დანიელის წიგნი — ოთხმოცდამეთვრამეტე ნომერი

(რადგან არა რჯულის მსმენელნი არიან მართალნი ღვთის წინაშე, არამედ რჯულის მოქმედნი გამართლდებიან. ვინაიდან როცა წარმართნი, რომელთაც რჯული არა აქვთ, ბუნებით ასრულებენ რჯულში არსებულს, ისინი, რჯულის არქონის მიუხედავად, თავიანთი თავისთვის რჯულნი არიან; ისინი აჩვენებენ, რომ რჯულის საქმე მათ გულებშია დაწერილი, რასაც მათი სინდისიც მოწმობს, და ამასთანავე მათი ზრახვანი ხან ერთმანეთს ადანაშაულებენ, ხანაც ამართლებენ.) რომაელთა 2:13–15.

„როდესაც ამერიკა, რელიგიური თავისუფლების ქვეყანა, გაერთიანდება პაპობასთან, რათა ძალით იმოქმედოს სინდისზე და აიძულოს ადამიანები პატივი მიაგონ ცრუ შაბათს, დედამიწის ყოველი ქვეყნის ხალხი აღიძვრება, რომ მის მაგალითს მიჰყვეს.“ Testimonies, ტომი 6, 18.

„ო, ნეტავ ხალხმა იცოდეს თავისი მოხილვის ჟამი! მრავალნი არიან, რომელთაც ჯერაც არ სმენიათ ამ დროის გამომცდელი ჭეშმარიტება. მრავალნი არიან, ვისთანაც ღვთის სული იღვწის. ღვთის გამანადგურებელი სასჯელების დრო არის წყალობის ჟამი მათთვის, ვისაც არ ჰქონია შესაძლებლობა შეეცნოთ, რა არის ჭეშმარიტება. უფალი სათუთად შეხედავს მათ. მისი მოწყალე გული შეძრულია; მისი ხელი ჯერ კიდევ განრთხმულია გადასარჩენად, მაშინ როცა კარი დახშულია მათთვის, რომელთაც არ ისურვეს შესვლა.“

ღვთის წყალობა გამოიხატება მის ხანგრძლივ სულგრძელებაში. იგი აკავებს თავის სამსჯავროებს და უცდის, რომ გაფრთხილების უწყება ყველასთვის გაიჟღეროს. ოჰ, ნეტავ ჩვენმა ხალხმა ეგრძნო, როგორც უნდა იგრძნოს, მათზე დაკისრებული პასუხისმგებლობა, რომ ქვეყნიერებას მიაწოდონ წყალობის უკანასკნელი უწყება, — რა საოცარი საქმე აღსრულდებოდა! „მოწმობანი“, ტომი 9, გვ. 97.

„ვიხილე, რომ წმიდა შაბათი არის და იქნება განმყოფელი ზღუდე ღვთის ჭეშმარიტ ისრაელსა და ურწმუნოთა შორის; და რომ შაბათი არის დიდი საკითხი, რათა გააერთიანოს ღვთის ძვირფასი მომლოდინე წმიდანთა გულები. და თუ ვინმეს ერწმუნა, იცავდა შაბათს და მიიღო მასთან დაკავშირებული კურთხევა, ხოლო შემდეგ მიატოვა იგი და დაარღვია წმიდა მცნება, იგი საკუთარ თავს წმიდა ქალაქის კარიბჭეს დაუხშობდა, ისევე უეჭველად, როგორც არსებობს ღმერთი, რომელიც ზეცაში მაღლა მმართველობს. ვიხილე, რომ ღმერთს ჰყავდა შვილები, რომელნიც ვერ ხედავდნენ და არ იცავდნენ შაბათს. მათ არ უარუყვიათ მის შესახებ ნათელი. და გასაჭირის ჟამის დასაწყისში ჩვენ აღვივსეთ სულიწმიდით, როდესაც გამოვედით და უფრო სრულად ვქადაგებდით შაბათს. ამან განარისხა ეკლესია და სახელით ადვენტისტები, რადგან მათ არ შეეძლოთ შაბათის ჭეშმარიტების უარყოფა. და ამ დროს ღვთის რჩეულებმა ყველამ ნათლად დაინახეს, რომ ჩვენ ჭეშმარიტება გვქონდა, გამოვიდნენ და ჩვენთან ერთად დაითმინეს დევნა.“ A Word to the Little Flock, 18, 19.

როგორ ამბობთ: ჩვენ ბრძენნი ვართ და უფლის რჯული ჩვენთან არისო? აჰა, ჭეშმარიტად ფუჭად გადაუქცევია იგი; ფუჭია მწიგნობართა კალამი. ბრძენნი შერცხვენილნი არიან, შეძრწუნებულნი და შეპყრობილნი; აჰა, მათ უარყვეს უფლის სიტყვა, და რაღა სიბრძნეა მათში? ამიტომ მათ ცოლებს სხვებს მივცემ და მათ მინდვრებს — მათ, ვინც დაიმკვიდრებენ; რადგან ყოველი, მცირედან დიდამდე, ანგარებისკენ არის მიდრეკილი; წინასწარმეტყველიდან მღვდლამდე თითოეული სიცრუით იქცევა. რადგან მცირედად უმკურნალეს ჩემი ხალხის ასულის წყლულს და ამბობდნენ: მშვიდობა, მშვიდობაო, როცა მშვიდობა არ არის. განა შერცხვათ, როდესაც სისაძაგლე ჩაიდინეს? არა, სრულიად არ შერცხვათ, გაწითლებაც კი ვერ შეძლეს; ამიტომ დაეცემიან დაცემულთა შორის; მათი მოკითხვის ჟამს დაემხობიან, ამბობს უფალი. იერემია 8:8–12.

და როცა მიუახლოვდა, იხილა ქალაქი და ატირდა მასზე, და თქვა: ნეტავ გცოდნოდა შენც, თუნდაც მაინც ამ შენს დღეს, რაც შენს მშვიდობას ეკუთვნის! ახლა კი დაფარულია ეს შენს თვალთაგან. რადგან მოვლენ შენზე დღეები, როცა შენი მტრები თხრილს შემოგავლებენ, გარს შემოგერტყმიან და ყოველ მხარეს შეგავიწროებენ; მიწასთან გაგასწორებენ შენ და შენს შვილებს შენს შორის; და არ დატოვებენ შენში ქვაზე ქვას, რადგან ვერ შეიცან დროს შენი მოხილვისა. ლუკა 19:41–44.

„ჩვენ ვიცით, რომ უკურთხეველი მეშვიდე დღის ადვენტისტები, რომელთაც ჭეშმარიტების ცოდნა აქვთ, მაგრამ თავი დაუკავშირეს წუთისოფლის ადამიანებს, სრულიად განუდგებიან რწმენას და აცთუნებელ სულებს დაუგდებენ ყურს. მტერი სიხარულით შესთავაზებს მათ საცდურებს, რათა აღძრას ისინი, რომ ღვთის ხალხის წინააღმდეგ ბრძოლა განაგრძონ. მაგრამ ისინი, ვინც ჭეშმარიტნი და მტკიცენი არიან, ღმერთში ძლიერ და ძლევამოსილ დაცვას იპოვიან.“ Manuscript Releases, ტომი 7, 186.

და ვიხილე ანგელოზი, რომელიც ჩამოდიოდა ზეციდან; მას ხელში ეპყრა უფსკრულის გასაღები და დიდი ჯაჭვი. და შეიპყრო გველი, იგი ძველი გველი, რომელიც არის ეშმაკი და სატანა, და შეკრა იგი ათასი წლით; და ჩააგდო იგი უფსკრულში, ჩაკეტა და ბეჭედი დაასვა მას, რათა აღარ შეეცდინებინა ხალხები, ვიდრე აღსრულდებოდეს ათასი წელი; ხოლო ამის შემდეგ მას უნდა მიეცეს გათავისუფლება მცირე ხნით. გამოცხადება 20:1–3.

და ვიხილე ტახტები, და დასხდნენ მათზე, და მიეცათ მათ სამართალი; და ვიხილე სულები იმათი, რომელნიც თავს მოჰკვეთეს იესოს მოწმობისათვის და ღვთის სიტყვისათვის, და რომელთაც არ ეცათ თაყვანი მხეცისათვის, არც მისი ხატისთვის, და არ მიეღოთ მისი ნიშანი თავიანთ შუბლზე ან თავიანთ ხელებზე; და გაცოცხლდნენ და მეუფებდნენ ქრისტესთან ერთად ათას წელს. გამოცხადება 20:4.

და როდესაც ათასი წელი დასრულდება, სატანა გათავისუფლდება თავისი საპყრობილიდან, და გამოვა, რათა აცდუნოს ხალხები, რომელნიც დედამიწის ოთხივე კიდეში არიან, გოგი და მაგოგი, რათა შეკრიბოს ისინი საბრძოლველად; და მათი რიცხვი ზღვის ქვიშასავით არის. და ავიდნენ ისინი დედამიწის სივრცეზე, და გარს შემოადგნენ წმიდათა ბანაკსა და საყვარელ ქალაქს; და ცეცხლი ჩამოვიდა ღმერთისაგან ზეციდან და შთანთქა ისინი. გამოცხადება 20:7–9.

რადგან ყველა წინასწარმეტყველი და რჯული იოანემდე წინასწარმეტყველებდა. და თუ გსურთ მიღება, ეს არის ელია, რომელიც უნდა მოსულიყო. ვისაც ყურები აქვს სმენად, ისმინოს. მათე 11:13–15.

რადგან ასე მეუბნება მე უფალი, ისრაელის ღმერთი: აიღე ჩემი ხელიდან ეს ჩემი რისხვის ღვინის სასმისი და ასვი იგი ყველა ერს, ვისთანაც გგზავნი. და შესვამენ, შეიძვრებიან და გადაირევიან იმ მახვილის გამო, რომელსაც მათ შორის მოვავლენ. მაშინ ავიღე სასმისი უფლის ხელიდან და ვასვი ყველა ერს, ვისთანაც უფალმა მიმავლინა: კერძოდ, იერუსალიმს და იუდას ქალაქებს, მის მეფეებსა და მის მთავრებს, რათა ექცია ისინი გაპარტახებად, განსაცვიფრებლად, დასასტვენად და წყევლად, როგორც არის ეს დღევანდელ დღეს; ეგვიპტის მეფე ფარაონს, მის მსახურთ, მის მთავრებსა და მთელ მის ხალხს; და მთელ შერეულ ხალხს, და ყუცის ქვეყნის ყველა მეფეს, და ფილისტიმელთა ქვეყნის ყველა მეფეს, აშკელონს, აზას, ეკრონს და აშდოდის ნაშთს; ედომს, მოაბს და ყამონის ძეებს; და ტვიროსის ყველა მეფეს, და ციდონის ყველა მეფეს, და ზღვის გაღმა მდებარე კუნძულთა მეფეებს; დედანს, თემას და ბუზს, და ყველას, ვინც კიდეგამოკვეთილია; და არაბეთის ყველა მეფეს, და უდაბნოში მცხოვრები შერეული ხალხის ყველა მეფეს; და ზიმრის ყველა მეფეს, და ელამის ყველა მეფეს, და მიდიის ყველა მეფეს; და ჩრდილოეთის ყველა მეფეს, შორს მყოფსა და ახლოს მყოფს, ერთს მეორესთან ერთად, და ქვეყნის პირის ყველა სამეფოს, რაც არის დედამიწის ზურგზე; და შეშაქის მეფე შესვამს მათ შემდეგ. ამიტომ უთხარი მათ: ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: სვით, დათვერით, ამოანთხიეთ, დაეცით და მეტად აღარ აღდგეთ იმ მახვილის გამო, რომელსაც თქვენ შორის მოვავლენ. და თუ მოხდება, რომ უარს იტყვიან, მიიღონ სასმისი შენი ხელიდან და შესვან, მაშინ უთხარი მათ: ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: უეჭველად შესვამთ. რადგან, აჰა, ბოროტების მოვლენა მე ვიწყებ იმ ქალაქზე, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, და თქვენ კი სრულიად დაუსჯელნი დარჩებით? არ დარჩებით დაუსჯელნი, რადგან მახვილს მოვუხმობ დედამიწის ყველა მკვიდრის წინააღმდეგ, ამბობს ცაბაოთ უფალი. ამიტომ იწინასწარმეტყველე მათ წინააღმდეგ ყველა ეს სიტყვა და უთხარი მათ: უფალი მაღლიდან იღრიალებს და თავისი წმიდა სავანიდან გამოსცემს თავის ხმას; ძლიერ იღრიალებს თავისი სამკვიდროს წინააღმდეგ; შესძახებს, როგორც ყურძნის მწურავნი ყვირიან, დედამიწის ყველა მკვიდრის წინააღმდეგ. ხმა მიაღწევს დედამიწის კიდეებამდეც კი, რადგან უფალს დავა აქვს ერებთან; იგი განიკითხავს ყოველ ხორციელს; უკეთურთ მახვილს მისცემს, ამბობს უფალი. ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: აჰა, ბოროტება გადავა ერიდან ერამდე, და დიდი გრიგალი აღიძვრება დედამიწის კიდეებიდან. და იმ დღეს უფლის დახოცილნი იქნებიან დედამიწის ერთი კიდიდან მეორე კიდემდე; არ დაიტირებენ მათ, არც შეკრებენ და არც დამარხავენ; ნაკელად იქცევიან მიწის პირზე. იერემია 25:15–33.