We ended the last article with the following paragraph:
Մենք նախորդ հոդվածն ավարտեցինք հետևյալ պարբերությամբ.
“The miracle-working power manifested through spiritualism will exert its influence against those who choose to obey God rather than men. Communications from the spirits will declare that God has sent them to convince the rejecters of Sunday of their error, affirming that the laws of the land should be obeyed as the law of God. They will lament the great wickedness in the world and second the testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday. Great will be the indignation excited against all who refuse to accept their testimony.” The Great Controversy, 589, 590.
«Սպիրիտիզմի միջոցով դրսևորվող հրաշագործ զորությունը իր ազդեցությունը կգործադրի նրանց դեմ, ովքեր կընտրեն հնազանդվել Աստծուն, այլ ոչ թե մարդկանց։ Հոգիներից եկող հաղորդագրությունները կհայտարարեն, թե Աստված է ուղարկել իրենց՝ կիրակին մերժողներին նրանց մոլորության մեջ համոզելու համար՝ պնդելով, որ երկրի օրենքներին պետք է հնազանդվել ինչպես Աստծու օրենքին։ Նրանք կսգան աշխարհում տիրող մեծ ամբարշտության համար և կհաստատեն կրոնական ուսուցիչների վկայությունը, թե բարքերի ապականված վիճակը պատճառված է կիրակիի պղծմամբ։ Մեծ կլինի այն զայրույթը, որ կհրահրվի բոլոր նրանց դեմ, ովքեր կհրաժարվեն ընդունել նրանց վկայությունը»։ The Great Controversy, 589, 590.
The “testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday,” is a waymark of the history that leads to the enforcement of the worship of the sun in the United States. Pat Robertson, the American televangelist and founder of the Christian Broadcasting Network (CBN) and the Christian Coalition, ran for President of the United States in the Republican primaries in 1988. Robertson’s campaign focused on mobilizing conservative Christian voters and advocating for social and moral issues aligned with his evangelical beliefs. At the time of the end in 1989, in the history of the first of the eight final presidents, the leader and founder of the Christian Coalition ran for president. The presidential history of Reagan, typifies the history of the last Republican president.
«Կրոնական ուսուցիչների վկայությունը, թե բարքերի անկյալ վիճակը պատճառված է կիրակի օրվա պղծմամբ», այն պատմության ուղենիշն է, որը Միացյալ Նահանգներում տանում է դեպի արեգակի երկրպագության պարտադրումը։ Ամերիկացի հեռուստավետարանիչ, Christian Broadcasting Network (CBN)-ի և Christian Coalition-ի հիմնադիր Փեթ Ռոբերթսոնը 1988 թվականին մասնակցեց Միացյալ Նահանգների նախագահի պաշտոնի համար Հանրապետական կուսակցության նախնական ընտրություններին։ Ռոբերթսոնի քարոզարշավը կենտրոնացած էր պահպանողական քրիստոնյա ընտրողներին համախմբելու և այն սոցիալական ու բարոյական հարցերը պաշտպանելու վրա, որոնք համահունչ էին նրա ավետարանական համոզմունքներին։ Վերջի ժամանակում՝ 1989 թվականին, ութ վերջին նախագահներից առաջինի պատմության մեջ, Christian Coalition-ի առաջնորդն ու հիմնադիրը առաջադրվեց նախագահի պաշտոնի համար։ Ռեյգանի նախագահական պատմությունը նախատիպավորում է վերջին Հանրապետական նախագահի պատմությունը։
The judgments of God are about to produce the environment that fulfills the previous passage from The Great Controversy, and which parallels the work of the Christian Coalition. The Christian Coalition came about to address the moral and social problems that Sister White identifies are unsolvable by those who hold the reins of government. The Christian Coalition in the history of Reagan, represents a similar movement in the very near future. Prophetically the Christian Coalition was typified by the National Reform Movement during the Sunday law crisis connected with the Blair Bills in the 1880’s and 1890’s. The National Reform Movement was formed in 1888, and Sister White specifically addressed that movement in her writings.
Աստծու դատաստանները շուտով պիտի ստեղծեն այնպիսի իրավիճակ, որը կկատարի The Great Controversy-ից բերված նախորդ հատվածը և որը զուգահեռ է Christian Coalition-ի գործունեությանը։ Christian Coalition-ը առաջ եկավ՝ արձագանքելու այն բարոյական և սոցիալական խնդիրներին, որոնք, ինչպես Սիսթեր Ուայթն է նշում, անլուծելի են նրանց համար, ովքեր բռնել են կառավարության ղեկը։ Ռեյգանի ժամանակաշրջանի պատմության մեջ Christian Coalition-ը ներկայացնում է շատ մոտ ապագայում ի հայտ գալու նմանատիպ մի շարժում։ Մարգարեաբար Christian Coalition-ը նախապատկերվեց National Reform Movement-ով՝ 1880-ական և 1890-ական թվականներին Blair Bills-ի հետ կապված կիրակնօրյա օրենքի ճգնաժամի ընթացքում։ National Reform Movement-ը կազմավորվեց 1888 թվականին, և Սիսթեր Ուայթը իր գրություններում հատուկ կերպով անդրադարձել է այդ շարժմանը։
“A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world. The most momentous struggle of all the ages is just before us. Events which for more than forty years we have upon the authority of the prophetic word declared to be impending are now taking place before our eyes. Already the question of an amendment to the Constitution restricting liberty of conscience has been urged upon the legislators of the nation. The question of enforcing Sunday observance has become one of national interest and importance. We well know what the result of this movement will be. But are we ready for the issue? Have we faithfully discharged the duty which God has committed to us of giving the people warning of the danger before them?
«Մեծ ճգնաժամ է սպասում Աստծո ժողովրդին։ Ճգնաժամ է սպասում աշխարհին։ Բոլոր դարերի ամենաբախտորոշ պայքարը հենց մեր առաջ է։ Այն իրադարձությունները, որոնք ավելի քան քառասուն տարի մարգարեական խոսքի հեղինակությամբ հայտարարել ենք իբրև մոտալուտ, այժմ տեղի են ունենում մեր աչքի առաջ։ Արդեն իսկ օրենսդիրների առաջ դրվել է Սահմանադրության մեջ խղճի ազատությունը սահմանափակող ուղղում մտցնելու հարցը։ Կիրակի պահելու պարտադրանքի հարցը դարձել է համազգային հետաքրքրության և կարևորության խնդիր։ Մենք լավ գիտենք, թե ինչ արդյունք է ունենալու այս շարժումը։ Բայց արդյո՞ք պատրաստ ենք այդ հանգուցալուծմանը։ Արդյո՞ք մենք հավատարմորեն կատարել ենք այն պարտքը, որ Աստված մեզ է հանձնել՝ ժողովրդին նախազգուշացնելու իրենց առջև կանգնած վտանգի մասին»։
“There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to “the mystery of iniquity;” and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.
«Շատերը, նույնիսկ նրանք, ովքեր ներգրավված են կիրակի օրվա պարտադրման այս շարժման մեջ, կուրացած են այն հետևանքների նկատմամբ, որոնք կհետևեն այս քայլին։ Նրանք չեն տեսնում, որ ուղղակիորեն հարվածում են կրոնական ազատությանը։ Շատերն էլ երբեք չեն հասկացել աստվածաշնչյան շաբաթ օրվա պահանջները և այն կեղծ հիմքը, որի վրա հաստատված է կիրակի օրվա հաստատությունը։ Կրոնական օրենսդրության օգտին կատարվող ցանկացած շարժում իրականում զիջում է պապականությանը, որը այնքան դարեր անշեղորեն պատերազմել է խղճի ազատության դեմ։ Կիրակի օրվա պահպանումը, որպես այսպես կոչված քրիստոնեական հաստատություն, իր գոյությամբ պարտական է «անօրենության խորհրդին», և դրա պարտադրումը գործնականում կլինի այն սկզբունքների ճանաչումը, որոնք հենց հռոմեականության անկյունաքարն են։ Երբ մեր ազգը այսպես կհրաժարվի իր կառավարման սկզբունքներից՝ կիրակնօրյա օրենք ընդունելով, բողոքականությունը այս արարքով ձեռք-ձեռքի կտա պապականության հետ. դա ոչ այլ ինչ կլինի, քան կյանք տալ այն բռնապետությանը, որը վաղուց ի վեր անհագ սպասում էր իր հնարավորությանը՝ կրկին վերածնվելու գործուն բռնակալության մեջ»։
“The National Reform movement, exercising the power of religious legislation, will, when fully developed, manifest the same intolerance and oppression that have prevailed in past ages. Human councils then assumed the prerogatives of Deity, crushing under their despotic power liberty of conscience; and imprisonment, exile, and death followed for those who opposed their dictates. If popery or its principles shall again be legislated into power, the fires of persecution will be rekindled against those who will not sacrifice conscience and the truth in deference to popular errors. This evil is on the point of realization.
«Ազգային բարեփոխման շարժումը, գործադրելով կրոնական օրենսդրության իշխանությունը, երբ լիովին զարգանա, կհայտնի նույն անհանդուրժողականությունն ու հալածանքը, որոնք տիրել են անցած դարերում։ Այն ժամանակ մարդկային ժողովները յուրացրին Աստվածության իրավասությունները՝ իրենց բռնապետական իշխանությամբ խորտակելով խղճի ազատությունը, և բանտարկությունը, աքսորը ու մահը հասան նրանց, ովքեր հակադրվում էին իրենց հրահանգներին։ Եթե պապականությունը կամ նրա սկզբունքները կրկին օրինականացվեն և իշխանություն ստանան, հալածանքի կրակները նորից կբորբոքվեն նրանց դեմ, ովքեր չեն զոհաբերի խիղճն ու ճշմարտությունը՝ ժողովրդական մոլորություններին տուրք տալու համար։ Այս չարիքը իրականացման շեմին է»։
“When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?
«Երբ Աստված մեզ լույս է տվել՝ ցույց տալով մեր առջև գտնվող վտանգները, ինչպե՞ս կարող ենք մաքուր կանգնել Նրա աչքի առաջ, եթե անտեսենք գործի դնել մեր իշխանության սահմաններում եղած ամեն ջանք՝ այն ժողովրդի առաջ դնելու համար։ Կարո՞ղ ենք բավարարված լինել՝ նրանց թողնելով, որ առերեսվեն այս վճռական հարցին՝ առանց նախազգուշացման։»
“There is a prospect before us of a continued struggle, at the risk of imprisonment, loss of property, and even of life itself, to defend the law of God, which is made void by the laws of men. In this situation worldly policy will urge an outward compliance with the laws of the land, for the sake of peace and harmony. And there are some who will even urge such a course from the Scripture: ‘Let every soul be subject unto the higher powers…. The powers that be are ordained of God.’
«Մեր առջև դրված է շարունակական պայքարի հեռանկարը՝ բանտարկության, ունեցվածքի կորստի և անգամ կյանքի կորստի վտանգի պայմաններում, որպեսզի պաշտպանվի Աստծո օրենքը, որը մարդկանց օրենքներով անվավեր է դարձվում։ Այս իրավիճակում աշխարհիկ քաղաքականությունն, հանուն խաղաղության և ներդաշնակության, կհորդորի արտաքուստ ենթարկվել երկրի օրենքներին։ Եվ կլինեն ոմանք, որոնք անգամ Սուրբ Գրքից կհորդորեն այդպիսի ընթացք. «Ամեն անձ թող հնազանդ լինի վերին իշխանություններին…. Որովհետև եղած իշխանությունները Աստծուց են կարգված»։»
“But what has been the course of God’s servants in ages past? When the disciples preached Christ and Him crucified, after His resurrection, the authorities commanded them not to speak any more nor to teach in the name of Jesus. ‘But Peter and John answered and said unto them, Whether it be right in the sight of God to hearken unto you more than unto God, judge ye. For we cannot but speak the things which we have seen and heard.’ They continued to preach the good news of salvation through Christ, and the power of God witnessed to the message.” Testimonies, volume 5, 711–713.
«Բայց ի՞նչ է եղել անցյալ դարերում Աստծո ծառաների ընթացքը։ Երբ աշակերտները, Նրա հարությունից հետո, քարոզում էին Քրիստոսին և Նրան՝ խաչված, իշխանությունները նրանց պատվիրեցին այլևս չխոսել և չուսուցանել Հիսուսի անունով։ «Սակայն Պետրոսն ու Հովհաննեսը պատասխանեցին և նրանց ասացին. Արդյոք Աստծո առաջ արդա՞ր է առավել ձեզ լսել, քան Աստծուն, դուք դատեցեք. որովհետև մենք չենք կարող չխոսել այն բաների մասին, որ տեսել և լսել ենք»։ Նրանք շարունակեցին քարոզել Քրիստոսի միջոցով փրկության բարի լուրը, և Աստծո զորությունը վկայում էր այդ պատգամի մասին»։ Վկայություններ, հատոր 5, 711–713։
The judgments of God are about to produce an environment in the social, economic and religious sphere within the United States, that produces the logic for religious leaders to begin to call for a revival of public morality, as was typified in the 1880’s and 1890’s, and then again in the history of the president who marked the time of the end in 1989. “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world.” Sister White asks two questions, “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?”
Աստծո դատաստանները Միացյալ Նահանգների ներսում հասարակական, տնտեսական և կրոնական ոլորտներում շուտով պիտի ստեղծեն այնպիսի մի միջավայր, որը կրոնական առաջնորդների համար կձևավորի այն տրամաբանությունը, որով նրանք կսկսեն կոչ անել հանրային բարոյականության վերածննդի, ինչպես նախապատկերվեց 1880-ական և 1890-ական թվականներին, և ապա կրկին՝ այն նախագահի պատմության մեջ, որը 1989 թվականին նշանավորեց վախճանի ժամանակը։ «Մի մեծ ճգնաժամ սպասում է Աստծո ժողովրդին։ Ճգնաժամ է սպասում աշխարհին»։ Քույր Ուայթը տալիս է երկու հարց. «Երբ Աստված մեզ լույս է տվել՝ ցույց տալով մեր առջև եղած վտանգները, ինչպե՞ս կարող ենք Նրա աչքում անմեղ մնալ, եթե անտեսենք մեր զորության սահմաններում եղած ամեն ջանք՝ դա ժողովրդի առաջ բերելու համար։ Կարո՞ղ ենք գոհանալ՝ նրանց թողնելով դիմակայելու այս վիթխարի խնդրին՝ առանց նախազգուշացման»։
What light has there been showing the dangers before us, and if there has been no light, how could a loving God hold His people accountable for not presenting a warning message, if they had never heard that warning message? Dear Reader, you will be held accountable for the light represented by these articles.
Ի՞նչ լույս է եղել, որ ցույց է տվել մեր առջև կանգնած վտանգները, և եթե լույս չի եղել, ինչպե՞ս կարող էր սիրող Աստված Իր ժողովրդին պատասխանատվության ենթարկել նախազգուշացնող լուրը չներկայացնելու համար, եթե նրանք երբեք չէին լսել այդ նախազգուշացնող լուրը։ Սիրելի՛ ընթերցող, դուք պատասխանատվության եք ենթարկվելու այն լույսի համար, որ ներկայացված է այս հոդվածներում։
The specific descriptions of the characteristics of the Democrat dragon power, the Republican false prophet power, the papal power, Islam and the Laodicean Adventist church, as well as literal Israel in these articles will be considered as hate speech by the powers that be, but they are the message from God’s Word that is established by the methodology of line upon line, and those lines are crying out that the judgments of God are about to increase and escalate in frequency.
Այս հոդվածներում ներկայացված Դեմոկրատական վիշապական իշխանության, Հանրապետական կեղծ մարգարեական իշխանության, պապական իշխանության, իսլամի և Լաոդիկեայի ադվենտիստական եկեղեցու, ինչպես նաև բառացի Իսրայելի բնութագրերի հատուկ նկարագրությունները իշխանավորների կողմից կհամարվեն ատելության խոսք, սակայն դրանք Աստծո Խոսքից բխող պատգամն են, որը հաստատված է «տող առ տող» մեթոդաբանությամբ, և այդ տողերը աղաղակում են, որ Աստծո դատաստանները շուտով պիտի ավելանան և հաճախականությամբ սաստկանան։
Prophetically the Christian Coalition that came together in the history just prior to the time of the end in 1989, has a more significant application than simply the parallel to the 1880’s and the 1890’s. In the passage we just cited from Sister White she identifies spiritualism as one of two ways Satan takes the world captive, and then spends some words addressing the miracles that he will perform.
Մարգարեաբար, այն քրիստոնեական դաշինքը, որ պատմության մեջ ձևավորվեց վախճանի ժամանակից անմիջապես առաջ՝ 1989 թվականին, ունի ավելի նշանակալի կիրառություն, քան պարզապես 1880-ականների և 1890-ականների հետ զուգահեռը։ Այն հատվածում, որ հենց նոր մեջբերեցինք Քույր Ուայթից, նա հոգևորականությունը ներկայացնում է որպես այն երկու միջոցներից մեկը, որոնցով սատանան աշխարհը գերության մեջ է առնում, ապա մի քանի խոսք է հատկացնում այն հրաշքներին, որոնք նա պիտի գործի։
After the election of 1988, thus after the arrival of the Christian Coalition, there was a tremendous manifestation of satanic miracles in the realm of the dragon, the realm of the beast and the realm of the false prophet. It is important to align these phenomenon’s correctly, for they typify the arrival of Satan personating Christ after the soon coming Sunday law in the United States.
1988 թվականի ընտրություններից հետո, այսինքն՝ Քրիստոնեական Կոալիցիայի գալուստից հետո, սատանայական հրաշքների մի ահռելի դրսևորում եղավ վիշապի ոլորտում, գազանի ոլորտում և սուտ մարգարեի ոլորտում։ Կարևոր է այս երևույթները ճիշտ համապատասխանեցնել, որովհետև դրանք նախատիպավորում են Սատանայի գալուստը՝ Քրիստոսին նմանակելով, Միացյալ Նահանգներում շուտով գալու կիրակնօրյա օրենքից հետո։
In the realm of Catholicism, in the 1990’s the world watched as the apparitions of the so-called virgin Mary, with the accompanying miracles of bleeding statues of saints, miracles of apparitions in the sky, raining of flower petals from cloudless skies, and other absurd satanic miracles. Pilgrimages of thousands of people all around the world were carried out by the masses during those times, drawn into the delusions accomplished by these events. Books were written about them, journalists investigated, magazines such as Time and Newsweek illustrated these things on their front page.
Կաթոլիկության շրջանակներում, 1990-ական թվականներին աշխարհը դիտում էր, թե ինչպես էին այսպես կոչված կույս Մարիամի երևումները, սրբերի արյունահոսող արձանների ուղեկցող հրաշքներով, երկնքում երևումների հրաշքներով, անամպ երկնքից ծաղկաթերթերի տեղումով և այլ անհեթեթ սատանայական հրաշքներով հանդերձ, դրսևորվում։ Այդ ժամանակների ընթացքում աշխարհի տարբեր կողմերից հազարավոր մարդկանց ուխտագնացություններ էին կատարվում զանգվածների կողմից՝ նրանց ներգրավելով այս իրադարձություններով իրականացված մոլորությունների մեջ։ Դրանց մասին գրքեր էին գրվում, լրագրողներ հետաքննում էին, Time և Newsweek հանդեսների նման ամսագրեր այս ամենը պատկերում էին իրենց առաջին էջերին։
In the realm of the dragon the Hindu statues of India manifested satanic miracles by the statues drinking spoons or glasses of drink offerings that were placed upon the statue’s mouths. The phenomenon that began in one small village in India spread, like the frogs of Egypt, across the whole country. The BBC television news did a commentary on the phenomenon, and as an afterthought the BBC reporter on television raised the question, “I wonder what would happen if we went to the London Museum tomorrow and offered one of the Hindu statues a glass of milk?” The next days evening news showed the very same reporter at the London Museum, and while the cameras rolled, he offered the large Hindu statue a glass of milk. When the glass touched the lips of the statue the milk was immediately sucked into the statue.
Վիշապի տիրույթում Հնդկաստանի հինդուական արձանները սատանայական հրաշքներ դրսևորեցին՝ խմելով գդալներով կամ բաժակներով ըմպելիք-ընծաները, որոնք դրվում էին արձանների բերաններին։ Այն երևույթը, որ սկիզբ էր առել Հնդկաստանի մի փոքրիկ գյուղում, Եգիպտոսի գորտերի պես տարածվեց ամբողջ երկրով մեկ։ BBC հեռուստատեսային լուրերը մեկնաբանություն ներկայացրին այդ երևույթի մասին, և որպես հետին միտք BBC-ի հեռուստալրագրողը բարձրացրեց հարցը. «Հետաքրքիր է՝ ինչ կլիներ, եթե վաղը գնայինք Լոնդոնի թանգարան և հինդուական արձաններից մեկին մի բաժակ կաթ մատուցեինք»։ Հաջորդ օրվա երեկոյան լուրերը ցույց տվեցին հենց նույն լրագրողին Լոնդոնի թանգարանում, և մինչ տեսախցիկները նկարահանում էին, նա մեծ հինդուական արձանին մի բաժակ կաթ մատուցեց։ Երբ բաժակը դիպավ արձանի շուրթերին, կաթն անմիջապես ներծծվեց արձանի մեջ։
Within the spiritualism of the American Indian prophecies, the white buffalo known as “Miracle,” was born on August 20, 1994, on the farm of Dave and Valerie Heider near Janesville, Wisconsin. Miracle was born with white fur, and her birth was considered by some to be a fulfillment of a Native American prophecy. In various Native American traditions, the birth of a white buffalo is seen as a sacred and significant event, symbolizing unity, peace, and spiritual renewal. Miracle gained widespread attention and became a symbol of hope and spiritual significance for many people. The prophecy of the white buffalo is traced back, and directly associated with the most sacred relic of the native American’s spiritualistic religion, for it is in the initial story of the white buffalo, that the “piece pipe” was introduced into the culture.
Ամերիկյան հնդկացիների մարգարեությունների սպիրիտուալիզմի շրջանակում «Հրաշք» անունով հայտնի սպիտակ գոմեշը ծնվեց 1994 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ Վիսկոնսինի նահանգի Ջեյնսվիլի մերձակայքում գտնվող Դեյվ և Վալերի Հեյդերների ֆերմայում։ Հրաշքը ծնվեց սպիտակ մորթով, և նրա ծնունդը ոմանց կողմից համարվեց բնիկ ամերիկացիների մի մարգարեության կատարումը։ Բնիկ ամերիկացիների տարբեր ավանդույթներում սպիտակ գոմեշի ծնունդը դիտվում է որպես սուրբ և մեծ նշանակություն ունեցող իրադարձություն՝ խորհրդանշելով միասնություն, խաղաղություն և հոգևոր նորոգություն։ Հրաշքը լայն ճանաչում ձեռք բերեց և շատ մարդկանց համար դարձավ հույսի ու հոգևոր նշանակության խորհրդանիշ։ Սպիտակ գոմեշի մարգարեությունը հետագծվում է դեպի անցյալ և անմիջականորեն առնչվում է բնիկ ամերիկացիների սպիրիտուալիստական կրոնի ամենասուրբ մասունքին, որովհետև հենց սպիտակ գոմեշի սկզբնական պատմության մեջ էր, որ «խաղաղության ծխամորճը» ներմուծվեց այդ մշակույթի մեջ։
In 1994, in the realm of the false prophet of apostate Protestantism, the Holy Laughter movement, also known as the Toronto Blessing, began in January 1994 at the Toronto Airport Vineyard Church (now known as Catch The Fire Toronto) in Toronto, Ontario, Canada. It was during a series of revival meetings led by pastors John and Carol Arnott that the phenomenon of uncontrollable laughter, along with other manifestations such as shaking, crying, and falling down, or imitating animals and the animals sounds (often referred to as being “slain in the Spirit” or “drunk in the Lord”), began to occur among congregants.
1994 թվականին, ուխտադրուժ բողոքականության կեղծ մարգարեի տիրույթում, Սուրբ Ծիծաղի շարժումը, որը հայտնի է նաև որպես Տորոնտոյի Օրհնություն, սկսվեց 1994 թվականի հունվարին Կանադայի Օնտարիո նահանգի Տորոնտո քաղաքում գտնվող Toronto Airport Vineyard Church-ում (այժմ հայտնի է որպես Catch The Fire Toronto)։ Հովիվներ Ջոն և Քերոլ Արնոթների առաջնորդած վերածննդի ժողովների մի շարքի ընթացքում էր, որ անվերահսկելի ծիծաղի երևույթը, ինչպես նաև այլ դրսևորումներ՝ ցնցումներ, լաց, և վայր ընկնել, կամ կենդանիների նմանակումն ու կենդանական ձայների արձակումը (հաճախ կոչված՝ «Հոգով սպանված» կամ «Տիրոջով հարբած» լինելու), սկսեցին ի հայտ գալ ժողովականների մեջ։
The laughter and other manifestations were attributed by participants to the presence and work of the Holy Spirit, leading to the term “Holy Laughter” being used to describe the phenomenon. The revival meetings at the Toronto Airport Vineyard Church attracted attention and visitors from around the world, leading to the spread of the movement to other churches and communities. People came from around the world to experience the laughter, and when they returned to their home churches, those churches would often then begin to manifest the same demonic manifestations.
Ծիծաղը և մյուս դրսևորումները մասնակիցների կողմից վերագրվում էին Սուրբ Հոգու ներկայությանն ու գործին, ինչի հետևանքով «Սուրբ Ծիծաղ» արտահայտությունը գործածվեց՝ այդ երևույթը նկարագրելու համար։ Տորոնտոյի «Airport Vineyard» եկեղեցում տեղի ունեցող արթնության ժողովները գրավեցին ուշադրություն և այցելուներ ամբողջ աշխարհից, ինչի հետևանքով շարժումը տարածվեց այլ եկեղեցիների և համայնքների մեջ։ Մարդիկ գալիս էին աշխարհի տարբեր վայրերից՝ այդ ծիծաղը վերապրելու համար, և երբ վերադառնում էին իրենց տեղական եկեղեցիները, այդ եկեղեցիներում էլ հաճախ սկսում էին դրսևորվել նույն դիվային դրսևորումները։
Pat Robertson founded the Christian Broadcasting Network (CBN) in 1960. CBN was one of the first television networks dedicated to Christian programming, and it played a significant role in the growth of the Christian broadcasting industry in the United States. Over the years, CBN has expanded its reach and influence through television, radio, and digital media, becoming one of the largest Christian media organizations in the world.
Փեթ Ռոբերթսոնը 1960 թվականին հիմնադրեց Christian Broadcasting Network-ը (CBN)։ CBN-ը քրիստոնեական հաղորդումներին նվիրված առաջին հեռուստատեսային ցանցերից մեկն էր և նշանակալի դեր խաղաց Միացյալ Նահանգներում քրիստոնեական հեռարձակման արդյունաբերության աճի գործում։ Տարիների ընթացքում CBN-ը հեռուստատեսության, ռադիոյի և թվային մեդիայի միջոցով ընդլայնել է իր հասանելիությունն ու ազդեցությունը՝ դառնալով աշխարհում քրիստոնեական մեդիա կազմակերպություններից ամենախոշորներից մեկը։
In 1988, he founded the Christian Coalition, and ran for the presidency of the United States. His beliefs are traced back to the National Reform Movement and the Lord’s Day Alliance. Both of those organizations began in 1888, and advocated for various social reforms based on Christian principles, including the prohibition of alcohol, women’s suffrage, and the observance of the Sabbath (Sunday) as a day of rest and worship. The movement was influenced by evangelical Protestantism and sought to establish a “Christian nation” guided by biblical principles. Robertson represented the same principles as both the National Reform Movement, and the Lord’s Day Alliance. For that reason, he also established Regent University.
1988 թվականին նա հիմնադրեց «Քրիստոնեական կոալիցիան» և առաջադրվեց Միացյալ Նահանգների նախագահի պաշտոնում։ Նրա համոզմունքների ակունքները հասնում են մինչև «Ազգային բարեփոխման շարժումը» և «Տիրոջ օրվա դաշինքը»։ Այդ երկու կազմակերպություններն էլ սկիզբ են առել 1888 թվականին և հանդես էին գալիս քրիստոնեական սկզբունքների վրա հիմնված տարաբնույթ հասարակական բարեփոխումների օգտին, ներառյալ ալկոհոլի արգելքը, կանանց ընտրական իրավունքը և շաբաթի (կիրակիի) պահպանումը՝ որպես հանգստի և պաշտամունքի օր։ Շարժումը կրել էր ավետարանական բողոքականության ազդեցությունը և նպատակ ուներ հաստատելու «քրիստոնեական ազգ», որը կառավարվեր աստվածաշնչյան սկզբունքներով։ Ռոբերթսոնը ներկայացնում էր նույն սկզբունքները, ինչ թե՛ «Ազգային բարեփոխման շարժումը», թե՛ «Տիրոջ օրվա դաշինքը»։ Այդ պատճառով էլ նա հիմնադրեց նաև Ռեջենթ համալսարանը։
Pat Robertson established Regent University in 1977, in agreement with the Catholic doctrine which William Miller so boldly opposed. Catholicism and apostate Protestantism employ a satanic biblical methodology that among other unsanctified fruits, produces the belief that there will be a thousand years of peace before Jesus actually returns. Robertson believes his university trains men and women to be those who will run Christ’s thousand-year government during the biblical Millennium. The term “regent” means, someone who acts as a representative or deputy for a ruler or monarch, who is out of the country.
Փեթ Ռոբերթսոնը 1977 թվականին հիմնադրեց Regent University‑ն՝ համաձայն լինելով այն կաթոլիկական վարդապետությանը, որին Ուիլյամ Միլլերն այնքան համարձակորեն ընդդիմացավ։ Կաթոլիկությունը և ուրացող բողոքականությունը կիրառում են սատանայական աստվածաշնչյան մեթոդաբանություն, որը, ի թիվս այլ չսրբագործված պտուղների, առաջ է բերում այն հավատը, թե նախքան Հիսուսի իրական վերադարձը կլինի հազար տարվա խաղաղություն։ Ռոբերթսոնը հավատում է, որ իր համալսարանը պատրաստում է տղամարդկանց և կանանց լինելու նրանցից, ովքեր աստվածաշնչյան Հազարամյակի ընթացքում պիտի վարեն Քրիստոսի հազարամյա կառավարությունը։ «Ռեգենտ» տերմինը նշանակում է մեկին, ով գործում է որպես երկրի սահմաններից դուրս գտնվող իշխանի կամ միապետի ներկայացուցիչ կամ փոխանորդ։
Before the time of the end in 1989, beginning at least by 1960, the modern counterparts of the organizations who were pushing for Sunday legislation in 1888, arrived into history. After 1989, satanic manifestations rocked all three elements of the religious realm of the dragon, the beast, and the false prophet. Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing, and 1989, “the time of the end” in verse forty of Daniel eleven, begins a prophetic period that ends at the soon-coming Sunday law of verse forty-one. When that Sunday law arrives, Satan appears to “personate” Christ, and his crowning act of deception begins, with miracles and healings.
Վախճանի ժամանակից՝ 1989 թվականից առաջ, առնվազն 1960 թվականից սկսած, պատմության ասպարեզ եկան այն կազմակերպությունների ժամանակակից համարժեքները, որոնք 1888 թվականին առաջ էին մղում կիրակնօրյա օրենքի ընդունումը։ 1989 թվականից հետո սատանայական դրսևորումները ցնցեցին վիշապի, գազանի և սուտ մարգարեի կրոնական ոլորտի բոլոր երեք բաղադրիչները։ Հիսուսը միշտ որևէ բանի վերջը նույնացնում է որևէ բանի սկզբի հետ, և 1989 թվականը՝ Դանիել տասնմեկերորդ գլխի քառասուներորդ խոսքի «վախճանի ժամանակը», սկսում է մի մարգարեական ժամանակաշրջան, որն ավարտվում է քառասունմեկերորդ խոսքում նշված շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքով։ Երբ այդ կիրակնօրյա օրենքը գա, Սատանան կհայտնվի՝ «նմանակելով» Քրիստոսին, և կսկսվի նրա խաբեության պսակող գործողությունը՝ հրաշքներով և բժշկություններով։
The history that begins that prophetic period identifies a work of an apostate Protestant movement, that leads to the Sunday law, which was typified by 1989, the beginning of that period. In 1989, the “wall” of “the iron curtain” came down, and at the end of this period the “wall of separation of Church and State” comes down. The beginning of the period marks the first two presidents of the eight final presidents. The beginning marks the papacy overcoming its enemy of atheism in the Soviet Union, and the last marks the papacy overcoming its enemy of Protestantism in the United States. The beginning identifies the first of those eight presidents (a Republican), joining hands with the antichrist of Bible prophecy, and the ending marks the last of those eight presidents joining hands with the antichrist of Bible prophecy. That first president is understood to be responsible for bringing down the wall, and the last is the one who will build the wall.
Այն պատմությունը, որով սկսվում է այդ մարգարեական ժամանակաշրջանը, նույնականացնում է հավատուրաց բողոքական շարժման մի գործ, որը տանում է դեպի կիրակնօրյա օրենքը, որի նախատիպը հանդիսացավ 1989 թվականը՝ այդ ժամանակաշրջանի սկիզբը։ 1989 թվականին «երկաթյա վարագույրի» «պատը» փլվեց, իսկ այս ժամանակաշրջանի վերջում «Եկեղեցու և Պետության բաժանման պատը» փլվում է։ Ժամանակաշրջանի սկիզբը նշանավորում է վերջին ութ նախագահներից առաջին երկուսին։ Սկիզբը նշանավորում է, որ պապականությունը հաղթահարում է իր աթեիզմի թշնամուն Խորհրդային Միությունում, իսկ վերջը նշանավորում է, որ պապականությունը հաղթահարում է իր բողոքականության թշնամուն Միացյալ Նահանգներում։ Սկիզբը նույնականացնում է այդ ութ նախագահներից առաջինին (հանրապետական), որ ձեռք է միացնում Աստվածաշնչյան մարգարեության նեռին, իսկ ավարտը նշանավորում է այդ ութ նախագահներից վերջինին, որ ձեռք է միացնում Աստվածաշնչյան մարգարեության նեռին։ Այդ առաջին նախագահը հասկացվում է որպես նա, ով պատասխանատու էր պատը փլեցնելուն, իսկ վերջինը նա է, ով պիտի կառուցի պատը։
In 1960, through to the time of the end in 1989, the modern National Reform Movement began. After the election, satanic miracles began. Before the Sunday law the final manifestation of the national reformers will raise their political head again. At the Sunday law, the time has come for the marvelous working of Satan. In advance of the Sunday law there will, of prophetic necessity, need to be judgments which not only remove the national prosperity of the United States, but those judgments will of prophetic necessity need to be so severe and fearful that the logic is put in place that allows for those in the final national reform movement, the Christian Nationalists, to be identifying the reason for those judgments, as the citizens who are desecrating what they call the Lord’s Day.
1960 թվականին, ընդհուպ մինչև վախճանի ժամանակը՝ 1989 թվականը, սկսվեց արդի Ազգային բարեփոխման շարժումը։ Ընտրություններից հետո սկսվեցին սատանայական հրաշքները։ Կիրակնօրյա օրենքից առաջ ազգային բարեփոխիչների վերջին դրսևորումը կրկին կբարձրացնի իր քաղաքական գլուխը։ Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ հասել է Սատանայի հրաշագործ գործունեության ժամանակը։ Կիրակնօրյա օրենքից առաջ, մարգարեական անհրաժեշտությամբ, պետք է լինեն դատաստաններ, որոնք ոչ միայն պիտի վերացնեն Միացյալ Նահանգների ազգային բարգավաճումը, այլև այդ դատաստանները, մարգարեական անհրաժեշտությամբ, պետք է լինեն այնքան խիստ և ահեղ, որ ձևավորվի այն տրամաբանությունը, որը թույլ կտա վերջնական ազգային բարեփոխման շարժման մեջ գտնվողներին՝ Քրիստոնյա ազգայնականներին, այդ դատաստանների պատճառը վերագրել այն քաղաքացիներին, ովքեր պղծում են այն, ինչ իրենք կոչում են Տիրոջ օրը։
We will continue this study in the next article.
Այս ուսումնասիրությունը կշարունակենք հաջորդ հոդվածում։
“If our people continue in the listless attitude in which they have been, God cannot pour upon them His Spirit. They are unprepared to co-operate with Him. They are not awake to the situation and do not realize the threatened danger. They should feel now, as never before, their need of vigilance and concerted action.
«Եթե մեր ժողովուրդը շարունակի այն անտարբեր վիճակի մեջ, որի մեջ եղել է, Աստված չի կարող Իր Հոգին նրանց վրա թափել։ Նրանք պատրաստ չեն Նրա հետ համագործակցելու։ Նրանք արթուն չեն իրավիճակի հանդեպ և չեն գիտակցում սպառնացող վտանգը։ Նրանք այժմ, առավել քան երբևէ, պետք է զգան զգոնության և միաբան գործելու իրենց կարիքը։»
“The peculiar work of the third angel has not been seen in its importance. God meant that His people should be far in advance of the position which they occupy today. But now, when the time has come for them to spring into action, they have the preparation to make. When the National Reformers began to urge measures to restrict religious liberty, our leading men should have been alive to the situation and should have labored earnestly to counteract these efforts. It is not in the order of God that light has been kept from our people—the very present truth which they needed for this time. Not all our ministers who are giving the third angel’s message really understand what constitutes that message. The National Reform movement has been regarded by some as of so little importance that they have not thought it necessary to give much attention to it and have even felt that in so doing they would be giving time to questions distinct from the third angel’s message. May the Lord forgive our brethren for thus interpreting the very message for this time.
«Երրորդ հրեշտակի յուրահատուկ գործը չի գնահատվել իր կարևորության համեմատ։ Աստված կամենում էր, որ Իր ժողովուրդը շատ ավելի առաջ լիներ այն դիրքից, որ նրանք այսօր զբաղեցնում են։ Բայց այժմ, երբ եկել է այն ժամանակը, որ նրանք գործի անցնեն, նրանք դեռ պատրաստություն պետք է անեն։ Երբ Ազգային բարենորոգիչները սկսեցին առաջ քաշել միջոցներ՝ կրոնական ազատությունը սահմանափակելու համար, մեր առաջատար մարդիկ պետք է զգոն լինեին իրավիճակի հանդեպ և պետք է ջանասիրաբար աշխատեին՝ հակազդելու այդ ջանքերին։ Աստծո կարգի համաձայն չէ, որ լույսը պահված լիներ մեր ժողովրդից՝ հենց այն ներկայիս ճշմարտությունը, որ նրանց անհրաժեշտ էր այս ժամանակի համար։ Մեր բոլոր ծառայողները, որոնք հռչակում են երրորդ հրեշտակի պատգամը, իրականում չեն հասկանում, թե ինչն է կազմում այդ պատգամը։ Ազգային բարենորոգման շարժումը ոմանց կողմից համարվել է այնքան աննշան, որ նրանք հարկ չեն համարել մեծ ուշադրություն դարձնել դրան և նույնիսկ կարծել են, թե այդպես վարվելով՝ ժամանակ են հատկացնում այնպիսի հարցերի, որոնք տարբեր են երրորդ հրեշտակի պատգամից։ Թող Տերը ների մեր եղբայրներին, որ այսպես են մեկնաբանել հենց այս ժամանակի պատգամը»։
“The people need to be aroused in regard to the dangers of the present time. The watchmen are asleep. We are years behind. Let the chief watchmen feel the urgent necessity of taking heed to themselves, lest they lose the opportunities given them to see the dangers.
«Ժողովուրդը պետք է արթնացվի ներկա ժամանակի վտանգների առնչությամբ։ Պահապանները քնած են։ Մենք տարիներով հետ ենք մնացել։ Թող գլխավոր պահապանները զգան իրենց վրա հսկելու հրատապ անհրաժեշտությունը, որպեսզի չկորցնեն իրենց տրված հնարավորությունները՝ տեսնելու վտանգները»։
“If the leading men in our conferences do not now accept the message sent them by God, and fall into line for action, the churches will suffer great loss. When the watchman, seeing the sword coming, gives the trumpet a certain sound, the people along the line will echo the warning, and all will have opportunity to make ready for the conflict. But too often the leader has stood hesitating, seeming to say: ‘Let us not be in too great haste. There may be a mistake. We must be careful not to raise a false alarm.’ The very hesitancy and uncertainty on his part is crying: “‘Peace and safety.” Do not get excited. Be not alarmed. There is a great deal more made of this religious amendment question than is demanded. This agitation will all die down.’ Thus he virtually denies the message sent from God, and the warning which was designed to stir the churches fails to do its work. The trumpet of the watchman gives no certain sound, and the people do not prepare for the battle. Let the watchman beware lest, through his hesitancy and delay, souls shall be left to perish, and their blood shall be required at his hand.
«Եթե մեր համաժողովներում առաջնորդող մարդիկ այժմ չընդունեն այն պատգամը, որ Աստված ուղարկել է իրենց, և չշարվեն գործելու համար, եկեղեցիները մեծ կորուստ պիտի կրեն։ Երբ պահապանը, տեսնելով, որ սուրը գալիս է, փողին որոշակի ձայն է տալիս, ամբողջ գծով գտնվող ժողովուրդը պիտի արձագանքի նախազգուշացմանը, և բոլորը հնարավորություն պիտի ունենան պատրաստվելու հակամարտությանը։ Բայց չափազանց հաճախ առաջնորդը կանգնել է տատանվելով՝ ասես ասելով. «Չպետք է չափազանց շտապենք։ Հնարավոր է՝ սխալ կա։ Մենք պետք է զգույշ լինենք, որպեսզի կեղծ տագնապ չբարձրացնենք»։ Նրա այդ իսկ տատանումն ու անվստահությունը աղաղակում են. «Խաղաղություն և ապահովություն»։ Մի՛ հուզվեք։ Մի՛ տագնապեք։ Այս կրոնական փոփոխության հարցի շուրջ շատ ավելին է արվում, քան պահանջվում է։ Այս հուզումն ամբողջությամբ պիտի մարի»։ Այսպիսով նա գործնականում ժխտում է Աստծուց ուղարկված պատգամը, և այն նախազգուշացումը, որ նախատեսված էր եկեղեցիները շարժման մեջ դնելու համար, չի կատարում իր գործը։ Պահապանի փողը որոշակի ձայն չի տալիս, և ժողովուրդը չի պատրաստվում ճակատամարտին։ Թող պահապանը զգուշանա, որպեսզի իր տատանման և հապաղման պատճառով հոգիներ չմնան կորստի մատնված, և նրանց արյունը չպահանջվի նրա ձեռքից»։
“We have been looking many years for a Sunday law to be enacted in our land; and, now that the movement is right upon us, we ask: Will our people do their duty in the matter? Can we not assist in lifting the standard and in calling to the front those who have a regard for their religious rights and privileges? The time is fast approaching when those who choose to obey God rather than man will be made to feel the hand of oppression. Shall we then dishonor God by keeping silent while His holy commandments are trodden underfoot?
«Մենք երկար տարիներ սպասել ենք, որ մեր երկրում կիրակնօրյա օրենք ընդունվի, և այժմ, երբ այդ շարժումը հենց մեզ վրա է հասել, մենք հարցնում ենք. արդյոք մեր ժողովուրդը կկատարի՞ իր պարտականությունն այս հարցում։ Չե՞նք կարող աջակցել դրոշը բարձր պահելուն և առաջին շարք հրավիրել նրանց, ովքեր հարգանք ունեն իրենց կրոնական իրավունքների և արտոնությունների հանդեպ։ Արագորեն մոտենում է այն ժամանակը, երբ նրանք, ովքեր կընտրեն հնազանդվել Աստծուն, քան մարդկանց, կստիպվեն զգալ ճնշման ձեռքը։ Արդյոք այդ դեպքում մենք պիտի անպատվե՞նք Աստծուն՝ լուռ մնալով, մինչ Նրա սուրբ պատվիրանները ոտնահարվում են»։
“While the Protestant world is by her attitude making concessions to Rome, let us arouse to comprehend the situation and view the contest before us in its true bearings. Let the watchmen now lift up their voice and give the message which is present truth for this time. Let us show the people where we are in prophetic history and seek to arouse the spirit of true Protestantism, awaking the world to a sense of the value of the privileges of religious liberty so long enjoyed.
«Մինչ բողոքական աշխարհը իր դիրքորոշմամբ զիջումներ է անում Հռոմին, մենք պիտի արթնանանք, որպեսզի հասկանանք իրադրությունը և մեր առջև դրված պայքարը տեսնենք իր իսկական նշանակության մեջ։ Թող պահապաններն այժմ բարձրացնեն իրենց ձայնը և հռչակեն այն պատգամը, որը այս ժամանակի համար ներկա ճշմարտությունն է։ Թող ժողովրդին ցույց տանք, թե մենք որտեղ ենք մարգարեական պատմության մեջ, և ջանանք արթնացնել ճշմարիտ բողոքականության ոգին՝ աշխարհն արթնացնելով՝ գիտակցելու այն կրոնական ազատության արտոնությունների արժեքը, որոնցից այսքան երկար ժամանակ վայելել է»։
“God calls upon us to awake, for the end is near. Every passing hour is one of activity in the heavenly courts to make ready a people upon the earth to act a part in the great scenes that are soon to open upon us. These passing moments, that seem of so little value to us, are weighty with eternal interests. They are molding the destiny of souls for everlasting life or eternal death. The words we utter today in the ears of the people, the works we are doing, the spirit of the message we are bearing, will be a savor of life unto life or of death unto death.
«Աստված կոչ է անում մեզ արթնանալու, որովհետև վախճանը մոտ է։ Ամեն անցնող ժամ երկնային ատյաններում գործունեության ժամ է՝ երկրի վրա մի ժողովուրդ պատրաստելու համար, որպեսզի նա իր դերը կատարի այն մեծ տեսարաններում, որոնք շուտով պիտի բացվեն մեր առջև։ Այս անցնող պահերը, որոնք մեզ այնքան սակավարժեք են թվում, ծանրաբեռնված են հավիտենական շահերով։ Դրանք ձևավորում են հոգիների ճակատագիրը՝ հավիտենական կյանքի կամ հավիտենական մահվան համար։ Այն խոսքերը, որ այսօր արտաբերում ենք ժողովրդի ականջին, այն գործերը, որ անում ենք, այն պատգամի ոգին, որ կրում ենք, կլինեն կյանքի բույր դեպի կյանք կամ մահվան բույր դեպի մահ։»
“My brethren, do you realize that your own salvation, as well as the destiny of other souls, depends upon the preparation you now make for the trial before us? Have you that intensity of zeal, that piety and devotion, which will enable you to stand when opposition shall be brought against you? If God has ever spoken by me, the time will come when you will be brought before councils, and every position of truth which you hold will be severely criticized. The time that so many are now allowing to go to waste should be devoted to the charge that God has given us of preparing for the approaching crisis.” Testimonies, volume 5, 714–716.
«Եղբայրնե՛րս, գիտակցո՞ւմ եք, որ ձեր իսկ փրկությունը, ինչպես նաև այլ հոգիների ճակատագիրը, կախված է այն պատրաստությունից, որ դուք այժմ կատարում եք մեր առջև կանգնած փորձության համար։ Ունե՞ք դուք այնպիսի եռանդի ուժգնություն, այնպիսի բարեպաշտություն և նվիրվածություն, որոնք ձեզ հնարավորություն կտան հաստատուն մնալ, երբ ընդդիմություն բարձրացվի ձեր դեմ։ Եթե Աստված երբևէ խոսել է իմ միջոցով, կգա ժամանակը, երբ ձեզ կառաջարկեն խորհուրդների առջև, և ճշմարտության յուրաքանչյուր դիրքորոշում, որին դուք կառչած եք, խստորեն կքննադատվի։ Այն ժամանակը, որ այժմ այսքան շատերը թույլ են տալիս անտեղի վատնել, պետք է նվիրվի այն հանձնարարությանը, որ Աստված տվել է մեզ՝ պատրաստվելու մոտեցող ճգնաժամին»։ Վկայություններ, հ. 5, 714–716։