ორმოცდაცხრის მეცხრე მუხლის დაფარული ისტორია

მამაცი მღვდლები არიან ისინი, ვინც კრავს მიჰყვებიან, სადაც კი იგი მიდის.

პეტრემ უარყო თავისი უფალი 2020 წლის 18 ივლისს, და ეს სამჯერ გააკეთა.

პეტრე წარმოადგენდა თაყვანისმცემელთა ორ ჯგუფს.

აბელი და მეზვერე რწმენით გამართლების სიმბოლო არიან.

1888 წლის უწყებას თან ახლდა გამოცხადების მეთვრამეტე თავის ანგელოზის ჩამოსვლა.

ეზეკიელის ოცდამეშვიდე თავის ორი კვერთხი წარმოადგენს ჩრდილოეთისა და სამხრეთის სამეფოთა წინააღმდეგ წარმოთქმულ ორ 2,520-წლიან სასჯელს. ჩრდილოეთის სამეფო წარმოადგენს ადამიანურ ხორცს, ხოლო სამხრეთის სამეფო წარმოადგენს იმ გონებას, რომელიც განიზრახა, რომ ქრისტეს გონებასთან შეერთებულიყო; ამგვარად, ღვთაებრიობა გაერთიანდებოდა კაცობრიობასთან. ეს არის განსხეულების მოძღვრება გამარტივებული სახით წარმოდგენილი. შვიდი ჟამი იყო მილერიტული ისტორიის ალფა და ომეგა, და რადგან იგი განსხეულებას წარმოადგენს, იგი ასევე არის მეშვიდე დღის ადვენტისტთა ისტორიის ომეგა 1844 წლის ალფა შაბათის მოძღვრებასთან მიმართებით. ერთი არის მეშვიდე დღის შაბათის ნიშანი, ხოლო მეორე — მეშვიდე წლის შაბათის ნიშანი.

პეტრეს სახელი იცვლება პანიუმში, რაც აბრაამის მიერ რჩეულ ხალხთან პირველი აღთქმის წარმოდგენის მეორე საფეხური იყო; და პეტრე თავისი მეორე საფეხურის დროს ხდება რჩეულ ხალხთან უკანასკნელი აღთქმის წარმომადგენელი. ეს არის მეორე საფეხური მეთერთმეტედან ოცდამეორე თავამდე მიმავალ თავთა ხაზში, და ეს არის მეორე იმ სამ შემთხვევათაგან, როდესაც პეტრე, იაკობი და იოანე იესოსთან ერთად სხვა მოწაფეთაგან განზე წავიდნენ, და მეორე იმ სამ შემთხვევათაგან, როდესაც ზეციერმა მამამ ილაპარაკა. ნერონის ხაზი მთავრდება რაფიასა და პანიუმის ბრძოლებს შორის შუა წერტილში, რადგან იგი ეთანხმება 250-წლიანი სხვა ორი პერიოდის საზომს, რომლებიც დაიწყო ძვ. წ. 457 წელს და 1776 წელს. ძვ. წ. 457 წელი დასრულდა ძვ. წ. 207 წელს, ხოლო 1776 წელი სრულდება 2026 წელს. პეტრე არის ძვ. წ. 207 წელს, 2026 წელს, 313 წელს და ტაძრის გამოცდაში, რომელიც წინ უსწრებს ვირის ახსნის მესამე და საცდელ ქვას, რაც წარმოდგენილია როგორც საყვირთა დღესასწაული.

პეტრეს გამოცდაა, მიჰყვეს ქრისტეს უწმიდეს ადგილას, ხოლო მისი საქმეა, შეასწოროს და შემდეგ გამოაცხადოს ნეშვილის ცეცხლოვანი ბურთების შესწორებული უწყება. პეტრეს უწყება ნეშვილის ცეცხლოვანი ბურთების შესახებ არის სულთმოფენობის უწყება, რომელიც პირველად ზედა ოთახში იქნა წარდგენილი და შემდგომ ტაძარში. იგი თავის უწყებას წარადგენს ნეშვილის ცეცხლოვანი ბურთების და რაფიის ბრძოლის აღსრულების იდენტიფიცირებით, პანიუმის ბრძოლასთან კავშირში, რომელიც მეთექვსმეტე მუხლის საკვირაო კანონთან იქცევა აქტიუმის ბრძოლად. მეთექვსმეტე მუხლის საკვირაო კანონი ასევე არის ორმოცდამეერთე და ოცდამეორე მუხლების საკვირაო კანონი. ეს სამი მუხლი ასევე შეესაბამება ოცდამეთერთმეტე მუხლს, სადაც პაპობამ 538 წელს ხელში ჩაიგდო ძალაუფლება და ორლეანის მესამე კრებაზე მიიღო საკვირაო კანონი. მუხლები, რომლებიც ოცდამეთერთმეტე მუხლამდე მიჰყავს, განსაზღვრავს ნიშნულებს, რომლებმაც 538 წლის საკვირაო კანონამდე მიიყვანა და წინასახედ წარმოაჩენს იმ ისტორიას, რომელიც მალე მოსული საკვირაო კანონის წინ უძღვის.

„ქითიმის ხომალდები“ წარმოადგენდნენ ვანდალებს, რომლებიც აგრეთვე წარმოდგენილნი არიან, როგორც მეორე საყვირი გამოცხადების მერვე თავში. რომის თანდათანობითი დაცემა დაიწყო 330 წელს, როდესაც კონსტანტინემ სამეფო აღმოსავლეთად და დასავლეთად გაყო. შემდგომ მან იგი თავის სამ ძეს გაუნაწილა. რომის იმპერია, რომელიც აქტიუმის ბრძოლიდან მოყოლებული უძლეველი იყო, მაშინ ორ ნაწილად გაიყო, შემდეგ სამ ნაწილად; ხოლო გამოცხადების მერვე თავის პირველი ოთხი საყვირი წარმოადგენდნენ მტერთა შემოტევას, რომელმაც დასავლეთ რომი 476 წელს დასასრულამდე მიიყვანა. აღმოსავლეთმა რომმა კონსტანტინოპოლში იარსება მეხუთე საყვირის ბოლომდე და მეექვსე საყვირის დასაწყისამდე, რომლებიც ასევე პირველი და მეორე ვაებანია. პირველი ვაების ას ორმოცდაათწლიანი დროითი წინასწარმეტყველება დასრულდა იმავე თარიღზე, როდესაც მეორე ვაების დროითი წინასწარმეტყველება დაიწყო.

ქითიმის ხომალდები რომისთვის ფინანსურ უბედურებას წარმოადგენდნენ, რადგან ვანდალთა ფლოტმა ხმელთაშუა ზღვის საზღვაო სავაჭრო გზები გაანადგურა. უკანასკნელ დღეებში ისლამი წარმოჩენილია, როგორც ფინანსური უბედურება დედამიწის მეფეთათვის. ვანდალები და მათი ხომალდები იყვნენ მეორე საყვირის ძალა, ხოლო სამი „ვაი“ ისლამური საყვირის ძალებია. პირველი იყო არაბეთი, მეორე — თურქეთი, ხოლო მესამე — მსოფლიო მასშტაბისაა.

გემები ეკონომიკური ძალაუფლების სიმბოლოა, ხოლო წმინდა წერილებში თარშიშის გემები ეკონომიკური ძალაუფლების უმთავრესი სიმბოლოებია. ეს გემები ზღვების შუაგულში მრისხანე აღმოსავლეთის ქარის მიერ იძირება, ხოლო წმინდა წერილებში ისლამი აღმოსავლეთის ძეთაა. როდესაც ისლამი მოვლენათა წინასწარმეტყველურ თანმიმდევრობაში აღინიშნება, იგი ეკონომიკურ კრიზისს წარმოშობს. ისლამი ბალაამთან ვირით არის წარმოდგენილი, რაც იმ ებრაული სიტყვის ეკვივალენტია, რომელიც წმინდა წერილებში ისმაელის პირველად ხსენებისას „ველურ კაცად“ ითარგმნება. ისმაელი წინასწარმეტყველურ დონეზე ისლამის მამაა, ისმაელის მამად აბრაამის უარყოფის გარეშე, თუმცა წმინდა წერილებში ისმაელის თორმეტი ტომი აღმოსავლეთის ძეებად იწოდებიან.

იერემია გლოვობდა 2020 წლის 18 ივლისის პირველ იმედგაცრუებას, და თუ იგი დაბრუნდებოდა, იგი გახდებოდა ღმერთის ბაგე კვირის კანონის დროს, როდესაც წარადგენდა აბაკუმის წინასწარმეტყველურ უწყებას, რომელმაც დააყოვნა, მაგრამ ბოლოს უნდა „ელაპარაკა“. იერემია, და ამიტომ იოანე, და ამიტომ პეტრე, უნდა ელაპარაკა აბაკუმის უწყება იმ წერტილში, როდესაც ისლამის ვირი ლაპარაკობს, და როდესაც შეერთებული შტატები ლაპარაკობს როგორც გველეშაპი.

ამ სიტყვაში ბუშმა ეს ცნება დაუკავშირა ცივი ომის შემდგომ თანამშრომლობას, სპარსეთის ყურის კრიზისს (ერაყის მიერ ქუვეითში შეჭრას), გაეროს გაძლიერებას და ხალხთა ახალ პარტნიორობას, რომელიც სამართლის უზენაესობაზეა დაფუძნებული. ბუშმა უფროსმა გამოთქმა „ახალი მსოფლიო წესრიგი“ პოპულარული გახადა რამდენიმე კვირით ადრე, 1990 წლის 11 სექტემბერს, კონგრესის ორივე პალატის ერთობლივ სხდომაზე წარმოთქმულ მიმართვაში.

მიაქციეთ ყურადღება იმ ფაქტს, რომ ბუშმა თავისი გაეროში წარმოთქმული სიტყვა იმ კონტექსტში მოათავსა, სადაც ახლახან დასრულებული ცივი ომი „ბნელი საუკუნეების“ ტერმინებით განსაზღვრა. ბნელი საუკუნეები დასრულდა დასასრულის ჟამს, 1798 წელს, ხოლო ბუში იმყოფებოდა 1989 წლის დასასრულის ჟამში. ყურადღება მიაქციეთ, რომ ფრაზის „ახალი მსოფლიო წესრიგი“ პირველად ჩამოყალიბებისას ისლამი აღაშფოთებდა ერებს, და ეს სიტყვა 9/11-ზე იყო წარმოთქმული. რუზველტიდან კარტერამდე რვა პრეზიდენტი იყო, და რეიგანიდან ტრამპამდე — რვა პრეზიდენტი. ტრამპი არის ბოლო პრეზიდენტი და იგი პირველსავე პრეზიდენტით იყო წინასახეობრივად წარმოდგენილი, რომელიც პირველი შვიდი პრეზიდენტიდან მერვე იყო.

ბუში პირველი და ბუში უკანასკნელი ერთმანეთთან არიან დაკავშირებულნი: პირველის მიერ კონგრესის წინაშე 9/11-ის დროს გამოცხადებული „ახალი მსოფლიო წესრიგით“ და უკანასკნელის 2001 წლის პატრიოტის აქტით. ორივე საგზაო ნიშანი განთავსებულია იმ კონტექსტში, სადაც ისლამი ერებს განარისხებს.

ამ საკითხების განხილვას შემდეგ სტატიაში გავაგრძელებთ.