The hidden history of Daniel eleven verse forty aligns with the history represented in verses ten through sixteen of the same chapter. In verses ten through sixteen the line of the earth beast of Revelation thirteen’s apostate Republican horn of the United States is represented by Donald Trump; the line of the apostate Protestant horn of the United States is represented by the Maccabees; the line of the sea beast of the papacy is represented as the “robbers of thy people” and the line of the dragon is represented by the various kings of the south and Phillip of Macedon. The line of the one hundred and forty-four thousand is represented by Peter.
Sajarah sing kasamaran ing Daniel sewelas ayat patang puluh selaras karo sajarah sing digambarake ing ayat sepuluh nganti nembelas saka pasal sing padha. Ing ayat sepuluh nganti nembelas, garis kéwan bumi saka Wahyu telulas, yaiku sungu Republik murtad saka Amerika Sarékat, digambarake déning Donald Trump; garis sungu Protestan murtad saka Amerika Sarékat digambarake déning wong-wong Makabe; garis kéwan segara saka kepausan digambarake minangka “para rampog saka bangsamu,” lan garis naga digambarake déning manéka raja ing kidul lan Filipus saka Makedonia. Garis saka satus patang puluh papat èwu digambarake déning Pétrus.
The Middle
Ing Tengah
Within that hidden history, the middle is emphasized repeatedly. The 250 years that began in 457 BC concluded in 207 BC in the middle of the battles of Raphia and Panium, the last two proxy wars of verses eleven through fifteen. The 250 years of the earth beast that began in 1776 ends in 2026, the year of the “midterm elections” in the political arena of the earth beast. Peter is at Caesarea Philippi (Panium) the middle of the three times Christ exclusively took only three disciples.
Ing sajroning sajarah kang kasamar mau, pérangan tengah ditekanaké bola-bali. Rong atus sèket taun kang diwiwiti ing 457 SM rampung ing 207 SM, ana ing tengahing paprangan Raphia lan Panium, yaiku rong perang wakil pungkasan saka ayat sewelas nganti limalas. Rong atus sèket taun saka kéwan bumi kang diwiwiti ing 1776 bakal rampung ing 2026, taun “pemilihan paruh mangsa” ing gelanggang pulitik kéwan bumi. Pétrus ana ing Kaisaréa Filipi (Panium), yaiku tengah saka telung wektuné Kristus kanthi mirunggan namung nggawa telu murid waé.
In the history of those parallel lines Peter represents those who correct and repeat the warning of the fireballs upon Nashville. Peter’s name was changed in the very middle of chapters eleven through twenty-two of Matthew, just as Abram’s middle chapter of chapters eleven through twenty-two identified circumcision as the sign of the covenant, in accompaniment with the middle of chapter eleven through twenty-two in Revelation marking the sign of the covenant of death in Revelation seventeen. The midpoint is where the one hundred and forty-four thousand are changed from a Laodicean unto a Philadelphian, and the middle of the three angels is the second angel.
Ing sajarah garis-garis sejajar mau, Pétrus nggambaraké wong-wong sing mbeneraké lan mbalèni pepéling bab bal-balaning geni kang tumiba ing Nashville. Asmané Pétrus diganti pas ing tengahing pasal sewelas nganti rong puluh loro ing kitab Matius, kaya déné pasal tengahé Abram saka pasal sewelas nganti rong puluh loro ngenali tetak minangka tandhaing prejanjian, bareng karo pasal tengah saka pasal sewelas nganti rong puluh loro ing Wahyu kang nandhani tandha prejanjianing pati ing Wahyu pitulas. Titik tengah iku papan ing ngendi wong satus patang puluh papat ewu diowahi saka wong Laodikia dadi wong Filadelfia, lan sing ana ing tengahing telung malaékat iku malaékat kang kapindho.
The second step, or midpoint is the time of the second temple test which follows the first and foundational test. The first test of 2024 was the external vision being established by the symbol of Rome, and the second test is the internal marah (looking glass) vision of Christ in the Most Holy Place. In the history of the second angel, the midnight cry message arrives to empower the message of the second angel.
Langkah kapindho, utawa titik tengah, iku wektu tumraping ujian padaleman suci kapindho kang ndhereki ujian kapisan kang dados dhasar. Ujian kapisan ing taun 2024 yaiku netepaké wahyu lahiriah lumantar pralambang Roma, lan ujian kapindho yaiku wahyu marah (pangilon) batiniah bab Kristus ing Papan Ingkang Mahasuci. Ing sajarahing malaékat kapindho, pekabaran panguwuh ing tengah wengi rawuh kanggo ngiyataké pekabarané malaékat kapindho.
In the Millerite history of 1840, Josiah (meaning foundation of God) Litch made a correction of his identification of the prophecy of Islam of the first and second woe, and in 1844, Samuel Snow made the correction of the prediction of 1843 in fulfillment of the parable of the ten virgins. Peter in 2026 is to correct the failed prediction of the fireballs of Nashville, as typified by the Millerite disappointment of 1843, and adjust the message of Islam as typified by the work of Josiah Litch in 1840. Those two Millerite events of 1840 and 1844 represent the empowerment of the first angel’s message on August 11, 1840 and the empowerment of the second angel’s message on August 17, 1844. Together they identify the empowerment of the midnight cry when the Nashville fireballs descend.
Ing sajarah Millerit taun 1840, Josiah (tegesé dhasaré Allah) Litch mbeneraké pamangertèné ngenani identifikasi ramalan bab Islam saka sangsara kapisan lan sangsara kapindho, lan ing taun 1844, Samuel Snow mbeneraké predhiksi taun 1843 sajroning kasampurnaning pasemon bab sepuluh prawan. Petrus ing taun 2026 bakal mbeneraké predhiksi sing gagal bab bal-balaning geni ing Nashville, kaya kang dipratandhakaké déning kuciwane kaum Millerit ing taun 1843, lan nyelarasaké piwulang bab Islam, kaya kang dipratandhakaké déning pakaryané Josiah Litch ing taun 1840. Rong kedadéan Millerit taun 1840 lan 1844 mau makili panguwataning pawarta malaékat kapisan ing tanggal 11 Agustus 1840 lan panguwataning pawarta malaékat kapindho ing tanggal 17 Agustus 1844. Bebarengan, loro mau nuduhaké panguwataning panguwuh tengah wengi nalika bal-balaning geni Nashville tumurun.
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.” The Great Controversy, 611.
“Malaékat sing nyawiji ing pambiyawara piwulangé malaékat katelu iku bakal madhangi saindenging bumi kalawan kamulyané. Ing kéné kaweca sawijining pakaryan kang jembaré nglimputi jagad kabèh lan kagungan daya kang ngédab-édabi. Gerakan advent taun 1840–44 iku sawijining pawujudan kamulyan saka pangwasané Allah; piwulangé malaékat kapisan wis kaunjukaké marang saben panggonan misi ing saindenging jagad, lan ing sawatara nagara ana kapentingan agama kang paling gedhé sing tau katiten ana ing bumi endi waé wiwit jaman Reformasi abad kaping nembelas; nanging samubarang iki bakal kasilihan déning gerakan kang rosa ing sangisoré pepènget pungkasan saka malaékat katelu.” The Great Controversy, 611.
The question is why with all the cities in the United States would God’s providence select Nashville. At the arrival of the third woe on 9/11 the Twin Towers of New York and the Pentagon of Washington, DC were the targets. A fourth plane crashed into the earth. The symbol of the earth beast is the earth, the symbol of its economic might is New York and the symbol of its military power is the Pentagon. When the United States forces the world to accept the mark of papal authority and the church and state political system that is the image of the beast, it does so through its military and economic power, for Revelation thirteen identifies the earth beast’s use of power to forbid the faithful from buying or selling, and it also puts to death those who stand for God’s seventh-day Sabbath. The prophetic symbolism is represented as "chariots, horsemen (military might) and ships" (economic might) in Daniel eleven verse forty.
Pitakoné yaiku, yagéné ing antarané kabèh kutha ing Amérika Sarékat, pitedahing Gusti Allah milih Nashville. Nalika bilai katelu dumugi ing tanggal 9/11, Menara Kembar ing New York lan Pentagon ing Washington, DC dadi sasaran. Sawijining pesawat kaping papat nabrak lemah. Lambang kéwan saka bumi yaiku bumi, lambang kakuwatan ékonominé yaiku New York, lan lambang kakuwatan militèré yaiku Pentagon. Nalika Amérika Sarékat meksa donya supaya nampani tandha panguwasa kepausan lan sistem pulitik gréja lan nagara kang dadi gambaré kéwan iku, prakara iku ditindakaké lumantar kakuwatan militèr lan ékonominé; amarga Wahyu bab telulas ngenali panganggoné kakuwatan déning kéwan saka bumi kanggo ngalang-alangi wong setya supaya ora bisa tuku utawa adol, lan uga matèni wong-wong kang ngadeg mbéla Sabaté Gusti Allah ing dina kapitu. Lambang profètis iki digambarake minangka "kreta, para jaranan (kakuwatan militèr) lan kapal-kapal" (kakuwatan ékonomi) ing Daniel bab sewelas ayat patang puluh.
In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand Islam unexpectedly strikes the glorious land four times. The first was 9/11, the second and third were the ancient literal glorious land and then Nashville. The fourth is the earthquake of Revelation eleven, that is the Sunday law. In the context of Balaam and the three angels, the two strikes of October 7, 2023 and Nashville represent the two biblical vineyards of God’s covenant people.
Ing wektu panyegelané wong satus patang puluh papat èwu, Islam kanthi ora dinyana-nyana nyerang tanah kamulyan kaping papat. Sing kapisan yaiku 9/11, sing kapindho lan katelu yaiku tanah kamulyan harfiah kuna banjur Nashville. Sing kapapat yaiku lindhu ing Wahyu sewelas, yaiku undhang-undhang Minggu. Ing konteksé Bileam lan telung malaékat, loro serangan tanggal 7 Oktober 2023 lan Nashville nglambangaké loro kebon anggur ing Kitab Suci saka umat prajanjiané Allah.
When the deadly wound of the papacy is healed at the Sunday law, the second manifestation of the Dark Ages begins. The first and the third woe are the same, for Christ always illustrates the end with the beginning, so the falling star of Mohammed in the first woe, who turned the key that opened the bottomless pit, and shortly after 9/11 atheism of the bottomless pit murdered the two witnesses of Revelation eleven. At the Sunday law the papal deadly wound is healed, and the beast of Catholicism fulfills the prophetic enigma of the eighth (representing resurrection) being fulfilled. The second period of the Dark Ages then begins, as Balaam’s third waymark, when the ass speaks, turns the key to again open the bottomless pit. Post 9/11, atheism, the dragon came out of the pit to fight against the richest president who stirred up all the realm of Greece. At the Sunday law the beast of Revelation seventeen ascends out of the bottomless pit and darkness again blots out the sun.
Nalika tatu pati kapausan mari lumantar angger-angger dina Minggu, wiwitaning pepanthan kapindho saka Jaman Peteng kawiwitan. Bilai kang kapisan lan kang katelu iku padha, awit Kristus tansah nggambarake wekasan lumantar wiwitan; mulane lintang kang tiba, yaiku Mohammed, ing bilai kang kapisan, kang muter anak kunci sing mbukak jugangan tanpa dhasar, lan ora suwe sawisé 9/11, ateisme saka jugangan tanpa dhasar matèni loro saksi ing Wahyu sewelas. Nalika angger-angger dina Minggu dileksanakake, tatu pati kepausan mari, lan kéwan saka Katulik netepi teka-teki kenabian bab kang kawolu (makili wunguné manèh) kang kaleksanan. Sawisé kuwi, mangsa kapindho saka Jaman Peteng diwiwiti, minangka waymark katelu Balaam, nalika kuldi mau matur, muter anak kunci kanggo mbukak manèh jugangan tanpa dhasar. Sawisé 9/11, ateisme, yaiku naga, metu saka jugangan kanggo perang nglawan présidhèn kang paling sugih sing nggegèraké kabèh wilayah Yunani. Nalika angger-angger dina Minggu dileksanakake, kéwan ing Wahyu pitulas munggah saka jugangan tanpa dhasar lan pepeteng manèh mblerengi srengéngé.
Why Nashville? The question that is still unresolved? Nashville marks the beginning of the short period of the proclamation of the midnight cry message, and it begins and ends with an unexpected destructive attack by Islam and it ends the same way. The Sunday law at the end of the period represents the enforcement of the mark of the beast in the United States, and the beginning of the destruction of the cities. “Destruction” is a prophetic characteristic of Islam.
Kenging punapa Nashville? Punika pitakenan ingkang taksih dereng kasil kapungkasi. Nashville nandhani wiwitaning wekdal cekak saking pawartos pesen sesambaté tengah wengi, lan punika kawiwitan lan kaakhiri déning serangan ngrusak ingkang boten kinira saking Islam, lan pungkasanipun ugi mekaten. Undhang-undhang Minggu ing pungkasaning wekdal punika nggambaraken pameksa tandha sato galak ing Amerika Serikat, lan wiwitaning karusakaning kitha-kitha. “Karusakan” punika sipat profetik saking Islam.
Destruction
Karusakan
“The night before last a very impressive scene passed before me. I saw an immense ball of fire fall into the midst of some beautiful mansions, causing their instant destruction. I heard some say, ‘We knew that the judgments of God were coming upon the earth, but we did not know they would come so soon.’ Others said, ‘You knew! Why then did you not tell us? We did not know.’ On every side I heard such words spoken.” Letter 217, 1904.
“Bengi sawise kepungkur, ana sawijining pemandhangan kang nggumunake banget lumampah ana ing ngarepku. Aku weruh sawijining bal geni kang gedhe banget tiba ana ing tengah-tengahe sawetara griya gedhong kang endah-endah, lan njalari karusakane enggal sajroning sakedhepan. Aku krungu ana sawetara kang ngandika, ‘Kita sumurup manawa paukuman-paukumaning Allah bakal tumiba marang bumi, nanging kita ora sumurup manawa iku bakal rawuh enggal kaya mangkono.’ Wong liya ngandika, ‘Kowé padha sumurup! Mulane, yagéné kowé ora ngandhani aku? Aku ora sumurup.’ Saka saben sisih aku krungu tembung-tembung kaya mangkono kaucapaké.” Layang 217, 1904.
Nine Eleven
Sanga Sebelas
Revelation “Nine Eleven” identifies the character of the kingdom of Islam as death and destruction, for a name in prophecy represents character.
Wahyu “Sanga Sebelas” ngèngetaké sipat karajan Islam minangka pati lan karusakan, awit sajroning ramalan, jeneng iku nglambangaké watak.
And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon. Revelation 9/11.
Lan wong-wong mau padha kagungan ratu ing dhuwuré, yaiku malaékating telaga tanpa dhasar, kang ing basa Ibrani jenengé Abadon, nanging ing basa Yunani jenengé Apolion. Wahyu 9/11.
Abaddon means “destruction or place of destruction” and Apollyon means “the destroyer.”
Abaddon tegesé “karusakan utawa panggonan karusakan,” lan Apollyon tegesé “sang kang ngrusak.”
“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
“Para malaékat lagi nyekel patang angin, kang dilambangaké minangka jaran ngamuk sing ngudi uwal lan mbrabak lumantar ing salumahing bumi kabèh, nggawa karusakan lan pati ing dalané.
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
“Apa kita bakal padha turu ing pinggiré banget jagad langgeng? Apa kita bakal dadi lesu, adhem, lan mati? O, muga-muga ana ing gréja-gréja kita Roh lan ambegané Allah kang diembusaké marang umaté, supaya padha ngadeg ing sikilé lan urip. Kita prelu ndeleng yèn dalané iku ciut, lan gapurané sesak. Nanging nalika kita lumebu ngliwati gapura kang sesak iku, jembaringé tanpa wates.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
The path of Islam of the third woe is the path of Balaam and the ass. The path of the angry horse of Islam, that is John’s four winds of strife, Isaiah’s rough wind and Ezekiel’s “wind” or “breath” that comes from the four winds, takes a path from 9/11 that leads to the “narrow” and “straight” gate. That narrow gate is the third waymark of Balaam and the ass.
Lelakone Islam saka bilai kaping telu iku lelakoné Balaam lan kuldi. Lelakone jaran nesu saka Islam, yaiku papat angin pasulayané Yohanes, angin atosé Yesaya lan “angin” utawa “napas” ing Yeheskiel sing teka saka papat angin, njupuk sawijining lelaku saka 9/11 sing nuntun marang gapura sing “ciut” lan “lurus”. Gapura sing ciut iku pratandha dalan kaping telu saka Balaam lan kuldi.
And the angel of the Lord went further, and stood in a narrow place, where was no way to turn either to the right hand or to the left. And when the ass saw the angel of the Lord, she fell down under Balaam: and Balaam’s anger was kindled, and he smote the ass with a staff. And the Lord opened the mouth of the ass, and she said unto Balaam, What have I done unto thee, that thou hast smitten me these three times? Numbers 22:26–28.
Malaékaté Pangéran banjur maju manèh lan ngadeg ana ing panggonan sing ciyut, sing ora ana dalan kanggo nyingkir, apa ing sisih tengen utawa ing sisih kiwa. Lan nalika kuldi iku weruh malaékaté Pangéran, banjur ambruk ana ing sangisoré Balaam; mulané nesuné Balaam murub, lan kuldi iku dipaténi nganggo teken. Lan Pangéran mbikak cangkemé kuldi iku, banjur ngandika marang Balaam, “Apa kang wis daklakoni marang kowé, nganti kowé nggebugi aku kaping telu iki?” Wilangan 22:26–28.
The path of the third woe of Islam's destruction began at 9/11 when Revelation 18:1–3 was fulfilled.
Dalaning bilai katelu tumrap karusakaning Islam wiwit ing 11 September nalika Wahyu 18:1–3 kalakon.
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
“Saiki muncula tembung manawa aku wis mratelakaké yèn New York bakal kasapu déning ombak pasang gedhé? Iki ora tau takucapaké. Aku wis ngandika, nalika aku ndeleng gedhong-gedhong agung lagi diadegaké ana ing kono, tingkat demi tingkat, ‘Bebedan kang nggegirisi apa kang bakal kelakon nalika Pangéran jumeneng kanggo ngoyagaken bumi kanthi banget! Banjur tembung-tembung Wahyu 18:1–3 bakal katetepaké.’ Kabèh isi pasal kaping wolulas kitab Wahyu iku sawijining pepéling bab apa kang bakal tumiba marang bumi. Nanging aku ora nduwèni pepadhang mligi gegayutan karo apa kang bakal tumiba marang New York, kajaba mung yèn aku ngerti yèn ing sawijining dina gedhong-gedhong agung ana ing kono bakal direbahaké déning puteran lan pambalikaning pangwasané Allah. Saka pepadhang kang diparingaké marang aku, aku ngerti yèn karusakan ana ing donya. Siji tembung saka Pangéran, siji sentuhan saka pangwasané kang maha kuwasa, lan bangunan-bangunan raksasa iki bakal rubuh. Bebedan-bebedan bakal kelakon kang kaangkerané ora bisa kita bayangaké.” Review and Herald, 5 Juli 1906.
The question remains: Why Nashville? The fireballs of Nashville represent a prophetic scenario where one class of Adventism is ashamed and according to Joel, “cut off.” The other class is represented as never being ashamed, and filled with joy. The prophetic joy is not for the judgment brought upon Nashville and the United States, but for the vindication that is represented between those in the parable who have the oil and those who do not have the oil. The oil has many symbolic meanings attached to it, but a primary meaning of the oil is the message of the midnight cry. That message began to be progressively unsealed at the end of 2023, and it represented the increase of knowledge that is either rejected or accepted. Hosea is clear that those who reject the knowledge are rejected as God’s priests. Peter is located in the middle of the structure of Leviticus twenty-three when he understands the fireballs of Nashville, and the number thirty is a symbol of the priests.
Pitakoné isih tetep ana: Yagéné Nashville? Bal-balan geni ing Nashville nglambangaké sawijining skenario kenabian ing ngendi siji golongan Adventisme nandhang isin lan miturut Yoèl, “kacuwil.” Golongan sijiné digambaraké minangka ora nate nandhang isin, lan kapenuhan kabungahan. Kabungahan kenabian iku dudu amarga paukuman kang digawa marang Nashville lan Amerika Sarékat, nanging amarga pambéla bebener kang digambaraké ing antarané wong-wong ing pasemon sing duwé lenga lan wong-wong sing ora duwé lenga. Lenga iku kagandhèngan karo akèh teges simbolis, nanging salah siji teges utamané saka lenga yaiku pekabaran panguwuh tengah wengi. Pekabaran iku wiwit kabukak segelé kanthi maju sethithik mbaka sethithik ing pungkasan taun 2023, lan iku nglambangaké tambahing kawruh kang salah siji ditampik utawa ditampa. Hoséa cetha yèn wong-wong sing nampik kawruh iku ditampik minangka imam-imamé Allah. Pétrus mapan ana ing tengahing struktur Imamat rong puluh telu nalika piyambakipun mangertosi bal-balan geni ing Nashville, lan angka telung puluh iku minangka simbol para imam.
My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.
Umat-Ku wis karusak marga saka kurang kawruh; amarga sira wis nampik kawruh, Aku uga bakal nampik sira, supaya sira aja dadi imam tumrap Aku; marga sira wis lali marang angger-anggering Allahmu, Aku uga bakal lali marang anak-anakmu. Hosea 4:6.
The issue of “knowledge” or the lack thereof, is one of the truths associated with the arrival of the fireballs of Nashville. Prophetic “knowledge” or the lack thereof, marks the beginning of the proclamation of the midnight cry, and that period ends with the issue of obedience to God’s Word, as represented by the Sabbath and Sunday issue. Christ always illustrates the end with the beginning, and in the beginning obedience to God’s Word was the warning message given to Adam and Eve in the garden.
Babagan “kawruh” utawa kacintrakané kawruh, iku salah siji saka bebener-bebener sing magepokan karo rawuhipun bal-balan geni ing Nashville. “Kawruh” profètis utawa kacintrakané, nandhani wiwitaning pamaklumat swara panguwuh tengah wengi, lan mangsa iku dipungkasi kanthi prakara mituhu marang Sabdaning Allah, kaya dene kaajapaké déning prakara Sabbat lan Minggu. Kristus tansah nggambaraké wekasan kanthi wiwitan, lan ing wiwitan, mituhu marang Sabdaning Allah iku dadi pesen pepéling sing kaparingaké marang Adam lan Hawa ana ing taman.
The issue of obedience at the end cannot be restricted to a single garden if “every nation will be involved,” as Sister White says. The Sabbath and Sunday issue is the repetition of the beginning test of Adam and Eve in the garden, that is repeated in the entire world at the end. That test begins at the Sunday law in the United States, which is also the end of the period of the proclamation of the midnight cry.
Prakara manut ing wekasan ora bisa diwatesi mung marang siji taman waé manawa “saben bangsa bakal melu,” kaya dene pangandikané Sister White. Prakara Sabat lan Minggu iku minangka pangulangan saka ujian wiwitan tumrap Adam lan Hawa ing taman, kang bakal diulang ing saindenging jagad ing wekasan. Ujian iku diwiwiti nalika ana angger-angger dina Minggu ing Amerika Sarékat, kang uga dadi pungkasané mangsa pangumuman panguwuh tengah wengi.
The proclamation of the warning message that Christ is coming is only given by those who have accepted the increase of knowledge from the unsealing of the message of the revelation of Jesus Christ that began at the end of 2023. A test of knowledge or the lack thereof, is finalized at the Nashville attack. The litmus test, of the three tests that began at the unsealing in 2023 is based upon the oil, which is “knowledge” contained within the prophetic message that was then unsealed.
Pawartosing pesen pepènget bilih Kristus badhé rawuh namung kaparingaken déning para wong ingkang sampun nampi tambahing kawruh saking pambikaking segel pesen wahyu Yesus Kristus ingkang kawiwitan ing pungkasaning taun 2023. Ujian kawruh utawi kiranging kawruh dipunrampungaken wonten ing serangan Nashville. Uji litmus, saking tigang ujian ingkang kawiwitan nalika pambikaking segel ing taun 2023, adhedhasar lenga, ingkang tegesipun “kawruh” ingkang kaandhut wonten ing pesen kenabian ingkang lajeng kabikak segelé.
The unsealed “knowledge” tests and ultimately is manifested, as the oil that is the third and litmus test. That test begins the period of the proclamation of the message of the midnight cry that ends at the test of obedience. That test of obedience is accomplished upon Eve, who represents the church and Adam, who represents the state. The combination of those two entities is finalized when the mark of the beast is enforced. The test in the garden is the test at the end. It is a test for men and women, that involves the combination of church and state, that are a man and a woman. The warning message that is unsealed leading to the final test of obedience is represented by the tree of the “knowledge” of good and evil.
“Pangawikan” kang kabukak segelé iku nguji lan pungkasane kababar, kaya lenga kang dadi ujian katelu lan ujian litmus. Ujian iku miwiti mangsa pawartaning pesen panguwuh ing tengah wengi, kang pungkasané tekan ing ujian kasetyan. Ujian kasetyan iku kaleksanan marang Hawa, kang makili pasamuwan, lan Adam, kang makili nagara. Gabungan saka loro prakara iku dipungampungaké nalika tandha kéwan galak dipaksakaké. Ujian ing taman iku padha karo ujian ing wekasan. Iku sawijining ujian tumrap para priya lan para wanita, kang nyakup gabungan pasamuwan lan nagara, yaiku sawijining priya lan sawijining wanita. Pesen pepéling kang kabukak segelé, kang nuntun marang ujian kasetyan pungkasan, dipralambangaké déning wit “pangawikan” bab becik lan ala.
Nashville is the symbol of Greek education in the land of the earth beast. Greek education is false education, it is evil knowledge, and the good knowledge is true education. The only corporate board Ellen White ever agreed to participate in was Madison College, located in Nashville, which is called “Athens of the South.” Nashville is the symbol of Greek, or false education. False education is false knowledge. The significance of Nashville parallels the symbolism of New York City and the Pentagon.
Nashville iku pralambang pendhidhikan Yunani ing tanahing kéwan bumi. Pendhidhikan Yunani iku pendhidhikan palsu, iku kawruh ala, lan kawruh kang becik iku pendhidhikan sejati. Siji-sijiné dewan korporat kang tau disarujuki déning Ellen White kanggo diikuti yaiku Madison College, kang mapan ing Nashville, sing sinebut “Athens of the South.” Nashville iku pralambang Yunani, utawa pendhidhikan palsu. Pendhidhikan palsu iku kawruh palsu. Wigatiné Nashville iku sejajar karo pralambangé New York City lan Pentagon.
We will continue these things in the next article.
Kita badhé nerusaké prekawis-prekawis punika ing artikel salajengipun.
Manuscript 188, 1905
Manuskrip 188, 1905
“When I was at Nashville, I had been speaking to the people, and in the night season, there was an immense ball of fire that came right from heaven and settled in Nashville. There were flames going out like arrows from that ball; houses were being consumed; houses were tottering and falling. Some of our people were standing there. ‘It is just as we expected,’ they said, ‘we expected this.’ Others were wringing their hands in agony and crying unto God for mercy. ‘You knew it,’ said they, ‘you knew that this was coming, and never said a word to warn us!’ They seemed as though they would almost tear them to pieces, to think they had never told them or given them any warning at all.” Manuscript 188, 1905.
“Nalika aku ana ing Nashville, aku wis ngandika marang wong-wong, lan ing wayah wengi, ana bal geni kang banget gedhé tumurun langsung saka swarga lan mapan ing Nashville. Saka bal iku metu ilat-ilat geni kaya panah-panah; omah-omah kobong dilalap; omah-omah goyah lan ambruk. Sawenèhing wong kita padha ngadeg ana ing kono. ‘Iki pancèn kaya kang wis kita nyana,’ pangandikané, ‘kita wis nyana iki.’ Liyané padha ngremet tangané amarga sangsara banget lan padha sesambat marang Allah nyuwun kawelasan. ‘Kowé wis ngerti,’ ujare, ‘kowé wis ngerti yèn iki bakal kelakon, nanging ora tau ngucap sak tembung waé kanggo ngélingaké aku!’ Wong-wong mau katon kaya meh nyuwil-nyuwil wong-wong kuwi, merga mikir yèn wong-wong mau ora tau ngandhani utawa maringi pepéling apa-apa babar pisan.” Manuscript 188, 1905.