Pétrus ana ing Panium (Kaisaréa Filipi), mung nem utawa wolung dina sadurungé kalodhangan kang ana ing tengah saka telung kalodhangan nalika Pétrus, Yohanes lan Yakobus lunga mung karo Yésus. Kang kapisan yaiku nalika Panjenengané nedahaké pangwasa-Né kanthi nangèkaké putriné Yairus kang umuré rolas taun saka ing pati; kang kapindho yaiku nalika Panjenengané nedahaké kamulyan-Né ing Gunung Transfigurasi; lan kang katelu yaiku ing Gètsémané, nalika Panjenengané nedahaké kasangsaran-Né. Ing Panium ing bab sewelas, Pétrus dipapanaké persis sadurungé salib ing ayat nembelas. Gunung iku dadi titik tengah saka telung lelampahan kang mligi dilakoni déning telung murid iku. Ing gunung iku, Sang Rama ing swarga uga ngandika kaping pindho saka telung kalodhangan; Sang Rama ngandika nalika baptisan, ing gunung, lan banjur persis sadurungé salib. Ing rong kalodhangan, Pétrus dadi titik tengah saka telung prastawa tartamtu. Dhèwèké uga dadi titik tengah saka bab sewelas nganti bab rong puluh loro ing Injil Matéus.
Sang Asyur
Prastawa ing gunung iku dumadi sadurungé anggoné mlebu kanthi kamenangan, kang diwiwiti nalika kuldi diuculi kanggo nggawa kurban menyang Yérusalèm, kaya déné kuldiné Abraham kang nggawa kayu kanggo kurban ing Moriah, papan kuna dunungé Padaleman Suci ing Yérusalèm. Riyaya Kalasangka ing alur Kaimaman rong puluh telu nandhani panguculané kuldi, mula pengalaman ing Gunung Transfigurasi ndhisiki anggoné mlebu kanthi kamenangan, saéngga mapanaké Pétrus ing sajarah telung puluh dina ing Kaimaman rong puluh telu kang diselarasaké karo mangsa Pentakosta. Sajroning telung puluh dina iku, Padaleman Suci (ujian ing tengah) ditekakaké marang para calon kang arep kalebu ing golongan wolung puluh imam kang gagah prakosa. Ing paseksèn ngenani pambalélané Raja Uzziah ing papan suci, imam wolung puluh mau diterangaké minangka wong-wong kang gagah prakosa, saéngga mènèhi pratandha yèn ana imam-imam kang ora mèlu.
Lan imam Azarya mlebu ngetutaké dhèwèké, lan bebarengan karo panjenengané ana wolung puluh imam Pangéran, wong-wong kang gagah prakosa. Lan wong-wong mau nglawan raja Uzia lan matur marang panjenengané, “Dudu wewenangmu, he Uzia, kanggo ngobong menyan marang Pangéran, nanging iku kagungané para imam, para putrané Harun, kang wis kasucèkaké kanggo ngobong menyan. Metua saka pasucèn, awit kowé wis nerak; lan iku ora bakal dadi kamulyanmu saka Pangéran Allah.” 2 Babad 26:17, 18.
Para imam kang kendel yaiku wong-wong kang ndherek Sang Cempe menyang ing ngendi waé Panjenengané tindak.
Iki wong-wong kang ora najis déning wanita; awit padha iku para prawan. Iki wong-wong kang ndhèrèk Sang Cempen menyang ngendi waé Panjenengané tindak. Iki padha ditebus saka ing antarané manungsa, dadi woh kawitan kanggo Gusti Allah lan kanggo Sang Cempen. Wahyu 14:4.
Singa saka taler Yéhuda nuntun umat-Né lumebu ing Papan Kang Mahasuci lan ndhawuhi supaya padha nyawang ing sajroning pethi prasetyan sarta nggatèkaké Imam Agung kang lagi nindakaké paladosan ing kono sajroning pakaryan-Né kang pungkasan kanggo mbirat dosa. Peter ditangèkaké saka ing pati tanggal 31 Désèmber 2023, lan sawisé iku diadhepaké marang ujian dhasar ngenani perané Roma anggoné netepaké sesanti njaba ing pameca. Banjur ujian padaleman suci kang kapindho tumeka marang Peter, lan ing kono iku sesanti ngenani garis njero kagambaraké ing sesanti pangilon ing Daniel bab sepuluh.
Pétrus wis nyélaki Gustiné ing tanggal 18 Juli 2020, lan panjenengané nindakaké iku ping telu.
“Ping telu Pétrus kanthi terang-terangan wis nyélaki Pangérané, lan ping telu uga Gusti Yésus narik saka panjenengané pengakuan katresnan lan kasetyané, nalika nekanaké pitakon kang landhep iku, kaya panah mawa cangkêm kang nyusuk ing atiné kang tatu. Ana ing ngarepé para sakabat kang padha kaklumpuk, Gusti Yésus ngandharaké sepira jeroné pamratobaté Pétrus, lan nduduhaké sepira temenan andhap-asoré murid sing biyèn tau gumunggung kuwi.” The Desire of Ages, 812.
Pétrus nggambarake rong golongan para panyembah.
“Kanggo saben golongan kang dilambangaké déning wong Farisi lan wong juru-pajeg, ana piwulang ing sajarah rasul Petrus. Nalika wiwitan dadi murid, Petrus ngira yèn dhèwèké kuwat. Kaya wong Farisi, manut panemuné dhéwé, dhèwèké ‘ora kaya wong-wong liyané.’ Nalika Kristus, ing wengi sadurungé Panjenengané dipasrahaké, wis ngélingaké para muridé, ‘Kowé kabèh bakal kesandhung marga saka Aku ing wengi iki,’ Petrus kanthi manteb mratélakaké, ‘Sanadyan kabèh padha kesandhung, aku ora.’ Markus 14:27, 29. Petrus ora mangertèni bebayané dhéwé. Kapercayan marang dhiri dhéwé wis nyasaraké dhèwèké. Dhèwèké ngira yèn dhèwèké bisa tahan nglawan panggodha; nanging mung sawatara jam sawisé kuwi, ujian mau teka, lan kanthi sumpah lan umpat, dhèwèké nyélaki Gustiné.” Christ’s Object Lessons, 152.
Juru mupu beya iku mulih menyang omahé minangka wong kang wis kabeneraké.
“Wong Farisi lan wong pemungut béa makili rong golongan gedhé kang dadi pambagéyané wong-wong sing teka kanggo nyembah marang Allah. Loro wakil kang kapisan mau kapanggih ana ing anak loro kang kapisan lair ing donya.” Christ’s Object Lessons, 152.
Habel lan para pemungut béya iku minangka pralambang pambenaran lumantar pracaya.
Nanging juru mupu béya iku, ngadeg ana ing kadohan, ora wani ngangkat mripate tumuju swarga, nanging ngetuki dhadhane, pangucapé, Gusti Allah, mugi Paduka karsa maringi sih-rahmat dhateng kawula ingkang tiyang dosa punika. Aku pitutur marang sira, wong iki mulih menyang omahé wis kaétung kabeneraké, luwih tinimbang sijiné iku; awit saben wong kang ngluhuraké awaké dhéwé bakal diasoraké, lan wong kang ngasoraké awaké dhéwé bakal diluhuraké. Lukas 18:13, 14.
Pawarta taun 1888 katunggil karo tumedhaké malaékat saka Wahyu wolulas.
“Gusti, lumantar sih-rahmat-Né kang agung, ngutus sawijining piwulang kang aji banget marang umaté lumantar Para Pinituwa Waggoner lan Jones. Piwulang iki dimaksudaké supaya luwih cetha nggawa ana ing ngarepé jagad iki Sang Juru Slamet kang kaluhuraké, kurban kanggo dosa-dosaning saindenging jagad. Piwulang iki nampilaké pambeneran lumantar pracaya marang Pananggungan; piwulang iki ngundang umat supaya nampani kabenerané Kristus, kang katuduhaké ing pamréntahan marang sakèhé pepakoning Allah. Akeh wong wis kelangan pandelengé marang Gusti Yésus. Wong-wong mau prelu supaya mripaté diarahaké marang pribadi-Né kang ilahi, marang kautaman-Né, lan marang sih-katresnan-Né kang ora owah tumrap kulawarga manungsa. Kabèh panguwasa kaparingaké marang astané, supaya Panjenengané bisa maringi peparing-peparing kang limpah marang manungsa, maringaké peparing kang ora ana regané, yaiku kabenerané dhéwé, marang manungsa kang tanpa daya. Iki lah piwulang kang dipréntahaké déning Allah supaya kaparingaké marang jagad. Iki yaiku piwulangé malaékat katelu, kang kudu kawartakaké kanthi swara sora, lan bakal katut déning kasurakan Roh-Né ing ukuran kang gedhé.” Testimonies to Ministers, 91.
Pesen Laodikia
“Pesen sing kaparingaké marang kita lumantar A. T. Jones lan E. J. Waggoner iku yaiku pesené Gusti Allah kanggo gréja Laodikia, lan bilai tumrap sapa waé sing ngakoni pracaya marang kayektèn nanging ora nggambarake marang wong liya soroting pepadhang sing kaparingaké déning Gusti Allah.” The 1888 Materials, 1053.
Pesen Udan Wuri
“Udan pungkasan bakal tumiba marang umaté Allah. Ana malaékat kang gagah prakosa bakal tumurun saka swarga, lan saindenging bumi bakal padhang déning kamulyané.” Review and Herald, 21 April 1891.
Kutha New York lan 9/11
“Saiki rawuh pitakonan manawa aku wis mratelakaké yèn New York bakal kasapu déning ombak pasang gedhé? Iki ora tau dakandharaké. Aku wis ngandika, nalika aku ndeleng gedhong-gedhong gedhé sing lagi dibangun ana ing kana, tingkat demi tingkat, ‘Pemandhangan kang nggegirisi apa kang bakal kelakon nalika Pangéran jumeneng kanggo ngoyagaké bumi kanthi nggegirisi! Banjur tembung-tembung ing Wahyu 18:1–3 bakal katindakaké.’ Kabèh pasal wolulas ing kitab Wahyu iku minangka pepéling ngenani apa kang bakal tumiba ing bumi. Nanging aku ora duwé pepadhang tartamtu gegayutan karo apa kang bakal tumiba ing New York, kejaba yèn aku ngerti yèn ing sawijining dina gedhong-gedhong gedhé ana ing kana bakal dirubuhaké déning panggulingan lan pambalikan saka panguwasané Gusti Allah. Saka pepadhang kang kaparingaké marang aku, aku mangerténi yèn karusakan ana ing donya. Siji tembung saka Pangéran, siji jamahan saka pangwasané kang kwasa, lan bangunan-bangunan raksasa iki bakal ambruk. Pemandhangan-pemandhangan bakal kelakon, kang nggegirisiné ora bisa kita bayangaké.” Review and Herald, 5 Juli 1906.
Petrus, juru mupu pajeg, nggambarake sawijining jiwa kang kabenerake marga saka iman, lan pambeneran marga saka iman iku pawartane malaekat katelu; yaiku pawarta Laodikia kang teka ing 9/11, nalika gedhong-gedhong gedhe ing New York ambruk lan Wahyu 18:1–3 kawujud. Banjur udan wekasan wiwit tumetes lan panyegelan tumrap wong satus patang puluh papat ewu diwiwiti. Ing pungkasaning mangsa panyegelan tumrap wong satus patang puluh papat ewu iku, malaekat ing Wahyu wolulas tumedhak minangka Mikhael, malaekat agung, lan nangekake Petrus saka ing pati lumantar telung ujian. Ujian kapisan diwiwiti tanggal 31 Desember 2023 lan nggambarake bebener dhasar yen Roma iku panguwasa ing ayat patbelas ing Daniel sewelas kang ngukuhake sesanti. Sesanti iku yaiku sesanti chazon kang nggambarake garis njaba pameca, kang miturut pangandikane Salomo iku urip utawa pati.
Ing panggonan kang ora ana [chazon] wahyu, bangsa dadi rusak; nanging wong kang netepi angger-anggering Toret, begja wong iku. Wulang Bebasan 29:18.
Pacoban kapindho tumrap Pétrus yaiku pacoban Padaleman Suci kang nuntut supaya lumebu ing Papan Mahasuci kanthi iman, kaya kang digambaraké déning Sadhèrèk Putri White ing sesanti-sesantiné kang wiwitan. Ing kono panjenengané mirsani pepakon bab Sabat dina kapitu sumunar ngungkuli sangang pepakon liyané. Piwulang iku, nalika pangadilan kawiwitan, dadi pralambang piwulang bab inkarnasi kang sumunar ngungkuli piwulang-piwulang bab pameca liyané ing dina-dina wekasan, nalika pangadilan ditutup. Inkarnasiné Kristus Kang Ilahi, kang ngagem daging kang wis tiba ing dosa lan asipat dosa, sanadyan Panjenengané ora wanuh marang dosa, dilambangaké lumantar manéka warna gegambaran. Kang paling wigati yaiku piwulang bab pitung mangsa. Piwulang bab pitung mangsa iku alfa saka panemon-panemoné Miller ing bab pameca, lan ing taun 1856 piwulang iku dadi pralambang piwulang oméga ing sajarah kaum Millerite, nalika Adventisme Millerite kang asipat Filadèlfia mbaléla suwéné pitung taun lan dadi Gréja Advent Dina Kapitu kang asipat Laodikia ing taun 1863.
Loro teken ing Yekhezkièl telung puluh pitu nggambarake loro paukuman suwéné 2.520 taun marang karajan lor lan karajan kidul. Karajan lor nggambarake daginging manungsa lan karajan kidul nggambarake pikiran sing dirancang supaya manunggal karo pikirané Kristus; mangkono, Keallahan bakal manunggal karo kamanungsan. Iku yaiku doktrin inkarnasi sajroning sawijining gambaran sing disederhanakake. Pitu mangsa iku dadi alfa lan omega sajroning sajarah Millerit, lan amarga iku nggambarake inkarnasi, iku uga dadi omega sajarah Advent Hari Ketujuh ing sesambungan karo doktrin Sabat alfa ing taun 1844. Sing siji minangka pratandha Sabat dina kapitu lan sijiné minangka pratandha Sabat taun kapitu.
Asmané Pétrus diganti ana ing Panium, kang dadi langkah kapindho tumrap pralambangé Abraham bab prajanjian kapisan karo umat pilihan, lan Pétrus dadi wakilé prajanjian pungkasan karo umat pilihan ana ing langkah kapindhoné. Iki minangka langkah kapindho ing garis bab sewelas nganti rong puluh loro, lan iki uga kapindho saka telung wektu nalika Pétrus, Yakobus, lan Yohanes lunga bebarengan karo Gusti Yésus kapisah saka para murid liyané, sarta kapindho saka telung wektu nalika Sang Rama swarga ngandika. Garisé Nero rampung ing titik tengah antarané peperangan Raphia lan Panium, awit iku selaras karo rong période liyané sing saben-saben suwéné 250 taun, kang diwiwiti ing taun 457 SM lan 1776. Taun 457 SM rampung ing 207 SM, lan 1776 rampung ing 2026. Pétrus ana ing 207 SM, 2026, 313 lan ing ujian Padaleman Suci kang ndhisiki ujian katelu lan ujian watu uji tumrap ngeculaké kuldi, kang dipralambangaké minangka riyaya kalasangka.
Pacobanipun Pétrus inggih punika ngetutaké Kristus mlebet ing Papan Kang Mahasuci, lan pakaryanipun inggih punika mbeneraké lajeng martakakaké pesen ingkang sampun dipunbeneraké ngenani bal-balaning geni Nashville. Pesenipun Pétrus ngenani bal-balaning geni Nashville punika pesen Pentakosta ingkang rumiyin dipunaturaké ing kamar loteng, lajeng salajengipun ing Pedaleman Suci. Panjenenganipun maringakaké pesenipun kanthi ngenali bal-balaning geni Nashville, lan kasampurnaning perang Raphia, sesarengan kaliyan perang Panium, ingkang dados perang Actium ing wekdal undhang-undhang Minggu saking ayat nembelas. Undhang-undhang Minggu saking ayat nembelas punika ugi undhang-undhang Minggu saking ayat patang puluh siji lan saking ayat kalih likur. Tiga ayat punika ugi selaras kaliyan ayat tigang puluh siji, nalika kapausan ngasta pangawasa ing taun 538 lan netepaké undhang-undhang Minggu ing Konsili Orléans kaping tiga. Ayat-ayat ingkang nuntun dhateng ayat tigang puluh siji ngenali waymark-waymark ingkang nuntun dhateng undhang-undhang Minggu taun 538 lan dados pralambang sejarah ingkang ndhisiki undhang-undhang Minggu ingkang badhé enggal dumugi.
Amarga kapal-kapal saka Kitim bakal teka nglawan dheweke; mulane dheweke bakal kasusah, lan bali, lan nesu marang prejanjian suci; mangkono iya bakal tumindak; iya malah bakal bali, lan saling sarujuk karo wong-wong kang ninggal prejanjian suci. Lan pasukan-pasukan bakal ngadeg ing pihaké, lan padha bakal ngrusak kasucèn pasamuwan kang kuwat, lan bakal nyingkirake kurban saben dina, lan padha bakal masang panistaan kang ndadèkaké kasirnan. Daniel 11:30, 31.
“kapal-kapal Chittim” nglambangaké bangsa Vandal, kang uga dilambangaké minangka kalasangka kapindho ing Wahyu pasal wolu. Karuntuhané Roma kang lumaku saya maju wiwit ing taun 330, nalika Konstantinus mbagi karajan iku dadi sisih wetan lan kulon. Sakwisé iku banjur dipérang manèh marang telu putrané. Kakaisaran Romawi kang wis tau ora kena dikalahaké wiwit perang Actium banjur kapérang dadi rong bagéan, banjur telung bagéan, banjur patang kalasangka kapisan ing Wahyu 8 nglambangaké seranganing para mungsuh kang nggawa Roma kulon tumeka ing pungkasané ing taun 476. Roma Wétan ing Konstantinopel isih lumaku terus nganti pungkasané kalasangka kalima lan wiwitané kalasangka kaping nem, kang uga dadi bilai kapisan lan kapindho. Wangsit wektu satus sèket taun saka bilai kapisan rampung ing tanggal kang padha nalika wangsit wektu saka bilai kapindho diwiwiti.
Babilon ambruk sajroning sewengi. Mbokmenawa panjenengan bakal mbantah manawa Kores luwih dhisik kudu ngalihake ilining kali lan pakaryan iku mbutuhake sawatara wektu, nanging ambruke Babilon dumadi sajroning sewengi, dene ambruke Roma lumaku sajrone 1.123 taun. Ing taun-taun iku ana tenger-tenger pameca tartamtu kang nggambarake ambruke Kekaisaran Roma kanthi mbaka sethithik, lan Kekaisaran Roma kapir dadi pralambang tumrap Amerika Serikat ing pakaryane nglenggahake kepausan ing dhampar minangka karajan kaping lima ing pamecaning Kitab Suci ing taun 538. Kepausan dilenggahake ing dhampar nalika katetepake undhang-undhang dina Minggu kang kasebut ing ayat nembelas ing Daniel sewelas. Tenger-tenger kang dadi pralambang pakaryane Amerika Serikat kagambar ing tenger-tenger ambruke Roma kapir kanthi mbaka sethithik.
Kapal-kapal Chittim nglambangaké bilai kauangan tumrap Roma, awit armada segara kaum Vandal nggawa karusakan marang jalur-jalur pelayaran ing Segara Tengah. Ing jaman wekasan, Islam digambaraké minangka bilai kauangan tumrap para ratu ing bumi. Kaum Vandal lan kapal-kapale iku kakuwatan slompret kapindho, lan telung bilai iku kakuwatan slompret Islam. Sing kapisan yaiku Arab, sing kapindho Turki, lan sing katelu iku saindenging jagad.
Kapal-kapal iku minangka pralambang kakuwatan ékonomi, lan ing Kitab Suci kapal-kapal Tarsis iku pralambang utama tumrap kakuwatan ékonomi. Kapal-kapal mau kasirnakaké déning angin wetan kang duka ana ing satengahing sagara, lan ing Kitab Suci Islam iku para putrané wetan. Nalika Islam kacathet ing runtutan prastawa-prastawa kenabian, iku nuwuhaké krisis ékonomi. Islam dipralambangaké lumantar Bileam kanthi kuldi, yaiku tembung Ibrani sing diterjemahaké dadi “wong galak” ing pawartos kapisan bab Ismael ing Kitab Suci. Ismael iku bapa Islam ing tataran kenabian, ora nyélaki Abraham minangka bapaké Ismael, nanging rolas taleré Ismael banjur kawentar minangka para putrané wetan ing Kitab Suci.
Ing wekasaning jaman, Balaam, pralambang Amerika Serikat minangka nabi palsu, nggebug kuldine kaping telu, kang nggambarake telung serangan Islam. 9/11 iku serangan kapisan saka serangan-serangan mau lan nandhani tekane malaekat panyegel, kang munggah saka wetan nalika angin wetan pasulayan lagi sumebul banter. Serangan Islam kang kapindho iku rangkep loro, awit langkah kang kapindho nandhani panikelan dadi loro. Ing tanggal 7 Oktober 2023, Islam nyerang Israel harfiah kanthi ora dinyana-nyana, lan nalika Nashville, Tennessee, diserang Islam kanthi ora dinyana-nyana, Israel rohani bakal wis kaserang. Ing carita bab Balaam, tetenger dalan kang kapindho dumunung ing antarane kebon anggur loro, lan kebon anggur loro kagungane Pangeraning Wadya Bala iku Israel harfiah ing jaman kuna lan Amerika Serikat, Israel rohani ing jaman modern. Tetenger dalan kang katelu tumrap Balaam yaiku nalika kuldine guneman; lan pralambang guneman kang nandhani pungkasaning mangsa panyegelan tumrap wong satus patang puluh papat ewu kang diwiwiti nalika 9/11 iku undhang-undhang dina Minggu, nalika Amerika Serikat guneman kaya naga. Lindhu gedhe ing Kitab Wahyu bab sewelas iku undhang-undhang dina Minggu mau, ing kono bilai kang katelu enggal tumeka, ing kono Amerika Serikat, kuldi lan Zechariah padha guneman.
Ramanipun Yokanan Pambaptis kalebet ing golongan kaping wolu saking sekawan likur golongan imam ingkang dipuntetepaken déning Dawud kanggé ngladosi ing Padaleman Suci. Imam Zakharia, amargi boten pitados, dipundadosaken bisu ngantos miyosipun putranipun, Yokanan, sarta minangka pralambang angka wolu (pralambang kalenggahan imam). Nalika angger-angger dinten Minggu dipunlampahaken, generasi pungkasan para imam, ingkang dipunpralambangi déning Yokanan Pambaptis, badhé wicanten kados ingkang dipunpralambangi déning ramanipun, Zakharia. Sang Kristus nelakaken bilih Yokanan punika Elia, sarta pawartosipun Elia ing jaman wekasan dipunpralambangi déning sesambetan antawisipun rama kaliyan putra, kados déné Zakharia kaliyan Yokanan. Yokanan dipunpralambangi déning Yeremia, ingkang sampun kaparingan pangandika bilih manawi piyambakipun wangsul, piyambakipun badhé dados lesanipun Gusti Allah.
Yeremia lagi nglamentakaké kuciwa pisanan tanggal 18 Juli 2020, lan manawa dhèwèké bali, dhèwèké bakal dadi cangkemé Gusti Allah ing wektu angger-angger dina Minggu, nalika dhèwèké ngaturaké pesen nabi Habakuk, kang wus katundha, nanging bakal “matur” ing wekasan. Yeremia, lan mulané Yohanes, lan mulané Pétrus, kudu maturaké pesen Habakuk ing titik nalika kuldiné Islam matur, lan nalika Amérika Sarékat matur kaya naga.
Pétrus ing Kaisaréa Filipi, yaiku Panium, ana ing sawijining kurun wektu kang ndhisiki tengara “gunung” kang bakal disusul déning prastawa lumebu kanthi jaya kang tumuju marang salib, utawa undhang-undhang dina Minggu. Kurun wektu iku dilambangaké déning paprangan Panium, kang rampung kanthi kamenangan kanggo paus lan kakuwatan proksiné, yaiku Amérika Sarékat. Panium iku perang katelu saka telung perang proksi; perang kang kapisan rampung ing témbok Berlin ing taun 1989, déné perang proksi kang pungkasan utawa katelu rampung nalika dirubuhaké “témbok” pamisahan antarané gréja lan negara. Taun 1989 nandhani pucaké sawijining perang proksi kang diarani “perang adhem” kang wis diwiwiti ing pungkasané Perang Donya Kapindho, lan Panium nglambangaké sawijining perang adhem kang rampung ing Perang Donya Katelu kaya kang dilambangaké déning paprangan Actium. Ing tengah-tengah antarané tengara kapisan lan katelu saka telung perang proksi iku ana perang harfiah ing Ukraina, kang dilambangaké déning paprangan Raphia ing ayat sewelas lan rolas.
Panium iku perang adhem kang nuju marang Perang Donya Katelu, kaya kang dilambangake dening perang adhem kang rampung ing mangsa wekasan ing taun 1989, lan kang wis diwiwiti ing pungkasaning Perang Donya Kapindho. Ing tengara-tengara kang dilambangake dening ayat sepuluh lan taun 1989, ayat sewelas lan rolas lan Perang Ukraina kang diwiwiti ing taun 2014, sarta ayat telulas nganti limalas lan perang adhem saiki antarane MAGA-isme lan globalisme, ana telung présidhèn kang nandhani aliansi-aliansi antarane kapausan lan Amerika Serikat.
Ronald Reagan biyèn duwé aliansi winadi karo Paus Yohanes Paulus II, sawijining paus konservatif ing babagan pameca-pameca Fatima kang asipat sétan, lan ana sesambungané karo sejarah profetis ing ayat sepuluh. Mangsa kapresidenané Obama jumbuh karo sejarah paprangan Raphia ing ayat sewelas lan rolas. Ing mangsa kapresidenané ana paus simbolis loro, amarga tetenger dalan kapindho nuduhaké anané pangrangkepan dadi loro. Ing tetenger dalan katelu ing ayat telulas nganti limalas, pausé iku paus kapisan saka Amerika Serikat. Wiwitané kita nganggep Paus Leo minangka paus konservatif kaya kang dilambangaké déning Yohanes Paulus II, nanging nalika ditrapaké miturut panerapan profetis kang awujud panerapan rangkep telu, tetenger dalan katelu nduwèni ciri-ciri saka rong kawujudan kapisan, mula Leo iku Yohanes Paulus II kang konservatif lan uga mantan pangarsa Kantor Inkuisisi, Benediktus XVI, kang mundur kanggo maringi papan marang paus Fransiskus kang ngugemi paham progresif sosial nalika mangsa jabatané Obama.
Perang proksi kapisan digambarake lumantar ayat siji, kang kapindho lumantar rong ayat, lan kang katelu lumantar telung ayat. Perang adhem kang rampung ing taun 1989 diwiwiti ing pungkasaning Perang Donya kapindho, lan Perang Donya katelu kang dilambangake dening paprangan Actium diwiwiti ing pungkasaning perang adhem kang dilambangake dening paprangan Panium. Telung perang donya iku, kaya dene telung perang proksi, kaatur dening prinsip-prinsip kang gegayutan karo telung panerapan wangsit. Pungkasaning Perang Donya kapindho miwiti perang adhem kang rampung ing mangsa pamarentahane presiden kawolu dietung wiwit Roosevelt ing taun 1945, yaiku Reagan. Reagan, ing wektu wekasan ing taun 1989, miwiti rerangkening wolung presiden kang tumuju marang Trump (kang kalebu ing antarane pitu iku). Perang adheme Trump diwiwiti ing taun 2015, nalika dheweke ngumumake pencalonane dadi presiden lan nggugah para globalis, minangka kasembadaning Daniel bab sewelas ayat loro. Perang adhem iku rampung nalika undhang-undhang dina Minggu ditetepake, yaiku paprangan Actium, pepalang katelu tumrap Roma sadurunge dheweke nguwasani kanthi mutlak.
Roosevelt miwiti rerangkening wolung présidhèn nganti Reagan, kang banjur miwiti rerangkening wolung présidhèn nganti Trump. Roosevelt nandhani Perang Donya Kapindho; dhèwèké tilar donya tanggal 12 April 1945, banjur Truman dadi présidhèn nalika perang ing Éropah rampung tanggal 8 Mèi, lan perang ing Pasifik rampung tanggal 2 Sèptèmbèr. Perang ing Éropah iku akèh-akèhé awujud paprangan ing dharatan, déné perang ing Pasifik awujud paprangan ing segara, padha kaya Panium nglambangaké paprangan ing dharatan lan Actium nglambangaké paprangan ing segara. Kang wiwitan nggambaraké kang pungkasan, lan urut-urutan wolung présidhèn iku ditetepaké adhedhasar paseksèn ing Daniel bab sewelas, ayat loro lan telu, sarta adhedhasar cangkriman yèn kang kawolu iku kalebu ing pitu. Ing Kongrès Kontinèntal Kapisan lan Kapindho, ing wiwitan sajarah kéwan saka bumi ing Wahyu bab telulas, ana pitung mangsa kalungguhan présidhèn. Ing sajarah iku George Washington diangkat dadi Senapati Agung. Minangka présidhèn resmi kapisan, pangangkatan Washington ing Kongrès Kontinèntal Kapindho nglambangaké Washington ing wiwitan banget minangka kang kawolu saka pitung présidhèn.
Présidhèn kapisan iku kang kawolu saka pitung présidhèn kapisan, lan présidhèn pungkasan iku kang kawolu kang asalé saka pitu mau. Imam Zakharia micara nalika Yohanes lair, nalika kuldi micara, lan nalika kéwan saka bumi micara. Ing kéné sesantiné Habakuk uga micara. Lairé Yohanes, kang minangka pralambang panjiné satus patang puluh papat èwu nalika anané undhang-undhang dina Minggu, iku generasi pungkasan saka imam Zakharia. Zakharia kagolong ing golongan kawolu saka patlikur golongan imam. Nalika anané undhang-undhang dina Minggu, Zakharia (para imam) micara, nalika Islam (kuldi) micara lan Amérika Sarékat micara kaya naga. Ing tetenger dalan iku, tatuné kepausan kang njalari pati diwarasaké, lan dhèwèké dadi kang kawolu kang asalé saka pitu mau. Trump uga kang kawolu kang asalé saka pitu mau, lan ya dhèwèké kang mbentuk reca kéwan kang dirampungaké nalika anané undhang-undhang dina Minggu. Kaimamané satus patang puluh papat èwu banjur dadi tutuké Gusti Allah, lan ngucapaké pawarta sajroning panguwuh sora malaékat katelu. Kaimaman mau iku pasamuwan kawolu kang asalé saka pitu mau.
Roosevelt dadi wiwitané rerangkening wolung présidhèn kang tumuju marang mangsa wekasan ing taun 1989, lan dhèwèké nandhani pangalihan saka Perang Donya II menyang Perang Adhem kang rampung ing taun 1989. Présidhèn Truman nggantèni Roosevelt lan ngasta pamaréntahan nalika paprangan ing bumi lan segara kang mujudaké Perang Donya II rampung. Minangka présidhèn, Truman ngasta pamaréntahan nalika Pasarékatan Bangsa-Bangsa wiwit madeg ing tanggal 24 Oktober 1945. Gegayutan antarané Roosevelt lan Truman dikukuhaké déning taun 1945. Loroné padha dadi présidhèn ing taun iku, lan ing taun iku perang kang dumadi saka rong pérangan, yaiku Perang Donya II, rampung, lan Pasarékatan Bangsa-Bangsa diadegaké, lan Perang Adhem diwiwiti.
Ing taun 1989, uga ana présidhèn loro, kaya déné ing taun 1945: Ronald Reagan lan George Bush kang kapisan. Reagan mungkasi Perang Adhem, lan George Bush kang kapisan ngumumaké yèn dhèwèké iku, pisanan lan utamané, sawijining globalis nalika sesorah ing ngarepé Majelis Umum PBB “kaping patang puluh lima” tanggal 1 Oktober 1990, nalika dhèwèké ngrembug bab mbangun “tatanan donya anyar.” Ing sesorah kasebut, dhèwèké ngandharaké, “Ing tangan kita ana kuwasa kanggo ninggalaké mesin-mesin peteng iki ing mburi, ing Jaman Peteng kang samesthiné dadi papané, lan terus maju kanggo nyampurnakaké sawijining gerakan kang wigati ing sajarah tumuju tatanan donya anyar lan jaman katentreman kang dawa.”
Ing pidhato punika, Bush nggandhèngaké konsèp punika kaliyan kerjasama sawise Perang Dingin, Krisis Teluk (invasi Irak dhateng Kuwait), ngiyatakén PBB, lan satunggaling kemitraan énggal antawisipun bangsa-bangsa ingkang adhedhasar paugeraning hukum. Bush sepindhah ingkang marakaké ukara “tatanan donya énggal” sawatara minggu sadèrèngipun wonten ing pidhato tanggal 11 September 1990 dhateng sidang gabungan Kongres.
Gatekna kasunyatan bilih Bush mapanaké pidato PBB-né ing sajroning sawijining konteks nalika piyambakipun ngidentifikasi pungkasanipun perang adhem pungkasan mau miturut istilah “Jaman Peteng.” Jaman Peteng punika rampung ing wekdal pungkasan ing taun 1798, lan Bush wonten ing wekdal pungkasan taun 1989. Gatekna bilih nalika kapisan piyambakipun nyipta tembung “tatanan donya anyar,” Islam ndadosakén bangsa-bangsa nesu, lan pidato punika dipunaturaké ing 9/11. Saking Roosevelt dumugi Carter wonten wolung présidhèn, lan saking Reagan dumugi Trump ugi wonten wolung présidhèn. Trump punika présidhèn pungkasan lan piyambakipun dipuntitipakaké déning présidhèn kapisan, ingkang dados présidhèn kaping wolu saking pitung présidhèn kapisan.
Wektu pungkasan ing taun 1798 nuduhake tatu kang ndadekake pati tumrap kapausan, lan kapausan iku panguwasa kang nguwasani para raja Eropah sajrone Jaman Peteng. Ing Wahyu bab pitulas, sesambungan iku digambarake minangka wong wadon sundel kang nunggang lan nguwasani sawijining kewan galak. Ing taun 1798, panyengkuyung saka para raja Eropah dicabut lan kewan galak iku mati. Ing taun 1799, paus seda ing pambuwangan. Taun 1798 lan 1799 mujudake wektu pungkasan ing teges kang sawutuh-utuhe, padha kaya wektu pungkasan ing jamane Sang Kristus kang ditandhani dening miyose Yohanes Pambaptis, banjur nem sasi sabanjure miyose Sang Kristus. Pratelane Bush ing taun 1990 nggambarake Bush minangka presiden kapindho saka rong presiden kang nandhani wektu pungkasan, lan nandhani gerakan tumuju globalisme, yaiku panguwasaning naga. Simbolisme Bush nandhani sawijining langkah tumuju undhang-undhang dina Minggu, nalika Amerika Serikat mungkasi kalungguhane minangka karajan kaping enem ing pamecaning Kitab Suci kanthi guneman kaya naga. Nalika undhang-undhang dina Minggu ditrapake, Amerika Serikat dadi swarane Perserikatan Bangsa-Bangsa. Ing konteks iku uga, Islam njalari bangsa-bangsa padha nepsu, lan 9/11 ditandhani. Ing tanggal 11 September 1990, nalika Bush kang kapisan ngandharake bab agenda globalise marang Kongres, dheweke dadi pralambang tumrap wektu nalika Islam bakal maneh njalari bangsa-bangsa padha nepsu ing 9/11 taun 2001, nanging ing wektu iku presidene bakal Bush kang pungkasan.
Roosevelt, présidhèn kapisan saka wolung présidhèn, nandhani pungkasané Perang Donya II ing taun 1945, lan banjur kasulih déning présidhèn sabanjuré kang miwiti madegé Perserikatan Bangsa-Bangsa. Reagan, présidhèn kapisan saka wolung présidhèn, nandhani pungkasané Perang Adhem ing taun 1989, lan banjur kasulih déning présidhèn sabanjuré kang nyengkuyung Perserikatan Bangsa-Bangsa. Présidhèn pungkasan saka wolung présidhèn bakal mungkasi perang adhem kang kawiwitan nalika dhèwèké ngumumaké niyaté maju dadi calon présidhèn ing taun 2015, lan miwiti Perang Donya III. Dhèwèké bakal ngowahi karajan kaping enem ing pamecané Kitab Suci dadi sirahé karajan kaping pitu ing pamecané Kitab Suci (PBB), lan banjur sarujuk masrahaké karajan iku marang kéwan mau nalika undhang-undhang dina Minggu ditetepaké.
Kaya déné Perang Donya II dumadi saka perang dharat lan perang segara, présidhèn pungkasan bakal ngalami perang adhem, kang dilambangaké déning paprangan dharat ing Panium kang tumuju marang paprangan segara ing Actium. Nalika undhang-undhang dina Minggu ditrapaké, perang adhem kang diwiwiti nalika Trump nggègèraké para globalis ing taun 2015 malih dadi Perang Donya III, kaya kang dilambangaké déning paprangan dharat lan segara ing Perang Donya II. Ing pungkasané Perang Donya II, tataran sabanjuré yaiku globalisme Pasarékatan Bangsa-Bangsa, padha kaya kang dumadi ing pungkasané perang adhem ing jaman Reagan lan Bush. Kaping pisan, Amérika Sarékat bakal tekan pungkasané nalika undhang-undhang dina Minggu ditrapaké; banjur “tatanan donya anyar”-é Bush nekakaké karajan kapitu, kang sanalika sarujuk masrahaké wewenangé marang karajan kawolu.
Bush sing kapisan lan Bush sing pungkasan kaiket bebarengan déning woro-woro sing kapisan ngenani “tatanan donya anyar” marang Kongres nalika 9/11 lan déning Patriot Act taun 2001 saka sing pungkasan. Kaloro waymark iku dipapanaké ana ing sajroning konteks Islam sing ndadèkaké para bangsa nesu.
Kita badhé nerusaké prekawis-prekawis punika ing artikel salajengipun.