ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ເລກສິບເອັດ

ພຣະທຳດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະບົດທີສອງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ໃນສັນຍະລັກເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນນັ້ນ, ຂ່າວສານທຳອິດແມ່ນໃຫ້ຢຳເກງພຣະເຈົ້າ, ຂ່າວສານທີສອງແມ່ນໃຫ້ຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າ, ແລະຂ່າວສານທີສາມຊີ້ບອກເຖິງໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ. ກ່ອນທີ່ເຮົາຈະເຂົ້າສູ່ບົດທີສອງຂອງພຣະທຳດານີເອນໂດຍກົງ, ຈຳເປັນຕ້ອງທົບທວນເລັກນ້ອຍກ່ອນ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ໂດຍຫຼັກແລ້ວ ຊີ້ບອກເຖິງການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນ.

ທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ກຳນົດຄວາມລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນວ່າເປັນຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ “ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງດື່ມນ້ຳອະງຸ່ນແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງການລ່ວງປະເວນີຂອງນາງ.” ການລົ້ມລົງຂອງນາງເປັນການຕອບສະໜອງຕໍ່ການທີ່ນາງໄດ້ລ່ວງປະເວນີກັບບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງ. ການລ່ວງປະເວນີນັ້ນເກີດຂຶ້ນຜ່ານບັນດາຄຳສອນເທັດຂອງນາງ ຊຶ່ງຖືກສະແດງເປັນ “ນ້ຳອະງຸ່ນ.” ຄຣິດຈັກຄາໂຕລິກເຕັມໄປດ້ວຍຄຳສອນເທັດຫຼາຍປະການ ແຕ່ຄຳສອນເທັດທີ່ກ່ຽວໂຍງໂດຍກົງກັບການລົ້ມລົງຂອງນາງ ຄື ຄຳສອນເທັດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດ “ພຣະພິໂລດ” ຂອງນາງ. ຄຳສອນນັ້ນຄືການຜະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກແລະລັດ ໂດຍມີຄຣິດຈັກເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ. ພຣະພິໂລດຂອງຄຣິດຈັກຄາໂຕລິກ ຄື ການຂົ່ມເຫັງຜູ້ທີ່ນາງລະບຸວ່າເປັນພວກນອກຮີດ. ພຣະພິໂລດຂອງນາງສຳເລັດຜົນໄດ້ດ້ວຍການລ່ວງປະເວນີຂອງນາງກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ຫາກປາດສະຈາກການເຊື່ອມໂຍງຂອງນາງກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຫາກປາດສະຈາກການຄວບຄຸມເໜືອພວກເຂົາ ນາງກໍຈະບໍ່ມີຄວາມສາມາດທີ່ຈະຂົ່ມເຫັງຜູ້ທີ່ນາງນິຍາມວ່າເປັນພວກນອກຮີດ. ດັ່ງນັ້ນ ການລົ້ມລົງເປັນຄັ້ງທີສອງຂອງນາງ ຈຶ່ງໝາຍເຖິງຈຸດໜຶ່ງໃນອະນາຄົດ ເມື່ອນາງຈະສາມາດໃຊ້ພຣະພິໂລດຂອງນາງໄດ້ອີກຄັ້ງ ດັ່ງທີ່ນາງເຄີຍເຮັດໃນອະດີດ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໂດຍການລ່ວງປະເວນີຂອງນາງກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກເຂົ້າສູ່ຄວາມສຳພັນອັນຜິດກົດໝາຍນັ້ນ ໂດຍການດື່ມຄຳຕົວະຂອງນາງ. ການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນຖືກປະກາດເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ.

ໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຂອງຄຣິດຈັກກາໂຕລິກໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798, ແຕ່ນາງຈະກະທຳການຂົ່ມເຫັງຊ້ຳອີກດັ່ງທີ່ນາງໄດ້ກະທຳໃນຍຸກມືດ, ໃນວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

ນາງໄດ້ຮັບເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີເພື່ອກັບໃຈ ແລະນາງປະຕິເສດ. ສາມປີເຄິ່ງແຫ່ງຄວາມແຫ້ງແລ້ງທີ່ນຳໄປສູ່ພູກາເມນ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ເຢເຊເບນເພື່ອກັບໃຈ, ແຕ່ນາງກໍປະຕິເສດເຊັ່ນກັນ. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ກະສັດອົງທຳອິດໃນບັນດາກະສັດແຫ່ງໂລກຜູ້ທີ່ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບນາງໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ແມ່ນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ. ແລ້ວເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມັນກໍໄດ້ເຕັມຖ້ວຍແລ້ວ.

ປະຫວັດຊີວິດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນ ທີ່ມີໄລຍະເຈັດສິບປີ ເປັນສັນຍະລັກຂອງຫຼາຍແນວຄຳພະຍາກອນ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໄວ້ໃນທູດສະຫວັນສາມອົງໃນ Revelation ບົດ 14, ແລະເປັນຕົວແທນໂຄງສ້າງຂອງຄຳພາສາເຮັບເຣີ “ຄວາມຈິງ.” ມັນເປັນຕົວແທນຂອງການຊຳລະລ້າງບຸດທັງຫຼາຍຂອງເລວີ ຊຶ່ງສຳເລັດໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ມັນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການທີ່ພຣະຄຣິດຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງ. ມັນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການຫລົງຖອຍຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປພາຍໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ໃນ Ezekiel ບົດ 8 ແລະ 9. ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ ຍັງຖືກສະແດງໂດຍການຜິດປະເວນີຂອງເຢຊາເບນກັບອາຮັບ, ການຜິດປະເວນີຂອງເຮໂຣດກັບເຮໂຣເດຍ, ລູກງົວຄຳແຫ່ງການກະບົດຂອງອາໂຣນ, ວິຫານນະມັດສະການປອມສອງແຫ່ງຂອງເຢໂຣໂບອາມທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນເບເທນ ແລະ ດານ, ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານ ແລະ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງອາຊະຕາໂຣດໃນເລື່ອງຂອງພູເຂົາກາເມນ. ຄຳນິຍາມພຽງຢ່າງດຽວຂອງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໃນບົດຂຽນຂອງ Ellen White ຄື ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກ ແລະ ລັດ, ໂດຍທີ່ຄຣິດຕະຈັກເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ. ປະເດັນເລື່ອງຄຣິດຕະຈັກປົກຄອງຢູ່ເໜືອລັດນັ້ນ ແມ່ນແກ່ນສຳຄັນຂອງສິ່ງທີ່ເອກະສານອັນສັກສິດ ຊຶ່ງຄືລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ໄດ້ຖືກອອກແບບເພື່ອປ້ອງກັນໄວ້. ເມື່ອຫຼັກການແຫ່ງການແຍກຄຣິດຕະຈັກອອກຈາກລັດຖືກລະຖິ້ມໂດຍສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ການຮ່ວມຕົວຢ່າງສົມບູນຂອງຄຣິດຕະຈັກ ແລະ ລັດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາກໍຈະຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ.

ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ ມີການທົດສອບທາງສາຍຕາຢ່າງໜຶ່ງ ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງການທີ່ນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນຈະຕ້ອງຮັບຮູ້ການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາຢູ່ໃນຕອນທ້າຍສຸດຂອງຂະບວນການນັ້ນແລ້ວ. ໃນຂະບວນການກໍ່ຮູບຂອງຮູບສັດຮ້າຍນັ້ນ ມີຫຼາຍຂະບວນເຄື່ອນໄຫວທີ່ມີສ່ວນສົ່ງເສີມໃຫ້ເຖິງການພັດທະນາຢ່າງສົມບູນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ບ່ອນທີ່ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍຖືກບັງຄັບໃຊ້. ມີຂະບວນເຄື່ອນໄຫວທາງການເມືອງ, ຂະບວນເຄື່ອນໄຫວທາງສາສະໜາ, ຂະບວນເຄື່ອນໄຫວທາງສັງຄົມ ແລະ ຂະບວນເຄື່ອນໄຫວທາງການເງິນ. ຈົ່ງສັງເກດເຫດການທີ່ຖືກອ້າງອີງເຖິງ ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍ ໃນຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້.

ການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ປະກອບດ້ວຍການຕຽມພ້ອມທີ່ຄ່ອຍໆຄືບໜ້າໄປ ຊຶ່ງລວມມີ “ເຫດການ” ແລະ “ຄວາມເຄື່ອນໄຫວ” ທັງສອງຢ່າງໃນຮູບພະຫຸພົດ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການເປັນເຊີຍ 70 ປີຂອງດານີເອນ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍເຢໂຮຍາກິມ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍພຣະຣາຊກຳນົດຂອງໄຊຣັດ. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງເພື່ອສຳແດງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງນັ້ນ, ແລະ ມີ “ພຣະຣາຊກຳນົດ” ອັນໜຶ່ງທີ່ເປັນຕົວແທນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ 70 ປີແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນເປັນແບບຢ່າງ. “ພຣະຣາຊກຳນົດ” ນັ້ນ ຄື USA Patriot Act, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກອ້າງເຫດຜົນຕໍ່ສາທາລະນະຢ່າງແຈ້ງແຈ້ງວ່າຕັ້ງຢູ່ເທິງການໂຈມຕີຂອງອິດສະລາມໃນວິບັດຄັ້ງທີສາມ. ແຕ່ບໍ່ເໝືອນກັບຄຳສັ່ງບໍລິຫານແບບອຳນາດນິຍົມຂອງ Abraham Lincoln ໃນສົງຄາມກາງເມືອງ ຫຼືຂອງ Franklin Roosevelt ໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ, Patriot Act ຍັງຄົງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຢູ່ ແລະ ມີແນວໂນ້ມຢ່າງສູງວ່າຈະຖືກເສີມຄວາມແຂງແກ່ນ ແລະ ເພີ່ມອຳນາດຂຶ້ນ ເມື່ອການປະທະກັບອິດສະລາມໃນລະດັບໂລກທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ. ຄຳສັ່ງບໍລິຫານຂອງທັງສົງຄາມກາງເມືອງ ແລະ ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງພ້ອມກັບການຢຸດຕິຄວາມເປັນສັດຕູ, ແຕ່ຈະບໍ່ມີການຢຸດຕິຄວາມເປັນສັດຕູກັບອິດສະລາມໃນລະດັບໂລກ, ຫາກແຕ່ຈະເປັນການໂຈມຕີດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວທີ່ທະວີຂຶ້ນທົ່ວໂລກ.

ໃນວັດທະນະທໍາຕາເວັນຕົກ ມີປັດຊະຍາກົດໝາຍຫຼັກຢູ່ສອງປະເພດ ຄື ກົດໝາຍອັງກິດ ແລະ ກົດໝາຍໂຣມັນ. ຫຼັກການຂອງກົດໝາຍອັງກິດແມ່ນວ່າ ບຸກຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ບໍລິສຸດຈົນກວ່າຈະຖືກພິສູດວ່າຜິດ, ແລະ ຫຼັກການຂອງກົດໝາຍໂຣມັນແມ່ນວ່າ ບຸກຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ຜິດຈົນກວ່າຈະຖືກພິສູດວ່າບໍລິສຸດ. ກົດໝາຍ USA Patriot Act ແມ່ນຕົວຢ່າງອັນຄລາສສິກຂອງກົດໝາຍໂຣມັນ, ແລະ ຢືນຢູ່ໃນການຕໍ່ຕ້ານໂດຍກົງກັບກົດໝາຍອັງກິດ. ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນ “ເຫດການ” ເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ຈະຖືກນໍາມາໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໃນການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ. ຖ້າສະຫະລັດຈະກາຍເປັນຮູບຂອງຄາທອລິກ, ປັດຊະຍາສາສະໜາ ແລະ ການເມືອງແບບຄາທອລິກ ກໍຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນສະຫະລັດກ່ອນລ່ວງໜ້າ ກ່ອນການບັງຄັບໃຊ້ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ.

ຂໍ້ຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ໝາຍເຖິງເວລາທີ່ “ຫຼັກການຂອງ Roman Catholic ຈະຖືກນຳໄປຢູ່ໃນການເອົາໃຈໃສ່ແລະການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດ,” ໂດຍເກີດຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງສັນຍາລັກທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. Patriot Act ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຕອນສຸດທ້າຍ. ສອງເຫດການໃນບັນດາເຫດການທີ່ຖືກນຳໃຫ້ເກີດຂຶ້ນເພື່ອຈັດຕັ້ງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ຄືການມາເຖິງຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ແລະ Patriot Act ທີ່ຕິດຕາມມາພາຍຫຼັງ.

ການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍແມ່ນການທົດສອບທີ່ຊະຕາກຳນິລັນດອນຂອງພວກເຮົາຈະຖືກຕັດສິນ, ແລະມັນມາກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງພວກເຮົາໃນຖານະຊາວອາດເວນຕິສທີ່ຖືວັນເຈັດສິ້ນສຸດລົງ, ແລະທີ່ນັ້ນເອງຕາປະທັບທີ່ປາກົດແຈ້ງຈະຖືກປະທັບ ແລະທຸງສັນຍາລັກຈະຖືກຊູຂຶ້ນ. ການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍເກີດຂຶ້ນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ກ່ອນການປະທັບຕາທີ່ປາກົດແຈ້ງ, ແລະກ່ອນການປິດເວລາແຫ່ງການທົດລອງ.

ໄລຍະເວລາສຳລັບການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ໄດ້ຖືກແທນຄ່າໄວ້ໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນເຊີຍຂອງດານີເອນ. ດານີເອນໄດ້ຜ່ານການທົດສອບຂັ້ນທຳອິດເລື່ອງການຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ໂດຍເລືອກກິນແຕ່ອາຫານຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. ການທົດສອບຂັ້ນທຳອິດຂອງດານີເອນແມ່ນການທົດສອບດ້ານອາຫານ. ການທົດສອບຂັ້ນທີສອງຂອງດານີເອນແມ່ນການທົດສອບດ້ານການເຫັນ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນຕອນທ້າຍຂອງໄລຍະການທົດສອບສິບວັນແຫ່ງການກິນອາຫານຕາມອາຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ກົງກັນຂ້າມກັບການກິນອາຫານຂອງບາບີໂລນ. ຄວາມສຳເລັດຂອງອາຫານນັ້ນໄດ້ຖືກສຳແດງອອກໃນຮູບລັກທາງກາຍຂອງດານີເອນ. ການທົດສອບຂັ້ນທີສອງແມ່ນການທົດສອບດ້ານການເຫັນ. ການທົດສອບຂັ້ນທຳອິດແມ່ນການທົດສອບດ້ານອາຫານ. ດານີເອນໄດ້ສະແດງຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ ແລະໄດ້ຜ່ານການທົດສອບຂັ້ນທຳອິດ, ແຕ່ໃນການທົດສອບຂັ້ນທີສອງ ດານີເອນບໍ່ອາດເຫັນລ່ວງໜ້າໄດ້ວ່າ ຕົນຈະປາກົດວ່າ “ອ້ວນທ້ວນ ແລະ ງາມກວ່າ” ຜູ້ທີ່ກິນອາຫານຂອງບາບີໂລນຫຼືບໍ່. ຍ່ອມມີຄົນທີ່ເບິ່ງດີເປັນຢ່າງຍິ່ງຢູ່ສະເໝີ ແຕ່ກິນອາຫານຂີ້ເຫຍື້ອ, ແລະຍັງມີຜູ້ປະຕິຮູບສຸຂະພາບທີ່ມີມະໂນທຳ ຊຶ່ງເບິ່ງຄືຄົນຕາຍທີ່ຍ່າງໄດ້.

ການຝຶກໃຊ້ການຄວບຄຸມຕົນເອງ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຂອງດານີເອນໃນການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດ ແມ່ນສິ່ງທີ່ນຳພາລາວໃຫ້ຜ່ານການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ ເຖິງແມ່ນວ່າຜົນຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການທົດສອບຄັ້ງທີສອງນັ້ນຈະຖືກປົກຄຸມຢູ່ໃນ “ຄວາມມືດ”. ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ຜູ້ທີ່ໄດ້ກິນໜັງສືນ້ອຍໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະເຈົ້າໃນການປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ ເມື່ອຂ່າວສານນັ້ນແຜ່ກວາດໄປທົ່ວແຜ່ນດິນດັ່ງຄື້ນນ້ຳຫຼາກ. ການທົດສອບຄັ້ງທີສອງເປັນການທົດສອບທາງການເຫັນ ຊຶ່ງຖືກນຳໜ້າໂດຍການທົດສອບດ້ານອາຫານທັງຕາມຕົວອັກສອນ ແລະ ທາງຈິດວິນຍານ ແລະ ຈາກນັ້ນກໍຕາມມາດ້ວຍການທົດສອບແບບກະດາດລິດມັດທາງຄຳພະຍາກອນ. ການທົດສອບຄັ້ງທີສອງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການສະແດງອອກທາງການເຫັນເຖິງຄວາມເຊື່ອທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດຮັບໃນການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດ.

ບົດທີສອງໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນການທົດສອບທາງພາບນິມິດ ຊຶ່ງຈະສຳເລັດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງກໍຕໍ່ເມື່ອອາຫານທີ່ໄດ້ເລືອກໄວ້ໃນການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດ ຖືກນຳມາປະຕິບັດໃຊ້ຢ່າງແທ້ຈິງໃນຂະບວນການທົດສອບ.

ຜົນສຸດທ້າຍຂອງການທົດສອບຄັ້ງທີສອງຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດ ເພື່ອສະແດງວ່າຄວາມເຊື່ອທີ່ໄດ້ປະກາດໃນການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດນັ້ນເປັນຄວາມເຊື່ອອັນແທ້ຈິງຫຼືບໍ່.

ເປັນການເໝາະສົມອັນມີທິດທາງຈາກພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ທີ່ພຣະທຳດານີເອນບົດທີສອງຕັ້ງຢູ່ເທິງຮູບປັ້ນ ເພາະວ່າມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການທົດສອບກ່ຽວກັບຮູບຂອງສັດຮ້າຍ. ນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຮັບຮູ້ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ວ່າເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນ ໃນຄວາມໝາຍເຊິ່ງສັນຍະລັກ ໄດ້ກິນໜັງສືທີ່ຊ່ອນໄວ້. ແລ້ວພວກເຂົາກໍຖືກນຳກັບໄປສູ່ທາງເກົ່າແຫ່ງອັດເວນຕິດສ໌ ດັ່ງທີ່ທາງເຫຼົ່ານັ້ນປາກົດຢູ່ໃນແຜນພາບຂອງຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850. ທາງເກົ່າເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ຊຶ່ງຕໍ່ມາພວກເຂົາຖືກນຳໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ມັນເປັນຕົວແທນເຖິງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ການເປີດເຜີຍອັນລ້ຳຄ່າທັງປວງທີ່ພວກເຂົາຖືກນຳໃຫ້ເຂົ້າໃຈນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນໂດຍອາໄສຄວາມເຂົ້າໃຈໃນວິທີການທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບ. ວິທີການນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍວິທີການຂອງ William Miller, ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຢືນຢັນເມື່ອຂ່າວສານທຳອິດໃນປະຫວັດສາດຂອງທ່ານໄດ້ຮັບລິດອຳນາດໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840.

ເມື່ອມະນຸດຍອມຮັບວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ວ່າເປັນການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ “ເຊື່ອໝັ້ນໃນຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງຫຼັກການແຫ່ງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນທີ່ Future for America ໄດ້ຍຶດຖື.” ທູດສະຫວັນໄດ້ລົງມາພ້ອມດ້ວຍໜັງສືທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ ແລະໄດ້ບັນຊາບັນດາຜູ້ທີ່ຈະກິນ ໃຫ້ກິນ. ຕັກກະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນໜັງສືນ້ອຍແຫ່ງປະຫວັດສາດ Millerite, ແລະໜັງສືທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ແຫ່ງປະຫວັດສາດປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ, ແມ່ນຈຳເປັນເພື່ອນຳພາຜ່ານການທົດສອບແຫ່ງການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍຢ່າງປອດໄພ. ແຕ່ຫຼັງຈາກການກິນ ຫຼືການຊຶມຊັບເອົາວິທີການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນແລ້ວ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນນັກຮຽນຈະຕ້ອງສະແດງການຢືນຢັນທີ່ມອງເຫັນໄດ້ຂອງສິ່ງທີ່ຕົນເຄີຍກິນໄວ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນ. ການກະທຳແຫ່ງຄວາມເຊື່ອນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກສະແດງອອກໂດຍການທົດສອບໜຶ່ງ ທີ່ຖືກນຳພາຜ່ານໄປດ້ວຍຜົນລັບທີ່ “ມືດ”.

ກົດເກນແຫ່ງການພະຍາກອນຂອງ William Miller ໃນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ ເມື່ອຖືກປະສານເຂົ້າກັບກະແຈແຫ່ງການພະຍາກອນທີ່ໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ເຮັດໃຫ້ນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ວ່າ ທູດສະຫວັນທັງສາມອົງໃນ Revelation ບົດທີສິບສີ່ ໄດ້ນໍາເອົາຂ່າວສານໜຶ່ງມາກັບພວກເຂົາໃນໜັງສືນ້ອຍເຫຼັ້ມໜຶ່ງ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກກິນ. ວິທີການທີ່ພວກເຂົາເລືອກໃຊ້ໃນການກິນນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ນັກສຶກສາເຫຼົ່ານັ້ນສາມາດເຫັນຕໍ່ໄປອີກວ່າ ເມື່ອທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດທີສິບແປດ ໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ທ່ານມີໜັງສືຫົວໜຶ່ງຢູ່ໃນມືຂອງທ່ານ ຊຶ່ງຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກກິນ ເຖິງແມ່ນວ່າໃນບົດທີສິບແປດນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງຢ່າງກົງໄປກົງມາກໍຕາມ.

ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນໄດ້ຖືປື້ມນ້ອຍທີ່ຖືກປິດບັງຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ. ເຫດຜົນທາງຄຳພະຍາກອນນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ດານີເອນເປັນຕົວແທນ ເມື່ອທ່ານໄດ້ເລືອກປະຕິເສດອາຫານຂອງບາບີໂລນ. ເຫດຜົນທາງຄຳພະຍາກອນນັ້ນແມ່ນສິ່ງຈຳເປັນເພື່ອຈະມອງເຫັນການກໍ່ຕົວຂອງຮູບສັດຮ້າຍ, ເພາະແມ່ນວ່າເຮົາໄດ້ຖືກແຈ້ງໃຫ້ຮູ້ແລ້ວວ່າມີ “ການເຄື່ອນໄຫວ” ແລະ “ເຫດການ” ທີ່ຈະຖືກນຳໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໃນການສ້າງຮູບສັດຮ້າຍນັ້ນ, ແຕ່ເຮົາກໍໄດ້ຖືກແຈ້ງໃຫ້ຮູ້ເຊັ່ນກັນວ່າ ການເຄື່ອນໄຫວເພື່ອການອອກກົດໝາຍວັນອາທິດກຳລັງດຳເນີນໄປໃນ “ຄວາມມືດ”. ເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງມີ “ແວ່ນຕາມອງເຫັນໃນຍາມຄ່ຳຄືນ” ທາງວິນຍານ ເພື່ອຈະສາມາດມອງເຫັນການເຄື່ອນໄຫວຂອງພວກເຂົາໃນຄວາມມືດ, ເພາະນັ້ນແມ່ນການກໍ່ຕົວຂອງຮູບສັດຮ້າຍ, ແຕ່ມັນຖືກກໍ່ຕົວຂຶ້ນໃນ “ຄວາມມືດ”. ມັນຈະຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ແຕ່ໂດຍກົດເກນທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນໄດ້ຍອມຮັບ ເມື່ອລາວໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງການມາເຖິງຂອງວິບັດທີສາມ.

ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ຜູ້ທີ່ສາມາດເຫັນການເຄື່ອນໄຫວເພື່ອອອກກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນແມ່ນວ່າມັນກຳລັງດຳເນີນໄປໃນ “ຄວາມມືດ.” ທ່ານສາມາດເຮັດໄດ້ດັ່ງນັ້ນ ເພາະທ່ານໄດ້ຜ່ານການທົດສອບເລື່ອງອາຫານ ກ່ອນການທົດສອບທາງການເບິ່ງ. ການທົດສອບທາງການເບິ່ງ ກ່ຽວກັບການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບສັດຮ້າຍ ເກີດຂຶ້ນໃນ “ຄວາມມືດ.”

ພວກເຮົາຈະເລີ່ມການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບພຣະທຳດານີເອນບົດທີສອງໃນຖານະເປັນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.