Peter is at Panium (Caesarea Philippi), which is just six or eight days before the middle of the three times Peter, John and James went alone with Jesus. The first was the demonstration of His power at the resurrection of Jarius’ twelve-year-old daughter; the second was the demonstration of His glory at the mount of transfiguration; and the third was Gethsemane the demonstration of His suffering. At Panium in chapter eleven Peter is aligned just before the cross of verse sixteen. The mount was the midpoint of the three exclusive trips of three disciples. At the mount the heavenly Father also spoke the second of three times; the Father spoke at the baptism, the mount and then just before the cross. Peter is twice at a midpoint of three specific events. He is also the midpoint of chapters eleven through twenty-two of Matthew.
Pétrus ana ing Panium (Caesarea Filipi), yaiku watara nem utawa wolung dina sadurunge titik tengah saka telung kaping nalika Pétrus, Yokanan, lan Yakobus lunga piyambakan bebarengan karo Gusti Yésus. Sing kapisan yaiku pratandha saka pangwasané ana ing wunguné putriné Yairus sing umur rolas taun; sing kapindho yaiku pratandha saka kamulyané ana ing gunung pamuliaan; lan sing katelu yaiku Getsemani, pratandha saka kasangsarané. Ana ing Panium ing pasal sewelas Pétrus dipadhakaké pas sadurunge salib ing ayat nembelas. Gunung iku minangka titik tengah saka telung lelampahan mirunggan sing mung katindakake déning telu murid. Ana ing gunung Sang Rama kaswargan uga ngandika kaping kapindho saka telung kaping; Sang Rama ngandika nalika baptisan, ing gunung, banjur pas sadurunge salib. Pétrus kaping pindho ana ing titik tengah saka telung prastawa tartamtu. Panjenengané uga dadi titik tengah saka pasal sewelas nganti rong puluh loro ing Injil Matius.
The Ass
Sang Asyur
The mount came before the triumphal entry, which began with the ass being loosed to carry the offering into Jerusalem, the way Abraham’s ass carried the wood for the offering on Moriah, the ancient cite of the temple in Jerusalem. The feast of trumpets in the line of Leviticus twenty-three marks the loosing of the ass, so the experience of the mount of transfiguration preceded the triumphal entry, thus placing Peter in the history of the thirty days of Leviticus twenty-three aligned with the Pentecostal season. In those thirty days the temple (the middle test) is brought upon the candidates to be among the eighty valiant priests. In the testimony of king Uzziah’s rebellion in the holy place the eighty priests are identified as valiant, thus suggesting there were priests who did not participate.
Gunung iku dumadi sadurungé mlebu kanthi kamulyan, kang diwiwiti kanthi kuldiné dilolosaké supaya nggawa kurban mlebu menyang Yerusalem, kaya dene kuldiné Abraham nggawa kayu kanggo kurban ing Moriah, papan kuna candhi ing Yerusalem. Riyaya kalasangka ing runtutan Imamat rong puluh telu nandhani dilolosaké kuldi iku, mula pengalaman ing gunung transfigurasi ndhisiki mlebu kanthi kamulyan, mangkono nempataké Pétrus ing sajarah telung puluh dina saka Imamat rong puluh telu kang selaras karo mangsa Pentakosta. Ing telung puluh dina iku candhi (ujian tengah) dileksanakaké marang para calon supaya kalebu ing antarané wolung puluh imam kang gagah prakosa. Ing paseksèn bab pambrontakané raja Uzia ing papan suci, wolung puluh imam iku diidentifikasi minangka wong-wong kang gagah prakosa, mula maringi pratandha manawa ana imam-imam kang ora melu.
And Azariah the priest went in after him, and with him fourscore priests of the Lord, that were valiant men: And they withstood Uzziah the king, and said unto him, It appertaineth not unto thee, Uzziah, to burn incense unto the Lord, but to the priests the sons of Aaron, that are consecrated to burn incense: go out of the sanctuary; for thou hast trespassed; neither shall it be for thine honour from the Lord God. 2 Chronicles 26:17, 18.
Lan imam Azarya mlebu ngetutaké dhèwèké, lan bebarengan karo panjenengané ana wolung puluh imam Pangéran, wong-wong kang gagah prakosa. Lan wong-wong mau nglawan raja Uzia lan matur marang panjenengané, “Dudu wewenangmu, he Uzia, kanggo ngobong menyan marang Pangéran, nanging iku kagungané para imam, para putrané Harun, kang wis kasucèkaké kanggo ngobong menyan. Metua saka pasucèn, awit kowé wis nerak; lan iku ora bakal dadi kamulyanmu saka Pangéran Allah.” 2 Babad 26:17, 18.
The valiant priests are those who follow the Lamb whithersoever He goes.
Para imam kang kendel yaiku wong-wong kang ndherek Sang Cempe menyang ing ngendi waé Panjenengané tindak.
These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.
Iki wong-wong kang ora najis déning wanita; awit padha iku para prawan. Iki wong-wong kang ndhèrèk Sang Cempen menyang ngendi waé Panjenengané tindak. Iki padha ditebus saka ing antarané manungsa, dadi woh kawitan kanggo Gusti Allah lan kanggo Sang Cempen. Wahyu 14:4.
The Lion of the tribe of Judah leads His people into the Most Holy Place and has them gaze into the ark of the covenant, and consider the High Priest who is there ministering in His final work of blotting out sin. Peter was resurrected on December 31, 2023 and then was confronted with the foundation test over the role of Rome in establishing the external vision of prophecy. Then the second test of the temple arrived for Peter, and it is there that the vision of the internal line is represented in the looking glass vision of Daniel chapter ten.
Singa saka taler Yehuda nuntun umaté mlebu ing Papan Mahasuci lan ndadèkaké wong-wong mau nyawang pethi prejanjian, sarta nggatekake Imam Agung kang ana ing kono lagi ngladosi ing pakaryan pungkasan Panjenengané, yaiku ngilangi dosa. Pétrus kawungokaké manèh ing tanggal 31 Désèmber 2023 lan sawisé iku diadhepaké marang ujian dhasar ngenani peran Roma ing netepaké wahyu njaba saka pamedharan. Banjur ujian kapindho bab padaleman suci tumeka marang Pétrus, lan ana ing kono wahyu saka garis njero kawejangaké ana ing wahyu kaca pangilon ing Daniel pasal sepuluh.
Peter had denied his Lord on July 18, 2020, and he did so three times.
Pétrus wis nyélaki Gustiné ing tanggal 18 Juli 2020, lan panjenengané nindakaké iku ping telu.
“Three times Peter had openly denied his Lord, and three times Jesus drew from him the assurance of his love and loyalty, pressing home that pointed question, like a barbed arrow to his wounded heart. Before the assembled disciples Jesus revealed the depth of Peter’s repentance, and showed how thoroughly humbled was the once boasting disciple.” The Desire of Ages, 812.
“Ping telu Pétrus kanthi terang-terangan wis nyélaki Pangérané, lan ping telu uga Gusti Yésus narik saka panjenengané pengakuan katresnan lan kasetyané, nalika nekanaké pitakon kang landhep iku, kaya panah mawa cangkêm kang nyusuk ing atiné kang tatu. Ana ing ngarepé para sakabat kang padha kaklumpuk, Gusti Yésus ngandharaké sepira jeroné pamratobaté Pétrus, lan nduduhaké sepira temenan andhap-asoré murid sing biyèn tau gumunggung kuwi.” The Desire of Ages, 812.
Peter represented two classes of worshippers.
Pétrus nggambarake rong golongan para panyembah.
“For each of the classes represented by the Pharisee and the publican there is a lesson in the history of the apostle Peter. In his early discipleship Peter thought himself strong. Like the Pharisee, in his own estimation he was ‘not as other men are.’ When Christ on the eve of His betrayal forewarned His disciples, ‘All ye shall be offended because of Me this night,’ Peter confidently declared, ‘Although all shall be offended, yet will not I.’ Mark 14:27, 29. Peter did not know his own danger. Self-confidence misled him. He thought himself able to withstand temptation; but in a few short hours the test came, and with cursing and swearing he denied his Lord.” Christ’s Object Lessons, 152.
“Kanggo saben golongan kang dilambangaké déning wong Farisi lan wong juru-pajeg, ana piwulang ing sajarah rasul Petrus. Nalika wiwitan dadi murid, Petrus ngira yèn dhèwèké kuwat. Kaya wong Farisi, manut panemuné dhéwé, dhèwèké ‘ora kaya wong-wong liyané.’ Nalika Kristus, ing wengi sadurungé Panjenengané dipasrahaké, wis ngélingaké para muridé, ‘Kowé kabèh bakal kesandhung marga saka Aku ing wengi iki,’ Petrus kanthi manteb mratélakaké, ‘Sanadyan kabèh padha kesandhung, aku ora.’ Markus 14:27, 29. Petrus ora mangertèni bebayané dhéwé. Kapercayan marang dhiri dhéwé wis nyasaraké dhèwèké. Dhèwèké ngira yèn dhèwèké bisa tahan nglawan panggodha; nanging mung sawatara jam sawisé kuwi, ujian mau teka, lan kanthi sumpah lan umpat, dhèwèké nyélaki Gustiné.” Christ’s Object Lessons, 152.
The Publican went to his home justified.
Sang pemungut béya mulih menyang omahé kanthi wis kabeneraké.
“The Pharisee and the publican represent two great classes into which those who come to worship God are divided. Their first two representatives are found in the first two children that were born into the world.” Christ’s Object Lessons, 152.
“Wong Farisi lan wong pemungut béa makili rong golongan gedhé kang dadi pambagéyané wong-wong sing teka kanggo nyembah marang Allah. Loro wakil kang kapisan mau kapanggih ana ing anak loro kang kapisan lair ing donya.” Christ’s Object Lessons, 152.
Abel and the publican are a symbol of justification by faith.
Habel lan para pemungut béya iku minangka pralambang pambenaran lumantar pracaya.
And the publican, standing afar off, would not lift up so much as his eyes unto heaven, but smote upon his breast, saying, God be merciful to me a sinner. I tell you, this man went down to his house justified rather than the other: for every one that exalteth himself shall be abased; and he that humbleth himself shall be exalted. Luke 18:13, 14.
Nanging juru mupu béya iku, ngadeg ana ing kadohan, ora wani ngangkat mripate tumuju swarga, nanging ngetuki dhadhane, pangucapé, Gusti Allah, mugi Paduka karsa maringi sih-rahmat dhateng kawula ingkang tiyang dosa punika. Aku pitutur marang sira, wong iki mulih menyang omahé wis kaétung kabeneraké, luwih tinimbang sijiné iku; awit saben wong kang ngluhuraké awaké dhéwé bakal diasoraké, lan wong kang ngasoraké awaké dhéwé bakal diluhuraké. Lukas 18:13, 14.
The message of 1888 was accompanied by the descent of the angel of Revelation eighteen.
Pawarta taun 1888 katunggil karo tumedhaké malaékat saka Wahyu wolulas.
“The Lord in His great mercy sent a most precious message to His people through Elders Waggoner and Jones. This message was to bring more prominently before the world the uplifted Saviour, the sacrifice for the sins of the whole world. It presented justification through faith in the Surety; it invited the people to receive the righteousness of Christ, which is made manifest in obedience to all the commandments of God. Many had lost sight of Jesus. They needed to have their eyes directed to His divine person, His merits, and His changeless love for the human family. All power is given into His hands, that He may dispense rich gifts unto men, imparting the priceless gift of His own righteousness to the helpless human agent. This is the message that God commanded to be given to the world. It is the third angel’s message, which is to be proclaimed with a loud voice, and attended with the outpouring of His Spirit in a large measure.” Testimonies to Ministers, 91.
“Gusti, lumantar sih-rahmat-Né kang agung, ngutus sawijining piwulang kang aji banget marang umaté lumantar Para Pinituwa Waggoner lan Jones. Piwulang iki dimaksudaké supaya luwih cetha nggawa ana ing ngarepé jagad iki Sang Juru Slamet kang kaluhuraké, kurban kanggo dosa-dosaning saindenging jagad. Piwulang iki nampilaké pambeneran lumantar pracaya marang Pananggungan; piwulang iki ngundang umat supaya nampani kabenerané Kristus, kang katuduhaké ing pamréntahan marang sakèhé pepakoning Allah. Akeh wong wis kelangan pandelengé marang Gusti Yésus. Wong-wong mau prelu supaya mripaté diarahaké marang pribadi-Né kang ilahi, marang kautaman-Né, lan marang sih-katresnan-Né kang ora owah tumrap kulawarga manungsa. Kabèh panguwasa kaparingaké marang astané, supaya Panjenengané bisa maringi peparing-peparing kang limpah marang manungsa, maringaké peparing kang ora ana regané, yaiku kabenerané dhéwé, marang manungsa kang tanpa daya. Iki lah piwulang kang dipréntahaké déning Allah supaya kaparingaké marang jagad. Iki yaiku piwulangé malaékat katelu, kang kudu kawartakaké kanthi swara sora, lan bakal katut déning kasurakan Roh-Né ing ukuran kang gedhé.” Testimonies to Ministers, 91.
The Laodicean Message
Pesen Laodikia
“The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.
“Pesen sing kaparingaké marang kita lumantar A. T. Jones lan E. J. Waggoner iku yaiku pesené Gusti Allah kanggo gréja Laodikia, lan bilai tumrap sapa waé sing ngakoni pracaya marang kayektèn nanging ora nggambarake marang wong liya soroting pepadhang sing kaparingaké déning Gusti Allah.” The 1888 Materials, 1053.
The Latter Rain Message
Pesen Udan Wuri
“The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.
“Udan pungkasan bakal tumiba marang umaté Allah. Ana malaékat kang gagah prakosa bakal tumurun saka swarga, lan saindenging bumi bakal padhang déning kamulyané.” Review and Herald, 21 April 1891.
New York City and 9/11
Kutha New York lan 9/11
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
“Saiki rawuh pitakonan manawa aku wis mratelakaké yèn New York bakal kasapu déning ombak pasang gedhé? Iki ora tau dakandharaké. Aku wis ngandika, nalika aku ndeleng gedhong-gedhong gedhé sing lagi dibangun ana ing kana, tingkat demi tingkat, ‘Pemandhangan kang nggegirisi apa kang bakal kelakon nalika Pangéran jumeneng kanggo ngoyagaké bumi kanthi nggegirisi! Banjur tembung-tembung ing Wahyu 18:1–3 bakal katindakaké.’ Kabèh pasal wolulas ing kitab Wahyu iku minangka pepéling ngenani apa kang bakal tumiba ing bumi. Nanging aku ora duwé pepadhang tartamtu gegayutan karo apa kang bakal tumiba ing New York, kejaba yèn aku ngerti yèn ing sawijining dina gedhong-gedhong gedhé ana ing kana bakal dirubuhaké déning panggulingan lan pambalikan saka panguwasané Gusti Allah. Saka pepadhang kang kaparingaké marang aku, aku mangerténi yèn karusakan ana ing donya. Siji tembung saka Pangéran, siji jamahan saka pangwasané kang kwasa, lan bangunan-bangunan raksasa iki bakal ambruk. Pemandhangan-pemandhangan bakal kelakon, kang nggegirisiné ora bisa kita bayangaké.” Review and Herald, 5 Juli 1906.
Peter the publican, represents a soul who is justified by faith, and justification by faith is the third angel’s message, it is the Laodicean message that arrived at 9/11, when the great buildings of New York came down and Revelation 18:1–3 was fulfilled. Then the latter rain began to sprinkle and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. At the ending of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand the angel of Revelation eighteen descended as Michael the archangel and resurrected Peter by three tests. The first test began on December 31, 2023, and represented the foundational truth that Rome is the power in verse fourteen of Daniel eleven that establishes the vision. That vision is the chazon vision, that represents the external line of prophecy, which Solomon says is life or death.
Pétrus sang pemungut béya, nggambarake jiwa kang kabeneraké déning pracaya, lan pambeneran déning pracaya iku pesen malaékat katelu; iku pesen Laodikia kang rawuh ing 9/11, nalika gedhong-gedhong gedhé ing New York rubuh lan Wahyu 18:1–3 kaleksanan. Banjur udan pungkasan wiwit ngericik lan panyegelan tumrap satus patang puluh papat ewu wiwit kalaksanan. Ing pungkasaning wektu panyegelan satus patang puluh papat ewu, malaékat saka Wahyu wolulas tumurun minangka Mikhaèl sang penghulu malaékat lan nguripaké menèh Pétrus lumantar telung ujian. Ujian kang kapisan diwiwiti ing 31 Dhésèmber 2023, lan nggambarake kayektèn dhasar yèn Rum iku kakuwasan ing ayat patbelas saka Dhanièl sewelas kang netepaké wahyu iku. Wahyu iku yaiku wahyu chazon, kang nggambarake garis ramalan lahiriah, kang miturut Suléman iku urip utawa pati.
Where there is no [chazon] vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.
Ing panggonan kang ora ana [chazon] wahyu, bangsa dadi rusak; nanging wong kang netepi angger-anggering Toret, begja wong iku. Wulang Bebasan 29:18.
Peter’s second test is the temple test that requires entering the Most Holy Place by faith as Sister White illustrated in her first visions. There she saw the seventh-day Sabbath commandment glowing above the other nine commandments. That doctrine at the opening of the judgment represents the doctrine of the incarnation that glows above the other prophetic doctrines in the latter days, during the closing of the judgment. The incarnation of Christ the Divine, taking upon Himself fallen sinful flesh, though He knew no sin, is represented in a variety of illustrations. The most significant is the doctrine of the seven times. The doctrine of the seven times was the alpha of Miller’s prophetic discoveries, and it was the doctrine in 1856, that represented the omega doctrine of Millerite history where Millerite Philadelphian Adventism rebelled over seven years and became the Laodicean Seventh-day Adventist church in 1863.
Pacoban kapindhonipun Pétrus inggih punika pacoban padaleman suci ingkang nuntut mlebet ing Papan Ingkang Maha Suci lumantar iman, kados dene dipungambaraken déning Sadèrèk Putri White wonten ing wahyu-wahyu kapisanipun. Ing ngriku piyambakipun ningali bilih angger-angger Sabat dinten kapitu murub padhang ngungkuli sangang angger-angger sanèsipun. Doktrin punika, ing wiwitaning pangadilan, nglambangaken doktrin inkarnasi ingkang murub padhang ngungkuli doktrin-doktrin kenabian sanèsipun ing dinten-dinten pungkasan, nalika panutupaning pangadilan. Inkarnasinipun Kristus ingkang Ilahi, inggih punika nalika Panjenenganipun ngagem dhateng Sariranipun piyambak daging dosa ingkang sampun tiba, sanadyan Panjenenganipun boten mangertos dosa, dipunlambangaken lumantar warni-warni gambaran. Ingkang paling wigati inggih punika doktrin pitung wekdal. Doktrin pitung wekdal punika dados alfa saking panemuan-panemuan kenabian Miller, lan punika ugi dados doktrin ing taun 1856 ingkang nglambangaken doktrin omega saking sajarah Millerit, nalika Adventisme Millerit Filadelfia mbrontak salaminipun pitung taun lan dados gréja Adventist Dinten Kapitu Laodikia ing taun 1863.
The two sticks of Ezekiel thirty-seven represent the two 2,520-year judgments against the northern and southern kingdoms. The northern kingdom represents human flesh and the southern kingdom represents the mind that was designed to be united with the mind of Christ; thus, Divinity would be united with humanity. That is the doctrine of the incarnation in a simplified representation. The seven times was the alpha and omega of Millerite history and as it represents the incarnation it is also the omega of Seventh-day Adventist history in relation to the alpha Sabbath doctrine in 1844. One is a sign of the seventh-day Sabbath and the other is the sign of the seventh-year Sabbath.
Loro teken ing Yekhezkièl telung puluh pitu nggambarake loro paukuman suwéné 2.520 taun marang karajan lor lan karajan kidul. Karajan lor nggambarake daginging manungsa lan karajan kidul nggambarake pikiran sing dirancang supaya manunggal karo pikirané Kristus; mangkono, Keallahan bakal manunggal karo kamanungsan. Iku yaiku doktrin inkarnasi sajroning sawijining gambaran sing disederhanakake. Pitu mangsa iku dadi alfa lan omega sajroning sajarah Millerit, lan amarga iku nggambarake inkarnasi, iku uga dadi omega sajarah Advent Hari Ketujuh ing sesambungan karo doktrin Sabat alfa ing taun 1844. Sing siji minangka pratandha Sabat dina kapitu lan sijiné minangka pratandha Sabat taun kapitu.
Peter’s name is changed at Panium, which was the second step for Abraham’s representation of the first covenant with a chosen people, and Peter becomes the representative of the last covenant with a chosen people at his second step. It is the second step in the line of chapters eleven through twenty-two, and it is the second of three times Peter, James and John went with Jesus away from the other disciples and the second of three times the heavenly Father spoke. Nero’s line ends at the midpoint between the battles of Raphia and Panium, for it aligns with the other two periods of 250 years that began in 457 BC and 1776. 457 BC ended in 207 BC and 1776 ends in 2026. Peter is at 207 BC, 2026, 313 and the temple test that precedes the third and litmus test of the loosing of the ass, which is represented as the feast of trumpets.
Asmané Pétrus diganti ana ing Panium, kang dadi langkah kapindho tumrap pralambangé Abraham bab prajanjian kapisan karo umat pilihan, lan Pétrus dadi wakilé prajanjian pungkasan karo umat pilihan ana ing langkah kapindhoné. Iki minangka langkah kapindho ing garis bab sewelas nganti rong puluh loro, lan iki uga kapindho saka telung wektu nalika Pétrus, Yakobus, lan Yohanes lunga bebarengan karo Gusti Yésus kapisah saka para murid liyané, sarta kapindho saka telung wektu nalika Sang Rama swarga ngandika. Garisé Nero rampung ing titik tengah antarané peperangan Raphia lan Panium, awit iku selaras karo rong période liyané sing saben-saben suwéné 250 taun, kang diwiwiti ing taun 457 SM lan 1776. Taun 457 SM rampung ing 207 SM, lan 1776 rampung ing 2026. Pétrus ana ing 207 SM, 2026, 313 lan ing ujian Padaleman Suci kang ndhisiki ujian katelu lan ujian watu uji tumrap ngeculaké kuldi, kang dipralambangaké minangka riyaya kalasangka.
Peter’s test is to follow Christ into the Most Holy Place, and his work is to correct and then proclaim the corrected message of the fireballs of Nashville. Peter’s message of the fireballs of Nashville is the message of Pentecost that was first presented in the upper room and thereafter in the temple. He presents his message identifying the fireballs of Nashville, and the fulfillment of the battle of Raphia, in conjunction with the battle of Panium, which becomes the battle of Actium at the Sunday law of verse sixteen. The Sunday law of verse sixteen is also the Sunday law of verse forty-one and of verse twenty-two. Those three verses also align with verse thirty-one where the papacy took control in 538 and passed a Sunday law at the third Council of Orleans. The verses that lead to verse thirty-one identify waymarks that led to the Sunday law of 538 and typify the history that precedes the soon coming Sunday law.
Pacobanipun Pétrus inggih punika ngetutaké Kristus mlebet ing Papan Kang Mahasuci, lan pakaryanipun inggih punika mbeneraké lajeng martakakaké pesen ingkang sampun dipunbeneraké ngenani bal-balaning geni Nashville. Pesenipun Pétrus ngenani bal-balaning geni Nashville punika pesen Pentakosta ingkang rumiyin dipunaturaké ing kamar loteng, lajeng salajengipun ing Pedaleman Suci. Panjenenganipun maringakaké pesenipun kanthi ngenali bal-balaning geni Nashville, lan kasampurnaning perang Raphia, sesarengan kaliyan perang Panium, ingkang dados perang Actium ing wekdal undhang-undhang Minggu saking ayat nembelas. Undhang-undhang Minggu saking ayat nembelas punika ugi undhang-undhang Minggu saking ayat patang puluh siji lan saking ayat kalih likur. Tiga ayat punika ugi selaras kaliyan ayat tigang puluh siji, nalika kapausan ngasta pangawasa ing taun 538 lan netepaké undhang-undhang Minggu ing Konsili Orléans kaping tiga. Ayat-ayat ingkang nuntun dhateng ayat tigang puluh siji ngenali waymark-waymark ingkang nuntun dhateng undhang-undhang Minggu taun 538 lan dados pralambang sejarah ingkang ndhisiki undhang-undhang Minggu ingkang badhé enggal dumugi.
For the ships of Chittim shall come against him: therefore he shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:30, 31.
Amarga kapal-kapal saka Kitim bakal teka nglawan dheweke; mulane dheweke bakal kasusah, lan bali, lan nesu marang prejanjian suci; mangkono iya bakal tumindak; iya malah bakal bali, lan saling sarujuk karo wong-wong kang ninggal prejanjian suci. Lan pasukan-pasukan bakal ngadeg ing pihaké, lan padha bakal ngrusak kasucèn pasamuwan kang kuwat, lan bakal nyingkirake kurban saben dina, lan padha bakal masang panistaan kang ndadèkaké kasirnan. Daniel 11:30, 31.
The “ships of Chittim” represented the Vandals, who are also represented as the second trumpet in Revelation chapter eight. The progressive demise of Rome began in 330, when Constantine divided the kingdom into east and west. He thereafter divided it up to his three sons. The Roman Empire that had been invincible from the battle of Actium was then divided into two parts, then three parts, then the first four trumpets of Revelation eight represented the onslaught of enemies that brought western Rome to a conclusion in 476. Eastern Rome at Constantinople continued until the end of the fifth and beginning of the sixth trumpets, which are also the first and second woes. The time prophecy of one hundred and fifty years of the first woe ended on the date that the time prophecy of the second woe began. That date was the fall of Constantinople to the Ottoman Turks in 1453.
“kapal-kapal Chittim” makili bangsa Vandal, kang uga dipralambangaké minangka kalasangka kapindho ing Wahyu pasal wolu. Karuntuhan Roma kang saya maju diwiwiti ing taun 330, nalika Konstantinus mbagi karajan mau dadi sisih wetan lan kulon. Sawisé iku banjur dipérang marang telu putrané. Kakaisaran Roma kang wis ora bisa dikalahaké wiwit perang Actium banjur kapérang dadi rong bagean, banjur telung bagean, banjur patang kalasangka pisanan ing Wahyu wolu makili serangan mungsuh kang nggawa Roma sisih kulon marang pungkasané ing taun 476. Roma Wetan ing Konstantinopel terus lumaku nganti pungkasan kalasangka kalima lan wiwitan kalasangka kaenem, kang uga minangka bilai kapisan lan kapindho. Wektu ramalan satus sèket taun saka bilai kapisan rampung ing tanggal kang padha nalika wektu ramalan saka bilai kapindho diwiwiti. Tanggal iku yaiku rubuhe Konstantinopel marang Turki Ottoman ing taun 1453.
Babylon fell in one night, maybe you would argue that Cyrus first had to divert the river and that took a period of time, but the fall of Babylon was in one night; whereas, the fall of Rome covered 1123 years. Those years contained specific prophetic waymarks that describe the progressive demise of Imperial Rome, and Imperial pagan Rome typifies the United States in its work of placing the papacy upon the throne as the fifth kingdom of Bible prophecy in 538. The papacy is placed upon the throne at the Sunday law of verse sixteen of Daniel eleven. The waymarks that typify the work of the United States are represented in the waymarks of pagan Rome’s progressive demise.
Babil ambruk sajrone sawengi. Mbokmenawa panjenengan bakal ndhawuhake yèn Kores luwih dhisik kudu ngalihaké aliran kali, lan iku mbutuhaké sawatara wektu; nanging rubuhipun Babil pancen kelakon sajrone sawengi; déné rubuhipun Roma nyakup 1123 taun. Taun-taun mau ngandhut tenger-tenger dalan wangsit kang mligi njlèntrèhaké keruntuhan Roma Kakaisaran sing lumaku sethithik-sethithik, lan Roma kakaisaran kapir minangka pralambang Amerika Sarékat ing pakaryané ngangkat kalungguhan kapausan ing dhampar minangka karajan kalima ing wangsit Kitab Suci ing taun 538. Kapausan dipasrahaké ing dhampar nalika undhang-undhang Minggu ing ayat nembelas saka Daniel sewelas. Tenger-tenger dalan kang dadi pralambang pakaryané Amerika Sarékat katuduhaké ana ing tenger-tenger dalan saka keruntuhan Roma kapir sing lumaku sethithik-sethithik.
The ships of Chittim represented a financial disaster for Rome, for the navy of the Vandals brought havoc to the shipping lanes of the Mediterranean. In the latter days, Islam is portrayed as a financial disaster for the kings of the earth. The Vandals and their ships were the second trumpet power and the three woes are Islamic trumpet powers. The first was Arabia, the second Turkey and the third is worldwide.
Kapal-kapal Chittim nglambangaké bilai kauangan tumrap Roma, awit armada segara kaum Vandal nggawa karusakan marang jalur-jalur pelayaran ing Segara Tengah. Ing jaman wekasan, Islam digambaraké minangka bilai kauangan tumrap para ratu ing bumi. Kaum Vandal lan kapal-kapale iku kakuwatan slompret kapindho, lan telung bilai iku kakuwatan slompret Islam. Sing kapisan yaiku Arab, sing kapindho Turki, lan sing katelu iku saindenging jagad.
Ships are a symbol of economic power, and in the Scriptures the ships of Chittim are the premier symbols of economic power. Those ships are sunk by an angry east wind in the midst of the seas, and in the Scriptures Islam is the children of the east. When Islam is noted in the prophetic sequence of events it produces an economic crisis. Islam is represented with Balaam as an ass, which is the Hebrew word that is translated as “wild man” in the first introduction of Ishmael in the Scriptures. Ishmael is the father of Islam at the prophetic level, not denying Abraham as Ishamel’s father, but Ishmael’s twelve tribes become known as the children of the east in the Scriptures.
Kapal-kapal minangka pralambang kakuwatan ékonomi, lan ing Kitab Suci kapal-kapal Kittim iku minangka pralambang utama kakuwatan ékonomi. Kapal-kapal mau klelep déning angin wetan kang nesu ing satengahing segara-segara, lan ing Kitab Suci Islam iku para putraning wetan. Nalika Islam kacathet ing runtutan prastawa kenabian, iku njalari krisis ékonomi. Islam dipralambangaké lumantar Bileam minangka kuldi, yaiku tembung Ibrani kang dijarwakaké dadi “wong galak” ing pangenalan kapisan tumrap Ismael ing Kitab Suci. Ismael iku rama Islam ing tataran kenabian, tanpa nyélaki yèn Abraham iku bapaké Ismael, nanging rolas taleré Ismael banjur kawentar minangka para putraning wetan ing Kitab Suci.
In the latter days Balaam, symbol of the United States as a false prophet, strikes his ass three times, representing three strikes of Islam. 9/11 was the first of those strikes and marked the arrival of the sealing angel, who ascends from the east during the rough east winds of strife. The second strike of Islam is twofold, for the second step marks a doubling. October 7, 2023 Islam unexpectedly struck literal Israel and when Nashville, Tennessee is unexpectedly struck by Islam spiritual Israel will have been struck. In the story of Balaam, the second waymark came between two vineyards and the two vineyards of the Lord of Hosts were ancient literal Israel and the United States, modern spiritual Israel. Balaam’s third waymark was when the ass spoke; and the symbol of speaking that marks the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand that began at 9/11 is the Sunday law, when the United States speaks as a dragon. The great earthquake of Revelation eleven is that Sunday law, where the third woe cometh quickly, where the United States, the ass and Zechariah speak.
Ing dina-dina pungkasan, Balaam, pralambangipun Amérika Sarékat minangka nabi palsu, nempuh kuldinipun kaping tiga, nglambangaken tiga pukulan saking Islam. 9/11 punika pukulan ingkang kapisan saking punika lan nandhai rawuhipun malaékat panyégel, ingkang minggah saking wétan nalika angin kenceng saking wétan ing pasulayan. Pukulan kaping kalih saking Islam punika kalih perangan, amargi langkah kaping kalih nandhai panguwangan kaping pindho. Tanggal 7 Oktober 2023 Islam kanthi boten kasangka-kasangka nyerang Israèl harfiah lan nalika Nashville, Tennessee kanthi boten kasangka-kasangka dipunserang déning Islam, Israèl rohaniah badhé sampun katempuh. Ing cariyosipun Balaam, waymark kaping kalih dumunung ing antawisipun kalih kebon anggur, lan kalih kebon anggur kagunganipun Pangéran sarwa dumadi punika Israèl harfiah kuna lan Amérika Sarékat, Israèl rohaniah modhèren. Waymark kaping tiga Balaam punika nalika kuldi punika ngandika; lan pralambang ngandika ingkang nandhai pungkasanipun wekdal panyegelan tumrap satus patang dasa sekawan èwu, ingkang kawiwitan ing 9/11, punika angger-angger Minggu, nalika Amérika Sarékat ngandika kados naga. Lindhu ageng ing Wahyu sewelas punika angger-angger Minggu punika, papan ing pundi bilai kaping tiga rawuh kanthi enggal, papan ing pundi Amérika Sarékat, kuldi, lan Zakharia ngandika.
The father of John the Baptist was of the eighth of twenty-four courses of priests set up by David to serve in the temple. Zechariah the priest, was struck dumb due to disbelief until the birth of his son John and is a symbol of the number eight, (a symbol of the priesthood). At the Sunday law the final generation of priests, represented by John the Baptist, will speak as represented by His father Zechariah. Christ identified John as Elijah, and Elijah’s latter-day message is represented by a father and child relationship, as was Zechariah and John. John was typified by Jeremiah who had been told that if he would return, he would be God’s mouth.
Bapané Yohanes Pambaptis iku kalebu golongan kaping wolu saka rong puluh papat giliran imam sing ditetepaké déning Dawud kanggo ngladèni ing Padaleman Suci. Zakharia, imam mau, katempuh bisu amarga ora pracaya nganti lair putrané, yaiku Yohanes, lan iku dadi pralambang angka wolu, (pralambang kaimaman). Ing wekdal undhang-undhang Minggu, generasi pungkasan para imam, sing dipralambangaké déning Yohanes Pambaptis, bakal matur kaya sing dipralambangaké déning bapané, yaiku Zakharia. Kristus netepaké Yohanes minangka Elia, lan pesen Elia ing dina-dina pungkasan dipralambangaké déning sesambetan bapa lan anak, kaya dene Zakharia lan Yohanes. Yohanes dipratipèkaké déning Yeremia sing wis didhawuhi manawa manawa dhèwèké gelem bali, dhèwèké bakal dadi cangkemé Gusti Allah.
Jeremiah was lamenting the first disappointment of July 18, 2020 and if he returned, he would become God’s mouth at the Sunday law, when he presented the prophetic message of Habakkuk, which had tarried, but was to “speak” at the end. Jeremiah, and therefore John, and therefore Peter was to speak the message of Habakkuk at the point that the ass of Islam speaks, and when the United States speaks as a dragon.
Yeremia lagi nglamentakaké kuciwa pisanan tanggal 18 Juli 2020, lan manawa dhèwèké bali, dhèwèké bakal dadi cangkemé Gusti Allah ing wektu angger-angger dina Minggu, nalika dhèwèké ngaturaké pesen nabi Habakuk, kang wus katundha, nanging bakal “matur” ing wekasan. Yeremia, lan mulané Yohanes, lan mulané Pétrus, kudu maturaké pesen Habakuk ing titik nalika kuldiné Islam matur, lan nalika Amérika Sarékat matur kaya naga.
Peter at Caesarea Philippi, which is Panium is in a period of time that preceded the waymark of the “mount” that was to be followed by the triumphal entry which led to the cross, or the Sunday law. The period of time is represented by the battle of Panium, which ends in victory for the pope and his proxy power of the United States. Panium is the third of three proxy wars, the first of which concluded at the wall of Berlin in 1989, and the last or third proxy war concludes at the tearing down of the “wall” of separation of church and state. 1989 marked the climax of a proxy war called the “cold war” that had began at the end of the second World War, and Panium represents a cold war that ends at the third World War represented by the battle of Actium. In the middle of the first and third waymarks of three proxy wars the literal war in the Ukraine represented by the battle of Raphia in verses eleven and twelve.
Pétrus ing Kaisaréa Filipi, yaiku Panium, dumunung ing sawijining kurun wektu sing ndhisiki waymark “gunung,” kang banjur bakal kasusul déning mlebu kanthi kamenangan, kang nuntun marang salib, utawa hukum Minggu. Kurun wektu iku diwakili déning perang Panium, kang mungkasi kanthi kamenangan kanggo paus lan kakuwatan wakilé, yaiku Amérika Sarékat. Panium iku perang proksi katelu saka telung perang proksi, kang kapisan rampung ing témbok Berlin ing taun 1989, lan perang proksi kang pungkasan utawa katelu rampung nalika “témbok” pamisahan antarane greja lan nagara dirubuhaké. Taun 1989 nandhani pucaking sawijining perang proksi kang diarani “perang adhem,” kang wis wiwit ing pungkasaning Perang Donya kapindho, lan Panium makili sawijining perang adhem kang pungkasané ana ing Perang Donya katelu, kang diwakili déning perang Actium. Ing tengahé waymark kapisan lan katelu saka telung perang proksi ana perang harfiah ing Ukraina, kang diwakili déning perang Raphia ing ayat sewelas lan rolas.
Panium is a cold war that leads to the third World War as represented by the cold war that ended at the time of the end in 1989, and that had begun at the end of the second World War. In the waymarks represented by verse ten and 1989, verse eleven and twelve and the Ukrainian War that began in 2014 and verses thirteen through fifteen and the current cold war between MAGA-ism and globalism there were three presidents that marked alliances between the papacy and the United States.
Panium iku perang adhem sing nuntun marang Perang Donya katelu, kaya dene perang adhem sing rampung ing wektu wekasan ing taun 1989, lan sing wis diwiwiti ing pungkasan Perang Donya kapindho. Ing waymarks sing dilambangaké déning ayat sepuluh lan 1989, ayat sewelas lan rolas lan Perang Ukraina sing diwiwiti ing taun 2014, sarta ayat telulas nganti limalas lan perang adhem saiki antarané MAGA-isme lan globalisme, ana telung présidhèn sing nandhani aliansi antarané kepausan lan Amérika Sarékat.
Ronald Reagan was a secret alliance with Pope John Paul II, a conservative pope in terms of the satanic Fatima prophecies and is connected with the prophetic history of verse ten. Obama’s presidency aligns with the history of the battle of Raphia in verse eleven and twelve. In his presidency there were two symbolic popes, for the second waymark identifies a doubling. The third waymark of verses thirteen to fifteen the pope is the first pope from the United States. We initially assumed Pope Leo was a conservative pope as typified by John Paul II, but when applied under the prophetic application of a triple application, the third waymark possesses the characteristics of the first two fulfillment's, so Leo is the conservative John Paul II, he is the former head of the Office of the Inquisition, Benedict XVI, who resigned for the woke pope Francis during Obama’s term.
Ronald Reagan iku sawijining aliansi rahasia karo Paus Yohanes Paulus II, sawijining paus konservatif ing babagan ramalan-ramalan Fatima sing satanis, lan iku ana gandhengané karo sajarah kenabian ing ayat sepuluh. Masa kepresidenan Obama selaras karo sajarah perang Raphia ing ayat sewelas lan rolas. Ing mangsa kepresidenané ana loro paus simbolis, amarga waymark kapindho ngenali sawijining pelipatan. Ing waymark katelu saka ayat telulas nganti limalas, paus iku minangka paus kapisan saka Amérika Sarékat. Wiwitané kita nganggep Paus Leo iku paus konservatif kaya sing dilambangaké déning Yohanes Paulus II, nanging nalika ditrapaké miturut penerapan kenabian saka sawijining aplikasi rangkep telu, waymark katelu nduwèni ciri-ciri saka rong penggenapan kapisan, mula Leo iku Yohanes Paulus II sing konservatif, dhèwèké iku mantan kepala Kantor Inkuisisi, Benediktus XVI, sing mundur demi paus woke Fransiskus sajroning mangsa Obama.
The first proxy war is represented by one verse, the second by two and the third by three verses. The cold war that ended in 1989, began at the end of the second World War and the third World War represented by the battle of Actium begins at the end of the cold war that is represented by the battle of Panium. The three world wars, as with the three proxy wars are governed by the principles associated with a triple application of prophecy. The end of the second world war began a cold war that ended with the eighth president from Roosevelt in 1945, who was Reagan. Reagan at the time of the end in 1989 began a series of eight presidents leading to Trump (who is of the seven). The cold war of Trump began in 2015, when he announced his candidacy for president and stirred up the globalists, in fulfillment of Daniel eleven verse two. That cold war ends at the Sunday law, which is the battle of Actium, the third obstacle of Rome before she rules supremely.
Perang proksi kang kapisan dipralambangaké déning siji ayat, kang kapindho déning loro ayat, lan kang katelu déning telung ayat. Perang adhem kang rampung ing taun 1989 diwiwiti ing pungkasaning Perang Donya kapindho, lan Perang Donya katelu kang dipralambangaké déning perang Actium diwiwiti ing pungkasaning perang adhem kang dipralambangaké déning perang Panium. Telung perang donya iku, kaya dene telung perang proksi, diatur déning prinsip-prinsip kang magepokan karo aplikasi rangkep telu saka ramalan. Pungkasaning Perang Donya kapindho miwiti sawijining perang adhem kang rampung karo présidhèn kaping wolu sawisé Roosevelt ing taun 1945, yaiku Reagan. Reagan, ing wektu pungkasan ing taun 1989, miwiti rerangkèn wolung présidhèn tumuju marang Trump (kang kalebu saka pitu). Perang adhemé Trump diwiwiti ing taun 2015, nalika dhèwèké ngumumaké pencalonané dadi présidhèn lan ngojok-ojoki para globalis, minangka panggeneping Daniel pasal sewelas ayat loro. Perang adhem iku rampung ing hukum Minggu, yaiku perang Actium, alangan katelu tumrap Roma sadurungé dhèwèké mrentah kanthi paling luhur.
Roosevelt began eight presidents to Reagan which began eight presidents to Trump. Roosevelt marks the second World War, dying in April 12th of 1945, and then Truman was president when the European war ended on May 8th, and the Pacific war ended on September 2nd. The European war was largely a land battle and the Pacific war was a sea battle, just as Panium represents a land battle and Actium represents a sea battle. The first illustrates the last, and the sequence of eight presidents is established upon the witness of Daniel eleven, verses two and three, and also upon the enigma of the eighth being of the seven. In the first two Continental Congresses at the beginning of the history of the earth beast of Revelation thirteen, there were seven terms of presidents. In that history George Washington was appointed as Commander and Chief. As the first official president, Washington’s appointment in the Second Continental Congress symbolizes Washington in the very beginning as the eighth of seven presidents.
Roosevelt miwiti wolung présidhèn tumuju Reagan, kang banjur miwiti wolung présidhèn tumuju Trump. Roosevelt nandhani Perang Donya kapindho, séda tanggal 12 April 1945, banjur Truman dados présidhèn nalika perang ing Éropah rampung tanggal 8 Mèi, lan perang ing Pasifik rampung tanggal 2 September. Perang ing Éropah punika ing sapérangan agengipun minangka paprangan dharatan lan perang ing Pasifik punika paprangan seganten, kados déné Panium nggambaraken paprangan dharatan lan Actium nggambaraken paprangan seganten. Ingkang kapisan nggambaraken ingkang pungkasan, lan runtutan wolung présidhèn punika dipunadegaké adhedhasar paseksi Daniel sewelas, ayat kalih lan tiga, ugi adhedhasar teka-teki bilih ingkang kaping wolu punika asalipun saking pitu. Ing kalih Konggrès Kontinèntal ingkang kapisanan, ing wiwitaning sajarah kéwan bumi saking Wahyu tigang welas, wonten pitung mangsa kalungguhan présidhèn. Ing sajarah punika George Washington dipunangkat dados Panglima Agung. Minangka présidhèn resmi ingkang kapisan, pangangkatan Washington wonten ing Konggrès Kontinèntal kapindho nglambangaken Washington ing wiwitan piyambak minangka ingkang kaping wolu saking pitu présidhèn.
The first president was the eighth of the first seven presidents, and the last president is the eighth that is of the seven. The priest Zechariah speaks at the birth of John, when the ass speaks, and when the earth beast speaks. This is where the vision of Habakkuk speaks as well. The birth of John, typifying the ensign of the one hundred and forty-four thousand at the Sunday law is the last generation of Zechariah the priest. Zechariah was in the eighth of twenty-four courses of priests. At the Sunday law Zechariah (the priests) speak, when Islam (the ass) speaks and the United States speaks as a dragon. At that waymark the papal deadly wound is healed and she becomes the eighth that is of the seven. Trump is also the eighth that is of the seven, and it is he that forms the image of the beast that is finalized at the Sunday law. The priesthood of the one hundred and forty-four thousand then become God’s mouth, and speak the message in the loud cry of the third angel. That priesthood is the eight church that is of the seven.
Présidhèn kapisan iku minangka kang kawolu saka pitung présidhèn kapisan, lan présidhèn pungkasan iku minangka kang kawolu kang asalé saka pitung mau. Imam Zakharia ngandika nalika lairé Yohanes, nalika kuldi ngandika, lan nalika kéwan bumi ngandika. Ing kéné uga wahyu Habakuk ngandika. Lairé Yohanes, kang minangka pralambang panji-panji saka satus patang puluh papat ewu ing wektu undhang-undhang Minggu, iku generasi pungkasané imam Zakharia. Zakharia ana ing golongan kawolu saka rong puluh papat golongan imam. Ing wektu undhang-undhang Minggu, Zakharia (para imam) ngandika, nalika Islam (kuldi) ngandika lan Amérika Sarékat ngandika kaya naga. Ing tenger dalan iku tatu matèni kapapalan waras, lan dheweke dadi kang kawolu kang asalé saka pitung mau. Trump uga kang kawolu kang asalé saka pitung mau, lan dhèwèké iku sing mbentuk gambar kéwan galak kang dipungkasi ing wektu undhang-undhang Minggu. Sawisé iku kapimamané satus patang puluh papat ewu dadi cangkemé Gusti Allah, lan ngandika kabar iku ing panguwuh sora malaékat katelu. Kapimaman iku pasamuwan kawolu kang asalé saka pitung mau.
Roosevelt begins eight presidents that lead to the time of the end in 1989, and he marks the transition from the second World War unto the cold war that ends in 1989. President Truman followed Roosevelt and reigned when the earth and sea battles that made up the second world war ended. As president, Truman reigned when the United Nations began on October 24, 1945. The relation of Roosevelt and Truman is established by the year 1945. Both were presidents in that year, and in that year the twofold war that was the second World War ended, and the United Nations was formed, and the cold war began.
Roosevelt miwiti wolung présidhèn sing nuntun tekan wektu wekasan ing taun 1989, lan dhèwèké nandhani peralihan saka Perang Donya kapindho menyang perang adhem sing rampung ing taun 1989. Présidhèn Truman ngetutaké Roosevelt lan mrentah nalika peperangan dharatan lan sagara sing mbentuk Perang Donya kapindho padha rampung. Minangka présidhèn, Truman mrentah nalika Perserikatan Bangsa-Bangsa diwiwiti tanggal 24 Oktober 1945. Sesambungan antarané Roosevelt lan Truman ditetepaké déning taun 1945. Kaloroné padha dadi présidhèn ing taun iku, lan ing taun iku perang rangkep loro sing yaiku Perang Donya kapindho rampung, lan Perserikatan Bangsa-Bangsa kawangun, lan perang adhem diwiwiti.
In 1989 there also were two presidents, as with 1945; Ronald Reagan and George Bush the first. Reagan ended the cold war and George Bush the first, announced that he was first and foremost a globalist when he addressed the “forty-fifth” UN General Assembly on October 1, 1990, where he spoke about building a “new world order.” In the speech he stated, “It is in our hands to leave these dark machines behind, in the Dark Ages where they belong, and to press forward to cap a historic movement towards a new world order and a long era of peace.”
Ing taun 1989 uga ana loro présidhèn, kaya ing taun 1945; Ronald Reagan lan George Bush sing kapisan. Reagan mungkasi perang adhem, lan George Bush sing kapisan ngumumaké yèn dhèwèké luwih dhisik lan utama minangka sawijining globalis nalika maringi pidhato ing ngarepé Majelis Umum PBB kaping “patang puluh lima” tanggal 1 Oktober 1990, ing kono dhèwèké ngandharaké bab pambangunan sawijining “tatanan donya anyar.” Ing pidhato iku dhèwèké nyatakaké, “Ana ing tangan kita kanggo ninggalaké mesin-mesin peteng iki, ing Jaman Peteng panggonané, lan terus maju kanggo ngrampungaké sawijining gerakan sajarah tumuju marang sawijining tatanan donya anyar lan sawijining jaman tentrem sing dawa.”
In this speech, Bush linked the concept to post-Cold War cooperation, the Gulf Crisis (Iraq’s invasion of Kuwait), strengthening the UN, and a new partnership of nations based on the rule of law. Bush first popularized the phrase “new world order” a few weeks earlier in a September 11, 1990, address to a joint session of Congress.
Ing pidato iki, Bush nggandhengaké konsèp kasebut karo kerjasama sawisé Perang Dingin, Krisis Teluk (invasi Irak marang Kuwait), penguatan PBB, lan sawijining kemitraan anyar antarané bangsa-bangsa adhedhasar paugeran hukum. Bush wiwit mèmpernaken ukara “tatanan donya anyar” sawetara minggu sadurungé ing pidato tanggal 11 September 1990 marang sidang gabungan Kongres.
Notice the fact that Bush placed his UN speech in a context where he identified the recent cold war ending in terms of the “Dark Ages.” The Dark Ages ended at the time of the end in 1798, and Bush was at the time of the end of 1989. Notice that his first coining of the phrase “new world order,” Islam was angering the nations, and the speech was given on 9/11. Roosevelt to Carter was eight presidents, and from Reagan to Trump was eight presidents. Trump is the last president and he was typified by the first president, who was the eighth of the first seven presidents.
Gatekna kasunyatan bilih Bush nempatake pidhato PBB-nipun ing salebeting sawijining konteks nalika piyambakipun ngenali pungkasaning perang adhem ingkang nembe kalampahan kanthi istilah “Abad Peteng.” Abad Peteng rampung ing wektu wekasan ing taun 1798, lan Bush wonten ing wektu wekasan taun 1989. Gatekna bilih nalika pisanan piyambakipun nglairaken ukara “tatanan donya anyar,” Islam nuwuhaken bebendu tumrap para bangsa, lan pidhato punika dipunaturaken ing tanggal 9/11. Saking Roosevelt dumugi Carter wonten wolung présidhèn, lan saking Reagan dumugi Trump ugi wonten wolung présidhèn. Trump punika présidhèn pungkasan lan piyambakipun dipuntitipakaken déning présidhèn kapisan, ingkang dados présidhèn kaping wolu saking pitung présidhèn kapisan.
The time of the end in 1798 identifies the deadly wound of the papacy, and the papacy was the power that reigned over the kings of Europe during the Dark Ages. In Revelation seventeen that relationship is portrayed as a whore that is riding upon, and reigning over a beast. In 1798 the support of European kings was removed and the beast was dead. In 1799 the pope died in exile. 1798 and 1799 represent the time of the end in its fullest sense, just as the time of the end in the time of Christ is marked by the birth of John the Baptist and then six months later the birth of Christ. Bush’s remarks of 1990 represent Bush as the second of two presidents that mark the time of the end, and mark the movement towards globalism, which is the dragon power. Bush’s symbolism marks a step towards the Sunday law when the United States ends as the sixth kingdom of Bible prophecy by speaking as a dragon. At The Sunday law the United States becomes the voice of the United Nations. In that very context Islam is angering the nations, and 9/11 is marked. September 11, 1990 when Bush the first spoke about his globalist agenda to the Congress he was typifying when Islam would again anger the nations at 9/11 in 2001, but then the president would be Bush the last.
Wektu pungkasan ing taun 1798 nandhani tatu matèni tumrap kapapaan, lan kapapaan iku minangka kakuwatan sing mrentah para ratu Éropah sajroning Jaman Peteng. Ing Wahyu pitulas, sesambungan iku digambaraké minangka wong wadon laku jina sing nunggangi, lan mrentah ing ndhuwur, sawijining kéwan. Ing taun 1798 panyokong para ratu Éropah dicabut, lan kéwan iku dadi mati. Ing taun 1799 paus séda ana ing pangasingan. Taun 1798 lan 1799 makili wektu pungkasan sajroning tegesé sing paling pepak, kaya déné wektu pungkasan ing jaman Kristus ditandhani déning lairé Yokanan Pembaptis lan banjur nem sasi sawisé iku lairé Kristus. Pangandikané Bush ing taun 1990 nggambaraké Bush minangka présidhèn kapindho saka rong présidhèn sing nandhani wektu pungkasan, lan nandhani obahing tumuju globalisme, yaiku kakuwatan naga. Simbolisme Bush nandhani sawijining langkah tumuju hukum Minggu nalika Amérika Sarékat mungkasi kalungguhané minangka karajan kaping nem sajroning ramalan Kitab Suci kanthi ngucap kaya naga. Nalika hukum Minggu, Amérika Sarékat dadi swarané Perserikatan Bangsa-Bangsa. Ing konteks iku banget Islam lagi nggugah bebenduné bangsa-bangsa, lan 9/11 ditandhani. Tanggal 11 September 1990 nalika Bush kang kapisan ngandika marang Kongres bab agendha globalisé, dhèwèké lagi dadi pralambang nalika Islam bakal maneh nggugah bebenduné bangsa-bangsa ing 9/11 ing taun 2001, nanging nalika iku présidhèné bakal dadi Bush kang pungkasan.
Roosevelt, the first of eight presidents marked the end of the second World War in 1945, and was followed by the next president ushering in the United Nations. Reagan, the first of eight presidents marked the end of the cold war in 1989, and was followed by with the next president promoting the United Nations. The last president of eight presidents will end a cold war that started when he announced his intent to run in 2015, and begin the third World War. He will transition the sixth kingdom of Bible prophecy into the head of the seventh kingdom of Bible prophecy (the UN), and then agree to give that kingdom to the beast at the Sunday law.
Roosevelt, sing kapisan saka wolung présidhèn, nandhani pungkasaning Perang Donya kapindho ing taun 1945, lan banjur dipunlajengaké déning présidhèn salajengipun ingkang mbikak mlebetipun Perserikatan Bangsa-Bangsa. Reagan, sing kapisan saka wolung présidhèn, nandhani pungkasaning perang adhem ing taun 1989, lan banjur dipunlajengaké déning présidhèn salajengipun ingkang nglajengaké promosi Perserikatan Bangsa-Bangsa. Présidhèn pungkasan saka wolung présidhèn punika badhé mungkasi sawijining perang adhem ingkang wiwit nalika piyambakipun ngumumaké niyatipun kanggé maju nyalon ing taun 2015, lan miwiti Perang Donya kaping tiga. Piyambakipun badhé ngowahi karajan kaping enem saking wangsit Kitab Suci dados sirahing karajan kaping pitu saking wangsit Kitab Suci (PBB), lajeng sarujuk masrahaké karajan punika dhateng kéwan buas ing wekdal angger-angger Minggu.
Just as the second World War was made up of a ground and a sea war, the last president will have a cold war, represented by the land battle of Panium that leads to the sea battle of Actium. At the Sunday law the cold war that began with Trump stirring up the globalists in 2015, changes to the third World War as represented by the land and sea battles of World War II. At the end of World War II the next step was the globalism of the United Nations, just as was the case at the end of the cold war with Reagan and Bush. First the United States ends at the Sunday law, then Bush’s “new world order” introduces the seventh kingdom, which immediately agrees to give their authority to the eighth kingdom.
Kaya dene Perang Donya kapindho dumadi saka perang ing dharatan lan perang ing segara, présidhèn pungkasan uga bakal nduwèni perang adhem, sing digambarake déning perang dharatan ing Panium kang nuntun marang perang segara ing Actium. Ing wektu hukum Minggu, perang adhem sing diwiwiti nalika Trump ngusik para globalis ing taun 2015, malih dadi Perang Donya katelu kaya sing digambarake déning perang dharatan lan segara ing Perang Donya II. Ing pungkasan Perang Donya II, langkah sabanjuré yaiku globalisme Perserikatan Bangsa-Bangsa, kaya dene kedadéané ing pungkasan perang adhem nalika jaman Reagan lan Bush. Kaping pisan, Amerika Sarékat rampung ing wektu hukum Minggu, banjur “tatanan donya anyar” Bush ngenalake karajan kapitu, kang enggal sarujuk maringake panguwasané marang karajan kawolu.
Bush the first and Bush the last are tied together by the first’s announcement of the “new world order” to Congress at 9/11 and the last’s Patriot Act of 2001. Both waymarks are placed within the context of Islam angering the nations.
Bush sing kapisan lan Bush sing pungkasan kaiket bebarengan déning woro-woro sing kapisan ngenani “tatanan donya anyar” marang Kongres nalika 9/11 lan déning Patriot Act taun 2001 saka sing pungkasan. Kaloro waymark iku dipapanaké ana ing sajroning konteks Islam sing ndadèkaké para bangsa nesu.
We will continue these things in the next article.
Kita badhé nerusaké prekawis-prekawis punika ing artikel salajengipun.