کتاب دانیال - شماره هجده

ឥទ្ធិពលនៃការបំផុសគំនិតបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា ជំពូកទីបីនៃសៀវភៅដានីយ៉ែល តំណាងឲ្យច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ នៅក្នុងអេសាយ ជំពូកទីម្ភៃបី ស្រីពេស្យានៃទីរ៉ុស ដែលប្រព្រឹត្តអំពើសហាយស្មន់ជាមួយនឹងស្តេចទាំងឡាយនៃផែនដី គឺជាស្រីពេស្យានៃវិវរណៈ ដែលប្រព្រឹត្តអំពើសហាយស្មន់ជាមួយនឹងស្តេចទាំងឡាយនៃផែនដី។ នៅក្នុងវិវរណៈ ជំពូកដប់ប្រាំពីរ ស្រីពេស្យានោះមានពាក្យថា «បាប៊ីឡូនដ៏អស្ចារ្យ» សរសេរនៅលើថ្ងាសរបស់នាង។

1950年以前，英文词典都正确地指出，这两节经文中所代表的妇人，乃是罗马天主教会。全世界在天主教黑暗时代的迫害之后都知道：自538年至1798年间所施行的那些迫害，表明罗马教会就是那与地上的君王行淫的淫妇。 《独立宣言》的制定，乃是为了拒绝天主教的统治，也拒绝那些与这淫妇结成不圣洁关系之地上君王的统治。以赛亚书第二十三章指出，那淫妇必被遗忘。你在任何现代搜索引擎中都绝不会找到将启示录第十七章中的淫妇定义为天主教会的说法，因为 神的话永不落空，而 神的话说她必被遗忘。

Kalâmu’llâh tidak pernah gagal, dan sejak tahun 1798, perempuan sundal itu telah dilupakan, tetapi pada hari-hari terakhir ia akan diingat kembali. Ia diingat kembali ketika Sabat hari ketujuh Allah diserang, dan itulah satu-satunya perintah dari Sepuluh Perintah Allah yang sejak semula harus selalu diingat. Ia diingat kembali ketika ia mengambil kecapinya, berkeliling kota, dan memperdengarkan melodi yang merdu serta banyak nyanyian. Ia menyanyikan nyanyian-nyanyiannya pada akhir tujuh puluh tahun, yaitu hari-hari dari satu raja. Seorang raja, menurut Daniel pasal dua, adalah sebuah kerajaan.

«တစ်ဦးသော ဦးခေါင်း» သို့မဟုတ် «မင်းကြီးတစ်ပါး» ဟူသည် နှစ်မျိုးစလုံးပင် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ သင်္ကေတများဖြစ်သည်။ «မင်းကြီးတစ်ပါး၏ နေ့ရက်များ» ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားသော နိုင်ငံသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ဗာဗုလုန်ပြည်၏ ပြည်တန်ဆာအပေါ် သေစေနိုင်သော အနာဒဏ် ခံရသောအခါ မြေကြီးမှ တက်လာသော တိရစ္ဆာန်အဖြစ် မိမိ၏ ပရောဖက်ပြု အုပ်စိုးမှုကို စတင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ ရောက်ရှိသည်အထိ သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဆဋ္ဌမမြောက် နိုင်ငံအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိသည်။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ခုနစ်ဆယ်နှစ်ပတ်လုံး အုပ်စိုးခဲ့သော သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်ထဲက အတိအကျ နိုင်ငံမှာ ဗာဗုလုန်ပင် ဖြစ်သည်။

ff历巴比伦统治了七十年，预表末后的国度将要统治七十个象征性的年日。巴比伦王尼布甲尼撒曾三次攻击犹大。第一次攻击是针对约雅敬，而耶利米预言中的七十年也就在那时开始。它结束于伯沙撒之死，那时上帝惩罚了“巴比伦王”，正如在七十年之初他惩罚约雅敬王一样。那被表述为“一个王的日子”（一个国度）即“七十年”的预言性国度，乃是巴比伦；而在推罗妓女被遗忘期间，于那七十个象征性年日中执政的《圣经》预言之国度，乃是《启示录》第十三章中的地兽。从《圣经》预言第五个国度向第六个国度于1798年的转变，正是约翰在《启示录》第十三章中所阐明之真理的一部分。

Ufer des Meeres, auf dem Johannes in Offenbarung Kapitel dreizehn stand, stellt das Jahr 1798 dar.

La bête qui montait de la mer était séparée, par le sable de la mer, de la bête de la terre. Le cinquième royaume de la prophétie biblique, en 1798 (le rivage de la mer), représentait l’histoire passée, et le sixième royaume appartenait à l’histoire future. Les millérites ne discernèrent pas cette vérité. Une intelligence fut donnée à William Miller concernant la puissance du dragon qu’est le paganisme, et sa relation avec le royaume suivant, représenté comme la bête du catholicisme. Apocalypse treize dévoile l’histoire du faux prophète, c’est-à-dire le troisième des trois pouvoirs qui conduisent le monde à Harmaguédon. Le récit commence sur le rivage de la mer de 1798.

Laswa Zezid a senbût destpêkê dike bi sembola berxê, lê dîroka xwe bi axaftina wek ejderha bi dawî dike. Dîroka heftê salên sembolîk ên serweriya heywana erdê di yek ayetê de, di beşa sêzdehan a Kitêba Vahiyê de, tê nîşandan; ji ber ku ew ayet destpêk û dawiya heywana erdê herduyan di heman hevokê de diyar dike.

Lorsque les États-Unis parlent comme un dragon, ils promulguent la loi du dimanche. Avant d’accomplir l’imposition de l’adoration du dimanche, les Églises apostates du protestantisme se réuniront et prendront le contrôle politique du gouvernement apostat, en formant l’image de la bête. Lorsque l’inspiration identifie (et elle le fait à plusieurs reprises) que la cérémonie de dédicace de l’image d’or par Nebucadnetsar représente la loi du dimanche, elle marque la fin des soixante-dix années symboliques de la bête de la terre. Les chapitres un à trois de Daniel représentent les messages des trois anges d’Apocalypse chapitre quatorze. Le troisième ange devient une vérité vivante au moment de la loi du dimanche.

نبويًا، تُمثّل الأصحاحات الأول إلى الثالث في سفر دانيال السبعين سنة الرمزية لوحش الأرض المذكور في رؤيا ثلاثة عشر. إن امتحان الطعام المُمثَّل في الأصحاح الأول، ورمزية يَهويَاقِيم، يحددان أن الأصحاح الأول يبدأ نبويًا عند تمكين الملاك الأول، إمّا في 11 أغسطس 1840، أو في 11 سبتمبر 2001، في تاريخ الملاك الثالث.

बाबुल वह राष्ट्र है जिसने सत्तर वर्षों तक शासन किया, और वे वर्ष संयुक्त राज्य अमेरिका के इतिहास का प्रतिनिधित्व करते हैं। बाबुल के वे सत्तर वर्ष नबूकदनेस्सर द्वारा स्वर्णमूर्ति की प्रतिष्ठा के बहुत बाद तक समाप्त नहीं हुए, परन्तु भविष्यद्वक्ता की दृष्टि से यशायाह द्वारा अध्याय तेईस में प्रयुक्त वे सत्तर प्रतीकात्मक वर्ष दानिय्येल के अध्याय तीन में समाप्त हो जाते हैं। जब नबूकदनेस्सर का वाद्यवृन्द प्रतिष्ठा-समारोह के लिए संगीत बजाता है, तब पशु का चिन्ह लागू कराया जाता है, और उसी समय सोर और बाबुल की वेश्या पृथ्वी के राजाओं के लिए अपने गीत गाने लगती है, जबकि धर्मत्यागी इस्राएल झुकता और नाचता है।

उस “समय” में, अथवा उसी “घड़ी” में, जो संयुक्त राज्य अमेरिका में रविवार के विधान को सूचित करती है, जो कोई उस स्वर्ण-मूर्ति की उपासना करने से इन्कार करेगा, वह “जलती हुई आग के भट्ठे के बीच में डाल दिया जाएगा।” पुराने नियम में वह एकमात्र पुस्तक जिसमें “घड़ी” अनूदित यह शब्द पाया जाता है, दानिय्येल की पुस्तक है। तीसरे अध्याय में “घड़ी” शब्द पशु की छाप के आगमन का प्रतिनिधित्व करता है। चौथे अध्याय में “घड़ी” शब्द पहले स्वर्गदूत के सन्देश का भी प्रतिनिधित्व करता है, क्योंकि वहाँ वह नबूकदनेस्सर को परमेश्वर के न्याय की आनेवाली “घड़ी” की दी गई चेतावनी का प्रतीक है।

ដានីយ៉ែលបាននាំសេចក្ដីព្រមានទៅកាន់នេប៊ូក្នេសារ អំពីម៉ោងនៃការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះដែលនឹងមកដល់លើទ្រង់ ដែលក្រោយមកនេប៊ូក្នេសារបានបដិសេធ។ ដូច្នេះ «ម៉ោង» ក្នុងជំពូកទីបួន ពេលដែលត្រូវបានប្រើម្តងទៀតនៅក្នុងជំពូកនោះ ក៏តំណាងឲ្យ «ម៉ោង» ដែលការជំនុំជម្រះបានមកដល់។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមីឡឺរ៉ាយ «ម៉ោង» ទីមួយក្នុងជំពូកទីបួន នឹងតំណាងឲ្យការមកដល់នៃទេវតាទីមួយនៅឆ្នាំ 1798។ សារនោះបានសម្រេចបំពេញឡើង នៅពេលដែលការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេតបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844។ «ម៉ោង» ក្នុងជំពូកទីបួន ដំបូងជានិមិត្តសញ្ញានៃសារអំពីការជំនុំជម្រះដែលនឹងមកដល់ ហើយបន្ទាប់មកវាត្រូវបានប្រើជានិមិត្តសញ្ញាថា ការជំនុំជម្រះបានមកដល់ហើយ។ ការប្រើពាក្យ «ម៉ោង» លើកទីមួយតំណាងឲ្យឆ្នាំ 1798 និងការមកដល់នៃទេវតាទីមួយ ហើយការប្រើលើកទីពីរតំណាងឲ្យថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 និងការមកដល់នៃទេវតាទីបី។

لہٰذا باب چار میں مذکور “گھنٹہ” 1798 اور 1844 دونوں کا ایک علامتی اظہار ہے، جو اسرائیل کی شمالی (آغاز 723 قبلِ مسیح) اور جنوبی (آغاز 677 قبلِ مسیح) سلطنتوں پر “سات زمانوں” کی دو لعنتوں کے اختتامی نقاط ہیں۔ یہ دونوں لعنتیں، جو بکھراؤ اور غلامی کے دو ہزار پانچ سو بیس برسوں کی نمائندگی کرتی ہیں، اپنے مرتد لوگوں کے خلاف خدا کے پہلے اور آخری غضب کے نفاذ کی نمائندگی کرتی ہیں۔ ان دونوں کا آغاز خدا کے فیصلے سے ہوا، اور ان کے اپنے اپنے اختتام خدا کے قریب آتے ہوئے تحقیقی فیصلے کی تنبیہی پیغام، یا تحقیقی فیصلے کی آمد، کی نمائندگی کرتے ہیں۔ “سات زمانوں” کے دو فیصلوں کے خاتمہ سے ظاہر ہونے والے یہ دونوں فیصلے، دانی ایل کے باب چار میں، “گھنٹہ” کے لفظ سے ظاہر کیے گئے ہیں۔

En l’histoire millérite, l’« heure » représente le commencement du mouvement au temps de la fin en 1798, lorsque le premier ange arriva, et la seconde « heure » au chapitre quatre représente la fin du mouvement, lorsque le troisième ange arriva le 22 octobre 1844. Le mouvement millérite du premier ange se répète dans le mouvement du troisième ange ; ainsi, les deux emplois d’« heure » au chapitre quatre marquent aussi le temps de la fin en 1989, ainsi que la loi dominicale imminente. Le mouvement millérite du premier ange annonçait l’ouverture du jugement investigatif, et le mouvement du troisième ange annonce l’ouverture du jugement exécutif de Dieu, lequel est progressif, commençant avec la loi dominicale, puis se poursuivant et s’intensifiant jusqu’à la seconde venue de Christ.

Nous poursuivrons notre étude du chapitre trois de Daniel et achèverons, dans le prochain article, notre examen du mot « heure ».