All the prophets speak of the end of the world, and all the prophecies meet and end in the book of Revelation. In the book of Revelation, the same line is taken up as in the book of Daniel, for they are the same book. All of these prophetic principles have been firmly recorded in the previous articles. In the book of Revelation, we are informed that just before probation closes there is a prophecy that has been sealed up that is unsealed. These articles have been setting forth the prophetic elements connected to the message in the book of Revelation that is now being unsealed. The message is not a singular prophetic truth, and every element of the message that is being unsealed falls into the category of the Revelation of Jesus Christ.

Բոլոր մարգարեները խոսում են աշխարհի վախճանի մասին, և բոլոր մարգարեությունները միանում ու ավարտվում են Հայտնության գրքում։ Հայտնության գրքում վերցվում է նույն գիծը, ինչ Դանիելի գրքում, որովհետև դրանք նույն գիրքն են։ Այս բոլոր մարգարեական սկզբունքները հաստատապես արձանագրվել են նախորդ հոդվածներում։ Հայտնության գրքում մեզ տեղեկացվում է, որ շնորհքի ժամանակի փակվելուց անմիջապես առաջ կա մի մարգարեություն, որ կնքված է եղել և կնքազերծվում է։ Այս հոդվածներում ներկայացվել են այն մարգարեական բաղադրիչները, որոնք կապված են Հայտնության գրքի այն պատգամի հետ, որն այժմ կնքազերծվում է։ Պատգամը մեկ առանձին մարգարեական ճշմարտություն չէ, և այն պատգամի յուրաքանչյուր բաղադրիչը, որ կնքազերծվում է, պատկանում է Հիսուս Քրիստոսի Հայտնության կարգին։

The message is unsealed just before the close of probation, when the “time is at hand.” The books of Daniel and Revelation, in association with the commentary from the writings of the Spirit of Prophecy, are very specific concerning the process associated with the unsealing of a prophetic message. It is the Lion of the tribe of Judah who accomplishes the unsealing, and when he does so he employs a structured method for presenting the message. He receives the message from the Father, who is represented as holding the Bible as it is sealed with seven seals. The Lion of the tribe of Judah, who is also the root of David and the Lamb that was slain, takes the book from the Father and removes the seals.

Լուրը կնիքից արձակվում է փորձության ժամանակաշրջանի փակվելուց անմիջապես առաջ, երբ «ժամանակը մոտ է»։ Դանիելի և Հայտնության գրքերը, Մարգարեության Հոգու գրվածքների մեկնաբանության հետ առնչությամբ, չափազանց հստակ են մարգարեական լուրի կնիքից արձակման հետ կապված ընթացքի վերաբերյալ։ Հուդայի ցեղից եղած Առյուծն է, որ իրականացնում է կնիքից արձակումը, և երբ Նա դա անում է, գործածում է լուրը ներկայացնելու կառուցակարգված եղանակ։ Նա լուրը ստանում է Հորից, Ով ներկայացված է որպես յոթ կնիքներով կնքված Աստվածաշունչը ձեռքին պահող։ Հուդայի ցեղից եղած Առյուծը, որ նաև Դավթի արմատն է և մորթված Գառը, գիրքը վերցնում է Հորից և հանում կնիքները։

Jesus then gives the message to Gabriel, who along with other angels conveys the message to a prophet who writes the message and sends it to the churches. When the time to unseal the prophetic message is at hand the opening of the prophetic message produces a three-step testing process, that tests those within the churches who are the target audience of the prophet’s writing, and based upon the individual response of those church members, they determine whether they are in one of two classes. Those that accept the increase of knowledge which is produced by the message that is unsealed are identified as the “wise,” and those who do not are identified by Daniel as the “wicked,” and by Matthew as the “foolish”.

Այնուհետև Հիսուսը պատգամը տալիս է Գաբրիելին, որը, մյուս հրեշտակների հետ միասին, այդ պատգամը փոխանցում է մի մարգարեի, և նա գրում է պատգամը ու ուղարկում այն եկեղեցիներին։ Երբ մարգարեական պատգամի կնիքը հանելու ժամանակը մոտենում է, մարգարեական պատգամի բացվելը առաջ է բերում փորձության եռափուլ ընթացք, որը փորձում է եկեղեցիների ներսում գտնվող նրանց, ովքեր մարգարեի գրության հասցեատերերն են. և, ըստ եկեղեցու այդ անդամների անհատական արձագանքի, որոշվում է՝ նրանք երկու դասերից որ մեկին են պատկանում։ Նրանք, ովքեր ընդունում են այն գիտելիքի աճը, որ արտադրվում է կնիքից ազատված պատգամով, ճանաչվում են որպես «իմաստուններ», իսկ նրանք, ովքեր չեն ընդունում, Դանիելի կողմից բնութագրվում են որպես «ամբարիշտներ», իսկ Մատթեոսի կողմից՝ որպես «հիմարներ»։

All of these factors connected with the unsealing of the final prophetic secret are addressed and emphasized in verse nine of Revelation seventeen, for it identifies an element of the Revelation of Jesus Christ that will test the two classes of worshippers. It does so by identifying that it is the “wise” that will understand the message that follows the warning flag of the verse.

Վերջնական մարգարեական գաղտնիքի կնիքազերծման հետ կապված այս բոլոր գործոնները արծարծվում և ընդգծվում են Հայտնության տասնյոթերորդ գլխի իններորդ խոսքում, որովհետև այն նշում է Հիսուս Քրիստոսի Հայտնության մի տարր, որը պիտի փորձի երկրպագուների երկու դասերը։ Դա անում է՝ մատնանշելով, որ հենց «իմաստուններն» են, որ պիտի հասկանան այն պատգամը, որը հաջորդում է խոսքի նախազգուշացնող դրոշին։

And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

Եվ ահա միտքը, որ իմաստություն ունի։ Յոթ գլուխները յոթ լեռներ են, որոնց վրա կինը նստած է։ Եվ կան յոթ թագավորներ. հինգը ընկել են, մեկը կա, իսկ մյուսը դեռ չի եկել. և երբ գա, պետք է կարճ ժամանակ մնա։ Եվ գազանը, որ էր և չէ, ինքն իսկ ութերորդն է, և յոթից է, և գնում է դեպի կորստյան։ Հայտնություն 17:9–11։

The “mind that has wisdom,” is the mind of the “wise.” The “wise” understand the increase of knowledge, and the increase of knowledge that is represented immediately after the prophetic marker, which identifies a truth that will be understood by the wise and rejected by the wicked, is the truth associated with the kingdoms of Bible prophecy set forth in the verses that follow. Those verses represent the last illustration of the kingdoms of Bible prophecy, and what is unsealed in the last days is that those eight kingdoms have also been represented in the first illustration of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter two.

«Իմաստություն ունեցող միտքը» «իմաստունների» միտքն է։ «Իմաստունները» հասկանում են գիտության աճը, և գիտության այն աճը, որ ներկայացված է անմիջապես մարգարեական նշանից հետո, որը մատնանշում է մի ճշմարտություն, որ կհասկացվի իմաստունների կողմից և կմերժվի ամբարիշտների կողմից, այն ճշմարտությունն է, որ առնչվում է աստվածաշնչյան մարգարեության թագավորություններին, ինչպես ներկայացված է հաջորդող համարներում։ Այդ համարները ներկայացնում են աստվածաշնչյան մարգարեության թագավորությունների վերջին պատկերը, և այն, ինչ վերջին օրերում բացվում է, այն է, որ այդ ութ թագավորությունները ներկայացված են եղել նաև աստվածաշնչյան մարգարեության թագավորությունների առաջին պատկերում՝ Դանիելի երկրորդ գլխում։

The revelation of the truth upholds the limited view of the kingdoms of Bible prophecy that made up one of Miller’s jewels, but it shone ten times brighter, for it possesses much more truth than the Millerites understood from their limited point in history, and it represents a test as represented by the number “ten,” and by the warning beacon of the introductory warning of “here is the mind that has wisdom,” prophetically interpreted as, the following truth will test the churches that are sent the message that is unsealed just before the close of probation.

Ճշմարտության հայտնությունը հաստատում է Աստվածաշնչյան մարգարեության թագավորությունների սահմանափակ տեսությունը, որը Միլլերի գոհարներից մեկն էր, սակայն այն փայլեց տասնապատիկ ավելի պայծառ, որովհետև պարունակում է շատ ավելի մեծ ճշմարտություն, քան Միլլերի հետևորդները հասկանում էին իրենց պատմության սահմանափակ կետից, և այն ներկայացնում է մի փորձություն, ինչպես ներկայացված է «տասը» թվով, և «ահա միտքն է, որ իմաստություն ունի» ներածական նախազգուշացման զգուշացնող նշանով, մարգարեաբար մեկնաբանված՝ որպես. հետևյալ ճշմարտությունը պիտի փորձի այն եկեղեցիներին, որոնց ուղարկվում է այն պատգամը, որ կնքազերծվում է փորձության ժամանակի փակվելուց անմիջապես առաջ։

In Revelation seventeen John was carried into the wilderness of twelve hundred and sixty years of papal darkness. He was placed at the very end of that period in 1798, which is the identical history he was placed at in Revelation thirteen.

Հայտնություն տասնյոթերորդ գլխում Հովհաննեսը տարվեց պապական խավարի տասներկու հարյուր վաթսուն տարիների անապատը։ Նա տեղադրվեց այդ ժամանակահատվածի հենց վերջում՝ 1798 թվականին, և դա նույնական պատմությունն է, որի մեջ նա տեղադրվել էր Հայտնություն տասներեքերորդ գլխում։

And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. Revelation 13:1.

Եվ ես կանգնեցի ծովի ավազի վրա, և տեսա ծովից ելնող մի գազան, որ ուներ յոթ գլուխ և տասը եղջյուր, և նրա եղջյուրների վրա՝ տասը պսակ, և նրա գլուխների վրա՝ հայհոյության անունը։ Հայտնություն 13:1։

The “sand of the sea” represents 1798, for it represents the historical vantage point where John was shown the papacy (the beast of the sea) in the past tense, and the United States (the beast of the earth) rising up, and ultimately speaking as a dragon at the soon-coming Sunday law. Then the earth beast forces the world to accept the “image of the beast,” that would speak and implement Sunday legislation upon the entire world.

«Ծովի ավազը» ներկայացնում է 1798 թվականը, որովհետև այն ներկայացնում է այն պատմական դիտակետը, որտեղ Հովհաննեսին ցույց տրվեց պապականությունը (ծովի գազանը) անցյալ ժամանակով, և Միացյալ Նահանգները (երկրի գազանը)՝ վեր բարձրանալիս, և ի վերջո՝ շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ վիշապի պես խոսելիս։ Այնուհետև երկրի գազանը աշխարհին պարտադրում է ընդունել «գազանի պատկերը», որը պիտի խոսի և կիրագործի կիրակնօրյա օրենսդրություն ամբողջ աշխարհի վրա։

“At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.

«Այն ժամանակ, երբ պապականությունը, իր զորությունից զրկված, հարկադրված էր դադարեցնել հալածանքը, Հովհաննեսը տեսավ մի նոր իշխանություն, որ ելնում էր՝ արձագանքելու վիշապի ձայնին և շարունակելու նույն դաժան ու հայհոյական գործը։ Այս իշխանությունը, վերջինը, որ պետք է պատերազմ մղի եկեղեցու և Աստծո օրենքի դեմ, ներկայացված է գառանման եղջյուրներ ունեցող մի գազանով։ Դրան նախորդած գազանները ելել էին ծովից, իսկ սա ելավ երկրից՝ ներկայացնելով այն ազգի խաղաղ վերելքը, որին խորհրդանշում էր՝ Միացյալ Նահանգները»։ Signs of the Times, February 8, 1910.

John is taken to the same vantage point of history to receive the final presentation of the kingdoms of Bible prophecy in chapter seventeen. Standing at that vantage point the kingdoms are presented. He is first informed that the beast controls both church and state, for she is seated upon not only seven heads, but also seven mountains. The seating of the great whore is identifying that she is the one riding the beast, and the one who rides the beast is the one who controls the beast.

Յովհաննէսը տարվեց պատմութեան նոյն դիտակէտը, որպէսզի տասնեօթերորդ գլխում ընդունի Աստուածաշնչեան մարգարէութեան թագաւորութիւնների վերջնական ներկայացումը։ Այդ դիտակէտում կանգնած՝ թագաւորութիւնները ներկայացւում են։ Նախ նրան տեղեկացւում է, որ գազանը վերահսկում է թէ՛ եկեղեցին, թէ՛ պետութիւնը, քանի որ նա նստած է ոչ միայն եօթը գլուխների, այլ նաեւ եօթը լեռների վրայ։ Մեծ պոռնիկի նստելը մատնանշում է, որ նա է գազանի վրայ հեծնողը, եւ գազանի վրայ հեծնողը նա է, ով վերահսկում է գազանին։

And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

Եվ այն կինը, որ տեսար, այն մեծ քաղաքն է, որ թագավորում է երկրի թագավորների վրա։ Հայտնություն 17:18.

The word “reigneth” means to hold and to rule over. A rider rules over the beast by holding the reins. The papacy rules over seven heads and also over seven mountains. In Daniel chapter two, Daniel informs Nebuchadnezzar that he is the “head” of gold. In Isaiah chapter seven a “head” is also a king, a capitol or a kingdom.

«Թագավորում է» բառը նշանակում է տիրել և իշխել վրա։ Հեծյալը իշխում է գազանի վրա՝ սանձերը բռնելով։ Պապականությունը իշխում է յոթ գլուխների, ինչպես նաև յոթ լեռների վրա։ Դանիել երկրորդ գլխում Դանիելը Նաբուգոդոնոսորին հայտնում է, որ նա ոսկուց «գլուխն» է։ Եսայի յոթերորդ գլխում «գլուխը» նույնպես թագավոր է, մայրաքաղաք կամ թագավորություն։

For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.

Որովհետև Ասորիքի գլուխը Դամասկոսն է, և Դամասկոսի գլուխը՝ Ռասինը. և վաթսունհինգ տարվա ընթացքում Եփրայիմը պիտի կոտրվի, այնպես որ ժողովուրդ այլևս չլինի։ Եվ Եփրայիմի գլուխը Սամարիան է, և Սամարիայի գլուխը՝ Ռոմելիայի որդին։ Եթե չհավատաք, անշուշտ չեք հաստատվի։ Եսայիա 7:7, 8։

The papacy, which is the woman riding the beast, rules over all the kings of the earth. Those kings are represented as “ten kings,” that are the dragon-power of the last days. They are the kings the whore of Tyre commits fornication with. Those “ten kings” have been forced to accept the authority of the papacy, but the premier king of those ten kings is the United States. The United States is therefore also represented by Ahab, the king of the ten northern kingdoms of Israel. The number “seven” represents “complete,” and when the papacy is portrayed as reigning over the kings of the earth, she is also reigning over the ten kings and she is seated upon the seven heads.

Պապականությունը, որը գազանի վրա հեծած կինն է, իշխում է երկրի բոլոր թագավորների վրա։ Այդ թագավորները ներկայացված են որպես «տասը թագավորներ», որոնք վերջին օրերի վիշապային զորությունն են։ Նրանք այն թագավորներն են, որոնց հետ Տյուրոսի պոռնիկը պոռնկություն է գործում։ Այդ «տասը թագավորները» հարկադրված են եղել ընդունելու պապականության իշխանությունը, սակայն այդ տասը թագավորներից գլխավոր թագավորը Միացյալ Նահանգներն են։ Ուստի Միացյալ Նահանգները ներկայացված են նաև Աքաաբով՝ Իսրայելի տասը հյուսիսային թագավորությունների թագավորով։ «Յոթ» թիվը ներկայացնում է «լիակատարությունը», և երբ պապականությունը պատկերվում է որպես երկրի թագավորների վրա թագավորող, նա նաև թագավորում է տասը թագավորների վրա և նստած է յոթ գլուխների վրա։

Here is the mind that has wisdom, for the wise of the last days employ the methodology of “line upon line,” and they recognize that each of the symbols of the statecraft that the whore rules over identify the same truth. She also rules over seven mountains, and the Millerites identified a “mountain” in Bible prophecy as a symbol of a kingdom, but they also identified that symbols have more than one meaning.

Ահա այն միտքը, որն ունի իմաստություն, որովհետև վերջին օրերի իմաստունները գործադրում են «տող առ տող» մեթոդաբանությունը, և նրանք ճանաչում են, որ պոռնիկի իշխանության տակ գտնվող պետականագործության խորհրդանիշներից յուրաքանչյուրն իսկ նույն ճշմարտությունն է մատնանշում։ Նա նաև իշխում է յոթ լեռների վրա, և միլլերականները աստվածաշնչյան մարգարեության մեջ «լեռը» ճանաչեցին որպես թագավորության խորհրդանիշ, սակայն նրանք նաև ճանաչեցին, որ խորհրդանիշներն ունեն մեկից ավելի նշանակություն։

Mountains are also a symbol of a church. The “glorious holy mountain” in the Scriptures represents God’s church.

Լեռները նաև եկեղեցու խորհրդանիշ են։ Սուրբ Գրքերում «փառավոր սուրբ լեռը» ներկայացնում է Աստծո եկեղեցին։

The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:1–3.

Խոսքը, որ Ամովսի որդի Եսայիան տեսավ Հուդայի և Երուսաղեմի վերաբերյալ։ Եվ պիտի լինի վերջին օրերում, որ Տիրոջ տան լեռը պիտի հաստատվի լեռների գագաթին, և պիտի բարձրացվի բլուրներից վեր. և բոլոր ազգերը պիտի հոսեն դեպի այն։ Եվ շատ ժողովուրդներ պիտի գնան ու ասեն. Եկե՛ք, և վեր ելնենք Տիրոջ լեռը, Հակոբի Աստծու տունը, և նա մեզ պիտի սովորեցնի իր ճանապարհներից, և մենք պիտի ընթանանք նրա շավիղներով, որովհետև Սիոնից պիտի դուրս գա օրենքը, և Տիրոջ խոսքը՝ Երուսաղեմից։ Եսայիա 2:1–3։

The “Lord’s house” is His church, and it is a “mountain.” The great whore is seated upon seven mountains, thus identifying that she rules over all the churches, just as she rules over all the kings. She has control over all the churches and all the states in all the world.

«Տիրոջ տունը» Նրա եկեղեցին է, և այն «լեռ» է։ Մեծ պոռնիկը նստած է յոթ լեռների վրա՝ այսպիսով ցույց տալով, որ նա իշխում է բոլոր եկեղեցիների վրա, ինչպես որ իշխում է բոլոր թագավորների վրա։ Նա վերահսկում է բոլոր եկեղեցիներն ու բոլոր պետությունները ամբողջ աշխարհում։

The vision that Isaiah is identifying that came to him “concerning Judah and Jerusalem,” that we just cited, continues on, and it is still the same passage in chapter four, and according to Isaiah it is the “same day” that people say, “Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob.” In that same period of time “seven women” are identified.

Տեսիլքը, որը Եսայիան ներկայացնում է որպես իրեն եկած «Հուդայի և Երուսաղեմի վերաբերյալ», որը մենք հենց նոր մեջբերեցինք, շարունակվում է, և դա դեռևս նույն հատվածն է չորրորդ գլխում, և ըստ Եսայիայի՝ հենց «նույն օրը» մարդիկ ասում են. «Եկե՛ք, և բարձրանանք Տիրոջ լեռը, Հակոբի Աստծու տունը»։ Ժամանակի այդzelfde ընթացքում հիշատակվում են «յոթ կանայք»։

And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem: When the Lord shall have washed away the filth of the daughters of Zion, and shall have purged the blood of Jerusalem from the midst thereof by the spirit of judgment, and by the spirit of burning. And the Lord will create upon every dwelling place of mount Zion, and upon her assemblies, a cloud and smoke by day, and the shining of a flaming fire by night: for upon all the glory shall be a defence. And there shall be a tabernacle for a shadow in the daytime from the heat, and for a place of refuge, and for a covert from storm and from rain. Isaiah 4:1–6.

Եվ այն օրը յոթ կին պիտի բռնեն մեկ մարդու՝ ասելով. «Մենք մեր հացը պիտի ուտենք և մեր հագուստը պիտի հագնենք. միայն թե քո անունով կոչվենք, որպեսզի մեր նախատինքն հեռացվի»։ Այն օրը Տիրոջ ճյուղը պիտի լինի գեղեցիկ և փառավոր, և երկրի պտուղը՝ գերազանց և վայելուչ Իսրայելի փրկվածների համար։ Եվ պիտի լինի, որ նա, ով մնացել է Սիոնում, և նա, ով պահպանվել է Երուսաղեմում, սուրբ պիտի կոչվի, այսինքն՝ ամեն մեկը, որ գրված է կենդանի մնացողների թվում Երուսաղեմում. երբ Տերը լվացած լինի Սիոնի դուստրերի պղծությունը և մաքրած լինի Երուսաղեմի արյունը նրա միջից՝ դատաստանի հոգով և այրող հոգով։ Եվ Տերը պիտի ստեղծի Սիոն լեռան ամեն բնակավայրի վրա և նրա ժողովների վրա ամպ և ծուխ՝ ցերեկը, և բոցավառ կրակի փայլ՝ գիշերը, որովհետև ամբողջ փառքի վրա պաշտպանություն պիտի լինի։ Եվ խորան պիտի լինի՝ ցերեկվա շոգից ստվերի համար, և ապաստանի վայր, և պատսպարան՝ մրրիկից ու անձրևից։ Եսայիա 4։1–6.

The “day” which is the subject of Isaiah’s vision is the “hour” of the great earthquake of Revelation chapter eleven. The wise that have accepted the admonition to “return” from the disappointment of July 18, 2020, and met the requirements of Leviticus twenty-six, and who have been brought together by Ezekiel’s first prophecy, are sealed when they accept Ezekiel’s second message of the four winds of Islam. They are then lifted up into heaven as an ensign, and God’s other children in Babylon begin to respond to the call to come out of Babylon, that begins at the earthquake, which is the soon-coming Sunday law. God’s other flock hear the message to come out of Babylon, and they proclaim, “Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob.”

«Օրը», որ Եսայիայի տեսիլքի առարկան է, Հայտնության գրքի տասնմեկերորդ գլխի մեծ երկրաշարժի «ժամն» է։ Իմաստունները, որոնք ընդունել են 2020 թվականի հուլիսի 18-ի հիասթափությունից «վերադառնալու» հորդորը և կատարել են Ղևտականք քսանվեցերորդ գլխի պահանջները, և որոնք Եզեկիելի առաջին մարգարեությամբ հավաքվել են միասին, կնքվում են, երբ ընդունում են Եզեկիելի երկրորդ պատգամը՝ իսլամի չորս հողմերի մասին։ Այնուհետև նրանք դրոշի պես վեր են բարձրացվում դեպի երկինք, և Աստծո մյուս զավակները Բաբելոնում սկսում են արձագանքել Բաբելոնից դուրս գալու կոչին, որը սկսվում է երկրաշարժի ժամանակ, այսինքն՝ շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ։ Աստծո մյուս հոտը լսում է Բաբելոնից դուրս գալու պատգամը, և նրանք հռչակում են. «Եկե՛ք, և ելնենք Տիրոջ լեռը, Հակոբի Աստծո տունը»։

In that “hour” the great whore begins to sing her songs and commit fornication with the kings of the earth. Those who are not written in the Lamb’s book of life follow the whore, and their churches come under her authority. Those churches are represented by Isaiah as “seven women.” Those “seven women” are the “seven mountains” that the papacy shall rule over, as the United States forces the entire world to erect an image of the beast that will both speak and cause all to receive the mark of papal authority.

Այդ «ժամին» մեծ պոռնիկը սկսում է երգել իր երգերը և պոռնկություն գործել երկրի թագավորների հետ։ Նրանք, որոնց անունները գրված չեն Գառան կյանքի գրքում, հետևում են պոռնիկին, և նրանց եկեղեցիները ենթարկվում են նրա իշխանությանը։ Այդ եկեղեցիները Եսայիի կողմից ներկայացված են որպես «յոթ կանայք»։ Այդ «յոթ կանայք»-ը այն «յոթ լեռներն» են, որոնց վրա պապականությունը պիտի իշխի, մինչ Միացյալ Նահանգները հարկադրի ամբողջ աշխարհին կանգնեցնել գազանի պատկերը, որը և՛ պիտի խոսի, և՛ բոլորին պիտի պատճառի ընդունել պապական իշխանության նշանը։

Those “seven women shall take hold of one man,” and that “man” is the “man” Paul identifies as “the man of sin.” In that testing period those who remain “in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem.” God’s people are those in the period of time whose names are written in the book of life, the book of the Lamb who was slain from the foundation of the world. The other class, who take hold of the “man of sin” are those in Revelation chapter thirteen that worship the man of sin.

Այդ «յոթ կին» պիտի «բռնեն մեկ մարդուց», և այդ «մարդը» այն «մարդն» է, որին Պողոսը նույնացնում է որպես «մեղքի մարդ»։ Այդ փորձության ժամանակաշրջանում նրանք, ովքեր կմնան «Երուսաղեմում, սուրբ պիտի կոչվեն, այսինքն՝ ամեն մեկը, որ գրված է կենդանիների մեջ Երուսաղեմում»։ Աստծու ժողովուրդը նրանք են այդ ժամանակաշրջանում, որոնց անունները գրված են կյանքի գրքում՝ աշխարհի հիմնադրումից ի վեր մորթված Գառան գրքում։ Մյուս դասը, որ բռնում է «մեղքի մարդուց», Հայտնության տասներեքերորդ գլխում հիշված նրանք են, ովքեր երկրպագում են մեղքի մարդուն։

And all that dwell upon the earth shall worship him, whose names are not written in the book of life of the Lamb slain from the foundation of the world. If any man have an ear, let him hear. Revelation 13:8, 9.

Եվ երկրի վրա բնակվող բոլոր մարդիկ պիտի երկրպագեն նրան, որոնց անունները գրված չեն աշխարհի հիմնադրումից ի վեր մորթված Գառան կյանքի գրքում։ Եթե մեկը ականջ ունի, թող լսի։ Հայտնություն 13:8, 9.

The “hour” of the great earthquake, which is the Sunday law crisis, is the conclusion of the investigative judgment, and the judgment is based upon whether your name is found or not found entered within the book of life, thus in that time the two classes represented by the relation to the book of life is identifying the very closing scenes of judgment. Those who take hold of the “man of sin,” proclaim that they will “eat” their “own bread, and wear” their “own apparel,” but their primary desire is to “be called by thy name”.

Մեծ երկրաշարժի «ժամը», որը կիրակնօրյա օրենքի ճգնաժամն է, քննչական դատաստանի եզրափակությունն է, և դատաստանը հիմնված է այն բանի վրա, թե ձեր անունը գտնվո՞ւմ է, թե՞ չի գտնվում կյանքի գրքում արձանագրված. ուստի այդ ժամանակ կյանքի գրքի հանդեպ ունեցած հարաբերությամբ ներկայացված երկու դասերը նույնացնում են դատաստանի ամենավերջին տեսարանները։ Նրանք, ովքեր կառչում են «մեղքի մարդուց», հռչակում են, որ «իրենց սեփական հացը պիտի ուտեն և իրենց սեփական զգեստը պիտի հագնեն», սակայն նրանց գլխավոր ցանկությունն է «քո անունով կոչվել»։

They will retain their own doctrinal statement of beliefs (eat their own bread), and retain their denominational profession (their own apparel), but accept the name of the “man of sin.” The name of the “man of sin,” is “catholic”, which means “universal”. Those who take hold of the “man of sin,” wish to become part of the “universal church”, which is the Catholic church. They desire that relationship in order to “take away” their “reproach.”

Նրանք պիտի պահպանեն իրենց հավատալիքների վարդապետական հայտարարությունը (ուտեն իրենց սեփական հացը) և պահպանեն իրենց դավանաբանական կոչումը (իրենց սեփական հագուստը), բայց պիտի ընդունեն «մեղքի մարդու» անունը։ «Մեղքի մարդու» անունը «կաթողիկե» է, որը նշանակում է «ընդհանրական»։ Նրանք, ովքեր բռնվում են «մեղքի մարդուց», ցանկանում են դառնալ «ընդհանրական եկեղեցու» մասը, այսինքն՝ Կաթողիկե եկեղեցու։ Նրանք ցանկանում են այդ հարաբերությունը, որպեսզի «վերցնեն» իրենց «նախատինքը»։

The “reproach” addresses two significant elements of the beast that reigns over all the churches and all the nations in the last days. In the “hour of the great earthquake” in Revelation eleven, “the third woe cometh quickly”. The “third woe” is Islam. In the “hour of the great earthquake” in Revelation eleven, the Seventh Trumpet sounds. The Seventh Trumpet is Islam. Islam strikes in the “hour of the great earthquake,” for all of the Trumpets are the prophetic tools God has employed in judgment upon forced Sunday worship throughout world history.

«Խայտառակություն»-ը վերաբերում է այն գազանի երկու նշանակալից տարրերին, որ վերջին օրերին իշխում է բոլոր եկեղեցիների և բոլոր ազգերի վրա։ Հայտնություն գրքի տասնմեկերորդ գլխի «մեծ երկրաշարժի ժամում» «երրորդ վայը շուտով գալիս է»։ «Երրորդ վայը» իսլամն է։ Հայտնություն գրքի տասնմեկերորդ գլխի «մեծ երկրաշարժի ժամում» հնչում է Յոթներորդ Շեփորը։ Յոթներորդ Շեփորը իսլամն է։ Իսլամը հարվածում է «մեծ երկրաշարժի ժամում», որովհետև բոլոր Շեփորները այն մարգարեական գործիքներն են, որոնցով Աստված դատաստան է իրականացրել համաշխարհային պատմության ընթացքում հարկադրական կիրակնօրյա պաշտամունքի վրա։

When the “national ruin” of the United States is brought about, at the soon-coming Sunday law, the “nations will be angry.” It is Islam that angers the nations in Bible prophecy, as represented by the first reference to Islam in the book of Genesis.

Երբ Միացյալ Նահանգների «ազգային կործանումը» վրա հասնի շուտով ընդունվելիք կիրակնօրյա օրենքի հետևանքով, «ազգերը պիտի բարկանան»։ Աստվածաշնչյան մարգարեության մեջ ազգերին բարկացնողը իսլամն է, ինչպես ներկայացված է իսլամի մասին առաջին հիշատակությամբ՝ Ծննդոց գրքում։

And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

Եվ Տիրոջ հրեշտակը նրան ասաց. «Ահա դու հղի ես, և մի որդի կծնես, և նրա անունը Իսմայել կկոչես, որովհետև Տերը լսել է քո նեղությունը։ Եվ նա վայրենի մարդ կլինի. նրա ձեռքը կլինի ամեն մարդու դեմ, և ամեն մարդու ձեռքը՝ նրա դեմ. և նա կբնակվի իր բոլոր եղբայրների ներկայությամբ»։ Ծննդոց 16:11, 12.

The “reproach” of the last days is the religion of Islam. The churches and the nations of the world will come under the authority of the New World Order of a United Nations, which is ruled over by the Catholic church. The pope will be seated upon the one-world system, just as Constantine gave the papacy its seat in the year 330. The nations will determine that their ability to deal with the warfare being brought against mankind by Islam, can only be accomplished by a united effort, which will require a subjection to some moral authority, which the United States will insist is the Roman church. Just as Justinian gave the Catholic church its great authority in the year 533, history is repeated. The United States will force the world through its military might to obey, just as Clovis did for the Catholic church in the year 496. The history of verse two of Revelation thirteen will be repeated.

Վերջին օրերի «նախատինքը» իսլամի կրոնն է։ Աշխարհի եկեղեցիներն ու ազգերը կընկնեն Միավորված ազգերի կազմակերպության Նոր համաշխարհային կարգի իշխանության ներքո, որը ղեկավարվում է Կաթոլիկ եկեղեցու կողմից։ Պապը կնստի մեկ-համաշխարհային համակարգի վրա, ճիշտ ինչպես Կոստանդինը 330 թվականին պապական աթոռին տվեց նրա նստավայրը։ Ազգերը կհանգեն այն եզրակացության, որ մարդկության դեմ իսլամի կողմից տարվող պատերազմի դեմ գործելու իրենց կարողությունը կարող է իրականանալ միայն միասնական ջանքի միջոցով, ինչը կպահանջի ենթարկվել որևէ բարոյական հեղինակության, և Միացյալ Նահանգները կհամառի, որ դա Հռոմեական եկեղեցին է։ Ինչպես Հուստինիանոսը 533 թվականին Կաթոլիկ եկեղեցուն տվեց նրա մեծ իշխանությունը, այնպես էլ պատմությունը կրկնվում է։ Միացյալ Նահանգներն իր ռազմական հզորությամբ աշխարհին կհարկադրի հնազանդվել, ճիշտ ինչպես Կլովիսը արեց Կաթոլիկ եկեղեցու համար 496 թվականին։ Հայտնություն տասներեքերորդ գլխի երկրորդ համարի պատմությունը կկրկնվի։

And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

Եվ այն գազանը, որ տեսայ, նման էր հովազի, և նրա ոտքերը՝ արջի ոտքերի պէս, և նրա բերանը՝ առիւծի բերանի պէս. և վիշապը նրան տուեց իր զօրութիւնը, իր աթոռը և մեծ իշխանութիւն։ Հայտնութիւն 13:2.

Once the image is set up, then the kings of the earth, who have been angered by the attacks of Islam, will recognize that the universal “reproach” against Islam that has been used to bring the worldwide image of the beast into existence, was not the “reproach” that the “man of sin” (Jezebel) was actually concerned with. Too late, the world will find out that Jezebel cares nothing about Islam, but that her heart desires to kill Elijah, as Herodias killed John the Baptist.

Պատկերը կանգնեցվելուց հետո երկրի թագավորները, որոնք բարկացած են եղել իսլամի հարձակումներից, կհասկանան, որ իսլամի դեմ ուղղված համընդհանուր «նախատինքը», որ գործածվել է գազանի համաշխարհային պատկերը գոյության բերելու համար, այն «նախատինքը» չէր, որով «մեղքի մարդը» (Հեզաբել) իրականում մտահոգված էր։ Չափազանց ուշ, աշխարհը կիմանա, որ Հեզաբելը բոլորովին չի հոգում իսլամի մասին, այլ որ նրա սիրտը փափագում է սպանել Եղիային, ինչպես Հերովդիան սպանեց Հովհաննես Մկրտչին։

The “mind which hath wisdom,” is the “mind of the wise,” and the “wise” are those who understand the “increase of knowledge” that is produced when the Lion of the tribe of Judah, unseals the Revelation of Jesus Christ, just before probation closes.

«Իմաստություն ունեցող միտքը»՝ «իմաստունների միտքն» է, իսկ «իմաստունները» նրանք են, ովքեր հասկանում են գիտության «աճը», որ առաջանում է, երբ Հուդայի ցեղից Առյուծը, փորձաշրջանի փակվելուց անմիջապես առաջ, բացում է Հիսուս Քրիստոսի Հայտնությունը։

And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

Եվ ինձ ասաց. «Մի՛ կնքիր այս գրքի մարգարեության խոսքերը, որովհետև ժամանակը մոտ է։ Ով անիրավ է, թող դեռ անիրավություն գործի, և ով պիղծ է, թող դեռ պղծվի. և ով արդար է, թող դեռ արդարանա, և ով սուրբ է, թող դեռ սրբանա»։ Հայտնություն 22:10, 11.

The “seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth,” represents the truth that the papacy will reign over both church and state. Symbols have more than one meaning, and the symbols are to be defined and understood by the context of the passage where the symbols are represented. The argument arises that the verse identifies that the heads are the mountains, so what would be the justification for identifying a distinction between the heads (statecraft) and the mountains (churchcraft)? The distinction is established in Daniel chapters seven and eight. In chapter seven both pagan Rome and papal Rome are identified as “diverse,” from the beasts that preceded them.

«Յոթ գլուխները յոթ լեռներ են, որոնց վրա կինը նստած է», ներկայացնում է այն ճշմարտությունը, որ պապականությունը պիտի իշխի թե՛ եկեղեցու, թե՛ պետության վրա։ Խորհրդանշանները մեկից ավելի նշանակություն ունեն, և խորհրդանշանները պետք է սահմանվեն ու հասկացվեն այն հատվածի համատեքստով, որտեղ դրանք ներկայացված են։ Փաստարկ է առաջ գալիս, թե համարը նույնացնում է, որ գլուխները լեռներն են, ուրեմն ի՞նչն է արդարացնում տարբերություն դնել գլուխների (պետական քաղաքականության) և լեռների (եկեղեցական քաղաքականության) միջև։ Այդ տարբերությունը հաստատվում է Դանիելի յոթերորդ և ութերորդ գլուխներում։ Յոթերորդ գլխում թե՛ հեթանոսական Հռոմը, թե՛ պապական Հռոմը նույնացվում են որպես «տարբեր»՝ իրենց նախորդած գազաններից։

When chapter seven is brought upon chapter eight (line upon line), we find in chapter eight the little horn of Rome, oscillating between man, woman, man, woman. One symbol (the little horn) that represents two powers. In those chapters, a horn is a kingdom, and a kingdom is also a head. In chapter eight, the little horn represents two kingdoms, the fourth and fifth kingdom of Bible prophecy. The little horn symbolically represents two kingdoms, and the two kingdoms it represents are kingdoms that identify the union of statecraft and churchcraft. The seven heads, which are also seven mountains, represent two kingdoms, and the one kingdom is churchcraft and the other is statecraft.

Երբ յոթերորդ գլուխը դրվում է ութերորդ գլխի վրա (տող առ տող), ութերորդ գլխում մենք գտնում ենք Հռոմի փոքր եղջյուրը, որը տատանվում է տղամարդ, կին, տղամարդ, կին միջև։ Մեկ խորհրդանիշ (փոքր եղջյուրը), որը ներկայացնում է երկու իշխանություն։ Այդ գլուխներում եղջյուրը թագավորություն է, և թագավորությունը նաև գլուխ է։ Ութերորդ գլխում փոքր եղջյուրը ներկայացնում է երկու թագավորություն՝ աստվածաշնչյան մարգարեության չորրորդ և հինգերորդ թագավորությունները։ Փոքր եղջյուրը խորհրդանշականորեն ներկայացնում է երկու թագավորություն, և այն երկու թագավորությունները, որ այն ներկայացնում է, այնպիսի թագավորություններ են, որոնք նույնացնում են պետականության և եկեղեցականության միությունը։ Յոթ գլուխները, որոնք նաև յոթ լեռներ են, ներկայացնում են երկու թագավորություն, և մեկ թագավորությունը եկեղեցականությունն է, իսկ մյուսը՝ պետականությունը։

In Daniel chapter two, there is another witness to this prophetic symbolism, for there the last kingdom, which the Millerites understood to be the fourth kingdom of Rome, is represented by iron and clay. The iron and clay are combined, though in reality iron does not combine with clay. Yet when Sister White comments upon the “iron and clay,” she identifies it as a symbol of churchcraft and statecraft, as is represented by chapter eight’s little horn, and the Revelation seventeen heads that are also mountains.

Դանիելի գրքի երկրորդ գլխում կա այս մարգարեական խորհրդանշության ևս մի վկա, որովհետև այնտեղ վերջին թագավորությունը, որը միլլերիտները հասկանում էին որպես Հռոմի չորրորդ թագավորությունը, ներկայացված է երկաթով և կավով։ Երկաթն ու կավը միացված են, թեև իրականում երկաթը չի միանում կավին։ Սակայն երբ Քույր Ուայթը մեկնաբանում է «երկաթն ու կավը», նա այն նույնացնում է որպես եկեղեցականության և պետականության խորհրդանիշ, ինչպես ներկայացված է ութերորդ գլխի փոքր եղջյուրով և Հայտնություն տասնյոթի գլուխներով, որոնք նաև լեռներ են։

“We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168, 1169.

«Մենք հասել ենք այն ժամանակին, երբ Աստծո սուրբ գործը ներկայացված է արձանի այն ոտքերով, որոնցում երկաթը խառնված էր տիղմային կավին։ Աստված ունի մի ժողովուրդ, ընտրված ժողովուրդ, որի խորաթափանցությունը պետք է սրբագործվի, որը չպետք է անսուրբ դառնա՝ հիմքի վրա դնելով փայտ, խոտ և եղեգնափայտ։ Ամեն մի հոգի, որ հավատարիմ է Աստծո պատվիրաններին, կտեսնի, որ մեր հավատի առանձնահատկությունը յոթերորդ օրվա շաբաթն է։ Եթե կառավարությունը պատվի շաբաթը, ինչպես Աստված է պատվիրել, նա կկանգնի Աստծո զորության մեջ և ի պաշտպանություն այն հավատի, որ մի անգամ ընդմիշտ փոխանցվեց սրբերին։ Բայց պետական գործիչները կպաշտպանեն կեղծ շաբաթը և իրենց կրոնական հավատը կխառնեն այս պապականության զավակի պահեցողության հետ՝ այն վեր դասելով այն շաբաթից, որ Տերն է սրբացրել և օրհնել՝ առանձնացնելով այն, որպեսզի մարդը սուրբ պահի, որպես նշան Իր և Իր ժողովրդի միջև հազար սերունդների համար։ Եկեղեցականության և պետականության խառնուրդը ներկայացված է երկաթով և կավով։ Այս միությունը թուլացնում է եկեղեցիների ամբողջ զորությունը։ Եկեղեցուն պետության զորությամբ օժտելը չար հետևանքների կհանգեցնի։ Մարդիկ գրեթե անցել են Աստծո համբերատարության սահմանը։ Նրանք իրենց ուժը ներդրել են քաղաքականության մեջ և միավորվել են պապականության հետ։ Բայց ժամանակը կգա, երբ Աստված կպատժի նրանց, ովքեր անվավեր են դարձրել Իր օրենքը, և նրանց չար գործը հետ կդառնա իրենց վրա»։ The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168, 1169.

We will continue this study in the next article.

Մենք կշարունակենք այս ուսումնասիրությունը հաջորդ հոդվածում։

“In the scene representing the work of Christ for us, and the determined accusation of Satan against us, Joshua stands as the high priest, and makes request in behalf of God’s commandment-keeping people. At the same time Satan represents the people of God as great sinners, and presents before God the list of sins he has tempted them to commit through their lifetime, and urges that because of their transgressions, they be given into his hands to destroy. He urges that they should not be protected by ministering angels against the confederacy of evil. He is full of anger because he cannot bind the people of God into bundles with the world, to render to him complete allegiance. Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.

«Այն տեսարանում, որ ներկայացնում է Քրիստոսի գործը մեզ համար և Սատանայի վճռական մեղադրանքը մեր դեմ, Հեսուն կանգնած է որպես քահանայապետ և միջնորդում է Աստծո պատվիրանները պահող ժողովրդի համար։ Միևնույն ժամանակ Սատանան ներկայացնում է Աստծո ժողովրդին որպես մեծ մեղավորների և Աստծո առաջ բերում է այն մեղքերի ցանկը, որոնց գործելուն նա նրանց գայթակղել է նրանց ողջ կյանքի ընթացքում, և պնդում է, որ իրենց հանցանքների պատճառով նրանք պետք է մատնվեն իր ձեռքը՝ կործանվելու համար։ Նա պնդում է, որ չպետք է սպասարկող հրեշտակների կողմից պաշտպանվեն չարի դաշինքի դեմ։ Նա լի է բարկությամբ, որովհետև չի կարող Աստծո ժողովրդին կապել խրձերի մեջ աշխարհի հետ միասին, որպեսզի նրանք իրեն մատուցեն լիակատար հնազանդություն։ Թագավորները, իշխանավորները և կառավարիչները իրենց վրա դրել են նեռի դրոշմը և ներկայացված են որպես այն վիշապը, որ գնում է պատերազմելու սրբերի դեմ՝ նրանց դեմ, ովքեր պահում են Աստծո պատվիրանները և ունեն Հիսուսի հավատը։ Աստծո ժողովրդի դեմ իրենց թշնամության մեջ նրանք իրենց ևս մեղավոր են ցույց տալիս Բարաբբային Քրիստոսի փոխարեն ընտրելու մեջ»։

“God has a controversy with the world. When the judgment shall sit, and the books shall be opened, He has an awful account to settle, which would now make the world fear and tremble were men not blinded and bewitched by satanic delusions and deceptions. God will call the world to account for the death of His only-begotten Son, whom to all intents and purposes the world has crucified afresh, and put to open shame in the persecution of His people. The world has rejected Christ in the person of His saints, has refused His messages in the refusal of the messages of prophets, apostles, and messengers. They have rejected those who have been colaborers with Christ, and for this they will have to render an account.” Testimonies to Ministers, 38, 39.

«Աստված վեճ ունի աշխարհի հետ։ Երբ դատաստանը նստի, և գրքերը բացվեն, Նա պիտի լուծի մի ահավոր հաշիվ, որն այժմ իսկ աշխարհին կստիպեր վախենալ ու դողալ, եթե մարդիկ կուրացած և կախարդված չլինեին սատանայական մոլորություններով ու խաբեություններով։ Աստված աշխարհից հաշիվ պիտի պահանջի Իր միածին Որդու մահվան համար, Որդու, Որին աշխարհը, գործնականում, նորից խաչել է և բացահայտ ամոթանքի է մատնել Իր ժողովրդի հալածանքի մեջ։ Աշխարհը մերժել է Քրիստոսին Իր սրբերի անձի մեջ, մերժել է Նրա պատգամները՝ մերժելով մարգարեների, առաքյալների և պատգամաբերների լուրերը։ Նրանք մերժել են նրանց, ովքեր Քրիստոսի համագործակիցներն են եղել, և դրա համար պիտի հաշվետու լինեն»։ Վկայություններ սպասավորներին, 38, 39։