ប្រវត្តិសាស្ត្រដែលលាក់កំបាំងនៃខទីសែសិប — លេខម្ភៃ

វាជាការយល់ដឹងតាមព្រះគម្ពីរដែលអាចទទួលយកបាន ក្នុងការកំណត់ថា ព្យាការីអេសេគាល មានអាយុសាមសិបឆ្នាំ នៅក្នុងខដំបូងៗនៃសៀវភៅរបស់គាត់។

អ្នកខ្លះជឿថា «ឆ្នាំទីសាមសិប» ត្រូវបានកំណត់ឡើងដោយផ្អែកលើវដ្តយូប៊ីលេជាក់លាក់មួយ ដែលបានចាប់ផ្ដើមជាមួយស្តេចយ៉ូសៀស ហើយបានបញ្ចប់នៅខទីមួយនៃជំពូកសែសិប។

អ្នកកំណត់លំដាប់កាលប្បវត្តិតាមព្រះគម្ពីរ កំណត់ខទីមួយនៃជំពូកសែសិបថា ជាថ្ងៃទី ២៨ ខែមេសា ឬថ្ងៃទី ២២ ខែតុលា ឆ្នាំ ៥៧៣ មុន គ.ស. ហោរាទាំងអស់សុទ្ធតែសម្គាល់ទៅកាន់គ្រាចុងក្រោយ ដូច្នេះ កាលបរិច្ឆេទរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ គឺថ្ងៃទី ២២ ខែតុលា ឆ្នាំ ៥៧៣ មុន គ.ស. ជាកាលបរិច្ឆេទអូមេហ្គានៃបន្ទាត់មួយ ដែលបានចាប់ផ្តើមកាលពីហាសិបឆ្នាំមុន នៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ដែលត្រូវបានហៅថា «បុណ្យរំលងដ៏អស្ចារ្យរបស់យ៉ូសៀស» នៅថ្ងៃទី ៥ ខែឧសភា ឆ្នាំ ៦២២ មុន គ.ស.

ចំនួនសាមសិបជានិមិត្តរូបតំណាងឱ្យបូជាចារ្យ ដែលត្រូវមានអាយុសាមសិបឆ្នាំនៅពេលពួកគេចាប់ផ្ដើមបម្រើ។ ទោះបីខទីមួយដល់ខទីបីនៃជំពូកទីមួយក្នុងគម្ពីរអេសេគាល បញ្ជាក់ថាអេសេគាលមានអាយុសាមសិបឆ្នាំ ឬគ្រាន់តែបង្ហាញថាគាត់ជានិមិត្តរូបតំណាងឱ្យបូជាចារ្យម្នាក់ក៏ដោយ ក៏គាត់ត្រូវបានបង្ហាញថាមានអាយុសាមសិបឆ្នាំដែរ។ ប្រសិនបើសាមសិបឆ្នាំនៅក្នុងខទីមួយ តំណាងឱ្យឆ្នាំទីសាមសិបគិតចាប់ពីពិធីបុណ្យរំលងដ៏ធំរបស់យ៉ូសៀសនៅឆ្នាំ៦២២ មុនគ្រិស្តសករាជ ដូចដែលអ្នកដទៃទៀតជឿ នោះន័យបង្កប់ខាងទំនាយក៏នៅតែដដែល។

យ៉ូសៀស មានន័យថា «គ្រឹះ» ហើយបុណ្យរំលងដ៏ធំរបស់ទ្រង់បានចាប់ផ្តើមរយៈពេលយូប៊ីលេមួយ ដែលបានបញ្ចប់នៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ក្នុងថ្ងៃនៃការធ្វើបុណ្យធួនបាប ឆ្នាំ 573 មុន គ.ស.។ «ខ្សែយូប៊ីលេ» ពីយ៉ូសៀសដល់ថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ស្របតាមប្រវត្តិសាស្ត្រពីឆ្នាំ 1840 ដល់ 1844។ គ្រឹះនៃឆ្នាំ 1840 ត្រូវបានតំណាងដោយស្តេចយ៉ូសៀស ហើយក៏ដោយ យ៉ូសៀស លិច ផងដែរ។ ថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ត្រូវបានតំណាងដោយស្នែងនៃត្រែយូប៊ីលេដែលត្រូវបានផ្លុំឡើង ព្រមទាំងស្នែងនៃថ្ងៃនៃការធ្វើបុណ្យធួនបាបផងដែរ។

អេសេគាល ត្រូវបានដាក់នៅក្នុងខ្សែយូប៊ីលេ ចាប់ពីស្តេចយ៉ូសៀ ដល់ថ្ងៃទី ២២ ខែតុលា ជាខ្សែដែលតំណាងឲ្យទេវតាទីមួយ និងទេវតាទីពីរ នៃវិវរណៈ ១០ ចាប់ពីឆ្នាំ ១៨៤០ រហូតដល់ឆ្នាំ ១៨៤៤។ អេសេគាល តំណាងឲ្យពួកមីល្លេរីតរបស់ទេវតាទីមួយ និងទេវតាទីពីរ ហើយក៏តំណាងឲ្យមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ របស់ទេវតាទីបីផងដែរ។ អេសេគាល តំណាងឲ្យបព្វជិតភាពរបស់មួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ប៉ុន្តែលក្ខណៈព្យាករណ៍សំខាន់ជាចម្បងរបស់គាត់ គឺថា គាត់ជាព្យាការី។

មានតួអង្គបីរូបនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ដែលបានចាប់ផ្តើមបម្រើនៅពេលមានអាយុសាមសិបឆ្នាំ។ រួមជាមួយអេសេគាល មានដាវីឌ និងយ៉ូសែប។ ដោយសារពួកគេទាំងអស់បានចាប់ផ្តើមបម្រើនៅអាយុសាមសិបឆ្នាំ ដូច្នេះពួកគេទាំងអស់គឺជាបូជាចារ្យ។ ដាវីឌជានិមិត្តរូបនៃស្តេច យ៉ូសែបជាបូជាចារ្យ ហើយអេសេគាលជាព្យាការី នៅក្នុងនគរសិរីរុងរឿងបីមុខ ដែលរួមមានព្យាការី បូជាចារ្យ និងស្តេច។

ទោះបីជាយើងអាចអនុវត្តហោរា​អេសេគាល​ជា​និមិត្តរូប​យ៉ាងណាក៏ដោយ លោកគឺជា​បូជាចារ្យ ហើយនៅពេលយកទៅអនុវត្តតាមខ្សែបន្ទាត់​នៃ​យូប៊ីលេ​ពី​យ៉ូសៀស​រហូតដល់​ថ្ងៃទី ២២ ខែ​តុលា អេសេគាល​គឺជា​បូជាចារ្យ​ម្នាក់ ដែលនឹង​តំណាង​ឲ្យ​បូជាចារ្យ​ម្នាក់​ក្នុង​សម័យ​នៃ​ការ​បោះត្រា​នៃ​មនុស្ស​មួយសែន​សែសិបបួន​ពាន់​នាក់ ដូចដែល​បាន​បង្ហាញ​ជា​គំរូ​ដោយ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ពី​ឆ្នាំ 1840 ដល់ 1844 និង​ស្តេច​យ៉ូសៀស​រហូតដល់​ថ្ងៃទី ២២ ខែ​តុលា ឆ្នាំ 573 មុន​គ.ស.

ព្រះគម្ពីរបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា អេសេគាល បានបម្រើកិច្ចការរយៈពេលម្ភៃពីរឆ្នាំ។ «ម្ភៃពីរ» ជានិមិត្តសញ្ញានៃមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ ដែលជាទង់សម្គាល់នៃព្រះភាព ដោយរួមបញ្ចូលជាមួយមនុស្សជាតិ។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដែលតំណាងដោយបុណ្យរំលងរបស់យ៉ូសៀ រហូតដល់ការប្រារព្ធយូប៊ីលេនៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា នៃជំពូកសែសិប បុណ្យរំលងរបស់យ៉ូសៀបានជានិមិត្តរូបនៃកិច្ចការរបស់ Josiah Litch នៅឆ្នាំ 1838 និង 1840។ កិច្ចការនោះគឺការលើកបង្ហាញទំនាយអំពីពេលវេលានៃវេទនាទីមួយ និងវេទនាទីពីរ។ ឥឡូវនេះ អាចមើលឃើញបានថា ទំនាយអំពីវេទនាទីមួយ និងវេទនាទីពីរ មានវិសាលភាពធំជាងអ្វីដែលអ្នកត្រួសត្រាយបានយល់ស្គាល់។

ក្នុង​នាម​ជា​ហោរា​ព្រះគម្ពីរ អេសេគាល​បាន​កំណត់​កាលបរិច្ឆេទ​ជាក់លាក់​នៅ​ក្នុង​សំណេរ​របស់​លោក​ច្រើន​ជាង​អ្នកនិពន្ធ​ព្រះគម្ពីរ​ណា​ម្នាក់​ផ្សេង​ទៀត។

អេសេគាលគឺជាអូមេហ្គានៃគោលការណ៍មួយថ្ងៃស្មើនឹងមួយឆ្នាំក្នុងទំនាយព្រះគម្ពីរ។ នៅក្នុងកណ្ឌជនគណនា ការលើកឡើងជាអាល់ហ្វាអំពីគោលការណ៍មួយថ្ងៃស្មើនឹងមួយឆ្នាំ ត្រូវបានបង្ហាញតាមរយៈការបះបោរលើកដំបូងនៅកាដេស ដែលនាំឱ្យមានការដើរវិលវល់អស់រយៈពេលសែសិបឆ្នាំនៅទីរហោស្ថាន។ ការបះបោរចុងក្រោយ ឬការបះបោរជាអូមេហ្គា ត្រូវបានអេសេគាលបង្ហាញនៅក្នុងជំពូកទីបួន នៅពេលដែលក្រុងយេរូសាឡិមត្រូវបានបំផ្លាញ។

កាដេស និងការបំផ្លាញក្រុងយេរូសាឡិម ជានិមិត្តរូបនៃការបះបោរអាល់ហ្វា និងអូមេហ្គា ដែលបង្ហាញពីគោលការណ៍មួយថ្ងៃតំណាងឱ្យមួយឆ្នាំ។ «គោលការណ៍មួយថ្ងៃតំណាងឱ្យមួយឆ្នាំ» គឺជាវិធានចម្បងរបស់ក្រុមអ្នកដើរតាមមីល្ល័រ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រពីឆ្នាំ១៨៤០ ដល់ឆ្នាំ១៨៤៤ ដូចដែលបានបង្ហាញជាគំរូតំណាងក្នុងខ្សែពេលវេលានៃឆ្នាំយូប៊ីលេ ចាប់ពីព្រះបាទយ៉ូសៀសរហូតដល់ថ្ងៃទី២២ ខែតុលា។ អេសេគាលលើកបង្ហាញកាលបរិច្ឆេទច្រើនជាងព្យាការីដទៃណាៗទាំងអស់។ នៅក្នុងការកំណត់កាលបរិច្ឆេទរបស់អេសេគាល ខ្សែពេលវេលានៃឆ្នាំយូប៊ីលេត្រូវបានសម្គាល់ឃើញ ដែលភ្ជាប់សក្ខីកម្មរបស់អេសេគាលដោយផ្ទាល់ទៅនឹងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃទេវតាទីមួយ និងទីពីរ ហើយបន្ទាប់ពីនោះ ទៅនឹងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃទេវតាទីបី។

រួមជាមួយនឹង “បន្ទាត់ជូប៊ីលី” អេសេគាលដេកផ្អៀងខ្លួនម្ខាងអស់រយៈពេលបីរយកៅសិបថ្ងៃ រួចដេកផ្អៀងទៅម្ខាងទៀតអស់រយៈពេលសែសិបថ្ងៃ។ “បួនរយសាមសិប” ជានិមិត្តរូបនៃសម្ពន្ធមេត្រីចាស់ និងសម្ពន្ធមេត្រីថ្មី ដ្បិតសេចក្ដីសន្យានៃសម្ពន្ធមេត្រីរបស់អាប់រ៉ាម អំពីការជាប់ជាឈ្លើយនៅស្រុកអេស៊ីបអស់រយៈពេលបួនរយឆ្នាំ បានទទួលសក្ខីភាពទីពីរ គឺរយៈពេលសាមសិបឆ្នាំ តាមរយៈសាវ័កប៉ុល។ អាប់រ៉ាម (ក្រោយមកគឺអ័ប្រាហាំ) ខាង ‘សម្ពន្ធមេត្រីចាស់’ និងសូល (ក្រោយមកគឺប៉ុល) ខាង ‘សម្ពន្ធមេត្រីថ្មី’ បានរួមបញ្ចូលសក្ខីភាពរបស់ខ្លួនជាមួយគ្នា ដើម្បីបញ្ជាក់ថា រយៈពេលបួនរយសាមសិបឆ្នាំជានិមិត្តរូបនៃសម្ពន្ធមេត្រីដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច។ “បីរយកៅសិបថ្ងៃ” “ឯងត្រូវទទួលបន្ទុកអំពើទុច្ចរិតរបស់ពូជពង្សអ៊ីស្រាអែល។” “ហើយ” “ឯងត្រូវទទួលបន្ទុកអំពើទុច្ចរិតរបស់ពូជពង្សយូដាអស់រយៈពេលសែសិបថ្ងៃ។” ចំហៀងខាងស្ដាំ និងចំហៀងខាងឆ្វេងរួមគ្នា ស្មើនឹងអាប់រ៉ាម និងប៉ុល។

សម្ពន្ធមេត្រីតែងតែផ្អែកលើការស្តាប់បង្គាប់ ឬការមិនស្តាប់បង្គាប់—ជីវិត ឬសេចក្ដីស្លាប់។ គោលការណ៍មួយថ្ងៃស្មើនឹងមួយឆ្នាំក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃចលនាមីល្ល័រ គឺជាបញ្ហាស្លាប់រស់ ហើយប្រវត្តិសាស្ត្រនោះត្រូវបានទេវតាទីមួយប្រកាសថាជាដំណឹងល្អដ៏អស់កល្បជានិច្ច។ «ដំណឹងល្អ» គឺជាបញ្ហាស្លាប់រស់ ហើយបញ្ហាស្លាប់រស់ដែលជាការសាកល្បងក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃចលនាមីល្ល័រ ត្រូវបានដាក់នៅក្នុងបរិបទនៃគោលការណ៍មួយថ្ងៃស្មើនឹងមួយឆ្នាំ។ ការព្យាករដែលបានផ្តល់អំណាចដល់សាររបស់ទេវតាទីមួយ គឺជាទំនាយអំពីរយៈពេលបីរយកៅសិបមួយឆ្នាំ និងដប់ប្រាំថ្ងៃនៃវេទនាទីពីរ។ នៅក្នុងរយៈពេលបីរយកៅសិបថ្ងៃ ដែលអេសេគាលបានដេកផ្អៀងខាងឆ្វេង មានរូបតំណាងនៃទំនាយអំពីរយៈពេលបីរយកៅសិបមួយឆ្នាំ និងដប់ប្រាំថ្ងៃនៃវេទនាទីពីរ។ ការបែងចែកទំនាយនេះឱ្យបានត្រឹមត្រូវ តម្រូវឱ្យមានសមត្ថភាពវែកញែកខាងទំនាយ ប៉ុន្តែនេះពិតជាកិច្ចការដែលកំពុងបន្តរបស់សិង្ហនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដា ក្នុងការបកត្រាសារនៃសម្រែកនៅពាក់កណ្ដាលយប់។

ខ្ញុំអះអាងថា អេសេគាល ត្រូវតែត្រូវបានចាត់ទុកជា​និមិត្តរូបនៃមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ ប៉ុន្តែជាចម្បងជា​និមិត្តរូបនៃអំណោយទាននៃព្រះវិញ្ញាណនៃការព្យាករណ៍ មិនថាត្រូវបានតំណាងជា​ការបង្ហាញខ្លួននៃហោរានៅថ្ងៃចុងក្រោយ ឬជា​ការបង្ហាញខ្លួននៃប្រជារាស្ត្រនៃសេចក្តីសញ្ញា ដែលយល់អំពីគោលការណ៍នៃវិធីសាស្ត្រ «បន្ទាត់លើបន្ទាត់» ក៏ដោយ។

ខ្ញុំអះអាងថា ពន្លឺដែលអេសេគាលបានបញ្ចេញលើទំនាយអំពីបីរយកៅសិបមួយឆ្នាំ និងដប់ប្រាំថ្ងៃ ស្របគ្នានឹងបុរសកាន់ជក់បោសធូលីបោះគ្រឿងអលង្ការចូលទៅក្នុងហិបធំជាងនោះ។

ខ្ញុំអះអាងថា ពន្លឺដែលមកពី​អេសេគាល គឺជា​ធាតុសំខាន់មួយ​នៃ​សារថ្មកំពូល នៅពេល​ព្រះវិហារ​ត្រូវបាន​បញ្ចប់។

នៅក្នុងខទី១ នៃជំពូកទី៤០ អេសេគាលស្ថិតនៅត្រង់ថ្ងៃទី២២ ខែតុលា ហើយនៅត្រង់នោះហើយដែលនិមិត្តអំពីព្រះវិហារនាពេលអនាគតត្រូវបានប្រទានដល់អេសេគាល។ ព្រះវិហារនោះគឺជាព្រះវិហាររបស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ដែលមានអេសេគាលជានិមិត្តរូបតំណាង។ ក្រុមនោះនឹងបានឆ្លងផុតការសាកល្បងពីររួចហើយ មុនពេលពួកគេឈានដល់ការសាកល្បងលើកទីបី ដែលជាការសាកល្បងកាត់សេចក្ដី។ អេសេគាលត្រូវបានបង្ហាញថាកំពុងទទួលពន្លឺរបស់លោកនៅក្នុងព្រះវិហារ ហេតុនេះ ពន្លឺដែលលោកបញ្ចេញក្នុងនាមជានិមិត្តរូប តំណាងឱ្យពន្លឺដែលមកដល់នៅពេលរាស្ត្ររបស់ព្រះចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត ស្របតាមដានីយ៉ែល ជំពូកទី១០។

ពន្លឺនៃវិវរណៈរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលត្រូវបានបើកត្រា គឺត្រូវបានបើកត្រានៅមុនពេលគ្រានៃព្រះគុណបិទបញ្ចប់បន្តិចប៉ុណ្ណោះ។

«ពេលវេលាជិតមកដល់ហើយ» មុនពេលសម័យព្រះគុណបិទនៅក្នុងខទីដប់មួយ ដូច្នេះ វិវរណៈនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទត្រូវបានបើកមិនបិទត្រានៅពេលនោះ ព្រោះ «ពេលវេលាជិតមកដល់ហើយ»។

រយៈពេលសាកល្បងនៃសាសនាអាដវេនទីស្តថ្ងៃទីប្រាំពីរ ប្រភេទឡាវដីសេ បិទបញ្ចប់នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ហើយសាសនាអាដវេនទីស្តត្រូវបានតំណាងថាជាយេរូសាឡឹមនៅក្នុងជំពូកទីប្រាំបួននៃអេសេគាល។ នៅទីនោះ អ្នកទាំងឡាយដែលដកដង្ហើមធ្ងន់ ហើយយំដោយសារអំពើគួរស្អប់ខ្ពើមទាំងឡាយ ដែលបានប្រព្រឹត្តនៅក្នុងស្រុក និងក្នុងពួកជំនុំ ទទួលបានត្រា។ ការបោះត្រាកើតឡើងនៅពេលខ្យល់ពីទិសខាងកើតនៃអ៊ីស្លាមកំពុងធ្វើឲ្យប្រជាជាតិនានាខឹងសម្បារ គឺមុនពេលរយៈពេលសាកល្បងបិទបញ្ចប់បន្តិច។ នៅក្នុងជំពូកទីប្រាំបីនៃអេសេគាល ជំនាន់ទាំងបួននៃសាសនាអាដវេនទីស្តត្រូវបានបញ្ចប់ ដោយជំនាន់ទីបួនត្រូវបាននិមិត្តរូបដោយមេដឹកនាំម្ភៃប្រាំនាក់ដែលកំពុងក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះអាទិត្យ។

ទស្សនៈនោះ​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​មក​ដោយ​និមិត្តរូប មួយ​ថ្ងៃ​មុន​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ ឬ​ក៏​មុន​ពេល​បិទ​ការ​សាកល្បង​បន្តិច ដូច​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ប្រាំមួយ ប្រាំមួយ ប្រាំមួយ។

និមិត្តនៅ​ឆ្នាំ​ទី​ប្រាំមួយ ខែ​ទី​ប្រាំមួយ និង​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំ បាន​មក​ដល់​មុន «666» ជា​និមិត្ត​សញ្ញា​នៃ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ នៅ​ពេល​ដែល​ពេល​វេលា​សាកល្បង​ត្រូវ​បិទ​សម្រាប់​អាដվենទីសម៍​ឡៅឌីសេ។ និមិត្ត​នោះ​គឺ «ស្រប​តាម​និមិត្ត» ដែល​អេសេគាល «បាន​ឃើញ​នៅ​វាល​ទំនាប»។ និមិត្ត​ដែល​គាត់​បាន​ឃើញ​នៅ​វាល​ទំនាប ត្រូវ​បាន​រក​ឃើញ​នៅ​មុន​នេះ គឺ​នៅ​ជំពូក​ទី​បី។

និមិត្តនៃ «វាលទំនាប» ដែលជានិមិត្តនៅឆ្នាំទីប្រាំមួយ ខែទីប្រាំមួយ និងថ្ងៃទីប្រាំ គឺជានិមិត្តដែលអេសេគាលបានឃើញពីមុននៅមាត់ទន្លេកេបារ។

“និមិត្តរបស់ព្រះ” ដែលអេសេគាល “បានឃើញ” នៅមាត់ទន្លេកេបារ គឺជានិមិត្តនៅវាលទំនាប ដែលក៏ជានិមិត្តនៅក្នុងគម្ពីរអេសេគាល ជំពូកទីប្រាំបីដល់ទីដប់មួយផងដែរ។ និមិត្តទាំងនោះត្រូវបានបង្ហាញក្នុងបរិបទដែលអេសេគាលកំពុងសម្លឹងមើលទៅក្នុងទីសក្ការៈ ជាទីដែលនិមិត្តបែបកញ្ចក់ឆ្លុះ "marah" នៃជំពូកទីដប់ត្រូវបានសម្រេច។ អេសេគាលតំណាងឱ្យអស់អ្នកដែលទទួលចំណែកពីពន្លឺនៃទំនាយដែលចែងចាំងចេញពីទីបរិសុទ្ធបំផុត ខណៈដែលការបើកសម្ដែងរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទត្រូវបានបង្ហាញចេញមក នៅមុនពេលបិទបញ្ចប់គ្រាព្រះគុណបន្តិច។

នៅពេលយើងកំណត់សម្គាល់ខ្សែពេលវេលានៃឆ្នាំមហារីករាយរបស់ស្តេចយ៉ូសៀស ដែលចាប់ផ្ដើមពីបុណ្យរំលង ហើយបញ្ចប់នៅថ្ងៃទី២២ ខែតុលា នោះយើងកំពុងកំណត់សម្គាល់និមិត្តរូបនៃពិធីបុណ្យនានានៅរដូវផ្ការីក និងពិធីបុណ្យនានានៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ ដូចដែលបានរៀបរាប់ក្នុងគម្ពីរលេវីវិន័យ ជំពូកទីម្ភៃបី។ នៅទីនោះ ពិធីបុណ្យនៅរដូវផ្ការីក និងពិធីបុណ្យនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះត្រូវបានរៀបរាប់ក្នុងខគម្ពីរចំនួនម្ភៃពីរសម្រាប់រដូវនីមួយៗ ដូចជាព័ន្ធកិច្ចរបស់អេសេគាលដែលមានរយៈពេលម្ភៃពីរឆ្នាំដែរ។ ការដាក់អេសេគាលឱ្យត្រូវនឹងឆ្នាំទីសាមសិបនៅលើខ្សែពេលវេលានៃឆ្នាំមហារីករាយ ធ្វើឱ្យពេលកំណើតរបស់អេសេគាលអាចត្រូវគ្នានឹងការស្តារជំនឿឡើងវិញរបស់ស្តេចយ៉ូសៀស។ ប្រសិនបើលោកមានអាយុសាមសិបឆ្នាំនៅក្នុងឆ្នាំទីសាមសិបនៃវដ្តឆ្នាំមហារីករាយ នោះអេសេគាលច្បាស់ជាបានកើតនៅពេលដែលស្តេចយ៉ូសៀសធ្វើការកែទម្រង់។

អេសេគាលជានិមិត្តរូបនៃអស់អ្នកដែលចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុតដោយសេចក្ដីជំនឿ។ ពេលបានចូលទៅដល់ទីនោះ ពួកគេឃើញកង់នៅក្នុងកង់ ដែលតំណាងឱ្យដំណើរប្រព្រឹត្តទៅដ៏ស្មុគស្មាញនៃអន្តរកម្មរវាងមនុស្ស។ ដូចគ្នានឹងយ៉ូហាននៅក្នុងវិវរណៈ ជំពូកទីដប់ដែរ អេសេគាលតំណាងឱ្យក្រុមអ្នកដើរតាមលោកមីល្ល័រ ប៉ុន្តែតំណាងដោយផ្ទាល់ជាងនេះទៅទៀតដល់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់។ ទំនាយស្របគ្នារបស់គាត់អំពីរយៈពេលបីរយកៅសិបមួយឆ្នាំ និងដប់ប្រាំថ្ងៃ បង្ហាញឱ្យឃើញការជំនុំជម្រះចុងក្រោយលើលទ្ធិអាត់វេនទីស្ទបែបឡៅឌីសេ តាមរយៈការបំផ្លាញក្រុងយេរូសាឡិម ហើយទំនាយនោះក៏រួមបញ្ចូលអាថ៌កំបាំងនៃចំនួនសាមសិបប្រាំបី និងសែសិបផងដែរ។

វារួមបញ្ចូលនូវនិមិត្តរូបនៃរយៈពេលបួនរយសាមសិបឆ្នាំ។

វារួមបញ្ចូលរយៈពេលបួនឆ្នាំ ដែលតំណាងដោយ 1333 ដល់ 1337, 1449 ដល់ 1453 និង 1840 ដល់ 1844។

យើង​នឹង​ចាប់ផ្ដើម​ការ​ពិចារណា​របស់​យើង​អំពី​ប្រធានបទ​ដ៏​សំខាន់​បំផុត​នេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។