείται από στοιχεία εκάστου των προηγηθέντων ειδωλολατρικών βασιλείων, και η περιγραφή καταδεικνύει ότι η παπική εξουσία είναι ένα συνονθύλευμα κάθε μορφής ειδωλολατρίας που έχει υπάρξει στη βιβλική ιστορία. Δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο του Καθολικισμού που να είναι χριστιανικό. Οτιδήποτε μπορεί να φαίνεται ως χριστιανικό στον Καθολικισμό είναι απομίμηση.

Στο Όρος Κάρμηλος, όταν ο Ηλίας πολέμησε εναντίον των προφητών της Ιεζάβελ και του αποστάτη συζύγου της, η Ιεζάβελ βρισκόταν πίσω στην πατρίδα της, στη Σαμάρεια. Η πόρνη της Τύρου λησμονείται κατά την ιστορία του θηρίου της γης με τα δύο κέρατα. Η Ιεζάβελ είναι πάντοτε κρυμμένη, και στα κεφάλαια δώδεκα και δεκατρία της Αποκάλυψης ο κόσμος θαυμάζει οπίσω αυτής, αλλά δεν απεικονίζεται ως θαυμαστό θέαμα το οποίο θαυμάζεται στους ουρανούς, όπως συμβαίνει με τα Ηνωμένα Έθνη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Σατανά. Βρίσκεται πάλι πίσω στο κέντρο της διοικήσεώς της, στη Σαμάρεια — την πόλη της Ρώμης.

Η ιστορία του θηρίου της γης είναι το σημείο όπου προσδιορίζεται για ολόκληρο τον κόσμο η δοκιμασία της εικόνας του θηρίου. Η δοκιμασία αυτή λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του πολέμου του πρώτου ουρανού. Αυτό είναι εκείνο που επιθυμούμε να εξετάσουμε στο σημείο αυτό. Θα αντικαταστήσω στις περικοπές που πρόκειται τώρα να εξετάσουμε τη λέξη «αυτός» με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, ο δράκων της παγανιστικής Ρώμης έδωσε στον παπισμό τρία πράγματα, καθώς τον τοποθετούσε στον θρόνο της γης.

Οι δέκα βασιλείς που αντιπροσωπεύουν την ειδωλολατρική Ρώμη (με τη Γαλλία να είναι ο εξέχων βασιλέας των δέκα, όπως αντιπροσωπεύεται από τον Αχαάβ) έδωσαν στον παπισμό τρία πράγματα: δύναμη, θρόνο και εξουσία. Όταν ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος μετέφερε την πρωτεύουσα από την πόλη της Ρώμης στη δύση προς την ανατολή και έκανε την Κωνσταντινούπολη νέα πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το έτος 330, τότε η ειδωλολατρική Ρώμη έδωσε στην εκκλησία της Ρώμης τον «θρόνο» της.

Όταν ο Κλόβις, βασιλεύς των Φράγκων (Γαλλίας), προσήλθε στον Καθολικισμό και άρχισε να πολεμά κατά των δυνάμεων που είχαν αντισταθεί στην άνοδο του παπισμού στον θρόνο της γης το έτος 496, τότε η παγανιστική Ρώμη έδωσε στον παπισμό τη «δύναμή» του.

Το 533, ο Ιουστινιανός εξέδωσε διάταγμα το οποίο αναγνώριζε τη ρωμαϊκή εκκλησία τόσο ως κεφαλή όλων των εκκλησιών όσο και ως διορθωτή των αιρετικών. Από εκείνο το σημείο, η εξουσία της ειδωλολατρικής Ρώμης είχε δοθεί στον παπισμό.

Στο δωδέκατο εδάφιο, «[οι Ηνωμένες Πολιτείες] ασκεί πάσαν την εξουσίαν του πρώτου θηρίου ενώπιον αυτού». Η εξουσία που ασκήθηκε από τον παπισμό παριστάνεται από τον Χλωδοβίκο, ο οποίος αφιέρωσε τη στρατιωτική και οικονομική του ισχύ στον παπισμό. Γι’ αυτό ο Καθολικισμός αποκαλεί τον Χλωδοβίκο «τον πρωτότοκο της Καθολικής Εκκλησίας» και τη Γαλλία «τη θυγατέρα την πρεσβυτέρα της Καθολικής Εκκλησίας». Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιτελέσουν για τον παπισμό το ίδιο ακάθαρτο έργο που ο Χλωδοβίκος άρχισε το 496.

Η δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών θα χρησιμοποιηθεί ώστε «ἡ γῆ καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ νὰ προσκυνήσωσι τὸ θηρίον τὸ πρῶτον, οὗ ἐθεραπεύθη ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ». Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα χρησιμοποιήσουν τη στρατιωτική και οικονομική τους ισχύ για να εξαναγκάσουν ολόκληρο τον κόσμο να αποδεχθεί την Κυριακή ως ημέρα αναπαύσεως. Η πόρνη της Τύρου θα πορνεύσει πρώτα με το θηρίο της γης στον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής, και κατόπιν θα εξέλθει και θα πορνεύσει με όλους τους άλλους βασιλείς της γης.

Στο δέκατο τρίτο εδάφιο, «το [Ηνωμένες Πολιτείες] ποιεί μεγάλα θαύματα, ώστε κάμνει να καταβαίνη πυρ εκ του ουρανού επί την γην ενώπιον των ανθρώπων». Το πυρ αντιπροσωπεύει ένα ανίερο μήνυμα. Οι γλώσσες πυρός κατά την ημέρα της Πεντηκοστής αντιπροσώπευαν ένα άγιο μήνυμα, το οποίο συνοδευόταν από την ικανότητα να μεταδοθεί το μήνυμα αυτό σε ολόκληρο τον κόσμο. Το πυρ που καταβιβάζεται εκ του ουρανού από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα επηρεάσει επίσης κάθε έθνος και κάθε γλώσσα.

Στο εδάφιο δεκατέσσερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες πλανώνουν «τους κατοικούντας επί της γης διά των θαυμάτων, τα οποία [οι Ηνωμένες Πολιτείες] έλαβαν εξουσία να κάμωσιν ενώπιον του θηρίου· λέγουσαι προς τους κατοικούντας επί της γης να κατασκευάσωσιν εικόνα εις το θηρίον, το οποίον είχε την πληγήν εκ μαχαίρας και έζησε». Η πλάνη που χρησιμοποιείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να πλανήσει τον κόσμο παριστάνεται από το πυρ που κατέβηκε εκ του ουρανού στο προηγούμενο εδάφιο. Το πυρ εκ του ουρανού παράγει θαύματα, τα οποία χρησιμοποιούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να διατάξουν τον κόσμο να εγκαθιδρύσει μία παγκόσμια κυβέρνηση, η οποία συνίσταται από τον συνδυασμό εκκλησίας και κράτους, με την εκκλησία να ελέγχει τη μεταξύ τους σχέση.

Αυτό είναι εκείνο που αντιπροσώπευε η σχέση του Αχαάβ και της Ιεζάβελ όταν ανεγέρθηκε ο Ηλίας. Η μάχη του Ηλία στο Όρος Κάρμηλος εκπληρώθηκε κατά την απαρχή των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά τη διάρκεια του κινήματος του πρώτου αγγέλου από το 1840 έως το 1844, με σκοπό να διακριθεί ο αληθινός προφήτης του Προτεσταντισμού από όλους τους ψευδοπροφήτες του Προτεσταντισμού.

Εκπληρώνεται εκ νέου στο τέλος των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά τη δοκιμασία του σχηματισμού της εικόνας του θηρίου, η οποία άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 και ολοκληρώνεται με τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής.

Η τέλεια εκπλήρωση του Ηλία λαμβάνει χώρα πριν από τη μεγάλη και φοβερή ημέρα του Κυρίου, η οποία είναι οι επτά τελευταίες πληγές. Επομένως, το Όρος Κάρμηλος, ο Ηλίας, ο Αχαάβ και η Ιεζάβελ αντιπροσωπεύονται στο έργο των Ηνωμένων Πολιτειών να εξαναγκάσουν τον πλανήτη γη να αποδεχθεί τη μονοπαγκόσμια κυβέρνηση των Ηνωμένων Εθνών, η οποία εξουσιάζεται από την Καθολική Εκκλησία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτελούν αυτή την πράξη μέσω της στρατιωτικής τους ισχύος, της οικονομικής τους δύναμης και των διεφθαρμένων, υπνωτιστικών επικοινωνιών τις οποίες κατευθύνουν και ελέγχουν, και οι οποίες αντιπροσωπεύονται από αυτό που αποκαλείται «λεωφόρος υπερπληροφόρησης» του παγκόσμιου ιστού.

Στο εδάφιο δεκαπέντε πληροφορούμεθα ότι «το [οι Ηνωμένες Πολιτείες] είχε εξουσία να δώσει πνοή στην εικόνα του θηρίου, ώστε η εικόνα του θηρίου και να λαλήσει και να κάμει να θανατωθούν όσοι δεν θα προσκυνούσαν την εικόνα του θηρίου». Η απειλή του θανάτου δια της στρατιωτικής ισχύος των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες τότε αντιπροσώπευαν τον εξέχοντα βασιλέα των Ηνωμένων Εθνών, ενδυναμώνει την μονοκοσμική κυβέρνηση των Ηνωμένων Εθνών να λαλήσει. Η ενέργεια του λαλήματος επιτελείται μέσω νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας. Ο νομοθετικός κλάδος των Ηνωμένων Εθνών βρίσκεται στη Νέα Υόρκη και ο δικαστικός κλάδος των Ηνωμένων Εθνών βρίσκεται στη Χάγη της Ολλανδίας. Η Χάγη αντιπροσωπεύει τον Παλαιό Κόσμο και η Νέα Υόρκη τον Νέο Κόσμο. Τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Ολλανδία έχουν ιστορικό παρελθόν κατά το οποίο διακρίθηκαν ως εξέχοντες υπερασπιστές της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας, αλλά αμφότερες ολοκληρώνουν τις αντίστοιχες ιστορίες τους — λαλώντας ως δράκων.

Στα εδάφια δεκαέξι και δεκαεπτά, αφού η εικόνα του θηρίου έχει στηθεί και έχει λάβει εξουσία να μιλεί, οι «[Ηνωμένες Πολιτείες] κάνει πάντας, μικρούς και μεγάλους, πλουσίους και πτωχούς, ελευθέρους και δούλους, να λάβωσι χάραγμα επί της δεξιάς χειρός αυτών ή επί των μετώπων αυτών· και ίνα μη δύναται τις να αγοράση ή να πωλήση, ειμή ο έχων το χάραγμα ή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού».

Ο σχηματισμός της εικόνας του θηρίου είναι η δοκιμασία που προηγείται της δοκιμασίας του χαράγματος του θηρίου. Εάν δεν περάσουμε τη δοκιμασία που αντιπροσωπεύεται από τον σχηματισμό της εικόνας του θηρίου, θα αποτύχουμε στη δοκιμασία του χαράγματος του θηρίου. Πρόκειται για δύο διαφορετικές δοκιμασίες, και είναι δύο διαφορετικά είδη δοκιμασιών.

Η διαμόρφωση της εικόνας του θηρίου, η οποία άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, αποτελεί την προφητική προειδοποίηση ότι η λήξη της δοκιμασίας πρόκειται να λάβει χώρα. Είναι το μήνυμα του Ηλία που προσδιορίζει ότι το Όρος Κάρμηλος βρίσκεται στον εγγύς ορίζοντα και ότι ο λαός του Θεού χρειάζεται να εξασφαλίσει το έλαιο του χαρακτήρα, το έλαιο του Αγίου Πνεύματος και το έλαιο του μηνύματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου πριν εκφωνηθεί η τελική πρόσκληση. Χρειάζεται να αφυπνισθούν, ώστε, όταν ο Ηλίας τούς ρωτήσει: «Έως πότε χωλαίνετε μεταξύ δύο φρονημάτων;»—να μη μείνουν άφωνοι, διότι το να μείνει κανείς άφωνος τότε σημαίνει ότι λαμβάνει το χάραγμα του θηρίου. Η δοκιμασία της εικόνας του θηρίου αντιπροσωπεύει το έργο της κατανόησης του μηνύματος που αναγγέλλει τη λήξη της κρίσης, ακριβώς όπως το μήνυμα των Μιλλεριτών ανήγγειλε την έναρξη της κρίσης.

Η δοκιμασία του χαράγματος του θηρίου δεν περιλαμβάνει καμία επιλογή, διότι δεν εμπεριέχει κανένα στοιχείο δοκιμαστικού χρόνου. Πρόκειται για ένα χρονικό σημείο, όχι για μια χρονική περίοδο. Είναι μια κρίση, και επομένως αποτελεί μια λυδία λίθο που θα προσδιορίσει τον χαρακτήρα εκείνων των Ισραηλιτών που έχουν κληθεί στο Όρος Κάρμηλος από τον Αχαάβ κατά τον νόμο της Κυριακής. Τότε θα επιδείξουν τον χαρακτήρα που έχουν αναπτύξει κατά την προηγούμενη χρονική περίοδο, η οποία προφητικώς ονομάζεται η δοκιμασία της εικόνας του θηρίου.